בָּקַשׁ (H1245) - bâqash | معجم سترونغ العبري

إرميا 44: 30 Jer.44.30

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أَدْفَعُ فِرْعَوْنَ حَفْرَعَ مَلِكَ مِصْرَ لِيَدِ أَعْدَائِهِ وَلِيَدِ طَالِبِي نَفْسِهِ، كَمَا دَفَعْتُ صِدْقِيَّا مَلِكَ يَهُوذَا لِيَدِ نَبُوخَذْرَاصَّرَ مَلِكِ بَابِلَ عَدُوِّهِ وَطَالِبِ نَفْسِهِ.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנְנִ֣י נֹ֠תֵן פַּרְעֹ֨ה חָפְרַ֤ע מֶֽלֶךְ מִצְרַ֙יִם֙ בְּיַ֣ד אֹֽיְבָ֔יו וּבְיַ֖ד מְבַקְשֵׁ֣י נַפְשׁ֑וֹ כַּאֲשֶׁ֨ר נָתַ֜תִּי צִדְקִיָּ֣הוּ מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֗ה בְּיַ֨ד נְבוּכַדְרֶאצַּ֧ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֛ל אֹיְב֖וֹ וּמְבַקֵּ֥שׁ נַפְשֽׁוֹ

إرميا 44: 30 Jer.44.30

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أَدْفَعُ فِرْعَوْنَ حَفْرَعَ مَلِكَ مِصْرَ لِيَدِ أَعْدَائِهِ وَلِيَدِ طَالِبِي نَفْسِهِ، كَمَا دَفَعْتُ صِدْقِيَّا مَلِكَ يَهُوذَا لِيَدِ نَبُوخَذْرَاصَّرَ مَلِكِ بَابِلَ عَدُوِّهِ وَطَالِبِ نَفْسِهِ.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנְנִ֣י נֹ֠תֵן פַּרְעֹ֨ה חָפְרַ֤ע מֶֽלֶךְ מִצְרַ֙יִם֙ בְּיַ֣ד אֹֽיְבָ֔יו וּבְיַ֖ד מְבַקְשֵׁ֣י נַפְשׁ֑וֹ כַּאֲשֶׁ֨ר נָתַ֜תִּי צִדְקִיָּ֣הוּ מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֗ה בְּיַ֨ד נְבוּכַדְרֶאצַּ֧ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֛ל אֹיְב֖וֹ וּמְבַקֵּ֥שׁ נַפְשֽׁוֹ

إرميا 45: 5 Jer.45.5

وَأَنْتَ فَهَلْ تَطْلُبُ لِنَفْسِكَ أُمُورًا عَظِيمَةً. لاَ تَطْلُبُ. لأَنِّي هأَنَذَا جَالِبٌ شَرًّا عَلَى كُلِّ ذِي جَسَدٍ، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأُعْطِيكَ نَفْسَكَ غَنِيمَةً فِي كُلِّ الْمَوَاضِعِ الَّتِي تَسِيرُ إِلَيْهَا.

וְאַתָּ֛ה תְּבַקֶּשׁ לְךָ֥ גְדֹל֖וֹת אַל תְּבַקֵּ֑שׁ כִּ֡י הִנְנִי֩ מֵבִ֨יא רָעָ֤ה עַל כָּל בָּשָׂר֙ נְאֻם יְהוָ֔ה וְנָתַתִּ֨י;לְךָ֤ נַפְשְׁךָ֙ לְשָׁלָ֔ל עַ֥ל כָּל הַמְּקֹמ֖וֹת אֲשֶׁ֥ר תֵּֽלֶךְ שָֽׁם

إرميا 45: 5 Jer.45.5

وَأَنْتَ فَهَلْ تَطْلُبُ لِنَفْسِكَ أُمُورًا عَظِيمَةً. لاَ تَطْلُبُ. لأَنِّي هأَنَذَا جَالِبٌ شَرًّا عَلَى كُلِّ ذِي جَسَدٍ، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأُعْطِيكَ نَفْسَكَ غَنِيمَةً فِي كُلِّ الْمَوَاضِعِ الَّتِي تَسِيرُ إِلَيْهَا.

