المعنى المختصر للكلمة
el-leh:
these or those
اللفظ الأصلي
אֵלֶּה
نوع الكلمة
d
طريقة النطق
el-leh
(ale-leh)
تكرار الورود في الكتاب
735
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
these or those
الإنجليزية — KJV Translation Tags
an-(the) other
one sort
so
some
such
them
these (same)
they
this
those
thus
which
who(-m)
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
הָאֵ֔לֶּה (62×)
אֵ֣לֶּה (57×)
אֵ֖לֶּה (56×)
הָאֵ֖לֶּה (50×)
הָאֵ֑לֶּה (50×)
הָאֵֽלֶּה (41×)
אֵ֥לֶּה (28×)
אֵ֑לֶּה (26×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (735 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
إرميا 31: 21
Jer.31.21
اِنْصِبِي لِنَفْسِكِ صُوًى. اجْعَلِي لِنَفْسِكِ أَنْصَابًا. اجْعَلِي قَلْبَكِ نَحْوَ السِّكَّةِ، الطَّرِيقِ الَّتِي ذَهَبْتِ فِيهَا. ارْجِعِي يَا عَذْرَاءَ إِسْرَائِيلَ. ارْجِعِي إِلَى مُدُنِكِ هذِهِ.
הַצִּ֧יבִי לָ֣ךְ צִיֻּנִ֗ים שִׂ֤מִי לָךְ֙ תַּמְרוּרִ֔ים שִׁ֣תִי לִבֵּ֔ךְ לַֽמְסִלָּ֖ה דֶּ֣רֶךְ הָלָ֑כְתְּ שׁ֚וּבִי בְּתוּלַ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל שֻׁ֖בִי אֶל עָרַ֥יִךְ אֵֽלֶּה
إرميا 31: 36
Jer.31.36
إِنْ كَانَتْ هذِهِ الْفَرَائِضُ تَزُولُ مِنْ أَمَامِي، يَقُولُ الرَّبُّ، فَإِنَّ نَسْلَ إِسْرَائِيلَ أَيْضًا يَكُفُّ مِنْ أَنْ يَكُونَ أُمَّةً أَمَامِي كُلَّ الأَيَّامِ.
אִם הָאֵ֛לֶּה הַחֻקִּ֥ים יָמֻ֜שׁוּ מִלְּפָנַ֖י נְאֻם יְהוָ֑ה זֶ֨רַע יִשְׂרָאֵ֜ל גַּם֩ יִשְׁבְּת֗וּ מִֽהְי֥וֹת גּ֛וֹי לְפָנַ֖י כָּל הַיָּמִֽים
إرميا 32: 14
Jer.32.14
هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: خُذْ هذَيْنِ الصَّكَّيْنِ، صَكَّ الشِّرَاءِ هذَا الْمَخْتُومَ، وَالصَّكَّ الْمَفْتُوحَ هذَا، وَاجْعَلْهُمَا فِي إِنَاءٍ مِنْ خَزَفٍ لِكَيْْ يَبْقَيَا أَيَّامًا كَثِيرَةً.
כֹּֽה אָמַר֩ יְהוָ֨ה צְבָא֜וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל לָק֣וֹחַ הָאֵ֡לֶּה הַסְּפָרִ֣ים סֵפֶר֩ הַמִּקְנָ֨ה הַזֶּ֜ה הֶחָת֗וּם סֵ֤פֶר הַגָּלוּי֙ הַזֶּ֔ה וּנְתַתָּ֖ם בִּכְלִי חָ֑רֶשׂ לְמַ֥עַן יַעַמְד֖וּ יָמִ֥ים רַבִּֽים
إرميا 34: 6
Jer.34.6
فَكَلَّمَ إِرْمِيَا النَّبِيُّ صِدْقِيَّا مَلِكَ يَهُوذَا بِكُلِّ هذَا الْكَلاَمِ فِي أُورُشَلِيمَ،
וַיְדַבֵּר֙ יִרְמְיָ֣הוּ הַנָּבִ֔יא צִדְקִיָּ֖הוּ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה כָּל הָאֵ֖לֶּה הַדְּבָרִ֥ים בִּירוּשָׁלִָֽם
إرميا 36: 16
Jer.36.16
فَكَانَ لَمَّا سَمِعُوا كُلَّ الْكَلاَمِ أَنَّهُمْ خَافُوا بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ، وَقَالُوا لِبَارُوخَ: إِخْبَارًا نُخْبِرُ الْمَلِكَ بِكُلِّ هذَا الْكَلاَمِ.
