المعنى المختصر للكلمة
raq:
properly, leanness, i.e. (figuratively) limitation
اللفظ الأصلي
רַק
نوع الكلمة
Adverb
طريقة النطق
raq
(rak)
تكرار الورود في الكتاب
105
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
1
properly, leanness, i.e. (figuratively) limitation
2
only adverbial, merely, or conjunctional, although
الإنجليزية — KJV Translation Tags
but
even
except
howbeit howsoever
at the least
nevertheless
nothing but
notwithstanding
only
save
so (that)
surely
yet (so)
in any wise
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
רַ֥ק (16×)
רַ֣ק (15×)
רַ֚ק (11×)
רַק (9×)
רַ֠ק (7×)
רַ֗ק (7×)
רַ֛ק (6×)
רַ֖ק (5×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (105 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
التكوين 6: 5
Gen.6.5
وَرَأَى الرَّبُّ أَنَّ شَرَّ الإِنْسَانِ قَدْ كَثُرَ فِي الأَرْضِ، وَأَنَّ كُلَّ تَصَوُّرِ أَفْكَارِ قَلْبِهِ إِنَّمَا هُوَ شِرِّيرٌ كُلَّ يَوْمٍ.
וַיַּ֣רְא יְהוָ֔ה כִּ֥י רָעַ֥ת הָאָדָ֖ם רַבָּ֛ה בָּאָ֑רֶץ וְכָל יֵ֙צֶר֙ מַחְשְׁבֹ֣ת לִבּ֔וֹ רַ֥ק רַ֖ע כָּל הַיּֽוֹם
التكوين 14: 24
Gen.14.24
لَيْسَ لِي غَيْرَ الَّذِي أَكَلَهُ الْغِلْمَانُ، وَأَمَّا نَصِيبُ الرِّجَالِ الَّذِينَ ذَهَبُوا مَعِي: عَانِرَ وَأَشْكُولَ وَمَمْرَا، فَهُمْ يَأْخُذُونَ نَصِيبَهُمْ.
בִּלְעָדַ֗י רַ֚ק אֲשֶׁ֣ר אָֽכְל֣וּ הַנְּעָרִ֔ים וְחֵ֙לֶק֙ הָֽאֲנָשִׁ֔ים אֲשֶׁ֥ר הָלְכ֖וּ אִתִּ֑י עָנֵר֙ אֶשְׁכֹּ֣ל וּמַמְרֵ֔א הֵ֖ם יִקְח֥וּ חֶלְקָֽם
التكوين 19: 8
Gen.19.8
هُوَذَا لِي ابْنَتَانِ لَمْ تَعْرِفَا رَجُلاً. أُخْرِجُهُمَا إِلَيْكُمْ فَافْعَلُوا بِهِمَا كَمَا يَحْسُنُ فِي عُيُونِكُمْ. وَأَمَّا هذَانِ الرَّجُلاَنِ فَلاَ تَفْعَلُوا شَيْئًا، لأَنَّهُمَا قَدْ دَخَلاَ تَحْتَ ظِلِّ سَقْفِي.
נָ֨א;הִנֵּה לִ֜י שְׁתֵּ֣י;בָנ֗וֹת לֹֽא יָדְעוּ֙ אִ֔ישׁ אוֹצִֽיאָה;נָּ֤א;אֶתְהֶן֙ אֲלֵיכֶ֔ם וַעֲשׂ֣וּ לָהֶ֔ן כַּטּ֖וֹב בְּעֵינֵיכֶ֑ם רַ֠ק הָאֵל֙ לָֽאֲנָשִׁ֤ים אַל תַּעֲשׂ֣וּ דָבָ֔ר כִּֽי;עַל כֵּ֥ן בָּ֖אוּ בְּצֵ֥ל קֹרָתִֽי
التكوين 20: 11
Gen.20.11
فَقَالَ إِبْرَاهِيمُ: إِنِّي قُلْتُ: لَيْسَ فِي هذَا الْمَوْضِعِ خَوْفُ اللهِ الْبَتَّةَ، فَيَقْتُلُونَنِي لأَجْلِ امْرَأَتِي.
