المعنى المختصر للكلمة
rosh:
the head (as most easily shaken), whether literal or figurative (in many applications, of place, time, rank, itc.)
اللفظ الأصلي
רֹאשׁ
نوع الكلمة
اسم مذكر
طريقة النطق
rosh
(roshe)
تكرار الورود في الكتاب
592
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
from an unused root apparently meaning to shake;
المعنى والشرح المفصل
the head (as most easily shaken), whether literal or figurative (in many applications, of place, time, rank, itc.)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
band
beginning
captain
chapiter
chief(-est place, man, things)
company
end
[idiom] every (man)
excellent
first
forefront
(be-)head
height
(on) high(-est part, (priest))
[idiom] lead
[idiom] poor
principal
ruler
sum
top
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
רֹ֣אשׁ (56×)
רֹ֥אשׁ (29×)
רָאשֵׁ֣י (24×)
בְּרֹ֣אשׁ (19×)
רֹאשׁ֑וֹ (17×)
רָאשֵׁ֥י (15×)
רֹאשׁ֔וֹ (13×)
רֹ֖אשׁ (12×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (592 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
حزقيال 17: 19
Ezk.17.19
لأَجْلِ ذلِكَ هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: حَيٌّ أَنَا، إِنَّ قَسَمِي الَّذِي ازْدَرَاهُ، وَعَهْدِي الَّذِي نَقَضَهُ، أَرُدُّهُمَا عَلَى رَأْسِهِ.
לָכֵ֞ן כֹּה אָמַ֨ר אֲדֹנָ֣י יְהוִה֮ חַי אָנִי֒ אִם;לֹ֗א אָֽלָתִי֙ אֲשֶׁ֣ר בָּזָ֔ה וּבְרִיתִ֖י אֲשֶׁ֣ר הֵפִ֑יר וּנְתַתִּ֖יו בְּרֹאשֽׁוֹ
حزقيال 17: 22
Ezk.17.22
هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: وَآخُذُ أَنَا مِنْ فَرْعِ الأَرْزِ الْعَالِي وَأَغْرِسُهُ، وَأَقْطِفُ مِنْ رَأْسِ خَرَاعِيبِهِ غُصْنًا وَأَغْرِسُهُ عَلَى جَبَل عَال وَشَامِخٍ.
כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וְלָקַ֣חְתִּי אָ֗נִי מִצַּמֶּ֧רֶת הָאֶ֛רֶז הָרָמָ֖ה וְנָתָ֑תִּי אֶקְטֹ֔ף מֵרֹ֤אשׁ יֹֽנְקוֹתָיו֙ רַ֣ךְ וְשָׁתַ֣לְתִּי;אָ֔נִי עַ֥ל הַר גָּבֹ֖הַ וְתָלֽוּל
حزقيال 21: 19
Ezk.21.19
وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، عَيِّنْ لِنَفْسِكَ طَرِيقَيْنِ لِمَجِيءِ سَيْفِ مَلِكِ بَابِلَ. مِنْ أَرْضٍ وَاحِدَةٍ تَخْرُجُ الاثْنَتَانِ. وَاصْنَعْ صُوَّةً، عَلَى رَأْسِ طَرِيقِ الْمَدِينَةِ اصْنَعْهَا.
וְאַתָּ֨ה בֶן אָדָ֜ם שִׂים לְךָ֣ שְׁנַ֣יִם;דְּרָכִ֗ים לָבוֹא֙ חֶ֣רֶב מֶֽלֶךְ בָּבֶ֔ל מֵאֶ֥רֶץ אֶחָ֖ד יֵצְא֣וּ שְׁנֵיהֶ֑ם בָּרֵ֔א וְיָ֣ד בְּרֹ֥אשׁ דֶּֽרֶךְ עִ֖יר בָּרֵֽא
حزقيال 21: 21
Ezk.21.21
لأَنَّ مَلِكَ بَابِلَ قَدْ وَقَفَ عَلَى أُمِّ الطَّرِيقِ، عَلَى رَأْسِ الطَّرِيقَيْنِ لِيَعْرِفَ عِرَافَةً. صَقَلَ السِّهَامَ، سَأَلَ بِالتَّرَافِيمِ، نَظَرَ إِلَى الْكَبِدِ.
