אֵלֶּה (H428) - ʼêl-leh | معجم سترونغ العبري

حزقيال 14: 16 Ezk.14.16

وَفِي وَسْطِهَا هؤُلاَءِ الرِّجَالُ الثَّلاَثَةُ، فَحَيٌّ أَنَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، إِنَّهُمْ لاَ يُخَلِّصُونَ بَنِينَ وَلاَ بَنَاتٍ. هُمْ وَحْدَهُمْ يَخْلُصُونَ وَالأَرْضُ تَصِيرُ خَرِبَةً.

בְּתוֹכָהּ֒ הָאֵלֶּה֮ הָאֲנָשִׁ֣ים שְׁלֹ֨שֶׁת חַי אָ֗נִי נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה אִם יַצִּ֑ילוּ בָּנִ֥ים וְאִם בָּנ֖וֹת הֵ֤מָּה לְבַדָּם֙ יִנָּצֵ֔לוּ וְהָאָ֖רֶץ תִּהְיֶ֥ה שְׁמָמָֽה

حزقيال 14: 18 Ezk.14.18

وَفِي وَسْطِهَا هؤُلاَءِ الرِّجَالُ الثَّلاَثَةُ، فَحَيٌّ أَنَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، إِنَّهُمْ لاَ يُخَلِّصُونَ بَنِينَ وَلاَ بَنَاتٍ، بَلْ هُمْ وَحْدَهُمْ يَخْلُصُونَ.

בְּתוֹכָהּ֒ הָאֵלֶּה֮ הָאֲנָשִׁ֣ים וּשְׁלֹ֨שֶׁת חַי אָ֗נִי נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה לֹ֥א יַצִּ֖ילוּ בָּנִ֣ים וּבָנ֑וֹת כִּ֛י הֵ֥ם לְבַדָּ֖ם יִנָּצֵֽלוּ

حزقيال 16: 5 Ezk.16.5

لَمْ تَشْفُقْ عَلَيْكِ عَيْنٌ لِتَصْنَعَ لَكِ وَاحِدَةً مِنْ هذِهِ لِتَرِقَّ لَكِ، بَلْ طُرِحْتِ عَلَى وَجْهِ الْحَقْلِ بِكَرَاهَةِ نَفْسِكِ يَوْمَ وُلِدْتِ.

לֹא חָ֨סָה עָלַ֜יִךְ עַ֗יִן לַעֲשׂ֥וֹת לָ֛ךְ אַחַ֥ת מֵאֵ֖לֶּה לְחֻמְלָ֣ה עָלָ֑יִךְ וַֽתֻּשְׁלְכִ֞י אֶל פְּנֵ֤י הַשָּׂדֶה֙ בְּגֹ֣עַל נַפְשֵׁ֔ךְ בְּי֖וֹם הֻלֶּ֥דֶת;אֹתָֽךְ

حزقيال 16: 30 Ezk.16.30

مَا أَمْرَضَ قَلْبَكِ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، إِذْ فَعَلْتِ كُلَّ هذَا فِعْلَ امْرَأَةٍ زَانِيَةٍ سَلِيطَةٍ،

מָ֤ה אֲמֻלָה֙ לִבָּתֵ֔ךְ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה בַּעֲשׂוֹתֵךְ֙ כָּל אֵ֔לֶּה מַעֲשֵׂ֥ה אִשָּֽׁה זוֹנָ֖ה שַׁלָּֽטֶת

حزقيال 16: 43 Ezk.16.43

مِنْ أَجْلِ أَنَّكِ لَمْ تَذْكُرِي أَيَّامَ صِبَاكِ، بَلْ أَسْخَطْتِنِي فِي كُلِّ هذِهِ، فَهأَنَذَا أَيْضًا أَجْلِبُ طَرِيقَكِ عَلَى رَأْسِكِ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، فَلاَ تَفْعَلِينَ هذِهِ الرَّذِيلَةَ فَوْقَ رَجَاسَاتِكِ كُلِّهَا.

