المعنى المختصر للكلمة
âsâh:
to do or make, in the broadest sense and widest application
اللفظ الأصلي
עָשָׂה
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
âsâh
(aw-saw)
تكرار الورود في الكتاب
2583
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
to do or make, in the broadest sense and widest application
الإنجليزية — KJV Translation Tags
accomplish
advance
appoint
apt
be at
become
bear
bestow
bring forth
bruise
be busy
[idiom] certainly
have the charge of
commit
deal (with)
deck
[phrase] displease
do
(ready) dress(-ed)
(put in) execute(-ion)
exercise
fashion
[phrase] feast
(fight-) ing man
[phrase] finish
fit
fly
follow
fulfill
furnish
gather
get
go about
govern
grant
great
[phrase] hinder
hold (a feast)
[idiom] indeed
[phrase] be industrious
[phrase] journey
keep
labour
maintain
make
be meet
observe
be occupied
offer
[phrase] officer
pare
bring (come) to pass
perform
pracise
prepare
procure
provide
put
requite
[idiom] sacrifice
serve
set
shew
[idiom] sin
spend
[idiom] surely
take
[idiom] thoroughly
trim
[idiom] very
[phrase] vex
be (warr-) ior
work(-man)
yield
use
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
וַיַּ֥עַשׂ (71×)
עָשָׂ֖ה (58×)
לַעֲשׂ֥וֹת (54×)
וַיַּ֣עַשׂ (41×)
עָשָׂ֔ה (35×)
עָשָׂ֣ה (34×)
עָשָׂ֑ה (34×)
לַעֲשׂ֣וֹת (32×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (2583 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
إرميا 44: 19
Jer.44.19
وَإِذْ كُنَّا نُبَخِّرُ لِمَلِكَةِ السَّمَاوَاتِ وَنَسْكُبُ لَهَا سَكَائِبَ، فَهَلْ بِدُونِ رِجَالِنَا كُنَّا نَصْنَعُ لَهَا كَعْكًا لِنَعْبُدَهَا وَنَسْكُبُ لَهَا السَّكَائِبَ..
וְכִֽי אֲנַ֤חְנוּ מְקַטְּרִים֙ לִמְלֶ֣כֶת הַשָּׁמַ֔יִם וּלְהַסֵּ֥ךְ לָ֖הּ נְסָכִ֑ים הֲמִֽבַּלְעֲדֵ֣י אֲנָשֵׁ֗ינוּ עָשִׂ֨ינוּ לָ֤הּ כַּוָּנִים֙ לְהַ֣עֲצִבָ֔ה וְהַסֵּ֥ךְ לָ֖הּ נְסָכִֽים
إرميا 44: 22
Jer.44.22
وَلَمْ يَسْتَطِعِ الرَّبُّ أَنْ يَحْتَمِلَ بَعْدُ مِنْ أَجْلِ شَرِّ أَعْمَالِكُمْ، مِنْ أَجْلِ الرَّجَاسَاتِ الَّتِي فَعَلْتُمْ، فَصَارَتْ أَرْضُكُمْ خَرِبَةً وَدَهَشًا وَلَعْنَةً بِلاَ سَاكِنٍ كَهذَا الْيَوْمِ.
וְלֹֽא יוּכַל֩ יְהוָ֨ה לָשֵׂ֗את ע֜וֹד מִפְּנֵי֙ רֹ֣עַ מַעַלְלֵיכֶ֔ם מִפְּנֵ֥י הַתּוֹעֵבֹ֖ת אֲשֶׁ֣ר עֲשִׂיתֶ֑ם וַתְּהִ֣י אַ֠רְצְכֶם לְחָרְבָּ֨ה וּלְשַׁמָּ֧ה וְלִקְלָלָ֛ה מֵאֵ֥ין יוֹשֵׁ֖ב הַזֶּֽה כְּהַיּ֥וֹם
إرميا 44: 25
Jer.44.25
هكَذَا تَكَلَّمَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: أَنْتُمْ وَنِسَاؤُكُمْ تَكَلَّمْتُمْ بِفَمِكُمْ وَأَكْمَلْتُمْ بِأَيَادِيكُمْ قَائِلِينَ: إِنَّنَا إِنَّمَا نُتَمِّمُ نُذُورَنَا الَّتِي نَذَرْنَاهَا، أَنْ نُبَخِّرَ لِمَلِكَةِ السَّمَاوَاتِ وَنَسْكُبُ لَهَا سَكَائِبَ، فَإِنَّهُنَّ يُقِمْنَ نُذُورَكُمْ، وَيُتَمِّمْنَ نُذُورَكُمْ.
כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָֽה צְבָאוֹת֩ אֱלֹהֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל לֵאמֹ֗ר אַתֶּ֨ם וּנְשֵׁיכֶ֜ם וַתְּדַבֵּ֣רְנָה בְּפִיכֶם֮ מִלֵּאתֶ֣ם וּבִידֵיכֶ֣ם לֵאמֹר֒ עָשֹׂ֨ה נְדָרֵ֗ינוּ אֲשֶׁ֤ר נָדַ֙רְנוּ֙ לְקַטֵּר֙ לִמְלֶ֣כֶת הַשָּׁמַ֔יִם וּלְהַסֵּ֥ךְ לָ֖הּ נְסָכִ֑ים הָקֵ֤ים;תָּקִ֙ימְנָה֙ נִדְרֵיכֶ֔ם וְעָשֹׂ֥ה;תַעֲשֶׂ֖ינָה נִדְרֵיכֶֽם
إرميا 44: 25
Jer.44.25
هكَذَا تَكَلَّمَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: أَنْتُمْ وَنِسَاؤُكُمْ تَكَلَّمْتُمْ بِفَمِكُمْ وَأَكْمَلْتُمْ بِأَيَادِيكُمْ قَائِلِينَ: إِنَّنَا إِنَّمَا نُتَمِّمُ نُذُورَنَا الَّتِي نَذَرْنَاهَا، أَنْ نُبَخِّرَ لِمَلِكَةِ السَّمَاوَاتِ وَنَسْكُبُ لَهَا سَكَائِبَ، فَإِنَّهُنَّ يُقِمْنَ نُذُورَكُمْ، وَيُتَمِّمْنَ نُذُورَكُمْ.
כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָֽה צְבָאוֹת֩ אֱלֹהֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל לֵאמֹ֗ר אַתֶּ֨ם וּנְשֵׁיכֶ֜ם וַתְּדַבֵּ֣רְנָה בְּפִיכֶם֮ מִלֵּאתֶ֣ם וּבִידֵיכֶ֣ם לֵאמֹר֒ עָשֹׂ֨ה נְדָרֵ֗ינוּ אֲשֶׁ֤ר נָדַ֙רְנוּ֙ לְקַטֵּר֙ לִמְלֶ֣כֶת הַשָּׁמַ֔יִם וּלְהַסֵּ֥ךְ לָ֖הּ נְסָכִ֑ים הָקֵ֤ים;תָּקִ֙ימְנָה֙ נִדְרֵיכֶ֔ם וְעָשֹׂ֥ה;תַעֲשֶׂ֖ינָה נִדְרֵיכֶֽם
إرميا 46: 19
Jer.46.19
اِصْنَعِي لِنَفْسِكِ أُهْبَةَ جَلاَءٍ أَيَّتُهَا الْبِنْتُ السَّاكِنَةُ مِصْرَ، لأَنَّ نُوفَ تَصِيرُ خَرِبَةً وَتُحْرَقُ فَلاَ سَاكِنَ.
עֲשִׂ֣י לָ֔ךְ כְּלֵ֤י גוֹלָה֙ בַּת יוֹשֶׁ֖בֶת מִצְרָ֑יִם כִּֽי נֹף֙ תִֽהְיֶ֔ה לְשַׁמָּ֣ה וְנִצְּתָ֖ה מֵאֵ֥ין יוֹשֵֽׁב
إرميا 46: 28
Jer.46.28
أَمَّا أَنْتَ يَا عَبْدِي يَعْقُوبُ فَلاَ تَخَفْ، لأَنِّي أَنَا مَعَكَ، لأَنِّي أُفْنِي كُلَّ الأُمَمِ الَّذِينَ بَدَّدْتُكَ إِلَيْهِمْ. أَمَّا أَنْتَ فَلاَ أُفْنِيكَ، بَلْ أُؤَدِّبُكَ بِالْحَقِّ وَلاَ أُبَرِّئُكَ تَبْرِئَةً.
