בֵּן (H1121) - bên | معجم سترونغ العبري

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَارْفَعْ مَرْثَاةً عَلَى صُورَ،

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֔ם שָׂ֥א קִינָֽה עַל צֹ֖ר

بَنُو إِرْوَادَ مَعَ جَيْشِكِ عَلَى الأَسْوَارِ مِنْ حَوْلِكِ، وَالأَبْطَالِ كَانُوا فِي بُرُوجِكِ. عَلَّقُوا أَتْرَاسَهُمْ عَلَى أَسْوَارِكِ مِنْ حَوْلِكِ. هُمْ تَمَّمُوا جَمَالَكِ.

בְּנֵ֧י אַרְוַ֣ד וְחֵילֵ֗ךְ עַל חוֹמוֹתַ֙יִךְ֙ סָבִ֔יב וְגַ֨מָּדִ֔ים הָי֑וּ בְּמִגְדְּלוֹתַ֖יִךְ תִּלּ֤וּ שִׁלְטֵיהֶ֞ם עַל חוֹמוֹתַ֙יִךְ֙ סָבִ֔יב הֵ֖מָּה כָּלְל֥וּ יָפְיֵֽךְ

حزقيال 27: 15 Ezk.27.15

بَنُو دَدَانَ تُجَّارُكِ. جَزَائِرُ كَثِيرَةٌ تُجَّارُ يَدِكِ. أَدَّوْا هَدِيَّتَكِ قُرُونًا مِنَ الْعَاجِ وَالآبْنُوسِ.

בְּנֵ֤י דְדָן֙ רֹֽכְלַ֔יִךְ אִיִּ֥ים רַבִּ֖ים סְחֹרַ֣ת יָדֵ֑ךְ הֵשִׁ֖יבוּ אֶשְׁכָּרֵֽךְ קַרְנ֥וֹת שֵׁן֙ וְהָבְנִ֔ים

حزقيال 28: 2 Ezk.28.2

يَا ابْنَ آدَمَ، قُلْ لِرَئِيسِ صُورَ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: مِنْ أَجْلِ أَنَّهُ قَدِ ارْتَفَعَ قَلْبُكَ وَقُلْتَ: أَنَا إِلهٌ. فِي مَجْلِسِ الآلِهَةِ أَجْلِسُ فِي قَلْبِ الْبِحَارِ. وَأَنْتَ إِنْسَانٌ لاَ إِلهٌ، وَإِنْ جَعَلْتَ قَلْبَكَ كَقَلْبِ الآلِهَةِ.

בֶּן אָדָ֡ם אֱמֹר֩ לִנְגִ֨יד צֹ֜ר כֹּֽה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה יַ֣עַן גָּבַ֤הּ לִבְּךָ֙ וַתֹּ֙אמֶר֙ אָ֔נִי אֵ֣ל מוֹשַׁ֧ב אֱלֹהִ֛ים יָשַׁ֖בְתִּי בְּלֵ֣ב יַמִּ֑ים וְאַתָּ֤ה אָדָם֙ וְֽלֹא אֵ֔ל וַתִּתֵּ֥ן לִבְּךָ֖ כְּלֵ֥ב אֱלֹהִֽים

حزقيال 28: 12 Ezk.28.12

يَا ابْنَ آدَمَ، ارْفَعْ مَرْثَاةً عَلَى مَلِكِ صُورَ وَقُلْ لَهُ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: أَنْتَ خَاتِمُ الْكَمَالِ، مَلآنٌ حِكْمَةً وَكَامِلُ الْجَمَالِ.

בֶּן אָדָ֕ם שָׂ֥א קִינָ֖ה עַל מֶ֣לֶךְ צ֑וֹר וְאָמַ֣רְתָּ לּ֗וֹ כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה אַתָּה֙ חוֹתֵ֣ם תָּכְנִ֔ית מָלֵ֥א חָכְמָ֖ה וּכְלִ֥יל יֹֽפִי

حزقيال 28: 21 Ezk.28.21

يَا ابْنَ آدَمَ، اجْعَلْ وَجْهَكَ نَحْوَ صَيْدُونَ وَتَنَبَّأْ عَلَيْهَا،

בֶּן אָדָ֕ם שִׂ֥ים פָּנֶ֖יךָ אֶל צִיד֑וֹן וְהִנָּבֵ֖א עָלֶֽיהָ

حزقيال 29: 2 Ezk.29.2

يَا ابْنَ آدَمَ، اجْعَلْ وَجْهَكَ نَحْوَ فِرْعَوْنَ مَلِكِ مِصْرَ وَتَنَبَّأْ عَلَيْهِ وَعَلَى مِصْرَ كُلِّهَا.

