المعنى المختصر للكلمة
tsâvâh:
(intensively) to constitute, enjoin
اللفظ الأصلي
צָוָה
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
tsâvâh
(tsaw-vaw)
تكرار الورود في الكتاب
491
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
(intensively) to constitute, enjoin
الإنجليزية — KJV Translation Tags
appoint
(for-) bid
(give a) charge
(give a, give in, send with) command(-er, -ment)
send a messenger
put
(set) in order
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
צִוָּ֥ה (65×)
צִוָּ֣ה (26×)
צִוָּ֧ה (15×)
וַיְצַ֣ו (15×)
צִוָּ֖ה (13×)
צִוָּ֨ה (11×)
מְצַוְּךָ֖ (11×)
צִוָּ֤ה (9×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (491 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
الخروج 6: 13
Exo.6.13
فَكَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى وَهَارُونَ، وَأَوْصَى مَعَهُمَا إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ وَإِلَى فِرْعَوْنَ مَلِكِ مِصْرَ فِي إِخْرَاجِ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.
וַיְדַבֵּ֣ר יְהוָה֮ מֹשֶׁ֣ה אַהֲרֹן֒ וַיְצַוֵּם֙ אֶל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאֶל פַּרְעֹ֖ה מֶ֣לֶךְ מִצְרָ֑יִם לְהוֹצִ֥יא בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
الخروج 7: 2
Exo.7.2
أَنْتَ تَتَكَلَّمُ بِكُلِّ مَا آمُرُكَ، وَهَارُونُ أَخُوكَ يُكَلِّمُ فِرْعَوْنَ لِيُطْلِقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِهِ.
אַתָּ֣ה תְדַבֵּ֔ר כָּל אֲשֶׁ֣ר אֲצַוֶּ֑ךָּ וְאַהֲרֹ֤ן אָחִ֙יךָ֙ יְדַבֵּ֣ר פַּרְעֹ֔ה וְשִׁלַּ֥ח בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאַרְצֽוֹ
الخروج 7: 6
Exo.7.6
فَفَعَلَ مُوسَى وَهَارُونُ كَمَا أَمَرَهُمَا الرَّبُّ. هكَذَا فَعَلاَ.
וַיַּ֥עַשׂ מֹשֶׁ֖ה וְאַהֲרֹ֑ן כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה;אֹתָ֖ם יְהוָ֛ה כֵּ֥ן עָשֽׂוּ
الخروج 7: 10
Exo.7.10
فَدَخَلَ مُوسَى وَهَارُونُ إِلَى فِرْعَوْنَ وَفَعَلاَ هكَذَا كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ. طَرَحَ هَارُونُ عَصَاهُ أَمَامَ فِرْعَوْنَ وَأَمَامَ عَبِيدِهِ فَصَارَتْ ثُعْبَانًا.
וַיָּבֹ֨א מֹשֶׁ֤ה וְאַהֲרֹן֙ אֶל פַּרְעֹ֔ה וַיַּ֣עַשׂוּ כֵ֔ן כַּאֲשֶׁ֖ר צִוָּ֣ה יְהוָ֑ה וַיַּשְׁלֵ֨ךְ אַהֲרֹ֜ן מַטֵּ֗הוּ לִפְנֵ֥י פַרְעֹ֛ה וְלִפְנֵ֥י עֲבָדָ֖יו וַיְהִ֥י לְתַנִּֽין
الخروج 7: 20
Exo.7.20
فَفَعَلَ هكَذَا مُوسَى وَهَارُونُ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ. رَفَعَ الْعَصَا وَضَرَبَ الْمَاءَ الَّذِي فِي النَّهْرِ أَمَامَ عَيْنَيْ فِرْعَوْنَ وَأَمَامَ عُيُونِ عَبِيدِهِ، فَتَحَوَّلَ كُلُّ الْمَاءِ الَّذِي فِي النَّهْرِ دَمًا.