וַיְהִ֗י כְּשָׁמְעָם֙ כָּל הַדְּבָרִ֔ים פָּחֲד֖וּ אִ֣ישׁ אֶל רֵעֵ֑הוּ וַיֹּֽאמְרוּ֙ אֶל;בָּר֔וּךְ הַגֵּ֤יד נַגִּיד֙ לַמֶּ֔לֶךְ כָּל הָאֵֽלֶּה הַדְּבָרִ֖ים
إرميا 36: 17
Jer.36.17
ثُمَّ سَأَلُوا بَارُوخَ قَائِلِينَ: أَخْبِرْنَا كَيْفَ كَتَبْتَ كُلَّ هذَا الْكَلاَمِ عَنْ فَمِهِ.
שָׁאֲל֖וּ בָּר֔וּךְ לֵאמֹ֑ר הַגֶּד;נָ֣א;לָ֔נוּ אֵ֗יךְ כָּתַ֛בְתָּ כָּל הָאֵ֖לֶּה הַדְּבָרִ֥ים מִפִּֽיו
إرميا 36: 18
Jer.36.18
فَقَالَ لَهُمْ بَارُوخُ: بِفَمِهِ كَانَ يَقْرَأُ لِي كُلَّ هذَا الْكَلاَمِ، وَأَنَا كُنْتُ أَكْتُبُ فِي السِّفْرِ بِالْحِبْرِ.
וַיֹּ֤אמֶר לָהֶם֙ בָּר֔וּךְ מִפִּיו֙ יִקְרָ֣א אֵלַ֔י כָּל הָאֵ֑לֶּה הַדְּבָרִ֖ים וַאֲנִ֛י כֹּתֵ֥ב עַל הַסֵּ֖פֶר בַּדְּיֽוֹ
إرميا 36: 24
Jer.36.24
وَلَمْ يَخَفِ الْمَلِكُ وَلاَ كُلُّ عَبِيدِهِ السَّامِعِينَ كُلَّ هذَا الْكَلاَمِ، وَلاَ شَقَّقُوا ثِيَابَهُمْ.
וְלֹ֣א פָחֲד֔וּ הַמֶּ֙לֶךְ֙ וְכָל עֲבָדָ֔יו הַשֹּׁ֣מְעִ֔ים כָּל הָאֵֽלֶּה הַדְּבָרִ֖ים וְלֹ֥א קָרְע֖וּ בִּגְדֵיהֶ֑ם
إرميا 38: 4
Jer.38.4
فَقَالَ الرُّؤَسَاءُ لِلْمَلِكِ: لِيُقْتَلْ هذَا الرَّجُلُ، لأَنَّهُ بِذلِكَ يُضْعِفُ أَيَادِيَ رِجَالِ الْحَرْبِ الْبَاقِينَ فِي هذِهِ الْمَدِينَةِ، وَأَيَادِيَ كُلِّ الشَّعْبِ، إِذْ يُكَلِّمُهُمْ بِمِثْلِ هذَا الْكَلاَمِ. لأَنَّ هذَا الرَّجُلَ لاَ يَطْلُبُ السَّلاَمَ لِهذَا الشَّعْبِ بَلِ الشَّرَّ.
