אָמַר (H0559) - ʼâmar | معجم سترونغ العبري

وَكَانَ إِلَيَّ كَلاَمُ الرَّبِّ قَائِلاً:

וַיְהִ֥י אֵלַ֥י דְבַר יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר

يَا ابْنَ آدَمْ، كَلِّمْ بَنِي شَعْبِكَ وقُلْ لَهُمْ: إِذَا جَلَبْتُ السَّيْفَ عَلَى أَرْضٍ، فَإِنْ أَخَذَ شَعْبُ الأَرْضِ رَجُلاً مِنْ بَيْنِهِمْ وَجَعَلُوهُ رَقِيبًا لَهُمْ،

בֶּן אָדָ֗ם דַּבֵּ֤ר בְּנֵֽי עַמְּךָ֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם כִּֽי אָבִ֥יא חָ֑רֶב עָלֶ֖יהָ אֶ֕רֶץ וְלָקְח֨וּ עַם הָאָ֜רֶץ אִ֤ישׁ;אֶחָד֙ מִקְצֵיהֶ֔ם וְנָתְנ֥וּ;אֹת֛וֹ לְצֹפֶֽה לָהֶ֖ם

حزقيال 33: 8 Ezk.33.8

إِذَا قُلْتُ لِلشِّرِّيرِ: يَا شِرِّيرُ مَوْتًا تَمُوتُ. فَإِنْ لَمْ تَتَكَلَّمْ لِتُحَذِّرَ الشِّرِّيرَ مِنْ طَرِيقِهِ، فَذلِكَ الشِّرِّيرُ يَمُوتُ بِذَنْبِهِ، أَمَّا دَمُهُ فَمِنْ يَدِكَ أَطْلُبُهُ.

בְּאָמְרִ֣י לָרָשָׁ֗ע רָשָׁע֙ מ֣וֹת תָּמ֔וּת וְלֹ֣א דִבַּ֔רְתָּ לְהַזְהִ֥יר רָשָׁ֖ע מִדַּרְכּ֑וֹ ה֤וּא רָשָׁע֙ יָמ֔וּת בַּעֲוֹנ֣וֹ וְדָמ֖וֹ מִיָּדְךָ֥ אֲבַקֵּֽשׁ

حزقيال 33: 10 Ezk.33.10

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ فَكَلِّمْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ أَنْتُمْ تَتَكَلَّمُونَ هكَذَا قَائِلِينَ: إِنَّ مَعَاصِيَنَا وَخَطَايَانَا عَلَيْنَا، وَبِهَا نَحْنُ فَانُونَ، فَكَيْفَ نَحْيَا.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֗ם אֱמֹר֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל אֲמַרְתֶּם֙ כֵּ֤ן לֵאמֹ֔ר כִּֽי פְשָׁעֵ֥ינוּ וְחַטֹּאתֵ֖ינוּ עָלֵ֑ינוּ וּבָ֛ם אֲנַ֥חְנוּ נְמַקִּ֖ים וְאֵ֥יךְ נִֽחְיֶֽה

حزقيال 33: 10 Ezk.33.10

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ فَكَلِّمْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ أَنْتُمْ تَتَكَلَّمُونَ هكَذَا قَائِلِينَ: إِنَّ مَعَاصِيَنَا وَخَطَايَانَا عَلَيْنَا، وَبِهَا نَحْنُ فَانُونَ، فَكَيْفَ نَحْيَا.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֗ם אֱמֹר֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל אֲמַרְתֶּם֙ כֵּ֤ן לֵאמֹ֔ר כִּֽי פְשָׁעֵ֥ינוּ וְחַטֹּאתֵ֖ינוּ עָלֵ֑ינוּ וּבָ֛ם אֲנַ֥חְנוּ נְמַקִּ֖ים וְאֵ֥יךְ נִֽחְיֶֽה