בֶּן אָדָ֕ם שִׂ֣ים פָּנֶ֔יךָ עַל פַּרְעֹ֖ה מֶ֣לֶךְ מִצְרָ֑יִם וְהִנָּבֵ֣א עָלָ֔יו וְעַל מִצְרַ֖יִם כֻּלָּֽהּ

حزقيال 29: 18 Ezk.29.18

يَا ابْنَ آدَمَ، إِنَّ نَبُوخَذْرَاصَّرَ مَلِكَ بَابِلَ اسْتَخْدَمَ جَيْشَهُ خِدْمَةً شَدِيدَةً عَلَى صُورَ. كُلُّ رَأْسٍ قَرِعَ، وَكُلُّ كَتِفٍ تَجَرَّدَتْ، وَلَمْ تَكُنْ لَهُ وَلاَ لِجَيْشِهِ أُجْرَةٌ مِنْ صُورَ لأَجْلِ خِدْمَتِهِ الَّتِي خَدَمَ بِهَا عَلَيْهَا.

בֶּן אָדָ֗ם נְבוּכַדְרֶאצַּ֣ר מֶֽלֶךְ בָּ֠בֶל הֶעֱבִ֨יד חֵיל֜וֹ עֲבֹדָ֤ה גְדֹלָה֙ אֶל צֹ֔ר כָּל רֹ֣אשׁ מֻקְרָ֔ח וְכָל כָּתֵ֖ף מְרוּטָ֑ה לֹא הָ֨יָה ל֤וֹ וּלְחֵילוֹ֙ וְ֠שָׂכָר מִצֹּ֔ר עַל הָעֲבֹדָ֖ה אֲשֶׁר עָבַ֥ד עָלֶֽיהָ

حزقيال 30: 2 Ezk.30.2

يَا ابْنَ آدَمَ تَنَبَّأْ وَقُلْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: وَلْوِلُوا: يَا لَلْيَوْمِ.

בֶּן אָדָ֕ם הִנָּבֵא֙ וְאָ֣מַרְתָּ֔ כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה הֵילִ֖ילוּ הָ֥הּ;לַיּֽוֹם

حزقيال 30: 5 Ezk.30.5

يَسْقُطُ مَعَهُمْ بِالسَّيْفِ كُوشُ وَفُوطُ وَلُودُ وَكُلُّ اللَّفِيفِ، وَكُوبُ وَبَنُو أَرْضِ الْعَهْدِ.

יִפֹּֽלוּ אִתָּ֖ם בַּחֶ֥רֶב כּ֣וּשׁ וּפ֤וּט וְלוּד֙ וְכָל הָעֶ֣רֶב וְכ֔וּב וּבְנֵ֖י אֶ֣רֶץ הַבְּרִ֑ית

حزقيال 30: 21 Ezk.30.21

يَا ابْنَ آدَمَ، إِنِّي كَسَرْتُ ذِرَاعَ فِرْعَوْنَ مَلِكِ مِصْرَ، وَهَا هِيَ لَنْ تُجْبَرُ بِوَضْعِ رَفَائِدَ وَلاَ بِوَضْعِ عِصَابَةٍ لِتُجْبَرَ فَتُمْسِكَ السَّيْفَ.

בֶּן אָדָ֕ם שָׁבָ֑רְתִּי זְר֛וֹעַ פַּרְעֹ֥ה מֶֽלֶךְ מִצְרַ֖יִם וְהִנֵּ֣ה לֹֽא חֻ֠בְּשָׁה לָתֵ֨ת רְפֻא֜וֹת לָשׂ֥וּם חִתּ֛וּל לְחָבְשָׁ֥הּ לִתְפֹּ֥שׂ בֶּחָֽרֶב

حزقيال 31: 2 Ezk.31.2

يَا ابْنَ آدَمَ، قُلْ لِفِرْعَوْنَ مَلِكِ مِصْرَ وَجُمْهُورِهِ: مَنْ أَشْبَهْتَ فِي عَظَمَتِكَ.