וַיַּֽעֲשׂוּ כֵן֩ מֹשֶׁ֨ה וְאַהֲרֹ֜ן כַּאֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה יְהוָ֗ה וַיָּ֤רֶם בַּמַּטֶּה֙ וַיַּ֤ךְ הַמַּ֙יִם֙ אֲשֶׁ֣ר בַּיְאֹ֔ר לְעֵינֵ֣י פַרְעֹ֔ה וּלְעֵינֵ֖י עֲבָדָ֑יו וַיֵּהָֽפְכ֛וּ כָּל הַמַּ֥יִם אֲשֶׁר בַּיְאֹ֖ר לְדָֽם
الخروج 12: 28
Exo.12.28
وَمَضَى بَنُو إِسْرَائِيلَ وَفَعَلُوا كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى وَهَارُونَ. هكَذَا فَعَلُوا.
וַיֵּלְכ֥וּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיַּֽעֲשׂ֖וּ כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה מֹשֶׁ֥ה וְאַהֲרֹ֖ן כֵּ֥ן עָשֽׂוּ
الخروج 12: 50
Exo.12.50
فَفَعَلَ جَمِيعُ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى وَهَارُونَ. هكَذَا فَعَلُوا.
וַיַּֽעֲשׂ֖וּ כָּל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה מֹשֶׁ֥ה אַהֲרֹ֖ן כֵּ֥ן עָשֽׂוּ
الخروج 16: 16
Exo.16.16
هذَا هُوَ الشَّيْءُ الَّذِي أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ. اِلْتَقِطُوا مِنْهُ كُلُّ وَاحِدٍ عَلَى حَسَبِ أُكْلِهِ. عُمِرًا لِلرَّأْسِ عَلَى عَدَدِ نُفُوسِكُمْ تَأْخُذُونَ، كُلُّ وَاحِدٍ لِلَّذِينَ فِي خَيْمَتِهِ.
זֶ֤ה הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה יְהוָ֔ה לִקְט֣וּ מִמֶּ֔נּוּ אִ֖ישׁ לְפִ֣י אָכְל֑וֹ עֹ֣מֶר לַגֻּלְגֹּ֗לֶת מִסְפַּר֙ נַפְשֹׁ֣תֵיכֶ֔ם תִּקָּֽחוּ אִ֛ישׁ לַאֲשֶׁ֥ר בְּאָהֳל֖וֹ
الخروج 16: 24
Exo.16.24
فَوَضَعُوهُ إِلَى الْغَدِ كَمَا أَمَرَ مُوسَى، فَلَمْ يُنْتِنْ وَلاَ صَارَ فِيهِ دُودٌ.
וַיַּנִּ֤יחוּ;אֹתוֹ֙ עַד הַבֹּ֔קֶר כַּאֲשֶׁ֖ר צִוָּ֣ה מֹשֶׁ֑ה וְלֹ֣א הִבְאִ֔ישׁ לֹא הָ֥יְתָה בּֽוֹ וְרִמָּ֖ה
الخروج 16: 32
Exo.16.32
وَقَالَ مُوسَى: هذَا هُوَ الشَّيْءُ الَّذِي أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ. مِلْءُ الْعُمِرِ مِنْهُ يَكُونُ لِلْحِفْظِ فِي أَجْيَالِكُمْ. لِكَيْ يَرَوْا الْخُبْزَ الَّذِي أَطْعَمْتُكُمْ فِي الْبَرِّيَّةِ حِينَ أَخْرَجْتُكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.
וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה זֶ֤ה הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה יְהוָ֔ה מְלֹ֤א הָעֹ֙מֶר֙ מִמֶּ֔נּוּ לְמִשְׁמֶ֖רֶת לְדֹרֹתֵיכֶ֑ם לְמַ֣עַן יִרְא֣וּ הַלֶּ֗חֶם אֲשֶׁ֨ר הֶאֱכַ֤לְתִּי;אֶתְכֶם֙ בַּמִּדְבָּ֔ר בְּהוֹצִיאִ֥י;אֶתְכֶ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
الخروج 16: 34
Exo.16.34
كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى وَضَعَهُ هَارُونُ أَمَامَ الشَّهَادَةِ لِلْحِفْظِ.
כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶׁ֑ה וַיַּנִּיחֵ֧הוּ אַהֲרֹ֛ן לִפְנֵ֥י הָעֵדֻ֖ת לְמִשְׁמָֽרֶת
الخروج 18: 23
Exo.18.23
إِنْ فَعَلْتَ هذَا الأَمْرَ وَأَوْصَاكَ اللهُ تَسْتَطِيعُ الْقِيَامَ. وَكُلُّ هذَا الشَّعْبِ أَيْضًا يَأْتِي إِلَى مَكَانِهِ بِالسَّلاَمِ.
אִ֣ם תַּעֲשֶׂ֔ה הַזֶּה֙ הַדָּבָ֤ר וְצִוְּךָ֣ אֱלֹהִ֔ים וְיָֽכָלְתָּ֖ עֲמֹ֑ד כָּל הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם וְגַם֙ יָבֹ֥א עַל מְקֹמ֖וֹ בְשָׁלֽוֹם
الخروج 19: 7
Exo.19.7
فَجَاءَ مُوسَى وَدَعَا شُيُوخَ الشَّعْبِ وَوَضَعَ قُدَّامَهُمْ كُلَّ هذِهِ الْكَلِمَاتِ الَّتِي أَوْصَاهُ بِهَا الرَّبُّ.
וַיָּבֹ֣א מֹשֶׁ֔ה וַיִּקְרָ֖א לְזִקְנֵ֣י הָעָ֑ם וַיָּ֣שֶׂם לִפְנֵיהֶ֗ם כָּל הָאֵ֔לֶּה הַדְּבָרִ֣ים אֲשֶׁ֥ר צִוָּ֖הוּ יְהוָֽה
الخروج 23: 15
Exo.23.15
تَحْفَظُ عِيدَ الْفَطِيرِ. تَأْكُلُ فَطِيرًا سَبْعَةَ أَيَّامٍ كَمَا أَمَرْتُكَ فِي وَقْتِ شَهْرِ أَبِيبَ، لأَنَّهُ فِيهِ خَرَجْتَ مِنْ مِصْرَ. وَلاَ يَظْهَرُوا أَمَامِي فَارِغِينَ.
תִּשְׁמֹר֒ חַ֣ג הַמַּצּוֹת֮ תֹּאכַ֨ל מַצּ֜וֹת שִׁבְעַ֣ת יָמִים֩ כַּֽאֲשֶׁ֣ר צִוִּיתִ֗ךָ לְמוֹעֵד֙ חֹ֣דֶשׁ הָֽאָבִ֔יב כִּי ב֖וֹ יָצָ֣אתָ מִמִּצְרָ֑יִם וְלֹא יֵרָא֥וּ פָנַ֖י רֵיקָֽם
الخروج 25: 22
Exo.25.22
وَأَنَا أَجْتَمِعُ بِكَ هُنَاكَ وَأَتَكَلَّمُ مَعَكَ، مِنْ عَلَى الْغِطَاءِ مِنْ بَيْنِ الْكَرُوبَيْنِ اللَّذَيْنِ عَلَى تَابُوتِ الشَّهَادَةِ، بِكُلِّ مَا أُوصِيكَ بِهِ إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ.