וַיֹּאמְר֨וּ הַשָּׂרִ֜ים אֶל;הַמֶּ֗לֶךְ י֣וּמַת;נָא֮ הַזֶּה֒ הָאִ֣ישׁ כִּֽי;הֽוּא עַל;כֵּ֡ן מְרַפֵּ֡א יְדֵי֩ אַנְשֵׁ֨י הַמִּלְחָמָ֜ה הַֽנִּשְׁאָרִ֣ים בָּעִ֣יר;הַזֹּ֗את יְדֵ֣י כָל הָעָ֔ם לְדַבֵּ֣ר;אֲלֵיהֶ֔ם הָאֵ֑לֶּה כַּדְּבָרִ֖ים כִּ֣י הַזֶּ֗ה הָאִ֣ישׁ אֵינֶ֨נּוּ דֹרֵ֧שׁ לְשָׁל֛וֹם הַזֶּ֖ה לָעָ֥ם כִּ֥י;אִם לְרָעָֽה
إرميا 38: 9
Jer.38.9
يَا سَيِّدِي الْمَلِكَ، قَدْ أَسَاءَ هؤُلاَءِ الرِّجَالُ فِي كُلِّ مَا فَعَلُوا بِإِرْمِيَا النَّبِيِّ، الَّذِي طَرَحُوهُ فِي الْجُبِّ، فَإِنَّهُ يَمُوتُ فِي مَكَانِهِ بِسَبَبِ الْجُوعِ، لأَنَّهُ لَيْسَ بَعْدُ خُبْزٌ فِي الْمَدِينَةِ.
אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֗לֶךְ הֵרֵ֜עוּ הָאֵ֙לֶּה֙ הָאֲנָשִׁ֤ים כָּל אֲשֶׁ֤ר עָשׂוּ֙ לְיִרְמְיָ֣הוּ הַנָּבִ֔יא אֲשֶׁר הִשְׁלִ֖יכוּ אֶל הַבּ֑וֹר וַיָּ֤מָת תַּחְתָּיו֙ מִפְּנֵ֣י הָֽרָעָ֔ב כִּ֣י אֵ֥ין ע֖וֹד הַלֶּ֛חֶם בָּעִֽיר
إرميا 38: 16
Jer.38.16
فَحَلَفَ الْمَلِكُ صِدْقِيَّا لإِرْمِيَا سِرًّا قَائِلاً: حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ الَّذِي صَنَعَ لَنَا هذِهِ النَّفْسَ، إِنِّي لاَ أَقْتُلُكَ وَلاَ أَدْفَعُكَ لِيَدِ هؤُلاَءِ الرِّجَالِ الَّذِينَ يَطْلُبُونَ نَفْسَكَ.
וַיִּשָּׁבַ֞ע הַמֶּ֧לֶךְ צִדְקִיָּ֛הוּ אֶֽל;יִרְמְיָ֖הוּ בַּסֵּ֣תֶר לֵאמֹ֑ר חַי יְהוָ֞ה אֲשֶׁר֩ עָשָׂה לָ֨נוּ הַזֹּאת֙ הַנֶּ֤פֶשׁ אִם אֲמִיתֶ֔ךָ וְאִם אֶתֶּנְךָ֗ בְּיַד֙ הָאֵ֔לֶּה הָאֲנָשִׁ֣ים אֲשֶׁ֥ר מְבַקְשִׁ֖ים נַפְשֶֽׁךָ
إرميا 38: 24
Jer.38.24
فَقَالَ صِدْقِيَّا لإِرْمِيَا: لاَ يَعْلَمْ أَحَدٌ بِهذَا الْكَلاَمِ، فَلاَ تَمُوتَ.
וַיֹּ֨אמֶר צִדְקִיָּ֜הוּ אֶֽל;יִרְמְיָ֗הוּ אַל יֵדַ֥ע אִ֛ישׁ הָאֵ֖לֶּה בַּדְּבָֽרִים וְלֹ֥א תָמֽוּת
إرميا 38: 27
Jer.38.27
فَأَتَى كُلُّ الرُّؤَسَاءِ إِلَى إِرْمِيَا وَسَأَلُوهُ، فَأَخْبَرَهُمْ حَسَبَ كُلِّ هذَا الْكَلاَمِ الَّذِي أَوْصَاهُ بِهِ الْمَلِكُ. فَسَكَتُوا عَنْهُ لأَنَّ الأَمْرَ لَمْ يُسْمَعْ.
