עַד (H5704) - ʻad | معجم سترونغ العبري

إرميا 48: 32 Jer.48.32

أَبْكِي عَلَيْكِ بُكَاءَ يَعْزِيرَ، يَا جَفْنَةَ سَبْمَةَ. قَدْ عَبَرَتْ قُضْبَانُكِ الْبَحْرَ، وَصَلَتْ إِلَى بَحْرِ يَعْزِيرَ. وَقَعَ الْمُهْلِكُ عَلَى جَنَاكِ، وَعَلَى قِطَافِكِ.

אֶבְכֶּה לָּךְ֙ מִבְּכִ֨י יַעְזֵ֤ר הַגֶּ֣פֶן שִׂבְמָ֔ה עָ֣בְרוּ נְטִֽישֹׁתַ֙יִךְ֙ יָ֔ם נָגָ֑עוּ עַ֛ד יָ֥ם יַעְזֵ֖ר נָפָֽל שֹׁדֵ֥ד עַל קֵיצֵ֥ךְ וְעַל בְּצִירֵ֖ךְ

إرميا 48: 34 Jer.48.34

قَدْ أَطْلَقُوا صَوْتَهُمْ مِنْ صُرَاخِ حَشْبُونَ إِلَى أَلْعَالَةَ إِلَى يَاهَصَ، مِنْ صُوغَرَ إِلَى حُورُونَايِمَ، كَعِجْلَةٍ ثُلاَثِيَّةٍ، لأَنَّ مِيَاهَ نِمْرِيمَ أَيْضًا تَصِيرُ خَرِبَةً.

נָתְנ֣וּ קוֹלָ֔ם מִזַּעֲקַ֨ת חֶשְׁבּ֜וֹן עַד אֶלְעָלֵ֗ה עַד יַ֙הַץ֙ מִצֹּ֙עַר֙ עַד חֹ֣רֹנַ֔יִם עֶגְלַ֖ת שְׁלִֽשִׁיָּ֑ה כִּ֚י מֵ֣י נִמְרִ֔ים גַּם יִהְיֽוּ לִמְשַׁמּ֖וֹת

إرميا 48: 34 Jer.48.34

قَدْ أَطْلَقُوا صَوْتَهُمْ مِنْ صُرَاخِ حَشْبُونَ إِلَى أَلْعَالَةَ إِلَى يَاهَصَ، مِنْ صُوغَرَ إِلَى حُورُونَايِمَ، كَعِجْلَةٍ ثُلاَثِيَّةٍ، لأَنَّ مِيَاهَ نِمْرِيمَ أَيْضًا تَصِيرُ خَرِبَةً.

נָתְנ֣וּ קוֹלָ֔ם מִזַּעֲקַ֨ת חֶשְׁבּ֜וֹן עַד אֶלְעָלֵ֗ה עַד יַ֙הַץ֙ מִצֹּ֙עַר֙ עַד חֹ֣רֹנַ֔יִם עֶגְלַ֖ת שְׁלִֽשִׁיָּ֑ה כִּ֚י מֵ֣י נִמְרִ֔ים גַּם יִהְיֽוּ לִמְשַׁמּ֖וֹת

إرميا 48: 34 Jer.48.34

قَدْ أَطْلَقُوا صَوْتَهُمْ مِنْ صُرَاخِ حَشْبُونَ إِلَى أَلْعَالَةَ إِلَى يَاهَصَ، مِنْ صُوغَرَ إِلَى حُورُونَايِمَ، كَعِجْلَةٍ ثُلاَثِيَّةٍ، لأَنَّ مِيَاهَ نِمْرِيمَ أَيْضًا تَصِيرُ خَرِبَةً.

