יְהֹוָה (H3068) - Yᵉhôvâh | معجم سترونغ العبري

التثنية 33: 12 Deu.33.12

وَلِبَنْيَامِينَ قَالَ: حَبِيبُ الرَّبِّ يَسْكُنُ لَدَيْهِ آمِنًا. يَسْتُرُهُ طُولَ النَّهَارِ، وَبَيْنَ مَنْكِبَيْهِ يَسْكُنُ.

לְבִנְיָמִ֣ן אָמַ֔ר יְדִ֣יד יְהֹוָ֔ה יִשְׁכֹּ֥ן עָלָ֑יו לָבֶ֖טַח חֹפֵ֤ף;עָלָיו֙ כָּל הַיּ֔וֹם וּבֵ֥ין כְּתֵיפָ֖יו שָׁכֵֽן

التثنية 33: 13 Deu.33.13

وَلِيُوسُفَ قَالَ: مُبَارَكَةٌ مِنَ الرَّبِّ أَرْضُهُ، بِنَفَائِسِ السَّمَاءِ بِالنَّدَى، وَبِاللُّجَّةِ الرَّابِضَةِ تَحْتُ،

וּלְיוֹסֵ֣ף אָמַ֔ר מְבֹרֶ֥כֶת יְהֹוָ֖ה אַרְצ֑וֹ מִמֶּ֤גֶד שָׁמַ֙יִם֙ מִטָּ֔ל וּמִתְּה֖וֹם רֹבֶ֥צֶת תָּֽחַת

التثنية 33: 21 Deu.33.21

وَرَأَى الأَوَّلَ لِنَفْسِهِ، لأَنَّهُ هُنَاكَ قِسْمٌ مِنَ الشَّارِعِ مَحْفُوظًا، فَأَتَى رَأْسًا لِلشَّعْبِ، يَعْمَلُ حَقَّ الرَّبِّ وَأَحْكَامَهُ مَعَ إِسْرَائِيلَ.

וַיַּ֤רְא רֵאשִׁית֙ ל֔וֹ כִּי שָׁ֛ם חֶלְקַ֥ת מְחֹקֵ֖ק סָפ֑וּן וַיֵּתֵא֙ רָ֣אשֵׁי עָ֔ם עָשָׂ֔ה צִדְקַ֤ת יְהוָה֙ וּמִשְׁפָּטָ֖יו עִם יִשְׂרָאֵֽל

التثنية 33: 23 Deu.33.23

وَلِنَفْتَالِي قَالَ: يَا نَفْتَالِي اشْبَعْ رِضًى، وَامْتَلِيءْ بَرَكَةً مِنَ الرَّبِّ، وَامْلِكِ الْغَرْبَ وَالْجَنُوبَ.

וּלְנַפְתָּלִ֣י אָמַ֔ר נַפְתָּלִי֙ שְׂבַ֣ע רָצ֔וֹן וּמָלֵ֖א בִּרְכַּ֣ת יְהוָ֑ה יְרָֽשָׁה יָ֥ם וְדָר֖וֹם

التثنية 33: 29 Deu.33.29

طُوبَاكَ يَا إِسْرَائِيلُ. مَنْ مِثْلُكَ يَا شَعْبًا مَنْصُورًا بِالرَّبِّ. تُرْسِ عَوْنِكَ وَسَيْفِ عَظَمَتِكَ فَيَتَذَلَّلُ لَكَ أَعْدَاؤُكَ، وَأَنْتَ تَطَأُ مُرْتَفَعَاتِهِمْ.

