כִּי (H3588) - kîy | معجم سترونغ العبري

هوشع 1: 4 Hos.1.4

فَقَالَ لَهُ الرَّبُّ: ادْعُ اسْمَهُ يَزْرَعِيلَ، لأَنَّنِي بَعْدَ قَلِيل أُعَاقِبُ بَيْتَ يَاهُو عَلَى دَمِ يَزْرَعِيلَ، وَأُبِيدُ مَمْلَكَةَ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ.

וַיֹּ֤אמֶר אֵלָ֔יו יְהוָה֙ קְרָ֥א שְׁמ֖וֹ יִזְרְעֶ֑אל כִּי ע֣וֹד מְעַ֗ט וּפָ֨קַדְתִּ֜י בֵּ֣ית יֵה֔וּא עַל דְּמֵ֤י יִזְרְעֶאל֙ וְהִ֨שְׁבַּתִּ֔י מַמְלְכ֖וּת בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל

هوشع 1: 6 Hos.1.6

ثُمَّ حَبِلَتْ أَيْضًا وَوَلَدَتْ بِنْتًا، فَقَالَ لَهُ: ادْعُ اسْمَهَا لُورُحَامَةَ، لأَنِّي لاَ أَعُودُ أَرْحَمُ بَيْتَ إِسْرَائِيلَ أَيْضًا، بَلْ أَنْزِعُهُمْ نَزْعًا.

וַתַּ֤הַר עוֹד֙ וַתֵּ֣לֶד בַּ֔ת וַיֹּ֣אמֶר ל֔וֹ קְרָ֥א שְׁמָ֖הּ לֹ֣א;רֻחָ֑מָה כִּי֩ לֹ֨א אוֹסִ֜יף אֲרַחֵם֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל ע֗וֹד כִּֽי אֶשָּׂ֖א;לָהֶֽם נָשֹׂ֥א

هوشع 1: 6 Hos.1.6

ثُمَّ حَبِلَتْ أَيْضًا وَوَلَدَتْ بِنْتًا، فَقَالَ لَهُ: ادْعُ اسْمَهَا لُورُحَامَةَ، لأَنِّي لاَ أَعُودُ أَرْحَمُ بَيْتَ إِسْرَائِيلَ أَيْضًا، بَلْ أَنْزِعُهُمْ نَزْعًا.

וַתַּ֤הַר עוֹד֙ וַתֵּ֣לֶד בַּ֔ת וַיֹּ֣אמֶר ל֔וֹ קְרָ֥א שְׁמָ֖הּ לֹ֣א;רֻחָ֑מָה כִּי֩ לֹ֨א אוֹסִ֜יף אֲרַחֵם֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל ע֗וֹד כִּֽי אֶשָּׂ֖א;לָהֶֽם נָשֹׂ֥א

هوشع 1: 9 Hos.1.9

فَقَالَ: ادْعُ اسْمَهُ لُوعَمِّي، لأَنَّكُمْ لَسْتُمْ شَعْبِي وَأَنَا لاَ أَكُونُ لَكُمْ.

וַיֹּ֕אמֶר קְרָ֥א שְׁמ֖וֹ לֹ֣א;עַמִּ֑י כִּ֤י אַתֶּם֙;לֹ֣א עַמִּ֔י וְאָנֹכִ֖י לֹֽא אֶהְיֶ֥ה לָכֶֽם

هوشع 1: 11 Hos.1.11

وَيُجْمَعُ بَنُو يَهُوذَا وَبَنُو إِسْرَائِيلَ مَعًا وَيَجْعَلُونَ لأَنْفُسِهِمْ رَأْسًا وَاحِدًا، وَيَصْعَدُونَ مِنَ الأَرْضِ، لأَنَّ يَوْمَ يَزْرَعِيلَ عَظِيمٌ.