נָתְנ֣וּ קוֹלָ֔ם מִזַּעֲקַ֨ת חֶשְׁבּ֜וֹן עַד אֶלְעָלֵ֗ה עַד יַ֙הַץ֙ מִצֹּ֙עַר֙ עַד חֹ֣רֹנַ֔יִם עֶגְלַ֖ת שְׁלִֽשִׁיָּ֑ה כִּ֚י מֵ֣י נִמְרִ֔ים גַּם יִהְיֽוּ לִמְשַׁמּ֖וֹת

إرميا 48: 47 Jer.48.47

وَلكِنَّنِي أَرُدُّ سَبْيَ مُوآبَ فِي آخِرِ الأَيَّامِ، يَقُولُ الرَّبُّ. إِلَى هُنَا قَضَاءُ مُوآبَ.

וְשַׁבְתִּ֧י שְׁבוּת מוֹאָ֛ב בְּאַחֲרִ֥ית הַיָּמִ֖ים נְאֻם יְהוָ֑ה עַד הֵ֖נָּה מִשְׁפַּ֥ט מוֹאָֽב

إرميا 49: 33 Jer.49.33

وَتَكُونُ حَاصُورُ مَسْكَنَ بَنَاتِ آوَى، وَخَرِبَةً إِلَى الأَبَدِ. لاَ يَسْكُنُ هُنَاكَ إِنْسَانٌ، وَلاَ يَتَغَرَّبُ فِيهَا ابْنُ آدَمَ.

וְהָיְתָ֨ה חָצ֜וֹר לִמְע֥וֹן תַּנִּ֛ים שְׁמָמָ֖ה עַד עוֹלָ֑ם לֹֽא יֵשֵׁ֥ב שָׁם֙ אִ֔ישׁ וְלֹֽא יָג֥וּר בָּ֖הּ בֶּן אָדָֽם

إرميا 49: 37 Jer.49.37

وَأَجْعَلُ الْعِيلاَمِيِّينَ يَرْتَعِبُونَ أَمَامَ أَعْدَائِهِمْ وَأَمَامَ طَالِبِي نُفُوسِهِمْ، وَأَجْلِبُ عَلَيْهِمْ شَرًّا، حُمُوَّ غَضَبِي، يَقُولُ الرَّبُّ. وَأُرْسِلُ وَرَاءَهُمُ السَّيْفَ حَتَّى أُفْنِيَهُمْ.

עֵ֠ילָם וְהַחְתַּתִּ֣י לִפְנֵ֨י אֹיְבֵיהֶ֜ם וְלִפְנֵ֣י מְבַקְשֵׁ֣י נַפְשָׁ֗ם וְהֵבֵאתִ֨י עֲלֵיהֶ֧ם רָעָ֛ה חֲר֥וֹן אַפִּ֖י נְאֻם יְהוָ֑ה וְשִׁלַּחְתִּ֤י אַֽחֲרֵיהֶם֙ הַחֶ֔רֶב עַ֥ד כַּלּוֹתִ֖י;אוֹתָֽם

إرميا 50: 3 Jer.50.3

لأَنَّهُ قَدْ طَلَعَتْ عَلَيْهَا أُمَّةٌ مِنَ الشِّمَالِ هِيَ تَجْعَلُ أَرْضَهَا خَرِبَةً فَلاَ يَكُونُ فِيهَا سَاكِنٌ. مِنْ إِنْسَانٍ إِلَى حَيَوَانٍ هَرَبُوا وَذَهَبُوا.

כִּ֣י עָלָה֩ עָלֶ֨יהָ גּ֜וֹי מִצָּפ֗וֹן הֽוּא יָשִׁ֤ית אַרְצָהּ֙ לְשַׁמָּ֔ה וְלֹֽא יִהְיֶ֥ה בָּ֑הּ יוֹשֵׁ֖ב מֵאָדָ֥ם וְעַד בְּהֵמָ֖ה נָ֥דוּ הָלָֽכוּ

إرميا 50: 39 Jer.50.39

لِذلِكَ تَسْكُنُ وُحُوشُ الْقَفْرِ مَعَ بَنَاتِ آوَى، وَتَسْكُنُ فِيهَا رِعَالُ النَّعَامِ، وَلاَ تُسْكَنُ بَعْدُ إِلَى الأَبَدِ، وَلاَ تُعْمَرُ إِلَى دَوْرٍ فَدَوْرٍ.