וְאַתָּ֛ה תְּבַקֶּשׁ לְךָ֥ גְדֹל֖וֹת אַל תְּבַקֵּ֑שׁ כִּ֡י הִנְנִי֩ מֵבִ֨יא רָעָ֤ה עַל כָּל בָּשָׂר֙ נְאֻם יְהוָ֔ה וְנָתַתִּ֨י;לְךָ֤ נַפְשְׁךָ֙ לְשָׁלָ֔ל עַ֥ל כָּל הַמְּקֹמ֖וֹת אֲשֶׁ֥ר תֵּֽלֶךְ שָֽׁם

إرميا 46: 26 Jer.46.26

وَأَدْفَعُهُمْ لِيَدِ طَالِبِي نُفُوسِهِمْ، وَلِيَدِ نَبُوخَذْراصَّرَ مَلِكِ بَابِلَ، وَلِيَدِ عَبِيدِهِ. ثُمَّ بَعْدَ ذلِكَ تُسْكَنُ كَالأَيَّامِ الْقَدِيمَةِ، يَقُولُ الرَّبُّ.

וּנְתַתִּ֗ים בְּיַד֙ מְבַקְשֵׁ֣י נַפְשָׁ֔ם וּבְיַ֛ד נְבֽוּכַדְרֶאצַּ֥ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל וּבְיַד עֲבָדָ֑יו וְאַחֲרֵי כֵ֛ן תִּשְׁכֹּ֥ן כִּֽימֵי קֶ֖דֶם נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 49: 37 Jer.49.37

وَأَجْعَلُ الْعِيلاَمِيِّينَ يَرْتَعِبُونَ أَمَامَ أَعْدَائِهِمْ وَأَمَامَ طَالِبِي نُفُوسِهِمْ، وَأَجْلِبُ عَلَيْهِمْ شَرًّا، حُمُوَّ غَضَبِي، يَقُولُ الرَّبُّ. وَأُرْسِلُ وَرَاءَهُمُ السَّيْفَ حَتَّى أُفْنِيَهُمْ.

עֵ֠ילָם וְהַחְתַּתִּ֣י לִפְנֵ֨י אֹיְבֵיהֶ֜ם וְלִפְנֵ֣י מְבַקְשֵׁ֣י נַפְשָׁ֗ם וְהֵבֵאתִ֨י עֲלֵיהֶ֧ם רָעָ֛ה חֲר֥וֹן אַפִּ֖י נְאֻם יְהוָ֑ה וְשִׁלַּחְתִּ֤י אַֽחֲרֵיהֶם֙ הַחֶ֔רֶב עַ֥ד כַּלּוֹתִ֖י;אוֹתָֽם

إرميا 50: 4 Jer.50.4

فِي تِلْكَ الأَيَّامِ وَفِي ذلِكَ الزَّمَانِ، يَقُولُ الرَّبُّ، يَأْتِي بَنُو إِسْرَائِيلَ هُمْ وَبَنُو يَهُوذَا مَعًا. يَسِيرُونَ سَيْرًا، وَيَبْكُونَ وَيَطْلُبُونَ الرَّبَّ إِلهَهُمْ.

בַּיָּמִ֨ים;הָהֵ֜מָּה וּבָעֵ֤ת;הַהִיא֙ נְאֻם יְהוָ֔ה יָבֹ֧אוּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֛ל הֵ֥מָּה וּבְנֵֽי יְהוּדָ֖ה יַחְדָּ֑ו הָל֤וֹךְ יֵלֵ֔כוּ וּבָכוֹ֙ יְבַקֵּֽשׁוּ יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיהֶ֖ם

إرميا 50: 20 Jer.50.20

فِي تِلْكَ الأَيَّامِ وَفِي ذلِكَ الزَّمَانِ، يَقُولُ الرَّبُّ، يُطْلَبُ إِثْمُ إِسْرَائِيلَ فَلاَ يَكُونُ، وَخَطِيَّةُ يَهُوذَا فَلاَ تُوجَدُ، لأَنِّي أَغْفِرُ لِمَنْ أُبْقِيهِ.