וְנוֹעַדְתִּ֣י לְךָ֮ שָׁם֒ וְדִבַּרְתִּ֨י אִתְּךָ֜ מֵעַ֣ל הַכַּפֹּ֗רֶת מִבֵּין֙ שְׁנֵ֣י;הַכְּרֻבִ֔ים אֲשֶׁ֖ר עַל אֲרֹ֣ן הָעֵדֻ֑ת כָּל אֲשֶׁ֧ר אֲצַוֶּ֛ה;אוֹתְךָ֖ אֶל בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
الخروج 27: 20
Exo.27.20
وَأَنْتَ تَأْمُرُ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنْ يُقَدِّمُوا إِلَيْكَ زَيْتَ زَيْتُونٍ مَرْضُوضٍ نَقِيًّا لِلضَّوْءِ لإِصْعَادِ السُّرُجِ دَائِمًا.
וְאַתָּ֞ה תְּצַוֶּ֣ה בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְיִקְח֨וּ אֵלֶ֜יךָ שֶׁ֣מֶן זַ֥יִת כָּתִ֖ית זָ֛ךְ לַמָּא֑וֹר לְהַעֲלֹ֥ת נֵ֖ר תָּמִֽיד
الخروج 29: 35
Exo.29.35
وَتَصْنَعُ لِهَارُونَ وَبَنِيهِ هكَذَا بِحَسَبِ كُلِّ مَا أَمَرْتُكَ. سَبْعَةَ أَيَّامٍ تَمْلأُ أَيْدِيَهِمْ.
וְעָשִׂ֜יתָ לְאַהֲרֹ֤ן וּלְבָנָיו֙ כָּ֔כָה כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר צִוִּ֖יתִי;אֹתָ֑כָה שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים תְּמַלֵּ֥א יָדָֽם
الخروج 31: 6
Exo.31.6
وَهَا أَنَا قَدْ جَعَلْتُ مَعَهُ أُهُولِيآبَ بْنَ أَخِيسَامَاكَ مِنْ سِبْطِ دَانَ. وَفِي قَلْبِ كُلِّ حَكِيمِ الْقَلْبِ جَعَلْتُ حِكْمَةً، لِيَصْنَعُوا كُلَّ مَا أَمَرْتُكَ:
הִנֵּ֧ה וַאֲנִ֞י נָתַ֣תִּי אִתּ֗וֹ אָהֳלִיאָ֞ב בֶּן אֲחִֽיסָמָךְ֙ לְמַטֵּה דָ֔ן וּבְלֵ֥ב כָּל חֲכַם לֵ֖ב נָתַ֣תִּי חָכְמָ֑ה וְעָשׂ֕וּ כָּל אֲשֶׁ֥ר צִוִּיתִֽךָ
الخروج 31: 11
Exo.31.11
وَدُهْنَ الْمَسْحَةِ وَالْبَخُورَ الْعَطِرَ لِلْقُدْسِ. حَسَبَ كُلِّ مَا أَمَرْتُكَ بِهِ يَصْنَعُونَ.
שֶׁ֧מֶן הַמִּשְׁחָ֛ה קְטֹ֥רֶת הַסַּמִּ֖ים לַקֹּ֑דֶשׁ כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר צִוִּיתִ֖ךָ יַעֲשֽׂוּ
الخروج 32: 8
Exo.32.8
زَاغُوا سَرِيعًا عَنِ الطَّرِيقِ الَّذِي أَوْصَيْتُهُمْ بِهِ. صَنَعُوا لَهُمْ عِجْلاً مَسْبُوكًا، وَسَجَدُوا لَهُ وَذَبَحُوا لَهُ وَقَالُوا: هذِهِ آلِهَتُكَ يَا إِسْرَائِيلُ الَّتِي أَصْعَدَتْكَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.