אַשְׁרֶ֨יךָ יִשְׂרָאֵ֜ל מִ֣י כָמ֗וֹךָ עַ֚ם נוֹשַׁ֣ע בַּֽיהוָ֔ה מָגֵ֣ן עֶזְרֶ֔ךָ חֶ֖רֶב גַּאֲוָתֶ֑ךָ וְיִכָּֽחֲשׁ֤וּ לָ֔ךְ אֹיְבֶ֙יךָ֙ וְאַתָּ֖ה תִדְרֹֽךְ בָּמוֹתֵ֥ימוֹ

التثنية 34: 1 Deu.34.1

وَصَعِدَ مُوسَى مِنْ عَرَبَاتِ مُوآبَ إِلَى جَبَلِ نَبُو، إِلَى رَأْسِ الْفِسْجَةِ الَّذِي قُبَالَةَ أَرِيحَا، فَأَرَاهُ الرَّبُّ جَمِيعَ الأَرْضِ مِنْ جِلْعَادَ إِلَى دَانَ،

וַיַּ֨עַל מֹשֶׁ֜ה מֵֽעַרְבֹ֤ת מוֹאָב֙ אֶל הַ֣ר נְב֔וֹ רֹ֚אשׁ הַפִּסְגָּ֔ה אֲשֶׁ֖ר עַל;פְּנֵ֣י יְרֵח֑וֹ וַיַּרְאֵ֨הוּ יְהוָ֧ה כָּל הָאָ֛רֶץ הַגִּלְעָ֖ד עַד דָּֽן

التثنية 34: 4 Deu.34.4

وَقَالَ لَهُ الرَّبُّ: هذِهِ هِيَ الأَرْضُ الَّتِي أَقْسَمْتُ لإِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ قَائِلاً: لِنَسْلِكَ أُعْطِيهَا. قَدْ أَرَيْتُكَ إِيَّاهَا بِعَيْنَيْكَ، وَلكِنَّكَ إِلَى هُنَاكَ لاَ تَعْبُرُ.

וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֗יו יְהוָ֜ה זֹ֤את הָאָ֙רֶץ֙ אֲשֶׁ֣ר נִ֠שְׁבַּעְתִּי לְאַבְרָהָ֨ם לְיִצְחָ֤ק וּֽלְיַעֲקֹב֙ לֵאמֹ֔ר לְזַרְעֲךָ֖ אֶתְּנֶ֑נָּה הֶרְאִיתִ֣יךָ בְעֵינֶ֔יךָ וְשָׁ֖מָּה לֹ֥א תַעֲבֹֽר

التثنية 34: 5 Deu.34.5

فَمَاتَ هُنَاكَ مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ فِي أَرْضِ مُوآبَ حَسَبَ قَوْلِ الرَّبِّ.

וַיָּ֨מָת שָׁ֜ם מֹשֶׁ֧ה עֶֽבֶד יְהוָ֛ה בְּאֶ֥רֶץ מוֹאָ֖ב עַל פִּ֥י יְהוָֽה

التثنية 34: 5 Deu.34.5

فَمَاتَ هُنَاكَ مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ فِي أَرْضِ مُوآبَ حَسَبَ قَوْلِ الرَّبِّ.

וַיָּ֨מָת שָׁ֜ם מֹשֶׁ֧ה עֶֽבֶד יְהוָ֛ה בְּאֶ֥רֶץ מוֹאָ֖ב עַל פִּ֥י יְהוָֽה

التثنية 34: 9 Deu.34.9

وَيَشُوعُ بْنُ نُونٍ كَانَ قَدِ امْتَلأَ رُوحَ حِكْمَةٍ، إِذْ وَضَعَ مُوسَى عَلَيْهِ يَدَيْهِ، فَسَمِعَ لَهُ بَنُو إِسْرَائِيلَ وَعَمِلُوا كَمَا أَوْصَى الرَّبُّ مُوسَى.