حزقيال 33: 10 Ezk.33.10

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ فَكَلِّمْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ أَنْتُمْ تَتَكَلَّمُونَ هكَذَا قَائِلِينَ: إِنَّ مَعَاصِيَنَا وَخَطَايَانَا عَلَيْنَا، وَبِهَا نَحْنُ فَانُونَ، فَكَيْفَ نَحْيَا.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֗ם אֱמֹר֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל אֲמַרְתֶּם֙ כֵּ֤ן לֵאמֹ֔ר כִּֽי פְשָׁעֵ֥ינוּ וְחַטֹּאתֵ֖ינוּ עָלֵ֑ינוּ וּבָ֛ם אֲנַ֥חְנוּ נְמַקִּ֖ים וְאֵ֥יךְ נִֽחְיֶֽה

حزقيال 33: 11 Ezk.33.11

قُلْ لَهُمْ: حَيٌّ أَنَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، إِنِّي لاَ أُسَرُّ بِمَوْتِ الشِّرِّيرِ، بَلْ بِأَنْ يَرْجعَ الشِّرِّيرُ عَنْ طَرِيقِهِ وَيَحْيَا. اِرْجِعُوا، ارْجِعُوا عَنْ طُرُقِكُمُ الرَّدِيئَةِ. فَلِمَاذَا تَمُوتُونَ يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ.

אֱמֹ֨ר אֲלֵיהֶ֜ם חַי אָ֣נִי נְאֻ֣ם אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה אִם אֶחְפֹּץ֙ בְּמ֣וֹת הָרָשָׁ֔ע כִּ֣י;אִם בְּשׁ֥וּב רָשָׁ֛ע מִדַּרְכּ֖וֹ וְחָיָ֑ה שׁ֣וּבוּ שׁ֜וּבוּ מִדַּרְכֵיכֶ֧ם הָרָעִ֛ים וְלָ֥מָּה תָמ֖וּתוּ בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל

حزقيال 33: 12 Ezk.33.12

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَقُلْ لِبَنِي شَعْبِكَ: إِنَّ بِرَّ الْبَارِّ لاَ يُنَجِّيهِ فِي يَوْمِ مَعْصِيَتِهِ، وَالشِّرِّيرُ لاَ يَعْثُرُ بِشَرِّهِ فِي يَوْمِ رُجُوعِهِ عَنْ شَرِّهِ. وَلاَ يَسْتَطِيعُ الْبَارُّ أَنْ يَحْيَا فِي يَوْمِ خَطِيئَتِهِ.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֗ם אֱמֹ֤ר אֶל;בְּנֵֽי עַמְּךָ֙ צִדְקַ֣ת הַצַּדִּ֗יק לֹ֤א תַצִּילֶ֙נּוּ֙ בְּי֣וֹם פִּשְׁע֔וֹ הָֽרָשָׁע֙ לֹֽא יִכָּ֣שֶׁל וְרִשְׁעַ֤ת בְּי֖וֹם שׁוּב֣וֹ מֵֽרִשְׁע֑וֹ לֹ֥א יוּכַ֛ל וְצַדִּ֗יק לִֽחְי֥וֹת בְּי֥וֹם חֲטֹאתֽוֹ

حزقيال 33: 13 Ezk.33.13

إِذَا قُلْتُ لِلْبَارِّ: حَيَاةً تَحْيَا. فَاتَّكَلَ هُوَ عَلَى بِرِّهِ وَأَثِمَ، فَبِرُّهُ كُلُّهُ لاَ يُذْكَرُ، بَلْ بِإِثْمِهِ الَّذِي فَعَلَهُ يَمُوتُ.