אֲשֶׁ֤ר;יַ֗עַן לֹֽא זָכַרְתְּ֙ יְמֵ֣י נְעוּרַ֔יִךְ וַתִּרְגְּזִי;לִ֖י בְּכָל אֵ֑לֶּה אֲנִ֨י;הֵ֜א וְגַם נָתַ֗תִּי דַּרְכֵּ֣ךְ בְּרֹ֣אשׁ נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וְלֹ֤א עָשִׂית֙ הַזִּמָּ֔ה עַ֖ל תּוֹעֲבֹתָֽיִךְ כָּל

حزقيال 17: 12 Ezk.17.12

قُلْ لِلْبَيْتِ الْمُتَمَرِّدِ: أَمَا عَلِمْتُمْ مَا هذِهِ. قُلْ: هُوَذَا مَلِكُ بَابِلَ قَدْ جَاءَ إِلَى أُورُشَلِيمَ وَأَخَذَ مَلِكَهَا وَرُؤَسَاءَهَا وَجَاءَ بِهِمْ إِلَيْهِ إِلَى بَابِلَ.

אֱמָר;נָא֙ לְבֵ֣ית הַמֶּ֔רִי הֲלֹ֥א יְדַעְתֶּ֖ם מָה אֵ֑לֶּה אֱמֹ֗ר הִנֵּה מֶֽלֶךְ בָּבֶ֤ל בָ֨א יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ וַיִּקַּ֤ח מַלְכָּהּ֙ שָׂרֶ֔יהָ וַיָּבֵ֥א אוֹתָ֛ם אֵלָ֖יו בָּבֶֽלָה

حزقيال 17: 15 Ezk.17.15

فَتَمَرَّدَ عَلَيْهِ بِإِرْسَالِهِ رُسُلَهُ إِلَى مِصْرَ لِيُعْطُوهُ خَيْلاً وَشَعْبًا كَثِيرِينَ. فَهَلْ يَنْجَحُ. هَلْ يُفْلِتُ فَاعِلُ هذَا. أَوْ يَنْقُضُ عَهْدًا وَيُفْلِتُ.

וַיִּמְרָד בּ֗וֹ לִשְׁלֹ֤חַ מַלְאָכָיו֙ מִצְרַ֔יִם לָֽתֶת;ל֥וֹ סוּסִ֖ים וְעַם רָ֑ב הֲיִצְלָ֤ח הֲיִמָּלֵט֙ הָעֹשֵׂ֣ה אֵ֔לֶּה וְהֵפֵ֥ר בְּרִ֖ית וְנִמְלָֽט

حزقيال 17: 18 Ezk.17.18

إِذِ ازْدَرَى الْقَسَمَ لِنَقْضِ الْعَهْدِ، وَهُوَذَا قَدْ أَعْطَى يَدَهُ وَفَعَلَ هذَا كُلَّهُ فَلاَ يُفْلِتُ.

וּבָזָ֥ה אָלָ֖ה לְהָפֵ֣ר בְּרִ֑ית וְהִנֵּ֨ה נָתַ֥ן יָד֛וֹ עָשָׂ֖ה אֵ֥לֶּה וְכָל לֹ֥א יִמָּלֵֽט

حزقيال 18: 10 Ezk.18.10

فَإِنْ وَلَدَ ابْنًا مُعْتَنِفًا سَفَّاكَ دَمٍ، فَفَعَلَ شَيْئًا مِنْ هذِهِ،

וְהוֹלִ֥יד בֵּן פָּרִ֖יץ שֹׁפֵ֣ךְ דָּ֑ם וְעָ֣שָׂה מֵאַחַ֖ד מֵאֵֽלֶּה

حزقيال 18: 11 Ezk.18.11

وَلَمْ يَفْعَلْ كُلَّ تِلْكَ، بَلْ أَكَلَ عَلَى الْجِبَالِ، وَنَجَّسَ امْرَأَةَ قَرِيبِهِ،