וְ֠נִקְבְּצוּ בְּנֵֽי יְהוּדָ֤ה וּבְנֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ יַחְדָּ֔ו וְשָׂמ֥וּ לָהֶ֛ם רֹ֥אשׁ אֶחָ֖ד וְעָל֣וּ מִן הָאָ֑רֶץ כִּ֥י י֥וֹם יִזְרְעֶֽאל גָד֖וֹל

هوشع 2: 2 Hos.2.2

حَاكِمُوا أُمَّكُمْ حَاكِمُوا، لأَنَّهَا لَيْسَتِ امْرَأَتِي وَأَنَا لَسْتُ رَجُلَهَا، لِكَيْ تَعْزِلَ زِنَاهَا عَنْ وَجْهِهَا وَفِسْقَهَا مِنْ بَيْنِ ثَدْيَيْهَا،

רִ֤יבוּ בְאִמְּכֶם֙ רִ֔יבוּ כִּֽי;הִיא֙ לֹ֣א אִשְׁתִּ֔י וְאָנֹכִ֖י לֹ֣א אִישָׁ֑הּ וְתָסֵ֤ר זְנוּנֶ֙יהָ֙ מִפָּנֶ֔יה וְנַאֲפוּפֶ֖יהָ מִבֵּ֥ין שָׁדֶֽיהָ

هوشع 2: 4 Hos.2.4

وَلاَ أَرْحَمُ أَوْلاَدَهَا لأَنَّهُمْ أَوْلاَدُ زِنًى.

לֹ֣א אֲרַחֵ֑ם בָּנֶ֖יהָ כִּֽי;הֵֽמָּה בְנֵ֥י זְנוּנִ֖ים

هوشع 2: 5 Hos.2.5

لأَنَّ أُمَّهُمْ قَدْ زَنَتِ. الَّتِي حَبِلَتْ بِهِمْ صَنَعَتْ خِزْيًا. لأَنَّهَا قَالَتْ: أَذْهَبُ وَرَاءَ مُحِبِّيَّ الَّذِينَ يُعْطُونَ خُبْزِي وَمَائِي، صُوفِي وَكَتَّانِي، زَيْتِي وَأَشْرِبَتِي.

כִּ֤י אִמָּ֔ם זָֽנְתָה֙ הֽוֹרָתָ֑ם הֹבִ֖ישָׁה כִּ֣י אָמְרָ֗ה אֵלְכָ֞ה אַחֲרֵ֤י מְאַהֲבַי֙ נֹתְנֵ֤י לַחְמִי֙ וּמֵימַ֔י צַמְרִ֣י וּפִשְׁתִּ֔י שַׁמְנִ֖י וְשִׁקּוּיָֽי

هوشع 2: 5 Hos.2.5

لأَنَّ أُمَّهُمْ قَدْ زَنَتِ. الَّتِي حَبِلَتْ بِهِمْ صَنَعَتْ خِزْيًا. لأَنَّهَا قَالَتْ: أَذْهَبُ وَرَاءَ مُحِبِّيَّ الَّذِينَ يُعْطُونَ خُبْزِي وَمَائِي، صُوفِي وَكَتَّانِي، زَيْتِي وَأَشْرِبَتِي.

כִּ֤י אִמָּ֔ם זָֽנְתָה֙ הֽוֹרָתָ֑ם הֹבִ֖ישָׁה כִּ֣י אָמְרָ֗ה אֵלְכָ֞ה אַחֲרֵ֤י מְאַהֲבַי֙ נֹתְנֵ֤י לַחְמִי֙ וּמֵימַ֔י צַמְרִ֣י וּפִשְׁתִּ֔י שַׁמְנִ֖י וְשִׁקּוּיָֽי

هوشع 2: 7 Hos.2.7

فَتَتْبَعُ مُحِبِّيهَا وَلاَ تُدْرِكُهُمْ، وَتُفَتِّشُ عَلَيْهِمْ وَلاَ تَجِدُهُمْ. فَتَقُولُ: أَذْهَبُ وَأَرْجعُ إِلَى رَجُلِي الأَوَّلِ، لأَنَّهُ حِينَئِذٍ كَانَ خَيْرٌ لِي مِنَ الآنَ.