וַיֹּ֙אמֶר֙ אַבְרָהָ֔ם כִּ֣י אָמַ֗רְתִּי אֵין הַזֶּ֑ה בַּמָּק֖וֹם יִרְאַ֣ת אֱלֹהִ֔ים רַ֚ק וַהֲרָג֖וּנִי עַל;דְּבַ֥ר אִשְׁתִּֽי
التكوين 24: 8
Gen.24.8
وَإِنْ لَمْ تَشَإِ الْمَرْأَةُ أَنْ تَتْبَعَكَ، تَبَرَّأْتَ مِنْ حَلْفِي هذَا. أَمَّا ابْنِي فَلاَ تَرْجعْ إِلَى هُنَاكَ.
וְאִם לֹ֨א תֹאבֶ֤ה הָֽאִשָּׁה֙ לָלֶ֣כֶת;אַחֲרֶ֔יךָ וְנִקִּ֕יתָ מִשְּׁבֻעָתִ֖י זֹ֑את רַ֣ק;בְּנִ֔י לֹ֥א תָשֵׁ֖ב שָֽׁמָּה
التكوين 26: 29
Gen.26.29
أَنْ لاَ تَصْنَعَ بِنَا شَرًّا، كَمَا لَمْ نَمَسَّكَ وَكَمَا لَمْ نَصْنَعْ بِكَ إِلاَّ خَيْرًا وَصَرَفْنَاكَ بِسَلاَمٍ. أَنْتَ الآنَ مُبَارَكُ الرَّبِّ.
אִם תַּעֲשֵׂ֨ה עִמָּ֜נוּ רָעָ֗ה כַּאֲשֶׁר֙ לֹ֣א נְגַֽעֲנ֔וּךָ וְכַאֲשֶׁ֨ר עָשִׂ֤ינוּ עִמְּךָ֙ רַק ט֔וֹב וַנְּשַׁלֵּֽחֲךָ֖ בְּשָׁל֑וֹם אַתָּ֥ה עַתָּ֖ה בְּר֥וּךְ יְהוָֽה
التكوين 41: 40
Gen.41.40
أَنْتَ تَكُونُ عَلَى بَيْتِي، وَعَلَى فَمِكَ يُقَبِّلُ جَمِيعُ شَعْبِي إِلاَّ إِنَّ الْكُرْسِيَّ أَكُونُ فِيهِ أَعْظَمَ مِنْكَ.
אַתָּה֙ תִּהְיֶ֣ה עַל בֵּיתִ֔י וְעַל פִּ֖יךָ יִשַּׁ֣ק כָּל עַמִּ֑י רַ֥ק הַכִּסֵּ֖א אֶגְדַּ֥ל מִמֶּֽךָּ
التكوين 47: 22
Gen.47.22
إِلاَّ إِنَّ أَرْضَ الْكَهَنَةِ لَمْ يَشْتَرِهَا، إِذْ كَانَتْ لِلْكَهَنَةِ فَرِيضَةٌ مِنْ قِبَلِ فِرْعَوْنَ، فَأَكَلُوا فَرِيضَتَهُمُ الَّتِي أَعْطَاهُمْ فِرْعَوْنُ، لِذلِكَ لَمْ يَبِيعُوا أَرْضَهُمْ.
רַ֛ק אַדְמַ֥ת הַכֹּהֲנִ֖ים לֹ֣א קָנָ֑ה כִּי֩ לַכֹּהֲנִ֜ים חֹ֨ק מֵאֵ֣ת פַּרְעֹ֗ה וְאָֽכְל֤וּ חֻקָּם֙ אֲשֶׁ֨ר נָתַ֤ן;לָהֶם֙ פַּרְעֹ֔ה עַל;כֵּ֕ן לֹ֥א מָכְר֖וּ אַדְמָתָֽם
التكوين 47: 26
Gen.47.26
فَجَعَلَهَا يُوسُفُ فَرْضًا عَلَى أَرْضِ مِصْرَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ: لِفِرْعَوْنَ الْخُمْسُ. إِلاَّ إِنَّ أَرْضَ الْكَهَنَةِ وَحْدَهُمْ لَمْ تَصِرْ لِفِرْعَوْنَ.
וַיָּ֣שֶׂם;אֹתָ֣הּ יוֹסֵ֡ף לְחֹק֩ עַל אַדְמַ֥ת מִצְרַ֛יִם עַד הַזֶּ֜ה הַיּ֨וֹם לְפַרְעֹ֖ה לַחֹ֑מֶשׁ רַ֞ק אַדְמַ֤ת הַכֹּֽהֲנִים֙ לְבַדָּ֔ם לֹ֥א הָיְתָ֖ה לְפַרְעֹֽה
التكوين 50: 8
Gen.50.8
وَكُلُّ بَيْتِ يُوسُفَ وَإِخْوَتُهُ وَبَيْتُ أَبِيهِ، غَيْرَ أَنَّهُمْ تَرَكُوا أَوْلاَدَهُمْ وَغَنَمَهُمْ وَبَقَرَهُمْ فِي أَرْضِ جَاسَانَ.