בֶּן אָדָ֕ם אֱמֹ֛ר אֶל;פַּרְעֹ֥ה מֶֽלֶךְ מִצְרַ֖יִם הֲמוֹנ֑וֹ אֶל;מִ֖י דָּמִ֥יתָ בְגָדְלֶֽךָ

حزقيال 31: 14 Ezk.31.14

لِكَيْلاَ تَرْتَفِعَ شَجَرَةٌ مَّا وَهِيَ عَلَى الْمِيَاهِ لِقَامَتِهَا، وَلاَ تَجْعَلُ فَرْعَهَا بَيْنَ الْغُيُومِ، وَلاَ تَقُومُ بَلُّوطَاتُهَا فِي ارْتِفَاعِهَا كُلُّ شَارِبَةٍ مَاءً، لأَنَّهَا قَدْ أُسْلِمَتْ جَمِيعًا إِلَى الْمَوْتِ، إِلَى الأَرْضِ السُّفْلَى، فِي وَسْطِ بَنِي آدَمَ مَعَ الْهَابِطِينَ فِي الْجُبِّ.

לְמַ֡עַן;אֲשֶׁר֩;לֹא יִגְבְּה֨וּ עֲצֵי כָּל מַ֗יִם בְקוֹמָתָ֜ם וְלֹֽא יִתְּנ֤וּ צַמַּרְתָּם֙ אֶל;בֵּ֣ין עֲבֹתִ֔ים וְלֹֽא יַעַמְד֧וּ אֵלֵיהֶ֛ם בְּגָבְהָ֖ם כָּל שֹׁ֣תֵי מָ֑יִם כִּֽי נִתְּנ֨וּ כֻלָּם֩ לַמָּ֜וֶת אֶל אֶ֣רֶץ תַּחְתִּ֗ית בְּת֛וֹךְ בְּנֵ֥י אָדָ֖ם אֶל י֥וֹרְדֵי בֽוֹר

حزقيال 32: 2 Ezk.32.2

يَا ابْنَ آدَمَ، ارْفَعْ مَرْثَاةً عَلَى فِرْعَوْنَ مَلِكِ مِصْرَ وَقُلْ لَهُ: أَشْبَهْتَ شِبْلَ الأُمَمِ وَأَنْتَ نَظِيرُ تِمْسَاحٍ فِي الْبِحَارِ. انْدَفَقْتَ بِأَنْهَارِكَ، وَكَدَّرْتَ الْمَاءَ بِرِجْلَيْكَ، وَعَكَّرْتَ أَنْهَارَهُمْ.

בֶּן אָדָ֗ם שָׂ֤א קִינָה֙ עַל פַּרְעֹ֣ה מֶֽלֶךְ מִצְרַ֔יִם וְאָמַרְתָּ֣ אֵלָ֔יו נִדְמֵ֑יתָ כְּפִ֥יר גּוֹיִ֖ם וְאַתָּה֙ כַּתַּנִּ֣ים בַּיַּמִּ֔ים וַתָּ֣גַח בְּנַהֲרוֹתֶ֗יךָ וַתִּדְלַח מַ֙יִם֙ בְּרַגְלֶ֔יךָ וַתִּרְפֹּ֖ס נַהֲרוֹתָֽם

حزقيال 32: 18 Ezk.32.18

يَا ابْنَ آدَمَ، وَلْوِلْ عَلَى جُمْهُورِ مِصْرَ، وَأَحْدِرْهُ هُوَ وَبَنَاتِ الأُمَمِ الْعَظِيمَةِ إِلَى الأَرْضِ السُّفْلَى مَعَ الْهَابِطِينَ فِي الْجُبِّ.