וַיָּבֹ֨אוּ כָל הַשָּׂרִ֤ים אֶֽל יִרְמְיָ֙הוּ֙ וַיִּשְׁאֲל֣וּ;אֹת֔וֹ וַיַּגֵּ֤ד;לָהֶם֙ כְּכָל הָאֵ֔לֶּה הַדְּבָרִ֣ים אֲשֶׁ֥ר צִוָּ֖ה הַמֶּ֑לֶךְ וַיַּחֲרִ֣שׁוּ מִמֶּ֔נּוּ כִּ֥י הַדָּבָֽר לֹֽא נִשְׁמַ֖ע
إرميا 43: 1
Jer.43.1
وَكَانَ لَمَّا فَرَغَ إِرْمِيَا مِنْ أَنْ كَلَّمَ كُلَّ الشَّعْبِ بِكُلِّ كَلاَمِ الرَّبِّ إِلهِهِمِ، الَّذِي أَرْسَلَهُ الرَّبُّ إِلهُهُمْ إِلَيْهِمْ، بِكُلِّ هَذَا ٱلكَلَامِ،
וַיְהִי֩ כְּכַלּ֨וֹת יִרְמְיָ֜הוּ לְדַבֵּ֣ר כָּל הָעָ֗ם כָּל דִּבְרֵי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיהֶ֔ם אֲשֶׁ֧ר שְׁלָח֛וֹ יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיהֶ֖ם אֲלֵיהֶ֑ם אֵ֥ת;כָּל הָאֵֽלֶּה הַדְּבָרִ֖ים
إرميا 43: 10
Jer.43.10
وَقُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: هأَنَذَا أُرْسِلُ وَآخُذُ نَبُوخَذْرَاصَّرَ مَلِكَ بَابِلَ عَبْدِي، وَأَضَعُ كُرْسِيَّهُ فَوْقَ هذِهِ الْحِجَارَةِ الَّتِي طَمَرْتُهَا فَيُبْسِطُ دِيبَاجَهُ عَلَيْهَا.
וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֡ם כֹּֽה אָמַר֩ יְהוָ֨ה צְבָא֜וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל הִנְנִ֤י שֹׁלֵ֙חַ֙ וְ֠לָקַחְתִּי נְבוּכַדְרֶאצַּ֤ר מֶֽלֶךְ בָּבֶל֙ עַבְדִּ֔י וְשַׂמְתִּ֣י כִסְא֔וֹ מִמַּ֛עַל הָאֵ֖לֶּה לָאֲבָנִ֥ים אֲשֶׁ֣ר טָמָ֑נְתִּי וְנָטָ֥ה שַׁפְרִיר֖וֹ עֲלֵיהֶֽם
إرميا 45: 1
Jer.45.1
اَلْكَلِمَةُ الَّتِي تَكَلَّمَ بِهَا إِرْمِيَا النَّبِيُّ إِلَى بَارُوخَ بْنِ نِيرِيَّا عِنْدَ كَتَابَتِهِ هذَا الْكَلاَمَ فِي سِفْرٍ عَنْ فَمِ إِرْمِيَا، فِي السَّنَةِ الرَّابِعَةِ لِيَهُويَاقِيمَ بْنِ يُوشِيَّا مَلِكِ يَهُوذَا قَائِلاً:
הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁ֤ר דִּבֶּר֙ יִרְמְיָ֣הוּ הַנָּבִ֔יא אֶל בָּר֖וּךְ בֶּֽן נֵֽרִיָּ֑ה בְּכָתְבוֹ֩ הָאֵ֤לֶּה הַדְּבָרִ֨ים עַל סֵ֙פֶר֙ מִפִּ֣י יִרְמְיָ֔הוּ בַּשָּׁנָה֙ הָֽרְבִעִ֔ית לִיהוֹיָקִ֧ים בֶּן יֹאשִׁיָּ֛הוּ מֶ֥לֶךְ יְהוּדָ֖ה לֵאמֹֽר
إرميا 49: 36
Jer.49.36
وَأَجْلِبُ عَلَى عِيلاَمَ أَرْبَعَ رِيَاحٍ مِنْ أَرْبَعَةِ أَطْرَافِ السَّمَاءِ، وَأُذْرِيهِمْ لِكُلِّ هذِهِ الرِّيَاحِ وَلاَ تَكُونُ أُمَّةٌ إِلاَّ وَيَأْتِي إِلَيْهَا مَنْفِيُّو عِيلاَمَ.
