מָאַס (H3988) - mâʼaç | معجم سترونغ العبري

وَالرَّذِيلُ مُحْتَقَرٌ فِي عَيْنَيْهِ، وَيُكْرِمُ خَائِفِي الرَّبِّ. يَحْلِفُ لِلضَّرَرِ وَلاَ يُغَيِّرُ.

נִמְאָ֗ס נִבְזֶ֤ה בְּֽעֵ֘ינָ֤יו יְכַבֵּ֑ד יִרְאֵ֣י יְהוָ֣ה נִשְׁבַּ֥ע לְ֝הָרַ֗ע וְלֹ֣א יָמִֽר

يَتَفَكَّرُ بِالإِثْمِ عَلَى مَضْجَعِهِ. يَقِفُ فِي طَرِيق غَيْرِ صَالِحٍ. لاَ يَرْفُضُ الشَّرَّ.

יַחְשֹׁ֗ב אָ֤וֶן עַֽל מִשְׁכָּ֫ב֥וֹ יִ֭תְיַצֵּב עַל דֶּ֣רֶךְ לֹא ט֑וֹב לֹ֣א יִמְאָֽס רָ֝֗ע

هُنَاكَ خَافُوا خَوْفًا، وَلَمْ يَكُنْ خَوْفٌ، لأَنَّ اللهَ قَدْ بَدَّدَ عِظَامَ مُحَاصِرِكَ. أَخْزَيْتَهُمْ لأَنَّ اللهَ قَدْ رَفَضَهُمْ.

שָׁ֤ם פָּֽחֲדוּ פַחַד֮ לֹא הָ֪יָה֫ פָ֥חַד כִּֽי אֱלֹהִ֗ים פִּ֭זַּר עַצְמ֣וֹת חֹנָ֑ךְ הֱ֝בִשֹׁ֗תָה כִּֽי אֱלֹהִ֥ים מְאָסָֽם

المزامير 58: 7 Psa.58.7

لِيَذُوبُوا كَالْمَاءِ، لِيَذْهَبُوا. إِذَا فَوَّقَ سِهَامَهُ فَلْتَنْبُ.

יִמָּאֲס֣וּ כְמוֹ;מַ֭יִם יִתְהַלְּכוּ יִדְרֹ֥ךְ חִ֝צָּ֗יו יִתְמֹלָֽלוּ

المزامير 78: 59 Psa.78.59

سَمِعَ اللهُ فَغَضِبَ، وَرَذَلَ إِسْرَائِيلَ جِدًّا،

שָׁמַ֣ע אֱ֭לֹהִים וַֽיִּתְעַבָּ֑ר וַיִּמְאַ֥ס בְּיִשְׂרָאֵֽל מְ֝אֹ֗ד

المزامير 78: 67 Psa.78.67

وَرَفَضَ خَيْمَةَ يُوسُفَ، وَلَمْ يَخْتَرْ سِبْطَ أَفْرَايِمَ.

וַ֭יִּמְאַס בְּאֹ֣הֶל יוֹסֵ֑ף לֹ֣א בָחָֽר וּֽבְשֵׁ֥בֶט אֶ֝פְרַ֗יִם

المزامير 89: 38 Psa.89.38

لكِنَّكَ رَفَضْتَ وَرَذَلْتَ غَضِبْتَ عَلَى مَسِيحِكَ.

וְאַתָּ֣ה זָ֭נַחְתָּ וַתִּמְאָ֑ס הִ֝תְעַבַּ֗רְתָּ עִם מְשִׁיחֶֽךָ

المزامير 106: 24 Psa.106.24

وَرَذَلُوا الأَرْضَ الشَّهِيَّةَ. لَمْ يُؤْمِنُوا بِكَلِمَتِهِ.

וַֽ֭יִּמְאֲסוּ בְּאֶ֣רֶץ חֶמְדָּ֑ה לֹֽא הֶ֝אֱמִ֗ינוּ לִדְבָרֽוֹ

المزامير 118: 22 Psa.118.22

الْحَجَرُ الَّذِي رَفَضَهُ الْبَنَّاؤُونَ قَدْ صَارَ رَأْسَ الزَّاوِيَةِ.