וְכֹל֙ בֵּ֣ית יוֹסֵ֔ף וְאֶחָ֖יו וּבֵ֣ית אָבִ֑יו רַ֗ק עָזְב֖וּ טַפָּם֙ וְצֹאנָ֣ם וּבְקָרָ֔ם בְּאֶ֥רֶץ גֹּֽשֶׁן
الخروج 8: 9
Exo.8.9
فَقَالَ مُوسَى لِفِرْعَوْنَ: عَيِّنْ لِي مَتَى أُصَلِّي لأَجْلِكَ وَلأَجْلِ عَبِيدِكَ وَشَعْبِكَ لِقَطْعِ الضَّفَادِعِ عَنْكَ وَعَنْ بُيُوتِكَ. وَلكِنَّهَا تَبْقَى فِي النَّهْرِ.
וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֣ה לְפַרְעֹה֮ הִתְפָּאֵ֣ר עָלַי֒ לְמָתַ֣י אַעְתִּ֣יר לְךָ֗ וְלַעֲבָדֶ֙יךָ֙ וּֽלְעַמְּךָ֔ לְהַכְרִית֙ הַֽצֲפַרְדְּעִ֔ים מִמְּךָ֖ וּמִבָּתֶּ֑יךָ רַ֥ק תִּשָּׁאַֽרְנָה בַּיְאֹ֖ר
الخروج 8: 11
Exo.8.11
فَتَرْتَفِعُ الضَّفَادِعُ عَنْكَ وَعَنْ بُيُوتِكَ وَعَبِيدِكَ وَشَعْبِكَ، وَلكِنَّهَا تَبْقَى فِي النَّهْرِ.
וְסָר֣וּ הַֽצְפַרְדְּעִ֗ים מִמְּךָ֙ וּמִבָּ֣תֶּ֔יךָ וּמֵעֲבָדֶ֖יךָ וּמֵעַמֶּ֑ךָ רַ֥ק תִּשָּׁאַֽרְנָה בַּיְאֹ֖ר
الخروج 8: 28
Exo.8.28
فَقَالَ فِرْعَوْنُ: أَنَا أُطْلِقُكُمْ لِتَذْبَحُوا لِلرَّبِّ إِلهِكُمْ فِي الْبَرِّيَّةِ، وَلكِنْ لاَ تَذْهَبُوا بَعِيدًا. صَلِّيَا لأَجْلِي.
וַיֹּ֣אמֶר פַּרְעֹ֗ה אָנֹכִ֞י אֲשַׁלַּ֤ח;אֶתְכֶם֙ וּזְבַחְתֶּ֞ם לַיהוָ֤ה אֱלֹֽהֵיכֶם֙ בַּמִּדְבָּ֔ר רַ֛ק לֹא לָלֶ֑כֶת הַרְחֵ֥ק;תַרְחִ֖יקוּ הַעְתִּ֖ירוּ בַּעֲדִֽי
الخروج 8: 29
Exo.8.29
فَقَالَ مُوسَى: هَا أَنَا أَخْرُجُ مِنْ لَدُنْكَ وَأُصَلِّي إِلَى الرَّبِّ، فَتَرْتَفِعُ الذُّبَّانُ عَنْ فِرْعَوْنَ وَعَبِيدِهِ وَشَعْبِهِ غَدًا. وَلكِنْ لاَ يَعُدْ فِرْعَوْنُ يُخَاتِلُ حَتَّى لاَ يُطْلِقَ الشَّعْبَ لِيَذْبَحَ لِلرَّبِّ.
וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֜י יוֹצֵ֤א מֵֽעִמָּךְ֙ וְהַעְתַּרְתִּ֣י אֶל יְהוָ֔ה וְסָ֣ר הֶעָרֹ֗ב מִפַּרְעֹ֛ה מֵעֲבָדָ֥יו וּמֵעַמּ֖וֹ מָחָ֑ר רַ֗ק אַל יֹסֵ֤ף פַּרְעֹה֙ הָתֵ֔ל לְבִלְתִּי֙ שַׁלַּ֣ח הָעָ֔ם לִזְבֹּ֖חַ לַֽיהוָֽה
الخروج 9: 26
Exo.9.26
إِلاَّ أَرْضَ جَاسَانَ حَيْثُ كَانَ بَنُو إِسْرَائِيلَ، فَلَمْ يَكُنْ فِيهَا بَرَدٌ.