אַ֠תָּה עַבְדִּ֤י יַֽעֲקֹב֙ אַל תִּירָ֞א כִּ֥י אָ֑נִי אִתְּךָ֖ כִּי֩ אֶעֱשֶׂ֨ה;כָלָ֜ה בְּכָֽל הַגּוֹיִ֣ם אֲשֶׁ֧ר הִדַּחְתִּ֣יךָ שָׁ֗מָּה וְאֹֽתְךָ֙ לֹא אֶעֱשֶׂ֣ה;כָלָ֔ה וְיִסַּרְתִּ֙יךָ֙ לַמִּשְׁפָּ֔ט לֹ֥א וְנַקֵּ֖ה אֲנַקֶּֽךָּ
إرميا 46: 28
Jer.46.28
أَمَّا أَنْتَ يَا عَبْدِي يَعْقُوبُ فَلاَ تَخَفْ، لأَنِّي أَنَا مَعَكَ، لأَنِّي أُفْنِي كُلَّ الأُمَمِ الَّذِينَ بَدَّدْتُكَ إِلَيْهِمْ. أَمَّا أَنْتَ فَلاَ أُفْنِيكَ، بَلْ أُؤَدِّبُكَ بِالْحَقِّ وَلاَ أُبَرِّئُكَ تَبْرِئَةً.
אַ֠תָּה עַבְדִּ֤י יַֽעֲקֹב֙ אַל תִּירָ֞א כִּ֥י אָ֑נִי אִתְּךָ֖ כִּי֩ אֶעֱשֶׂ֨ה;כָלָ֜ה בְּכָֽל הַגּוֹיִ֣ם אֲשֶׁ֧ר הִדַּחְתִּ֣יךָ שָׁ֗מָּה וְאֹֽתְךָ֙ לֹא אֶעֱשֶׂ֣ה;כָלָ֔ה וְיִסַּרְתִּ֙יךָ֙ לַמִּשְׁפָּ֔ט לֹ֥א וְנַקֵּ֖ה אֲנַקֶּֽךָּ
إرميا 48: 10
Jer.48.10
مَلْعُونٌ مَنْ يَعْمَلُ عَمَلَ الرَّبِّ بِرِخَاءٍ، وَمَلْعُونٌ مَنْ يَمْنَعُ سَيْفَهُ عَنِ الدَّمِ.
אָר֗וּר עֹשֶׂ֛ה מְלֶ֥אכֶת יְהוָ֖ה רְמִיָּ֑ה וְאָר֕וּר מֹנֵ֥עַ חַרְבּ֖וֹ מִדָּֽם
إرميا 48: 30
Jer.48.30
أَنَا عَرَفْتُ سَخَطَهُ، يَقُولُ الرَّبُّ، إِنَّهُ بَاطِلٌ. أَكَاذِيبُهُ فَعَلَتْ بَاطِلاً.
אֲנִ֤י יָדַ֙עְתִּי֙ עֶבְרָת֖וֹ נְאֻם יְהוָ֔ה וְלֹא;כֵ֑ן בַּדָּ֖יו עָשֽׂוּ לֹא;כֵ֥ן
إرميا 48: 36
Jer.48.36
مِنْ أَجْلِ ذلِكَ يُصَوِّتُ قَلْبِي لِمُوآبَ كَنَايٍ، وَيُصَوِّتُ قَلْبِي لِرِجَالِ قِيرَ حَارِسَ كَنَايٍ، لأَنَّ الثَّرْوَةَ الَّتِي اكْتَسَبُوهَا قَدْ بَادَتْ.
