المعنى المختصر للكلمة
ṭowb:
good (as an adjective) in the widest sense
اللفظ الأصلي
טוֹב
نوع الكلمة
صفة
طريقة النطق
ṭowb
(tobe)
تكرار الورود في الكتاب
535
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
good (as an adjective) in the widest sense
الإنجليزية — KJV Translation Tags
beautiful
best
better
bountiful
cheerful
at ease
[idiom] fair (word)
(be in) favour
fine
glad
good (deed, -lier, -liest, -ly, -ness, -s)
graciously
joyful
kindly
kindness
liketh (best)
loving
merry
[idiom] most
pleasant
[phrase] pleaseth
pleasure
precious
prosperity
ready
sweet
wealth
welfare
(be) well(-favoured)
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
ט֣וֹב (36×)
ט֑וֹב (34×)
טֽוֹב (28×)
ט֥וֹב (28×)
ט֖וֹב (23×)
ט֔וֹב (23×)
הַטּוֹבָ֔ה (15×)
ט֗וֹב (11×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (535 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
حزقيال 34: 18
Ezk.34.18
أَهُوَ صَغِيرٌ عِنْدَكُمْ أَنْ تَرْعَوْا الْمَرْعَى الْجَيِّدَ، وَبَقِيَّةُ مَرَاعِيكُمْ تَدُوسُونَهَا بِأَرْجُلِكُمْ، وَأَنْ تَشْرَبُوا مِنَ الْمِيَاهِ الْعَمِيقَةِ، وَالْبَقِيَّةُ تُكَدِّرُونَهَا بِأَقْدَامِكُمْ.
הַמְעַ֣ט מִכֶּ֗ם תִּרְע֔וּ הַמִּרְעֶ֤ה הַטּוֹב֙ וְיֶ֙תֶר֙ מִרְעֵיכֶ֔ם תִּרְמְס֖וּ בְּרַגְלֵיכֶ֑ם תִּשְׁתּ֔וּ מַ֣יִם וּמִשְׁקַע הַנּ֣וֹתָרִ֔ים תִּרְפֹּשֽׂוּן בְּרַגְלֵיכֶ֖ם
حزقيال 36: 31
Ezk.36.31
فَتَذْكُرُونَ طُرُقَكُمُ الرَّدِيئَةَ وَأَعْمَالَكُمْ غَيْرَ الصَّالِحَةِ، وَتَمْقُتُونَ أَنْفُسَكُمْ أَمَامَ وُجُوهِكُمْ مِنْ أَجْلِ آثَامِكُمْ وَعَلَى رَجَاسَاتِكُمْ.
וּזְכַרְתֶּם֙ דַּרְכֵיכֶ֣ם הָרָעִ֔ים וּמַעַלְלֵיכֶ֖ם לֹֽא טוֹבִ֑ים וּנְקֹֽטֹתֶם֙ בִּפְנֵיכֶ֔ם עַ֚ל עֲוֹנֹ֣תֵיכֶ֔ם וְעַ֖ל תּוֹעֲבֽוֹתֵיכֶֽם
دانيال 1: 4
Dan.1.4
فِتْيَانًا لاَ عَيْبَ فِيهِمْ، حِسَانَ الْمَنْظَرِ، حَاذِقِينَ فِي كُلِّ حِكْمَةٍ وَعَارِفِينَ مَعْرِفَةً وَذَوِي فَهْمٍ بِالْعِلْمِ، وَالَّذِينَ فِيهِمْ قُوَّةٌ عَلَى الْوُقُوفِ فِي قَصْرِ الْمَلِكِ، فَيُعَلِّمُوهُمْ كِتَابَةَ الْكَلْدَانِيِّينَ وَلِسَانَهُمْ.
יְלָדִ֣ים אֲשֶׁ֣ר;אֵֽין מוּם֩ בָּהֶ֣ם וְטוֹבֵ֨י מַרְאֶ֜ה וּמַשְׂכִּילִ֣ים בְּכָל חָכְמָ֗ה וְיֹ֤דְעֵי דַ֙עַת֙ וּמְבִינֵ֣י מַדָּ֔ע וַאֲשֶׁר֙ בָּהֶ֔ם כֹּ֣חַ לַעֲמֹ֖ד בְּהֵיכַ֣ל הַמֶּ֑לֶךְ וּֽלֲלַמְּדָ֥ם סֵ֖פֶר כַּשְׂדִּֽים וּלְשׁ֥וֹן
دانيال 1: 15
Dan.1.15
وَعِنْدَ نِهَايَةِ الْعَشَرَةِ الأَيَّامِ ظَهَرَتْ مَنَاظِرُهُمْ أَحْسَنَ وَأَسْمَنَ لَحْمًا مِنْ كُلِّ الْفِتْيَانِ الآكِلِينَ مِنْ أَطَايِبِ الْمَلِكِ.