בְּאָמְרִ֤י לַצַּדִּיק֙ חָיֹ֣ה יִֽחְיֶ֔ה בָטַ֥ח וְהֽוּא עַל צִדְקָת֖וֹ וְעָ֣שָׂה;עָ֑וֶל צִדְקֹתָיו֙ כָּל לֹ֣א תִזָּכַ֔רְנָה וּבְעַוְל֥וֹ אֲשֶׁר עָשָׂ֖ה;בּ֥וֹ יָמֽוּת

حزقيال 33: 14 Ezk.33.14

وَإِذَا قُلْتُ لِلشِّرِّيرِ: مَوْتًا تَمُوتُ. فَإِنْ رَجَعَ عَنْ خَطِيَّتِهِ وَعَمِلَ بِالْعَدْلِ وَالْحَقِّ،

וּבְאָמְרִ֥י לָֽרָשָׁ֖ע מ֣וֹת תָּמ֑וּת וְשָׁב֙ מֵֽחַטָּאת֔וֹ וְעָשָׂ֥ה מִשְׁפָּ֖ט וּצְדָקָֽה

حزقيال 33: 17 Ezk.33.17

وَأَبْنَاءُ شَعْبِكَ يَقُولُونَ: لَيْسَتْ طَرِيقُ الرَّبِّ مُسْتَوِيَةً. بَلْ هُمْ طَرِيقُهُمْ غَيْرُ مُسْتَوِيَةٍ.

בְּנֵ֣י עַמְּךָ֔ וְאָמְרוּ֙ לֹ֥א דֶּ֣רֶךְ אֲדֹנָ֑י יִתָּכֵ֖ן וְהֵ֖מָּה דַּרְכָּ֥ם לֹֽא יִתָּכֵֽן

حزقيال 33: 20 Ezk.33.20

وَأَنْتُمْ تَقُولُونَ: إِنَّ طَرِيقَ الرَّبِّ غَيْرُ مُسْتَوِيَةٍ. إِنِّي أَحْكُمُ عَلَى كُلِّ وَاحِدٍ مِنْكُمْ كَطُرُقِهِ يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ.

וַאֲמַרְתֶּ֕ם דֶּ֣רֶךְ אֲדֹנָ֑י לֹ֥א יִתָּכֵ֖ן אֶשְׁפּ֥וֹט אִ֧ישׁ אֶתְכֶ֖ם כִּדְרָכָ֛יו בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל

حزقيال 33: 21 Ezk.33.21

وَكَانَ فِي السَّنَةِ الثَّانِيَةِ عَشَرَةَ مِنْ سَبْيِنَا، فِي الشَّهْرِ الْعَاشِرِ، فِي الْخَامِسِ مِنَ الشَّهْرِ، أَنَّهُ جَاءَ إِلَيَّ مُنْفَلِتٌ مِنْ أُورُشَلِيمَ، فَقَالَ: قَدْ ضُرِبَتِ الْمَدِينَةُ.

וַיְהִ֞י שָׁנָ֗ה בִּשְׁתֵּ֧י עֶשְׂרֵ֣ה לְגָלוּתֵ֑נוּ בָּעֲשִׂרִ֛י בַּחֲמִשָּׁ֥ה לַחֹ֖דֶשׁ בָּא אֵלַ֨י הַפָּלִ֧יט מִירוּשָׁלִַ֛ם לֵאמֹ֖ר הֻכְּתָ֥ה הָעִֽיר

حزقيال 33: 23 Ezk.33.23

فَكَانَ إِلَيَّ كَلاَمُ الرَّبِّ قَائِلاً:

וַיְהִ֥י אֵלַ֥י דְבַר יְהֹוָ֖ה לֵאמֹֽר

حزقيال 33: 24 Ezk.33.24

يَا ابْنَ آدَمَ، إِنَّ السَّاكِنِينَ فِي هذِهِ الْخِرَبِ فِي أَرْضِ إِسْرَائِيلَ يَتَكَلَّمُونَ قَائِلِينَ: إِنَّ إِبْرَاهِيمَ كَانَ وَاحِدًا وَقَدْ وَرِثَ الأَرْضَ، وَنَحْنُ كَثِيرُونَ، لَنَا أُعْطِيَتِ الأَرْضُ مِيرَاثًا.