עַל כֵּ֞ן יֶהֱמֶ֔ה לִבִּ֤י לְמוֹאָב֙ כַּחֲלִלִ֣ים יֶהֱמֶ֑ה וְלִבִּי֙ אֶל;אַנְשֵׁ֣י קִֽיר חֶ֔רֶשׂ כַּחֲלִילִ֖ים עַל;כֵּ֛ן יִתְרַ֥ת עָשָׂ֖ה אָבָֽדוּ
إرميا 50: 15
Jer.50.15
اهْتِفُوا عَلَيْهَا حَوَالَيْهَا. قَدْ أَعْطَتْ يَدَهَا. سَقَطَتْ أُسُسُهَا. نُقِضَتْ أَسْوَارُهَا. لأَنَّهَا نَقْمَةُ الرَّبِّ هِيَ، فَانْقِمُوا مِنْهَا. كَمَا فَعَلَتِ افْعَلُوا بِهَا.
הָרִ֨יעוּ עָלֶ֤יהָ סָבִיב֙ נָתְנָ֣ה יָדָ֔הּ נָֽפְלוּ֙ אָשְׁיוֹתֶ֔יהָ נֶהֶרְס֖וּ חֽוֹמוֹתֶ֑יהָ כִּי֩ נִקְמַ֨ת יְהוָ֥ה הִיא֙ הִנָּ֣קְמוּ בָ֔הּ כַּאֲשֶׁ֥ר עָשְׂתָ֖ה עֲשׂוּ לָֽהּ
إرميا 50: 15
Jer.50.15
اهْتِفُوا عَلَيْهَا حَوَالَيْهَا. قَدْ أَعْطَتْ يَدَهَا. سَقَطَتْ أُسُسُهَا. نُقِضَتْ أَسْوَارُهَا. لأَنَّهَا نَقْمَةُ الرَّبِّ هِيَ، فَانْقِمُوا مِنْهَا. كَمَا فَعَلَتِ افْعَلُوا بِهَا.
הָרִ֨יעוּ עָלֶ֤יהָ סָבִיב֙ נָתְנָ֣ה יָדָ֔הּ נָֽפְלוּ֙ אָשְׁיוֹתֶ֔יהָ נֶהֶרְס֖וּ חֽוֹמוֹתֶ֑יהָ כִּי֩ נִקְמַ֨ת יְהוָ֥ה הִיא֙ הִנָּ֣קְמוּ בָ֔הּ כַּאֲשֶׁ֥ר עָשְׂתָ֖ה עֲשׂוּ לָֽהּ
إرميا 50: 21
Jer.50.21
اِصْعَدْ عَلَى أَرْضِ مِرَاثَايِمَ. عَلَيْهَا وَعَلَى سُكَّانِ فَقُودَ. اخْرِبْ وَحَرِّمْ وَرَاءَهُمْ، يَقُولُ الرَّبُّ، وَافْعَلْ حَسَبَ كُلِّ مَا أَمَرْتُكَ بِهِ.
עֲלֵ֣ה עַל הָאָ֤רֶץ מְרָתַ֙יִם֙ עָלֶ֔יהָ וְאֶל יוֹשְׁבֵ֖י פְּק֑וֹד חֲרֹ֨ב וְהַחֲרֵ֤ם אַֽחֲרֵיהֶם֙ נְאֻם יְהוָ֔ה וַעֲשֵׂ֕ה כְּכֹ֖ל אֲשֶׁ֥ר צִוִּיתִֽיךָ
إرميا 50: 29
Jer.50.29
اُدْعُوا إِلَى بَابِلَ أَصْحَابَ الْقِسِيِّ. لِيَنْزِلْ عَلَيْهَا كُلُّ مَنْ يَنْزِعُ فِي الْقَوْسِ حَوَالَيْهَا. لاَ يَكُنْ نَاجٍ. كَافِئُوهَا نَظِيرَ عَمَلِهَا. افْعَلُوا بِهَا حَسَبَ كُلِّ مَا فَعَلَتْ، لأَنَّهَا بَغَتْ عَلَى الرَّبِّ، عَلَى قُدُّوسِ إِسْرَائِيلَ.