וְרִדְּפָ֤ה מְאַהֲבֶ֙יהָ֙ וְלֹֽא תַשִּׂ֣יג;אֹתָ֔ם וּבִקְשָׁ֖תַם וְלֹ֣א תִמְצָ֑א וְאָמְרָ֗ה אֵלְכָ֤ה וְאָשׁ֙וּבָה֙ אֶל אִישִׁ֣י הָֽרִאשׁ֔וֹן כִּ֣י אָ֖ז ט֥וֹב לִ֛י מֵעָֽתָּה

هوشع 2: 8 Hos.2.8

وَهِيَ لَمْ تَعْرِفْ أَنِّي أَنَا أَعْطَيْتُهَا الْقَمْحَ وَالْمِسْطَارَ وَالزَّيْتَ، وَكَثَّرْتُ لَهَا فِضَّةً وَذَهَبًا جَعَلُوهُ لِبَعْل.

וְהִיא֙ לֹ֣א יָֽדְעָ֔ה כִּ֤י אָֽנֹכִי֙ נָתַ֣תִּי;לָ֔הּ הַדָּגָ֖ן וְהַתִּיר֣וֹשׁ וְהַיִּצְהָ֑ר הִרְבֵּ֥יתִי לָ֛הּ וְכֶ֨סֶף וְזָהָ֖ב עָשׂ֥וּ לַבָּֽעַל

هوشع 3: 4 Hos.3.4

لأَنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ سَيَقْعُدُونَ أَيَّامًا كَثِيرَةً بِلاَ مَلِكٍ، وَبِلاَ رَئِيسٍ، وَبِلاَ ذَبِيحَةٍ، وَبِلاَ تِمْثَال، وَبِلاَ أَفُودٍ وَتَرَافِيمَ.

כִּ֣י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל יֵֽשְׁבוּ֙ יָמִ֣ים רַבִּ֗ים אֵ֥ין מֶ֙לֶךְ֙ וְאֵ֣ין שָׂ֔ר וְאֵ֥ין זֶ֖בַח וְאֵ֣ין מַצֵּבָ֑ה וְאֵ֥ין אֵפ֖וֹד וּתְרָפִֽים

هوشع 4: 1 Hos.4.1

اِسْمَعُوا قَوْلَ الرَّبِّ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ: إِنَّ لِلرَّبِّ مُحَاكَمَةً مَعَ سُكَّانِ الأَرْضِ، لأَنَّهُ لاَ أَمَانَةَ وَلاَ إِحْسَانَ وَلاَ مَعْرِفَةَ اللهِ فِي الأَرْضِ.

שִׁמְע֥וּ דְבַר יְהוָ֖ה בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כִּ֣י לַֽיהוָה֙ רִ֤יב עִם יוֹשְׁבֵ֣י הָאָ֔רֶץ כִּ֠י אֵין אֱמֶ֧ת וְֽאֵין חֶ֛סֶד וְאֵֽין דַּ֥עַת אֱלֹהִ֖ים בָּאָֽרֶץ

هوشع 4: 1 Hos.4.1

اِسْمَعُوا قَوْلَ الرَّبِّ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ: إِنَّ لِلرَّبِّ مُحَاكَمَةً مَعَ سُكَّانِ الأَرْضِ، لأَنَّهُ لاَ أَمَانَةَ وَلاَ إِحْسَانَ وَلاَ مَعْرِفَةَ اللهِ فِي الأَرْضِ.

שִׁמְע֥וּ דְבַר יְהוָ֖ה בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כִּ֣י לַֽיהוָה֙ רִ֤יב עִם יוֹשְׁבֵ֣י הָאָ֔רֶץ כִּ֠י אֵין אֱמֶ֧ת וְֽאֵין חֶ֛סֶד וְאֵֽין דַּ֥עַת אֱלֹהִ֖ים בָּאָֽרֶץ

هوشع 4: 6 Hos.4.6

قَدْ هَلَكَ شَعْبِي مِنْ عَدَمِ الْمَعْرِفَةِ. لأَنَّكَ أَنْتَ رَفَضْتَ الْمَعْرِفَةَ أَرْفُضُكَ أَنَا حَتَّى لاَ تَكْهَنَ لِي. وَلأَنَّكَ نَسِيتَ شَرِيعَةَ إِلهِكَ أَنْسَى أَنَا أَيْضًا بَنِيكَ.

