المعنى المختصر للكلمة
râkab:
to ride (on an animal or in a vehicle)
اللفظ الأصلي
רָכַב
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
râkab
(raw-kab)
تكرار الورود في الكتاب
78
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
1
to ride (on an animal or in a vehicle)
2
causatively, to place upon (for riding or generally), to despatch
الإنجليزية — KJV Translation Tags
bring (on (horse-) back)
carry
get (oneself) up
on (horse-) back
put
(cause to, make to) ride (in a chariot, on, -r)
set
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
רֹכֵ֣ב (3×)
רֹכְבֵ֤י (3×)
וְרֹכְב֖וֹ (3×)
רֹכֵ֨ב (2×)
רֹכְבֵ֥י (2×)
רֹכְבִ֥ים (2×)
רֹֽכְבִים֙ (2×)
נִרְכָּ֔ב (2×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (78 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
التكوين 24: 61
Gen.24.61
فَقَامَتْ رِفْقَةُ وَفَتَيَاتُهَا وَرَكِبْنَ عَلَى الْجِمَالِ وَتَبِعْنَ الرَّجُلَ. فَأَخَذَ الْعَبْدُ رِفْقَةَ وَمَضَى.
וַתָּ֨קָם רִבְקָ֜ה וְנַעֲרֹתֶ֗יהָ וַתִּרְכַּ֙בְנָה֙ עַל הַגְּמַלִּ֔ים וַתֵּלַ֖כְנָה;אַחֲרֵ֣י הָאִ֑ישׁ וַיִּקַּ֥ח הָעֶ֛בֶד רִבְקָ֖ה וַיֵּלַֽךְ
التكوين 41: 43
Gen.41.43
وَأَرْكَبَهُ فِي مَرْكَبَتِهِ الْثَّانِيَةِ، وَنَادَوْا أَمَامَهُ ارْكَعُوا. وَجَعَلَهُ عَلَى كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ.
וַיַּרְכֵּ֣ב;אֹת֗וֹ בְּמִרְכֶּ֤בֶת הַמִּשְׁנֶה֙ וַיִּקְרְא֥וּ לְפָנָ֖יו אַבְרֵ֑ךְ וְנָת֣וֹן;אֹת֔וֹ עַ֖ל כָּל אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
التكوين 49: 17
Gen.49.17
يَكُونُ دَانُ حَيَّةً عَلَى الطَّرِيقِ، أُفْعُوانًا عَلَى السَّبِيلِ، يَلْسَعُ عَقِبَيِ الْفَرَسِ فَيَسْقُطُ رَاكِبُهُ إِلَى الْوَرَاءِ.
יְהִי דָן֙ נָחָ֣שׁ עֲלֵי דֶ֔רֶךְ שְׁפִיפֹ֖ן עֲלֵי אֹ֑רַח הַנֹּשֵׁךְ֙ עִקְּבֵי ס֔וּס וַיִּפֹּ֥ל רֹכְב֖וֹ אָחֽוֹר
الخروج 4: 20
Exo.4.20
فَأَخَذَ مُوسَى امْرَأَتَهُ وَبَنِيهِ وَأَرْكَبَهُمْ عَلَى الْحَمِيرِ وَرَجَعَ إِلَى أَرْضِ مِصْرَ. وَأَخَذَ مُوسَى عَصَا اللهِ فِي يَدِهِ.
וַיִּקַּ֨ח מֹשֶׁ֜ה אִשְׁתּ֣וֹ בָּנָ֗יו וַיַּרְכִּבֵם֙ עַֽל הַחֲמֹ֔ר וַיָּ֖שָׁב אַ֣רְצָה מִצְרָ֑יִם וַיִּקַּ֥ח מֹשֶׁ֛ה מַטֵּ֥ה הָאֱלֹהִ֖ים בְּיָדֽוֹ
الخروج 15: 1
Exo.15.1
حِينَئِذٍ رَنَّمَ مُوسَى وَبَنُو إِسْرَائِيلَ هذِهِ التَّسْبِيحَةَ لِلرَّبِّ وَقَالُوا: أُرَنِّمُ لِلرَّبِّ فَإِنَّهُ قَدْ تَعَظَّمَ. الْفَرَسَ وَرَاكِبَهُ طَرَحَهُمَا فِي الْبَحْرِ.