וּמִקְצָת֙ עֲשָׂרָ֔ה יָמִ֣ים נִרְאָ֤ה מַרְאֵיהֶם֙ ט֔וֹב וּבְרִיאֵ֖י בָּשָׂ֑ר מִן כָּל הַיְלָדִ֔ים הָאֹ֣כְלִ֔ים פַּתְבַּ֥ג הַמֶּֽלֶךְ
هوشع 4: 13
Hos.4.13
يَذْبَحُونَ عَلَى رُؤُوسِ الْجِبَالِ، وَيُبَخِّرُونَ عَلَى التِّلاَلِ تَحْتَ الْبَلُّوطِ وَاللُّبْنَى وَالْبُطْمِ لأَنَّ ظِلَّهَا حَسَنٌ. لِذلِكَ تَزْنِي بَنَاتُكُمْ وَتَفْسِقُ كَنَّاتُكُمْ.
יְזַבֵּ֗חוּ עַל רָאשֵׁ֨י הֶהָרִ֜ים יְקַטֵּ֔רוּ וְעַל הַגְּבָעוֹת֙ תַּ֣חַת אַלּ֧וֹן וְלִבְנֶ֛ה וְאֵלָ֖ה כִּ֣י צִלָּ֑הּ ט֣וֹב עַל;כֵּ֗ן תִּזְנֶ֙ינָה֙ בְּנ֣וֹתֵיכֶ֔ם תְּנָאַֽפְנָה וְכַלּוֹתֵיכֶ֖ם
هوشع 8: 3
Hos.8.3
قَدْ كَرِهَ إِسْرَائِيلُ الصَّلاَحَ فَيَتْبَعُهُ الْعَدُوُّ.
זָנַ֥ח יִשְׂרָאֵ֖ל ט֑וֹב יִרְדְּֽפוֹ אוֹיֵ֖ב
هوشع 10: 1
Hos.10.1
إِسْرَائِيلُ جَفْنَةٌ مُمْتَدَّةٌ. يُخْرِجُ ثَمَرًا لِنَفْسِهِ. عَلَى حَسَبِ كَثْرَةِ ثَمَرِهِ قَدْ كَثَّرَ الْمَذَابحَ. عَلَى حَسَبِ جُودَةِ أَرْضِهِ أَجَادَ الأَنْصَابَ.
יִשְׂרָאֵ֔ל גֶּ֤פֶן בּוֹקֵק֙ יְשַׁוֶּה פְּרִ֖י לּ֑וֹ כְּרֹ֣ב לְפִרְי֗וֹ הִרְבָּה֙ לַֽמִּזְבְּח֔וֹת כְּט֣וֹב לְאַרְצ֔וֹ הֵיטִ֖יבוּ מַצֵּבֽוֹת
هوشع 14: 2
Hos.14.2
خُذُوا مَعَكُمْ كَلاَمًا وَارْجِعُوا إِلَى الرَّبِّ. قُولُوا لَهُ: ارْفَعْ كُلَّ إِثْمٍ وَاقْبَلْ حَسَنًا، فَنُقَدِّمَ عُجُولَ شِفَاهِنَا.
קְח֤וּ עִמָּכֶם֙ דְּבָרִ֔ים וְשׁ֖וּבוּ אֶל יְהוָ֑ה אִמְר֣וּ אֵלָ֗יו תִּשָּׂ֤א כָּל עָוֹן֙ וְקַח ט֔וֹב וּֽנְשַׁלְּמָ֥ה פָרִ֖ים שְׂפָתֵֽינוּ
يوئيل 3: 5
Joe.3.5
لأَنَّكُمْ أَخَذْتُمْ فِضَّتِي وَذَهَبِي، وَأَدْخَلْتُمْ نَفَائِسِي الْجَيِّدَةَ إِلَى هَيَاكِلِكُمْ.