וִֽיהוֹשֻׁ֣עַ בִּן נ֗וּן מָלֵא֙ ר֣וּחַ חָכְמָ֔ה כִּֽי סָמַ֥ךְ מֹשֶׁ֛ה עָלָ֑יו יָדָ֖יו וַיִּשְׁמְע֨וּ אֵלָ֤יו בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ וַֽיַּעֲשׂ֔וּ כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה

التثنية 34: 10 Deu.34.10

وَلَمْ يَقُمْ بَعْدُ نَبِيٌّ فِي إِسْرَائِيلَ مِثْلُ مُوسَى الَّذِي عَرَفَهُ الرَّبُّ وَجْهًا لِوَجْهٍ،

וְלֹֽא קָ֨ם ע֛וֹד נָבִ֥יא בְּיִשְׂרָאֵ֖ל כְּמֹשֶׁ֑ה אֲשֶׁר֙ יְדָע֣וֹ יְהוָ֔ה פָּנִ֖ים פָּנִֽים

التثنية 34: 11 Deu.34.11

فِي جَمِيعِ الآيَاتِ وَالْعَجَائِبِ الَّتِي أَرْسَلَهُ الرَّبُّ لِيَعْمَلَهَا فِي أَرْضِ مِصْرَ بِفِرْعَوْنَ وَبِجَمِيعِ عَبِيدِهِ وَكُلِّ أَرْضِهِ،

לְכָל הָ֨אֹת֜וֹת וְהַמּוֹפְתִ֗ים אֲשֶׁ֤ר שְׁלָחוֹ֙ יְהוָ֔ה לַעֲשׂ֖וֹת בְּאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם לְפַרְעֹ֥ה וּלְכָל עֲבָדָ֖יו וּלְכָל אַרְצֽוֹ

يشوع 1: 1 Jos.1.1

وَكَانَ بَعْدَ مَوْتِ مُوسَى عَبْدِ الرَّبِّ أَنَّ الرَّبَّ كَلَّمَ يَشُوعَ بْنِ نُونٍ خَادِمَ مُوسَى قَائِلاً:

וַיְהִ֗י אַחֲרֵ֛י מ֥וֹת מֹשֶׁ֖ה עֶ֣בֶד יְהוָ֑ה יְהוָה֙ וַיֹּ֤אמֶר יְהוֹשֻׁ֣עַ בִּן נ֔וּן מְשָׁרֵ֥ת מֹשֶׁ֖ה לֵאמֹֽר

يشوع 1: 1 Jos.1.1

وَكَانَ بَعْدَ مَوْتِ مُوسَى عَبْدِ الرَّبِّ أَنَّ الرَّبَّ كَلَّمَ يَشُوعَ بْنِ نُونٍ خَادِمَ مُوسَى قَائِلاً:

וַיְהִ֗י אַחֲרֵ֛י מ֥וֹת מֹשֶׁ֖ה עֶ֣בֶד יְהוָ֑ה יְהוָה֙ וַיֹּ֤אמֶר יְהוֹשֻׁ֣עַ בִּן נ֔וּן מְשָׁרֵ֥ת מֹשֶׁ֖ה לֵאמֹֽר

يشوع 1: 9 Jos.1.9

أَمَا أَمَرْتُكَ. تَشَدَّدْ وَتَشَجَّعْ. لاَ تَرْهَبْ وَلاَ تَرْتَعِبْ لأَنَّ الرَّبَّ إِلهَكَ مَعَكَ حَيْثُمَا تَذْهَبُ.

הֲל֤וֹא צִוִּיתִ֙יךָ֙ חֲזַ֣ק וֶאֱמָ֔ץ אַֽל תַּעֲרֹ֖ץ וְאַל תֵּחָ֑ת כִּ֤י יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ עִמְּךָ֙ בְּכֹ֖ל;אֲשֶׁ֥ר תֵּלֵֽךְ

يشوع 1: 11 Jos.1.11

جُوزُوا فِي وَسَطِ الْمَحَلَّةِ وَأْمُرُوا الشَّعْبَ قَائِلِينَ: هَيِّئُوا لأَنْفُسِكُمْ زَادًا، لأَنَّكُمْ بَعْدَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ تَعْبُرُونَ الأُرْدُنَّ هذَا لِكَيْ تَدْخُلُوا فَتَمْتَلِكُوا الأَرْضَ الَّتِي يُعْطِيكُمُ الرَّبُّ إِلهُكُمْ لِتَمْتَلِكُوهَا.

