מָאַס (H3988) - mâʼaç | معجم سترونغ العبري

إرميا 31: 37 Jer.31.37

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: إِنْ كَانَتِ السَّمَاوَاتُ تُقَاسُ مِنْ فَوْقُ وَتُفْحَصُ أَسَاسَاتُ الأَرْضِ مِنْ أَسْفَلُ، فَإِنِّي أَنَا أَيْضًا أَرْفُضُ كُلَّ نَسْلِ إِسْرَائِيلَ مِنْ أَجْلِ كُلِّ مَا عَمِلُوا، يَقُولُ الرَّبُّ.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אִם שָׁמַ֙יִם֙ יִמַּ֤דּוּ מִלְמַ֔עְלָה וְיֵחָקְר֥וּ מֽוֹסְדֵי אֶ֖רֶץ לְמָ֑טָּה אֲנִ֞י גַּם אֶמְאַ֨ס בְּכָל זֶ֧רַע יִשְׂרָאֵ֛ל עַֽל כָּל אֲשֶׁ֥ר עָשׂ֖וּ נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 33: 24 Jer.33.24

أَمَا تَرَى مَا تَكَلَّمَ بِهِ هذَا الشَّعْبُ قَائِلاً: إِنَّ الْعَشِيرَتَيْنِ اللَّتَيْنِ اخْتَارَهُمَا الرَّبُّ قَدْ رَفَضَهُمَا. فَقَدِ احْتَقَرُوا شَعْبِي حَتَّى لاَ يَكُونُوا بَعْدُ أُمَّةً أَمَامَهُمْ.

הֲל֣וֹא רָאִ֗יתָ מָֽה דִּבְּר֣וּ הַזֶּה֙ הָעָ֤ם לֵאמֹ֔ר שְׁתֵּ֣י;הַמִּשְׁפָּח֗וֹת בָּחַ֧ר;בָּהֶ֖ם יְהוָ֛ה וַיִּמְאָסֵ֑ם יִנְאָצ֔וּן עַמִּי֙ מִֽהְי֥וֹת ע֖וֹד גּ֥וֹי לִפְנֵיהֶֽם

إرميا 33: 26 Jer.33.26

فَإِنِّي أَيْضًا أَرْفُضُ نَسْلَ يَعْقُوبَ وَدَاوُدَ عَبْدِي، فَلاَ آخُذُ مِنْ نَسْلِهِ حُكَّامًا لِنَسْلِ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ، لأَنِّي أَرُدُّ سَبْيَهُمْ وَأَرْحَمُهُمْ.

גַּם אֶמְאַ֗ס זֶ֣רַע יַעֲקוֹב֩ וְדָוִ֨ד עַבְדִּ֜י מִקַּ֤חַת מִזַּרְעוֹ֙ מֹֽשְׁלִ֔ים אֶל;זֶ֥רַע אַבְרָהָ֖ם יִשְׂחָ֣ק וְיַעֲקֹ֑ב כִּֽי אָשִׁ֥יב שְׁבוּתָ֖ם וְרִחַמְתִּֽים

مراثي إرميا 5: 22 Lam.5.22

هَلْ كُلَّ الرَّفْضِ رَفَضْتَنَا. هَلْ غَضِبْتَ عَلَيْنَا جِدًّا.

כִּ֚י;אִם מָאֹ֣ס מְאַסְתָּ֔נוּ קָצַ֥פְתָּ עָלֵ֖ינוּ עַד;מְאֹֽד

مراثي إرميا 5: 22 Lam.5.22

هَلْ كُلَّ الرَّفْضِ رَفَضْتَنَا. هَلْ غَضِبْتَ عَلَيْنَا جِدًّا.

כִּ֚י;אִם מָאֹ֣ס מְאַסְתָּ֔נוּ קָצַ֥פְתָּ עָלֵ֖ינוּ עַד;מְאֹֽד

حزقيال 5: 6 Ezk.5.6

فَخَالَفَتْ أَحْكَامِي بِأَشَرَّ مِنَ الأُمَمِ، وَفَرَائِضِي بِأَشَرَّ مِنَ الأَرَاضِي الَّتِي حَوَالَيْهَا، لأَنَّ أَحْكَامِي رَفَضُوهَا وَفَرَائِضِي لَمْ يَسْلُكُوا فِيهَا.