אֲשֶׁר לְקַחְתֶּ֑ם כַּסְפִּ֥י וּזְהָבִ֖י הֲבֵאתֶ֖ם וּמַֽחֲמַדַּי֙ הַטֹּבִ֔ים לְהֵיכְלֵיכֶֽם
عاموس 5: 14
Amo.5.14
اُطْلُبُوا الْخَيْرَ لاَ الشَّرَّ لِكَيْ تَحْيَوْا، فَعَلَى هذَا يَكُونُ الرَّبُّ إِلهُ الْجُنُودِ مَعَكُمْ كَمَا قُلْتُمْ.
דִּרְשׁוּ ט֥וֹב וְאַל רָ֖ע לְמַ֣עַן תִּֽחְי֑וּ כֵ֞ן וִיהִי יְהוָ֧ה אֱלֹהֵֽי צְבָא֛וֹת אִתְּכֶ֖ם כַּאֲשֶׁ֥ר אֲמַרְתֶּֽם
عاموس 5: 15
Amo.5.15
اُبْغُضُوا الشَّرَّ، وَأَحِبُّوا الْخَيْرَ، وَثَبِّتُوا الْحَقَّ فِي الْبَابِ، لَعَلَّ الرَّبَّ إِلهَ الْجُنُودِ يَتَرَاءَفُ عَلَى بَقِيَّةِ يُوسُفَ.
שִׂנְאוּ רָע֙ וְאֶ֣הֱבוּ ט֔וֹב וְהַצִּ֥יגוּ מִשְׁפָּ֑ט בַשַּׁ֖עַר אוּלַ֗י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽי צְבָא֖וֹת יֶֽחֱנַ֛ן שְׁאֵרִ֥ית יוֹסֵֽף
عاموس 6: 2
Amo.6.2
اُعْبُرُوا إِلَى كَلْنَةَ وَانْظُرُوا، وَاذْهَبُوا مِنْ هُنَاكَ إِلَى حَمَاةَ الْعَظِيمَةِ، ثُمَّ انْزِلُوا إِلَى جَتِّ الْفِلِسْطِينِيِّينَ. أَهِيَ أَفْضَلُ مِنْ هذِهِ الْمَمَالِكِ، أَمْ تُخُمُهُمْ أَوْسَعُ مِنْ تُخُمِكُمْ.
עִבְר֤וּ כַֽלְנֵה֙ וּרְא֔וּ וּלְכ֥וּ מִשָּׁ֖ם חֲמַ֣ת רַבָּ֑ה וּרְד֣וּ גַת פְּלִשְׁתּ֗ים הֲטוֹבִים֙ מִן הָאֵ֔לֶּה הַמַּמְלָכ֣וֹת אִם גְּבוּלָ֖ם רַ֥ב מִגְּבֻלְכֶֽם
عاموس 9: 4
Amo.9.4
وَإِنْ مَضَوْا فِي السَّبْيِ أَمَامَ أَعْدَائِهِمْ فَمِنْ هُنَاكَ آمُرُ السَّيْفَ فَيَقْتُلُهُمْ، وَأَجْعَلُ عَيْنَيَّ عَلَيْهِمْ لِلشَّرِّ لاَ لِلْخَيْرِ.
וְאִם יֵלְכ֤וּ בַשְּׁבִי֙ לִפְנֵ֣י אֹֽיבֵיהֶ֔ם מִשָּׁ֛ם אֲצַוֶּ֥ה הַחֶ֖רֶב וַהֲרָגָ֑תַם וְשַׂמְתִּ֨י עֵינִ֧י עֲלֵיהֶ֛ם לְרָעָ֖ה וְלֹ֥א לְטוֹבָֽה
يونان 4: 3
Jon.4.3
فَالآنَ يَا رَبُّ، خُذْ نَفْسِي مِنِّي، لأَنَّ مَوْتِي خَيْرٌ مِنْ حَيَاتِي.
וְעַתָּ֣ה יְהוָ֔ה קַח;נָ֥א נַפְשִׁ֖י מִמֶּ֑נִּי כִּ֛י מוֹתִ֖י ט֥וֹב מֵחַיָּֽי
يونان 4: 8
Jon.4.8
وَحَدَثَ عِنْدَ طُلُوعِ الشَّمْسِ أَنَّ اللهَ أَعَدَّ رِيحًا شَرْقِيَّةً حَارَّةً، فَضَرَبَتِ الشَّمْسُ عَلَى رَأْسِ يُونَانَ فَذَبُلَ. فَطَلَبَ لِنَفْسِهِ الْمَوْتَ، وَقَالَ: مَوْتِي خَيْرٌ مِنْ حَيَاتِي.
