כִּי (H3588) - kîy | معجم سترونغ العبري

عاموس 7: 14 Amo.7.14

فَأَجَابَ عَامُوسُ وَقَالَ لأَمَصْيَا: لَسْتُ أَنَا نَبِيًّا وَلاَ أَنَا ابْنُ نَبِيٍّ، بَلْ أَنَا رَاعٍ وَجَانِي جُمَّيْزٍ.

וַיַּ֤עַן עָמוֹס֙ וַיֹּ֣אמֶר אֶל;אֲמַצְיָ֔ה לֹא אָנֹ֔כִי נָבִ֣יא וְלֹ֥א אָנֹ֑כִי בֶן נָבִ֖יא כִּֽי אָנֹ֖כִי בוֹקֵ֥ר וּבוֹלֵ֥ס שִׁקְמִֽים

عاموس 8: 11 Amo.8.11

هُوَذَا أَيَّامٌ تَأْتِي، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، أُرْسِلُ جُوعًا فِي الأَرْضِ، لاَ جُوعًا لِلْخُبْزِ، وَلاَ عَطَشًا لِلْمَاءِ، بَلْ لاسْتِمَاعِ كَلِمَاتِ الرَّبِّ.

הִנֵּ֣ה יָמִ֣ים בָּאִ֗ים נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וְהִשְׁלַחְתִּ֥י רָעָ֖ב בָּאָ֑רֶץ לֹֽא רָעָ֤ב לַלֶּ֙חֶם֙ וְלֹֽא צָמָ֣א לַמַּ֔יִם כִּ֣י;אִם לִשְׁמֹ֔עַ דִּבְרֵ֥י יְהוָֽה

عاموس 9: 9 Amo.9.9

لأَنَّهُ هأَنَذَا آمُرُ فَأُغَرْبِلُ بَيْتَ إِسْرَائِيلَ بَيْنَ جَمِيعِ الأُمَمِ كَمَا يُغَرْبَلُ فِي الْغُرْبَالِ، وَحَبَّةٌ لاَ تَقَعُ إِلَى الأَرْضِ.

כִּֽי הִנֵּ֤ה;אָֽנֹכִי֙ מְצַוֶּ֔ה וַהֲנִע֥וֹתִי בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל בְכָֽל הַגּוֹיִ֖ם כַּאֲשֶׁ֤ר יִנּ֙וֹעַ֙ בַּכְּבָרָ֔ה צְר֖וֹר וְלֹֽא יִפּ֥וֹל אָֽרֶץ

عوبديا 1: 15 Oba.1.15

فَإِنَّهُ قَرِيبٌ يَوْمُ الرَّبِّ عَلَى كُلِّ الأُمَمِ. كَمَا فَعَلْتَ يُفْعَلُ بِكَ. عَمَلُكَ يَرْتَدُّ عَلَى رَأْسِكَ.

כִּֽי קָר֥וֹב יוֹם יְהוָ֖ה עַל כָּל הַגּוֹיִ֑ם כַּאֲשֶׁ֤ר עָשִׂ֙יתָ֙ יֵעָ֣שֶׂה לָּ֔ךְ גְּמֻלְךָ֖ יָשׁ֥וּב בְּרֹאשֶֽׁךָ

عوبديا 1: 16 Oba.1.16

لأَنَّهُ كَمَا شَرِبْتُمْ عَلَى جَبَلِ قُدْسِي، يَشْرَبُ جَمِيعُ الأُمَمِ دَائِمًا، يَشْرَبُونَ وَيَجْرَعُونَ وَيَكُونُونَ كَأَنَّهُمْ لَمْ يَكُونُوا.

כִּ֗י כַּֽאֲשֶׁ֤ר שְׁתִיתֶם֙ עַל הַ֣ר קָדְשִׁ֔י יִשְׁתּ֥וּ כָֽל הַגּוֹיִ֖ם תָּמִ֑יד וְשָׁת֣וּ וְלָע֔וּ וְהָי֖וּ כְּל֥וֹא הָיֽוּ

عوبديا 1: 18 Oba.1.18

وَيَكُونُ بَيْتُ يَعْقُوبَ نَارًا، وَبَيْتُ يُوسُفَ لَهِيبًا، وَبَيْتُ عِيسُو قَشًّا، فَيُشْعِلُونَهُمْ وَيَأْكُلُونَهُمْ وَلاَ يَكُونُ بَاق مِنْ بَيْتِ عِيسُو، لأَنَّ الرَّبَّ تَكَلَّمَ.