נִדְמ֥וּ עַמִּ֖י מִבְּלִ֣י הַדָּ֑עַת כִּֽי אַתָּ֞ה מָאַ֗סְתָּ הַדַּ֣עַת וְאֶמְאָֽסְאךָ֙ מִכַּהֵ֣ן לִ֔י וַתִּשְׁכַּח֙ תּוֹרַ֣ת אֱלֹהֶ֔יךָ אֶשְׁכַּ֥ח אָֽנִי גַּם בָּנֶ֖יךָ

هوشع 4: 10 Hos.4.10

فَيَأْكُلُونَ وَلاَ يَشْبَعُونَ، وَيَزْنُونَ وَلاَ يَكْثُرُونَ، لأَنَّهُمْ قَدْ تَرَكُوا عِبَادَةَ الرَّبِّ.

וְאָֽכְלוּ֙ וְלֹ֣א יִשְׂבָּ֔עוּ הִזְנ֖וּ וְלֹ֣א יִפְרֹ֑צוּ כִּֽי עָזְב֖וּ לִשְׁמֹֽר יְהוָ֥ה

هوشع 4: 12 Hos.4.12

شَعْبِي يَسْأَلُ خَشَبَهُ، وَعَصَاهُ تُخْبِرُهُ، لأَنَّ رُوحَ الزِّنَى قَدْ أَضَلَّهُمْ فَزَنَوْا مِنْ تَحْتِ إِلهِهِمْ.

עַמִּי֙ יִשְׁאָ֔ל בְּעֵצ֣וֹ וּמַקְל֖וֹ יַגִּ֣יד;ל֑וֹ כִּ֣י ר֤וּחַ זְנוּנִים֙ הִתְעָ֔ה וַיִּזְנ֖וּ מִתַּ֥חַת אֱלֹהֵיהֶֽם

هوشع 4: 13 Hos.4.13

يَذْبَحُونَ عَلَى رُؤُوسِ الْجِبَالِ، وَيُبَخِّرُونَ عَلَى التِّلاَلِ تَحْتَ الْبَلُّوطِ وَاللُّبْنَى وَالْبُطْمِ لأَنَّ ظِلَّهَا حَسَنٌ. لِذلِكَ تَزْنِي بَنَاتُكُمْ وَتَفْسِقُ كَنَّاتُكُمْ.

יְזַבֵּ֗חוּ עַל רָאשֵׁ֨י הֶהָרִ֜ים יְקַטֵּ֔רוּ וְעַל הַגְּבָעוֹת֙ תַּ֣חַת אַלּ֧וֹן וְלִבְנֶ֛ה וְאֵלָ֖ה כִּ֣י צִלָּ֑הּ ט֣וֹב עַל;כֵּ֗ן תִּזְנֶ֙ינָה֙ בְּנ֣וֹתֵיכֶ֔ם תְּנָאַֽפְנָה וְכַלּוֹתֵיכֶ֖ם

هوشع 4: 14 Hos.4.14

لاَ أُعَاقِبُ بَنَاتِكُمْ لأَنَّهُنَّ يَزْنِينَ، وَلاَ كَنَّاتِكُمْ لأَنَّهُنَّ يَفْسِقْنَ. لأَنَّهُمْ يَعْتَزِلُونَ مَعَ الزَّانِيَاتِ وَيَذْبَحُونَ مَعَ النَّاذِرَاتِ الزِّنَى. وَشَعْبٌ لاَ يَعْقِلُ يُصْرَعُ.

לֹֽא אֶפְק֨וֹד עַל;בְּנוֹתֵיכֶ֜ם כִּ֣י תִזְנֶ֗ינָה וְעַל;כַּלּֽוֹתֵיכֶם֙ כִּ֣י תְנָאַ֔פְנָה כִּי;הֵם֙ יְפָרֵ֔דוּ עִם הַזֹּנ֣וֹת יְזַבֵּ֑חוּ וְעִם הַקְּדֵשׁ֖וֹת וְעָ֥ם לֹֽא יָבִ֖ין יִלָּבֵֽט

هوشع 4: 14 Hos.4.14

لاَ أُعَاقِبُ بَنَاتِكُمْ لأَنَّهُنَّ يَزْنِينَ، وَلاَ كَنَّاتِكُمْ لأَنَّهُنَّ يَفْسِقْنَ. لأَنَّهُمْ يَعْتَزِلُونَ مَعَ الزَّانِيَاتِ وَيَذْبَحُونَ مَعَ النَّاذِرَاتِ الزِّنَى. وَشَعْبٌ لاَ يَعْقِلُ يُصْرَعُ.