וְה֕וּא;לֹ֣א עָשָׂ֑ה כָּל אֵ֖לֶּה כִּ֣י;גַ֤ם אָכַ֔ל אֶל הֶֽהָרִים֙ טִמֵּֽא אֵ֥שֶׁת רֵעֵ֖הוּ

حزقيال 18: 13 Ezk.18.13

وَأَعْطَى بِالرِّبَا وَأَخَذَ الْمُرَابَحَةَ، أَفَيَحْيَا. لاَ يَحْيَا. قَدْ عَمِلَ كُلَّ هذِهِ الرَّجَاسَاتِ فَمَوْتًا يَمُوتُ. دَمُهُ يَكُونُ عَلَى نَفْسِهِ.

נָתַ֛ן בַּנֶּ֧שֶׁךְ לָקַ֖ח וְתַרְבִּ֥ית וָחָ֑י לֹ֣א יִֽחְיֶ֗ה עָשָׂ֔ה כָּל הָאֵ֙לֶּה֙ הַתּוֹעֵב֤וֹת מ֣וֹת יוּמָ֔ת דָּמָ֖יו יִהְיֶֽה בּ֥וֹ

حزقيال 23: 30 Ezk.23.30

أَفْعَلُ بِكِ هذَا لأَنَّكِ زَنَيْتِ وَرَاءَ الأُمَمِ، لأَنَّكِ تَنَجَّسْتِ بِأَصْنَامِهِمْ.

עָשֹׂ֥ה לָ֑ךְ אֵ֖לֶּה בִּזְנוֹתֵךְ֙ אַחֲרֵ֣י גוֹיִ֔ם עַ֥ל;אֲשֶׁר נִטְמֵ֖את בְּגִלּוּלֵיהֶֽם

حزقيال 24: 19 Ezk.24.19

فَقَالَ لِيَ الشَّعْبُ: أَلاَ تُخْبِرُنَا مَا لَنَا وَهذِهِ الَّتِي أَنْتَ صَانِعُهَا.

וַיֹּאמְר֥וּ אֵלַ֖י הָעָ֑ם הֲלֹֽא תַגִּ֥יד;לָ֙נוּ֙ מָה לָּ֔נוּ אֵ֣לֶּה כִּ֥י אַתָּ֖ה עֹשֶֽׂה

حزقيال 33: 24 Ezk.33.24

يَا ابْنَ آدَمَ، إِنَّ السَّاكِنِينَ فِي هذِهِ الْخِرَبِ فِي أَرْضِ إِسْرَائِيلَ يَتَكَلَّمُونَ قَائِلِينَ: إِنَّ إِبْرَاهِيمَ كَانَ وَاحِدًا وَقَدْ وَرِثَ الأَرْضَ، وَنَحْنُ كَثِيرُونَ، لَنَا أُعْطِيَتِ الأَرْضُ مِيرَاثًا.

בֶּן אָדָ֗ם יֹ֠שְׁבֵי הָאֵ֜לֶּה הֶחֳרָב֨וֹת עַל אַדְמַ֤ת יִשְׂרָאֵל֙ אֹמְרִ֣ים לֵאמֹ֔ר אַבְרָהָ֔ם הָיָ֣ה אֶחָד֙ וַיִּירַ֖שׁ הָאָ֑רֶץ וַאֲנַ֣חְנוּ רַבִּ֔ים לָ֛נוּ נִתְּנָ֥ה הָאָ֖רֶץ לְמוֹרָשָֽׁה

حزقيال 36: 20 Ezk.36.20

فَلَمَّا جَاءُوا إِلَى الأُمَمِ حَيْثُ جَاءُوا نَجَّسُوا اسْمِي الْقُدُّوسَ، إِذْ قَالُوا لَهُمْ: هؤُلاَءِ شَعْبُ الرَّبِّ وَقَدْ خَرَجُوا مِنْ أَرْضِهِ.