וְהָיָה֩ בֵית יַעֲקֹ֨ב אֵ֜שׁ וּבֵ֧ית יוֹסֵ֣ף לֶהָבָ֗ה וּבֵ֤ית עֵשָׂו֙ לְקַ֔שׁ וְדָלְק֥וּ;בָהֶ֖ם וַאֲכָל֑וּם וְלֹֽא יִֽהְיֶ֤ה שָׂרִיד֙ לְבֵ֣ית עֵשָׂ֔ו כִּ֥י יְהוָ֖ה דִּבֵּֽר

يونان 1: 2 Jon.1.2

قُمِ اذْهَبْ إِلَى نِينَوَى الْمَدِينَةِ الْعَظِيمَةِ وَنَادِ عَلَيْهَا، لأَنَّهُ قَدْ صَعِدَ شَرُّهُمْ أَمَامِي.

ק֠וּם לֵ֧ךְ אֶל נִֽינְוֵ֛ה הָעִ֥יר הַגְּדוֹלָ֖ה וּקְרָ֣א עָלֶ֑יהָ כִּֽי עָלְתָ֥ה רָעָתָ֖ם לְפָנָֽי

يونان 1: 10 Jon.1.10

فَخَافَ الرِّجَالُ خَوْفًا عَظِيمًا، وَقَالُوا لَهُ: لِمَاذَا فَعَلْتَ هذَا. فَإِنَّ الرِّجَالَ عَرَفُوا أَنَّهُ هَارِبٌ مِنْ وَجْهِ الرَّبِّ، لأَنَّهُ أَخْبَرَهُمْ.

וַיִּֽירְא֤וּ הָֽאֲנָשִׁים֙ יִרְאָ֣ה גְדוֹלָ֔ה וַיֹּאמְר֥וּ אֵלָ֖יו מַה עָשִׂ֑יתָ זֹּ֣את כִּֽי הָאֲנָשִׁ֗ים יָדְע֣וּ כִּֽי;ה֣וּא בֹרֵ֔חַ מִלִּפְנֵ֤י יְהוָה֙ כִּ֥י הִגִּ֖יד;לָהֶֽם

يونان 1: 10 Jon.1.10

فَخَافَ الرِّجَالُ خَوْفًا عَظِيمًا، وَقَالُوا لَهُ: لِمَاذَا فَعَلْتَ هذَا. فَإِنَّ الرِّجَالَ عَرَفُوا أَنَّهُ هَارِبٌ مِنْ وَجْهِ الرَّبِّ، لأَنَّهُ أَخْبَرَهُمْ.

וַיִּֽירְא֤וּ הָֽאֲנָשִׁים֙ יִרְאָ֣ה גְדוֹלָ֔ה וַיֹּאמְר֥וּ אֵלָ֖יו מַה עָשִׂ֑יתָ זֹּ֣את כִּֽי הָאֲנָשִׁ֗ים יָדְע֣וּ כִּֽי;ה֣וּא בֹרֵ֔חַ מִלִּפְנֵ֤י יְהוָה֙ כִּ֥י הִגִּ֖יד;לָהֶֽם

يونان 1: 10 Jon.1.10

فَخَافَ الرِّجَالُ خَوْفًا عَظِيمًا، وَقَالُوا لَهُ: لِمَاذَا فَعَلْتَ هذَا. فَإِنَّ الرِّجَالَ عَرَفُوا أَنَّهُ هَارِبٌ مِنْ وَجْهِ الرَّبِّ، لأَنَّهُ أَخْبَرَهُمْ.