כִּֽי מֶלֶךְ בָּבֶ֜ל עָמַ֨ד אֶל אֵ֣ם הַדֶּ֗רֶךְ בְּרֹ֛אשׁ שְׁנֵ֥י;הַדְּרָכִ֖ים לִקְסָם קָ֑סֶם קִלְקַ֤ל בַּֽחִצִּים֙ שָׁאַ֣ל בַּתְּרָפִ֔ים רָאָ֖ה בַּכָּבֵֽד
حزقيال 22: 31
Ezk.22.31
فَسَكَبْتُ سَخَطِي عَلَيْهِمْ. أَفْنَيْتُهُمْ بِنَارِ غَضَبِي. جَلَبْتُ طَرِيقَهُمْ عَلَى رُؤُوسِهِمْ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.
וָאֶשְׁפֹּ֤ךְ זַעְמִ֔י עֲלֵיהֶם֙ כִּלִּיתִ֑ים בְּאֵ֥שׁ עֶבְרָתִ֖י נָתַ֔תִּי דַּרְכָּם֙ בְּרֹאשָׁ֣ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהֹוִֽה
حزقيال 23: 15
Ezk.23.15
مُنَطَّقِينَ بِمَنَاطِقَ عَلَى أَحْقَائِهِمْ، عَمَائِمُهُمْ مَسْدُولَةٌ عَلَى رُؤُوسِهِمْ. كُلُّهُمْ فِي الْمَنْظَرِ رُؤَسَاءُ مَرْكَبَاتٍ شِبْهُ بَنِي بَابِلَ الْكَلْدَانِيِّينَ أَرْضُ مِيلاَدِهِمْ،
חֲגוֹרֵ֨י אֵז֜וֹר בְּמָתְנֵיהֶ֗ם טְבוּלִים֙ סְרוּחֵ֤י בְּרָ֣אשֵׁיהֶ֔ם כֻּלָּ֑ם מַרְאֵ֥ה שָׁלִשִׁ֖ים דְּמ֤וּת בְּנֵֽי בָבֶל֙ כַּשְׂדִּ֔ים אֶ֖רֶץ מוֹלַדְתָּֽם
حزقيال 23: 42
Ezk.23.42
وَصَوْتُ جُمْهُورٍ مُتَرَفِّهِينَ مَعَهَا، مَعَ أُنَاسٍ مِنْ رَعَاعِ الْخَلْقِ. أُتِيَ بِسَكَارَى مِنَ الْبَرِّيَّةِ، الَّذِينَ جَعَلُوا أَسْوِرَةً عَلَى أَيْدِيهِمَا وَتَاجَ جَمَال عَلَى رُؤُوسِهِمَا.
וְק֣וֹל הָמוֹן֮ שָׁלֵ֣ו בָהּ֒ וְאֶל אֲנָשִׁים֙ מֵרֹ֣ב אָדָ֔ם מוּבָאִ֥ים סָבָאִ֖ים מִמִּדְבָּ֑ר וַֽיִּתְּנ֤וּ צְמִידִים֙ אֶל יְדֵיהֶ֔ן וַעֲטֶ֥רֶת תִּפְאֶ֖רֶת עַל רָאשֵׁיהֶֽן
حزقيال 24: 23
Ezk.24.23
وَتَكُونُ عَصَائِبُكُمْ عَلَى رُؤُوسِكُمْ، وَنِعَالُكُمْ فِي أَرْجُلِكُمْ. لاَ تَنُوحُونَ وَلاَ تَبْكُونَ وَتَفْنَوْنَ بِآثَامِكُمْ. تَئِنُّونَ بَعْضُكُمْ عَلَى بَعْضٍ.
