טוֹב (H2896) - ṭôwb | معجم سترونغ العبري

اَلصِّيتُ خَيْرٌ مِنَ الدُّهْنِ الطَّيِّبِ، وَيَوْمُ الْمَمَاتِ خَيْرٌ مِنْ يَوْمِ الْوِلاَدَةِ.

שֵׁ֖ם ט֥וֹב מִשֶּׁ֣מֶן ט֑וֹב וְי֣וֹם הַמָּ֔וֶת מִיּ֖וֹם הִוָּלְדֽוֹ

اَلذَّهَابُ إِلَى بَيْتِ النَّوْحِ خَيْرٌ مِنَ الذَّهَابِ إِلَى بَيْتِ الْوَلِيمَةِ، لأَنَّ ذَاكَ نِهَايَةُ كُلِّ إِنْسَانٍ، وَالْحَيُّ يَضَعُهُ فِي قَلْبِهِ.

לָלֶ֣כֶת אֶל בֵּֽית אֵ֗בֶל ט֞וֹב מִלֶּ֙כֶת֙ אֶל בֵּ֣ית מִשְׁתֶּ֔ה בַּאֲשֶׁ֕ר ה֖וּא ס֣וֹף כָּל הָאָדָ֑ם וְהַחַ֖י יִתֵּ֥ן אֶל לִבּֽוֹ

الجامعة 7: 3 Ecc.7.3

اَلْحُزْنُ خَيْرٌ مِنَ الضَّحِكِ، لأَنَّهُ بِكَآبَةِ الْوَجْهِ يُصْلَحُ الْقَلْبُ.

כַּ֖עַס ט֥וֹב מִשְּׂחֹ֑ק כִּֽי בְרֹ֥עַ פָּנִ֖ים יִ֥יטַב לֵֽב

الجامعة 7: 5 Ecc.7.5

سَمْعُ الانْتِهَارِ مِنَ الْحَكِيمِ خَيْرٌ لِلإِنْسَانِ مِنْ سَمْعِ غِنَاءِ الْجُهَّالِ،

לִשְׁמֹ֖עַ גַּעֲרַ֣ת חָכָ֑ם ט֕וֹב מֵאִ֕ישׁ שֹׁמֵ֖עַ שִׁ֥יר כְּסִילִֽים

الجامعة 7: 8 Ecc.7.8

نِهَايَةُ أَمْرٍ خَيْرٌ مِنْ بَدَايَتِهِ. طُولُ الرُّوحِ خَيْرٌ مِنْ تَكَبُّرِ الرُّوحِ.

אַחֲרִ֥ית דָּבָ֖ר ט֛וֹב מֵֽרֵאשִׁית֑וֹ אֶֽרֶךְ ר֖וּחַ ט֥וֹב מִגְּבַהּ רֽוּחַ

الجامعة 7: 8 Ecc.7.8

نِهَايَةُ أَمْرٍ خَيْرٌ مِنْ بَدَايَتِهِ. طُولُ الرُّوحِ خَيْرٌ مِنْ تَكَبُّرِ الرُّوحِ.

אַחֲרִ֥ית דָּבָ֖ר ט֛וֹב מֵֽרֵאשִׁית֑וֹ אֶֽרֶךְ ר֖וּחַ ט֥וֹב מִגְּבַהּ רֽוּחַ

الجامعة 7: 10 Ecc.7.10

لاَ تَقُلْ: لِمَاذَا كَانَتِ الأَيَّامُ الأُولَى خَيْرًا مِنْ هذِهِ. لأَنَّهُ لَيْسَ عَنْ حِكْمَةٍ تَسْأَلُ عَنْ هذَا.

אַל תֹּאמַר֙ מֶ֣ה הָיָ֔ה שֶׁ֤הַיָּמִים֙ הָרִ֣אשֹׁנִ֔ים טוֹבִ֖ים מֵאֵ֑לֶּה כִּ֛י לֹ֥א מֵחָכְמָ֖ה שָׁאַ֥לְתָּ עַל זֶֽה

الجامعة 7: 11 Ecc.7.11

اَلْحِكْمَةُ صَالِحَةٌ مِثْلُ الْمِيرَاثِ، بَلْ أَفْضَلُ لِنَاظِرِي الشَّمْسِ.