וַיָּב֗וֹא אֶל הַגּוֹיִם֙ אֲשֶׁר;שָׁ֔ם בָּ֣אוּ וַֽיְחַלְּל֖וּ שֵׁ֣ם קָדְשִׁ֑י בֶּאֱמֹ֤ר לָהֶם֙ אֵ֔לֶּה עַם יְהוָ֣ה יָצָֽאוּ וּמֵאַרְצ֖וֹ

حزقيال 37: 3 Ezk.37.3

فَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، أَتَحْيَا هذِهِ الْعِظَامُ. فَقُلْتُ: يَا سَيِّدُ الرَّبُّ أَنْتَ تَعْلَمُ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י בֶּן אָדָ֕ם הֲתִחְיֶ֖ינָה הָאֵ֑לֶּה הָעֲצָמ֣וֹת וָאֹמַ֕ר אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה אַתָּ֥ה יָדָֽעְתָּ

حزقيال 37: 4 Ezk.37.4

فَقَالَ لِي: تَنَبَّأْ عَلَى هذِهِ الْعِظَامِ وَقُلْ لَهَا: أَيَّتُهَا الْعِظَامُ الْيَابِسَةُ، اسْمَعِي كَلِمَةَ الرَّبِّ:

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י הִנָּבֵ֖א עַל הָאֵ֑לֶּה הָעֲצָמ֣וֹת וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם הָעֲצָמוֹת֙ הַיְבֵשׁ֔וֹת שִׁמְע֖וּ דְּבַר יְהוָֽה

حزقيال 37: 5 Ezk.37.5

هكذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ لِهذِهِ الْعِظَامِ: هأَنَذَا أُدْخِلُ فِيكُمْ رُوحًا فَتَحْيَوْنَ.

כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה הָאֵ֑לֶּה לָעֲצָמ֖וֹת הִנֵּ֨ה;אֲנִ֜י מֵבִ֥יא בָכֶ֛ם ר֖וּחַ וִחְיִיתֶֽם

حزقيال 37: 9 Ezk.37.9

فَقَالَ لِي: تَنَبَّأْ لِلرُّوحِ، تَنَبَّأْ يَا ابْنَ آدَمَ، وَقُلْ لِلرُّوحِ: هكذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هَلُمَّ يَا رُوحُ مِنَ الرِّيَاحِ الأَرْبَعِ وَهُبَّ عَلَى هؤُلاَءِ الْقَتْلَى لِيَحْيَوْا.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י הִנָּבֵ֖א אֶל;הָר֑וּחַ הִנָּבֵ֣א בֶן אָ֠דָם וְאָמַרְתָּ֨ אֶל;הָר֜וּחַ כֹּֽה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה רוּחוֹת֙ בֹּ֣אִי הָר֔וּחַ מֵאַרְבַּ֤ע וּפְחִ֛י הָאֵ֖לֶּה בַּהֲרוּגִ֥ים וְיִֽחְיֽוּ

حزقيال 37: 11 Ezk.37.11

ثُمَّ قَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، هذِهِ العِظَامُ هِيَ كُلُّ بَيتِ إِسْرَائِيلَ. هَا هُمْ يَقُولُونَ: يَبِسَتْ عِظَامُنَا وَهَلَكَ رَجَاؤُنَا. قَدِ انْقَطَعْنَا.