וּפְאֵרֵכֶ֣ם עַל רָאשֵׁיכֶ֗ם וְנַֽעֲלֵיכֶם֙ בְּרַגְלֵיכֶ֔ם לֹ֥א תִסְפְּד֖וּ וְלֹ֣א תִבְכּ֑וּ וּנְמַקֹּתֶם֙ בַּעֲוֹנֹ֣תֵיכֶ֔ם וּנְהַמְתֶּ֖ם אִ֥ישׁ אֶל אָחִֽיו
حزقيال 27: 22
Ezk.27.22
تُجَّارُ شَبَا وَرَعْمَةَ هُمْ تُجَّارُكِ. بِأَفْخَرِ كُلِّ أَنْوَاعِ الطِّيبِ وَبِكُلِّ حَجَرٍ كَرِيمٍ وَالذَّهَبِ أَقَامُوا أَسْوَاقَكِ.
רֹכְלֵ֤י שְׁבָא֙ וְרַעְמָ֔ה הֵ֖מָּה רֹכְלָ֑יִךְ בְּרֹ֨אשׁ כָּל בֹּ֜שֶׂם וּבְכָל אֶ֤בֶן יְקָרָה֙ וְזָהָ֔ב נָתְנ֖וּ עִזְבוֹנָֽיִךְ
حزقيال 27: 30
Ezk.27.30
وَيُسْمِعُونَ صَوْتَهُمْ عَلَيْكِ، وَيَصْرُخُونَ بِمَرَارَةٍ، وَيُذَرُّونَ تُرَابًا فَوْقَ رُؤُوسِهِمْ، وَيَتَمَرَّغُونَ فِي الرَّمَادِ.
וְהִשְׁמִ֤יעוּ בְּקוֹלָ֔ם עָלַ֙יִךְ֙ וְיִזְעֲק֖וּ מָרָ֑ה וְיַעֲל֤וּ עָֽפָר֙ עַל רָ֣אשֵׁיהֶ֔ם יִתְפַּלָּֽשׁוּ בָּאֵ֖פֶר
حزقيال 29: 18
Ezk.29.18
يَا ابْنَ آدَمَ، إِنَّ نَبُوخَذْرَاصَّرَ مَلِكَ بَابِلَ اسْتَخْدَمَ جَيْشَهُ خِدْمَةً شَدِيدَةً عَلَى صُورَ. كُلُّ رَأْسٍ قَرِعَ، وَكُلُّ كَتِفٍ تَجَرَّدَتْ، وَلَمْ تَكُنْ لَهُ وَلاَ لِجَيْشِهِ أُجْرَةٌ مِنْ صُورَ لأَجْلِ خِدْمَتِهِ الَّتِي خَدَمَ بِهَا عَلَيْهَا.
בֶּן אָדָ֗ם נְבוּכַדְרֶאצַּ֣ר מֶֽלֶךְ בָּ֠בֶל הֶעֱבִ֨יד חֵיל֜וֹ עֲבֹדָ֤ה גְדֹלָה֙ אֶל צֹ֔ר כָּל רֹ֣אשׁ מֻקְרָ֔ח וְכָל כָּתֵ֖ף מְרוּטָ֑ה לֹא הָ֨יָה ל֤וֹ וּלְחֵילוֹ֙ וְ֠שָׂכָר מִצֹּ֔ר עַל הָעֲבֹדָ֖ה אֲשֶׁר עָבַ֥ד עָלֶֽיהָ
حزقيال 32: 27
Ezk.32.27
وَلاَ يَضْطَجِعُونَ مَعَ الْجَبَابِرَةِ السَّاقِطِينَ مِنَ الْغُلْفِ النَّازِلِينَ إِلَى الْهَاوِيَةِ بِأَدَوَاتِ حَرْبِهِمْ، وَقَدْ وُضِعَتْ سُيُوفُهُمْ تَحْتَ رُؤُوسِهِمْ، فَتَكُونُ آثَامُهُمْ عَلَى عِظَامِهِمْ مَعَ أَنَّهُمْ رُعْبُ الْجَبَابِرَةِ فِي أَرْضِ الأَحْيَاءِ.