חָכְמָ֖ה טוֹבָ֥ה עִֽם נַחֲלָ֑ה וְיֹתֵ֖ר לְרֹאֵ֥י הַשָּֽׁמֶשׁ

الجامعة 7: 14 Ecc.7.14

فِي يَوْمِ الْخَيْرِ كُنْ بِخَيْرٍ، وَفِي يَوْمِ الشَّرِّ اعْتَبِرْ. إِنَّ اللهَ جَعَلَ هذَا مَعَ ذَاكَ، لِكَيْلاَ يَجِدَ الإِنْسَانُ شَيْئًا بَعْدَهُ.

בְּי֤וֹם טוֹבָה֙ הֱיֵ֣ה בְט֔וֹב וּבְי֥וֹם רָעָ֖ה רְאֵ֑ה הָֽאֱלֹהִ֔ים עָשָׂ֣ה זֶ֤ה לְעֻמַּת זֶה֙ עַל;דִּבְרַ֗ת;שֶׁלֹּ֨א יִמְצָ֧א הָֽאָדָ֛ם מְאֽוּמָה אַחֲרָ֖יו

الجامعة 7: 14 Ecc.7.14

فِي يَوْمِ الْخَيْرِ كُنْ بِخَيْرٍ، وَفِي يَوْمِ الشَّرِّ اعْتَبِرْ. إِنَّ اللهَ جَعَلَ هذَا مَعَ ذَاكَ، لِكَيْلاَ يَجِدَ الإِنْسَانُ شَيْئًا بَعْدَهُ.

בְּי֤וֹם טוֹבָה֙ הֱיֵ֣ה בְט֔וֹב וּבְי֥וֹם רָעָ֖ה רְאֵ֑ה הָֽאֱלֹהִ֔ים עָשָׂ֣ה זֶ֤ה לְעֻמַּת זֶה֙ עַל;דִּבְרַ֗ת;שֶׁלֹּ֨א יִמְצָ֧א הָֽאָדָ֛ם מְאֽוּמָה אַחֲרָ֖יו

الجامعة 7: 18 Ecc.7.18

حَسَنٌ أَنْ بِهذَا، وَأَيْضًا أَنْ لاَ تَرْخِيَ يَدَكَ عَنْ ذَاكَ، لأَنَّ مُتَّقِيَ اللهِ يَخْرُجُ مِنْهُمَا كِلَيْهِمَا.

ט֚וֹב אֲשֶׁ֣ר בָּזֶ֔ה וְגַם אַל תַּנַּ֣ח יָדֶ֑ךָ מִזֶּ֖ה כִּֽי יְרֵ֥א אֱלֹהִ֖ים יֵצֵ֥א כֻּלָּֽם

الجامعة 7: 20 Ecc.7.20

لأَنَّهُ لاَ إِنْسَانٌ صِدِّيقٌ فِي الأَرْضِ يَعْمَلُ صَلاَحًا وَلاَ يُخْطِئُ.

כִּ֣י אֵ֥ין אָדָ֔ם צַדִּ֖יק בָּאָ֑רֶץ יַעֲשֶׂה טּ֖וֹב וְלֹ֥א יֶחֱטָֽא

الجامعة 7: 26 Ecc.7.26

فَوَجَدْتُ أَمَرَّ مِنَ الْمَوْتِ: الْمَرْأَةَ الَّتِي هِيَ شِبَاكٌ، وَقَلْبُهَا أَشْرَاكٌ، وَيَدَاهَا قُيُودٌ. الصَّالِحُ قُدَّامَ اللهِ يَنْجُو مِنْهَا. أَمَّا الْخَاطِئُ فَيُؤْخَذُ بِهَا.

וּמוֹצֶ֨א;אֲנִ֜י מַ֣ר מִמָּ֗וֶת הָֽאִשָּׁה֙ אֲשֶׁר הִ֨יא וַחֲרָמִ֛ים לִבָּ֖הּ מְצוֹדִ֧ים יָדֶ֑יהָ אֲסוּרִ֣ים ט֞וֹב לִפְנֵ֤י הָאֱלֹהִים֙ יִמָּלֵ֣ט מִמֶּ֔נָּה וְחוֹטֵ֖א יִלָּ֥כֶד בָּֽהּ

الجامعة 8: 12 Ecc.8.12

اَلْخَاطِئُ وَإِنْ عَمِلَ شَرًّا مِئَةَ مَرَّةٍ وَطَالَتْ إِلاَّ أَنِّي أَعْلَمُ أَنَّهُ يَكُونُ خَيْرٌ لِلْمُتَّقِينَ اللهَ الَّذِينَ يَخَافُونَ قُدَّامَهُ.