לֹֽא אֶפְק֨וֹד עַל;בְּנוֹתֵיכֶ֜ם כִּ֣י תִזְנֶ֗ינָה וְעַל;כַּלּֽוֹתֵיכֶם֙ כִּ֣י תְנָאַ֔פְנָה כִּי;הֵם֙ יְפָרֵ֔דוּ עִם הַזֹּנ֣וֹת יְזַבֵּ֑חוּ וְעִם הַקְּדֵשׁ֖וֹת וְעָ֥ם לֹֽא יָבִ֖ין יִלָּבֵֽט

هوشع 4: 14 Hos.4.14

لاَ أُعَاقِبُ بَنَاتِكُمْ لأَنَّهُنَّ يَزْنِينَ، وَلاَ كَنَّاتِكُمْ لأَنَّهُنَّ يَفْسِقْنَ. لأَنَّهُمْ يَعْتَزِلُونَ مَعَ الزَّانِيَاتِ وَيَذْبَحُونَ مَعَ النَّاذِرَاتِ الزِّنَى. وَشَعْبٌ لاَ يَعْقِلُ يُصْرَعُ.

לֹֽא אֶפְק֨וֹד עַל;בְּנוֹתֵיכֶ֜ם כִּ֣י תִזְנֶ֗ינָה וְעַל;כַּלּֽוֹתֵיכֶם֙ כִּ֣י תְנָאַ֔פְנָה כִּי;הֵם֙ יְפָרֵ֔דוּ עִם הַזֹּנ֣וֹת יְזַבֵּ֑חוּ וְעִם הַקְּדֵשׁ֖וֹת וְעָ֥ם לֹֽא יָבִ֖ין יִלָּבֵֽט

هوشع 4: 16 Hos.4.16

إِنَّهُ قَدْ جَمَحَ إِسْرَائِيلُ كَبَقَرَةٍ جَامِحَةٍ. اَلآنَ يَرْعَاهُمُ الرَّبُّ كَخَرُوفٍ فِي مَكَانٍ وَاسِعٍ.

כִּ֚י סֹֽרֵרָ֔ה יִשְׂרָאֵ֑ל כְּפָרָ֣ה סָרַ֖ר עַתָּה֙ יִרְעֵ֣ם יְהוָ֔ה כְּכֶ֖בֶשׂ בַּמֶּרְחָֽב

هوشع 5: 1 Hos.5.1

اِسْمَعُوا هذَا أَيُّهَا الْكَهَنَةُ. وَانْصِتُوا يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ. وَأَصْغُوا يَا بَيْتَ الْمَلِكِ. لأَنَّ عَلَيْكُمُ الْقَضَاءَ، إِذْ صِرْتُمْ فَخًّا فِي مِصْفَاةَ، وَشَبَكَةً مَبْسُوطَةً عَلَى تَابُورَ.

שִׁמְעוּ זֹ֨את הַכֹּהֲנִ֜ים וְהַקְשִׁ֣יבוּ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל הַאֲזִ֔ינוּ וּבֵ֤ית הַמֶּ֙לֶךְ֙ כִּ֥י לָכֶ֖ם הַמִּשְׁפָּ֑ט כִּֽי הֱיִיתֶ֣ם פַח֙ לְמִצְפָּ֔ה וְרֶ֖שֶׁת פְּרוּשָׂ֥ה עַל תָּבֽוֹר

هوشع 5: 1 Hos.5.1

اِسْمَعُوا هذَا أَيُّهَا الْكَهَنَةُ. وَانْصِتُوا يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ. وَأَصْغُوا يَا بَيْتَ الْمَلِكِ. لأَنَّ عَلَيْكُمُ الْقَضَاءَ، إِذْ صِرْتُمْ فَخًّا فِي مِصْفَاةَ، وَشَبَكَةً مَبْسُوطَةً عَلَى تَابُورَ.