וַיִּֽירְא֤וּ הָֽאֲנָשִׁים֙ יִרְאָ֣ה גְדוֹלָ֔ה וַיֹּאמְר֥וּ אֵלָ֖יו מַה עָשִׂ֑יתָ זֹּ֣את כִּֽי הָאֲנָשִׁ֗ים יָדְע֣וּ כִּֽי;ה֣וּא בֹרֵ֔חַ מִלִּפְנֵ֤י יְהוָה֙ כִּ֥י הִגִּ֖יד;לָהֶֽם

يونان 1: 11 Jon.1.11

فَقَالُوا لَهُ: مَاذَا نَصْنَعُ بِكَ لِيَسْكُنَ الْبَحْرُ عَنَّا. لأَنَّ الْبَحْرَ كَانَ يَزْدَادُ اضْطِرَابًا.

וַיֹּאמְר֤וּ אֵלָיו֙ מַה נַּ֣עֲשֶׂה לָּ֔ךְ וְיִשְׁתֹּ֥ק הַיָּ֖ם מֵֽעָלֵ֑ינוּ כִּ֥י הַיָּ֖ם הוֹלֵ֥ךְ וְסֹעֵֽר

يونان 1: 12 Jon.1.12

فَقَالَ لَهُمْ: خُذُونِي وَاطْرَحُونِي فِي الْبَحْرِ فَيَسْكُنَ الْبَحْرُ عَنْكُمْ، لأَنَّنِي عَالِمٌ أَنَّهُ بِسَبَبِي هذَا النَّوْءُ الْعَظِيمُ عَلَيْكُمْ.

וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֗ם שָׂא֙וּנִי֙ וַהֲטִילֻ֣נִי אֶל הַיָּ֔ם וְיִשְׁתֹּ֥ק הַיָּ֖ם מֵֽעֲלֵיכֶ֑ם כִּ֚י;אָ֔נִי יוֹדֵ֣עַ כִּ֣י בְשֶׁלִּ֔י הַזֶּ֖ה הַסַּ֧עַר הַגָּד֛וֹל עֲלֵיכֶֽם

يونان 1: 12 Jon.1.12

فَقَالَ لَهُمْ: خُذُونِي وَاطْرَحُونِي فِي الْبَحْرِ فَيَسْكُنَ الْبَحْرُ عَنْكُمْ، لأَنَّنِي عَالِمٌ أَنَّهُ بِسَبَبِي هذَا النَّوْءُ الْعَظِيمُ عَلَيْكُمْ.

וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֗ם שָׂא֙וּנִי֙ וַהֲטִילֻ֣נִי אֶל הַיָּ֔ם וְיִשְׁתֹּ֥ק הַיָּ֖ם מֵֽעֲלֵיכֶ֑ם כִּ֚י;אָ֔נִי יוֹדֵ֣עַ כִּ֣י בְשֶׁלִּ֔י הַזֶּ֖ה הַסַּ֧עַר הַגָּד֛וֹל עֲלֵיכֶֽם

يونان 1: 13 Jon.1.13

وَلكِنَّ الرِّجَالَ جَذَفُوا لِيُرَجِّعُوا إِلَى الْبَرِّ فَلَمْ يَسْتَطِيعُوا، لأَنَّ الْبَحْرَ كَانَ يَزْدَادُ اضْطِرَابًا عَلَيْهِمْ.

הָאֲנָשִׁ֗ים וַיַּחְתְּר֣וּ לְהָשִׁ֛יב אֶל הַיַּבָּשָׁ֖ה וְלֹ֣א יָכֹ֑לוּ כִּ֣י הַיָּ֔ם הוֹלֵ֥ךְ וְסֹעֵ֖ר עֲלֵיהֶֽם

يونان 1: 14 Jon.1.14

فَصَرَخُوا إِلَى الرَّبِّ وَقَالُوا: آهِ يَا رَبُّ، لاَ نَهْلِكْ مِنْ أَجْلِ نَفْسِ هذَا الرَّجُلِ، وَلاَ تَجْعَلْ عَلَيْنَا دَمًا بَرِيئًا، لأَنَّكَ يَا رَبُّ فَعَلْتَ كَمَا شِئْتَ.