אֶ֭בֶן מָאֲס֣וּ הַבּוֹנִ֑ים הָ֝יְתָ֗ה לְרֹ֣אשׁ פִּנָּֽה

الأمثال 3: 11 Pro.3.11

يَا ابْنِي، لاَ تَحْتَقِرْ تَأْدِيبَ الرَّبِّ وَلاَ تَكْرَهْ تَوْبِيخَهُ،

בְּנִ֣י אַל תִּמְאָ֑ס מוּסַ֣ר יְ֭הוָה וְאַל תָּ֝קֹ֗ץ בְּתוֹכַחְתּֽוֹ

الأمثال 15: 32 Pro.15.32

مَنْ يَرْفُضُ التَّأْدِيبَ يُرْذِلُ نَفْسَهُ، وَمَنْ يَسْمَعُ لِلتَّوْبِيخِ يَقْتَنِي فَهْمًا.

פּוֹרֵ֣עַ מ֭וּסָר מוֹאֵ֣ס נַפְשׁ֑וֹ וְשׁוֹמֵ֥עַ תּ֝וֹכַ֗חַת ק֣וֹנֶה לֵּֽב

إشعياء 5: 24 Isa.5.24

لِذلِكَ كَمَا يَأْكُلُ لَهِيبُ النَّارِ الْقَشَّ، وَيَهْبِطُ الْحَشِيشُ الْمُلْتَهِبُ، يَكُونُ أَصْلُهُمْ كَالْعُفُونَةِ، وَيَصْعَدُ زَهْرُهُمْ كَالْغُبَارِ، لأَنَّهُمْ رَذَلُوا شَرِيعَةَ رَبِّ الْجُنُودِ، وَاسْتَهَانُوا بِكَلاَمِ قُدُّوسِ إِسْرَائِيلَ.

לָכֵן֩ כֶּאֱכֹ֨ל לְשׁ֣וֹן אֵ֗שׁ קַ֜שׁ יִרְפֶּ֔ה וַחֲשַׁ֤שׁ לֶֽהָבָה֙ יִֽהְיֶ֔ה שָׁרְשָׁם֙ כַּמָּ֣ק יַעֲלֶ֑ה וּפִרְחָ֖ם כָּאָבָ֣ק כִּ֣י מָאֲס֗וּ תּוֹרַת֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת נִאֵֽצוּ אִמְרַ֥ת קְדֽוֹשׁ יִשְׂרָאֵ֖ל

إشعياء 7: 15 Isa.7.15

زُبْدًا وَعَسَلاً يَأْكُلُ مَتَى عَرَفَ أَنْ يَرْفُضَ الشَّرَّ وَيَخْتَارَ الْخَيْرَ.

חֶמְאָ֥ה וּדְבַ֖שׁ יֹאכֵ֑ל לְדַעְתּ֛וֹ מָא֥וֹס בָּרָ֖ע וּבָח֥וֹר בַּטּֽוֹב

إشعياء 7: 16 Isa.7.16

لأَنَّهُ قَبْلَ أَنْ يَعْرِفَ الصَّبِيُّ أَنْ يَرْفُضَ الشَّرَّ وَيَخْتَارَ الْخَيْرَ، تُخْلَى الأَرْضُ الَّتِي أَنْتَ خَاشٍ مِنْ مَلِكَيْهَا.

כִּ֠י בְּטֶ֨רֶם יֵדַ֥ע הַנַּ֛עַר מָאֹ֥ס בָּרָ֖ע וּבָחֹ֣ר בַּטּ֑וֹב תֵּעָזֵ֤ב הָאֲדָמָה֙ אֲשֶׁ֣ר אַתָּ֣ה קָ֔ץ מִפְּנֵ֖י שְׁנֵ֥י;מְלָכֶֽיהָ

إشعياء 8: 6 Isa.8.6

لأَنَّ هذَا الشَّعْبَ رَذَلَ مِيَاهَ شِيلُوهَ الْجَارِيَةَ بِسُكُوتٍ، وَسُرَّ بِرَصِينَ وَابْنِ رَمَلْيَا.