חֹטֶ֗א אֲשֶׁ֣ר עֹשֶׂ֥ה רָ֛ע מְאַ֖ת וּמַאֲרִ֣יךְ;ל֑וֹ כִּ֚י;גַּם אָ֔נִי יוֹדֵ֣עַ אֲשֶׁ֤ר יִהְיֶה טּוֹב֙ לְיִרְאֵ֣י הָאֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֥ר יִֽירְא֖וּ מִלְּפָנָֽיו

الجامعة 8: 13 Ecc.8.13

وَلاَ يَكُونُ خَيْرٌ لِلشِّرِّيرِ، وَكَالظِّلِّ لاَ يُطِيلُ أَيَّامَهُ لأَنَّهُ لاَ يَخْشَى قُدَّامَ اللهِ.

לֹֽא יִהְיֶ֣ה וְטוֹב֙ לָֽרָשָׁ֔ע כַּצֵּ֑ל וְלֹֽא יַאֲרִ֥יךְ יָמִ֖ים אֲשֶׁ֛ר אֵינֶ֥נּוּ יָרֵ֖א מִלִּפְנֵ֥י אֱלֹהִֽים

الجامعة 8: 15 Ecc.8.15

فَمَدَحْتُ الْفَرَحَ، لأَنَّهُ لَيْسَ لِلإِنْسَانِ خَيْرٌ تَحْتَ الشَّمْسِ، إِلاَّ أَنْ يَأْكُلَ وَيَشْرَبَ وَيَفْرَحَ، وَهذَا يَبْقَى لَهُ فِي تَعَبِهِ مُدَّةَ أَيَّامِ حَيَاتِهِ الَّتِي يُعْطِيهِ اللهُ تَحْتَ الشَّمْسِ.

וְשִׁבַּ֤חְתִּֽי;אֲנִי֙ הַשִּׂמְחָ֔ה אֲשֶׁ֨ר אֵֽין לָֽאָדָם֙ ט֤וֹב תַּ֣חַת הַשֶּׁ֔מֶשׁ כִּ֛י;אִם לֶאֱכ֥וֹל וְלִשְׁתּ֖וֹת וְלִשְׂמ֑וֹחַ וְה֞וּא יִלְוֶ֣נּוּ בַעֲמָל֗וֹ יְמֵ֥י חַיָּ֛יו אֲשֶׁר נָֽתַן;ל֥וֹ הָאֱלֹהִ֖ים תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ

الجامعة 9: 2 Ecc.9.2

الْكُلُّ عَلَى مَا لِلْكُلِّ. حَادِثَةٌ وَاحِدَةٌ لِلصِّدِّيقِ وَلِلشِّرِّيرِ، لِلصَّالِحِ وَلِلطَّاهِرِ وَلِلنَّجِسِ، لِلذَّابحِ وَلِلَّذِي لاَ يَذْبَحُ، كَالصَّالِحِ الْخَاطِئُ. الْحَالِفُ كَالَّذِي يَخَافُ الْحَلْفَ.

הַכֹּ֞ל כַּאֲשֶׁ֣ר לַכֹּ֗ל מִקְרֶ֨ה אֶחָ֜ד לַצַּדִּ֤יק וְלָרָשָׁע֙ לַטּוֹב֙ וְלַטָּה֣וֹר וְלַטָּמֵ֔א וְלַזֹּבֵ֔חַ וְלַאֲשֶׁ֖ר אֵינֶ֣נּוּ זֹבֵ֑חַ כַּטּוֹב֙ כַּֽחֹטֶ֔א הַנִּשְׁבָּ֕ע כַּאֲשֶׁ֖ר יָרֵֽא שְׁבוּעָ֥ה

الجامعة 9: 2 Ecc.9.2

الْكُلُّ عَلَى مَا لِلْكُلِّ. حَادِثَةٌ وَاحِدَةٌ لِلصِّدِّيقِ وَلِلشِّرِّيرِ، لِلصَّالِحِ وَلِلطَّاهِرِ وَلِلنَّجِسِ، لِلذَّابحِ وَلِلَّذِي لاَ يَذْبَحُ، كَالصَّالِحِ الْخَاطِئُ. الْحَالِفُ كَالَّذِي يَخَافُ الْحَلْفَ.