סָ֣רוּ מַהֵ֗ר מִן הַדֶּ֙רֶךְ֙ אֲשֶׁ֣ר צִוִּיתִ֔ם עָשׂ֣וּ לָהֶ֔ם עֵ֖גֶל מַסֵּכָ֑ה וַיִּשְׁתַּֽחֲווּ לוֹ֙ וַיִּזְבְּחוּ ל֔וֹ וַיֹּ֣אמְר֔וּ אֵ֤לֶּה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֥ר הֶֽעֱל֖וּךָ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
الخروج 34: 4
Exo.34.4
فَنَحَتَ لَوْحَيْنِ مِنْ حَجَرٍ كَالأَوَّلَيْنِ. وَبَكَّرَ مُوسَى فِي الصَّبَاحِ وَصَعِدَ إِلَى جَبَلِ سِينَاءَ كَمَا أَمَرَهُ الرَّبُّ، وَأَخَذَ فِي يَدِهِ لَوْحَيِ الْحَجَرِ.
וַיִּפְסֹ֡ל שְׁנֵֽי;לֻחֹ֨ת אֲבָנִ֜ים כָּרִאשֹׁנִ֗ים וַיַּשְׁכֵּ֨ם מֹשֶׁ֤ה בַבֹּ֙קֶר֙ וַיַּ֙עַל֙ אֶל הַ֣ר סִינַ֔י כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה;אֹת֑וֹ יְהוָ֖ה וַיִּקַּ֣ח בְּיָד֔וֹ שְׁנֵ֖י;לֻחֹ֥ת אֲבָנִֽים
الخروج 34: 11
Exo.34.11
اِحْفَظْ مَا أَنَا مُوصِيكَ الْيَوْمَ. هَا أَنَا طَارِدٌ مِنْ قُدَّامِكَ الأَمُورِيِّينَ وَالْكَنْعَانِيِّينَ وَالْحِثِّيِّينَ وَالْفِرِزِّيِّينَ وَالْحِوِّيِّينَ وَالْيَبُوسِيِّينَ.
שְׁמָ֨ר;לְךָ֔ אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י מְצַוְּךָ֣ הַיּ֑וֹם הִנְנִ֧י גֹרֵ֣שׁ מִפָּנֶ֗יךָ הָאֱמֹרִי֙ וְהַֽכְּנַעֲנִ֔י וְהַחִתִּי֙ וְהַפְּרִזִּ֔י וְהַחִוִּ֖י וְהַיְבוּסִֽי
الخروج 34: 18
Exo.34.18
تَحْفَظُ عِيدَ الْفَطِيرِ. سَبْعَةَ أَيَّامٍ تَأْكُلُ فَطِيرًا كَمَا أَمَرْتُكَ فِي وَقْتِ شَهْرِ أَبِيبَ، لأَنَّكَ فِي شَهْرِ أَبِيبَ خَرَجْتَ مِنْ مِصْرَ.
תִּשְׁמֹר֒ חַ֣ג הַמַּצּוֹת֮ שִׁבְעַ֨ת יָמִ֜ים תֹּאכַ֤ל מַצּוֹת֙ אֲשֶׁ֣ר צִוִּיתִ֔ךָ לְמוֹעֵ֖ד חֹ֣דֶשׁ הָאָבִ֑יב כִּ֚י בְּחֹ֣דֶשׁ הָֽאָבִ֔יב יָצָ֖אתָ מִמִּצְרָֽיִם
الخروج 34: 32
Exo.34.32
وَبَعْدَ ذلِكَ اقْتَرَبَ جَمِيعُ بَنِي إِسْرَائِيلَ، فَأَوْصَاهُمْ بِكُلِّ مَا تَكَلَّمَ بِهِ الرَّبُّ مَعَهُ فِي جَبَلِ سِينَاءَ.
וְאַחֲרֵי כֵ֥ן נִגְּשׁ֖וּ כָּל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיְצַוֵּ֕ם כָּל אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֧ר יְהוָ֛ה אִתּ֖וֹ בְּהַ֥ר סִינָֽי
الخروج 34: 34
Exo.34.34
وَكَانَ مُوسَى عِنْدَ دُخُولِهِ أَمَامَ الرَّبِّ لِيَتَكَلَّمَ مَعَهُ يَنْزِعُ الْبُرْقُعَ حَتَّى يَخْرُجَ، ثُمَّ يَخْرُجُ وَيُكَلِّمُ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِمَا يُوصَى.
