עַל (H5921) - ʻal | معجم سترونغ العبري

حزقيال 32: 10 Ezk.32.10

وَأُحَيِّرُ مِنْكَ شُعُوبًا كَثِيرِينَ، مُلُوكُهُمْ يَقْشَعِرُّونَ عَلَيْكَ اقْشِعْرَارًا عِنْدَمَا أَخْطِرُ بِسَيْفِي قُدَّامَ وُجُوهِهِمْ، فَيَرْجِفُونَ كُلَّ لَحْظَةٍ، كُلُّ وَاحِدٍ عَلَى نَفْسِهِ فِي يَوْمِ سُقُوطِكَ.

וַהֲשִׁמּוֹתִ֨י עָלֶ֜יךָ עַמִּ֣ים רַבִּ֗ים וּמַלְכֵיהֶם֙ יִשְׂעֲר֤וּ עָלֶ֙יךָ֙ שַׂ֔עַר בְּעוֹפְפִ֥י חַרְבִּ֖י עַל פְּנֵיהֶ֑ם וְחָרְד֤וּ לִרְגָעִים֙ אִ֣ישׁ לְנַפְשׁ֔וֹ בְּי֖וֹם מַפַּלְתֶּֽךָ

حزقيال 32: 13 Ezk.32.13

وَأُبِيدُ جَمِيعَ بَهَائِمِهَا عَنِ الْمِيَاهِ الْكَثِيرَةِ، فَلاَ تُكَدِّرُهَا مِنْ بَعْدُ رِجْلُ إِنْسَانٍ، وَلاَ تُعَكِّرُهَا أَظْلاَفُ بَهِيمَةٍ.

וְהַֽאֲבַדְתִּי֙ כָּל בְּהֶמְתָּ֔הּ מֵעַ֖ל מַ֣יִם רַבִּ֑ים וְלֹ֨א תִדְלָחֵ֤ם ע֔וֹד רֶֽגֶל אָדָם֙ לֹ֥א תִדְלָחֵֽם וּפַרְס֥וֹת בְּהֵמָ֖ה

حزقيال 32: 16 Ezk.32.16

هذِهِ مَرْثَاةٌ يَرْثُونَ بِهَا. بَنَاتُ الأُمَمِ تَرْثُو بِهَا. عَلَى مِصْرَ وَعَلَى كُلِّ جُمْهُورِهَا تَرْثُو بِهَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

הִיא֙ קִינָ֥ה וְק֣וֹנְנ֔וּהָ בְּנ֥וֹת הַגּוֹיִ֖ם תְּקוֹנֵ֣נָּה אוֹתָ֑הּ עַל מִצְרַ֤יִם וְעַל כָּל הֲמוֹנָהּ֙ תְּקוֹנֵ֣נָּה אוֹתָ֔הּ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

حزقيال 32: 16 Ezk.32.16

هذِهِ مَرْثَاةٌ يَرْثُونَ بِهَا. بَنَاتُ الأُمَمِ تَرْثُو بِهَا. عَلَى مِصْرَ وَعَلَى كُلِّ جُمْهُورِهَا تَرْثُو بِهَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

הִיא֙ קִינָ֥ה וְק֣וֹנְנ֔וּהָ בְּנ֥וֹת הַגּוֹיִ֖ם תְּקוֹנֵ֣נָּה אוֹתָ֑הּ עַל מִצְרַ֤יִם וְעַל כָּל הֲמוֹנָהּ֙ תְּקוֹנֵ֣נָּה אוֹתָ֔הּ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

حزقيال 32: 18 Ezk.32.18

يَا ابْنَ آدَمَ، وَلْوِلْ عَلَى جُمْهُورِ مِصْرَ، وَأَحْدِرْهُ هُوَ وَبَنَاتِ الأُمَمِ الْعَظِيمَةِ إِلَى الأَرْضِ السُّفْلَى مَعَ الْهَابِطِينَ فِي الْجُبِّ.