בֶּן אָדָ֗ם יֹ֠שְׁבֵי הָאֵ֜לֶּה הֶחֳרָב֨וֹת עַל אַדְמַ֤ת יִשְׂרָאֵל֙ אֹמְרִ֣ים לֵאמֹ֔ר אַבְרָהָ֔ם הָיָ֣ה אֶחָד֙ וַיִּירַ֖שׁ הָאָ֑רֶץ וַאֲנַ֣חְנוּ רַבִּ֔ים לָ֛נוּ נִתְּנָ֥ה הָאָ֖רֶץ לְמוֹרָשָֽׁה

حزقيال 33: 24 Ezk.33.24

يَا ابْنَ آدَمَ، إِنَّ السَّاكِنِينَ فِي هذِهِ الْخِرَبِ فِي أَرْضِ إِسْرَائِيلَ يَتَكَلَّمُونَ قَائِلِينَ: إِنَّ إِبْرَاهِيمَ كَانَ وَاحِدًا وَقَدْ وَرِثَ الأَرْضَ، وَنَحْنُ كَثِيرُونَ، لَنَا أُعْطِيَتِ الأَرْضُ مِيرَاثًا.

בֶּן אָדָ֗ם יֹ֠שְׁבֵי הָאֵ֜לֶּה הֶחֳרָב֨וֹת עַל אַדְמַ֤ת יִשְׂרָאֵל֙ אֹמְרִ֣ים לֵאמֹ֔ר אַבְרָהָ֔ם הָיָ֣ה אֶחָד֙ וַיִּירַ֖שׁ הָאָ֑רֶץ וַאֲנַ֣חְנוּ רַבִּ֔ים לָ֛נוּ נִתְּנָ֥ה הָאָ֖רֶץ לְמוֹרָשָֽׁה

حزقيال 33: 25 Ezk.33.25

لِذلِكَ قُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: تَأْكُلُونَ بِالدَّمِ وَتَرْفَعُونَ أَعْيُنَكُمْ إِلَى أَصْنَامِكُمْ وَتَسْفِكُونَ الدَّمَ، أَفَتَرِثُونَ الأَرْضَ.

לָכֵן֩ אֱמֹ֨ר אֲלֵיהֶ֜ם כֹּֽה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה תֹּאכֵ֛לוּ עַל;הַדָּ֧ם תִּשְׂא֥וּ וְעֵינֵכֶ֛ם אֶל גִּלּוּלֵיכֶ֖ם תִּשְׁפֹּ֑כוּ וְדָ֣ם תִּירָֽשׁוּ וְהָאָ֖רֶץ

حزقيال 33: 25 Ezk.33.25

لِذلِكَ قُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: تَأْكُلُونَ بِالدَّمِ وَتَرْفَعُونَ أَعْيُنَكُمْ إِلَى أَصْنَامِكُمْ وَتَسْفِكُونَ الدَّمَ، أَفَتَرِثُونَ الأَرْضَ.

לָכֵן֩ אֱמֹ֨ר אֲלֵיהֶ֜ם כֹּֽה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה תֹּאכֵ֛לוּ עַל;הַדָּ֧ם תִּשְׂא֥וּ וְעֵינֵכֶ֛ם אֶל גִּלּוּלֵיכֶ֖ם תִּשְׁפֹּ֑כוּ וְדָ֣ם תִּירָֽשׁוּ וְהָאָ֖רֶץ

حزقيال 33: 27 Ezk.33.27

قُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: حَيٌّ أَنَا، إِنَّ الَّذِينَ فِي الْخِرَبِ يَسْقُطُونَ بِالسَّيْفِ، وَالَّذِي هُوَ عَلَى وَجْهِ الْحَقْلِ أَبْذِلُهُ لِلْوَحْشِ مَأْكَلاً، وَالَّذِينَ فِي الْحُصُونِ وَفِي الْمَغَايِرِ يَمُوتُونَ بِالْوَبَإِ.