וְלֹ֤א יִשְׁכְּבוּ֙ אֶת גִּבּוֹרִ֔ים נֹפְלִ֖ים מֵעֲרֵלִ֑ים יָרְדֽוּ שְׁא֣וֹל בִּכְלֵֽי מִלְחַמְתָּם֩ וַיִּתְּנ֨וּ חַרְבוֹתָ֜ם תַּ֣חַת רָאשֵׁיהֶ֗ם וַתְּהִ֤י עֲוֹֽנֹתָם֙ עַל עַצְמוֹתָ֔ם כִּֽי חִתִּ֥ית גִּבּוֹרִ֖ים בְּאֶ֥רֶץ חַיִּֽים
حزقيال 33: 4
Ezk.33.4
وَسَمِعَ السَّامِعُ صَوْتَ الْبُوقِ وَلَمْ يَتَحَذَّرْ، فَجَاءَ السَّيْفُ وَأَخَذَهُ، فَدَمُهُ يَكُونُ عَلَى رَأْسِهِ.
וְשָׁמַ֨ע הַשֹּׁמֵ֜עַ ק֤וֹל הַשּׁוֹפָר֙ וְלֹ֣א נִזְהָ֔ר וַתָּ֥בוֹא חֶ֖רֶב וַתִּקָּחֵ֑הוּ דָּמ֥וֹ יִֽהְיֶֽה בְרֹאשׁ֖וֹ
حزقيال 38: 2
Ezk.38.2
يَا ابْنَ آدَمَ، اجْعَلْ وَجْهَكَ عَلَى جُوجٍ، أَرْضِ مَاجُوجَ رَئِيسِ رُوشٍ مَاشِكَ وَتُوبَالَ، وَتَنَبَّأْ عَلَيْهِ
בֶּן אָדָ֗ם שִׂ֤ים פָּנֶ֙יךָ֙ אֶל גּוֹג֙ אֶ֣רֶץ הַמָּג֔וֹג נְשִׂ֕יא רֹ֖אשׁ מֶ֣שֶׁךְ וְתֻבָ֑ל וְהִנָּבֵ֖א עָלָֽיו
حزقيال 38: 3
Ezk.38.3
وَقُلْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هأَنَذَا عَلَيْكَ يَا جُوجُ رَئِيسُ رُوشٍ مَاشِكَ وَتُوبَالَ.
וְאָ֣מַרְתָּ֔ כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה הִנְנִ֤י אֵלֶ֙יךָ֙ גּ֔וֹג נְשִׂ֕יא רֹ֖אשׁ מֶ֥שֶׁךְ וְתֻבָֽל
حزقيال 39: 1
Ezk.39.1
وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، تَنَبَّأْ عَلَى جُوجٍ وَقُلْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هأَنَذَا عَلَيْكَ يَا جُوجُ رَئِيسُ رُوشٍ مَاشِكَ وَتُوبَالَ.
וְאַתָּ֤ה בֶן אָדָם֙ הִנָּבֵ֣א עַל גּ֔וֹג וְאָ֣מַרְתָּ֔ כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה הִנְנִ֤י אֵלֶ֙יךָ֙ גּ֔וֹג נְשִׂ֕יא רֹ֖אשׁ מֶ֥שֶׁךְ וְתֻבָֽל
حزقيال 40: 1
Ezk.40.1
فِي السَّنَةِ الْخَامِسَةِ وَالْعِشْرِينَ مِنْ سَبْيِنَا، فِي رَأْسِ السَّنَةِ، فِي الْعَاشِرِ مِنَ الشَّهْرِ، فِي السَّنَةِ الرَّابِعَةِ عَشَرَةَ، بَعْدَ مَا ضُرِبَتِ الْمَدِينَةُ فِي نَفْسِ ذلِكَ الْيَوْمِ، كَانَتْ عَلَيَّ يَدُ الرَّبِّ وَأَتَى بِي إِلَى هُنَاكَ.