וַתֶּ֨מֶר מִשְׁפָּטַ֤י לְרִשְׁעָה֙ מִן הַגּוֹיִ֔ם חֻקּוֹתַ֔י מִן הָאֲרָצ֖וֹת אֲשֶׁ֣ר סְבִיבוֹתֶ֑יהָ כִּ֤י בְמִשְׁפָּטַי֙ מָאָ֔סוּ וְחֻקּוֹתַ֖י לֹא הָלְכ֥וּ בָהֶֽם

حزقيال 20: 13 Ezk.20.13

فَتَمَرَّدَ عَلَيَّ بَيْتُ إِسْرَائِيلَ فِي الْبَرِّيَّةِ. لَمْ يَسْلُكُوا فِي فَرَائِضِي وَرَفَضُوا أَحْكَامِي الَّتِي إِنْ عَمِلَهَا إِنْسَانٌ يَحْيَا بِهَا، وَنَجَّسُوا سُبُوتِي كَثِيرًا. فَقُلْتُ: إِنِّي أَسْكُبُ رِجْزِي عَلَيْهِمْ فِي الْبَرِّيَّةِ لإِفْنَائِهِمْ.

וַיַּמְרוּ בִ֨י בֵֽית יִשְׂרָאֵ֜ל בַּמִּדְבָּ֗ר לֹא הָלָ֜כוּ בְּחֻקּוֹתַ֨י מָאָ֗סוּ מִשְׁפָּטַ֣י אֲשֶׁר֩ יַעֲשֶׂ֨ה;אֹתָ֤ם הָֽאָדָם֙ וָחַ֣י בָּהֶ֔ם חִלְּל֣וּ שַׁבְּתֹתַ֖י מְאֹ֑ד וָאֹמַ֞ר לִשְׁפֹּ֨ךְ חֲמָתִ֧י עֲלֵיהֶ֛ם בַּמִּדְבָּ֖ר לְכַלּוֹתָֽם

حزقيال 20: 16 Ezk.20.16

لأَنَّهُمْ رَفَضُوا أَحْكَامِي وَلَمْ يَسْلُكُوا فِي فَرَائِضِي، بَلْ نَجَّسُوا سُبُوتِي، لأَنَّ قَلْبَهُمْ ذَهَبَ وَرَاءَ أَصْنَامِهِمْ.

יַ֜עַן מָאָ֗סוּ בְּמִשְׁפָּטַ֣י לֹא הָלְכ֣וּ;בָהֶ֔ם חֻקּוֹתַי֙ חִלֵּ֑לוּ שַׁבְּתוֹתַ֖י כִּ֛י לִבָּ֥ם הֹלֵֽךְ אַחֲרֵ֥י גִלּוּלֵיהֶ֖ם

حزقيال 20: 24 Ezk.20.24

لأَنَّهُمْ لَمْ يَصْنَعُوا أَحْكَامِي، بَلْ رَفَضُوا فَرَائِضِي، وَنَجَّسُوا سُبُوتِي، وَكَانَتْ عُيُونُهُمْ وَرَاءَ أَصْنَامِ آبَائِهِمْ.

יַ֜עַן לֹֽא עָשׂוּ֙ מִשְׁפָּטַ֤י מָאָ֔סוּ וְחֻקּוֹתַ֣י חִלֵּ֑לוּ שַׁבְּתוֹתַ֖י הָי֖וּ עֵינֵיהֶֽם וְאַחֲרֵי֙ גִּלּוּלֵ֣י אֲבוֹתָ֔ם

حزقيال 21: 10 Ezk.21.10

قَدْ حُدِّدَ لِيَذْبَحَ ذَبْحًا. قَدْ صُقِلَ لِكَيْ يَبْرُقَ. فَهَلْ نَبْتَهِجُ. عَصَا ابْنِي تَزْدَرِي بِكُلِّ عُودٍ.