בֶּן אָדָ֕ם נְהֵ֛ה עַל הֲמ֥וֹן מִצְרַ֖יִם וְהוֹרִדֵ֑הוּ א֠וֹתָהּ וּבְנ֨וֹת גּוֹיִ֧ם אַדִּרִ֛ם אֶל אֶ֥רֶץ תַּחְתִּיּ֖וֹת אֶת י֥וֹרְדֵי בֽוֹר

حزقيال 32: 27 Ezk.32.27

وَلاَ يَضْطَجِعُونَ مَعَ الْجَبَابِرَةِ السَّاقِطِينَ مِنَ الْغُلْفِ النَّازِلِينَ إِلَى الْهَاوِيَةِ بِأَدَوَاتِ حَرْبِهِمْ، وَقَدْ وُضِعَتْ سُيُوفُهُمْ تَحْتَ رُؤُوسِهِمْ، فَتَكُونُ آثَامُهُمْ عَلَى عِظَامِهِمْ مَعَ أَنَّهُمْ رُعْبُ الْجَبَابِرَةِ فِي أَرْضِ الأَحْيَاءِ.

וְלֹ֤א יִשְׁכְּבוּ֙ אֶת גִּבּוֹרִ֔ים נֹפְלִ֖ים מֵעֲרֵלִ֑ים יָרְדֽוּ שְׁא֣וֹל בִּכְלֵֽי מִלְחַמְתָּם֩ וַיִּתְּנ֨וּ חַרְבוֹתָ֜ם תַּ֣חַת רָאשֵׁיהֶ֗ם וַתְּהִ֤י עֲוֹֽנֹתָם֙ עַל עַצְמוֹתָ֔ם כִּֽי חִתִּ֥ית גִּבּוֹרִ֖ים בְּאֶ֥רֶץ חַיִּֽים

حزقيال 32: 31 Ezk.32.31

يَرَاهُمْ فِرْعَوْنُ وَيَتَعَزَّى عَنْ كُلِّ جُمْهُورِهِ. قَتْلَى بِالسَّيْفِ فِرْعَوْنُ وَكُلُّ جُمْهُورِهِ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

אוֹתָם֙;יִרְאֶ֣ה פַרְעֹ֔ה וְנִחַ֖ם עַל כָּל הֲמוֹנ֑וֹ חַלְלֵי חֶ֙רֶב֙ פַּרְעֹ֣ה וְכָל חֵיל֔וֹ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

حزقيال 33: 2 Ezk.33.2

يَا ابْنَ آدَمْ، كَلِّمْ بَنِي شَعْبِكَ وقُلْ لَهُمْ: إِذَا جَلَبْتُ السَّيْفَ عَلَى أَرْضٍ، فَإِنْ أَخَذَ شَعْبُ الأَرْضِ رَجُلاً مِنْ بَيْنِهِمْ وَجَعَلُوهُ رَقِيبًا لَهُمْ،

בֶּן אָדָ֗ם דַּבֵּ֤ר בְּנֵֽי עַמְּךָ֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם כִּֽי אָבִ֥יא חָ֑רֶב עָלֶ֖יהָ אֶ֕רֶץ וְלָקְח֨וּ עַם הָאָ֜רֶץ אִ֤ישׁ;אֶחָד֙ מִקְצֵיהֶ֔ם וְנָתְנ֥וּ;אֹת֛וֹ לְצֹפֶֽה לָהֶ֖ם

حزقيال 33: 3 Ezk.33.3

فَإِذَا رَأَى السَّيْفَ مُقْبِلاً عَلَى الأَرْضِ نَفَخَ فِي الْبُوقِ وَحَذَّرَ الشَّعْبَ،

וְרָאָ֥ה הַחֶ֖רֶב בָּאָ֣ה עַל הָאָ֑רֶץ וְתָקַ֥ע בַּשּׁוֹפָ֖ר וְהִזְהִ֥יר הָעָֽם

حزقيال 33: 10 Ezk.33.10

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ فَكَلِّمْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ أَنْتُمْ تَتَكَلَّمُونَ هكَذَا قَائِلِينَ: إِنَّ مَعَاصِيَنَا وَخَطَايَانَا عَلَيْنَا، وَبِهَا نَحْنُ فَانُونَ، فَكَيْفَ نَحْيَا.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֗ם אֱמֹר֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל אֲמַרְתֶּם֙ כֵּ֤ן לֵאמֹ֔ר כִּֽי פְשָׁעֵ֥ינוּ וְחַטֹּאתֵ֖ינוּ עָלֵ֑ינוּ וּבָ֛ם אֲנַ֥חְנוּ נְמַקִּ֖ים וְאֵ֥יךְ נִֽחְיֶֽה