הַשְׁמִ֣יעוּ אֶל בָּבֶ֣ל רַ֠בִּים חֲנ֧וּ עָלֶ֣יהָ כָּל דֹּ֨רְכֵי קֶ֜שֶׁת סָבִ֗יב אַל יְהִי־לָהּ֙ פְּלֵטָ֔ה שַׁלְּמוּ;לָ֣הּ כְּפָעֳלָ֔הּ עֲשׂוּ לָ֑הּ כְּכֹ֛ל אֲשֶׁ֥ר עָשְׂתָ֖ה כִּ֧י זָ֖דָה אֶל יְהוָ֛ה אֶל קְד֥וֹשׁ יִשְׂרָאֵֽל
إرميا 50: 29
Jer.50.29
اُدْعُوا إِلَى بَابِلَ أَصْحَابَ الْقِسِيِّ. لِيَنْزِلْ عَلَيْهَا كُلُّ مَنْ يَنْزِعُ فِي الْقَوْسِ حَوَالَيْهَا. لاَ يَكُنْ نَاجٍ. كَافِئُوهَا نَظِيرَ عَمَلِهَا. افْعَلُوا بِهَا حَسَبَ كُلِّ مَا فَعَلَتْ، لأَنَّهَا بَغَتْ عَلَى الرَّبِّ، عَلَى قُدُّوسِ إِسْرَائِيلَ.
הַשְׁמִ֣יעוּ אֶל בָּבֶ֣ל רַ֠בִּים חֲנ֧וּ עָלֶ֣יהָ כָּל דֹּ֨רְכֵי קֶ֜שֶׁת סָבִ֗יב אַל יְהִי־לָהּ֙ פְּלֵטָ֔ה שַׁלְּמוּ;לָ֣הּ כְּפָעֳלָ֔הּ עֲשׂוּ לָ֑הּ כְּכֹ֛ל אֲשֶׁ֥ר עָשְׂתָ֖ה כִּ֧י זָ֖דָה אֶל יְהוָ֛ה אֶל קְד֥וֹשׁ יִשְׂרָאֵֽל
إرميا 51: 12
Jer.51.12
عَلَى أَسْوَارِ بَابِلَ ارْفَعُوا الرَّايَةَ. شَدِّدُوا الْحِرَاسَةَ. أَقِيمُوا الْحُرَّاسَ. أَعِدُّوا الْكَمِينَ، لأَنَّ الرَّبَّ قَدْ قَصَدَ وَأَيْضًا فَعَلَ مَا تَكَلَّمَ بِهِ عَلَى سُكَّانِ بَابِلَ.
אֶל חוֹמֹ֨ת בָּבֶ֜ל שְׂאוּ נֵ֗ס הַחֲזִ֙יקוּ֙ הַמִּשְׁמָ֔ר הָקִ֙ימוּ֙ שֹֽׁמְרִ֔ים הָכִ֖ינוּ הָאֹֽרְבִ֑ים כִּ֚י יְהוָ֔ה זָמַ֣ם גַּם עָשָׂ֕ה אֲשֶׁר דִּבֶּ֖ר אֶל יֹשְׁבֵ֥י בָבֶֽל
إرميا 51: 15
Jer.51.15
صَانِعُ الأَرْضِ بِقُوَّتِهِ، وَمُؤَسِّسُ الْمَسْكُونَةِ بِحِكْمَتِهِ، وبِفَهْمِهِ مَدَّ السَّمَاوَاتِ.
עֹשֵׂ֥ה אֶ֙רֶץ֙ בְּכֹח֔וֹ מֵכִ֥ין תֵּבֵ֖ל בְּחָכְמָת֑וֹ וּבִתְבוּנָת֖וֹ נָטָ֥ה שָׁמָֽיִם
إرميا 51: 16
Jer.51.16
إِذَا أَعْطَى قَوْلاً تَكُونُ كَثْرَةُ مِيَاهٍ فِي السَّمَاوَاتِ، وَيُصْعِدُ السَّحَابَ مِنْ أَقَاصِي الأَرْضِ. صَنَعَ بُرُوقًا لِلْمَطَرِ، وَأَخْرَجَ الرِّيحَ مِنْ خَزَائِنِهِ.
