כָּבֵד (H3515) - kâbêd | معجم سترونغ العبري

التكوين 12: 10 Gen.12.10

وَحَدَثَ جُوعٌ فِي الأَرْضِ، فَانْحَدَرَ أَبْرَامُ إِلَى مِصْرَ لِيَتَغَرَّبَ هُنَاكَ، لأَنَّ الْجُوعَ فِي الأَرْضِ كَانَ شَدِيدًا.

וַיְהִ֥י רָעָ֖ב בָּאָ֑רֶץ וַיֵּ֨רֶד אַבְרָ֤ם מִצְרַ֙יְמָה֙ לָג֣וּר שָׁ֔ם כִּֽי הָרָעָ֖ב בָּאָֽרֶץ כָבֵ֥ד

التكوين 13: 2 Gen.13.2

وَكَانَ أَبْرَامُ غَنِيًّا جِدًّا فِي الْمَوَاشِي وَالْفِضَّةِ وَالذَّهَبِ.

וְאַבְרָ֖ם כָּבֵ֣ד מְאֹ֑ד בַּמִּקְנֶ֕ה בַּכֶּ֖סֶף וּבַזָּהָֽב

التكوين 41: 31 Gen.41.31

وَلاَ يُعْرَفُ الشِّبَعُ فِي الأَرْضِ مِنْ أَجْلِ ذلِكَ الْجُوعِ بَعْدَهُ، لأَنَّهُ يَكُونُ شَدِيدًا جِدًّا.

וְלֹֽא יִוָּדַ֤ע הַשָּׂבָע֙ בָּאָ֔רֶץ מִפְּנֵ֛י הַה֖וּא הָרָעָ֥ב אַחֲרֵי;כֵ֑ן כִּֽי ה֖וּא כָבֵ֥ד מְאֹֽד

التكوين 43: 1 Gen.43.1

وَكَانَ الْجُوعُ شَدِيدًا فِي الأَرْضِ.

וְהָרָעָ֖ב כָּבֵ֥ד בָּאָֽרֶץ

التكوين 47: 4 Gen.47.4

وَقَالُوا لِفِرْعَوْنَ: جِئْنَا لِنَتَغَرَّبَ فِي الأَرْضِ، إِذْ لَيْسَ لِغَنَمِ عَبِيدِكَ مَرْعًى، لأَنَّ الْجُوعَ شَدِيدٌ فِي أَرْضِ كَنْعَانَ. فَالآنَ لِيَسْكُنْ عَبِيدُكَ فِي أَرْضِ جَاسَانَ.

וַיֹּאמְר֣וּ פַּרְעֹ֗ה בָּאנוּ֒ לָג֣וּר בָּאָרֶץ֮ כִּי אֵ֣ין לַצֹּאן֙ לַעֲבָדֶ֔יךָ מִרְעֶ֗ה כִּֽי הָרָעָ֖ב כָבֵ֥ד בְּאֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן וְעַתָּ֛ה יֵֽשְׁבוּ;נָ֥א עֲבָדֶ֖יךָ בְּאֶ֥רֶץ גֹּֽשֶׁן

التكوين 47: 13 Gen.47.13

وَلَمْ يَكُنْ خُبْزٌ فِي كُلِّ الأَرْضِ، لأَنَّ الْجُوعَ كَانَ شَدِيدًا جِدًّا. فَخَوَّرَتْ أَرْضُ مِصْرَ وَأَرْضُ كَنْعَانَ مِنْ أَجْلِ الْجُوعِ.

אֵין֙ וְלֶ֤חֶם בְּכָל הָאָ֔רֶץ כִּֽי הָרָעָ֖ב כָבֵ֥ד מְאֹ֑ד וַתֵּ֜לַהּ אֶ֤רֶץ מִצְרַ֙יִם֙ וְאֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן מִפְּנֵ֖י הָרָעָֽב

التكوين 50: 9 Gen.50.9

وَصَعِدَ مَعَهُ مَرْكَبَاتٌ وَفُرْسَانٌ، فَكَانَ الْجَيْشُ كَثِيرًا جِدًّا.