וַיְהִ֣י כִּזְרֹ֣חַ הַשֶּׁ֗מֶשׁ אֱלֹהִ֜ים וַיְמַ֨ן ר֤וּחַ קָדִים֙ חֲרִישִׁ֔ית וַתַּ֥ךְ הַשֶּׁ֛מֶשׁ עַל רֹ֥אשׁ יוֹנָ֖ה וַיִּתְעַלָּ֑ף וַיִּשְׁאַ֤ל נַפְשׁוֹ֙ לָמ֔וּת וַיֹּ֕אמֶר מוֹתִ֖י ט֥וֹב מֵחַיָּֽי
ميخا 1: 12
Mic.1.12
لأَنَّ السَّاكِنَةَ فِي مَارُوثَ اغْتَمَّتْ لأَجْلِ خَيْرَاتِهَا، لأَنَّ شَرًّا قَدْ نَزَلَ مِنْ عِنْدِ الرَّبِّ إِلَى بَابِ أُورُشَلِيمَ.
כִּֽי יוֹשֶׁ֣בֶת מָר֑וֹת חָ֥לָֽה לְט֖וֹב כִּֽי רָע֙ יָ֤רַד מֵאֵ֣ת יְהוָ֔ה לְשַׁ֖עַר יְרוּשָׁלִָֽם
ميخا 3: 2
Mic.3.2
الْمُبْغِضِينَ الْخَيْرَ وَالْمُحِبِّينَ الشَّرَّ، النَّازِعِينَ جُلُودَهُمْ عَنْهُمْ، وَلَحْمَهُمْ عَنْ عِظَامِهِمْ.
שֹׂ֥נְאֵי ט֖וֹב וְאֹ֣הֲבֵי רָ֑ע גֹּזְלֵ֤י עוֹרָם֙ מֵֽעֲלֵיהֶ֔ם וּשְׁאֵרָ֖ם מֵעַ֥ל עַצְמוֹתָֽם
ميخا 6: 8
Mic.6.8
قَدْ أَخْبَرَكَ أَيُّهَا الإِنْسَانُ مَا هُوَ صَالِحٌ، وَمَاذَا يَطْلُبُهُ مِنْكَ الرَّبُّ، إِلاَّ أَنْ تَصْنَعَ الْحَقَّ وَتُحِبَّ الرَّحْمَةَ، وَتَسْلُكَ مُتَوَاضِعًا مَعَ إِلهِكَ.
הִגִּ֥יד;לְךָ֛ אָדָ֖ם מַה טּ֑וֹב וּמָֽה דּוֹרֵ֣שׁ מִמְּךָ֗ יְהוָ֞ה כִּ֣י;אִם עֲשׂ֤וֹת מִשְׁפָּט֙ וְאַ֣הֲבַת חֶ֔סֶד לֶ֖כֶת וְהַצְנֵ֥עַ עִם אֱלֹהֶֽיךָ
ميخا 7: 4
Mic.7.4
أَحْسَنُهُمْ مِثْلُ الْعَوْسَجِ، وَأَعْدَلُهُمْ مِنْ سِيَاجِ الشَّوْكِ. يَوْمَ مُرَاقِبِيكَ عِقَابُكَ قَدْ جَاءَ. الآنَ يَكُونُ ارْتِبَاكُهُمْ.
טוֹבָ֣ם כְּחֵ֔דֶק יָשָׁ֖ר מִמְּסוּכָ֑ה י֤וֹם מְצַפֶּ֙יךָ֙ פְּקֻדָּתְךָ֣ בָ֔אָה עַתָּ֥ה תִהְיֶ֖ה מְבוּכָתָֽם
ناحوم 1: 7
Nah.1.7
صَالِحٌ هُوَ الرَّبُّ. حِصْنٌ فِي يَوْمِ الضَّيقِ، وَهُوَ يَعْرِفُ الْمُتَوَكِّلِينَ عَلَيْهِ.