וַיִּקְרְא֨וּ אֶל יְהוָ֜ה וַיֹּאמְר֗וּ אָנָּ֤ה יְהוָה֙ אַל;נָ֣א נֹאבְדָ֗ה בְּנֶ֙פֶשׁ֙ הַזֶּ֔ה הָאִ֣ישׁ וְאַל תִּתֵּ֥ן עָלֵ֖ינוּ דָּ֣ם נָקִ֑יא כִּֽי;אַתָּ֣ה יְהוָ֔ה עָשִֽׂיתָ כַּאֲשֶׁ֥ר חָפַ֖צְתָּ

يونان 3: 10 Jon.3.10

فَلَمَّا رَأَى اللهُ أَعْمَالَهُمْ أَنَّهُمْ رَجَعُوا عَنْ طَرِيقِهِمِ الرَّدِيئَةِ، نَدِمَ اللهُ عَلَى الشَّرِّ الَّذِي تَكَلَّمَ أَنْ يَصْنَعَهُ بِهِمْ، فَلَمْ يَصْنَعْهُ.

וַיַּ֤רְא הָֽאֱלֹהִים֙ מַ֣עֲשֵׂיהֶ֔ם כִּי שָׁ֖בוּ מִדַּרְכָּ֣ם הָרָעָ֑ה וַיִּנָּ֣חֶם הָאֱלֹהִ֗ים עַל הָרָעָ֛ה אֲשֶׁר דִּבֶּ֥ר לַעֲשׂוֹת לָהֶ֖ם וְלֹ֥א עָשָֽׂה

يونان 4: 2 Jon.4.2

وَصَلَّى إِلَى الرَّبِّ وَقَالَ: آهِ يَا رَبُّ، أَلَيْسَ هذَا كَلاَمِي إِذْ كُنْتُ بَعْدُ فِي أَرْضِي. لِذلِكَ بَادَرْتُ إِلَى الْهَرَبِ إِلَى تَرْشِيشَ، لأَنِّي عَلِمْتُ أَنَّكَ إِلهٌ رَؤُوفٌ وَرَحِيمٌ بَطِيءُ الْغَضَبِ وَكَثِيرُ الرَّحْمَةِ وَنَادِمٌ عَلَى الشَّرِّ.

וַיִּתְפַּלֵּ֨ל אֶל יְהוָ֜ה וַיֹּאמַ֗ר אָנָּ֤ה יְהוָה֙ הֲלוֹא זֶ֣ה דְבָרִ֗י עַד;הֱיוֹתִי֙ עַל אַדְמָתִ֔י כֵּ֥ן קִדַּ֖מְתִּי עַל לִבְרֹ֣חַ תַּרְשִׁ֑ישָׁה כִּ֣י יָדַ֗עְתִּי כִּ֤י;אַתָּה֙ אֵֽל חַנּ֣וּן וְרַח֔וּם אֶ֤רֶךְ אַפַּ֙יִם֙ וְרַב חֶ֔סֶד וְנִחָ֖ם עַל הָרָעָֽה

يونان 4: 2 Jon.4.2

وَصَلَّى إِلَى الرَّبِّ وَقَالَ: آهِ يَا رَبُّ، أَلَيْسَ هذَا كَلاَمِي إِذْ كُنْتُ بَعْدُ فِي أَرْضِي. لِذلِكَ بَادَرْتُ إِلَى الْهَرَبِ إِلَى تَرْشِيشَ، لأَنِّي عَلِمْتُ أَنَّكَ إِلهٌ رَؤُوفٌ وَرَحِيمٌ بَطِيءُ الْغَضَبِ وَكَثِيرُ الرَّحْمَةِ وَنَادِمٌ عَلَى الشَّرِّ.

וַיִּתְפַּלֵּ֨ל אֶל יְהוָ֜ה וַיֹּאמַ֗ר אָנָּ֤ה יְהוָה֙ הֲלוֹא זֶ֣ה דְבָרִ֗י עַד;הֱיוֹתִי֙ עַל אַדְמָתִ֔י כֵּ֥ן קִדַּ֖מְתִּי עַל לִבְרֹ֣חַ תַּרְשִׁ֑ישָׁה כִּ֣י יָדַ֗עְתִּי כִּ֤י;אַתָּה֙ אֵֽל חַנּ֣וּן וְרַח֔וּם אֶ֤רֶךְ אַפַּ֙יִם֙ וְרַב חֶ֔סֶד וְנִחָ֖ם עַל הָרָעָֽה

يونان 4: 3 Jon.4.3

فَالآنَ يَا رَبُّ، خُذْ نَفْسِي مِنِّي، لأَنَّ مَوْتِي خَيْرٌ مِنْ حَيَاتِي.