וַיַּ֣עַל עִמּ֔וֹ רֶ֖כֶב פָּרָשִׁ֑ים וַיְהִ֥י הַֽמַּחֲנֶ֖ה כָּבֵ֥ד מְאֹֽד

التكوين 50: 10 Gen.50.10

فَأَتَوْا إِلَى بَيْدَرِ أَطَادَ الَّذِي فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ وَنَاحُوا هُنَاكَ نَوْحًا عَظِيمًا وَشَدِيدًا جِدًّا، وَصَنَعَ لأَبِيهِ مَنَاحَةً سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וַיָּבֹ֜אוּ עַד גֹּ֣רֶן הָאָטָ֗ד אֲשֶׁר֙ בְּעֵ֣בֶר הַיַּרְדֵּ֔ן וַיִּ֨סְפְּדוּ שָׁ֔ם מִסְפֵּ֛ד גָּד֥וֹל וְכָבֵ֖ד מְאֹ֑ד וַיַּ֧עַשׂ לְאָבִ֛יו אֵ֖בֶל שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים

التكوين 50: 11 Gen.50.11

فَلَمَّا رَأَى أَهْلُ الْبِلاَدِ الْكَنْعَانِيُّونَ الْمَنَاحَةَ فِي بَيْدَرِ أَطَادَ قَالُوا: هذِهِ مَنَاحَةٌ ثَقِيلَةٌ لِلْمِصْرِيِّينَ. لِذلِكَ دُعِيَ اسْمُهُ آبَلَ مِصْرَايِمَ. الَّذِي فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ.

וַיַּ֡רְא יוֹשֵׁב֩ הָאָ֨רֶץ הַֽכְּנַעֲנִ֜י הָאֵ֗בֶל בְּגֹ֙רֶן֙ הָֽאָטָ֔ד וַיֹּ֣אמְר֔וּ זֶ֖ה אֵֽבֶל כָּבֵ֥ד לְמִצְרָ֑יִם עַל;כֵּ֞ן קָרָ֤א שְׁמָהּ֙ אָבֵ֣ל מִצְרַ֔יִם אֲשֶׁ֖ר בְּעֵ֥בֶר הַיַּרְדֵּֽן

الخروج 4: 10 Exo.4.10

فَقَالَ مُوسَى لِلرَّبِّ: اسْتَمِعْ أَيُّهَا السَّيِّدُ، لَسْتُ أَنَا صَاحِبَ كَلاَمٍ مُنْذُ أَمْسِ وَلاَ أَوَّلِ مِنْ أَمْسِ، وَلاَ مِنْ حِينِ كَلَّمْتَ عَبْدَكَ، بَلْ أَنَا ثَقِيلُ الْفَمِ وَاللِّسَانِ.

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֣ה אֶל;יְהוָה֮ בִּ֣י אֲדֹנָי֒ לֹא֩ אָנֹ֗כִי אִ֨ישׁ דְּבָרִ֜ים מִתְּמוֹל֙ גַּ֤ם מִשִּׁלְשֹׁ֔ם גַּ֣ם מֵאָ֥ז דַּבֶּרְךָ עַבְדֶּ֑ךָ כִּ֧י אָנֹֽכִי כְבַד פֶּ֛ה וּכְבַ֥ד;לָשׁ֖וֹן

الخروج 4: 10 Exo.4.10

فَقَالَ مُوسَى لِلرَّبِّ: اسْتَمِعْ أَيُّهَا السَّيِّدُ، لَسْتُ أَنَا صَاحِبَ كَلاَمٍ مُنْذُ أَمْسِ وَلاَ أَوَّلِ مِنْ أَمْسِ، وَلاَ مِنْ حِينِ كَلَّمْتَ عَبْدَكَ، بَلْ أَنَا ثَقِيلُ الْفَمِ وَاللِّسَانِ.