כֹּֽה;תֹאמַ֨ר אֲלֵהֶ֜ם כֹּה אָמַ֨ר אֲדֹנָ֣י יְהוִה֮ חַי אָנִי֒ אִם;לֹ֞א אֲשֶׁ֤ר בֶּֽחֳרָבוֹת֙ יִפֹּ֔לוּ בַּחֶ֣רֶב וַֽאֲשֶׁר֙ עַל פְּנֵ֣י הַשָּׂדֶ֔ה נְתַתִּ֖יו לַחַיָּ֥ה לְאָכְל֑וֹ וַאֲשֶׁ֛ר בַּמְּצָד֥וֹת וּבַמְּעָר֖וֹת יָמֽוּתוּ בַּדֶּ֥בֶר

حزقيال 33: 30 Ezk.33.30

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَإِنَّ بَنِي شَعْبِكَ يَتَكَلَّمُونَ عَلَيْكَ بِجَانِبِ الْجُدْرَانِ، وَفِي أَبْوَابِ الْبُيُوتِ، وَيَتَكَلَّمُ الْوَاحِدُ مَعَ الآخَرِ، الرَّجُلُ مَعَ أَخِيهِ قَائِلِينَ: هَلُمَّ اسْمَعُوا مَا هُوَ الْكَلاَمُ الْخَارِجُ مِنْ عِنْدِ الرَّبِّ.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֔ם בְּנֵ֣י עַמְּךָ֗ הַנִּדְבָּרִ֤ים בְּךָ֙ אֵ֣צֶל הַקִּיר֔וֹת וּבְפִתְחֵ֖י הַבָּתִּ֑ים וְדִבֶּר חַ֣ד אֶת אַחַ֗ד אִ֤ישׁ אֶת אָחִיו֙ לֵאמֹ֔ר בֹּֽאוּ;נָ֣א וְשִׁמְע֔וּ מָ֣ה הַדָּבָ֔ר הַיּוֹצֵ֖א מֵאֵ֥ת יְהוָֽה

حزقيال 34: 1 Ezk.34.1

وَكَانَ إِلَيَّ كَلاَمُ الرَّبِّ قَائِلاً:

וַיְהִ֥י אֵלַ֥י דְבַר יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר

حزقيال 34: 2 Ezk.34.2

يَا ابْنَ آدَمَ، تَنَبَّأْ عَلَى رُعَاةِ إِسْرَائِيلَ، تَنَبَّأْ وَقُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ لِلرُّعَاةِ: وَيْلٌ لِرُعَاةِ إِسْرَائِيلَ الَّذِينَ كَانُوا يَرْعَوْنَ أَنْفُسَهُمْ. أَلاَ يَرْعَى الرُّعَاةُ الْغَنَمَ.

בֶּן אָדָ֕ם הִנָּבֵ֖א עַל רוֹעֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל הִנָּבֵ֣א וְאָמַרְתָּ֩ אֲלֵיהֶ֨ם כֹּ֥ה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה לָרֹעִ֜ים ה֤וֹי רֹעֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֤ר הָיוּ֙ רֹעִ֣ים אוֹתָ֔ם הֲל֣וֹא יִרְע֖וּ הָרֹעִֽים הַצֹּ֔אן

حزقيال 34: 2 Ezk.34.2

يَا ابْنَ آدَمَ، تَنَبَّأْ عَلَى رُعَاةِ إِسْرَائِيلَ، تَنَبَّأْ وَقُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ لِلرُّعَاةِ: وَيْلٌ لِرُعَاةِ إِسْرَائِيلَ الَّذِينَ كَانُوا يَرْعَوْنَ أَنْفُسَهُمْ. أَلاَ يَرْعَى الرُّعَاةُ الْغَنَمَ.

בֶּן אָדָ֕ם הִנָּבֵ֖א עַל רוֹעֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל הִנָּבֵ֣א וְאָמַרְתָּ֩ אֲלֵיהֶ֨ם כֹּ֥ה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה לָרֹעִ֜ים ה֤וֹי רֹעֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֤ר הָיוּ֙ רֹעִ֣ים אוֹתָ֔ם הֲל֣וֹא יִרְע֖וּ הָרֹעִֽים הַצֹּ֔אן

حزقيال 34: 10 Ezk.34.10

هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هأَنَذَا عَلَى الرُّعَاةِ وَأَطْلُبُ غَنَمِي مِنْ يَدِهِمْ، وَأَكُفُّهُمْ عَنْ رَعْيِ الْغَنَمِ، وَلاَ يَرْعَى الرُّعَاةُ أَنْفُسَهُمْ بَعْدُ، فَأُخَلِّصُ غَنَمِي مِنْ أَفْوَاهِهِمْ فَلاَ تَكُونُ لَهُمْ مَأْكَلاً.