אָ֣ז יָשִֽׁיר מֹשֶׁה֩ וּבְנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל הַזֹּאת֙ הַשִּׁירָ֤ה לַֽיהוָ֔ה וַיֹּאמְר֖וּ;לֵאמֹ֑ר אָשִׁ֤ירָה לַֽיהוָה֙ כִּֽי גָאֹ֣ה;גָּאָ֔ה ס֥וּס וְרֹכְב֖וֹ רָמָ֥ה בַיָּֽם
الخروج 15: 21
Exo.15.21
وَأَجَابَتْهُمْ مَرْيَمُ: رَنِّمُوا لِلرَّبِّ فَإِنَّهُ قَدْ تَعَظَّمَ. الْفَرَسَ وَرَاكِبَهُ طَرَحَهُمَا فِي الْبَحْرِ.
וַתַּ֥עַן;לָהֶ֖ם מִרְיָ֑ם שִׁ֤ירוּ לַֽיהוָה֙ כִּֽי גָאֹ֣ה;גָּאָ֔ה ס֥וּס וְרֹכְב֖וֹ רָמָ֥ה בַיָּֽם
اللاويين 15: 9
Lev.15.9
وَكُلُّ مَا يَرْكَبُ عَلَيْهِ ذُو السَّيْلِ يَكُونُ نَجِسًا.
וְכָל;הַמֶּרְכָּ֗ב אֲשֶׁ֨ר יִרְכַּ֥ב עָלָ֛יו הַזָּ֖ב יִטְמָֽא
العدد 22: 22
Num.22.22
فَحَمِيَ غَضَبُ اللهِ لأَنَّهُ مُنْطَلِقٌ، وَوَقَفَ مَلاَكُ الرَّبِّ فِي الطَّرِيقِ لِيُقَاوِمَهُ وَهُوَ رَاكِبٌ عَلَى أَتَانِهِ وَغُلاَمَاهُ مَعَهُ.
וַיִּֽחַר אַ֣ף אֱלֹהִים֮ כִּֽי הוֹלֵ֣ךְ וַיִּתְיַצֵּ֞ב מַלְאַ֧ךְ יְהוָ֛ה בַּדֶּ֖רֶךְ לְשָׂטָ֣ן;ל֑וֹ וְהוּא֙ רֹכֵ֣ב עַל אֲתֹנ֔וֹ וּשְׁנֵ֥י;נְעָרָ֖יו עִמּֽוֹ
العدد 22: 30
Num.22.30
فَقَالَتِ الأَتَانُ لِبَلْعَامَ: أَلَسْتُ أَنَا أَتَانَكَ الَّتِي رَكِبْتَ عَلَيْهَا مُنْذُ وُجُودِكَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ. هَلْ تَعَوَّدْتُ أَنْ أَفْعَلَ بِكَ هكَذَا. فَقَالَ: لاَ.
וַתֹּ֨אמֶר הָאָת֜וֹן בִּלְעָ֗ם הֲלוֹא֩ אָנֹכִ֨י אֲתֹֽנְךָ֜ אֲשֶׁר רָכַ֣בְתָּ עָלַ֗י מֵעֽוֹדְךָ֙ עַד הַזֶּ֔ה הַיּ֣וֹם הַֽהַסְכֵּ֣ן;הִסְכַּ֔נְתִּי לַעֲשׂ֥וֹת לְךָ֖ כֹּ֑ה וַיֹּ֖אמֶר לֹֽא
التثنية 32: 13
Deu.32.13
أَرْكَبَهُ عَلَى مُرْتَفَعَاتِ الأَرْضِ فَأَكَلَ ثِمَارَ الصَّحْرَاءِ، وَأَرْضَعَهُ عَسَلاً مِنْ حَجَرٍ، وَزَيْتًا مِنْ صَوَّانِ الصَّخْرِ،
יַרְכִּבֵ֙הוּ֙ עַל בָּ֣מֳתֵי אָ֔רֶץ וַיֹּאכַ֖ל תְּנוּבֹ֣ת שָׂדָ֑י וַיֵּנִקֵ֤הֽוּ דְבַשׁ֙ מִסֶּ֔לַע וְשֶׁ֖מֶן מֵחַלְמִ֥ישׁ צֽוּר
التثنية 33: 26
Deu.33.26
لَيْسَ مِثْلَ اللهِ يَا يَشُورُونُ. يَرْكَبُ السَّمَاءَ فِي مَعُونَتِكَ، وَالْغَمَامَ فِي عَظَمَتِهِ.