תִּתּ֜וֹ לְק֨וֹל הֲמ֥וֹן מַ֙יִם֙ בַּשָּׁמַ֔יִם וַיַּ֥עַל נְשִׂאִ֖ים מִקְצֵה אָ֑רֶץ עָשָׂ֔ה בְּרָקִ֤ים לַמָּטָר֙ וַיֹּ֥צֵא ר֖וּחַ מֵאֹצְרֹתָֽיו
إرميا 51: 24
Jer.51.24
وَأُكَافِئُ بَابِلَ وَكُلَّ سُكَّانِ أَرْضِ الْكَلْدَانِيِّينَ عَلَى كُلِّ شَرِّهِمِ الَّذِي فَعَلُوهُ فِي صِهْيَوْنَ، أَمَامَ عُيُونِكُمْ، يَقُولُ الرَّبُّ.
וְשִׁלַּמְתִּ֨י לְבָבֶ֜ל וּלְכֹ֣ל יוֹשְׁבֵ֣י כַשְׂדִּ֗ים כָּל רָעָתָ֛ם אֲשֶׁר עָשׂ֥וּ בְצִיּ֖וֹן לְעֵֽינֵיכֶ֑ם נְאֻ֖ם יְהוָֽה
إرميا 52: 2
Jer.52.2
وَعَمِلَ الشَّرَّ فِي عَيْنَيِ الرَّبِّ حَسَبَ كُلِّ مَا عَمِلَ يَهُويَاقِيمُ.
וַיַּ֥עַשׂ הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר עָשָׂ֖ה יְהוֹיָקִֽים
إرميا 52: 2
Jer.52.2
وَعَمِلَ الشَّرَّ فِي عَيْنَيِ الرَّبِّ حَسَبَ كُلِّ مَا عَمِلَ يَهُويَاقِيمُ.
וַיַּ֥עַשׂ הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר עָשָׂ֖ה יְהוֹיָקִֽים
إرميا 52: 20
Jer.52.20
وَالْعَمُودَيْنِ وَالْبَحْرَ الْوَاحِدَ، وَالاثْنَيْ عَشَرَ ثَوْرًا مِنْ نُحَاسٍ الَّتِي تَحْتَ الْقَوَاعِدِ، الَّتِي عَمِلَهَا الْمَلِكُ سُلَيْمَانُ لِبَيْتِ الرَّبِّ. لَمْ يَكُنْ وَزْنٌ لِنُحَاسِ كُلِّ هذِهِ الأَدَوَاتِ.
הָעַמּוּדִ֣ים;שְׁנַ֗יִם הַיָּ֤ם אֶחָד֙ שְׁנֵים עָשָׂ֤ר וְהַבָּקָ֞ר נְחֹ֙שֶׁת֙ אֲשֶׁר תַּ֣חַת הַמְּכֹנ֔וֹת אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֛ה הַמֶּ֥לֶךְ שְׁלֹמֹ֖ה לְבֵ֣ית יְהוָ֑ה לֹא הָיָ֣ה מִשְׁקָ֔ל לִנְחֻשְׁתָּ֖ם כָּל הָאֵֽלֶּה הַכֵּלִ֥ים
مراثي إرميا 1: 21
Lam.1.21
سَمِعُوا أَنِّي تَنَهَّدْتُ. لاَ مُعَزِّيَ لِي. كُلُّ أَعْدَائِي سَمِعُوا بِبَلِيَّتِي. فَرِحُوا لأَنَّكَ فَعَلْتَ. تَأْتِي بِالْيَوْمِ الَّذِي نَادَيْتَ بِهِ فَيَصِيرُونَ مِثْلِي.