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֣ה אֶל;יְהוָה֮ בִּ֣י אֲדֹנָי֒ לֹא֩ אָנֹ֗כִי אִ֨ישׁ דְּבָרִ֜ים מִתְּמוֹל֙ גַּ֤ם מִשִּׁלְשֹׁ֔ם גַּ֣ם מֵאָ֥ז דַּבֶּרְךָ עַבְדֶּ֑ךָ כִּ֧י אָנֹֽכִי כְבַד פֶּ֛ה וּכְבַ֥ד;לָשׁ֖וֹן

الخروج 7: 14 Exo.7.14

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: قَلْبُ فِرْعَوْنَ غَلِيظٌ. قَدْ أَبَى أَنْ يُطْلِقَ الشَّعْبَ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה לֵ֣ב פַּרְעֹ֑ה כָּבֵ֖ד מֵאֵ֖ן לְשַׁלַּ֥ח הָעָֽם

الخروج 8: 24 Exo.8.24

فَفَعَلَ الرَّبُّ هكَذَا، فَدَخَلَتْ ذُبَّانٌ كَثِيرَةٌ إِلَى بَيْتِ فِرْعَوْنَ وَبُيُوتِ عَبِيدِهِ. وَفِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ خَرِبَتِ الأَرْضُ مِنَ الذُّبَّانِ.

וַיַּ֤עַשׂ יְהוָה֙ כֵּ֔ן וַיָּבֹא֙ עָרֹ֣ב כָּבֵ֔ד בֵּ֥יתָה פַרְעֹ֖ה וּבֵ֣ית עֲבָדָ֑יו וּבְכָל אֶ֧רֶץ מִצְרַ֛יִם תִּשָּׁחֵ֥ת הָאָ֖רֶץ מִפְּנֵ֥י הֶעָרֹֽב

الخروج 9: 3 Exo.9.3

فَهَا يَدُ الرَّبِّ تَكُونُ عَلَى مَوَاشِيكَ الَّتِي فِي الْحَقْلِ، عَلَى الْخَيْلِ وَالْحَمِيرِ وَالْجِمَالِ وَالْبَقَرِ وَالْغَنَمِ، وَبَأً ثَقِيلاً جِدًّا.

הִנֵּ֨ה יַד יְהוָ֜ה הוֹיָ֗ה בְּמִקְנְךָ֙ אֲשֶׁ֣ר בַּשָּׂדֶ֔ה בַּסּוּסִ֤ים בַּֽחֲמֹרִים֙ בַּגְּמַלִּ֔ים בַּבָּקָ֖ר וּבַצֹּ֑אן דֶּ֖בֶר כָּבֵ֥ד מְאֹֽד

الخروج 9: 18 Exo.9.18

هَا أَنَا غَدًا مِثْلَ الآنَ أُمْطِرُ بَرَدًا عَظِيمًا جِدًّا لَمْ يَكُنْ مِثْلُهُ فِي مِصْرَ مُنْذُ يَوْمِ تَأْسِيسِهَا إِلَى الآنَ.

הִנְנִ֤י מָחָ֔ר כָּעֵ֣ת מַמְטִיר֙ בָּרָ֖ד כָּבֵ֣ד מְאֹ֑ד לֹא הָיָ֤ה כָמֹ֙הוּ֙ בְּמִצְרַ֔יִם לְמִן הַיּ֥וֹם הִוָּסְדָ֖ה וְעַד עָֽתָּה

الخروج 9: 24 Exo.9.24

فَكَانَ بَرَدٌ، وَنَارٌ مُتَوَاصِلَةٌ فِي وَسَطِ الْبَرَدِ. شَيْءٌ عَظِيمٌ جِدًّا لَمْ يَكُنْ مِثْلُهُ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ مُنْذُ صَارَتْ أُمَّةً.

וַיְהִ֣י בָרָ֔ד וְאֵ֕שׁ מִתְלַקַּ֖חַת בְּת֣וֹךְ הַבָּרָ֑ד כָּבֵ֣ד מְאֹ֔ד לֹֽא הָיָ֤ה כָמֹ֙הוּ֙ בְּכָל אֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם מֵאָ֖ז הָיְתָ֥ה לְגֽוֹי

الخروج 10: 14 Exo.10.14

فَصَعِدَ الْجَرَادُ عَلَى كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ، وَحَلَّ فِي جَمِيعِ تُخُومِ مِصْرَ. شَيْءٌ ثَقِيلٌ جِدًّا لَمْ يَكُنْ قَبْلَهُ جَرَادٌ هكَذَا مِثْلَهُ، وَلاَ يَكُونُ بَعْدَهُ كَذلِكَ،