שָׁנָ֣ה וְחָמֵ֣שׁ בְּעֶשְׂרִ֣ים לְ֠גָלוּתֵנוּ בְּרֹ֨אשׁ הַשָּׁנָ֜ה בֶּעָשׂ֣וֹר לַחֹ֗דֶשׁ שָׁנָ֔ה בְּאַרְבַּ֤ע עֶשְׂרֵה֙ אַחַ֕ר אֲשֶׁ֥ר הֻכְּתָ֖ה הָעִ֑יר בְּעֶ֣צֶם הַזֶּ֗ה הַיּ֣וֹם הָיְתָ֤ה עָלַי֙ יַד יְהוָ֔ה וַיָּבֵ֥א אֹתִ֖י שָֽׁמָּה
حزقيال 42: 12
Ezk.42.12
وَكَأَبْوَابِ الْمَخَادِعِ الَّتِي نَحْوَ الْجَنُوبِ بَابٌ عَلَى رَأْسِ الطَّرِيقِ. الطَّرِيقِ أَمَامَ الْجِدَارِ الْمُوافِقِ نَحْوَ الشَّرْقِ مِنْ حَيْثُ يُدْخَلُ إِلَيْهَا.
וּכְפִתְחֵ֣י הַלְּשָׁכ֗וֹת אֲשֶׁר֙ דֶּ֣רֶךְ הַדָּר֔וֹם פֶּ֖תַח בְּרֹ֣אשׁ דָּ֑רֶךְ דֶּ֗רֶךְ בִּפְנֵי֙ הַגְּדֶ֣רֶת הֲגִינָ֔ה דֶּ֥רֶךְ הַקָּדִ֖ים בְּבוֹאָֽן
حزقيال 43: 12
Ezk.43.12
هذِهِ سُنَّةُ الْبَيْتِ: عَلَى رَأْسِ الْجَبَلِ كُلُّ تُخْمِهِ حَوَالَيْهِ قُدْسُ أَقْدَاسٍ. هذِهِ هِيَ سُنَّةُ الْبَيْتِ.
זֹ֖את תּוֹרַ֣ת הַבָּ֑יִת עַל רֹ֣אשׁ הָ֠הָר כָּל גְּבֻל֞וֹ סָבִ֤יב;סָבִיב֙ קֹ֣דֶשׁ קָדָשִׁ֔ים זֹ֖את הִנֵּה תּוֹרַ֥ת הַבָּֽיִת
حزقيال 44: 18
Ezk.44.18
وَلْتَكُنْ عَصَائِبُ مِنْ كَتَّانٍ عَلَى رُؤُوسِهِمْ، وَلْتَكُنْ سَرَاوِيلُ مِنْ كَتَّانٍ عَلَى أَحْقَائِهِمْ. لاَ يَتَنَطَّقُونَ بِمَا يُعَرِّقُ.
יִהְי֣וּ פַּאֲרֵ֤י פִשְׁתִּים֙ עַל רֹאשָׁ֔ם יִהְי֖וּ וּמִכְנְסֵ֣י פִשְׁתִּ֔ים עַל מָתְנֵיהֶ֑ם לֹ֥א יַחְגְּר֖וּ בַּיָּֽזַע
حزقيال 44: 20
Ezk.44.20
وَلاَ يَحْلِقُونَ رُؤُوسَهُمْ، وَلاَ يُرَبُّونَ خُصَلاً، بَلْ يَجُزُّونَ شَعْرَ رُؤُوسِهِمْ جَزًّا.
לֹ֣א יְגַלֵּ֔חוּ וְרֹאשָׁם֙ לֹ֣א וּפֶ֖רַע יְשַׁלֵּ֑חוּ כָּס֥וֹם רָאשֵׁיהֶֽם יִכְסְמ֖וּ
حزقيال 44: 20
Ezk.44.20
وَلاَ يَحْلِقُونَ رُؤُوسَهُمْ، وَلاَ يُرَبُّونَ خُصَلاً، بَلْ يَجُزُّونَ شَعْرَ رُؤُوسِهِمْ جَزًّا.