ט֣וֹב יְהוָ֔ה לְמָע֖וֹז בְּי֣וֹם צָרָ֑ה וְיֹדֵ֖עַ חֹ֥סֵי בֽוֹ
ناحوم 3: 4
Nah.3.4
مِنْ أَجْلِ زِنَى الزَّانِيَةِ الْحَسَنَةِ الْجَمَالِ صَاحِبَةِ السِّحْرِ الْبَائِعَةِ أُمَمًا بِزِنَاهَا، وَقَبَائِلَ بِسِحْرِهَا.
מֵרֹב֙ זְנוּנֵ֣י זוֹנָ֔ה ט֥וֹבַת חֵ֖ן בַּעֲלַ֣ת כְּשָׁפִ֑ים הַמֹּכֶ֤רֶת גּוֹיִם֙ בִּזְנוּנֶ֔יהָ וּמִשְׁפָּח֖וֹת בִּכְשָׁפֶֽיהָ
زكريا 1: 13
Zec.1.13
فَأَجَابَ الرَّبُّ الْمَلاَكَ الَّذِي كَلَّمَنِي بِكَلاَمٍ طَيِّبٍ وَكَلاَمِ تَعْزِيَةٍ.
וַיַּ֣עַן יְהוָ֗ה הַמַּלְאָ֛ךְ הַדֹּבֵ֥ר;בִּ֖י דְּבָרִ֣ים טוֹבִ֑ים דְּבָרִ֖ים נִחֻמִֽים
زكريا 1: 17
Zec.1.17
نَادِ أَيْضًا وَقُلْ: هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: إِنَّ مُدُنِي تَفِيضُ بَعْدُ خَيْرًا، وَالرَّبُّ يُعَزِّي صِهْيَوْنَ بَعْدُ، وَيَخْتَارُ بَعْدُ أُورُشَلِيمَ.
קְרָ֣א ע֣וֹד לֵאמֹ֗ר כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת עָרַ֖י תְּפוּצֶ֥ינָה ע֛וֹד מִטּ֑וֹב יְהוָ֥ה וְנִחַ֨ם צִיּ֔וֹן עוֹד֙ וּבָחַ֥ר ע֖וֹד בִּירוּשָׁלִָֽם
زكريا 8: 19
Zec.8.19
هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: إِنَّ صَوْمَ الشَّهْرِ الرَّابِعِ وَصَوْمَ الْخَامِسِ وَصَوْمَ السَّابعِ وَصَوْمَ الْعَاشِرِ يَكُونُ لِبَيْتِ يَهُوذَا ابْتِهَاجًا وَفَرَحًا وَأَعْيَادًا طَيِّبَةً. فَأَحِبُّوا الْحَقَّ وَالسَّلاَمَ.
כֹּֽה אָמַ֞ר יְהוָ֣ה צְבָא֗וֹת צ֣וֹם הָרְבִיעִ֡י וְצ֣וֹם הַחֲמִישִׁי֩ וְצ֨וֹם הַשְּׁבִיעִ֜י וְצ֣וֹם הָעֲשִׂירִ֗י יִהְיֶ֤ה לְבֵית יְהוּדָה֙ לְשָׂשׂ֣וֹן וּלְשִׂמְחָ֔ה וּֽלְמֹעֲדִ֖ים טוֹבִ֑ים אֱהָֽבוּ וְהָאֱמֶ֥ת וְהַשָּׁל֖וֹם
ملاخي 2: 17
Mal.2.17
لَقَدْ أَتْعَبْتُمُ الرَّبَّ بِكَلاَمِكُمْ. وَقُلْتُمْ: بِمَ أَتْعَبْنَاهُ. بِقَوْلِكُمْ: كُلُّ مَنْ يَفْعَلُ الشَّرَّ فَهُوَ صَالِحٌ فِي عَيْنَيِ الرَّبِّ، وَهُوَ يُسَرُّ بِهِمْ. أَوْ: أَيْنَ إِلهُ الْعَدْلِ..
הוֹגַעְתֶּ֤ם יְהוָה֙ בְּדִבְרֵיכֶ֔ם וַאֲמַרְתֶּ֖ם בַּמָּ֣ה הוֹגָ֑עְנוּ בֶּאֱמָרְכֶ֗ם כָּל עֹ֨שֵׂה רָ֜ע ט֣וֹב בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֗ה ה֣וּא חָפֵ֔ץ וּבָהֶם֙ א֥וֹ אַיֵּ֖ה אֱלֹהֵ֥י הַמִּשְׁפָּֽט