וְהֵבֵאתִ֨י אֶל עֵילָ֜ם אַרְבַּ֣ע רוּח֗וֹת מֵֽאַרְבַּע֙ קְצ֣וֹת הַשָּׁמַ֔יִם וְזֵ֣רִתִ֔ים לְכֹ֖ל הָאֵ֑לֶּה הָרֻח֣וֹת וְלֹֽא יִהְיֶ֣ה הַגּ֔וֹי לֹֽא יָב֥וֹא שָׁ֖ם נִדְּחֵ֥י עֵילָֽם
إرميا 51: 19
Jer.51.19
لَيْسَ كَهذِهِ نَصِيبُ يَعْقُوبَ، لأَنَّهُ مُصَوِّرُ الْجَمِيعِ، وَقَضِيبُ مِيرَاثِهِ، رَبُّ الْجُنُودِ اسْمُهُ.
לֹֽא כְאֵ֜לֶּה חֵ֣לֶק יַעֲק֗וֹב כִּֽי;ה֔וּא יוֹצֵ֤ר הַכֹּל֙ וְשֵׁ֖בֶט נַחֲלָת֑וֹ יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת שְׁמֽוֹ
إرميا 51: 60
Jer.51.60
فَكَتَبَ إِرْمِيَا كُلَّ الشَّرِّ الآتِي عَلَى بَابِلَ فِي سِفْرٍ وَاحِدٍ، كُلَّ هذَا الْكَلاَمِ الْمَكْتُوبِ عَلَى بَابِلَ،
וַיִּכְתֹּ֣ב יִרְמְיָ֗הוּ כָּל הָרָעָ֛ה תָּב֥וֹא אֶל בָּבֶ֖ל אֶל סֵ֣פֶר אֶחָ֑ד כָּל הָאֵ֔לֶּה הַדְּבָרִ֣ים הַכְּתֻבִ֖ים אֶל בָּבֶֽל
إرميا 51: 61
Jer.51.61
وَقَالَ إِرْمِيَا لِسَرَايَا: إِذَا دَخَلْتَ إِلَى بَابِلَ وَنَظَرْتَ وَقَرَأْتَ كُلَّ هذَا الْكَلاَمِ،
וַיֹּ֥אמֶר יִרְמְיָ֖הוּ אֶל;שְׂרָיָ֑ה כְּבֹאֲךָ֣ בָבֶ֔ל וְֽרָאִ֔יתָ וְֽקָרָ֔אתָ כָּל הָאֵֽלֶּה הַדְּבָרִ֖ים
إرميا 52: 20
Jer.52.20
وَالْعَمُودَيْنِ وَالْبَحْرَ الْوَاحِدَ، وَالاثْنَيْ عَشَرَ ثَوْرًا مِنْ نُحَاسٍ الَّتِي تَحْتَ الْقَوَاعِدِ، الَّتِي عَمِلَهَا الْمَلِكُ سُلَيْمَانُ لِبَيْتِ الرَّبِّ. لَمْ يَكُنْ وَزْنٌ لِنُحَاسِ كُلِّ هذِهِ الأَدَوَاتِ.