בֶּן אָדָ֕ם נְהֵ֛ה עַל הֲמ֥וֹן מִצְרַ֖יִם וְהוֹרִדֵ֑הוּ א֠וֹתָהּ וּבְנ֨וֹת גּוֹיִ֧ם אַדִּרִ֛ם אֶל אֶ֥רֶץ תַּחְתִּיּ֖וֹת אֶת י֥וֹרְדֵי בֽוֹר

حزقيال 33: 2 Ezk.33.2

يَا ابْنَ آدَمْ، كَلِّمْ بَنِي شَعْبِكَ وقُلْ لَهُمْ: إِذَا جَلَبْتُ السَّيْفَ عَلَى أَرْضٍ، فَإِنْ أَخَذَ شَعْبُ الأَرْضِ رَجُلاً مِنْ بَيْنِهِمْ وَجَعَلُوهُ رَقِيبًا لَهُمْ،

בֶּן אָדָ֗ם דַּבֵּ֤ר בְּנֵֽי עַמְּךָ֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם כִּֽי אָבִ֥יא חָ֑רֶב עָלֶ֖יהָ אֶ֕רֶץ וְלָקְח֨וּ עַם הָאָ֜רֶץ אִ֤ישׁ;אֶחָד֙ מִקְצֵיהֶ֔ם וְנָתְנ֥וּ;אֹת֛וֹ לְצֹפֶֽה לָהֶ֖ם

حزقيال 33: 2 Ezk.33.2

يَا ابْنَ آدَمْ، كَلِّمْ بَنِي شَعْبِكَ وقُلْ لَهُمْ: إِذَا جَلَبْتُ السَّيْفَ عَلَى أَرْضٍ، فَإِنْ أَخَذَ شَعْبُ الأَرْضِ رَجُلاً مِنْ بَيْنِهِمْ وَجَعَلُوهُ رَقِيبًا لَهُمْ،

בֶּן אָדָ֗ם דַּבֵּ֤ר בְּנֵֽי עַמְּךָ֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם כִּֽי אָבִ֥יא חָ֑רֶב עָלֶ֖יהָ אֶ֕רֶץ וְלָקְח֨וּ עַם הָאָ֜רֶץ אִ֤ישׁ;אֶחָד֙ מִקְצֵיהֶ֔ם וְנָתְנ֥וּ;אֹת֛וֹ לְצֹפֶֽה לָהֶ֖ם

حزقيال 33: 7 Ezk.33.7

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَقَدْ جَعَلْتُكَ رَقِيبًا لِبَيْتِ إِسْرَائِيلَ، فَتَسْمَعُ الْكَلاَمَ مِنْ فَمِي، وَتُحَذِّرُهُمْ مِنْ قِبَلِي.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֔ם נְתַתִּ֖יךָ צֹפֶ֥ה לְבֵ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל וְשָׁמַעְתָּ֤ דָּבָ֔ר מִפִּי֙ וְהִזְהַרְתָּ֥;אֹתָ֖ם מִמֶּֽנִּי

حزقيال 33: 10 Ezk.33.10

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ فَكَلِّمْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ أَنْتُمْ تَتَكَلَّمُونَ هكَذَا قَائِلِينَ: إِنَّ مَعَاصِيَنَا وَخَطَايَانَا عَلَيْنَا، وَبِهَا نَحْنُ فَانُونَ، فَكَيْفَ نَحْيَا.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֗ם אֱמֹר֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל אֲמַרְתֶּם֙ כֵּ֤ן לֵאמֹ֔ר כִּֽי פְשָׁעֵ֥ינוּ וְחַטֹּאתֵ֖ינוּ עָלֵ֑ינוּ וּבָ֛ם אֲנַ֥חְנוּ נְמַקִּ֖ים וְאֵ֥יךְ נִֽחְיֶֽה

حزقيال 33: 12 Ezk.33.12

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَقُلْ لِبَنِي شَعْبِكَ: إِنَّ بِرَّ الْبَارِّ لاَ يُنَجِّيهِ فِي يَوْمِ مَعْصِيَتِهِ، وَالشِّرِّيرُ لاَ يَعْثُرُ بِشَرِّهِ فِي يَوْمِ رُجُوعِهِ عَنْ شَرِّهِ. وَلاَ يَسْتَطِيعُ الْبَارُّ أَنْ يَحْيَا فِي يَوْمِ خَطِيئَتِهِ.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֗ם אֱמֹ֤ר אֶל;בְּנֵֽי עַמְּךָ֙ צִדְקַ֣ת הַצַּדִּ֗יק לֹ֤א תַצִּילֶ֙נּוּ֙ בְּי֣וֹם פִּשְׁע֔וֹ הָֽרָשָׁע֙ לֹֽא יִכָּ֣שֶׁל וְרִשְׁעַ֤ת בְּי֖וֹם שׁוּב֣וֹ מֵֽרִשְׁע֑וֹ לֹ֥א יוּכַ֛ל וְצַדִּ֗יק לִֽחְי֥וֹת בְּי֥וֹם חֲטֹאתֽוֹ

حزقيال 33: 17 Ezk.33.17

وَأَبْنَاءُ شَعْبِكَ يَقُولُونَ: لَيْسَتْ طَرِيقُ الرَّبِّ مُسْتَوِيَةً. بَلْ هُمْ طَرِيقُهُمْ غَيْرُ مُسْتَوِيَةٍ.