לֹ֣א יְגַלֵּ֔חוּ וְרֹאשָׁם֙ לֹ֣א וּפֶ֖רַע יְשַׁלֵּ֑חוּ כָּס֥וֹם רָאשֵׁיהֶֽם יִכְסְמ֖וּ
دانيال 1: 10
Dan.1.10
فَقَالَ رَئِيسُ الْخِصْيَانِ لِدَانِيآلَ: إِنِّي أَخَافُ سَيِّدِي الْمَلِكَ الَّذِي عَيَّنَ طَعَامَكُمْ وَشَرَابَكُمْ. فَلِمَاذَا يَرَى وُجُوهَكُمْ أَهْزَلَ مِنَ الْفِتْيَانِ الَّذِينَ مِنْ جِيلِكُمْ، فَتُدَيِّنُونَ رَأْسِي لِلْمَلِكِ..
וַיֹּ֜אמֶר שַׂ֤ר הַסָּרִיסִים֙ לְדָ֣נִיֵּ֔אל אֲנִי֙ יָרֵ֤א אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ אֲשֶׁ֣ר מִנָּ֔ה מַאֲכַלְכֶ֖ם מִשְׁתֵּיכֶ֑ם לָמָּה֩ יִרְאֶ֨ה פְּנֵיכֶ֜ם זֹֽעֲפִ֗ים מִן הַיְלָדִים֙ אֲשֶׁ֡ר כְּגִֽילְכֶ֔ם וְחִיַּבְתֶּ֥ם רֹאשִׁ֖י לַמֶּֽלֶךְ
هوشع 1: 11
Hos.1.11
وَيُجْمَعُ بَنُو يَهُوذَا وَبَنُو إِسْرَائِيلَ مَعًا وَيَجْعَلُونَ لأَنْفُسِهِمْ رَأْسًا وَاحِدًا، وَيَصْعَدُونَ مِنَ الأَرْضِ، لأَنَّ يَوْمَ يَزْرَعِيلَ عَظِيمٌ.
וְ֠נִקְבְּצוּ בְּנֵֽי יְהוּדָ֤ה וּבְנֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ יַחְדָּ֔ו וְשָׂמ֥וּ לָהֶ֛ם רֹ֥אשׁ אֶחָ֖ד וְעָל֣וּ מִן הָאָ֑רֶץ כִּ֥י י֥וֹם יִזְרְעֶֽאל גָד֖וֹל
هوشع 4: 13
Hos.4.13
يَذْبَحُونَ عَلَى رُؤُوسِ الْجِبَالِ، وَيُبَخِّرُونَ عَلَى التِّلاَلِ تَحْتَ الْبَلُّوطِ وَاللُّبْنَى وَالْبُطْمِ لأَنَّ ظِلَّهَا حَسَنٌ. لِذلِكَ تَزْنِي بَنَاتُكُمْ وَتَفْسِقُ كَنَّاتُكُمْ.
יְזַבֵּ֗חוּ עַל רָאשֵׁ֨י הֶהָרִ֜ים יְקַטֵּ֔רוּ וְעַל הַגְּבָעוֹת֙ תַּ֣חַת אַלּ֧וֹן וְלִבְנֶ֛ה וְאֵלָ֖ה כִּ֣י צִלָּ֑הּ ט֣וֹב עַל;כֵּ֗ן תִּזְנֶ֙ינָה֙ בְּנ֣וֹתֵיכֶ֔ם תְּנָאַֽפְנָה וְכַלּוֹתֵיכֶ֖ם
يوئيل 2: 5
Jol.2.5
كَصَرِيفِ الْمَرْكَبَاتِ عَلَى رُؤُوسِ الْجِبَالِ يَثِبُونَ. كَزَفِيرِ لَهِيبِ نَارٍ تَأْكُلُ قَشًّا. كَقَوْمٍ أَقْوِيَاءَ مُصْطَفِّينَ لِلْقِتَالِ.