יַ֗עַן;כִּ֤י הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם מָאַס֙ מֵ֣י הַשִּׁלֹ֔חַ הַהֹלְכִ֖ים לְאַ֑ט וּמְשׂ֥וֹשׂ רְצִ֖ין וּבֶן רְמַלְיָֽהוּ

إشعياء 30: 12 Isa.30.12

لِذلِكَ هكَذَا يَقُولُ قُدُّوسُ إِسْرَائِيلَ: لأَنَّكُمْ رَفَضْتُمْ هذَا الْقَوْلَ وَتَوَكَّلْتُمْ عَلَى الظُّلْمِ وَالاعْوِجَاجِ وَاسْتَنَدْتُمْ عَلَيْهِمَا،

לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ קְד֣וֹשׁ יִשְׂרָאֵ֔ל יַ֥עַן מָֽאָסְכֶ֖ם הַזֶּ֑ה בַּדָּבָ֣ר וַֽתִּבְטְחוּ֙ בְּעֹ֣שֶׁק וְנָל֔וֹז וַתִּֽשָּׁעֲנ֖וּ עָלָֽיו

إشعياء 31: 7 Isa.31.7

لأَنْ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ يَرْفُضُونَ كُلُّ وَاحِدٍ أَوْثَانَ فِضَّتِهِ وَأَوْثَانَ ذَهَبِهِ الَّتِي صَنَعَتْهَا لَكُمْ أَيْدِيكُمْ خَطِيئَةً.

כִּ֚י בַּיּ֣וֹם;הַה֔וּא יִמְאָס֗וּן אִ֚ישׁ אֱלִילֵ֣י כַסְפּ֔וֹ וֶאֱלִילֵ֖י זְהָב֑וֹ אֲשֶׁ֨ר עָשׂ֥וּ לָכֶ֛ם יְדֵיכֶ֖ם חֵֽטְא

إشعياء 33: 8 Isa.33.8

خَلَتِ السِّكَكُ. بَادَ عَابِرُ السَّبِيلِ. نَكَثَ الْعَهْدَ. رَذَلَ الْمُدُنَ. لَمْ يَعْتَدَّ بِإِنْسَانٍ.

נָשַׁ֣מּוּ מְסִלּ֔וֹת שָׁבַ֖ת עֹבֵ֣ר אֹ֑רַח הֵפֵ֤ר בְּרִית֙ מָאַ֣ס עָרִ֔ים לֹ֥א חָשַׁ֖ב אֱנֽוֹשׁ

إشعياء 33: 15 Isa.33.15

السَّالِكُ بِالْحَقِّ وَالْمُتَكَلِّمُ بِالاسْتِقَامَةِ، الرَّاذِلُ مَكْسَبَ الْمَظَالِمِ، النَّافِضُ يَدَيْهِ مِنْ قَبْضِ الرَّشْوَةِ، الَّذِي يَسُدُّ أُذُنَيْهِ عَنْ سَمْعِ الدِّمَاءِ، وَيُغَمِّضُ عَيْنَيْهِ عَنِ النَّظَرِ إِلَى الشَّرِّ

הֹלֵ֣ךְ צְדָק֔וֹת וְדֹבֵ֖ר מֵֽישָׁרִ֑ים מֹאֵ֞ס בְּבֶ֣צַע מַעֲשַׁקּ֗וֹת נֹעֵ֤ר כַּפָּיו֙ מִתְּמֹ֣ךְ בַּשֹּׁ֔חַד אֹטֵ֤ם אָזְנוֹ֙ מִשְּׁמֹ֣עַ דָּמִ֔ים וְעֹצֵ֥ם עֵינָ֖יו מֵרְא֥וֹת בְּרָֽע

إشعياء 41: 9 Isa.41.9

الَّذِي أَمْسَكْتُهُ مِنْ أَطْرَافِ الأَرْضِ، وَمِنْ أَقْطَارِهَا دَعَوْتُهُ، وَقُلْتُ لَكَ: أَنْتَ عَبْدِيَ. اخْتَرْتُكَ وَلَمْ أَرْفُضْكَ.