בְּנֵ֣י עַמְּךָ֔ וְאָמְרוּ֙ לֹ֥א דֶּ֣רֶךְ אֲדֹנָ֑י יִתָּכֵ֖ן וְהֵ֖מָּה דַּרְכָּ֥ם לֹֽא יִתָּכֵֽן

حزقيال 33: 24 Ezk.33.24

يَا ابْنَ آدَمَ، إِنَّ السَّاكِنِينَ فِي هذِهِ الْخِرَبِ فِي أَرْضِ إِسْرَائِيلَ يَتَكَلَّمُونَ قَائِلِينَ: إِنَّ إِبْرَاهِيمَ كَانَ وَاحِدًا وَقَدْ وَرِثَ الأَرْضَ، وَنَحْنُ كَثِيرُونَ، لَنَا أُعْطِيَتِ الأَرْضُ مِيرَاثًا.

בֶּן אָדָ֗ם יֹ֠שְׁבֵי הָאֵ֜לֶּה הֶחֳרָב֨וֹת עַל אַדְמַ֤ת יִשְׂרָאֵל֙ אֹמְרִ֣ים לֵאמֹ֔ר אַבְרָהָ֔ם הָיָ֣ה אֶחָד֙ וַיִּירַ֖שׁ הָאָ֑רֶץ וַאֲנַ֣חְנוּ רַבִּ֔ים לָ֛נוּ נִתְּנָ֥ה הָאָ֖רֶץ לְמוֹרָשָֽׁה

حزقيال 33: 30 Ezk.33.30

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَإِنَّ بَنِي شَعْبِكَ يَتَكَلَّمُونَ عَلَيْكَ بِجَانِبِ الْجُدْرَانِ، وَفِي أَبْوَابِ الْبُيُوتِ، وَيَتَكَلَّمُ الْوَاحِدُ مَعَ الآخَرِ، الرَّجُلُ مَعَ أَخِيهِ قَائِلِينَ: هَلُمَّ اسْمَعُوا مَا هُوَ الْكَلاَمُ الْخَارِجُ مِنْ عِنْدِ الرَّبِّ.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֔ם בְּנֵ֣י עַמְּךָ֗ הַנִּדְבָּרִ֤ים בְּךָ֙ אֵ֣צֶל הַקִּיר֔וֹת וּבְפִתְחֵ֖י הַבָּתִּ֑ים וְדִבֶּר חַ֣ד אֶת אַחַ֗ד אִ֤ישׁ אֶת אָחִיו֙ לֵאמֹ֔ר בֹּֽאוּ;נָ֣א וְשִׁמְע֔וּ מָ֣ה הַדָּבָ֔ר הַיּוֹצֵ֖א מֵאֵ֥ת יְהוָֽה

حزقيال 33: 30 Ezk.33.30

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَإِنَّ بَنِي شَعْبِكَ يَتَكَلَّمُونَ عَلَيْكَ بِجَانِبِ الْجُدْرَانِ، وَفِي أَبْوَابِ الْبُيُوتِ، وَيَتَكَلَّمُ الْوَاحِدُ مَعَ الآخَرِ، الرَّجُلُ مَعَ أَخِيهِ قَائِلِينَ: هَلُمَّ اسْمَعُوا مَا هُوَ الْكَلاَمُ الْخَارِجُ مِنْ عِنْدِ الرَّبِّ.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֔ם בְּנֵ֣י עַמְּךָ֗ הַנִּדְבָּרִ֤ים בְּךָ֙ אֵ֣צֶל הַקִּיר֔וֹת וּבְפִתְחֵ֖י הַבָּתִּ֑ים וְדִבֶּר חַ֣ד אֶת אַחַ֗ד אִ֤ישׁ אֶת אָחִיו֙ לֵאמֹ֔ר בֹּֽאוּ;נָ֣א וְשִׁמְע֔וּ מָ֣ה הַדָּבָ֔ר הַיּוֹצֵ֖א מֵאֵ֥ת יְהוָֽה