בַּיָּמִ֣ים;הָהֵם֩ וּבָעֵ֨ת;הַהִ֜יא נְאֻם יְהוָ֗ה יְבֻקַּ֞שׁ עֲוֹ֤ן יִשְׂרָאֵל֙ וְאֵינֶ֔נּוּ חַטֹּ֥את יְהוּדָ֖ה וְלֹ֣א תִמָּצֶ֑אינָה כִּ֥י אֶסְלַ֖ח לַאֲשֶׁ֥ר אַשְׁאִֽיר

مراثي إرميا 1: 11 Lam.1.11

كُلُّ شَعْبِهَا يَتَنَهَّدُونَ، يَطْلُبُونَ خُبْزًا. دَفَعُوا مُشْتَهَيَاتِهِمْ لِلأَكْلِ لأَجْلِ رَدِّ النَّفْسِ. انْظُرْ يَا رَبُّ وَتَطَلَّعْ لأَنِّي قَدْ صِرْتُ مُحْتَقَرَةً.

כָּל עַמָּ֤הּ נֶאֱנָחִים֙ מְבַקְּשִׁ֣ים לֶ֔חֶם נָתְנ֧וּ מַחֲמַדֵּיהֶ֛ם בְּאֹ֖כֶל לְהָשִׁ֣יב נָ֑פֶשׁ רְאֵ֤ה יְהוָה֙ וְֽהַבִּ֔יטָה כִּ֥י הָיִ֖יתִי זוֹלֵלָֽה

مراثي إرميا 1: 19 Lam.1.19

نَادَيْتُ مُحِبِّيَّ. هُمْ خَدَعُونِي. كَهَنَتِي وَشُيُوخِي فِي الْمَدِينَةِ مَاتُوا، إِذْ طَلَبُوا لِذَوَاتِهِمْ طَعَامًا لِيَرُدُّوا أَنْفُسَهُمْ.

קָרָ֤אתִי לַֽמְאַהֲבַי֙ הֵ֣מָּה רִמּ֔וּנִי כֹּהֲנַ֥י וּזְקֵנַ֖י בָּעִ֣יר גָּוָ֑עוּ כִּֽי בִקְשׁ֥וּ לָ֔מוֹ אֹ֙כֶל֙ וְיָשִׁ֖יבוּ נַפְשָֽׁם

حزقيال 3: 18 Ezk.3.18

إِذَا قُلْتُ لِلشِّرِّيرِ: مَوْتًا تَمُوتُ، وَمَا أَنْذَرْتَهُ أَنْتَ وَلاَ تَكَلَّمْتَ إِنْذَارًا لِلشِّرِّيرِ مِنْ طَرِيقِهِ الرَّدِيئَةِ لإِحْيَائِهِ، فَذلِكَ الشِّرِّيرُ يَمُوتْ بِإِثْمِهِ، أَمَّا دَمُهُ فَمِنْ يَدِكَ أَطْلُبُهُ.