וַיֹּאמֶר֮ אֵלַי֒ בֶּן אָדָ֕ם הָאֵ֔לֶּה הָעֲצָמ֣וֹת כָּל בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל הִנֵּ֣ה הֵ֑מָּה אֹמְרִ֗ים יָבְשׁ֧וּ עַצְמוֹתֵ֛ינוּ וְאָבְדָ֥ה תִקְוָתֵ֖נוּ נִגְזַ֥רְנוּ;לָֽנוּ

حزقيال 37: 18 Ezk.37.18

فَإِذَا كَلَّمَكَ أَبْنَاءُ شَعْبِكَ قَائِلِينَ: أَمَا تُخْبِرُنَا مَا لَكَ وَهذَا.

וְכַֽאֲשֶׁר֙ יֹאמְר֣וּ;אֵלֶ֔יךָ בְּנֵ֥י עַמְּךָ֖ לֵאמֹ֑ר הֲלֽוֹא תַגִּ֥יד;לָ֖נוּ מָה לָּֽךְ אֵ֥לֶּה

حزقيال 40: 24 Ezk.40.24

ثُمَّ ذَهَبَ بِي نَحْوَ الْجَنُوبِ، وَإِذَا بِبَابٍ نَحْوَ الْجَنُوبِ، فَقَاسَ عَضَائِدُهُ وَمُقَبَّبَهُ كَهذِهِ الأَقْيِسَةِ.

וַיּוֹלִכֵ֙נִי֙ דֶּ֣רֶךְ הַדָּר֔וֹם וְהִנֵּה שַׁ֖עַר דֶּ֣רֶךְ הַדָּר֑וֹם וּמָדַ֤ד אֵילָיו֙ וְאֵ֣ילַמָּ֔יו הָאֵֽלֶּה כַּמִּדּ֖וֹת

حزقيال 40: 25 Ezk.40.25

وَفِيهِ كُوًى وَفِي مُقَبَّبِهِ مِنْ حَوَالَيْهِ كَتِلْكَ الْكُوَى. اَلطُّولُ خَمْسُونَ ذِرَاعًا وَالْعَرْضُ خَمْسٌ وَعِشْرُونَ ذِرَاعًا.

ל֤וֹ וְחַלּוֹנִ֨ים וּלְאֵֽילַמָּיו֙ סָבִ֣יב;סָבִ֔יב הָאֵ֑לֶּה כְּהַחֲלֹּנ֖וֹת אֹ֔רֶךְ חֲמִשִּׁ֤ים אַמָּה֙ וְרֹ֕חַב חָמֵ֥שׁ וְעֶשְׂרִ֖ים אַמָּֽה

حزقيال 40: 28 Ezk.40.28

وَأَتَى بِي إِلَى الدَّارِ الدَّاخِلِيَّةِ مِنْ بَابِ الْجَنُوبِ، وَقَاسَ بَابَ الْجَنُوبِ كَهذِهِ الأَقْيِسَةِ.

וַיְבִיאֵ֛נִי אֶל חָצֵ֥ר הַפְּנִימִ֖י בְּשַׁ֣עַר הַדָּר֑וֹם וַיָּ֙מָד֙ הַשַּׁ֣עַר הַדָּר֔וֹם הָאֵֽלֶּה כַּמִּדּ֖וֹת

حزقيال 40: 29 Ezk.40.29

وَغُرُفَاتُهُ وَعَضَائِدُهُ وَمُقَبَّبُهُ كَهذِهِ الأَقْيِسَةِ. وَفِيهِ وَفِي مُقَبَّبِهِ كُوًى حَوَالَيْهِ. اَلطُّولُ خَمْسُونَ ذِرَاعًا وَالْعَرْضُ خَمْسٌ وَعِشْرُونَ ذِرَاعًا.

וְתָאָ֞יו וְאֵילָ֤יו וְאֵֽלַמָּיו֙ הָאֵ֔לֶּה כַּמִּדּ֣וֹת ל֛וֹ וּלְאֵלַמָּ֖יו וְחַלּוֹנ֥וֹת סָבִ֣יב;סָבִ֑יב אֹ֔רֶךְ חֲמִשִּׁ֤ים אַמָּה֙ וְרֹ֕חַב וְחָמֵ֖שׁ עֶשְׂרִ֥ים אַמּֽוֹת

حزقيال 40: 32 Ezk.40.32

وَأَتَى بِي إِلَى الدَّارِ الدَّاخِلِيَّةِ نَحْوَ الْمَشْرِقِ وَقَاسَ الْبَابَ كَهذِهِ الأَقْيِسَةِ.