הוּחַ֔דָּה לְמַ֨עַן;טְבֹ֤חַ טֶ֙בַח֙ מֹרָ֑טָּה לְמַעַן הֱיֵה;לָ֥הּ;בָּ֖רָק א֣וֹ נָשִׂ֔ישׂ שֵׁ֥בֶט בְּנִ֖י מֹאֶ֥סֶת כָּל עֵֽץ

حزقيال 21: 13 Ezk.21.13

لأَنَّهُ امْتِحَانٌ. وَمَاذَا إِنْ لَمْ تَكُنْ أَيْضًا الْعَصَا الْمُزْدَرِيَةُ. يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

כִּ֣י בֹ֔חַן וּמָ֕ה אִם לֹ֣א יִֽהְיֶ֑ה גַּם שֵׁ֥בֶט מֹאֶ֖סֶת נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

هوشع 4: 6 Hos.4.6

قَدْ هَلَكَ شَعْبِي مِنْ عَدَمِ الْمَعْرِفَةِ. لأَنَّكَ أَنْتَ رَفَضْتَ الْمَعْرِفَةَ أَرْفُضُكَ أَنَا حَتَّى لاَ تَكْهَنَ لِي. وَلأَنَّكَ نَسِيتَ شَرِيعَةَ إِلهِكَ أَنْسَى أَنَا أَيْضًا بَنِيكَ.

נִדְמ֥וּ עַמִּ֖י מִבְּלִ֣י הַדָּ֑עַת כִּֽי אַתָּ֞ה מָאַ֗סְתָּ הַדַּ֣עַת וְאֶמְאָֽסְאךָ֙ מִכַּהֵ֣ן לִ֔י וַתִּשְׁכַּח֙ תּוֹרַ֣ת אֱלֹהֶ֔יךָ אֶשְׁכַּ֥ח אָֽנִי גַּם בָּנֶ֖יךָ

هوشع 4: 6 Hos.4.6

قَدْ هَلَكَ شَعْبِي مِنْ عَدَمِ الْمَعْرِفَةِ. لأَنَّكَ أَنْتَ رَفَضْتَ الْمَعْرِفَةَ أَرْفُضُكَ أَنَا حَتَّى لاَ تَكْهَنَ لِي. وَلأَنَّكَ نَسِيتَ شَرِيعَةَ إِلهِكَ أَنْسَى أَنَا أَيْضًا بَنِيكَ.

נִדְמ֥וּ עַמִּ֖י מִבְּלִ֣י הַדָּ֑עַת כִּֽי אַתָּ֞ה מָאַ֗סְתָּ הַדַּ֣עַת וְאֶמְאָֽסְאךָ֙ מִכַּהֵ֣ן לִ֔י וַתִּשְׁכַּח֙ תּוֹרַ֣ת אֱלֹהֶ֔יךָ אֶשְׁכַּ֥ח אָֽנִי גַּם בָּנֶ֖יךָ

هوشع 9: 17 Hos.9.17

يَرْفُضُهُمْ إِلهِي لأَنَّهُمْ لَمْ يَسْمَعُوا لَهُ، فَيَكُونُونَ تَائِهِينَ بَيْنَ الأُمَمِ.

יִמְאָסֵ֣ם אֱלֹהַ֔י כִּ֛י לֹ֥א שָׁמְע֖וּ ל֑וֹ וְיִהְי֥וּ נֹדְדִ֖ים בַּגּוֹיִֽם

عاموس 2: 4 Amo.2.4

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: مِنْ أَجْلِ ذُنُوبِ يَهُوذَا الثَّلاَثَةِ وَالأَرْبَعَةِ لاَ أَرْجعُ عَنْهُ، لأَنَّهُمْ رَفَضُوا نَامُوسَ اللهِ وَلَمْ يَحْفَظُوا فَرَائِضَهُ، وَأَضَلَّتْهُمْ أَكَاذِيبُهُمُ الَّتِي سَارَ آبَاؤُهُمْ وَرَاءَهَا.

כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה עַל פִּשְׁעֵ֣י יְהוּדָ֔ה שְׁלֹשָׁה֙ אַרְבָּעָ֖ה לֹ֣א אֲשִׁיבֶ֑נּוּ עַֽל מָאֳסָ֞ם תּוֹרַ֣ת יְהוָ֗ה לֹ֣א שָׁמָ֔רוּ וְחֻקָּיו֙ וַיַּתְעוּם֙ כִּזְבֵיהֶ֔ם אֲשֶׁר הָלְכ֥וּ אֲבוֹתָ֖ם אַחֲרֵיהֶֽם

عاموس 5: 21 Amo.5.21

بَغَضْتُ، كَرِهْتُ أَعْيَادَكُمْ، وَلَسْتُ أَلْتَذُّ بِاعْتِكَافَاتِكُمْ.

שָׂנֵ֥אתִי מָאַ֖סְתִּי חַגֵּיכֶ֑ם וְלֹ֥א אָרִ֖יחַ בְּעַצְּרֹֽתֵיכֶֽם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (76 آية)