שָׁמְע֞וּ כִּ֧י;אָ֗נִי נֶאֱנָחָ֣ה אֵ֤ין מְנַחֵם֙ לִ֔י כָּל אֹ֨יְבַ֜י שָׁמְע֤וּ רָֽעָתִי֙ שָׂ֔שׂוּ כִּ֥י;אַתָּ֖ה עָשִׂ֑יתָ הֵבֵ֥אתָ יוֹם קָרָ֖אתָ וְיִֽהְי֥וּ כָמֽוֹנִי
مراثي إرميا 2: 17
Lam.2.17
فَعَلَ الرَّبُّ مَا قَصَدَ. تَمَّمَ قَوْلَهُ الَّذِي أَوْعَدَ بِهِ مُنْذُ أَيَّامِ الْقِدَمِ. قَدْ هَدَمَ وَلَمْ يَشْفِقْ وَأَشْمَتَ بِكِ الْعَدُوَّ. نَصَبَ قَرْنَ أَعْدَائِكِ.
עָשָׂ֨ה יְהוָ֜ה אֲשֶׁ֣ר זָמָ֗ם בִּצַּ֤ע אֶמְרָתוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה מִֽימֵי קֶ֔דֶם הָרַ֖ס וְלֹ֣א חָמָ֑ל וַיְשַׂמַּ֤ח עָלַ֙יִךְ֙ אוֹיֵ֔ב הֵרִ֖ים קֶ֥רֶן צָרָֽיִךְ
حزقيال 3: 20
Ezk.3.20
وَالْبَارُّ إِنْ رَجَعَ عَنْ بِرِّهِ وَعَمِلَ إِثْمًا وَجَعَلْتُ مُعْثِرَةً أَمَامَهُ فَإِنَّهُ يَمُوتُ. لأَنَّكَ لَمْ تُنْذِرْهُ، يَمُوتُ فِي خَطِيَّتِهِ وَلاَ يُذْكَرُ بِرُّهُ الَّذِي عَمِلَهُ، أَمَّا دَمُهُ فَمِنْ يَدِكَ أَطْلُبُهُ.
צַדִּ֤יק וּבְשׁ֨וּב מִצִּדְקוֹ֙ וְעָ֣שָׂה עָ֔וֶל וְנָתַתִּ֥י מִכְשׁ֛וֹל לְפָנָ֖יו ה֣וּא יָמ֑וּת כִּ֣י לֹ֤א הִזְהַרְתּוֹ֙ יָמ֔וּת בְּחַטָּאת֣וֹ וְלֹ֣א תִזָּכַ֗רְןָ צִדְקֹתָיו֙ אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה וְדָמ֖וֹ מִיָּדְךָ֥ אֲבַקֵּֽשׁ
حزقيال 3: 20
Ezk.3.20
وَالْبَارُّ إِنْ رَجَعَ عَنْ بِرِّهِ وَعَمِلَ إِثْمًا وَجَعَلْتُ مُعْثِرَةً أَمَامَهُ فَإِنَّهُ يَمُوتُ. لأَنَّكَ لَمْ تُنْذِرْهُ، يَمُوتُ فِي خَطِيَّتِهِ وَلاَ يُذْكَرُ بِرُّهُ الَّذِي عَمِلَهُ، أَمَّا دَمُهُ فَمِنْ يَدِكَ أَطْلُبُهُ.
צַדִּ֤יק וּבְשׁ֨וּב מִצִּדְקוֹ֙ וְעָ֣שָׂה עָ֔וֶל וְנָתַתִּ֥י מִכְשׁ֛וֹל לְפָנָ֖יו ה֣וּא יָמ֑וּת כִּ֣י לֹ֤א הִזְהַרְתּוֹ֙ יָמ֔וּת בְּחַטָּאת֣וֹ וְלֹ֣א תִזָּכַ֗רְןָ צִדְקֹתָיו֙ אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה וְדָמ֖וֹ מִיָּדְךָ֥ אֲבַקֵּֽשׁ
حزقيال 4: 9
Ezk.4.9
وَخُذْ أَنْتَ لِنَفْسِكَ قَمْحًا وَشَعِيرًا وَفُولاً وَعَدَسًا وَدُخْنًا وَكَرْسَنَّةَ وَضَعْهَا فِي وِعَاءٍ وَاحِدٍ، وَاصْنَعْهَا لِنَفْسِكَ خُبْزًا كَعَدَدِ الأَيَّامِ الَّتِي تَتَّكِئُ فِيهَا عَلَى جَنْبِكَ. ثَلاَثَ مِئَةِ وَتِسْعِينَ يَوْمًا تَأْكُلُهُ.
