المعنى المختصر للكلمة
tsâvâh:
(intensively) to constitute, enjoin
اللفظ الأصلي
צָוָה
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
tsâvâh
(tsaw-vaw)
تكرار الورود في الكتاب
491
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
(intensively) to constitute, enjoin
الإنجليزية — KJV Translation Tags
appoint
(for-) bid
(give a) charge
(give a, give in, send with) command(-er, -ment)
send a messenger
put
(set) in order
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
צִוָּ֥ה (65×)
צִוָּ֣ה (26×)
צִוָּ֧ה (15×)
וַיְצַ֣ו (15×)
צִוָּ֖ה (13×)
צִוָּ֨ה (11×)
מְצַוְּךָ֖ (11×)
צִוָּ֤ה (9×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (491 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
يشوع 8: 29
Jos.8.29
وَمَلِكُ عَايٍ عَلَّقَهُ عَلَى الْخَشَبَةِ إِلَى وَقْتِ الْمَسَاءِ. وَعِنْدَ غُرُوبِ الشَّمْسِ أَمَرَ يَشُوعُ فَأَنْزَلُوا جُثَّتَهُ عَنِ الْخَشَبَةِ وَطَرَحُوهَا عِنْدَ مَدْخَلِ بَابِ الْمَدِينَةِ، وَأَقَامُوا عَلَيْهَا رُجْمَةَ حِجَارَةٍ عَظِيمَةً إِلَى هذَا الْيَوْمِ.
מֶ֧לֶךְ הָעַ֛י תָּלָ֥ה עַל הָעֵ֖ץ עַד עֵ֣ת הָעָ֑רֶב וּכְב֣וֹא הַשֶּׁמֶשׁ֩ צִוָּ֨ה יְהוֹשֻׁ֜עַ וַיֹּרִ֧ידוּ נִבְלָת֣וֹ מִן הָעֵ֗ץ וַיַּשְׁלִ֤יכוּ;אוֹתָהּ֙ אֶל פֶּ֙תַח֙ שַׁ֣עַר הָעִ֔יר וַיָּקִ֤ימוּ עָלָיו֙ גַּל אֲבָנִ֣ים גָּד֔וֹל עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם
يشوع 8: 31
Jos.8.31
كَمَا أَمَرَ مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ بَنِي إِسْرَائِيلَ، كَمَا هُوَ مَكْتُوبٌ فِي سِفْرِ تَوْرَاةِ مُوسَى. مَذْبَحَ حِجَارَةٍ صَحِيحَةٍ لَمْ يَرْفَعْ أَحَدٌ عَلَيْهَا حَدِيدًا، وَأَصْعَدُوا عَلَيْهِ مُحْرَقَاتٍ لِلرَّبِّ، وَذَبَحُوا ذَبَائِحَ سَلاَمَةٍ.
כַּאֲשֶׁ֣ר צִוָּה֩ מֹשֶׁ֨ה עֶֽבֶד יְהוָ֜ה בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל כַּכָּתוּב֙ בְּסֵ֙פֶר֙ תּוֹרַ֣ת מֹשֶׁ֔ה מִזְבַּח֙ אֲבָנִ֣ים שְׁלֵמ֔וֹת לֹֽא הֵנִ֥יף עֲלֵיהֶ֖ן בַּרְזֶ֑ל וַיַּעֲל֨וּ עָלָ֤יו עֹלוֹת֙ לַֽיהוָ֔ה וַֽיִּזְבְּח֖וּ שְׁלָמִֽים
يشوع 8: 33
Jos.8.33
وَجَمِيعُ إِسْرَائِيلَ وَشُيُوخُهُمْ، وَالْعُرَفَاءُ وَقُضَاتُهُمْ، وَقَفُوا جَانِبَ التَّابُوتِ مِنْ هُنَا وَمِنْ هُنَاكَ مُقَابِلَ الْكَهَنَةِ اللاَّوِيِّينَ حَامِلِي تَابُوتِ عَهْدِ الرَّبِّ. الْغَرِيبُ كَمَا الْوَطَنِيُّ. نِصْفُهُمْ إِلَى جِهَةِ جَبَلِ جِرِزِّيمَ، وَنِصْفُهُمْ إِلَى جِهَةِ جَبَلِ عِيبَالَ، كَمَا أَمَرَ مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ أَوَّلاً لِبَرَكَةِ شَعْبِ إِسْرَائِيلَ.