הַכֹּ֞ל כַּאֲשֶׁ֣ר לַכֹּ֗ל מִקְרֶ֨ה אֶחָ֜ד לַצַּדִּ֤יק וְלָרָשָׁע֙ לַטּוֹב֙ וְלַטָּה֣וֹר וְלַטָּמֵ֔א וְלַזֹּבֵ֔חַ וְלַאֲשֶׁ֖ר אֵינֶ֣נּוּ זֹבֵ֑חַ כַּטּוֹב֙ כַּֽחֹטֶ֔א הַנִּשְׁבָּ֕ע כַּאֲשֶׁ֖ר יָרֵֽא שְׁבוּעָ֥ה

الجامعة 9: 4 Ecc.9.4

لأَنَّهُ مَنْ يُسْتَثْنَى. لِكُلِّ الأَحْيَاءِ يُوجَدُ رَجَاءٌ، فَإِنَّ الْكَلْبَ الْحَيَّ خَيْرٌ مِنَ الأَسَدِ الْمَيْتِ.

כִּי מִי֙ יְחֻבַּ֔ר אֶ֥ל;כָּל הַחַיִּ֖ים יֵ֣שׁ בִּטָּח֑וֹן כִּֽי לְכֶ֤לֶב חַי֙ ט֔וֹב מִן הָאַרְיֵ֖ה הַמֵּֽת

الجامعة 9: 7 Ecc.9.7

اِذْهَبْ كُلْ خُبْزَكَ بِفَرَحٍ، وَاشْرَبْ خَمْرَكَ بِقَلْبٍ طَيِّبٍ، لأَنَّ اللهَ مُنْذُ زَمَانٍ قَدْ رَضِيَ عَمَلَكَ.

לֵ֣ךְ אֱכֹ֤ל לַחְמֶ֔ךָ בְּשִׂמְחָה֙ וּֽשֲׁתֵ֥ה יֵינֶ֑ךָ בְלֶב ט֖וֹב כִּ֣י הָאֱלֹהִ֖ים כְבָ֔ר רָצָ֥ה מַעֲשֶֽׂיךָ

الجامعة 9: 16 Ecc.9.16

فَقُلْتُ: الْحِكْمَةُ خَيْرٌ مِنَ الْقُوَّةِ. أَمَّا حِكْمَةُ الْمِسْكِينِ فَمُحْتَقَرَةٌ، وَكَلاَمُهُ لاَ يُسْمَعُ.

וְאָמַ֣רְתִּי;אָ֔נִי חָכְמָ֖ה טוֹבָ֥ה מִגְּבוּרָ֑ה וְחָכְמַ֤ת הַמִּסְכֵּן֙ בְּזוּיָ֔ה וּדְבָרָ֖יו אֵינָ֥ם נִשְׁמָעִֽים

الجامعة 9: 18 Ecc.9.18

اَلْحِكْمَةُ خَيْرٌ مِنْ أَدَوَاتِ الْحَرْبِ. أَمَّا خَاطِئٌ وَاحِدٌ فَيُفْسِدُ خَيْرًا جَزِيلاً.

חָכְמָ֖ה טוֹבָ֥ה מִכְּלֵ֣י קְרָ֑ב וְחוֹטֶ֣א אֶחָ֔ד יְאַבֵּ֥ד טוֹבָ֥ה הַרְבֵּֽה

الجامعة 9: 18 Ecc.9.18

اَلْحِكْمَةُ خَيْرٌ مِنْ أَدَوَاتِ الْحَرْبِ. أَمَّا خَاطِئٌ وَاحِدٌ فَيُفْسِدُ خَيْرًا جَزِيلاً.