בְּאָמְרִ֤י לָֽרָשָׁע֙ מ֣וֹת תָּמ֔וּת וְלֹ֣א הִזְהַרְתּ֗וֹ וְלֹ֥א דִבַּ֛רְתָּ לְהַזְהִ֥יר רָשָׁ֛ע מִדַּרְכּ֥וֹ הָרְשָׁעָ֖ה לְחַיֹּת֑וֹ ה֤וּא רָשָׁע֙ יָמ֔וּת בַּעֲוֹנ֣וֹ וְדָמ֖וֹ מִיָּדְךָ֥ אֲבַקֵּֽשׁ

حزقيال 3: 20 Ezk.3.20

وَالْبَارُّ إِنْ رَجَعَ عَنْ بِرِّهِ وَعَمِلَ إِثْمًا وَجَعَلْتُ مُعْثِرَةً أَمَامَهُ فَإِنَّهُ يَمُوتُ. لأَنَّكَ لَمْ تُنْذِرْهُ، يَمُوتُ فِي خَطِيَّتِهِ وَلاَ يُذْكَرُ بِرُّهُ الَّذِي عَمِلَهُ، أَمَّا دَمُهُ فَمِنْ يَدِكَ أَطْلُبُهُ.

צַדִּ֤יק וּבְשׁ֨וּב מִצִּדְקוֹ֙ וְעָ֣שָׂה עָ֔וֶל וְנָתַתִּ֥י מִכְשׁ֛וֹל לְפָנָ֖יו ה֣וּא יָמ֑וּת כִּ֣י לֹ֤א הִזְהַרְתּוֹ֙ יָמ֔וּת בְּחַטָּאת֣וֹ וְלֹ֣א תִזָּכַ֗רְןָ צִדְקֹתָיו֙ אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה וְדָמ֖וֹ מִיָּדְךָ֥ אֲבַקֵּֽשׁ

حزقيال 7: 25 Ezk.7.25

اَلرُّعْبُ آتٍ فَيَطْلُبُونَ السَّلاَمَ وَلاَ يَكُونُ.

קְפָ֖דָה בָ֑א וּבִקְשׁ֥וּ שָׁל֖וֹם וָאָֽיִן

حزقيال 7: 26 Ezk.7.26

سَتَأْتِي مُصِيبَةٌ عَلَى مُصِيبَةٍ، وَيَكُونُ خَبَرٌ عَلَى خَبَرٍ، فَيَطْلُبُونَ رُؤْيَا مِنَ النَّبِيِّ، وَالشَّرِيعَةُ تُبَادُ عَنِ الْكَاهِنِ، وَالْمَشُورَةُ عَنِ الشُّيُوخِ.

תָּב֔וֹא הֹוָ֤ה עַל הֹוָה֙ תִּֽהְיֶ֑ה וּשְׁמֻעָ֥ה אֶל שְׁמוּעָ֖ה וּבִקְשׁ֤וּ חָזוֹן֙ מִנָּבִ֔יא וְתוֹרָה֙ תֹּאבַ֣ד מִכֹּהֵ֔ן וְעֵצָ֖ה מִזְּקֵנִֽים

حزقيال 22: 30 Ezk.22.30

وَطَلَبْتُ مِنْ بَيْنِهِمْ رَجُلاً يَبْنِي جِدَارًا وَيَقِفُ فِي الثَّغْرِ أَمَامِي عَنِ الأَرْضِ لِكَيْلاَ أَخْرِبَهَا، فَلَمْ أَجِدْ.

וָאֲבַקֵּ֣שׁ מֵהֶ֡ם אִ֣ישׁ גֹּֽדֵר גָּדֵר֩ וְעֹמֵ֨ד בַּפֶּ֧רֶץ לְפָנַ֛י בְּעַ֥ד הָאָ֖רֶץ לְבִלְתִּ֣י שַׁחֲתָ֑הּ וְלֹ֖א מָצָֽאתִי

حزقيال 26: 21 Ezk.26.21

أُصَيِّرُكِ أَهْوَالاً، وَلاَ تَكُونِينَ، وَتُطْلَبِينَ فَلاَ تُوجَدِينَ بَعْدُ إِلَى الأَبَدِ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

אֶתְּנֵ֖ךְ בַּלָּה֥וֹת וְאֵינֵ֑ךְ וּֽתְבֻקְשִׁ֗י וְלֹֽא תִמָּצְאִ֥י עוֹד֙ לְעוֹלָ֔ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהֹוִֽה

حزقيال 33: 8 Ezk.33.8

إِذَا قُلْتُ لِلشِّرِّيرِ: يَا شِرِّيرُ مَوْتًا تَمُوتُ. فَإِنْ لَمْ تَتَكَلَّمْ لِتُحَذِّرَ الشِّرِّيرَ مِنْ طَرِيقِهِ، فَذلِكَ الشِّرِّيرُ يَمُوتُ بِذَنْبِهِ، أَمَّا دَمُهُ فَمِنْ يَدِكَ أَطْلُبُهُ.