حزقيال 33: 13 Ezk.33.13

إِذَا قُلْتُ لِلْبَارِّ: حَيَاةً تَحْيَا. فَاتَّكَلَ هُوَ عَلَى بِرِّهِ وَأَثِمَ، فَبِرُّهُ كُلُّهُ لاَ يُذْكَرُ، بَلْ بِإِثْمِهِ الَّذِي فَعَلَهُ يَمُوتُ.

בְּאָמְרִ֤י לַצַּדִּיק֙ חָיֹ֣ה יִֽחְיֶ֔ה בָטַ֥ח וְהֽוּא עַל צִדְקָת֖וֹ וְעָ֣שָׂה;עָ֑וֶל צִדְקֹתָיו֙ כָּל לֹ֣א תִזָּכַ֔רְנָה וּבְעַוְל֥וֹ אֲשֶׁר עָשָׂ֖ה;בּ֥וֹ יָמֽוּת

حزقيال 33: 19 Ezk.33.19

وَعِنْدَ رُجُوعِ الشِّرِّيرِ عَنْ شَرِّهِ وَعِنْدَ عَمَلِهِ بِالْعَدْلِ وَالْحَقِّ، فَإِنَّهُ يَحْيَا بِهِمَا.

וּבְשׁ֤וּב רָשָׁע֙ מֵֽרִשְׁעָת֔וֹ וְעָשָׂ֥ה מִשְׁפָּ֖ט וּצְדָקָ֑ה ה֥וּא יִֽחְיֶֽה עֲלֵיהֶ֖ם

حزقيال 33: 24 Ezk.33.24

يَا ابْنَ آدَمَ، إِنَّ السَّاكِنِينَ فِي هذِهِ الْخِرَبِ فِي أَرْضِ إِسْرَائِيلَ يَتَكَلَّمُونَ قَائِلِينَ: إِنَّ إِبْرَاهِيمَ كَانَ وَاحِدًا وَقَدْ وَرِثَ الأَرْضَ، وَنَحْنُ كَثِيرُونَ، لَنَا أُعْطِيَتِ الأَرْضُ مِيرَاثًا.

בֶּן אָדָ֗ם יֹ֠שְׁבֵי הָאֵ֜לֶּה הֶחֳרָב֨וֹת עַל אַדְמַ֤ת יִשְׂרָאֵל֙ אֹמְרִ֣ים לֵאמֹ֔ר אַבְרָהָ֔ם הָיָ֣ה אֶחָד֙ וַיִּירַ֖שׁ הָאָ֑רֶץ וַאֲנַ֣חְנוּ רַבִּ֔ים לָ֛נוּ נִתְּנָ֥ה הָאָ֖רֶץ לְמוֹרָשָֽׁה

حزقيال 33: 25 Ezk.33.25

لِذلِكَ قُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: تَأْكُلُونَ بِالدَّمِ وَتَرْفَعُونَ أَعْيُنَكُمْ إِلَى أَصْنَامِكُمْ وَتَسْفِكُونَ الدَّمَ، أَفَتَرِثُونَ الأَرْضَ.

לָכֵן֩ אֱמֹ֨ר אֲלֵיהֶ֜ם כֹּֽה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה תֹּאכֵ֛לוּ עַל;הַדָּ֧ם תִּשְׂא֥וּ וְעֵינֵכֶ֛ם אֶל גִּלּוּלֵיכֶ֖ם תִּשְׁפֹּ֑כוּ וְדָ֣ם תִּירָֽשׁוּ וְהָאָ֖רֶץ

حزقيال 33: 26 Ezk.33.26

وَقَفْتُمْ عَلَى سَيْفِكُمْ، فَعَلْتُمُ الرِّجْسَ، وَكُلٌّ مِنْكُمْ نَجَّسَ امْرَأَةَ صَاحِبِهِ، أَفَتَرِثُونَ الأَرْضَ.