וַיְבִיאֵ֛נִי אֶל הֶחָצֵ֥ר הַפְּנִימִ֖י דֶּ֣רֶךְ הַקָּדִ֑ים וַיָּ֣מָד הַשַּׁ֔עַר הָאֵֽלֶּה כַּמִּדּ֖וֹת

حزقيال 40: 33 Ezk.40.33

وَغُرُفَاتُهُ وَعَضَائِدُهُ وَمُقَبَّبُهُ كَهذِهِ الأَقْيِسَةِ. وَفِيهِ وَفِي مُقَبَّبِهِ كُوًى حَوَالَيْهِ. اَلطُّولُ خَمْسُونَ ذِرَاعًا وَالْعَرْضُ خَمْسٌ وَعِشْرُونَ ذِرَاعًا.

וְתָאָ֞יו וְאֵלָ֤יו וְאֵֽלַמָּיו֙ הָאֵ֔לֶּה כַּמִּדּ֣וֹת ל֛וֹ וּלְאֵלַמָּ֖יו וְחַלּוֹנ֥וֹת סָבִ֣יב;סָבִ֑יב אֹ֚רֶךְ חֲמִשִּׁ֣ים אַמָּ֔ה וְרֹ֕חַב חָמֵ֥שׁ וְעֶשְׂרִ֖ים אַמָּֽה

حزقيال 40: 35 Ezk.40.35

وَأَتَى بِي إِلَى بَابِ الشِّمَالِ وَقَاسَ كَهذِهِ الأَقْيِسَةِ.

וַיְבִיאֵ֖נִי אֶל שַׁ֣עַר הַצָּפ֑וֹן וּמָדַ֖ד הָאֵֽלֶּה כַּמִּדּ֥וֹת

حزقيال 42: 9 Ezk.42.9

وَمِنْ تَحْتِ هذِهِ الْمَخَادِعِ مَدْخَلٌ مِنَ الشَّرْقِ مِنْ حَيْثُ يُدْخَلُ إِلَيْهَا مِنَ الدَّارِ الْخَارِجِيَّةِ.

וּמִתַּ֖חַת הָאֵ֑לֶּה הַלְּשָׁכ֣וֹת הַמֵּבִיא֙ מֵֽהַקָּדִ֔ים בְּבֹא֣וֹ לָהֵ֔נָּה מֵֽהֶחָצֵ֖ר הַחִצֹנָֽה

حزقيال 43: 13 Ezk.43.13

وَهذِهِ أَقْيِسَةُ الْمَذْبَحِ بِالأَذْرُعِ، وَالذِّرَاعُ هِيَ ذِرَاعٌ وَفِتْرٌ: الْحِضْنُ ذِرَاعٌ، وَالْعَرْضُ ذِرَاعٌ، وَحَاشِيَتُهُ إِلَى شَفَتِهِ حَوَالَيْهِ شِبْرٌ وَاحِدٌ. هذَا ظَهْرُ الْمَذْبَحِ.

וְאֵ֨לֶּה מִדּ֤וֹת הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ בָּֽאַמּ֔וֹת אַמָּ֥ה אַמָּ֖ה וָטֹ֑פַח וְחֵ֨יק הָאַמָּ֜ה רֹ֗חַב וְאַמָּה וּגְבוּלָ֨הּ אֶל שְׂפָתָ֤הּ סָבִיב֙ זֶ֣רֶת הָאֶחָ֔ד וְזֶ֖ה גַּ֥ב הַמִּזְבֵּֽחַ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (735 آية)