בְּאָמְרִ֣י לָרָשָׁ֗ע רָשָׁע֙ מ֣וֹת תָּמ֔וּת וְלֹ֣א דִבַּ֔רְתָּ לְהַזְהִ֥יר רָשָׁ֖ע מִדַּרְכּ֑וֹ ה֤וּא רָשָׁע֙ יָמ֔וּת בַּעֲוֹנ֣וֹ וְדָמ֖וֹ מִיָּדְךָ֥ אֲבַקֵּֽשׁ

حزقيال 34: 4 Ezk.34.4

الْمَرِيضُ لَمْ تُقَوُّوهُ، وَالْمَجْرُوحُ لَمْ تَعْصِبُوهُ، وَالْمَكْسُورُ لَمْ تَجْبُرُوهُ، وَالْمَطْرُودُ لَمْ تَسْتَرِدُّوهُ، وَالضَّالُّ لَمْ تَطْلُبُوهُ، بَلْ بِشِدَّةٍ وَبِعُنْفٍ تَسَلَّطْتُمْ عَلَيْهِمْ.

הַנַּחְלוֹת֩ לֹ֨א חִזַּקְתֶּ֜ם הַחוֹלָ֣ה לֹֽא רִפֵּאתֶ֗ם וְלַנִּשְׁבֶּ֙רֶת֙ לֹ֣א חֲבַשְׁתֶּ֔ם הַנִּדַּ֙חַת֙ לֹ֣א הֲשֵׁבֹתֶ֔ם הָאֹבֶ֖דֶת לֹ֣א בִקַּשְׁתֶּ֑ם וּבְחָזְקָ֛ה וּבְפָֽרֶךְ רְדִיתֶ֥ם אֹתָ֖ם

حزقيال 34: 16 Ezk.34.16

وَأَطْلُبُ الضَّالَّ، وَأَسْتَرِدُّ الْمَطْرُودَ، وَأَجْبِرُ الْكَسِيرَ، وَأَعْصِبُ الْجَرِيحَ، وَأُبِيدُ السَّمِينَ وَالْقَوِيَّ، وَأَرْعَاهَا بِعَدْل.

אֲבַקֵּשׁ֙ הָאֹבֶ֤דֶת אָשִׁ֔יב הַנִּדַּ֣חַת אֶחֱבֹ֔שׁ וְלַנִּשְׁבֶּ֣רֶת אֲחַזֵּ֑ק הַחוֹלָ֖ה אַשְׁמִ֖יד הַשְּׁמֵנָ֧ה הַחֲזָקָ֛ה אֶרְעֶ֥נָּה בְמִשְׁפָּֽט

دانيال 1: 8 Dan.1.8

أَمَّا دَانِيآلُ فَجَعَلَ فِي قَلْبِهِ أَنَّهُ لاَ يَتَنَجَّسُ بِأَطَايِبِ الْمَلِكِ وَلاَ بِخَمْرِ مَشْرُوبِهِ، فَطَلَبَ مِنْ رَئِيسِ الْخِصْيَانِ أَنْ لاَ يَتَنَجَّسَ.