עִבְר֣וּ בְּקֶ֣רֶב הַֽמַּחֲנֶ֗ה וְצַוּ֤וּ הָעָם֙ לֵאמֹ֔ר הָכִ֥ינוּ לָכֶ֖ם צֵידָ֑ה כִּ֞י בְּע֣וֹד שְׁלֹ֣שֶׁת יָמִ֗ים אַתֶּם֙;עֹֽבְרִים֙ הַיַּרְדֵּ֣ן הַזֶּ֔ה לָבוֹא֙ לָרֶ֣שֶׁת הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר֙ נֹתֵ֥ן;לָכֶ֖ם יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם לְרִשְׁתָּֽהּ

يشوع 1: 13 Jos.1.13

اذْكُرُوا الْكَلاَمَ الَّذِي أَمَرَكُمْ بِهِ مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ قَائِلاً: الرَّبُّ إِلهُكُمْ قَدْ أَرَاحَكُمْ وَأَعْطَاكُمْ هذِهِ الأَرْضَ.

זָכוֹר֙ הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֥ה;אֶתְכֶ֛ם מֹשֶׁ֥ה עֶֽבֶד יְהוָ֖ה לֵאמֹ֑ר יְהוָ֤ה אֱלֹהֵיכֶם֙ מֵנִ֣יחַ;לָכֶ֔ם וְנָתַ֥ן;לָכֶ֖ם הַזֹּֽאת הָאָ֥רֶץ

يشوع 1: 13 Jos.1.13

اذْكُرُوا الْكَلاَمَ الَّذِي أَمَرَكُمْ بِهِ مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ قَائِلاً: الرَّبُّ إِلهُكُمْ قَدْ أَرَاحَكُمْ وَأَعْطَاكُمْ هذِهِ الأَرْضَ.

זָכוֹר֙ הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֥ה;אֶתְכֶ֛ם מֹשֶׁ֥ה עֶֽבֶד יְהוָ֖ה לֵאמֹ֑ר יְהוָ֤ה אֱלֹהֵיכֶם֙ מֵנִ֣יחַ;לָכֶ֔ם וְנָתַ֥ן;לָכֶ֖ם הַזֹּֽאת הָאָ֥רֶץ

يشوع 1: 15 Jos.1.15

حَتَّى يُرِيحَ الرَّبُّ إِخْوَتَكُمْ مِثْلَكُمْ، وَيَمْتَلِكُوا هُمْ أَيْضًا الأَرْضَ الَّتِي يُعْطِيهِمُ الرَّبُّ إِلهُكُمْ. ثُمَّ تَرْجِعُونَ إِلَى أَرْضِ مِيرَاثِكُمْ وَتَمْتَلِكُونَهَا، الَّتِي أَعْطَاكُمْ مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ نَحْوَ شُرُوقِ الشَّمْسِ.

עַ֠ד;אֲשֶׁר יָנִ֨יחַ יְהוָ֥ה לַֽאֲחֵיכֶם֮ כָּכֶם֒ וְיָרְשׁ֣וּ הֵ֔מָּה גַם הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר נֹתֵ֣ן;לָהֶ֑ם יְהוָ֥ה אֱלֹֽהֵיכֶ֖ם וְשַׁבְתֶּ֞ם לְאֶ֤רֶץ יְרֻשַּׁתְכֶם֙ וִֽירִשְׁתֶּ֣ם;אוֹתָ֔הּ אֲשֶׁ֣ר נָתַ֣ן;לָכֶ֗ם מֹשֶׁה֙ עֶ֣בֶד יְהוָ֔ה בְּעֵ֥בֶר הַיַּרְדֵּ֖ן מִזְרַ֥ח הַשָּֽׁמֶשׁ