וְכָל יִשְׂרָאֵ֡ל וּזְקֵנָ֡יו וְשֹׁטְרִ֣ים וְשֹׁפְטָ֡יו עֹמְדִ֣ים לָאָר֡וֹן מִזֶּ֣ה וּמִזֶּ֣ה נֶגֶד֩ הַכֹּהֲנִ֨ים הַלְוִיִּ֜ם נֹשְׂאֵ֣י אֲר֣וֹן בְּרִית יְהוָ֗ה כַּגֵּר֙ כָּֽאֶזְרָ֔ח חֶצְיוֹ֙ אֶל מ֣וּל הַר גְּרִזִ֔ים וְהַֽחֶצְי֖וֹ אֶל מ֣וּל הַר עֵיבָ֑ל כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֜ה מֹשֶׁ֣ה עֶֽבֶד יְהוָ֗ה בָּרִאשֹׁנָֽה לְבָרֵ֛ךְ הָעָ֥ם יִשְׂרָאֵ֖ל
يشوع 8: 35
Jos.8.35
لَمْ تَكُنْ كَلِمَةٌ مِنْ كُلِّ مَا أَمَرَ بِهِ مُوسَى لَمْ يَقْرَأْهَا يَشُوعُ قُدَّامَ كُلِّ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ وَالنِّسَاءِ وَالأَطْفَالِ وَالْغَرِيبِ السَّائِرِ فِي وَسَطِهِمْ.
לֹֽא הָיָ֣ה דָבָ֔ר מִכֹּ֖ל אֲשֶׁר צִוָּ֣ה מֹשֶׁ֑ה לֹֽא קָרָ֜א יְהוֹשֻׁ֗עַ נֶ֣גֶד כָּל קְהַ֤ל יִשְׂרָאֵל֙ וְהַנָּשִׁ֣ים וְהַטַּ֔ף וְהַגֵּ֖ר הַהֹלֵ֥ךְ בְּקִרְבָּֽם
يشوع 9: 24
Jos.9.24
فَأَجَابُوا يَشُوعَ وَقَالوُا: أُخْبِرَ عَبِيدُكَ إِخْبَارًا بِمَا أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ إِلهُكَ مُوسَى عَبْدَهُ أَنْ يُعْطِيَكُمْ كُلَّ الأَرْضِ، وَيُبِيدَ جَمِيعَ سُكَّانِ الأَرْضِ مِنْ أَمَامِكُمْ. فَخِفْنَا جِدًّا عَلَى أَنْفُسِنَا مِنْ قِبَلِكُمْ، فَفَعَلْنَا هذَا الأَمْرَ.
וַיַּעֲנ֨וּ יְהוֹשֻׁ֜עַ וַיֹּאמְר֗וּ הֻגֵּ֨ד לַעֲבָדֶ֙יךָ֙ הֻגַּ֤ד אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֜ה יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ מֹשֶׁ֣ה עַבְדּ֔וֹ לָתֵ֤ת;לָכֶם֙ כָּל הָאָ֔רֶץ וּלְהַשְׁמִ֛יד כָּל יֹשְׁבֵ֥י הָאָ֖רֶץ מִפְּנֵיכֶ֑ם וַנִּירָ֨א מְאֹ֤ד לְנַפְשֹׁתֵ֙ינוּ֙ מִפְּנֵיכֶ֔ם וַֽנַּעֲשֵׂ֖ה הַזֶּֽה הַדָּבָ֥ר
يشوع 10: 27
Jos.10.27
وَكَانَ عِنْدَ غُرُوبِ الشَّمْسِ أَنَّ يَشُوعَ أَمَرَ فَأَنْزَلُوهُمْ عَنِ الْخَشَبِ وَطَرَحُوهُمْ فِي الْمَغَارَةِ الَّتِي اخْتَبَأُوا فِيهَا، وَوَضَعُوا حِجَارَةً كَبِيرَةً عَلَى فَمِ الْمَغَارةِ حَتَّى إِلَى هذَا الْيَوْمِ عَيْنِهِ.
וַיְהִ֞י לְעֵ֣ת בּ֣וֹא הַשֶּׁ֗מֶשׁ יְהוֹשֻׁ֙עַ֙ צִוָּ֤ה וַיֹּֽרִידוּם֙ מֵעַ֣ל הָעֵצִ֔ים וַיַּ֨שְׁלִכֻ֔ם אֶל הַמְּעָרָ֖ה אֲשֶׁ֣ר נֶחְבְּאוּ שָׁ֑ם וַיָּשִׂ֜מוּ אֲבָנִ֤ים גְּדֹלוֹת֙ עַל פִּ֣י הַמְּעָרָ֔ה עַד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם עֶ֖צֶם
يشوع 10: 40
Jos.10.40
فَضَرَبَ يَشُوعُ كُلَّ أَرْضِ الْجَبَلِ وَالْجَنُوبِ وَالسَّهْلِ وَالسُّفُوحِ وَكُلَّ مُلُوكِهَا. لَمْ يُبْقِ شَارِدًا، بَلْ حَرَّمَ كُلَّ نَسَمَةٍ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ.
וַיַּכֶּ֣ה יְהוֹשֻׁ֣עַ כָּל הָאָ֡רֶץ הָהָר֩ וְהַנֶּ֨גֶב וְהַשְּׁפֵלָ֜ה וְהָאֲשֵׁד֗וֹת וְאֵת֙;כָּל מַלְכֵיהֶ֔ם לֹ֥א הִשְׁאִ֖יר שָׂרִ֑יד הֶחֱרִ֔ים וְאֵ֤ת;כָּל הַנְּשָׁמָה֙ כַּאֲשֶׁ֣ר צִוָּ֔ה יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
يشوع 11: 12
Jos.11.12
فَأَخَذَ يَشُوعُ كُلَّ مُدُنِ أُولئِكَ الْمُلُوكِ وَجَمِيعَ مُلُوكِهَا وَضَرَبَهُمْ بِحَدِّ السَّيْفِ. حَرَّمَهُمْ كَمَا أَمَرَ مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ.
לָכַ֧ד יְהוֹשֻׁ֛עַ כָּל עָרֵ֣י הָ֠אֵלֶּה הַמְּלָכִֽים וְֽאֶת;כָּל מַלְכֵיהֶ֞ם וַיַּכֵּ֥ם לְפִי חֶ֖רֶב הֶחֱרִ֣ים;אוֹתָ֑ם כַּאֲשֶׁ֣ר צִוָּ֔ה מֹשֶׁ֖ה עֶ֥בֶד יְהוָֽה
يشوع 11: 15
Jos.11.15
كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى عَبْدَهُ هكَذَا أَمَرَ مُوسَى يَشُوعَ، وَهكَذَا فَعَلَ يَشُوعُ. لَمْ يُهْمِلْ شَيْئًا مِنْ كُلِّ مَا أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ مُوسَى.
כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהוָה֙ מֹשֶׁ֣ה עַבְדּ֔וֹ כֵּן צִוָּ֥ה מֹשֶׁ֖ה יְהוֹשֻׁ֑עַ וְכֵן֙ עָשָׂ֣ה יְהוֹשֻׁ֔עַ לֹֽא הֵסִ֣יר דָּבָ֔ר מִכֹּ֛ל אֲשֶׁר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה
يشوع 11: 15
Jos.11.15
كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى عَبْدَهُ هكَذَا أَمَرَ مُوسَى يَشُوعَ، وَهكَذَا فَعَلَ يَشُوعُ. لَمْ يُهْمِلْ شَيْئًا مِنْ كُلِّ مَا أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ مُوسَى.
כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהוָה֙ מֹשֶׁ֣ה עַבְדּ֔וֹ כֵּן צִוָּ֥ה מֹשֶׁ֖ה יְהוֹשֻׁ֑עַ וְכֵן֙ עָשָׂ֣ה יְהוֹשֻׁ֔עַ לֹֽא הֵסִ֣יר דָּבָ֔ר מִכֹּ֛ל אֲשֶׁר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה
يشوع 11: 15
Jos.11.15
كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى عَبْدَهُ هكَذَا أَمَرَ مُوسَى يَشُوعَ، وَهكَذَا فَعَلَ يَشُوعُ. لَمْ يُهْمِلْ شَيْئًا مِنْ كُلِّ مَا أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ مُوسَى.
כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהוָה֙ מֹשֶׁ֣ה עַבְדּ֔וֹ כֵּן צִוָּ֥ה מֹשֶׁ֖ה יְהוֹשֻׁ֑עַ וְכֵן֙ עָשָׂ֣ה יְהוֹשֻׁ֔עַ לֹֽא הֵסִ֣יר דָּבָ֔ר מִכֹּ֛ל אֲשֶׁר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה
يشوع 11: 20
Jos.11.20
لأَنَّهُ كَانَ مِنْ قِبَلِ الرَّبِّ أَنْ يُشَدِّدَ قُلُوبَهُمْ حَتَّى يُلاَقُوا إِسْرَائِيلَ لِلْمُحَارَبَةِ فَيُحَرَّمُوا، فَلاَ تَكُونُ عَلَيْهِمْ رَأْفَةٌ، بَلْ يُبَادُونَ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.
כִּ֣י מֵאֵ֣ת יְהוָ֣ה הָיְתָ֡ה לְחַזֵּ֣ק לִבָּם֩ לִקְרַ֨את יִשְׂרָאֵל֙ הַמִּלְחָמָ֤ה לְמַ֣עַן;הַֽחֲרִימָ֔ם לְבִלְתִּ֥י הֱיוֹת לָהֶ֖ם תְּחִנָּ֑ה כִּ֚י;לְמַ֣עַן הַשְׁמִידָ֔ם כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה
يشوع 13: 6
Jos.13.6
جَمِيعُ سُكَّانِ الْجَبَلِ مِنْ لُبْنَانَ إِلَى مِسْرَفُوتَِ مَايِمَ، جَمِيعُ الصِّيدُونِيِّينَ. أَنَا أَطْرُدُهُمْ مِنْ أَمَامِ بَنِي إِسْرَائِيلَ. إِنَّمَا اقْسِمْهَا بِالْقُرْعَةِ لإِسْرَائِيلَ مُلْكًا كَمَا أَمَرْتُكَ.
כָּל יֹשְׁבֵ֣י הָ֠הָר מִֽן הַלְּבָנ֞וֹן עַד מִשְׂרְפֹ֥ת מַ֙יִם֙ כָּל צִ֣ידֹנִ֔ים אָֽנֹכִי֙ אוֹרִישֵׁ֔ם מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל רַ֠ק הַפִּלֶ֤הָ לְיִשְׂרָאֵל֙ בְּֽנַחֲלָ֔ה כַּאֲשֶׁ֖ר צִוִּיתִֽיךָ
يشوع 14: 2
Jos.14.2
نَصِيبُهُمْ بِالْقُرْعَةِ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ عَنْ يَدِ مُوسَى لِلتِّسْعَةِ الأَسْبَاطِ وَنِصْفِ السِّبْطِ.
נַחֲלָתָ֑ם בְּגוֹרַ֖ל כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהוָה֙ בְּיַד מֹשֶׁ֔ה לְתִשְׁעַ֥ת הַמַּטּ֖וֹת וַחֲצִ֥י הַמַּטֶּֽה
يشوع 14: 5
Jos.14.5
كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى هكَذَا فَعَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ وَقَسَمُوا الأَرْضَ.
כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה כֵּ֥ן עָשׂ֖וּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַֽיַּחְלְק֖וּ הָאָֽרֶץ
يشوع 17: 4
Jos.17.4
فَتَقَدَّمْنَ أَمَامَ أَلِعَازَارَ الْكَاهِنِ وَأَمَامَ يَشُوعَ بْنِ نُونَ وَأَمَامَ الرُّؤَسَاءِ وَقُلْنَ: الرَّبُّ أَمَرَ مُوسَى أَنْ يُعْطِيَنَا نَصِيبًا بَيْنَ إِخْوَتِنَا. فَأَعْطَاهُنَّ حَسَبَ قَوْلِ الرَّبِّ نَصِيبًا بَيْنَ إِخْوَةِ أَبِيهِنَّ.
וַתִּקְרַ֡בְנָה לִפְנֵי֩ אֶלְעָזָ֨ר הַכֹּהֵ֜ן וְלִפְנֵ֣י יְהוֹשֻׁ֣עַ בִּן נ֗וּן וְלִפְנֵ֤י הַנְּשִׂיאִים֙ לֵאמֹ֔ר יְהוָה֙ צִוָּ֣ה מֹשֶׁ֔ה לָֽתֶת;לָ֥נוּ נַחֲלָ֖ה בְּת֣וֹךְ אַחֵ֑ינוּ וַיִּתֵּ֨ן;לָהֶ֜ם אֶל פִּ֤י יְהוָה֙ נַֽחֲלָ֔ה בְּת֖וֹךְ אֲחֵ֥י אֲבִיהֶֽן
يشوع 18: 8
Jos.18.8
فَقَامَ الرِّجَالُ وَذَهَبُوا. وَأَوْصَى يَشُوعُ الذَّاهِبِينَ لِكِتَابَةِ الأَرْضِ قَائِلاً: اِذْهَبُوا وَسِيرُوا فِي الأَرْضِ وَاكْتُبُوهَا، ثُمَّ ارْجِعُوا إِلَيَّ فَأُلْقِي هُنَا قُرْعَةً أَمَامَ الرَّبِّ فِي شِيلُوهَ.
וַיָּקֻ֥מוּ הָאֲנָשִׁ֖ים וַיֵּלֵ֑כוּ וַיְצַ֣ו יְהוֹשֻׁ֡עַ הַהֹלְכִים֩ לִכְתֹּ֨ב הָאָ֜רֶץ לֵאמֹ֗ר לְ֠כוּ וְהִתְהַלְּכ֨וּ בָאָ֜רֶץ וְכִתְב֤וּ;אוֹתָהּ֙ וְשׁ֣וּבוּ אֵלַ֔י אַשְׁלִ֨יךְ וּ֠פֹה גּוֹרָ֛ל לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה בְּשִׁלֹֽה
يشوع 21: 2
Jos.21.2
وَكَلَّمُوهُمْ فِي شِيلُوهَ فِي أَرْضِ كَنْعَانَ قَائِلِينَ: قَدْ أَمَرَ الرَّبُّ عَلَى يَدِ مُوسَى أَنْ نُعْطَى مُدُنًا لِلسَّكَنِ مَعَ مَسَارِحِهَا لِبَهَائِمِنَا.
וַיְדַבְּר֨וּ אֲלֵיהֶ֜ם בְּשִׁלֹ֗ה בְּאֶ֤רֶץ כְּנַ֙עַן֙ לֵאמֹ֔ר צִוָּ֣ה יְהוָה֙ בְיַד מֹשֶׁ֔ה לָֽתֶת;לָ֥נוּ עָרִ֖ים לָשָׁ֑בֶת וּמִגְרְשֵׁיהֶ֖ן לִבְהֶמְתֵּֽנוּ
يشوع 21: 8
Jos.21.8
فَأَعْطَى بَنُو إِسْرَائِيلَ اللاَّوِيِّينَ هذِهِ الْمُدُنَ وَمَسَارِحِهَا بِالْقُرْعَةِ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ عَلَى يَدِ مُوسَى.
וַיִּתְּנ֤וּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ לַלְוִיִּ֔ם הָאֵ֖לֶּה הֶעָרִ֥ים מִגְרְשֵׁיהֶ֑ן בַּגּוֹרָֽל כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה בְּיַד מֹשֶׁ֖ה
يشوع 22: 2
Jos.22.2
وَقَالَ لَهُمْ: إِنَّكُمْ قَدْ حَفِظْتُمْ كُلَّ مَا أَمَرَكُمْ بِهِ مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ، وَسَمِعْتُمْ صَوْتِي فِي كُلِّ مَا أَمَرْتُكُمْ بِهِ،
וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֔ם אַתֶּ֣ם שְׁמַרְתֶּ֔ם כָּל אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה;אֶתְכֶ֔ם מֹשֶׁ֖ה עֶ֣בֶד יְהוָ֑ה וַתִּשְׁמְע֣וּ בְקוֹלִ֔י לְכֹ֥ל אֲשֶׁר צִוִּ֖יתִי;אֶתְכֶֽם
يشوع 22: 2
Jos.22.2
وَقَالَ لَهُمْ: إِنَّكُمْ قَدْ حَفِظْتُمْ كُلَّ مَا أَمَرَكُمْ بِهِ مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ، وَسَمِعْتُمْ صَوْتِي فِي كُلِّ مَا أَمَرْتُكُمْ بِهِ،
וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֔ם אַתֶּ֣ם שְׁמַרְתֶּ֔ם כָּל אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה;אֶתְכֶ֔ם מֹשֶׁ֖ה עֶ֣בֶד יְהוָ֑ה וַתִּשְׁמְע֣וּ בְקוֹלִ֔י לְכֹ֥ל אֲשֶׁר צִוִּ֖יתִי;אֶתְכֶֽם
يشوع 22: 5
Jos.22.5
وَإِنَّمَا احْرِصُوا جِدًّا أَنْ تَعْمَلُوا الْوَصِيَّةَ وَالشَّرِيعَةَ الَّتِي أَمَرَكُمْ بِهَا مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ: أَنْ تُحِبُّوا الرَّبَّ إِلهَكُمْ، وَتَسِيرُوا فِي كُلِّ طُرُقِهِ، وَتَحْفَظُوا وَصَايَاهُ، وَتَلْصَقُوا بِهِ وَتَعْبُدُوهُ بِكُلِّ قَلْبِكُمْ وَبِكُلِّ نَفْسِكُمْ.
רַ֣ק שִׁמְר֣וּ מְאֹ֗ד לַעֲשׂ֨וֹת הַמִּצְוָ֣ה הַתּוֹרָה֮ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה;אֶתְכֶם֮ מֹשֶׁ֣ה עֶֽבֶד יְהוָה֒ לְ֠אַהֲבָה יְהוָ֨ה אֱלֹֽהֵיכֶ֜ם וְלָלֶ֧כֶת בְּכָל דְּרָכָ֛יו וְלִשְׁמֹ֥ר מִצְוֹתָ֖יו וּלְדָבְקָה ב֑וֹ וּלְעָבְד֕וֹ בְּכָל לְבַבְכֶ֖ם וּבְכָל נַפְשְׁכֶֽם
يشوع 23: 16
Jos.23.16
حِينَمَا تَتَعَدَّوْنَ عَهْدَ الرَّبِّ إِلهِكُمُ الَّذِي أَمَرَكُمْ بِهِ وَتَسِيرُونَ وَتَعْبُدُونَ آلِهَةً أُخْرَى وَتَسْجُدُونَ لَهَا، يَحْمَى غَضَبُ الرَّبِّ عَلَيْكُمْ فَتَبِيدُونَ سَرِيعًا عَنِ الأَرْضِ الصَّالِحَةِ الَّتِي أَعْطَاكُمْ.
בְּ֠עָבְרְכֶם בְּרִ֨ית יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶם֮ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה;אֶתְכֶם֒ וַהֲלַכְתֶּ֗ם וַעֲבַדְתֶּם֙ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וְהִשְׁתַּחֲוִיתֶ֖ם לָהֶ֑ם וְחָרָ֤ה אַף יְהוָה֙ בָּכֶ֔ם וַאֲבַדְתֶּ֣ם מְהֵרָ֔ה מֵעַל֙ הָאָ֣רֶץ הַטּוֹבָ֔ה אֲשֶׁ֖ר נָתַ֥ן;לָכֶֽם
القضاة 2: 20
Jdg.2.20
فَحَمِيَ غَضَبُ الرَّبِّ عَلَى إِسْرَائِيلَ وَقَالَ: مِنْ أَجْلِ أَنَّ هذَا الشَّعْبَ قَدْ تَعَدَّوْا عَهْدِيَ الَّذِي أَوْصَيْتُ بِهِ آبَاءَهُمْ وَلَمْ يَسْمَعُوا لِصَوْتِي،
וַיִּֽחַר אַ֥ף יְהוָ֖ה בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וַיֹּ֗אמֶר יַעַן֩ אֲשֶׁ֨ר הַזֶּ֗ה הַגּ֣וֹי עָבְר֜וּ בְּרִיתִי֙ אֲשֶׁ֣ר צִוִּ֣יתִי אֲבוֹתָ֔ם וְלֹ֥א שָׁמְע֖וּ לְקוֹלִֽי
القضاة 3: 4
Jdg.3.4
كَانُوا لامْتِحَانِ إِسْرَائِيلَ بِهِمْ، لِكَيْ يُعْلَمَ هَلْ يَسْمَعُونَ وَصَايَا الرَّبِّ الَّتِي أَوْصَى بِهَا آبَاءَهُمْ عَنْ يَدِ مُوسَى.
וַֽיִּהְי֕וּ לְנַסּ֥וֹת יִשְׂרָאֵ֑ל בָּ֖ם לָדַ֗עַת הֲיִשְׁמְעוּ֙ מִצְוֹ֣ת יְהוָ֔ה אֲשֶׁר צִוָּ֥ה אֲבוֹתָ֖ם בְּיַד מֹשֶֽׁה
القضاة 4: 6
Jdg.4.6
فَأَرْسَلَتْ وَدَعَتْ بَارَاقَ بْنَ أَبِينُوعَمَ مِنْ قَادَشِ نَفْتَالِي، وَقَالَتْ لَهُ: أَلَمْ يَأْمُرِ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: اِذْهَبْ وَازْحَفْ إِلَى جَبَلِ تَابُورَ، وَخُذْ مَعَكَ عَشْرَةَ آلاَفِ رَجُل مِنْ بَنِي نَفْتَالِي وَمِنْ بَنِي زَبُولُونَ،
וַתִּשְׁלַ֗ח וַתִּקְרָא֙ לְבָרָ֣ק בֶּן אֲבִינֹ֔עַם מִקֶּ֖דֶשׁ נַפְתָּלִ֑י וַתֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו הֲלֹ֥א צִוָּ֣ה יְהוָ֣ה אֱלֹהֵֽי יִשְׂרָאֵ֗ל לֵ֤ךְ וּמָֽשַׁכְתָּ֙ בְּהַ֣ר תָּב֔וֹר וְלָקַחְתָּ֣ עִמְּךָ֗ עֲשֶׂ֤רֶת אֲלָפִים֙ אִ֔ישׁ מִבְּנֵ֥י נַפְתָּלִ֖י וּמִבְּנֵ֥י זְבֻלֽוּן
القضاة 13: 14
Jdg.13.14
مِنْ كُلِّ مَا يَخْرُجُ مِنْ جَفْنَةِ الْخَمْرِ لاَ تَأْكُلْ، وَخَمْرًا وَمُسْكِرًا لاَ تَشْرَبْ، وَكُلَّ نَجِسٍ لاَ تَأْكُلْ. لِتَحْذَرْ مِنْ كُلِّ مَا أَوْصَيْتُهَا.
מִכֹּ֣ל אֲשֶׁר יֵצֵא֩ מִגֶּ֨פֶן הַיַּ֜יִן לֹ֣א תֹאכַ֗ל וְיַ֤יִן וְשֵׁכָר֙ אַל תֵּ֔שְׁתְּ וְכָל טֻמְאָ֖ה אַל תֹּאכַ֑ל תִּשְׁמֹֽר כֹּ֥ל אֲשֶׁר צִוִּיתִ֖יהָ
القضاة 21: 10
Jdg.21.10
فَأَرْسَلَتِ الْجَمَاعَةُ إِلَى هُنَاكَ اثْنَيْ عَشَرَ أَلْفَ رَجُل مِنْ بَنِي الْبَأْسِ، وَأَوْصَوْهُمْ قَائِلِينَ: اذْهَبُوا وَاضْرِبُوا سُكَّانَ يَابِيشِ جِلْعَادَ بِحَدِّ السَّيْفِ مَعَ النِّسَاءِ وَالأَطْفَالِ.
וַיִּשְׁלְחוּ הָעֵדָ֗ה שָׁ֣ם שְׁנֵים עָשָׂ֥ר אֶ֛לֶף אִ֖ישׁ מִבְּנֵ֣י הֶחָ֑יִל וַיְצַוּ֨וּ;אוֹתָ֜ם לֵאמֹ֗ר לְ֠כוּ וְהִכִּיתֶ֞ם יוֹשְׁבֵ֨י יָבֵ֤שׁ גִּלְעָד֙ לְפִי חֶ֔רֶב וְהַנָּשִׁ֖ים וְהַטָּֽף
القضاة 21: 20
Jdg.21.20
وَأَوْصَوْا بَنِي بَنْيَامِينَ قَائِلِينَ: امْضُوا وَاكْمِنُوا فِي الْكُرُومِ.
וַיְצַוּ֕וּ בְּנֵ֥י בִנְיָמִ֖ן לֵאמֹ֑ר לְכ֖וּ וַאֲרַבְתֶּ֥ם בַּכְּרָמִֽים
راعوث 2: 9
Rut.2.9
عَيْنَاكِ عَلَى الْحَقْلِ الَّذِي يَحْصُدُونَ وَاذْهَبِي وَرَاءَهُمْ. أَلَمْ أُوصِ الْغِلْمَانَ أَنْ لاَ يَمَسُّوكِ. وَإِذَا عَطِشْتِ فَاذْهَبِي إِلَى الآنِيَةِ وَاشْرَبِي مِمَّا اسْتَقَاهُ الْغِلْمَانُ.
עֵינַ֜יִךְ בַּשָּׂדֶ֤ה אֲשֶׁר יִקְצֹרוּן֙ וְהָלַ֣כְתִּ אַחֲרֵיהֶ֔ן הֲל֥וֹא צִוִּ֛יתִי הַנְּעָרִ֖ים לְבִלְתִּ֣י נָגְעֵ֑ךְ וְצָמִ֗ת וְהָלַכְתְּ֙ אֶל הַכֵּלִ֔ים וְשָׁתִ֕ית מֵאֲשֶׁ֥ר יִשְׁאֲב֖וּן הַנְּעָרִֽים