כֹּה אָמַ֞ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה הִנְנִ֨י אֶֽל הָרֹעִ֜ים וְֽדָרַשְׁתִּ֧י צֹאנִ֣י מִיָּדָ֗ם וְהִשְׁבַּתִּים֙ מֵרְע֣וֹת צֹ֔אן וְלֹא יִרְע֥וּ הָרֹעִ֖ים אוֹתָ֑ם ע֛וֹד וְהִצַּלְתִּ֤י צֹאנִי֙ מִפִּיהֶ֔ם וְלֹֽא תִהְיֶ֥יןָ לָהֶ֖ם לְאָכְלָֽה

حزقيال 34: 11 Ezk.34.11

لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هأَنَذَا أَسْأَلُ عَنْ غَنَمِي وَأَفْتَقِدُهَا.

כִּ֛י כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה הִנְנִי;אָ֕נִי וְדָרַשְׁתִּ֥י אֶת צֹאנִ֖י וּבִקַּרְתִּֽים

حزقيال 34: 17 Ezk.34.17

وَأَنْتُمْ يَا غَنَمِي، فَهكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هأَنَذَا أَحْكُمُ بَيْنَ شَاةٍ وَشَاةٍ، بَيْنَ كِبَاشٍ وَتُيُوسٍ.

וְאַתֵּ֣נָה צֹאנִ֔י כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה הִנְנִ֤י שֹׁפֵט֙ בֵּֽין שֶׂ֣ה לָשֶׂ֔ה לָאֵילִ֖ים וְלָעַתּוּדִֽים

حزقيال 34: 20 Ezk.34.20

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ لَهُمْ: هأَنَذَا أَحْكُمُ بَيْنَ الشَّاةِ السَّمِينَةِ وَالشَّاةِ الْمَهْزُولَةِ.

לָכֵ֗ן כֹּ֥ה אָמַ֛ר אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה אֲלֵיהֶ֑ם הִנְנִי;אָ֕נִי וְשָֽׁפַטְתִּי֙ בֵּֽין שֶׂ֣ה בִרְיָ֔ה שֶׂ֖ה רָזָֽה

حزقيال 35: 1 Ezk.35.1

وَكَانَ إِلَيَّ كَلاَمُ الرَّبِّ قَائِلاً:

וַיְהִ֥י אֵלַ֥י דְבַר יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר

حزقيال 35: 3 Ezk.35.3

وَقُلْ لَهُ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هأَنَذَا عَلَيْكَ يَا جَبَلَ سَعِيرَ، وَأَمُدُّ يَدِي عَلَيْكَ وَأَجْعَلُكَ خَرَابًا مُقْفِرًا.

וְאָמַ֣רְתָּ לּ֗וֹ כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה הִנְנִ֥י אֵלֶ֖יךָ הַר שֵׂעִ֑יר וְנָטִ֤יתִי יָדִי֙ עָלֶ֔יךָ וּנְתַתִּ֖יךָ שְׁמָמָ֥ה וּמְשַׁמָּֽה

حزقيال 35: 3 Ezk.35.3

وَقُلْ لَهُ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هأَنَذَا عَلَيْكَ يَا جَبَلَ سَعِيرَ، وَأَمُدُّ يَدِي عَلَيْكَ وَأَجْعَلُكَ خَرَابًا مُقْفِرًا.

וְאָמַ֣רְתָּ לּ֗וֹ כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה הִנְנִ֥י אֵלֶ֖יךָ הַר שֵׂעִ֑יר וְנָטִ֤יתִי יָדִי֙ עָלֶ֔יךָ וּנְתַתִּ֖יךָ שְׁמָמָ֥ה וּמְשַׁמָּֽה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (5282 آية)