אֲשֶׁ֤ר הֶחֱזַקְתִּ֙יךָ֙ מִקְצ֣וֹת הָאָ֔רֶץ וּמֵאֲצִילֶ֖יהָ קְרָאתִ֑יךָ וָאֹ֤מַר לְךָ֙ אַ֔תָּה עַבְדִּי בְּחַרְתִּ֖יךָ וְלֹ֥א מְאַסְתִּֽיךָ

إشعياء 54: 6 Isa.54.6

لأَنَّهُ كَامْرَأَةٍ مَهْجُورَةٍ وَمَحْزُونَةِ الرُّوحِ دَعَاكِ الرَّبُّ، وَكَزَوْجَةِ الصِّبَا إِذَا رُذِلَتْ، قَالَ إِلهُكِ.

כִּֽי כְאִשָּׁ֧ה עֲזוּבָ֛ה וַעֲצ֥וּבַת ר֖וּחַ קְרָאָ֣ךְ יְהוָ֑ה וְאֵ֧שֶׁת נְעוּרִ֛ים כִּ֥י תִמָּאֵ֖ס אָמַ֥ר אֱלֹהָֽיִךְ

إرميا 2: 37 Jer.2.37

مِنْ هُنَا أَيْضًا تَخْرُجِينَ وَيَدَاكِ عَلَى رَأْسِكِ، لأَنَّ الرَّبَّ قَدْ رَفَضَ ثِقَاتِكِ، فَلاَ تَنْجَحِينَ فِيهَا.

מֵאֵ֥ת זֶה֙ גַּ֣ם תֵּֽצְאִ֔י וְיָדַ֖יִךְ עַל רֹאשֵׁ֑ךְ כִּֽי יְהֹוָה֙ מָאַ֤ס בְּמִבְטַחַ֔יִךְ וְלֹ֥א תַצְלִ֖יחִי לָהֶֽם

إرميا 4: 30 Jer.4.30

وَأَنْتِ أَيَّتُهَا الْخَرِبَةُ، مَاذَا تَعْمَلِينَ. إِذَا لَبِسْتِ قِرْمِزًا، إِذَا تَزَيَّنْتِ بِزِينَةٍ مِنْ ذَهَبٍ، إِذَا كَحَّلْتِ بِالأُثْمُدِ عَيْنَيْكِ، فَبَاطِلاً تُحَسِّنِينَ ذَاتَكِ، فَقَدْ رَذَلَكِ الْعَاشِقُونَ. يَطْلُبُونَ نَفْسَكِ.

וְאַ֨תְּ שָׁד֜וּד מַֽה תַּעֲשִׂ֗י כִּֽי תִלְבְּשִׁ֨י שָׁנִ֜י כִּי תַעְדִּ֣י עֲדִי זָהָ֗ב כִּֽי תִקְרְעִ֤י בַפּוּךְ֙ עֵינַ֔יִךְ לַשָּׁ֖וְא תִּתְיַפִּ֑י מָאֲסוּ;בָ֥ךְ עֹגְבִ֖ים יְבַקֵּֽשׁוּ נַפְשֵׁ֥ךְ

إرميا 6: 19 Jer.6.19

اِسْمَعِي أَيَّتُهَا الأَرْضُ: هأَنَذَا جَالِبٌ شَرًّا عَلَى هذَا الشَّعْبِ ثَمَرَ أَفْكَارِهِمْ، لأَنَّهُمْ لَمْ يَصْغَوْا لِكَلاَمِي، وَشَرِيعَتِي رَفَضُوهَا.

שִׁמְעִ֣י הָאָ֔רֶץ הִנֵּ֨ה;אָנֹכִ֜י מֵבִ֥יא רָעָ֛ה אֶל הַזֶּ֖ה הָעָ֥ם פְּרִ֣י מַחְשְׁבוֹתָ֑ם כִּ֤י לֹ֣א הִקְשִׁ֔יבוּ עַל;דְּבָרַי֙ וְתוֹרָתִ֖י וַיִּמְאֲסוּ;בָֽהּ

إرميا 6: 30 Jer.6.30

فِضَّةً مَرْفُوضَةً يُدْعَوْنَ. لأَنَّ الرَّبَّ قَدْ رَفَضَهُمْ.