וַיַּ֣עַל הָֽאַרְבֶּ֗ה עַ֚ל כָּל אֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם וַיָּ֕נַח בְּכֹ֖ל גְּב֣וּל מִצְרָ֑יִם כָּבֵ֣ד מְאֹ֔ד לֹא הָ֨יָה לְ֠פָנָיו אַרְבֶּה֙ כֵ֤ן כָּמֹ֔הוּ לֹ֥א יִֽהְיֶה וְאַחֲרָ֖יו כֵּֽן

الخروج 12: 38 Exo.12.38

وَصَعِدَ مَعَهُمْ لَفِيفٌ كَثِيرٌ أَيْضًا مَعَ غَنَمٍ وَبَقَرٍ، مَوَاشٍ وَافِرَةٍ جِدًّا.

עָלָ֣ה אִתָּ֑ם עֵ֥רֶב רַ֖ב וְגַם וְצֹ֣אן וּבָקָ֔ר מִקְנֶ֖ה כָּבֵ֥ד מְאֹֽד

الخروج 17: 12 Exo.17.12

فَلَمَّا صَارَتْ يَدَا مُوسَى ثَقِيلَتَيْنِ، أَخَذَا حَجَرًا وَوَضَعَاهُ تَحْتَهُ فَجَلَسَ عَلَيْهِ. وَدَعَمَ هَارُونُ وَحُورُ يَدَيْهِ، الْوَاحِدُ مِنْ هُنَا وَالآخَرُ مِنْ هُنَاكَ. فَكَانَتْ يَدَاهُ ثَابِتَتَيْنِ إِلَى غُرُوبِ الشَّمْسِ.

וִידֵ֤י מֹשֶׁה֙ כְּבֵדִ֔ים וַיִּקְחוּ אֶ֛בֶן וַיָּשִׂ֥ימוּ תַחְתָּ֖יו וַיֵּ֣שֶׁב עָלֶ֑יהָ תָּֽמְכ֣וּ וְאַהֲרֹ֨ן וְח֜וּר בְיָדָ֗יו אֶחָד֙ מִזֶּ֤ה אֶחָ֔ד וּמִזֶּ֣ה וַיְהִ֥י יָדָ֛יו אֱמוּנָ֖ה עַד בֹּ֥א הַשָּֽׁמֶשׁ

الخروج 18: 18 Exo.18.18

إِنَّكَ تَكِلُّ أَنْتَ وَهذَا الشَّعْبُ الَّذِي مَعَكَ لأَنَّ الأَمْرَ أَعْظَمُ مِنْكَ. لاَ تَسْتَطِيعُ أَنْ تَصْنَعَهُ وَحْدَكَ.

נָבֹ֣ל;תִּבֹּ֔ל אַתָּ֕ה הַזֶּ֖ה הָעָ֥ם אֲשֶׁ֣ר עִמָּ֑ךְ כִּֽי הַדָּבָ֔ר כָבֵ֤ד מִמְּךָ֙ לֹא תוּכַ֥ל עֲשֹׂ֖הוּ לְבַדֶּֽךָ

الخروج 19: 16 Exo.19.16

وَحَدَثَ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ لَمَّا كَانَ الصَّبَاحُ أَنَّهُ صَارَتْ رُعُودٌ وَبُرُوقٌ وَسَحَابٌ ثَقِيلٌ عَلَى الْجَبَلِ، وَصَوْتُ بُوقٍ شَدِيدٌ جِدًّا. فَارْتَعَدَ كُلُّ الشَّعْبِ الَّذِي فِي الْمَحَلَّةِ.