וְעַתָּ֣ה יְהוָ֔ה קַח;נָ֥א נַפְשִׁ֖י מִמֶּ֑נִּי כִּ֛י מוֹתִ֖י ט֥וֹב מֵחַיָּֽי

ميخا 1: 3 Mic.1.3

فَإِنَّهُ هُوَذَا الرَّبُّ يَخْرُجُ مِنْ مَكَانِهِ وَيَنْزِلُ وَيَمْشِي عَلَى شَوَامِخِ الأَرْضِ،

כִּֽי הִנֵּ֥ה יְהוָ֖ה יֹצֵ֣א מִמְּקוֹמ֑וֹ וְיָרַ֥ד וְדָרַ֖ךְ עַל בָּ֥מֳתֵי אָֽרֶץ

ميخا 1: 7 Mic.1.7

وَجَمِيعُ تَمَاثِيلِهَا الْمَنْحُوتَةِ تُحَطَّمُ، وَكُلُّ أَعْقَارِهَا تُحْرَقُ بِالنَّارِ، وَجَمِيعُ أَصْنَامِهَا أَجْعَلُهَا خَرَابًا، لأَنَّهَا مِنْ عُقْرِ الزَّانِيَةِ جَمَعَتْهَا وَإِلَى عُقْرِ الزَّانِيَةِ تَعُودُ.

וְכָל פְּסִילֶ֣יהָ יֻכַּ֗תּוּ וְכָל אֶתְנַנֶּ֙יהָ֙ יִשָּׂרְפ֣וּ בָאֵ֔שׁ וְכָל עֲצַבֶּ֖יהָ אָשִׂ֣ים שְׁמָמָ֑ה כִּ֠י מֵאֶתְנַ֤ן זוֹנָה֙ קִבָּ֔צָה וְעַד אֶתְנַ֥ן זוֹנָ֖ה יָשֽׁוּבוּ

ميخا 1: 9 Mic.1.9

لأَنَّ جِرَاحَاتِهَا عَدِيمَةُ الشِّفَاءِ، لأَنَّهَا قَدْ أَتَتْ إِلَى يَهُوذَا، وَصَلَتْ إِلَى بَابِ شَعْبِي إِلَى أُورُشَلِيمَ.

כִּ֥י מַכּוֹתֶ֑יהָ אֲנוּשָׁ֖ה כִּי בָ֙אָה֙ עַד יְהוּדָ֔ה נָגַ֛ע עַד שַׁ֥עַר עַמִּ֖י עַד יְרוּשָׁלִָֽם

ميخا 1: 9 Mic.1.9

لأَنَّ جِرَاحَاتِهَا عَدِيمَةُ الشِّفَاءِ، لأَنَّهَا قَدْ أَتَتْ إِلَى يَهُوذَا، وَصَلَتْ إِلَى بَابِ شَعْبِي إِلَى أُورُشَلِيمَ.

כִּ֥י מַכּוֹתֶ֑יהָ אֲנוּשָׁ֖ה כִּי בָ֙אָה֙ עַד יְהוּדָ֔ה נָגַ֛ע עַד שַׁ֥עַר עַמִּ֖י עַד יְרוּשָׁלִָֽם

ميخا 1: 12 Mic.1.12

لأَنَّ السَّاكِنَةَ فِي مَارُوثَ اغْتَمَّتْ لأَجْلِ خَيْرَاتِهَا، لأَنَّ شَرًّا قَدْ نَزَلَ مِنْ عِنْدِ الرَّبِّ إِلَى بَابِ أُورُشَلِيمَ.

כִּֽי יוֹשֶׁ֣בֶת מָר֑וֹת חָ֥לָֽה לְט֖וֹב כִּֽי רָע֙ יָ֤רַד מֵאֵ֣ת יְהוָ֔ה לְשַׁ֖עַר יְרוּשָׁלִָֽם

ميخا 1: 12 Mic.1.12

لأَنَّ السَّاكِنَةَ فِي مَارُوثَ اغْتَمَّتْ لأَجْلِ خَيْرَاتِهَا، لأَنَّ شَرًّا قَدْ نَزَلَ مِنْ عِنْدِ الرَّبِّ إِلَى بَابِ أُورُشَلِيمَ.