שִׁמְעוּ זֹ֨את הַכֹּהֲנִ֜ים וְהַקְשִׁ֣יבוּ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל הַאֲזִ֔ינוּ וּבֵ֤ית הַמֶּ֙לֶךְ֙ כִּ֥י לָכֶ֖ם הַמִּשְׁפָּ֑ט כִּֽי הֱיִיתֶ֣ם פַח֙ לְמִצְפָּ֔ה וְרֶ֖שֶׁת פְּרוּשָׂ֥ה עַל תָּבֽוֹר

هوشع 5: 3 Hos.5.3

أَنَا أَعْرِفُ أَفْرَايِمَ. وَإِسْرَائِيلُ لَيْسَ مَخْفِيًّا عَنِّي. إِنَّكَ الآنَ زَنَيْتَ يَا أَفْرَايِمُ. قَدْ تَنَجَّسَ إِسْرَائِيلُ.

אֲנִי֙ יָדַ֣עְתִּי אֶפְרַ֔יִם וְיִשְׂרָאֵ֖ל לֹֽא נִכְחַ֣ד מִמֶּ֑נִּי כִּ֤י עַתָּה֙ הִזְנֵ֣יתָ אֶפְרַ֔יִם נִטְמָ֖א יִשְׂרָאֵֽל

هوشع 5: 4 Hos.5.4

أَفْعَالُهُمْ لاَ تَدَعُهُمْ يَرْجِعُونَ إِلَى إِلهِهِمْ، لأَنَّ رُوحَ الزِّنَى فِي بَاطِنِهِمْ، وَهُمْ لاَ يَعْرِفُونَ الرَّبَّ.

מַ֣עַלְלֵיהֶ֔ם לֹ֤א יִתְּנוּ֙ לָשׁ֖וּב אֶל אֱלֹֽהֵיהֶ֑ם כִּ֣י ר֤וּחַ זְנוּנִים֙ בְּקִרְבָּ֔ם לֹ֥א יָדָֽעוּ יְהוָ֖ה

هوشع 5: 7 Hos.5.7

قَدْ غَدَرُوا بِالرَّبِّ. لأَنَّهُمْ وَلَدُوا أَوْلاَدًا أَجْنَبِيِّينَ، اَلآنَ يَأْكُلُهُمْ شَهْرٌ مَعَ أَنْصِبَتِهِمْ.

בָּגָ֔דוּ בַּיהוָ֣ה כִּֽי יָלָ֑דוּ בָנִ֥ים זָרִ֖ים עַתָּ֛ה יֹאכְלֵ֥ם חֹ֖דֶשׁ אֶת חֶלְקֵיהֶֽם

هوشع 5: 11 Hos.5.11

أَفْرَايِمُ مَظْلُومٌ مَسْحُوقُ الْقَضَاءِ، لأَنَّهُ ارْتَضَى أَنْ يَمْضِيَ وَرَاءَ الْوَصِيَّةِ.

אֶפְרַ֖יִם עָשׁ֥וּק רְצ֣וּץ מִשְׁפָּ֑ט כִּ֣י הוֹאִ֔יל הָלַ֖ךְ אַחֲרֵי צָֽו

هوشع 5: 14 Hos.5.14

لأَنِّي لأَفْرَايِمَ كَالأَسَدِ، وَلِبَيْتِ يَهُوذَا كَشِبْلِ الأَسَدِ. فَإِنِّي أَنَا أَفْتَرِسُ وَأَمْضِي وَآخُذُ وَلاَ مُنْقِذٌ.

כִּ֣י;אָנֹכִ֤י לְאֶפְרַ֔יִם כַשַּׁ֙חַל֙ לְבֵ֣ית יְהוּדָ֑ה וְכַכְּפִ֖יר אֲנִ֨י אֲנִ֤י אֶטְרֹף֙ וְאֵלֵ֔ךְ אֶשָּׂ֖א וְאֵ֥ין מַצִּֽיל

هوشع 6: 1 Hos.6.1

هَلُمَّ نَرْجعُ إِلَى الرَّبِّ لأَنَّهُ هُوَ افْتَرَسَ فَيَشْفِينَا، ضَرَبَ فَيَجْبِرُنَا.

לְכוּ֙ וְנָשׁ֣וּבָה אֶל יְהוָ֔ה כִּ֛י ה֥וּא טָרָ֖ף וְיִרְפָּאֵ֑נוּ יַ֖ךְ וְיַחְבְּשֵֽׁנוּ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (4395 آية)