يشوع 1: 15 Jos.1.15

حَتَّى يُرِيحَ الرَّبُّ إِخْوَتَكُمْ مِثْلَكُمْ، وَيَمْتَلِكُوا هُمْ أَيْضًا الأَرْضَ الَّتِي يُعْطِيهِمُ الرَّبُّ إِلهُكُمْ. ثُمَّ تَرْجِعُونَ إِلَى أَرْضِ مِيرَاثِكُمْ وَتَمْتَلِكُونَهَا، الَّتِي أَعْطَاكُمْ مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ نَحْوَ شُرُوقِ الشَّمْسِ.

עַ֠ד;אֲשֶׁר יָנִ֨יחַ יְהוָ֥ה לַֽאֲחֵיכֶם֮ כָּכֶם֒ וְיָרְשׁ֣וּ הֵ֔מָּה גַם הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר נֹתֵ֣ן;לָהֶ֑ם יְהוָ֥ה אֱלֹֽהֵיכֶ֖ם וְשַׁבְתֶּ֞ם לְאֶ֤רֶץ יְרֻשַּׁתְכֶם֙ וִֽירִשְׁתֶּ֣ם;אוֹתָ֔הּ אֲשֶׁ֣ר נָתַ֣ן;לָכֶ֗ם מֹשֶׁה֙ עֶ֣בֶד יְהוָ֔ה בְּעֵ֥בֶר הַיַּרְדֵּ֖ן מִזְרַ֥ח הַשָּֽׁמֶשׁ

يشوع 1: 15 Jos.1.15

حَتَّى يُرِيحَ الرَّبُّ إِخْوَتَكُمْ مِثْلَكُمْ، وَيَمْتَلِكُوا هُمْ أَيْضًا الأَرْضَ الَّتِي يُعْطِيهِمُ الرَّبُّ إِلهُكُمْ. ثُمَّ تَرْجِعُونَ إِلَى أَرْضِ مِيرَاثِكُمْ وَتَمْتَلِكُونَهَا، الَّتِي أَعْطَاكُمْ مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ نَحْوَ شُرُوقِ الشَّمْسِ.

עַ֠ד;אֲשֶׁר יָנִ֨יחַ יְהוָ֥ה לַֽאֲחֵיכֶם֮ כָּכֶם֒ וְיָרְשׁ֣וּ הֵ֔מָּה גַם הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר נֹתֵ֣ן;לָהֶ֑ם יְהוָ֥ה אֱלֹֽהֵיכֶ֖ם וְשַׁבְתֶּ֞ם לְאֶ֤רֶץ יְרֻשַּׁתְכֶם֙ וִֽירִשְׁתֶּ֣ם;אוֹתָ֔הּ אֲשֶׁ֣ר נָתַ֣ן;לָכֶ֗ם מֹשֶׁה֙ עֶ֣בֶד יְהוָ֔ה בְּעֵ֥בֶר הַיַּרְדֵּ֖ן מִזְרַ֥ח הַשָּֽׁמֶשׁ

يشوع 1: 17 Jos.1.17

حَسَبَ كُلِّ مَا سَمِعْنَا لِمُوسَى نَسْمَعُ لَكَ. إِنَّمَا الرَّبُّ إِلهُكَ يَكُونُ مَعَكَ كَمَا كَانَ مَعَ مُوسَى.