לָכֵ֗ן יֵשְׁב֤וּ צִיִּים֙ אֶת אִיִּ֔ים וְיָ֥שְׁבוּ בָ֖הּ בְּנ֣וֹת יַֽעֲנָ֑ה וְלֹֽא תֵשֵׁ֥ב עוֹד֙ לָנֶ֔צַח וְלֹ֥א תִשְׁכּ֖וֹן עַד דּ֥וֹר וָדֽוֹר

إرميا 51: 9 Jer.51.9

دَاوَيْنَا بَابِلَ فَلَمْ تُشْفَ. دَعُوهَا، وَلْنَذْهَبْ كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى أَرْضِهِ، لأَنَّ قَضَاءَهَا وَصَلَ إِلَى السَّمَاءِ، وَارْتَفَعَ إِلَى السَّحَابِ.

רִפִּ֣ינוּ בָּבֶל֙ וְלֹ֣א נִרְפָּ֔תָה עִזְב֕וּהָ וְנֵלֵ֖ךְ אִ֣ישׁ לְאַרְצ֑וֹ כִּֽי מִשְׁפָּטָ֔הּ נָגַ֤ע אֶל הַשָּׁמַ֙יִם֙ וְנִשָּׂ֖א עַד שְׁחָקִֽים

إرميا 51: 62 Jer.51.62

فَقُلْ: أَنْتَ يَا رَبُّ قَدْ تَكَلَّمْتَ عَلَى هذَا الْمَوْضِعِ لِتَقْرِضَهُ حَتَّى لاَ يَكُونَ فِيهِ سَاكِنٌ مِنَ النَّاسِ إِلَى الْبَهَائِمِ، بَلْ يَكُونُ خِرَبًا أَبَدِيَّةً.

וְאָמַרְתָּ֗ אַתָּ֨ה יְהוָה֙ דִבַּ֜רְתָּ אֶל הַזֶּה֙ הַמָּק֤וֹם לְהַכְרִית֔וֹ לְבִלְתִּ֤י הֱיֽוֹת בּוֹ֙ יוֹשֵׁ֔ב לְמֵאָדָ֖ם וְעַד בְּהֵמָ֑ה כִּֽי תִּֽהְיֶֽה שִׁמְמ֥וֹת עוֹלָ֖ם

إرميا 51: 64 Jer.51.64

وَتَقُولُ: هكَذَا تَغْرَقُ بَابِلُ وَلاَ تَقُومُ، مِنَ الشَّرِّ الَّذِي أَنَا جَالِبُهُ عَلَيْهَا وَيَعْيَوْنَ. إِلَى هُنَا كَلاَمُ إِرْمِيَا.

וְאָמַרְתָּ֗ כָּ֠כָה תִּשְׁקַ֨ע בָּבֶ֤ל וְלֹֽא תָקוּם֙ מִפְּנֵ֣י הָרָעָ֗ה אֲשֶׁ֧ר אָנֹכִ֛י מֵבִ֥יא עָלֶ֖יהָ וְיָעֵ֑פוּ עַד הֵ֖נָּה דִּבְרֵ֥י יִרְמְיָֽהוּ

إرميا 52: 3 Jer.52.3

لأَنَّهُ لأَجْلِ غَضَبِ الرَّبِّ عَلَى أُورُشَلِيمَ وَيَهُوذَا حَتَى طَرَحَهُمْ مِنْ أَمَامِ وَجْهِهِ، كَانَ أَنَّ صِدْقِيَّا تَمَرَّدَ عَلَى مَلِكِ بَابِلَ.

כִּ֣י עַל אַ֣ף יְהוָ֗ה הָֽיְתָה֙ בִּירוּשָׁלִַ֣ם וִֽיהוּדָ֔ה עַד הִשְׁלִיכ֥וֹ;אוֹתָ֖ם מֵעַ֣ל פָּנָ֑יו צִדְקִיָּ֖הוּ וַיִּמְרֹ֥ד בְּמֶ֥לֶךְ בָּבֶֽל

إرميا 52: 5 Jer.52.5

فَدَخَلَتِ الْمَدِينَةُ فِي الْحِصَارِ إِلَى السَّنَةِ الْحَادِيَةِ عَشَرَةَ لِلْمَلِكِ صِدْقِيَّا.