כֶּ֣סֶף נִמְאָ֔ס קָרְא֖וּ כִּֽי יְהוָ֖ה מָאַ֥ס;לָהֶ֑ם

إرميا 6: 30 Jer.6.30

فِضَّةً مَرْفُوضَةً يُدْعَوْنَ. لأَنَّ الرَّبَّ قَدْ رَفَضَهُمْ.

כֶּ֣סֶף נִמְאָ֔ס קָרְא֖וּ כִּֽי יְהוָ֖ה מָאַ֥ס;לָהֶ֑ם

إرميا 7: 29 Jer.7.29

جُزِّي شَعْرَكِ وَاطْرَحِيهِ، وَارْفَعِي عَلَى الْهِضَابِ مَرْثَاةً، لأَنَّ الرَّبَّ قَدْ رَفَضَ وَرَذَلَ جِيلَ رِجْزِهِ.

גָּזִּ֤י נִזְרֵךְ֙ וְֽהַשְׁלִ֔יכִי וּשְׂאִ֥י עַל שְׁפָיִ֖ם קִינָ֑ה כִּ֚י יְהוָ֔ה מָאַ֣ס וַיִּטֹּ֖שׁ דּ֥וֹר עֶבְרָתֽוֹ

إرميا 8: 9 Jer.8.9

خَزِيَ الْحُكَمَاءُ. ارْتَاعُوا وَأُخِذُوا. هَا قَدْ رَفَضُوا كَلِمَةَ الرَّبِّ، فَأَيَّةُ حِكْمَةٍ لَهُمْ.

הֹבִ֣ישׁוּ חֲכָמִ֔ים חַ֖תּוּ וַיִּלָּכֵ֑דוּ הִנֵּ֤ה מָאָ֔סוּ בִדְבַר יְהוָה֙ מֶ֖ה וְחָכְמַֽת לָהֶֽם

إرميا 14: 19 Jer.14.19

هَلْ رَفَضْتَ يَهُوذَا رَفْضًا، أَوْ كَرِهَتْ نَفْسُكَ صِهْيَوْنَ. لِمَاذَا ضَرَبْتَنَا وَلاَ شِفَاءَ لَنَا. انْتَظَرْنَا السَّلاَمَ فَلَمْ يَكُنْ خَيْرٌ، وَزَمَانَ الشِّفَاءِ فَإِذَا رُعْبٌ.

הֲמָאֹ֨ס יְהוּדָ֗ה מָאַ֜סְתָּ אִם גָּעֲלָ֣ה נַפְשֶׁ֔ךָ בְּצִיּוֹן֙ מַדּ֙וּעַ֙ הִכִּיתָ֔נוּ וְאֵ֥ין מַרְפֵּ֑א לָ֖נוּ קַוֵּ֤ה לְשָׁלוֹם֙ וְאֵ֣ין ט֔וֹב וּלְעֵ֥ת מַרְפֵּ֖א וְהִנֵּ֥ה בְעָתָֽה

إرميا 14: 19 Jer.14.19

هَلْ رَفَضْتَ يَهُوذَا رَفْضًا، أَوْ كَرِهَتْ نَفْسُكَ صِهْيَوْنَ. لِمَاذَا ضَرَبْتَنَا وَلاَ شِفَاءَ لَنَا. انْتَظَرْنَا السَّلاَمَ فَلَمْ يَكُنْ خَيْرٌ، وَزَمَانَ الشِّفَاءِ فَإِذَا رُعْبٌ.

הֲמָאֹ֨ס יְהוּדָ֗ה מָאַ֜סְתָּ אִם גָּעֲלָ֣ה נַפְשֶׁ֔ךָ בְּצִיּוֹן֙ מַדּ֙וּעַ֙ הִכִּיתָ֔נוּ וְאֵ֥ין מַרְפֵּ֑א לָ֖נוּ קַוֵּ֤ה לְשָׁלוֹם֙ וְאֵ֣ין ט֔וֹב וּלְעֵ֥ת מַרְפֵּ֖א וְהִנֵּ֥ה בְעָתָֽה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (76 آية)