רַ֚ק בְּאֶ֣רֶץ גֹּ֔שֶׁן אֲשֶׁר;שָׁ֖ם בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל לֹ֥א הָיָ֖ה בָּרָֽד
الخروج 10: 17
Exo.10.17
وَالآنَ اصْفَحَا عَنْ خَطِيَّتِي هذِهِ الْمَرَّةَ فَقَطْ، وَصَلِّيَا إِلَى الرَّبِّ إِلهِكُمَا لِيَرْفَعَ عَنِّي هذَا الْمَوْتَ فَقَطْ.
וְעַתָּ֗ה שָׂ֣א;נָ֤א חַטָּאתִי֙ הַפַּ֔עַם אַ֣ךְ וְהַעְתִּ֖ירוּ לַיהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֑ם וְיָסֵר֙ מֵֽעָלַ֔י הַזֶּֽה הַמָּ֥וֶת רַ֖ק
الخروج 10: 24
Exo.10.24
فَدَعَا فِرْعَوْنُ مُوسَى وَقَالَ: اذْهَبُوا اعْبُدُوا الرَّبَّ. غَيْرَ أَنَّ غَنَمَكُمْ وَبَقَرَكُمْ تَبْقَى. أَوْلاَدُكُمْ أَيْضًا تَذْهَبُ مَعَكُمْ.
וַיִּקְרָ֨א פַרְעֹ֜ה מֹשֶׁ֗ה וַיֹּ֙אמֶר֙ לְכוּ֙ עִבְד֣וּ יְהוָ֔ה רַ֛ק צֹאנְכֶ֥ם וּבְקַרְכֶ֖ם יֻצָּ֑ג טַפְּכֶ֖ם גַּֽם יֵלֵ֥ךְ עִמָּכֶֽם
الخروج 21: 19
Exo.21.19
فَإِنْ قَامَ وَتَمَشَّى خَارِجًا عَلَى عُكَّازِهِ يَكُونُ الضَّارِبُ بَرِيئًا. إِلاَّ عُطْلَتَهُ، وَيُنْفِقُ عَلَى شِفَائِهِ.
אִם יָק֞וּם וְהִתְהַלֵּ֥ךְ בַּח֛וּץ עַל מִשְׁעַנְתּ֖וֹ הַמַּכֶּ֑ה וְנִקָּ֣ה רַ֥ק שִׁבְתּ֛וֹ יִתֵּ֖ן וְרַפֹּ֥א;יְרַפֵּֽא
العدد 12: 2
Num.12.2
فَقَالاَ: هَلْ كَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى وَحْدَهُ. أَلَمْ يُكَلِّمْنَا نَحْنُ أَيْضًا. فَسَمِعَ الرَّبُّ.
וַיֹּאמְר֗וּ דִּבֶּ֣ר יְהוָ֔ה בְּמֹשֶׁה֙ הֲרַ֤ק;אַךְ הֲלֹ֖א דִבֵּ֑ר בָּ֣נוּ גַּם וַיִּשְׁמַ֖ע יְהוָֽה
العدد 20: 19
Num.20.19
فَقَالَ لَهُ بَنُو إِسْرَائِيلَ: فِي السِّكَّةِ نَصْعَدُ، وَإِذَا شَرِبْنَا أَنَا وَمَوَاشِيَّ مِنْ مَائِكَ أَدْفَعُ ثَمَنَهُ. لاَ شَيْءَ. أَمُرُّ بِرِجْلَيَّ فَقَطْ.
וַיֹּאמְר֨וּ אֵלָ֥יו בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֘ל בַּֽמְסִלָּ֣ה נַעֲלֶה֒ וְאִם נִשְׁתֶּה֙ אֲנִ֣י וּמִקְנַ֔י מֵימֶ֤יךָ וְנָתַתִּ֖י מִכְרָ֑ם אֵין;דָּבָ֖ר אֶֽעֱבֹֽרָה בְּרַגְלַ֥י רַ֥ק
التثنية 2: 28
Deu.2.28
طَعَامًا بِالْفِضَّةِ تَبِيعُنِي لآكُلَ، وَمَاءً بِالْفِضَّةِ تُعْطِينِي لأَشْرَبَ. أَمُرُّ بِرِجْلَيَّ فَقَطْ.