וַתָּבֹ֥א הָעִ֖יר בַּמָּצ֑וֹר עַ֚ד שָׁנָ֔ה עַשְׁתֵּ֣י עֶשְׂרֵ֣ה לַמֶּ֖לֶךְ צִדְקִיָּֽהוּ

إرميا 52: 11 Jer.52.11

وَأَعْمَى عَيْنَيْ صِدْقِيَّا، وَقَيَّدَهُ بِسِلْسِلَتَيْنِ مِنْ نُحَاسٍ، وَجَاءَ بِهِ مَلِكُ بَابِلَ إِلَى بَابِلَ، وَجَعَلَهُ فِي السِّجْنِ إِلَى يَوْمِ وَفَاتِهِ.

עִוֵּ֑ר עֵינֵ֥י צִדְקִיָּ֖הוּ וַיַּאַסְרֵ֣הוּ בַֽנְחֻשְׁתַּ֗יִם וַיְבִאֵ֤הוּ מֶֽלֶךְ בָּבֶל֙ בָּבֶ֔לָה וַיִּתְּנֵ֥הוּ בֵֽית;הַפְּקֻדֹּ֖ת עַד י֥וֹם מוֹתֽוֹ

إرميا 52: 34 Jer.52.34

وَوَظِيفَتُهُ وَظِيفَةٌ دَائِمَةٌ تُعْطَى لَهُ مِنْ عِنْدِ مَلِكِ بَابِلَ، أَمْرَ كُلِّ يَوْمٍ بِيَوْمِهِ، إِلَى يَوْمِ وَفَاتِهِ، كُلَّ أَيَّامِ حَيَاتِهِ.

וַאֲרֻחָת֗וֹ אֲרֻחַת֩ תָּמִ֨יד נִתְּנָה לּ֜וֹ מֵאֵ֧ת מֶֽלֶךְ בָּבֶ֛ל דְּבַר י֥וֹם בְּיוֹמ֖וֹ עַד י֣וֹם מוֹת֑וֹ כֹּ֖ל יְמֵ֥י חַיָּֽיו

مراثي إرميا 3: 40 Lam.3.40

لِنَفْحَصْ طُرُقَنَا وَنَمْتَحِنْهَا وَنَرْجعْ إِلَى الرَّبِّ.

נַחְפְּשָׂ֤ה דְרָכֵ֙ינוּ֙ וְֽנַחְקֹ֔רָה וְנָשׁ֖וּבָה עַד יְהוָֽה

مراثي إرميا 3: 50 Lam.3.50

حَتَّى يُشْرِفَ وَيَنْظُرَ الرَّبُّ مِنَ السَّمَاءِ.

עַד יַשְׁקִ֣יף וְיֵ֔רֶא יְהוָ֖ה מִשָּׁמָֽיִם

مراثي إرميا 5: 22 Lam.5.22

هَلْ كُلَّ الرَّفْضِ رَفَضْتَنَا. هَلْ غَضِبْتَ عَلَيْنَا جِدًّا.

כִּ֚י;אִם מָאֹ֣ס מְאַסְתָּ֔נוּ קָצַ֥פְתָּ עָלֵ֖ינוּ עַד;מְאֹֽד

حزقيال 2: 3 Ezk.2.3

وَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، أَنَا مُرْسِلُكَ إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ، إِلَى أُمَّةٍ مُتَمَرِّدَةٍ قَدْ تَمَرَّدَتْ عَلَيَّ. هُمْ وَآبَاؤُهُمْ عَصَوْا عَلَيَّ إِلَى ذَاتِ هذَا الْيَوْمِ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י בֶּן אָדָם֙ אֲנִ֤י שׁוֹלֵ֨חַ;אֽוֹתְךָ֙ אֶל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶל גּוֹיִ֥ם הַמּוֹרְדִ֖ים אֲשֶׁ֣ר מָרְדוּ בִ֑י הֵ֤מָּה וַאֲבוֹתָם֙ פָּ֣שְׁעוּ בִ֔י עַד עֶ֖צֶם הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

حزقيال 4: 8 Ezk.4.8

وَهأَنَذَا أَجْعَلُ عَلَيْكَ رُبُطًا فَلاَ تَقْلِبُ مِنْ جَنْبٍ إِلَى جَنْبٍ حَتَّى تُتَمِّمَ أَيَّامَ حِصَارِكَ.