עֲמַדְתֶּ֤ם עַֽל חַרְבְּכֶם֙ עֲשִׂיתֶ֣ן תּוֹעֵבָ֔ה וְאִ֛ישׁ טִמֵּאתֶ֑ם אֵ֥שֶׁת רֵעֵ֖הוּ תִּירָֽשׁוּ וְהָאָ֖רֶץ

حزقيال 33: 27 Ezk.33.27

قُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: حَيٌّ أَنَا، إِنَّ الَّذِينَ فِي الْخِرَبِ يَسْقُطُونَ بِالسَّيْفِ، وَالَّذِي هُوَ عَلَى وَجْهِ الْحَقْلِ أَبْذِلُهُ لِلْوَحْشِ مَأْكَلاً، وَالَّذِينَ فِي الْحُصُونِ وَفِي الْمَغَايِرِ يَمُوتُونَ بِالْوَبَإِ.

כֹּֽה;תֹאמַ֨ר אֲלֵהֶ֜ם כֹּה אָמַ֨ר אֲדֹנָ֣י יְהוִה֮ חַי אָנִי֒ אִם;לֹ֞א אֲשֶׁ֤ר בֶּֽחֳרָבוֹת֙ יִפֹּ֔לוּ בַּחֶ֣רֶב וַֽאֲשֶׁר֙ עַל פְּנֵ֣י הַשָּׂדֶ֔ה נְתַתִּ֖יו לַחַיָּ֥ה לְאָכְל֑וֹ וַאֲשֶׁ֛ר בַּמְּצָד֥וֹת וּבַמְּעָר֖וֹת יָמֽוּתוּ בַּדֶּ֥בֶר

حزقيال 33: 29 Ezk.33.29

فَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ حِينَ أَجْعَلُ الأَرْضَ خَرِبَةً مُقْفِرَةً عَلَى كُلِّ رَجَاسَاتِهِمِ الَّتِي فَعَلُوهَا.

וְיָדְע֖וּ כִּֽי אֲנִ֣י יְהוָ֑ה בְּתִתִּ֤י הָאָ֙רֶץ֙ שְׁמָמָ֣ה וּמְשַׁמָּ֔ה עַ֥ל כָּל תּוֹעֲבֹתָ֖ם אֲשֶׁ֥ר עָשֽׂוּ

حزقيال 34: 2 Ezk.34.2

يَا ابْنَ آدَمَ، تَنَبَّأْ عَلَى رُعَاةِ إِسْرَائِيلَ، تَنَبَّأْ وَقُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ لِلرُّعَاةِ: وَيْلٌ لِرُعَاةِ إِسْرَائِيلَ الَّذِينَ كَانُوا يَرْعَوْنَ أَنْفُسَهُمْ. أَلاَ يَرْعَى الرُّعَاةُ الْغَنَمَ.

בֶּן אָדָ֕ם הִנָּבֵ֖א עַל רוֹעֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל הִנָּבֵ֣א וְאָמַרְתָּ֩ אֲלֵיהֶ֨ם כֹּ֥ה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה לָרֹעִ֜ים ה֤וֹי רֹעֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֤ר הָיוּ֙ רֹעִ֣ים אוֹתָ֔ם הֲל֣וֹא יִרְע֖וּ הָרֹעִֽים הַצֹּ֔אן

حزقيال 34: 6 Ezk.34.6

ضَلَّتْ غَنَمِي فِي كُلِّ الْجِبَالِ، وَعَلَى كُلِّ تَلّ عَال، وَعَلَى كُلِّ وَجْهِ الأَرْضِ. تَشَتَّتَتْ غَنَمِي وَلَمْ يَكُنْ مَنْ يَسْأَلُ أَوْ يُفَتِّشُ.