כִּֽי יוֹשֶׁ֣בֶת מָר֑וֹת חָ֥לָֽה לְט֖וֹב כִּֽי רָע֙ יָ֤רַד מֵאֵ֣ת יְהוָ֔ה לְשַׁ֖עַר יְרוּשָׁלִָֽם

ميخا 1: 13 Mic.1.13

شُدِّي الْمَرْكَبَةَ بِالْجَوَادِ يَا سَاكِنَةَ لاَخِيشَ، هِيَ أَوَّلُ خَطِيَّةٍ لابْنَةِ صِهْيَوْنَ، لأَنَّهُ فِيكِ وُجِدَتْ ذُنُوبُ إِسْرَائِيلَ.

רְתֹ֧ם הַמֶּרְכָּבָ֛ה לָרֶ֖כֶשׁ יוֹשֶׁ֣בֶת לָכִ֑ישׁ הִיא֙ רֵאשִׁ֨ית חַטָּ֥את לְבַת צִיּ֔וֹן כִּי בָ֥ךְ נִמְצְא֖וּ פִּשְׁעֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

ميخا 1: 16 Mic.1.16

كُونِي قَرْعَاءَ وَجُزِّي مِنْ أَجْلِ بَنِي تَنَعُّمِكِ. وَسِّعِي قَرْعَتَكِ كَالنَّسْرِ، لأَنَّهُمْ قَدِ انْتَفَوْا عَنْكِ.

קָרְחִ֣י וָגֹ֔זִּי עַל בְּנֵ֖י תַּעֲנוּגָ֑יִךְ הַרְחִ֤בִי קָרְחָתֵךְ֙ כַּנֶּ֔שֶׁר כִּ֥י גָל֖וּ מִמֵּֽךְ

ميخا 2: 1 Mic.2.1

وَيْلٌ لِلْمُفْتَكِرِينَ بِالْبُطْلِ، وَالصَّانِعِينَ الشَّرَّ عَلَى مَضَاجِعِهِمْ. فِي نُورِ الصَّبَاحِ يَفْعَلُونَهُ لأَنَّهُ فِي قُدْرَةِ يَدِهِمْ.

ה֧וֹי חֹֽשְׁבֵי אָ֛וֶן וּפֹ֥עֲלֵי רָ֖ע עַל מִשְׁכְּבוֹתָ֑ם בְּא֤וֹר הַבֹּ֙קֶר֙ יַעֲשׂ֔וּהָ כִּ֥י יֶשׁ לְאֵ֖ל יָדָֽם

ميخا 2: 3 Mic.2.3

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أَفْتَكِرُ عَلَى هذِهِ الْعَشِيرَةِ بِشَرّ لاَ تُزِيلُونَ مِنْهُ أَعْنَاقَكُمْ، وَلاَ تَسْلُكُونَ بِالتَّشَامُخِ لأَنَّهُ زَمَانٌ رَدِيءٌ.

לָכֵ֗ן כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְנִ֥י חֹשֵׁ֛ב עַל הַזֹּ֖את הַמִּשְׁפָּחָ֥ה רָעָ֑ה לֹֽא תָמִ֨ישׁוּ מִשָּׁ֜ם צַוְּארֹֽתֵיכֶ֗ם וְלֹ֤א תֵֽלְכוּ֙ רוֹמָ֔ה כִּ֛י;הִֽיא עֵ֥ת רָעָ֖ה

ميخا 2: 10 Mic.2.10

قُومُوا وَاذْهَبُوا، لأَنَّهُ لَيْسَتْ هذِهِ هِيَ الرَّاحَةَ. مِنْ أَجْلِ نَجَاسَةٍ تُهْلِكُ وَالْهَلاَكُ شَدِيدٌ.

ק֣וּמוּ וּלְכ֔וּ כִּ֥י לֹא זֹ֖את הַמְּנוּחָ֑ה בַּעֲב֥וּר טָמְאָ֛ה תְּחַבֵּ֖ל וְחֶ֥בֶל נִמְרָֽץ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (4395 آية)