וְהִנֵּ֛ה נָתַ֥תִּי עָלֶ֖יךָ עֲבוֹתִ֑ים וְלֹֽא תֵהָפֵ֤ךְ מִֽצִּדְּךָ֙ אֶל צִדֶּ֔ךָ עַד כַּלּוֹתְךָ֖ יְמֵ֥י מְצוּרֶֽךָ

حزقيال 4: 10 Ezk.4.10

وَطَعَامُكَ الَّذِي تَأْكُلُهُ يَكُونُ بِالْوَزْنِ. كُلَّ يَوْمٍ عِشْرِينَ شَاقِلاً. مِنْ وَقْتٍ إِلَى وَقْتٍ تَأْكُلُهُ.

וּמַאֲכָֽלְךָ֙ אֲשֶׁ֣ר תֹּאכֲלֶ֔נּוּ בְּמִשְׁק֕וֹל לַיּ֑וֹם עֶשְׂרִ֥ים שֶׁ֖קֶל מֵעֵ֥ת עַד עֵ֖ת תֹּאכֲלֶֽנּוּ

حزقيال 4: 11 Ezk.4.11

وَتَشْرَبُ الْمَاءَ بِالْكَيْلِ، سُدْسَ الْهِينِ، مِنْ وَقْتٍ إِلَى وَقْتٍ تَشْرَبُهُ.

תִשְׁתֶּ֖ה וּמַ֛יִם בִּמְשׂוּרָ֥ה שִׁשִּׁ֣ית הַהִ֑ין מֵעֵ֥ת עַד עֵ֖ת תִּשְׁתֶּֽה

حزقيال 4: 14 Ezk.4.14

فَقُلْتُ: آهِ، يَا سَيِّدُ الرَّبُّ، هَا نَفْسِي لَمْ تَتَنَجَّسْ. وَمِنْ صِبَايَ إِلَى الآنَ لَمْ آكُلْ مِيتَةً أَوْ فَرِيسَةً، وَلاَ دَخَلَ فَمِي لَحْمٌ نَجِسٌ.

וָאֹמַ֗ר אֲהָהּ֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה הִנֵּ֥ה נַפְשִׁ֖י לֹ֣א מְטֻמָּאָ֑ה מִנְּעוּרַ֣י וְעַד עַ֔תָּה לֹֽא אָכַ֙לְתִּי֙ וּנְבֵלָ֨ה וּטְרֵפָ֤ה וְלֹא בָ֥א בְּפִ֖י בְּשַׂ֥ר פִּגּֽוּל

حزقيال 10: 5 Ezk.10.5

وَسُمِعَ صَوْتُ أَجْنِحَةِ الْكَرُوبِيمِ إِلَى الدَّارِ الْخَارِجِيَّةِ كَصَوْتِ اللهِ الْقَدِيرِ إِذَا تَكَلَّمَ.

נִשְׁמַ֕ע וְקוֹל֙ כַּנְפֵ֣י הַכְּרוּבִ֔ים עַד הֶחָצֵ֖ר הַחִיצֹנָ֑ה כְּק֥וֹל אֵל שַׁדַּ֖י בְּדַבְּרֽוֹ

حزقيال 20: 29 Ezk.20.29

فَقُلْتُ لَهُمْ: مَا هذِهِ الْمُرْتَفَعَةُ الَّتِي تَأْتُونَ إِلَيْهَا. فَدُعِيَ اسْمُهَا مُرْتَفَعَةً إِلَى هذَا الْيَوْمِ.