יִשְׁגּ֤וּ צֹאנִי֙ בְּכָל הֶ֣הָרִ֔ים וְעַ֖ל כָּל גִּבְעָ֣ה רָמָ֑ה וְעַ֨ל כָּל פְּנֵ֤י הָאָ֙רֶץ֙ נָפֹ֣צוּ צֹאנִ֔י וְאֵ֥ין דּוֹרֵ֖שׁ וְאֵ֥ין;מְבַקֵּֽשׁ

حزقيال 34: 6 Ezk.34.6

ضَلَّتْ غَنَمِي فِي كُلِّ الْجِبَالِ، وَعَلَى كُلِّ تَلّ عَال، وَعَلَى كُلِّ وَجْهِ الأَرْضِ. تَشَتَّتَتْ غَنَمِي وَلَمْ يَكُنْ مَنْ يَسْأَلُ أَوْ يُفَتِّشُ.

יִשְׁגּ֤וּ צֹאנִי֙ בְּכָל הֶ֣הָרִ֔ים וְעַ֖ל כָּל גִּבְעָ֣ה רָמָ֑ה וְעַ֨ל כָּל פְּנֵ֤י הָאָ֙רֶץ֙ נָפֹ֣צוּ צֹאנִ֔י וְאֵ֥ין דּוֹרֵ֖שׁ וְאֵ֥ין;מְבַקֵּֽשׁ

حزقيال 34: 23 Ezk.34.23

وَأُقِيمُ عَلَيْهَا رَاعِيًا وَاحِدًا فَيَرْعَاهَا عَبْدِي دَاوُدُ، هُوَ يَرْعَاهَا وَهُوَ يَكُونُ لَهَا رَاعِيًا.

וַהֲקִמֹתִ֨י עֲלֵיהֶ֜ם רֹעֶ֤ה אֶחָד֙ וְרָעָ֣ה;אֶתְהֶ֔ן עַבְדִּ֣י דָוִ֑יד ה֚וּא יִרְעֶ֣ה;אֹתָ֔ם וְהֽוּא יִהְיֶ֥ה לָהֶ֖ן לְרֹעֶֽה

حزقيال 34: 27 Ezk.34.27

وَتُعْطِي شَجَرَةُ الْحَقْلِ ثَمَرَتَهَا، وَتُعْطِي الأَرْضُ غَلَّتَهَا، وَيَكُونُونَ آمِنِينَ فِي أَرْضِهِمْ، وَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ عِنْدَ تَكْسِيرِي رُبُطَ نِيرِهِمْ، وَإِذَا أَنْقَذْتُهُمْ مِنْ يَدِ الَّذِينَ اسْتَعْبَدُوهُمْ.

וְנָתַן֩ עֵ֨ץ הַשָּׂדֶ֜ה פִּרְי֗וֹ תִּתֵּ֣ן וְהָאָ֙רֶץ֙ יְבוּלָ֔הּ וְהָי֥וּ לָבֶ֑טַח עַל אַדְמָתָ֖ם וְֽיָדְע֞וּ כִּי אֲנִ֣י יְהוָ֗ה בְּשִׁבְרִי֙ מֹט֣וֹת עֻלָּ֔ם וְהִ֨צַּלְתִּ֔ים מִיַּ֖ד הָעֹבְדִ֥ים;בָּהֶֽם

حزقيال 35: 2 Ezk.35.2

يَا ابْنَ آدَمَ، اجْعَلْ وَجْهَكَ نَحْوَ جَبَلِ سَعِيرَ وَتَنَبَّأْ عَلَيْهِ،

בֶּן אָדָ֕ם שִׂ֥ים פָּנֶ֖יךָ עַל הַ֣ר שֵׂעִ֑יר וְהִנָּבֵ֖א עָלָֽיו

حزقيال 35: 2 Ezk.35.2

يَا ابْنَ آدَمَ، اجْعَلْ وَجْهَكَ نَحْوَ جَبَلِ سَعِيرَ وَتَنَبَّأْ عَلَيْهِ،

בֶּן אָדָ֕ם שִׂ֥ים פָּנֶ֖יךָ עַל הַ֣ר שֵׂעִ֑יר וְהִנָּבֵ֖א עָלָֽיו

حزقيال 35: 3 Ezk.35.3

وَقُلْ لَهُ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هأَنَذَا عَلَيْكَ يَا جَبَلَ سَعِيرَ، وَأَمُدُّ يَدِي عَلَيْكَ وَأَجْعَلُكَ خَرَابًا مُقْفِرًا.