דָּנִיֵּאל֙ וַיָּ֤שֶׂם עַל לִבּ֔וֹ אֲשֶׁ֧ר לֹֽא יִתְגָּאַ֛ל בְּפַתְבַּ֥ג הַמֶּ֖לֶךְ וּבְיֵ֣ין מִשְׁתָּ֑יו וַיְבַקֵּשׁ֙ מִשַּׂ֣ר הַסָּרִיסִ֔ים אֲשֶׁ֖ר לֹ֥א יִתְגָּאָֽל

دانيال 1: 20 Dan.1.20

وَفِي كُلِّ أَمْرِ حِكْمَةِ فَهْمٍ الَّذِي سَأَلَهُمْ عَنْهُ الْمَلِكُ وَجَدَهُمْ عَشَرَةَ أَضْعَافٍ فَوْقَ كُلِّ الْمَجُوسِ وَالسَّحَرَةِ الَّذِينَ فِي كُلِّ مَمْلَكَتِهِ.

וְכֹ֗ל דְּבַר֙ חָכְמַ֣ת בִּינָ֔ה אֲשֶׁר בִּקֵּ֥שׁ;מֵהֶ֖ם הַמֶּ֑לֶךְ וַֽיִּמְצָאֵ֞ם עֶ֣שֶׂר יָד֗וֹת עַ֤ל כָּל הָֽאַשָּׁפִ֔ים הַֽחַרְטֻמִּים֙ אֲשֶׁ֖ר בְּכָל מַלְכוּתֽוֹ

دانيال 8: 15 Dan.8.15

وَكَانَ لَمَّا رَأَيْتُ أَنَا دَانِيآلَ الرُّؤْيَا وَطَلَبْتُ الْمَعْنَى، إِذَا بِشِبْهِ إِنْسَانٍ وَاقِفٍ قُبَالَتِي.

וַיְהִ֗י בִּרְאֹתִ֛י אֲנִ֥י דָנִיֵּ֖אל הֶחָז֑וֹן וָאֲבַקְשָׁ֣ה בִינָ֔ה וְהִנֵּ֛ה כְּמַרְאֵה גָֽבֶר עֹמֵ֥ד לְנֶגְדִּ֖י

دانيال 9: 3 Dan.9.3

فَوَجَّهْتُ وَجْهِي إِلَى اللهِ السَّيِّدِ طَالِبًا بِالصَّلاَةِ وَالتَّضَرُّعَاتِ، بِالصَّوْمِ وَالْمَسْحِ وَالرَّمَادِ.

וָאֶתְּנָ֣ה פָּנַ֗י אֶל הָֽאֱלֹהִ֔ים אֲדֹנָי֙ לְבַקֵּ֥שׁ תְּפִלָּ֖ה וְתַחֲנוּנִ֑ים בְּצ֖וֹם וְשַׂ֥ק וָאֵֽפֶר

هوشع 2: 7 Hos.2.7

فَتَتْبَعُ مُحِبِّيهَا وَلاَ تُدْرِكُهُمْ، وَتُفَتِّشُ عَلَيْهِمْ وَلاَ تَجِدُهُمْ. فَتَقُولُ: أَذْهَبُ وَأَرْجعُ إِلَى رَجُلِي الأَوَّلِ، لأَنَّهُ حِينَئِذٍ كَانَ خَيْرٌ لِي مِنَ الآنَ.

וְרִדְּפָ֤ה מְאַהֲבֶ֙יהָ֙ וְלֹֽא תַשִּׂ֣יג;אֹתָ֔ם וּבִקְשָׁ֖תַם וְלֹ֣א תִמְצָ֑א וְאָמְרָ֗ה אֵלְכָ֤ה וְאָשׁ֙וּבָה֙ אֶל אִישִׁ֣י הָֽרִאשׁ֔וֹן כִּ֣י אָ֖ז ט֥וֹב לִ֛י מֵעָֽתָּה

هوشع 3: 5 Hos.3.5

بَعْدَ ذلِكَ يَعُودُ بَنُو إِسْرَائِيلَ وَيَطْلُبُونَ الرَّبَّ إِلهَهُمْ وَدَاوُدَ مَلِكَهُمْ، وَيَفْزَعُونَ إِلَى الرَّبِّ وَإِلَى جُودِهِ فِي آخِرِ الأَيَّامِ.