حزقيال 34: 2 Ezk.34.2

يَا ابْنَ آدَمَ، تَنَبَّأْ عَلَى رُعَاةِ إِسْرَائِيلَ، تَنَبَّأْ وَقُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ لِلرُّعَاةِ: وَيْلٌ لِرُعَاةِ إِسْرَائِيلَ الَّذِينَ كَانُوا يَرْعَوْنَ أَنْفُسَهُمْ. أَلاَ يَرْعَى الرُّعَاةُ الْغَنَمَ.

בֶּן אָדָ֕ם הִנָּבֵ֖א עַל רוֹעֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל הִנָּבֵ֣א וְאָמַרְתָּ֩ אֲלֵיהֶ֨ם כֹּ֥ה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה לָרֹעִ֜ים ה֤וֹי רֹעֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֤ר הָיוּ֙ רֹעִ֣ים אוֹתָ֔ם הֲל֣וֹא יִרְע֖וּ הָרֹעִֽים הַצֹּ֔אן

حزقيال 35: 2 Ezk.35.2

يَا ابْنَ آدَمَ، اجْعَلْ وَجْهَكَ نَحْوَ جَبَلِ سَعِيرَ وَتَنَبَّأْ عَلَيْهِ،

בֶּן אָדָ֕ם שִׂ֥ים פָּנֶ֖יךָ עַל הַ֣ר שֵׂעִ֑יר וְהִנָּבֵ֖א עָלָֽיו

حزقيال 35: 5 Ezk.35.5

لأَنَّهُ كَانَتْ لَكَ بُغْضَةٌ أَبَدِيَّةٌ، وَدَفَعْتَ بَنِي إِسْرَائِيلَ إِلَى يَدِ السَّيْفِ فِي وَقْتِ مُصِيبَتِهِمْ، وَقْتِ إِثْمِ النِّهَايَةِ.

יַ֗עַן הֱי֤וֹת לְךָ֙ אֵיבַ֣ת עוֹלָ֔ם וַתַּגֵּ֥ר בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל עַל יְדֵי חָ֑רֶב בְּעֵ֣ת אֵידָ֔ם בְּעֵ֖ת עֲוֹ֥ן קֵֽץ

حزقيال 36: 1 Ezk.36.1

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَتَنَبَّأْ لِجِبَالِ إِسْرَائِيلَ وَقُلْ: يَا جِبَالَ إِسْرَائِيلَ اسْمَعِي كَلِمَةَ الرَّبِّ:

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֔ם הִנָּבֵ֖א אֶל;הָרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְאָ֣מַרְתָּ֔ הָרֵי֙ יִשְׂרָאֵ֔ל שִׁמְע֖וּ דְּבַר יְהוָֽה

حزقيال 36: 17 Ezk.36.17

يَا ابْنَ آدَمَ، إِنَّ بَيْتَ إِسْرَائِيلَ لَمَّا سَكَنُوا أَرْضَهُمْ نَجَّسُوهَا بِطَرِيقِهِمْ وَبِأَفْعَالِهِمْ. كَانَتْ طَرِيقُهُمْ أَمَامِي كَنَجَاسَةِ الطَّامِثِ،

בֶּן אָדָ֗ם בֵּ֤ית יִשְׂרָאֵל֙ יֹשְׁבִ֣ים אַדְמָתָ֔ם וַיְטַמְּא֣וּ;אוֹתָ֔הּ בְּדַרְכָּ֖ם וּבַעֲלִֽילוֹתָ֑ם הָיְתָ֥ה דַרְכָּ֖ם לְפָנָֽי כְּטֻמְאַת֙ הַנִּדָּ֔ה

حزقيال 37: 3 Ezk.37.3

فَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، أَتَحْيَا هذِهِ الْعِظَامُ. فَقُلْتُ: يَا سَيِّدُ الرَّبُّ أَنْتَ تَعْلَمُ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י בֶּן אָדָ֕ם הֲתִחְיֶ֖ינָה הָאֵ֑לֶּה הָעֲצָמ֣וֹת וָאֹמַ֕ר אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה אַתָּ֥ה יָדָֽעְתָּ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (4860 آية)