הָעַמּוּדִ֣ים;שְׁנַ֗יִם הַיָּ֤ם אֶחָד֙ שְׁנֵים עָשָׂ֤ר וְהַבָּקָ֞ר נְחֹ֙שֶׁת֙ אֲשֶׁר תַּ֣חַת הַמְּכֹנ֔וֹת אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֛ה הַמֶּ֥לֶךְ שְׁלֹמֹ֖ה לְבֵ֣ית יְהוָ֑ה לֹא הָיָ֣ה מִשְׁקָ֔ל לִנְחֻשְׁתָּ֖ם כָּל הָאֵֽלֶּה הַכֵּלִ֥ים
إرميا 52: 22
Jer.52.22
وَعَلَيْهِ تَاجٌ مِنْ نُحَاسٍ، ارْتِفَاعُ التَّاجِ الْوَاحِدِ خَمْسُ أَذْرُعٍ. وَعَلَى التَّاجِ حَوَالَيْهِ شَبَكَةٌ وَرُمَّانَاتُ، الْكُلِّ مِنْ نُحَاسٍ. وَمِثْلُ ذلِكَ لِلْعَمُودِ الثَّانِي، وَالرُّمَّانَاتِ.
עָלָ֜יו וְכֹתֶ֨רֶת נְחֹ֗שֶׁת וְקוֹמַ֨ת הַכֹּתֶ֥רֶת הָאַחַת֮ חָמֵ֣שׁ אַמּוֹת֒ עַֽל הַכּוֹתֶ֛רֶת סָבִ֖יב וּשְׂבָכָ֨ה וְרִמּוֹנִ֧ים הַכֹּ֣ל נְחֹ֑שֶׁת וְכָאֵ֛לֶּה לַֽעַמּ֥וּד הַשֵּׁנִ֖י וְרִמּוֹנִֽים
مراثي إرميا 1: 16
Lam.1.16
عَلَى هذِهِ أَنَا بَاكِيَةٌ. عَيْنِي، عَيْنِي تَسْكُبُ مِيَاهًا لأَنَّهُ قَدِ ابْتَعَدَ عَنِّي الْمُعَزِّي، رَادُّ نَفْسِي. صَارَ بَنِيَّ هَالِكِينَ لأَنَّهُ قَدْ تَجَبَّرَ الْعَدُوُّ.
עַל אֵ֣לֶּה אֲנִ֣י בוֹכִיָּ֗ה עֵינִ֤י עֵינִי֙ יֹ֣רְדָה מַּ֔יִם כִּֽי רָחַ֥ק מִמֶּ֛נִּי מְנַחֵ֖ם מֵשִׁ֣יב נַפְשִׁ֑י הָי֤וּ בָנַי֙ שֽׁוֹמֵמִ֔ים כִּ֥י גָבַ֖ר אוֹיֵֽב
مراثي إرميا 5: 17
Lam.5.17
مِنْ أَجْلِ هذَا حَزِنَ قَلْبُنَا. مِنْ أَجْلِ هذِهِ أَظْلَمَتْ عُيُونُنَا.
עַל זֶ֗ה הָיָ֤ה;דָוֶה֙ לִבֵּ֔נוּ עַל אֵ֖לֶּה חָשְׁכ֥וּ עֵינֵֽינוּ
حزقيال 4: 6
Ezk.4.6
فَإِذَا أَتْمَمْتَهَا، فَاتَّكِئْ عَلَى جَنْبِكَ الْيَمِينِ أَيْضًا، فَتَحْمِلَ إِثْمَ بَيْتِ يَهُوذَا أَرْبَعِينَ يَوْمًا. فَقَدْ جَعَلْتُ لَكَ كُلَّ يَوْمٍ عِوَضًا عَنْ سَنَةٍ.