אֵ֥ין כָּאֵ֖ל יְשֻׁר֑וּן רֹכֵ֤ב שָׁמַ֙יִם֙ בְעֶזְרֶ֔ךָ שְׁחָקִֽים וּבְגַאֲוָת֖וֹ
القضاة 5: 10
Jdg.5.10
أَيُّهَا الرَّاكِبُونَ الأُتُنَ الصُّحْرَ، الْجَالِسُونَ عَلَى طَنَافِسَ، وَالسَّالِكُونَ فِي الطَّرِيقِ، سَبِّحُوا.
רֹכְבֵי֩ אֲתֹנ֨וֹת צְחֹר֜וֹת יֹשְׁבֵ֧י עַל מִדִּ֛ין וְהֹלְכֵ֥י עַל דֶּ֖רֶךְ שִֽׂיחוּ
القضاة 10: 4
Jdg.10.4
وَكَانَ لَهُ ثَلاَثُونَ وَلَدًا يَرْكَبُونَ عَلَى ثَلاَثِينَ وَلَهُمْ ثَلاَثُونَ مَدِينَةً. مِنْهُمْ يَدْعُونَهَا حَوُّوثَ يَائِيرَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ. هِيَ فِي أَرْضِ جِلْعَادَ.
וַֽיְהִי ל֞וֹ שְׁלֹשִׁ֣ים בָּנִ֗ים רֹֽכְבִים֙ עַל שְׁלֹשִׁ֣ים לָהֶ֑ם וּשְׁלֹשִׁ֥ים עֲיָרִ֔ים לָהֶ֞ם יִקְרְא֣וּ חַוֹּ֣ת יָאִ֗יר עַ֚ד הַזֶּ֔ה הַיּ֣וֹם אֲשֶׁ֖ר בְּאֶ֥רֶץ הַגִּלְעָֽד
القضاة 12: 14
Jdg.12.14
وَكَانَ لَهُ أَرْبَعُونَ ابْنًا وَثَلاَثُونَ حَفِيدًا يَرْكَبُونَ عَلَى سَبْعِينَ جَحْشًا. قَضَى لإِسْرَائِيلَ ثَمَانِيَ سِنِينٍ.
וַיְהִי ל֞וֹ אַרְבָּעִ֣ים בָּנִ֗ים וּשְׁלֹשִׁים֙ בְּנֵ֣י;בָנִ֔ים רֹכְבִ֖ים עַל שִׁבְעִ֣ים עֲיָרִ֑ם וַיִּשְׁפֹּ֥ט יִשְׂרָאֵ֖ל שְׁמֹנֶ֥ה שָׁנִֽים
صموئيل الأول 25: 20
1Sa.25.20
وَفِيمَا هِيَ رَاكِبَةٌ عَلَى الْحِمَارِ وَنَازِلَةٌ فِي سُتْرَةِ الْجَبَلِ، إِذَا بِدَاوُدَ وَرِجَالِهِ مُنْحَدِرُونَ لاسْتِقْبَالِهَا، فَصَادَفَتْهُمْ.
וְהָיָ֞ה הִ֣יא רֹכֶ֣בֶת עַֽל הַחֲמ֗וֹר וְיֹרֶ֙דֶת֙ בְּסֵ֣תֶר הָהָ֔ר וְהִנֵּ֤ה דָוִד֙ וַאֲנָשָׁ֔יו יֹרְדִ֖ים לִקְרָאתָ֑הּ וַתִּפְגֹּ֖שׁ;אֹתָֽם
صموئيل الأول 25: 42
1Sa.25.42
ثُمَّ بَادَرَتْ وَقَامَتْ أَبِيجَايِلُ وَرَكِبَتِ الْحِمَارَ مَعَ خَمْسِ فَتَيَاتٍ لَهَا ذَاهِبَاتٍ وَرَاءَهَا، وَسَارَتْ وَرَاءَ رُسُلِ دَاوُدَ وَصَارَتْ لَهُ امْرَأَةً.
וַתְּמַהֵ֞ר וַתָּ֣קָם אֲבִיגַ֗יִל וַתִּרְכַּב֙ הַחֲמ֔וֹר עַֽל וְחָמֵשׁ֙ נַעֲרֹתֶ֔יהָ הַהֹלְכ֖וֹת לְרַגְלָ֑הּ וַתֵּ֗לֶךְ אַֽחֲרֵי֙ מַלְאֲכֵ֣י דָוִ֔ד וַתְּהִי ל֖וֹ לְאִשָּֽׁה
صموئيل الأول 30: 17
1Sa.30.17
فَضَرَبَهُمْ دَاوُدُ مِنَ الْعَتَمَةِ إِلَى مَسَاءِ غَدِهِمْ، وَلَمْ يَنْجُ مِنْهُمْ رَجُلٌ إِلاَّ أَرْبَعَ مِئَةِ غُلاَمٍ الَّذِينَ رَكِبُوا جِمَالاً وَهَرَبُوا.
וַיַּכֵּ֥ם דָּוִ֛ד מֵהַנֶּ֥שֶׁף וְעַד הָעֶ֖רֶב לְמָֽחֳרָתָ֑ם וְלֹֽא נִמְלַ֤ט מֵהֶם֙ אִ֔ישׁ כִּי֩;אִם אַרְבַּ֨ע מֵא֧וֹת אִֽישׁ;נַ֛עַר אֲשֶׁר רָכְב֥וּ הַגְּמַלִּ֖ים וַיָּנֻֽסוּ
صموئيل الثاني 6: 3
2Sa.6.3
فَأَرْكَبُوا تَابُوتَ اللهِ عَلَى عَجَلَةٍ جَدِيدَةٍ، وَحَمَلُوهُ مِنْ بَيْتِ أَبِينَادَابَ الَّذِي فِي الأَكَمَةِ. وَكَانَ عُزَّةُ وَأَخِيُو، ابْنَا أَبِينَادَابَ يَسُوقَانِ الْعَجَلَةَ الْجَدِيدَةَ.
וַיַּרְכִּ֜בוּ אֲר֤וֹן הָֽאֱלֹהִים֙ אֶל עֲגָלָ֣ה חֲדָשָׁ֔ה וַיִּשָּׂאֻ֔הוּ מִבֵּ֥ית אֲבִינָדָ֖ב אֲשֶׁ֣ר בַּגִּבְעָ֑ה וְעֻזָּ֣א וְאַחְי֗וֹ בְּנֵי֙ אֲבִ֣ינָדָ֔ב נֹהֲגִ֖ים הָעֲגָלָ֥ה חֲדָשָֽׁה
صموئيل الثاني 13: 29
2Sa.13.29
فَفَعَلَ غِلْمَانُ أَبْشَالُومَ بِأَمْنُونَ كَمَا أَمَرَ أَبْشَالُومُ. فَقَامَ جَمِيعُ بَنِي الْمَلِكِ وَرَكِبُوا كُلُّ وَاحِدٍ عَلَى بَغْلِهِ وَهَرَبُوا.
וַֽיַּעֲשׂ֞וּ נַעֲרֵ֤י אַבְשָׁלוֹם֙ לְאַמְנ֔וֹן כַּאֲשֶׁ֥ר צִוָּ֖ה אַבְשָׁל֑וֹם וַיָּקֻ֣מוּ כָּל בְּנֵ֣י הַמֶּ֗לֶךְ וַֽיִּרְכְּב֛וּ אִ֥ישׁ עַל פִּרְדּ֖וֹ וַיָּנֻֽסוּ
صموئيل الثاني 16: 2
2Sa.16.2
فَقَالَ الْمَلِكُ لِصِيبَا: مَا لَكَ وَهذِهِ. فَقَالَ صِيبَا: الْحِمَارَانِ لِبَيْتِ الْمَلِكِ لِلرُّكُوبِ، وَالْخُبْزُ وَالتِّينُ لِلْغِلْمَانِ لِيَأْكُلُوا، وَالْخَمْرُ لِيَشْرَبَهُ مَنْ أَعْيَا فِي الْبَرِّيَّةِ.
וַיֹּ֧אמֶר הַמֶּ֛לֶךְ אֶל;צִיבָ֖א מָה לָּ֑ךְ אֵ֣לֶּה וַיֹּ֣אמֶר צִ֠יבָא הַחֲמוֹרִ֨ים לְבֵית הַמֶּ֜לֶךְ לִרְכֹּ֗ב וְהַלֶּ֤חֶם וְהַקַּ֙יִץ֙ הַנְּעָרִ֔ים לֶאֱכ֣וֹל וְהַיַּ֕יִן לִשְׁתּ֥וֹת הַיָּעֵ֖ף בַּמִּדְבָּֽר
صموئيل الثاني 18: 9
2Sa.18.9
وَصَادَفَ أَبْشَالُومُ عَبِيدَ دَاوُدَ، وَكَانَ أَبْشَالُومُ رَاكِبًا عَلَى بَغْل، فَدَخَلَ الْبَغْلُ تَحْتَ أَغْصَانِ الْبُطْمَةِ الْعَظِيمَةِ فَتَعَلَّقَ رَأْسُهُ بِالْبُطْمَةِ وَعُلِّقَ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ، وَالْبَغْلُ الَّذِي تَحْتَهُ مَرَّ.
וַיִּקָּרֵא֙ אַבְשָׁל֔וֹם עַבְדֵ֣י דָוִ֑ד וְאַבְשָׁל֞וֹם רֹכֵ֣ב עַל הַפֶּ֗רֶד וַיָּבֹ֣א הַפֶּ֡רֶד תַּ֣חַת שׂוֹבֶךְ֩ הָאֵלָ֨ה הַגְּדוֹלָ֜ה וַיֶּחֱזַ֧ק רֹאשׁ֣וֹ בָאֵלָ֗ה וַיֻּתַּן֙ בֵּ֤ין הַשָּׁמַ֙יִם֙ הָאָ֔רֶץ וְהַפֶּ֥רֶד אֲשֶׁר תַּחְתָּ֖יו עָבָֽר
صموئيل الثاني 19: 26
2Sa.19.26
فَقَالَ: يَا سَيِّدِي الْمَلِكُ إِنَّ عَبْدِي قَدْ خَدَعَنِي، لأَنَّ عَبْدَكَ قَالَ: أَشُدُّ لِنَفْسِيَ الْحِمَارَ فَأَرْكَبُ عَلَيْهِ وَأَذْهَبُ مَعَ الْمَلِكِ، لأَنَّ عَبْدَكَ أَعْرَجُ.
וַיֹּאמַ֕ר אֲדֹנִ֥י הַמֶּ֖לֶךְ עַבְדִּ֣י רִמָּ֑נִי כִּֽי עַבְדְּךָ֜ אָמַ֨ר אֶחְבְּשָׁה לִּי֩ הַחֲמ֨וֹר וְאֶרְכַּ֤ב עָלֶ֙יהָ֙ וְאֵלֵ֣ךְ אֶת הַמֶּ֔לֶךְ כִּ֥י עַבְדֶּֽךָ פִסֵּ֖חַ
صموئيل الثاني 22: 11
2Sa.22.11
رَكِبَ عَلَى كَرُوبٍ، وَطَارَ وَرُئِيَ عَلَى أَجْنِحَةِ الرِّيحِ.
וַיִּרְכַּ֥ב עַל כְּר֖וּב וַיָּעֹ֑ף וַיֵּרָ֖א עַל כַּנְפֵי רֽוּחַ
الملوك الأول 1: 33
1Ki.1.33
فَقَالَ الْمَلِكُ لَهُمْ: خُذُوا مَعَكُمْ عَبِيدَ سَيِّدِكُمْ، وَأَرْكِبُوا سُلَيْمَانَ ابْنِي عَلَى الْبَغْلَةِ الَّتِي لِي، وَانْزِلُوا بِهِ إِلَى جِيحُونَ،
וַיֹּ֨אמֶר הַמֶּ֜לֶךְ לָהֶ֗ם קְח֤וּ עִמָּכֶם֙ עַבְדֵ֣י אֲדֹנֵיכֶ֔ם וְהִרְכַּבְתֶּם֙ שְׁלֹמֹ֣ה בְנִ֔י עַל הַפִּרְדָּ֖ה אֲשֶׁר לִ֑י וְהוֹרַדְתֶּ֥ם אֹת֖וֹ אֶל גִּחֽוֹן
الملوك الأول 1: 38
1Ki.1.38
فَنَزَلَ صَادُوقُ الْكَاهِنُ وَنَاثَانُ النَّبِيُّ وَبَنَايَاهُو بْنُ يَهُويَادَاعَ وَالْجَلاَّدُونَ وَالسُّعَاةُ، وَأَرْكَبُوا سُلَيْمَانَ عَلَى بَغْلَةِ الْمَلِكِ دَاوُدَ، وَذَهَبُوا بِهِ إِلَى جِيحُونَ.
וַיֵּ֣רֶד צָד֣וֹק הַ֠כֹּהֵן וְנָתָ֨ן הַנָּבִ֜יא וּבְנָיָ֣הוּ בֶן יְהוֹיָדָ֗ע וְהַכְּרֵתִי֙ וְהַפְּלֵתִ֔י וַיַּרְכִּ֙בוּ֙ שְׁלֹמֹ֔ה עַל פִּרְדַּ֖ת הַמֶּ֣לֶךְ דָּוִ֑ד וַיֹּלִ֥כוּ אֹת֖וֹ עַל גִּחֽוֹן
الملوك الأول 1: 44
1Ki.1.44
وَأَرْسَلَ الْمَلِكُ مَعَهُ صَادُوقَ الْكَاهِنَ وَنَاثَانَ النَّبِيَّ وَبَنَايَاهُوَ بْنَ يَهُويَادَاعَ وَالْجَلاَّدِينَ وَالسُّعَاةَ، وَقَدْ أَرْكَبُوهُ عَلَى بَغْلَةِ الْمَلِكِ،
וַיִּשְׁלַ֣ח הַ֠מֶּלֶךְ אִתּֽוֹ צָד֨וֹק הַכֹּהֵ֜ן נָתָ֣ן הַנָּבִ֗יא וּבְנָיָ֙הוּ֙ בֶּן יְה֣וֹיָדָ֔ע וְהַכְּרֵתִ֖י וְהַפְּלֵתִ֑י וַיַּרְכִּ֣בוּ;אֹת֔וֹ עַ֖ל פִּרְדַּ֥ת הַמֶּֽלֶךְ
الملوك الأول 13: 13
1Ki.13.13
فَقَالَ لِبَنِيهِ: شُدُّوا لِي عَلَى الْحِمَارِ. فَشَدُّوا لَهُ عَلَى الْحِمَارِ فَرَكِبَ عَلَيْهِ
וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל;בָּנָ֔יו חִבְשׁוּ לִ֖י הַחֲמ֑וֹר וַיַּחְבְּשׁוּ ל֣וֹ הַחֲמ֔וֹר וַיִּרְכַּ֖ב עָלָֽיו
الملوك الأول 18: 45
1Ki.18.45
وَكَانَ مِنْ هُنَا إِلَى هُنَا أَنَّ السَّمَاءَ اسْوَدَّتْ مِنَ الْغَيْمِ وَالرِّيحِ، وَكَانَ مَطَرٌ عَظِيمٌ. فَرَكِبَ أَخْآبُ وَمَضَى إِلَى يَزْرَعِيلَ.
וַיְהִ֣י עַד כֹּ֣ה וְעַד כֹּ֗ה וְהַשָּׁמַ֙יִם֙ הִֽתְקַדְּרוּ֙ עָבִ֣ים וְר֔וּחַ וַיְהִ֖י גֶּ֣שֶׁם גָּד֑וֹל וַיִּרְכַּ֥ב אַחְאָ֖ב וַיֵּ֥לֶךְ יִזְרְעֶֽאלָה
الملوك الثاني 4: 24
2Ki.4.24
وَشَدَّتْ عَلَى الأَتَانِ، وَقَالَتْ لِغُلاَمِهَا: سُقْ وَسِرْ وَلاَ تَتَعَوَّقْ لأَجْلِي فِي الرُّكُوبِ إِنْ لَمْ أَقُلْ لَكَ.
וַֽתַּחֲבֹשׁ֙ אֶֽל הָֽאָת֔וֹן וַתֹּ֥אמֶר נַעֲרָ֖הּ נְהַ֣ג וָלֵ֑ךְ אַל תַּעֲצָר לִ֣י לִרְכֹּ֔ב כִּ֖י;אִם אָמַ֥רְתִּי לָֽךְ
الملوك الثاني 9: 16
2Ki.9.16
وَرَكِبَ يَاهُو وَذَهَبَ إِلَى يَزْرَعِيلَ، لأَنَّ يُورَامَ كَانَ مُضْطَجِعًا هُنَاكَ. وَنَزَلَ أَخَزْيَا مَلِكُ يَهُوذَا لِيَرَى يُورَامَ.
וַיִּרְכַּ֤ב יֵהוּא֙ וַיֵּ֣לֶךְ יִזְרְעֶ֔אלָה כִּ֥י יוֹרָ֖ם שֹׁכֵ֣ב שָׁ֑מָּה יָרַ֖ד וַֽאֲחַזְיָה֙ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה לִרְא֥וֹת יוֹרָֽם