מֹשֶׁ֜ה וּבְבֹ֨א לִפְנֵ֤י יְהוָה֙ לְדַבֵּ֣ר אִתּ֔וֹ יָסִ֥יר הַמַּסְוֶ֖ה עַד צֵאת֑וֹ וְיָצָ֗א וְדִבֶּר֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֥ר יְצֻוֶּֽה
الخروج 35: 1
Exo.35.1
وَجَمَعَ مُوسَى كُلَّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقَالَ لَهُمْ: هذِهِ هِيَ الْكَلِمَاتُ الَّتِي أَمَرَ الرَّبُّ أَنْ تُصْنَعَ:
וַיַּקְהֵ֣ל מֹשֶׁ֗ה כָּל עֲדַ֛ת בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֑ם אֵ֚לֶּה הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה לַעֲשֹׂ֥ת;אֹתָֽם
الخروج 35: 4
Exo.35.4
وَكَلَّمَ مُوسَى كُلَّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: هذَا هُوَ الشَّيْءُ الَّذِي أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ قَائِلاً:
וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֔ה כָּל עֲדַ֥ת בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר זֶ֣ה הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר
الخروج 35: 10
Exo.35.10
وَكُلُّ حَكِيمِ الْقَلْبِ بَيْنَكُمْ فَلْيَأْتِ وَيَصْنَعْ كُلَّ مَا أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ:
וְכָל חֲכַם לֵ֖ב בָּכֶ֑ם יָבֹ֣אוּ וְיַעֲשׂ֔וּ כָּל אֲשֶׁ֥ר צִוָּ֖ה יְהוָֽה
الخروج 35: 29
Exo.35.29
بَنُو إِسْرَائِيلَ، جَمِيعُ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ الَّذِينَ سَمَّحَتْهُمْ قُلُوبُهُمْ أَنْ يَأْتُوا لِكُلِّ الْعَمَلِ الَّذِي أَمَرَ الرَّبُّ أَنْ يُصْنَعَ عَلَى يَدِ مُوسَى، جَاءُوا بِهِ تَبَرُّعًا إِلَى الرَّبِّ.
בְנֵי יִשְׂרָאֵ֛ל כָּל אִ֣ישׁ וְאִשָּׁ֗ה אֲשֶׁ֨ר נָדַ֣ב לִבָּם֮;אֹתָם֒ לְהָבִיא֙ לְכָל הַמְּלָאכָ֔ה אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה לַעֲשׂ֖וֹת בְּיַד מֹשֶׁ֑ה הֵבִ֧יאוּ נְדָבָ֖ה לַיהוָֽה
الخروج 36: 1
Exo.36.1
فَيَعْمَلُ بَصَلْئِيلُ وَأُهُولِيآبُ وَكُلُّ إِنْسَانٍ حَكِيمِ الْقَلْبِ، قَدْ جَعَلَ فِيهِ الرَّبُّ حِكْمَةً وَفَهْمًا لِيَعْرِفَ أَنْ يَصْنَعَ صَنْعَةً مَا مِنْ عَمَلِ الْمَقْدِسِ، بِحَسَبِ كُلِّ مَا أَمَرَ الرَّبُّ.
וְעָשָׂה֩ בְצַלְאֵ֨ל וְאָהֳלִיאָ֜ב וְכֹ֣ל אִ֣ישׁ חֲכַם לֵ֗ב אֲשֶׁר֩ נָתַ֨ן בָּהֵ֔מָּה יְהוָ֜ה חָכְמָ֤ה וּתְבוּנָה֙ לָדַ֣עַת לַעֲשֹׂ֔ת כָּל;מְלֶ֖אכֶת עֲבֹדַ֣ת הַקֹּ֑דֶשׁ לְכֹ֥ל אֲשֶׁר צִוָּ֖ה יְהוָֽה