כְּכֹ֤ל אֲשֶׁר שָׁמַ֙עְנוּ֙ אֶל;מֹשֶׁ֔ה נִשְׁמַ֣ע אֵלֶ֑יךָ רַ֠ק יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ יִֽהְיֶ֞ה עִמָּ֔ךְ כַּאֲשֶׁ֥ר הָיָ֖ה עִם מֹשֶֽׁה

يشوع 2: 9 Jos.2.9

وَقَالَتْ لِلرَّجُلَيْنِ: عَلِمْتُ أَنَّ الرَّبَّ قَدْ أَعْطَاكُمُ الأَرْضَ، وَأَنَّ رُعْبَكُمْ قَدْ وَقَعَ عَلَيْنَا، وَأَنَّ جَمِيعَ سُكَّانِ الأَرْضِ ذَابُوا مِنْ أَجْلِكُمْ،

וַתֹּ֙אמֶר֙ אֶל;הָ֣אֲנָשִׁ֔ים יָדַ֕עְתִּי כִּֽי יְהוָ֛ה נָתַ֧ן;לָכֶ֖ם הָאָ֑רֶץ וְכִֽי אֵֽימַתְכֶם֙ נָפְלָ֤ה עָלֵ֔ינוּ וְכִ֥י כָּל יֹשְׁבֵ֥י הָאָ֖רֶץ נָמֹ֛גוּ מִפְּנֵיכֶֽם

يشوع 2: 10 Jos.2.10

لأَنَّنَا قَدْ سَمِعْنَا كَيْفَ يَبَّسَ الرَّبُّ مِيَاهَ بَحْرِ سُوفَ قُدَّامَكُمْ عِنْدَ خُرُوجِكُمْ مِنْ مِصْرَ، وَمَا عَمِلْتُمُوهُ بِمَلِكَيِ الأَمُورِيِّينَ اللَّذَيْنِ فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ: سِيحُونَ وَعُوجَ، اللَّذَيْنِ حَرَّمْتُمُوهُمَا.

כִּ֣י שָׁמַ֗עְנוּ אֲשֶׁר הוֹבִ֨ישׁ יְהוָ֜ה מֵ֤י יַם סוּף֙ מִפְּנֵיכֶ֔ם בְּצֵאתְכֶ֖ם מִמִּצְרָ֑יִם וַאֲשֶׁ֣ר עֲשִׂיתֶ֡ם לִשְׁנֵי֩;מַלְכֵ֨י הָאֱמֹרִ֜י אֲשֶׁ֨ר בְּעֵ֤בֶר הַיַּרְדֵּן֙ לְסִיחֹ֣ן וּלְע֔וֹג אֲשֶׁ֥ר הֶחֱרַמְתֶּ֖ם;אוֹתָֽם

يشوع 2: 11 Jos.2.11

سَمِعْنَا فَذَابَتْ قُلُوبُنَا وَلَمْ تَبْقَ بَعْدُ رُوحٌ فِي إِنْسَانٍ بِسَبَبِكُمْ، لأَنَّ الرَّبَّ إِلهَكُمْ هُوَ اللهُ فِي السَّمَاءِ مِنْ فَوْقُ وَعَلَى الأَرْضِ مِنْ تَحْتُ.

וַנִּשְׁמַע֙ וַיִּמַּ֣ס לְבָבֵ֔נוּ וְלֹא קָ֨מָה ע֥וֹד ר֛וּחַ בְּאִ֖ישׁ מִפְּנֵיכֶ֑ם כִּ֚י יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם ה֤וּא אֱלֹהִים֙ בַּשָּׁמַ֣יִם מִמַּ֔עַל וְעַל הָאָ֖רֶץ מִתָּֽחַת

يشوع 2: 12 Jos.2.12

فَالآنَ احْلِفَا لِي بِالرَّبِّ وَأَعْطِيَانِي عَلاَمَةَ أَمَانَةٍ. لأَنِّي قَدْ عَمِلْتُ مَعَكُمَا مَعْرُوفًا. بِأَنْ تَعْمَلاَ أَنْتُمَا أَيْضًا مَعَ بَيْتِ أَبِي مَعْرُوفًا.