אַחַ֗ר יָשֻׁ֙בוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וּבִקְשׁוּ֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיהֶ֔ם דָּוִ֣ד מַלְכָּ֑ם וּפָחֲד֧וּ אֶל יְהוָ֛ה וְאֶל טוּב֖וֹ בְּאַחֲרִ֥ית הַיָּמִֽים

هوشع 5: 6 Hos.5.6

يَذْهَبُونَ بِغَنَمِهِمْ وَبَقَرِهِمْ لِيَطْلُبُوا الرَّبَّ وَلاَ يَجِدُونَهُ. قَدْ تَنَحَّى عَنْهُمْ.

יֵֽלְכ֛וּ בְּצֹאנָ֣ם וּבִבְקָרָ֗ם לְבַקֵּ֥שׁ יְהוָ֖ה וְלֹ֣א יִמְצָ֑אוּ חָלַ֖ץ מֵהֶֽם

هوشع 5: 15 Hos.5.15

أَذْهَبُ وَأَرْجعُ إِلَى مَكَانِي حَتَّى يُجَازَوْا وَيَطْلُبُوا وَجْهِي. فِي ضِيقِهِمْ يُبَكِّرُونَ إِلَيَّ.

אֵלֵ֤ךְ אָשׁ֙וּבָה֙ אֶל מְקוֹמִ֔י עַ֥ד יֶאְשְׁמ֖וּ וּבִקְשׁ֣וּ פָנָ֑י בַּצַּ֥ר;לָהֶ֖ם יְשַׁחֲרֻֽנְנִי

هوشع 7: 10 Hos.7.10

وَقَدْ أُذِلَّتْ عَظَمَةُ إِسْرَائِيلَ فِي وَجْهِهِ، وَهُمْ لاَ يَرْجِعُونَ إِلَى الرَّبِّ إِلهِهِمْ وَلاَ يَطْلُبُونَهُ مَعَ كُلِّ هذَا.

וְעָנָ֥ה גְאֽוֹן יִשְׂרָאֵ֖ל בְּפָנָ֑יו וְלֹֽא שָׁ֙בוּ֙ אֶל יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיהֶ֔ם וְלֹ֥א בִקְשֻׁ֖הוּ בְּכָל זֹֽאת

عاموس 8: 12 Amo.8.12

فَيَجُولُونَ مِنْ بَحْرٍ إِلَى بَحْرٍ، وَمِنَ الشِّمَالِ إِلَى الْمَشْرِقِ، يَتَطَوَّحُونَ لِيَطْلُبُوا كَلِمَةَ الرَّبِّ فَلاَ يَجِدُونَهَا.

וְנָעוּ֙ מִיָּ֣ם עַד יָ֔ם וּמִצָּפ֖וֹן וְעַד מִזְרָ֑ח יְשֽׁוֹטְט֛וּ לְבַקֵּ֥שׁ דְּבַר יְהוָ֖ה וְלֹ֥א יִמְצָֽאוּ

ناحوم 3: 7 Nam.3.7

وَيَكُونُ كُلُّ مَنْ يَرَاكِ يَهْرُبُ مِنْكِ وَيَقُولُ: خَرِبَتْ نِينَوَى، مَنْ يَرْثِي لَهَا. مِنْ أَيْنَ أَطْلُبُ لَكِ مُعَزِّينَ..

וְהָיָ֤ה כָל רֹאַ֙יִךְ֙ יִדּ֣וֹד מִמֵּ֔ךְ וְאָמַר֙ שָׁדְּדָ֣ה נִֽינְוֵ֔ה מִ֖י יָנ֣וּד לָ֑הּ מֵאַ֛יִן אֲבַקֵּ֥שׁ לָֽךְ מְנַחֲמִ֖ים

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (222 آية)