חָכְמָ֖ה טוֹבָ֥ה מִכְּלֵ֣י קְרָ֑ב וְחוֹטֶ֣א אֶחָ֔ד יְאַבֵּ֥ד טוֹבָ֥ה הַרְבֵּֽה

الجامعة 11: 6 Ecc.11.6

فِي الصَّبَاحِ ازْرَعْ زَرْعَكَ، وَفِي الْمَسَاءِ لاَ تَرْخِ يَدَكَ، لأَنَّكَ لاَ تَعْلَمُ أَيُّهُمَا يَنْمُو: هذَا أَوْ ذَاكَ، أَوْ أَنْ يَكُونَ كِلاَهُمَا جَيِّدَيْنِ سَوَاءً.

בַּבֹּ֙קֶר֙ זְרַ֣ע זַרְעֶ֔ךָ וְלָעֶ֖רֶב אַל תַּנַּ֣ח יָדֶ֑ךָ כִּי֩ אֵֽינְךָ֨ יוֹדֵ֜ע אֵ֣י;זֶ֤ה יִכְשָׁר֙ הֲזֶ֣ה אוֹ זֶ֔ה וְאִם שְׁנֵיהֶ֥ם טוֹבִֽים כְּאֶחָ֖ד

الجامعة 11: 7 Ecc.11.7

اَلنُّورُ حُلْوٌ، وَخَيْرٌ لِلْعَيْنَيْنِ أَنْ تَنْظُرَا الشَّمْسَ.

הָא֑וֹר וּמָת֖וֹק וְט֥וֹב לַֽעֵינַ֖יִם לִרְא֥וֹת הַשָּֽׁמֶשׁ

الجامعة 12: 14 Ecc.12.14

لأَنَّ اللهَ يُحْضِرُ كُلَّ عَمَل إِلَى الدَّيْنُونَةِ، عَلَى كُلِّ خَفِيٍّ، إِنْ كَانَ خَيْرًا أَوْ شَرًّا.

כִּ֤י הָאֱלֹהִ֛ים יָבִ֥א כָּל מַֽעֲשֶׂ֔ה בְמִשְׁפָּ֖ט עַ֣ל כָּל נֶעְלָ֑ם אִם ט֖וֹב וְאִם רָֽע

نشيد الأنشاد 1: 2 Son.1.2

لِيُقَبِّلْنِي بِقُبْلاَتِ فَمِهِ، لأَنَّ حُبَّكَ أَطْيَبُ مِنَ الْخَمْرِ.

יִשָּׁקֵ֙נִי֙ מִנְּשִׁיק֣וֹת פִּ֔יהוּ כִּֽי דֹּדֶ֖יךָ טוֹבִ֥ים מִיָּֽיִן

نشيد الأنشاد 1: 3 Son.1.3

لِرَائِحَةِ أَدْهَانِكَ الطَّيِّبَةِ. اسْمُكَ دُهْنٌ مُهْرَاقٌ، لِذلِكَ أَحَبَّتْكَ الْعَذَارَى.

לְרֵ֙יחַ֙ שְׁמָנֶ֣יךָ טוֹבִ֔ים שְׁמֶ֑ךָ שֶׁ֖מֶן תּוּרַ֣ק עַל;כֵּ֖ן אֲהֵבֽוּךָ עֲלָמ֥וֹת

نشيد الأنشاد 7: 9 Son.7.9

وَحَنَكُكِ كَأَجْوَدِ الْخَمْرِ. لِحَبِيبِي السَّائِغَةُ الْمُرَقْرِقَةُ السَّائِحَةُ عَلَى شِفَاهِ النَّائِمِينَ.

וְחִכֵּ֕ךְ הַטּ֛וֹב כְּיֵ֥ין לְדוֹדִ֖י הוֹלֵ֥ךְ לְמֵישָׁרִ֑ים דּוֹבֵ֖ב שִׂפְתֵ֥י יְשֵׁנִֽים

إشعياء 5: 9 Isa.5.9

فِي أُذُنَيَّ رَبُّ الْجُنُودِ: أَلاَ إِنَّ بُيُوتًا كَثِيرَةً تَصِيرُ خَرَابًا. كَبِيرَةً وَحَسَنَةً بِلاَ سَاكِنٍ.

בְּאָזְנָ֖י יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת לֹ֞א אִם בָּתִּ֤ים רַבִּים֙ יִֽהְי֔וּ לְשַׁמָּ֣ה גְּדֹלִ֥ים וְטוֹבִ֖ים מֵאֵ֥ין יוֹשֵֽׁב

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (535 آية)