וְעַתָּ֗ה נָ֥א;הִשָּֽׁבְעוּ לִי֙ בַּֽיהוָ֔ה וּנְתַתֶּ֥ם;לִ֖י א֥וֹת אֱמֶֽת כִּי עָשִׂ֥יתִי עִמָּכֶ֖ם חָ֑סֶד וַעֲשִׂיתֶ֨ם אַתֶּ֜ם גַּם עִם בֵּ֤ית אָבִי֙ חֶ֔סֶד

يشوع 2: 14 Jos.2.14

فَقَالَ لَهَا الرَّجُلاَنِ: نَفْسُنَا عِوَضُكُمْ لِلْمَوْتِ إِنْ لَمْ تُفْشُوا أَمْرَنَا هذَا. وَيَكُونُ إِذَا أَعْطَانَا الرَّبُّ الأَرْضَ أَنَّنَا نَعْمَلُ مَعَكِ مَعْرُوفًا وَأَمَانَةً.

וַיֹּ֧אמְרוּ לָ֣הּ הָאֲנָשִׁ֗ים נַפְשֵׁ֤נוּ תַחְתֵּיכֶם֙ לָמ֔וּת אִ֚ם לֹ֣א תַגִּ֔ידוּ דְּבָרֵ֖נוּ זֶ֑ה וְהָיָ֗ה בְּתֵת;לָ֙נוּ֙ יְהוָ֥ה הָאָ֔רֶץ וְעָשִׂ֥ינוּ עִמָּ֖ךְ חֶ֥סֶד וֶאֱמֶֽת

يشوع 2: 24 Jos.2.24

وَقَالاَ لِيَشُوعَ: إِنَّ الرَّبَّ قَدْ دَفَعَ بِيَدِنَا الأَرْضَ كُلَّهَا، وَقَدْ ذَابَ كُلُّ سُكَّانِ الأَرْضِ بِسَبَبِنَا.

וַיֹּאמְרוּ֙ אֶל;יְהוֹשֻׁ֔עַ כִּֽי יְהוָ֛ה נָתַ֧ן בְּיָדֵ֖נוּ הָאָ֑רֶץ כָּל וְגַם נָמֹ֛גוּ כָּל יֹשְׁבֵ֥י הָאָ֖רֶץ מִפָּנֵֽינוּ

يشوع 3: 3 Jos.3.3

وَأَمَرُوا الشَّعْبَ قَائِلِينَ: عِنْدَمَا تَرَوْنَ تَابُوتَ عَهْدِ الرَّبِّ إِلهِكُمْ وَالْكَهَنَةَ اللاَّوِيِّينَ حَامِلِينَ إِيَّاهُ، فَارْتَحِلُوا مِنْ أَمَاكِنِكُمْ وَسِيرُوا وَرَاءَهُ.

וַיְצַוּוּ֮ הָעָ֣ם לֵאמֹר֒ כִּרְאֽוֹתְכֶ֗ם אֲר֤וֹן בְּרִית יְהוָה֙ אֱלֹ֣הֵיכֶ֔ם וְהַכֹּֽהֲנִים֙ הַלְוִיִּ֔ם נֹשְׂאִ֖ים אֹת֑וֹ וְאַתֶּ֗ם;תִּסְעוּ֙ מִמְּק֣וֹמְכֶ֔ם וַהֲלַכְתֶּ֖ם אַחֲרָֽיו

يشوع 3: 5 Jos.3.5

وَقَالَ يَشُوعُ لِلشَّعْبِ: تَقَدَّسُوا لأَنَّ الرَّبَّ يَعْمَلُ غَدًا فِي وَسَطِكُمْ عَجَائِبَ.

וַיֹּ֧אמֶר יְהוֹשֻׁ֛עַ אֶל;הָעָ֖ם הִתְקַדָּ֑שׁוּ כִּ֣י יְהוָ֛ה יַעֲשֶׂ֧ה מָחָ֗ר בְּקִרְבְּכֶ֖ם נִפְלָאֽוֹת

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (6508 آية)