וַיְהִי֩ בַיּ֨וֹם הַשְּׁלִישִׁ֜י בִּֽהְיֹ֣ת הַבֹּ֗קֶר וַיְהִי֩ קֹלֹ֨ת וּבְרָקִ֜ים וְעָנָ֤ן כָּבֵד֙ עַל הָהָ֔ר וְקֹ֥ל שֹׁפָ֖ר חָזָ֣ק מְאֹ֑ד וַיֶּחֱרַ֥ד כָּל הָעָ֖ם אֲשֶׁ֥ר בַּֽמַּחֲנֶֽה

العدد 11: 14 Num.11.14

لاَ أَقْدِرُ أَنَا وَحْدِي أَنْ أَحْمِلَ جَمِيعَ هذَا الشَّعْبِ لأَنَّهُ ثَقِيلٌ عَلَيَّ.

לֹֽא אוּכַ֤ל אָנֹכִי֙ לְבַדִּ֔י לָשֵׂ֖את כָּל הַזֶּ֑ה הָעָ֣ם כִּ֥י כָבֵ֖ד מִמֶּֽנִּי

العدد 20: 20 Num.20.20

فَقَالَ: لاَ تَمُرُّ. وَخَرَجَ أَدُومُ لِلِقَائِهِ بِشَعْبٍ غَفِيرٍ وَبِيَدٍ شَدِيدَةٍ.

וַיֹּ֖אמֶר לֹ֣א תַעֲבֹ֑ר וַיֵּצֵ֤א אֱדוֹם֙ לִקְרָאת֔וֹ בְּעַ֥ם כָּבֵ֖ד וּבְיָ֥ד חֲזָקָֽה

صموئيل الأول 4: 18 1Sa.4.18

وَكَانَ لَمَّا ذَكَرَ تَابُوتَ اللهِ، أَنَّهُ سَقَطَ عَنِ الْكُرْسِيِّ إِلَى الْوَرَاءِ إِلَى جَانِبِ الْبَابِ، فَانْكَسَرَتْ رَقَبَتُهُ وَمَاتَ، لأَنَّهُ كَانَ رَجُلاً شَيْخًا وَثَقِيلاً. وَقَدْ قَضَى لإِسْرَائِيلَ أَرْبَعِينَ سَنَةً.

וַיְהִ֞י כְּהַזְכִּיר֣וֹ אֲר֣וֹן הָאֱלֹהִ֗ים וַיִּפֹּ֣ל מֵֽעַל הַ֠כִּסֵּא אֲחֹ֨רַנִּ֜ית בְּעַ֣ד;יַ֣ד הַשַּׁ֗עַר וַתִּשָּׁבֵ֤ר מַפְרַקְתּוֹ֙ וַיָּמֹ֔ת כִּֽי הָאִ֖ישׁ זָקֵ֥ן וְכָבֵ֑ד וְה֛וּא שָׁפַ֥ט יִשְׂרָאֵ֖ל אַרְבָּעִ֥ים שָׁנָֽה

صموئيل الثاني 14: 26 2Sa.14.26

وَعِنْدَ حَلْقِهِ رَأْسَهُ، إِذْ كَانَ يَحْلِقُهُ فِي آخِرِ كُلِّ سَنَةٍ، لأَنَّهُ كَانَ يَثْقُلُ عَلَيْهِ فَيَحْلِقُهُ، كَانَ يَزِنُ شَعْرَ رَأْسِهِ مِئَتَيْ شَاقِل بِوَزْنِ الْمَلِكِ.

וּֽבְגַלְּחוֹ֮ רֹאשׁוֹ֒ וְֽ֠הָיָה יְגַלֵּ֔חַ מִקֵּ֨ץ יָמִ֤ים;לַיָּמִים֙ כִּֽי כָבֵ֥ד עָלָ֖יו וְגִלְּח֑וֹ וְשָׁקַל֙ שְׂעַ֣ר רֹאשׁ֔וֹ מָאתַ֥יִם שְׁקָלִ֖ים בְּאֶ֥בֶן הַמֶּֽלֶךְ

الملوك الأول 3: 9 1Ki.3.9

فَأَعْطِ عَبْدَكَ قَلْبًا فَهِيمًا لأَحْكُمَ عَلَى شَعْبِكَ وَأُمَيِّزَ بَيْنَ الْخَيْرِ وَالشَّرِّ، لأَنَّهُ مَنْ يَقْدِرُ أَنْ يَحْكُمَ عَلَى شَعْبِكَ الْعَظِيمِ هذَا.