וְאָמַ֣רְתָּ לּ֗וֹ כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה הִנְנִ֥י אֵלֶ֖יךָ הַר שֵׂעִ֑יר וְנָטִ֤יתִי יָדִי֙ עָלֶ֔יךָ וּנְתַתִּ֖יךָ שְׁמָמָ֥ה וּמְשַׁמָּֽה

حزقيال 35: 5 Ezk.35.5

لأَنَّهُ كَانَتْ لَكَ بُغْضَةٌ أَبَدِيَّةٌ، وَدَفَعْتَ بَنِي إِسْرَائِيلَ إِلَى يَدِ السَّيْفِ فِي وَقْتِ مُصِيبَتِهِمْ، وَقْتِ إِثْمِ النِّهَايَةِ.

יַ֗עַן הֱי֤וֹת לְךָ֙ אֵיבַ֣ת עוֹלָ֔ם וַתַּגֵּ֥ר בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל עַל יְדֵי חָ֑רֶב בְּעֵ֣ת אֵידָ֔ם בְּעֵ֖ת עֲוֹ֥ן קֵֽץ

حزقيال 35: 12 Ezk.35.12

فَتَعْلَمُ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ، قَدْ سَمِعْتُ كُلَّ إِهَانَتِكَ الَّتِي تَكَلَّمْتَ بِهَا عَلَى جِبَالِ إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: قَدْ خَرِبَتْ. قَدْ أُعْطِينَاهَا مَأْكَلاً.

וְֽיָדַעְתָּ֮ כִּֽי אֲנִ֣י יְהוָה֒ שָׁמַ֣עְתִּי כָּל נָאָֽצוֹתֶ֗יךָ אֲשֶׁ֥ר אָמַ֛רְתָּ עַל הָרֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֣ר שָׁמֵ֑מוּ נִתְּנ֖וּ לְאָכְלָֽה

حزقيال 35: 13 Ezk.35.13

قَدْ تَعَظَّمْتُمْ عَلَيَّ بِأَفْوَاهِكُمْ وَكَثَّرْتُمْ كَلاَمَكُمْ عَلَيَّ. أَنَا سَمِعْتُ.

וַתַּגְדִּ֤ילוּ עָלַי֙ בְּפִיכֶ֔ם וְהַעְתַּרְתֶּ֥ם דִּבְרֵיכֶ֑ם עָלַ֖י אֲנִ֖י שָׁמָֽעְתִּי

حزقيال 35: 13 Ezk.35.13

قَدْ تَعَظَّمْتُمْ عَلَيَّ بِأَفْوَاهِكُمْ وَكَثَّرْتُمْ كَلاَمَكُمْ عَلَيَّ. أَنَا سَمِعْتُ.

וַתַּגְדִּ֤ילוּ עָלַי֙ בְּפִיכֶ֔ם וְהַעְתַּרְתֶּ֥ם דִּבְרֵיכֶ֑ם עָלַ֖י אֲנִ֖י שָׁמָֽעְתִּי

حزقيال 35: 15 Ezk.35.15

كَمَا فَرِحْتَ عَلَى مِيرَاثِ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ لأَنَّهُ خَرِبَ، كَذلِكَ أَفْعَلُ بِكَ. تَكُونُ خَرَابًا يَا جَبَلَ سَعِيرَ وَكُلُّ أَدُومَ بِأَجْمَعِهَا، فَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.

כְּשִׂמְחָ֨תְךָ֜ לְנַחְלַ֧ת בֵּֽית יִשְׂרָאֵ֛ל עַ֥ל;אֲשֶׁר שָׁמֵ֖מָה כֵּ֣ן אֶעֱשֶׂה לָּ֑ךְ תִֽהְיֶ֤ה שְׁמָמָ֨ה הַר שֵׂעִיר֙ וְכָל אֱד֣וֹם כֻּלָּ֔הּ וְיָדְע֖וּ כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (5444 آية)