קַח וְאַתָּ֣ה לְךָ֡ חִטִּ֡ין וּ֠שְׂעֹרִים וּפ֨וֹל וַעֲדָשִׁ֜ים וְדֹ֣חַן וְכֻסְּמִ֗ים וְנָתַתָּ֤ה;אוֹתָם֙ בִּכְלִ֣י אֶחָ֔ד וְעָשִׂ֧יתָ;אוֹתָ֛ם לְךָ֖ לְלָ֑חֶם מִסְפַּ֨ר הַיָּמִ֜ים אֲשֶׁר אַתָּ֣ה;שׁוֹכֵ֣ב עַֽל צִדְּךָ֗ שְׁלֹשׁ מֵא֧וֹת וְתִשְׁעִ֛ים י֖וֹם תֹּאכֲלֶֽנּוּ
حزقيال 4: 15
Ezk.4.15
فَقَالَ لِي: اُنْظُرْ. قَدْ جَعَلْتُ لَكَ خِثْيَ الْبَقَرِ بَدَلَ خُرْءِ الإِنْسَانِ، فَتَصْنَعُ خُبْزَكَ عَلَيْهِ.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י רְאֵ֗ה נָתַ֤תִּֽי לְךָ֙ צְפִיעֵ֣י הַבָּקָ֔ר תַּ֖חַת גֶּלְלֵ֣י הָֽאָדָ֑ם וְעָשִׂ֥יתָ לַחְמְךָ֖ עֲלֵיהֶֽם
حزقيال 5: 7
Ezk.5.7
لأَجْلِ ذلِكَ هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: مِنْ أَجْلِ أَنَّكُمْ ضَجَجْتُمْ أَكْثَرَ مِنَ الأُمَمِ الَّتِي حَوَالَيْكُمْ، وَلَمْ تَسْلُكُوا فِي فَرَائِضِي، وَلَمْ تَعْمَلُوا حَسَبَ أَحْكَامِي، وَلاَ عَمِلْتُمْ حَسَبَ أَحْكَامِ الأُمَمِ الَّتِي حَوَالَيْكُمْ،
לָכֵ֞ן כֹּֽה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה יַ֤עַן הֲמָנְכֶם֙ מִן הַגּוֹיִם֙ אֲשֶׁ֣ר סְבִיבֽוֹתֵיכֶ֔ם לֹ֣א הֲלַכְתֶּ֔ם בְּחֻקּוֹתַי֙ לֹ֣א עֲשִׂיתֶ֑ם מִשְׁפָּטַ֖י לֹ֥א עֲשִׂיתֶֽם וּֽכְמִשְׁפְּטֵ֧י הַגּוֹיִ֛ם אֲשֶׁ֥ר סְבִיבוֹתֵיכֶ֖ם
حزقيال 5: 7
Ezk.5.7
لأَجْلِ ذلِكَ هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: مِنْ أَجْلِ أَنَّكُمْ ضَجَجْتُمْ أَكْثَرَ مِنَ الأُمَمِ الَّتِي حَوَالَيْكُمْ، وَلَمْ تَسْلُكُوا فِي فَرَائِضِي، وَلَمْ تَعْمَلُوا حَسَبَ أَحْكَامِي، وَلاَ عَمِلْتُمْ حَسَبَ أَحْكَامِ الأُمَمِ الَّتِي حَوَالَيْكُمْ،
לָכֵ֞ן כֹּֽה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה יַ֤עַן הֲמָנְכֶם֙ מִן הַגּוֹיִם֙ אֲשֶׁ֣ר סְבִיבֽוֹתֵיכֶ֔ם לֹ֣א הֲלַכְתֶּ֔ם בְּחֻקּוֹתַי֙ לֹ֣א עֲשִׂיתֶ֑ם מִשְׁפָּטַ֖י לֹ֥א עֲשִׂיתֶֽם וּֽכְמִשְׁפְּטֵ֧י הַגּוֹיִ֛ם אֲשֶׁ֥ר סְבִיבוֹתֵיכֶ֖ם