וָאֹמַ֣ר אֲלֵהֶ֔ם מָ֣ה הַבָּמָ֔ה אֲשֶׁר אַתֶּ֥ם;הַבָּאִ֖ים שָׁ֑ם וַיִּקָּרֵ֤א שְׁמָהּ֙ בָּמָ֔ה עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

حزقيال 20: 31 Ezk.20.31

وَبِتَقْدِيمِ عَطَايَاكُمْ وَإِجَازَةِ أَبْنَائِكُمْ فِي النَّارِ، تَتَنَجَّسُونَ بِكُلِّ أَصْنَامِكُمْ إِلَى الْيَوْمِ. فَهَلْ أُسْأَلُ مِنْكُمْ يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ. حَيٌّ أَنَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، لاَ أُسْأَلُ مِنْكُمْ.

וּבִשְׂאֵ֣ת מַתְּנֹֽתֵיכֶ֡ם בְּֽהַעֲבִיר֩ בְּנֵיכֶ֨ם בָּאֵ֜שׁ אַתֶּם֩;נִטְמְאִ֤֨ים לְכָל גִּלּֽוּלֵיכֶם֙ עַד הַיּ֔וֹם וַאֲנִ֛י אִדָּרֵ֥שׁ לָכֶ֖ם בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל חַי אָ֗נִי נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה אִם אִדָּרֵ֖שׁ לָכֶֽם

حزقيال 21: 27 Ezk.21.27

مُنْقَلِبًا، مُنْقَلِبًا، مُنْقَلِبًا أَجْعَلُهُ. هذَا أَيْضًا لاَ يَكُونُ حَتَّى يَأْتِيَ الَّذِي لَهُ الْحُكْمُ فَأُعْطِيَهُ إِيَّاهُ.

עַוָּ֥ה עַוָּ֖ה עַוָּ֣ה אֲשִׂימֶ֑נָּה זֹאת֙ גַּם לֹ֣א הָיָ֔ה עַד בֹּ֛א אֲשֶׁר ל֥וֹ הַמִּשְׁפָּ֖ט וּנְתַתִּֽיו

حزقيال 22: 4 Ezk.22.4

قَدْ أَثِمْتِ بِدَمِكِ الَّذِي سَفَكْتِ، وَنَجَّسْتِ نَفْسَكِ بِأَصْنَامِكِ الَّتِي عَمِلْتِ، وَقَرَّبْتِ أَيَّامَكِ وَبَلَغْتِ سِنِيكِ، فَلِذلِكَ جَعَلْتُكِ عَارًا لِلأُمَمِ، وَسُخْرَةً لِجَمِيعِ الأَرَاضِي.

אָשַׁ֗מְתְּ בְּדָמֵ֨ךְ אֲשֶׁר שָׁפַ֜כְתְּ טָמֵ֔את וּבְגִלּוּלַ֤יִךְ אֲשֶׁר עָשִׂית֙ וַתַּקְרִ֣יבִי יָמַ֔יִךְ וַתָּב֖וֹא עַד;שְׁנוֹתָ֑יִךְ עַל;כֵּ֗ן נְתַתִּ֤יךְ חֶרְפָּה֙ לַגּוֹיִ֔ם וְקַלָּסָ֖ה לְכָל הָאֲרָצֽוֹת

حزقيال 24: 13 Ezk.24.13

فِي نَجَاسَتِكِ رَذِيلَةٌ لأَنِّي طَهَّرْتُكِ فَلَمْ تَطْهُرِي، وَلَنْ تَطْهُرِي بَعْدُ مِنْ نَجَاسَتِكِ حَتَّى أُحِلَّ غَضَبِي عَلَيْكِ.

בְּטֻמְאָתֵ֖ךְ זִמָּ֑ה יַ֤עַן טִֽהַרְתִּיךְ֙ וְלֹ֣א טָהַ֔רְתְּ לֹ֣א תִטְהֲרִי ע֔וֹד מִטֻּמְאָתֵךְ֙ עַד הֲנִיחִ֥י חֲמָתִ֖י בָּֽךְ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1245 آية)