אֹ֣כֶל בַּכֶּ֤סֶף תַּשְׁבִּרֵ֙נִי֙ וְאָכַ֔לְתִּי וּמַ֛יִם בַּכֶּ֥סֶף תִּתֶּן;לִ֖י וְשָׁתִ֑יתִי אֶעְבְּרָ֥ה בְרַגְלָֽי רַ֖ק
التثنية 2: 35
Deu.2.35
لكِنَّ الْبَهَائِمَ نَهَبْنَاهَا لأَنْفُسِنَا، وَغَنِيمَةَ الْمُدُنِ الَّتِي أَخَذْنَا،
רַ֥ק הַבְּהֵמָ֖ה בָּזַ֣זְנוּ לָ֑נוּ וּשְׁלַ֥ל הֶעָרִ֖ים אֲשֶׁ֥ר לָכָֽדְנוּ
التثنية 2: 37
Deu.2.37
وَلكِنَّ أَرْضَ بَنِي عَمُّونَ لَمْ نَقْرَبْهَا. كُلَّ نَاحِيَةِ وَادِي يَبُّوقَ وَمُدُنَ الْجَبَلِ وَكُلَّ مَا أَوْصَى الرَّبُّ إِلهُنَا.
רַ֛ק אֶ֥רֶץ בְּנֵי עַמּ֖וֹן לֹ֣א קָרָ֑בְתָּ כָּל יַ֞ד נַ֤חַל יַבֹּק֙ וְעָרֵ֣י הָהָ֔ר וְכֹ֥ל אֲשֶׁר צִוָּ֖ה יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ
التثنية 3: 11
Deu.3.11
إِنَّ عُوجَ مَلِكَ بَاشَانَ وَحْدَهُ بَقِيَ مِنْ بَقِيَّةِ الرَّفَائِيِّينَ. هُوَذَا سَرِيرُهُ سَرِيرٌ مِنْ حَدِيدٍ. أَلَيْسَ هُوَ فِي رَبَّةِ بَنِي عَمُّونَ. طُولُهُ تِسْعُ أَذْرُعٍ، وَعَرْضُهُ أَرْبَعُ أَذْرُعٍ بِذِرَاعِ رَجُل.
כִּ֣י ע֞וֹג מֶ֣לֶךְ הַבָּשָׁ֗ן רַק נִשְׁאַר֮ מִיֶּ֣תֶר הָרְפָאִים֒ הִנֵּ֤ה עַרְשׂוֹ֙ עֶ֣רֶשׂ בַּרְזֶ֔ל הֲלֹ֣ה הִ֔וא בְּרַבַּ֖ת בְּנֵ֣י עַמּ֑וֹן אָרְכָּ֗הּ תֵּ֧שַׁע אַמּ֣וֹת רָחְבָּ֖הּ וְאַרְבַּ֥ע אַמּ֛וֹת בְּאַמַּת אִֽישׁ
التثنية 3: 19
Deu.3.19
أَمَّا نِسَاؤُكُمْ وَأَطْفَالُكُمْ وَمَوَاشِيكُمْ، قَدْ عَرَفْتُ أَنَّ لَكُمْ مَوَاشِيَ كَثِيرَةً، فَتَمْكُثُ فِي مُدُنِكُمُ الَّتِي أَعْطَيْتُكُمْ،
רַ֠ק נְשֵׁיכֶ֣ם וְטַפְּכֶם֮ וּמִקְנֵכֶם֒ יָדַ֕עְתִּי כִּֽי לָכֶ֑ם מִקְנֶ֥ה רַ֖ב יֵֽשְׁבוּ֙ בְּעָ֣רֵיכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי;לָכֶֽם
التثنية 4: 6
Deu.4.6
فَاحْفَظُوا وَاعْمَلُوا. لأَنَّ ذلِكَ حِكْمَتُكُمْ وَفِطْنَتُكُمْ أَمَامَ أَعْيُنِ الشُّعُوبِ الَّذِينَ يَسْمَعُونَ كُلَّ هذِهِ الْفَرَائِضِ، فَيَقُولُونَ: هذَا الشَّعْبُ الْعَظِيمُ إِنَّمَا هُوَ شَعْبٌ حَكِيمٌ وَفَطِنٌ.
וּשְׁמַרְתֶּם֮ וַעֲשִׂיתֶם֒ כִּ֣י הִ֤וא חָכְמַתְכֶם֙ וּבִ֣ינַתְכֶ֔ם לְעֵינֵ֖י הָעַמִּ֑ים אֲשֶׁ֣ר יִשְׁמְע֗וּן כָּל הָאֵ֔לֶּה הַחֻקִּ֣ים וְאָמְר֗וּ הַזֶּֽה הַגּ֥וֹי הַגָּד֖וֹל רַ֚ק עַם חָכָ֣ם וְנָב֔וֹן
التثنية 4: 9
Deu.4.9
إِنَّمَا احْتَرِزْ وَاحفَظْ نَفْسَكَ جِدًّا لِئَلاَّ تَنْسَى الأُمُورَ الَّتِي أَبْصَرَتْ عَيْنَاكَ، وَلِئَلاَّ تَزُولَ مِنْ قَلْبِكَ كُلَّ أَيَّامِ حَيَاتِكَ. وَعَلِّمْهَا أَوْلاَدَكَ وَأَوْلاَدَ أَوْلاَدِكَ.
רַ֡ק הִשָּׁ֣מֶר;לְךָ֩ וּשְׁמֹ֨ר נַפְשְׁךָ֜ מְאֹ֗ד פֶּן תִּשְׁכַּ֨ח הַדְּבָרִ֜ים אֲשֶׁר רָא֣וּ עֵינֶ֗יךָ וּפֶן יָס֙וּרוּ֙ מִלְּבָ֣בְךָ֔ כֹּ֖ל יְמֵ֣י חַיֶּ֑יךָ וְהוֹדַעְתָּ֥ם לְבָנֶ֖יךָ וְלִבְנֵ֥י בָנֶֽיךָ
التثنية 10: 15
Deu.10.15
وَلكِنَّ الرَّبَّ إِنَّمَا الْتَصَقَ بِآبَائِكَ لِيُحِبَّهُمْ، فَاخْتَارَ مِنْ بَعْدِهِمْ نَسْلَهُمُ الَّذِي هُوَ أَنْتُمْ فَوْقَ جَمِيعِ الشُّعُوبِ كَمَا فِي هذَا الْيَوْمِ.
רַ֧ק יְהוָ֖ה חָשַׁ֥ק בַּאֲבֹתֶ֛יךָ לְאַהֲבָ֣ה;אוֹתָ֑ם וַיִּבְחַ֞ר אַחֲרֵיהֶ֗ם בְּזַרְעָ֣ם בָּכֶ֛ם מִכָּל הָעַמִּ֖ים כַּיּ֥וֹם;הַזֶּה
التثنية 12: 15
Deu.12.15
وَلكِنْ مِنْ كُلِّ مَا تَشْتَهِي نَفْسُكَ تَذْبَحُ وَتَأْكُلُ لَحْمًا فِي جَمِيعِ أَبْوَابِكَ، حَسَبَ بَرَكَةِ الرَّبِّ إِلهِكَ الَّتِي أَعْطَاكَ. النَّجِسُ وَالطَّاهِرُ يَأْكُلاَنِهِ كَالظَّبْيِ وَالإِيَّلِ.
רַק֩ בְּכָל אַוַּ֨ת נַפְשְׁךָ֜ תִּזְבַּ֣ח וְאָכַלְתָּ֣ בָשָׂ֗ר בְּכָל שְׁעָרֶ֑יךָ כְּבִרְכַּ֨ת יְהוָ֧ה אֱלֹהֶ֛יךָ אֲשֶׁ֥ר נָֽתַן;לְךָ֖ הַטָּמֵ֤א וְהַטָּהוֹר֙ יֹאכְלֶ֔נּוּ כַּצְּבִ֖י וְכָאַיָּֽל
التثنية 12: 16
Deu.12.16
وَأَمَّا الدَّمُ فَلاَ تَأْكُلْهُ. عَلَى الأَرْضِ تَسْفِكُهُ كَالْمَاءِ.
רַ֥ק הַדָּ֖ם לֹ֣א תֹאכֵ֑לוּ עַל הָאָ֥רֶץ תִּשְׁפְּכֶ֖נּוּ כַּמָּֽיִם