אֵ֗לֶּה וְכִלִּיתָ֣ וְשָׁ֨כַבְתָּ֜ עַל צִדְּךָ֤ הַיְמָנִי֙ שֵׁנִ֔ית וְנָשָׂ֖אתָ עֲוֹ֣ן בֵּית יְהוּדָ֑ה אַרְבָּעִ֣ים י֔וֹם נְתַתִּ֥יו לָֽךְ י֧וֹם לַשָּׁנָ֛ה
حزقيال 8: 15
Ezk.8.15
فَقَالَ لِي: أَرَأَيْتَ هذَا يَا ابْنَ آدَمَ. بَعْدُ تَعُودُ تَنْظُرُ رَجَاسَاتٍ أَعْظَمَ مِنْ هذِهِ.
וַיֹּ֥אמֶר אֵלַ֖י הֲרָאִ֣יתָ בֶן אָדָ֑ם ע֣וֹד תָּשׁ֥וּב תִּרְאֶ֛ה תּוֹעֵב֥וֹת גְּדֹל֖וֹת מֵאֵֽלֶּה
حزقيال 9: 5
Ezk.9.5
وَقَالَ لأُولئِكَ فِي سَمْعِي: اعْبُرُوا فِي الْمَدِينَةِ وَرَاءَهُ وَاضْرِبُوا. لاَ تُشْفُقْ أَعْيُنُكُمْ وَلاَ تَعْفُوا.
אָמַ֣ר וּלְאֵ֙לֶּה֙ בְּאָזְנַ֔י עִבְר֥וּ בָעִ֛יר אַחֲרָ֖יו וְהַכּ֑וּ אַל תָּחֹ֥ס עֵינְכֶ֖ם וְאַל תַּחְמֹֽלוּ
حزقيال 11: 2
Ezk.11.2
فَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، هؤُلاَءِ هُمُ الرِّجَالُ الْمُفَكِّرُونَ بِالإِثْمِ، الْمُشِيرُونَ مَشُورَةً رَدِيئَةً فِي هذِهِ الْمَدِينَةِ.
וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י בֶּן אָדָ֕ם אֵ֣לֶּה הָאֲנָשִׁ֞ים הַחֹשְׁבִ֥ים אָ֛וֶן וְהַיֹּעֲצִ֥ים עֲצַת רָ֖ע הַזֹּֽאת בָּעִ֥יר
حزقيال 14: 3
Ezk.14.3
يَا ابْنَ آدَمَ، هؤُلاَءِ الرِّجَالُ قَدْ أَصْعَدُوا أَصْنَامَهُمْ إِلَى قُلُوبِهِمْ، وَوَضَعُوا مَعْثَرَةَ إِثْمِهِمْ تِلْقَاءَ أَوْجُهِهِمْ. فَهَلْ أُسْأَلُ مِنْهُمْ سُؤَالاً.
בֶּן אָדָ֗ם הָאֵ֙לֶּה֙ הָאֲנָשִׁ֤ים הֶעֱל֤וּ גִלּֽוּלֵיהֶם֙ עַל לִבָּ֔ם נָתְנ֖וּ וּמִכְשׁ֣וֹל עֲוֹנָ֔ם נֹ֣כַח פְּנֵיהֶ֑ם הַאִדָּרֹ֥שׁ לָהֶֽם אִדָּרֵ֖שׁ
حزقيال 14: 14
Ezk.14.14
وَكَانَ فِيهَا هؤُلاَءِ الرِّجَالُ الثَّلاَثَةُ: نُوحٌ وَدَانِيآلُ وَأَيُّوبُ، فَإِنَّهُمْ إِنَّمَا يُخَلِّصُونَ أَنْفُسَهُمْ بِبِرِّهِمْ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.
וְ֠הָיוּ בְּתוֹכָ֔הּ הָאֵ֙לֶּה֙ הָאֲנָשִׁ֤ים שְׁלֹ֨שֶׁת נֹ֖חַ דָּנִיֵּ֣אל וְאִיּ֑וֹב הֵ֤מָּה יְנַצְּל֣וּ נַפְשָׁ֔ם בְצִדְקָתָם֙ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה