אִם (H518) - ʼim | معجم سترونغ العبري

إرميا 14: 18 Jer.14.18

إِذَا خَرَجْتُ إِلَى الْحَقْلِ، فَإِذَا الْقَتْلَى بِالسَّيْفِ. وَإِذَا دَخَلْتُ الْمَدِينَةَ، فَإِذَا الْمَرْضَى بِالْجُوعِ، لأَنَّ النَّبِيَّ وَالْكَاهِنَ يَطُوفَانِ فِي الأَرْضِ وَلاَ يَعْرِفَانِ شَيْئًا.

אִם יָצָ֣אתִי הַשָּׂדֶ֗ה וְהִנֵּה֙ חַלְלֵי חֶ֔רֶב וְאִם֙ בָּ֣אתִי הָעִ֔יר וְהִנֵּ֖ה תַּחֲלוּאֵ֣י רָעָ֑ב כִּֽי נָבִ֧יא כֹּהֵ֛ן סָחֲר֥וּ אֶל אֶ֖רֶץ וְלֹ֥א יָדָֽעוּ

إرميا 14: 19 Jer.14.19

هَلْ رَفَضْتَ يَهُوذَا رَفْضًا، أَوْ كَرِهَتْ نَفْسُكَ صِهْيَوْنَ. لِمَاذَا ضَرَبْتَنَا وَلاَ شِفَاءَ لَنَا. انْتَظَرْنَا السَّلاَمَ فَلَمْ يَكُنْ خَيْرٌ، وَزَمَانَ الشِّفَاءِ فَإِذَا رُعْبٌ.

הֲמָאֹ֨ס יְהוּדָ֗ה מָאַ֜סְתָּ אִם גָּעֲלָ֣ה נַפְשֶׁ֔ךָ בְּצִיּוֹן֙ מַדּ֙וּעַ֙ הִכִּיתָ֔נוּ וְאֵ֥ין מַרְפֵּ֑א לָ֖נוּ קַוֵּ֤ה לְשָׁלוֹם֙ וְאֵ֣ין ט֔וֹב וּלְעֵ֥ת מַרְפֵּ֖א וְהִנֵּ֥ה בְעָתָֽה

إرميا 14: 22 Jer.14.22

هَلْ يُوجَدُ فِي أَبَاطِيلِ الأُمَمِ مَنْ يُمْطِرُ، أَوْ هَلْ تُعْطِي السَّمَاوَاتُ وَابِلاً. أَمَا أَنْتَ هُوَ الرَّبُّ إِلهُنَا. فَنَرْجُوكَ، لأَنَّكَ أَنْتَ صَنَعْتَ كُلَّ هذِهِ.

הֲיֵ֨שׁ בְּהַבְלֵ֤י הַגּוֹיִם֙ מַגְשִׁמִ֔ים וְאִם יִתְּנ֣וּ הַשָּׁמַ֖יִם רְבִבִ֑ים הֲלֹ֨א אַתָּה ה֜וּא יְהוָ֤ה אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ וּ֨נְקַוֶּה;לָּ֔ךְ כִּֽי אַתָּ֥ה עָשִׂ֖יתָ כָּל אֵֽלֶּה

إرميا 15: 1 Jer.15.1

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِي: وَإِنْ وَقَفَ مُوسَى وَصَمُوئِيلُ أَمَامِي لاَ تَكُونُ نَفْسِي نَحْوَ هذَا الشَّعْبِ. اِطْرَحْهُمْ مِنْ أَمَامِي فَيَخْرُجُوا.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֵלַ֔י אִם יַעֲמֹ֨ד מֹשֶׁ֤ה וּשְׁמוּאֵל֙ לְפָנַ֔י אֵ֥ין נַפְשִׁ֖י אֶל הַזֶּ֑ה הָעָ֣ם שַׁלַּ֥ח מֵֽעַל פָּנַ֖י וְיֵצֵֽאוּ

إرميا 15: 11 Jer.15.11

قَالَ الرَّبُّ: إِنِّي أَحُلُّكَ لِلْخَيْرِ. إِنِّي أَجْعَلُ الْعَدُوَّ يَتَضَرَّعُ إِلَيْكَ فِي وَقْتِ الشَّرِّ وَفِي وَقْتِ الضِّيقِ.

אָמַ֣ר יְהוָ֔ה אִם;לֹ֥א שֵֽׁרִיתִ֖יךָ לְט֑וֹב אִם;ל֣וֹא הָאֹיֵֽב הִפְגַּ֣עְתִּֽי בְךָ֗ בְּעֵ֥ת רָעָ֛ה וּבְעֵ֥ת צָרָ֖ה

إرميا 15: 11 Jer.15.11

قَالَ الرَّبُّ: إِنِّي أَحُلُّكَ لِلْخَيْرِ. إِنِّي أَجْعَلُ الْعَدُوَّ يَتَضَرَّعُ إِلَيْكَ فِي وَقْتِ الشَّرِّ وَفِي وَقْتِ الضِّيقِ.

אָמַ֣ר יְהוָ֔ה אִם;לֹ֥א שֵֽׁרִיתִ֖יךָ לְט֑וֹב אִם;ל֣וֹא הָאֹיֵֽב הִפְגַּ֣עְתִּֽי בְךָ֗ בְּעֵ֥ת רָעָ֛ה וּבְעֵ֥ת צָרָ֖ה

إرميا 15: 19 Jer.15.19

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: إِنْ رَجَعْتَ أُرَجِّعْكَ، فَتَقِفْ أَمَامِي. وَإِذَا أَخْرَجْتَ الثَّمِينَ مِنَ الْمَرْذُولِ فَمِثْلَ فَمِي تَكُونُ. هُمْ يَرْجِعُونَ إِلَيْكَ وَأَنْتَ لاَ تَرْجعُ إِلَيْهِمْ.

לָכֵ֞ן כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אִם תָּשׁ֤וּב וַאֲשִֽׁיבְךָ֙ תַּֽעֲמֹ֔ד לְפָנַ֣י וְאִם תּוֹצִ֥יא יָקָ֛ר מִזּוֹלֵ֖ל כְּפִ֣י תִֽהְיֶ֑ה הֵ֙מָּה֙ יָשֻׁ֤בוּ אֵלֶ֔יךָ וְאַתָּ֖ה לֹֽא תָשׁ֥וּב אֲלֵיהֶֽם

إرميا 15: 19 Jer.15.19

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: إِنْ رَجَعْتَ أُرَجِّعْكَ، فَتَقِفْ أَمَامِي. وَإِذَا أَخْرَجْتَ الثَّمِينَ مِنَ الْمَرْذُولِ فَمِثْلَ فَمِي تَكُونُ. هُمْ يَرْجِعُونَ إِلَيْكَ وَأَنْتَ لاَ تَرْجعُ إِلَيْهِمْ.

לָכֵ֞ן כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אִם תָּשׁ֤וּב וַאֲשִֽׁיבְךָ֙ תַּֽעֲמֹ֔ד לְפָנַ֣י וְאִם תּוֹצִ֥יא יָקָ֛ר מִזּוֹלֵ֖ל כְּפִ֣י תִֽהְיֶ֑ה הֵ֙מָּה֙ יָשֻׁ֤בוּ אֵלֶ֔יךָ וְאַתָּ֖ה לֹֽא תָשׁ֥וּב אֲלֵיהֶֽם

إرميا 17: 24 Jer.17.24

وَيَكُونُ إِذَا سَمِعْتُمْ لِي سَمْعًا، يَقُولُ الرَّبُّ، وَلَمْ تُدْخِلُوا حِمْلاً فِي أَبْوَابِ هذِهِ الْمَدِينَةِ يَوْمَ السَّبْتِ، بَلْ قَدَّسْتُمْ يَوْمَ السَّبْتِ وَلَمْ تَعْمَلُوا فِيهِ شُغْلاً مَّا،

וְ֠הָיָה אִם שָׁמֹ֨עַ אֵלַי֙ תִּשְׁמְע֤וּן נְאֻם יְהוָ֔ה לְבִלְתִּ֣י הָבִ֣יא מַשָּׂ֗א בְּשַׁעֲרֵ֛י הַזֹּ֖את הָעִ֥יר בְּי֣וֹם הַשַּׁבָּ֑ת וּלְקַדֵּשׁ֙ י֣וֹם הַשַּׁבָּ֔ת לְבִלְתִּ֥י עֲשֽׂוֹת בּ֖וֹ מְלָאכָֽה כָּל

إرميا 17: 27 Jer.17.27

وَلكِنْ إِنْ لَمْ تَسْمَعُوا لِي لِتُقَدِّسُوا يَوْمَ السَّبْتِ لِكَيْلاَ تَحْمِلُوا حِمْلاً وَلاَ تُدْخِلُوهُ فِي أَبْوَابِ أُورُشَلِيمَ يَوْمَ السَّبْتِ، فَإِنِّي أُشْعِلُ نَارًا فِي أَبْوَابِهَا فَتَأْكُلُ قُصُورَ أُورُشَلِيمَ وَلاَ تَنْطَفِئُ.

וְאִם לֹ֨א תִשְׁמְע֜וּ אֵלַ֗י לְקַדֵּשׁ֙ י֣וֹם הַשַּׁבָּ֔ת וּלְבִלְתִּ֣י שְׂאֵ֣ת מַשָּׂ֗א וּבֹ֛א בְּשַׁעֲרֵ֥י יְרוּשָׁלִַ֖ם בְּי֣וֹם הַשַּׁבָּ֑ת וְהִצַּ֧תִּי אֵ֣שׁ בִּשְׁעָרֶ֗יהָ וְאָֽכְלָ֛ה אַרְמְנ֥וֹת יְרוּשָׁלִַ֖ם וְלֹ֥א תִכְבֶּֽה

إرميا 18: 14 Jer.18.14

هَلْ يَخْلُو صَخْرُ حَقْلِي مِنْ ثَلْجِ لُبْنَانَ. أَوْ هَلْ تَنْشَفُ الْمِيَاهُ الْمُنْفَجِرَةُ الْبَارِدَةُ الْجَارِيَةُ.

הֲיַעֲזֹ֥ב מִצּ֛וּר שָׂדַ֖י שֶׁ֣לֶג לְבָנ֑וֹן אִם יִנָּתְשׁ֗וּ מַ֛יִם זָרִ֥ים קָרִ֖ים נוֹזְלִֽים

إرميا 22: 4 Jer.22.4

لأَنَّكُمْ إِنْ فَعَلْتُمْ هذَا الأَمْرَ يَدْخُلُ فِي أَبْوَابِ هذَا الْبَيْتِ مُلُوكٌ جَالِسُونَ لِدَاوُدَ عَلَى كُرْسِيِّهِ رَاكِبِينَ فِي مَرْكَبَاتٍ وَعَلَى خَيْل. هُوَ وَعَبِيدُهُ وَشَعْبُهُ.

כִּ֤י אִם עָשׂוֹ֙;תַּֽעֲשׂ֔וּ הַזֶּ֑ה הַדָּבָ֖ר וּבָ֣אוּ בְשַׁעֲרֵ֣י הַזֶּ֡ה הַבַּ֣יִת מְלָכִים֩ יֹשְׁבִ֨ים לְדָוִ֜ד עַל כִּסְא֗וֹ רֹֽכְבִים֙ בָּרֶ֣כֶב וּבַסּוּסִ֔ים ה֥וּא וַעֲבָדָ֖יו וְעַמּֽוֹ

إرميا 22: 5 Jer.22.5

وَإِنْ لَمْ تَسْمَعُوا لِهذِهِ الْكَلِمَاتِ فَقَدْ أَقْسَمْتُ بِنَفْسِي، يَقُولُ الرَّبُّ، إِنَّ هذَا الْبَيْتَ يَكُونُ خَرَابًا.

וְאִם֙ לֹ֣א תִשְׁמְע֔וּ הָאֵ֑לֶּה הַדְּבָרִ֖ים נִשְׁבַּ֙עְתִּי֙ בִּ֤י נְאֻם יְהוָ֔ה כִּי הַזֶּֽה הַבַּ֥יִת יִֽהְיֶ֖ה לְחָרְבָּ֥ה

إرميا 22: 6 Jer.22.6

لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ عَنْ بَيْتِ مَلِكِ يَهُوذَا: جِلْعَادٌ أَنْتَ لِي. رَأْسٌ مِنْ لُبْنَانَ. إِنِّي أَجْعَلُكَ بَرِّيَّةً، مُدُنًا غَيْرَ مَسْكُونَةٍ.

כִּֽי כֹ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה עַל בֵּית֙ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה גִּלְעָ֥ד אַתָּ֛ה לִ֖י רֹ֣אשׁ הַלְּבָנ֑וֹן אִם;לֹ֤א אֲשִֽׁיתְךָ֙ מִדְבָּ֔ר עָרִ֖ים לֹ֥א נוֹשָֽׁבוּ

إرميا 22: 28 Jer.22.28

هَلْ هذَا الرَّجُلُ كُنْيَاهُو وِعَاءُ خَزَفٍ مُهَانٍ مَكْسُورٍ، أَوْ إِنَاءٌ لَيْسَتْ فِيهِ مَسَرَّةٌ. لِمَاذَا طُرِحَ هُوَ وَنَسْلُهُ وَأُلْقُوا إِلَى أَرْضٍ لَمْ يَعْرِفُوهَا.

הַזֶּה֙ הָאִ֤ישׁ כָּנְיָ֔הוּ הַעֶ֨צֶב נִבְזֶ֜ה נָפ֗וּץ אִ֨ם כְּלִ֔י אֵ֥ין בּ֑וֹ חֵ֖פֶץ מַדּ֤וּעַ הֽוּטֲלוּ֙ ה֣וּא וְזַרְע֔וֹ וְהֻ֨שְׁלְכ֔וּ עַל הָאָ֖רֶץ לֹא יָדָֽעוּ

إرميا 23: 22 Jer.23.22

وَلَوْ وَقَفُوا فِي مَجْلِسِي لأَخْبَرُوا شَعْبِي بِكَلاَمِي وَرَدُّوهُمْ عَنْ طَرِيقِهِمِ الرَّدِيءِ وَعَنْ شَرِّ أَعْمَالِهِمْ.

וְאִֽם עָמְד֖וּ בְּסוֹדִ֑י וְיַשְׁמִ֤עוּ עַמִּ֔י דְבָרַי֙ וִֽישִׁבוּם֙ מִדַּרְכָּ֣ם הָרָ֔ע וּמֵרֹ֖עַ מַֽעַלְלֵיהֶֽם

إرميا 23: 24 Jer.23.24

إِذَا اخْتَبَأَ إِنْسَانٌ فِي أَمَاكِنَ مُسْتَتِرَةٍ أَفَمَا أَرَاهُ أَنَا، يَقُولُ الرَّبُّ. أَمَا أَمْلأُ أَنَا السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ، يَقُولُ الرَّبُّ.

אִם יִסָּתֵ֨ר אִ֧ישׁ בַּמִּסְתָּרִ֛ים לֹֽא אֶרְאֶ֖נּוּ וַאֲנִ֥י נְאֻם יְהוָ֑ה הֲל֨וֹא מָלֵ֖א אֲנִ֥י הַשָּׁמַ֧יִם הָאָ֛רֶץ נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 23: 38 Jer.23.38

وَإِذَا كُنْتُمْ تَقُولُونَ: وَحْيُ الرَّبِّ، فَلِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: مِنْ أَجْلِ قَوْلِكُمْ هذِهِ الْكَلِمَةَ: وَحْيُ الرَّبِّ، وَقَدْ أَرْسَلْتُ إِلَيْكُمْ قَائِلاً لاَ تَقُولُوا: وَحْيُ الرَّبِّ،

וְאִם תֹּאמֵרוּ֒ מַשָּׂ֣א יְהוָה֮ לָכֵ֗ן כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה יַ֧עַן אֲמָרְכֶ֛ם הַזֶּ֖ה הַדָּבָ֥ר מַשָּׂ֣א יְהוָ֑ה וָאֶשְׁלַ֤ח אֲלֵיכֶם֙ לֵאמֹ֔ר לֹ֥א תֹאמְר֖וּ מַשָּׂ֥א יְהוָֽה

إرميا 26: 4 Jer.26.4

وَتَقُولُ لَهُمْ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: إِنْ لَمْ تَسْمَعُوا لِي لِتَسْلُكُوا فِي شَرِيعَتِي الَّتِي جَعَلْتُهَا أَمَامَكُمْ،

וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה אִם לֹ֤א תִשְׁמְעוּ֙ אֵלַ֔י לָלֶ֙כֶת֙ בְּת֣וֹרָתִ֔י אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי לִפְנֵיכֶֽם

إرميا 27: 18 Jer.27.18

فَإِنْ كَانُوا أَنْبِيَاءَ، وَإِنْ كَانَتْ كَلِمَةُ الرَّبِّ مَعَهُمْ، فَلْيَتَوَسَّلُوا إِلَى رَبِّ الْجُنُودِ لِكَيْ لاَ تَذْهَبَ إِلَى بَابِلَ الآنِيَةُ الْبَاقِيَةُ فِي بَيْتِ الرَّبِّ وَبَيْتِ مَلِكِ يَهُوذَا وَفِي أُورُشَلِيمَ.

וְאִם הֵ֔ם נְבִאִ֣ים וְאִם יֵ֥שׁ דְּבַר יְהוָ֖ה אִתָּ֑ם יִפְגְּעוּ;נָא֙ בַּֽיהוָ֣ה צְבָא֔וֹת לְבִלְתִּי בֹ֜אוּ בָּבֶֽלָה הַכֵּלִ֣ים הַנּוֹתָרִ֣ים בְּבֵית יְהוָ֗ה וּבֵ֨ית מֶ֧לֶךְ יְהוּדָ֛ה וּבִירוּשָׁלִַ֖ם

إرميا 27: 18 Jer.27.18

فَإِنْ كَانُوا أَنْبِيَاءَ، وَإِنْ كَانَتْ كَلِمَةُ الرَّبِّ مَعَهُمْ، فَلْيَتَوَسَّلُوا إِلَى رَبِّ الْجُنُودِ لِكَيْ لاَ تَذْهَبَ إِلَى بَابِلَ الآنِيَةُ الْبَاقِيَةُ فِي بَيْتِ الرَّبِّ وَبَيْتِ مَلِكِ يَهُوذَا وَفِي أُورُشَلِيمَ.

וְאִם הֵ֔ם נְבִאִ֣ים וְאִם יֵ֥שׁ דְּבַר יְהוָ֖ה אִתָּ֑ם יִפְגְּעוּ;נָא֙ בַּֽיהוָ֣ה צְבָא֔וֹת לְבִלְתִּי בֹ֜אוּ בָּבֶֽלָה הַכֵּלִ֣ים הַנּוֹתָרִ֣ים בְּבֵית יְהוָ֗ה וּבֵ֨ית מֶ֧לֶךְ יְהוּדָ֛ה וּבִירוּשָׁלִַ֖ם

إرميا 30: 6 Jer.30.6

اِسْأَلُوا وَانْظُرُوا إِنْ كَانَ ذَكَرٌ يَضَعُ. لِمَاذَا أَرَى كُلَّ رَجُل يَدَاهُ عَلَى حَقْوَيْهِ كَمَاخِضٍ، وَتَحَوَّلَ كُلُّ وَجْهٍ إِلَى صُفْرَةٍ.

שַׁאֲלוּ;נָ֣א וּרְא֔וּ אִם זָכָ֑ר יֹלֵ֖ד מַדּוּעַ֩ רָאִ֨יתִי כָל גֶּ֜בֶר יָדָ֤יו עַל חֲלָצָיו֙ כַּיּ֣וֹלֵדָ֔ה וְנֶהֶפְכ֥וּ כָל פָּנִ֖ים לְיֵרָקֽוֹן

إرميا 31: 20 Jer.31.20

هَلْ أَفْرَايِمُ ابْنٌ عَزِيزٌ لَدَيَّ، أَوْ وَلَدٌ مُسِرٌّ. لأَنِّي كُلَّمَا تَكَلَّمْتُ بِهِ أَذْكُرُهُ بَعْدُ ذِكْرًا. مِنْ أَجْلِ ذلِكَ حَنَّتْ أَحْشَائِي إِلَيْهِ. رَحْمَةً أَرْحَمُهُ، يَقُولُ الرَّبُّ.

אֶפְרַ֗יִם הֲבֵן֩ יַקִּ֨יר לִ֜י אִ֚ם יֶ֣לֶד שַׁעֲשֻׁעִ֔ים כִּֽי מִדֵּ֤י דַבְּרִי֙ בּ֔וֹ זָכֹ֥ר ע֑וֹד אֶזְכְּרֶ֖נּוּ עַל כֵּ֗ן הָמ֤וּ מֵעַי֙ ל֔וֹ רַחֵ֥ם אֲֽרַחֲמֶ֖נּוּ נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 31: 36 Jer.31.36

إِنْ كَانَتْ هذِهِ الْفَرَائِضُ تَزُولُ مِنْ أَمَامِي، يَقُولُ الرَّبُّ، فَإِنَّ نَسْلَ إِسْرَائِيلَ أَيْضًا يَكُفُّ مِنْ أَنْ يَكُونَ أُمَّةً أَمَامِي كُلَّ الأَيَّامِ.

אִם הָאֵ֛לֶּה הַחֻקִּ֥ים יָמֻ֜שׁוּ מִלְּפָנַ֖י נְאֻם יְהוָ֑ה זֶ֨רַע יִשְׂרָאֵ֜ל גַּם֩ יִשְׁבְּת֗וּ מִֽהְי֥וֹת גּ֛וֹי לְפָנַ֖י כָּל הַיָּמִֽים

إرميا 31: 37 Jer.31.37

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: إِنْ كَانَتِ السَّمَاوَاتُ تُقَاسُ مِنْ فَوْقُ وَتُفْحَصُ أَسَاسَاتُ الأَرْضِ مِنْ أَسْفَلُ، فَإِنِّي أَنَا أَيْضًا أَرْفُضُ كُلَّ نَسْلِ إِسْرَائِيلَ مِنْ أَجْلِ كُلِّ مَا عَمِلُوا، يَقُولُ الرَّبُّ.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אִם שָׁמַ֙יִם֙ יִמַּ֤דּוּ מִלְמַ֔עְלָה וְיֵחָקְר֥וּ מֽוֹסְדֵי אֶ֖רֶץ לְמָ֑טָּה אֲנִ֞י גַּם אֶמְאַ֨ס בְּכָל זֶ֧רַע יִשְׂרָאֵ֛ל עַֽל כָּל אֲשֶׁ֥ר עָשׂ֖וּ נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 33: 20 Jer.33.20

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: إِنْ نَقَضْتُمْ عَهْدِي مَعَ النَّهَارِ، وَعَهْدِي مَعَ اللَّيْلِ حَتَّى لاَ يَكُونَ نَهَارٌ وَلاَ لَيْلٌ فِي وَقْتِهِمَا،

כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה אִם תָּפֵ֙רוּ֙ בְּרִיתִ֣י הַיּ֔וֹם בְּרִיתִ֖י הַלָּ֑יְלָה וּלְבִלְתִּ֛י הֱי֥וֹת יֽוֹמָם וָלַ֖יְלָה בְּעִתָּֽם

إرميا 33: 25 Jer.33.25

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: إِنْ كُنْتُ لَمْ أَجْعَلْ عَهْدِي مَعَ النَّهَارِ وَاللَّيْلِ، فَرَائِضَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ،

כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה אִם;לֹ֥א לֹא שָֽׂמְתִּי בְרִיתִ֖י יוֹמָ֣ם וָלָ֑יְלָה חֻקּ֛וֹת שָׁמַ֥יִם וָאָ֖רֶץ

إرميا 37: 10 Jer.37.10

لأَنَّكُمْ وَإِنْ ضَرَبْتُمْ كُلَّ جَيْشِ الْكَلْدَانِيِّينَ الَّذِينَ يُحَارِبُونَكُمْ، وَبَقِيَ مِنْهُمْ رِجَالٌ قَدْ طُعِنُوا، فَإِنَّهُمْ يَقُومُونَ كُلُّ وَاحِدٍ فِي خَيْمَتِهِ وَيُحْرِقُونَ هذِهِ الْمَدِينَةَ بِالنَّارِ.

כִּ֣י אִם הִכִּיתֶ֞ם כָּל חֵ֤יל כַּשְׂדִּים֙ הַנִּלְחָמִ֣ים;אִתְּכֶ֔ם וְנִ֨שְׁאֲרוּ בָ֔ם אֲנָשִׁ֖ים מְדֻקָּרִ֑ים יָק֔וּמוּ אִ֤ישׁ בְּאָהֳלוֹ֙ וְשָֽׂרְפ֛וּ הַזֹּ֖את הָעִ֥יר בָּאֵֽשׁ

إرميا 38: 16 Jer.38.16

فَحَلَفَ الْمَلِكُ صِدْقِيَّا لإِرْمِيَا سِرًّا قَائِلاً: حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ الَّذِي صَنَعَ لَنَا هذِهِ النَّفْسَ، إِنِّي لاَ أَقْتُلُكَ وَلاَ أَدْفَعُكَ لِيَدِ هؤُلاَءِ الرِّجَالِ الَّذِينَ يَطْلُبُونَ نَفْسَكَ.

וַיִּשָּׁבַ֞ע הַמֶּ֧לֶךְ צִדְקִיָּ֛הוּ אֶֽל;יִרְמְיָ֖הוּ בַּסֵּ֣תֶר לֵאמֹ֑ר חַי יְהוָ֞ה אֲשֶׁר֩ עָשָׂה לָ֨נוּ הַזֹּאת֙ הַנֶּ֤פֶשׁ אִם אֲמִיתֶ֔ךָ וְאִם אֶתֶּנְךָ֗ בְּיַד֙ הָאֵ֔לֶּה הָאֲנָשִׁ֣ים אֲשֶׁ֥ר מְבַקְשִׁ֖ים נַפְשֶֽׁךָ

إرميا 38: 16 Jer.38.16

فَحَلَفَ الْمَلِكُ صِدْقِيَّا لإِرْمِيَا سِرًّا قَائِلاً: حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ الَّذِي صَنَعَ لَنَا هذِهِ النَّفْسَ، إِنِّي لاَ أَقْتُلُكَ وَلاَ أَدْفَعُكَ لِيَدِ هؤُلاَءِ الرِّجَالِ الَّذِينَ يَطْلُبُونَ نَفْسَكَ.

וַיִּשָּׁבַ֞ע הַמֶּ֧לֶךְ צִדְקִיָּ֛הוּ אֶֽל;יִרְמְיָ֖הוּ בַּסֵּ֣תֶר לֵאמֹ֑ר חַי יְהוָ֞ה אֲשֶׁר֩ עָשָׂה לָ֨נוּ הַזֹּאת֙ הַנֶּ֤פֶשׁ אִם אֲמִיתֶ֔ךָ וְאִם אֶתֶּנְךָ֗ בְּיַד֙ הָאֵ֔לֶּה הָאֲנָשִׁ֣ים אֲשֶׁ֥ר מְבַקְשִׁ֖ים נַפְשֶֽׁךָ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (909 آية)