כְּק֣וֹל מַרְכָּב֗וֹת עַל רָאשֵׁ֤י הֶֽהָרִים֙ יְרַקֵּד֔וּן כְּקוֹל֙ לַ֣הַב אֵ֔שׁ אֹכְלָ֖ה קָ֑שׁ כְּעַ֣ם עָצ֔וּם עֱר֖וּךְ מִלְחָמָֽה
يوئيل 3: 4
Jol.3.4
وَمَاذَا أَنْتُنَّ لِي يَا صُورُ وَصَيْدُونُ وَجَمِيعَ دَائِرَةِ فِلِسْطِينَ. هَلْ تُكَافِئُونَنِي عَنِ الْعَمَلِ، أَمْ هَلْ تَصْنَعُونَ بِي سَرِيعًا بِالْعَجَلِ أَرُدُّ عَمَلَكُمْ عَلَى رُؤُوسِكُمْ.
וְ֠גַם;מָה אַתֶּ֥ם לִי֙ צֹ֣ר וְצִיד֔וֹן וְכֹ֖ל גְּלִיל֣וֹת פְּלָ֑שֶׁת אַתֶּם֙ מְשַׁלְּמִ֣ים;עָלָ֔י הַגְּמ֗וּל וְאִם גֹּמְלִ֤ים;אַתֶּם֙ עָלַ֔י קַ֣ל מְהֵרָ֔ה אָשִׁ֥יב גְּמֻלְכֶ֖ם בְּרֹאשְׁכֶֽם
يوئيل 3: 7
Jol.3.7
هأَنَذَا أُنْهِضُهُمْ مِنَ الْمَوْضِعِ الَّذِي بِعْتُمُوهُمْ إِلَيْهِ، وَأَرُدُّ عَمَلَكُمْ عَلَى رُؤُوسِكُمْ.
הִנְנִ֣י מְעִירָ֔ם מִן הַ֨מָּק֔וֹם אֲשֶׁר מְכַרְתֶּ֥ם;אֹתָ֖ם שָׁ֑מָּה וַהֲשִׁבֹתִ֥י גְמֻלְכֶ֖ם בְּרֹאשְׁכֶֽם
عاموس 1: 2
Amo.1.2
فَقَالَ: إِنَّ الرَّبَّ يُزَمْجِرُ مِنْ صِهْيَوْنَ، وَيُعْطِي صَوْتَهُ مِنْ أُورُشَلِيمَ، فَتَنُوحُ مَرَاعِي الرُّعَاةِ وَيَيْبَسُ رَأْسُ الْكَرْمَلِ.
וַיֹּאמַ֓ר יְהוָה֙ יִשְׁאָ֔ג מִצִיּ֣וֹן יִתֵּ֣ן קוֹל֑וֹ וּמִירוּשָׁלִַ֖ם וְאָֽבְלוּ֙ נְא֣וֹת הָרֹעִ֔ים וְיָבֵ֖שׁ רֹ֥אשׁ הַכַּרְמֶֽל
عاموس 2: 7
Amo.2.7
الَّذِينَ يَتَهَمَّمُونَ تُرَابَ الأَرْضِ عَلَى رُؤُوسِ الْمَسَاكِينِ، وَيَصُدُّونَ سَبِيلَ الْبَائِسِينَ، وَيَذْهَبُ رَجُلٌ وَأَبُوهُ إِلَى صَبِيَّةٍ وَاحِدَةٍ حَتَّى يُدَنِّسُوا اسْمَ قُدْسِي.
הַשֹּׁאֲפִ֤ים עֲפַר אֶ֙רֶץ֙ עַל בְּרֹ֣אשׁ דַּלִּ֔ים יַטּ֑וּ וְדֶ֥רֶךְ עֲנָוִ֖ים יֵֽלְכוּ֙ וְאִ֣ישׁ וְאָבִ֗יו אֶל הַֽנַּעֲרָ֔ה לְמַ֥עַן חַלֵּ֖ל שֵׁ֥ם קָדְשִֽׁי