וְנָתַתָּ֨ לְעַבְדְּךָ֜ לֵ֤ב שֹׁמֵ֙עַ֙ לִשְׁפֹּ֣ט אֶֽת עַמְּךָ֔ לְהָבִ֖ין בֵּֽין ט֣וֹב לְרָ֑ע כִּ֣י מִ֤י יוּכַל֙ לִשְׁפֹּ֔ט אֶת עַמְּךָ֥ הַכָּבֵ֖ד הַזֶּֽה

الملوك الأول 10: 2 1Ki.10.2

فَأَتَتْ إِلَى أُورُشَلِيمَ بِمَوْكِبٍ عَظِيمٍ جِدًّا، بِجِمَال حَامِلَةٍ أَطْيَابًا وَذَهَبًا كَثِيرًا جِدًّا وَحِجَارَةً كَرِيمَةً. وَأَتَتْ إِلَى سُلَيْمَانَ وَكَلَّمَتْهُ بِكُلِّ مَا كَانَ بِقَلْبِهَا.

וַתָּבֹ֣א יְרוּשָׁלְַ֗מָה בְּחַיִל֮ כָּבֵ֣ד מְאֹד֒ גְּ֠מַלִּים נֹשְׂאִ֨ים בְּשָׂמִ֧ים וְזָהָ֛ב רַב מְאֹ֖ד וְאֶ֣בֶן יְקָרָ֑ה וַתָּבֹא֙ אֶל שְׁלֹמֹ֔ה וַתְּדַבֵּ֣ר;אֵלָ֔יו כָּל אֲשֶׁ֥ר הָיָ֖ה עִם;לְבָבָֽהּ

الملوك الأول 12: 4 1Ki.12.4

إِنَّ أَبَاكَ قَسَّى نِيرَنَا، وَأَمَّا أَنْتَ فَخَفِّفِ الآنَ مِنْ عُبُودِيَّةِ أَبِيكَ الْقَاسِيَةِ، وَمِنْ نِيرِهِ الثَّقِيلِ الَّذِي جَعَلَهُ عَلَيْنَا، فَنَخْدِمَكَ.

אָבִ֖יךָ הִקְשָׁ֣ה עֻלֵּ֑נוּ וְאַתָּ֡ה הָקֵל֩ עַתָּ֣ה מֵעֲבֹדַ֨ת אָבִ֜יךָ הַקָּשָׁ֗ה וּמֵעֻלּ֧וֹ הַכָּבֵ֛ד אֲשֶׁר נָתַ֥ן עָלֵ֖ינוּ וְנַעַבְדֶֽךָּ

الملوك الأول 12: 11 1Ki.12.11

وَالآنَ أَبِي حَمَّلَكُمْ نِيرًا ثَقِيلاً وَأَنَا أَزِيدُ عَلَى نِيرِكُمْ. أَبِي أَدَّبَكُمْ بِالسِّيَاطِ وَأَنَا أُؤَدِّبُكُمْ بِالْعَقَارِبِ.

וְעַתָּ֗ה אָבִי֙ עֲלֵיכֶם֙ עֹ֣ל כָּבֵ֔ד וַאֲנִ֖י אוֹסִ֣יף עַֽל עֻלְּכֶ֑ם אָבִ֗י יִסַּ֤ר;אֶתְכֶם֙ בַּשּׁוֹטִ֔ים וַאֲנִ֕י אֲיַסֵּ֥ר;אֶתְכֶ֖ם בָּעַקְרַבִּֽים

الملوك الثاني 6: 14 2Ki.6.14

فَأَرْسَلَ إِلَى هُنَاكَ خَيْلاً وَمَرْكَبَاتٍ وَجَيْشًا ثَقِيلاً، وَجَاءُوا لَيْلاً وَأَحَاطُوا بِالْمَدِينَةِ.

וַיִּשְׁלַח שָׁ֛מָּה סוּסִ֥ים וְרֶ֖כֶב וְחַ֣יִל כָּבֵ֑ד וַיָּבֹ֣אוּ לַ֔יְלָה וַיַּקִּ֖פוּ עַל;הָעִֽיר

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (41 آية)