المعنى المختصر للكلمة
zâaq:
to shriek (from anguish or danger)
اللفظ الأصلي
זָעַק
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
zâaq
(zaw-ak)
تكرار الورود في الكتاب
72
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
1
to shriek (from anguish or danger)
2
by analogy, (as a herald) to announce or convene publicly
الإنجليزية — KJV Translation Tags
assemble
call (together)
(make a) cry (out)
come with such a company
gather (together)
cause to be proclaimed
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
וַיִּזְעֲק֤וּ (3×)
וַיִּזְעֲק֣וּ (3×)
וַתִּזְעַ֖ק (2×)
וַיַּזְעֵ֨ק (2×)
וַיִּזְעַ֥ק (2×)
וַיִזָּעֵ֥ק (2×)
וַֽיִּזְעֲקוּ֙ (2×)
וְזָֽעֲקוּ֙ (2×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (72 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
أخبار الأيام الأول 5: 20
1Ch.5.20
فَانْتَصَرُوا عَلَيْهِمْ. فَدُفِعَ لِيَدِهِمِ الْهَاجَرِيُّونَ وَكُلُّ مَنْ مَعَهُمْ لأَنَّهُمْ صَرَخُوا إِلَى اللهِ فِي الْقِتَالِ، فَاسْتَجَابَ لَهُمْ لأَنَّهُمُ اُتَّكَلُوا عَلَيْهِ.
וַיֵּעָזְר֣וּ עֲלֵיהֶ֔ם וַיִּנָּתְנ֤וּ בְיָדָם֙ הַֽהַגְרִיאִ֔ים וְכֹ֖ל שֶׁ֣עִמָּהֶ֑ם כִּ֠י זָעֲקוּ֙ לֵאלֹהִ֤ים בַּמִּלְחָמָ֔ה וְנַעְתּ֥וֹר לָהֶ֖ם כִּי בָ֥טְחוּ בֽוֹ
أخبار الأيام الثاني 18: 31
2Ch.18.31
فَلَمَّا رَأَى رُؤَسَاءُ الْمَرْكَبَاتِ يَهُوشَافَاطَ قَالُوا: إِنَّهُ مَلِكُ إِسْرَائِيلَ، فَحَاوَطُوهُ لِلْقِتَالِ، فَصَرَخَ يَهُوشَافَاطُ، وَسَاعَدَهُ الرَّبُّ وَحَوَّلَهُمُ اللهُ عَنْهُ.
וַיְהִ֡י כִּרְאוֹת֩ שָׂרֵ֨י הָרֶ֜כֶב יְהוֹשָׁפָ֗ט אָֽמְרוּ֙ ה֔וּא מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֣ל וַיָּסֹ֥בּוּ;עָלָ֖יו לְהִלָּחֵ֑ם וַיִּזְעַ֤ק יְהֽוֹשָׁפָט֙ עֲזָר֔וֹ וַֽיהוָ֣ה וַיְסִיתֵ֥ם אֱלֹהִ֖ים מִמֶּֽנּוּ
أخبار الأيام الثاني 20: 9
2Ch.20.9
إِذَا جَاءَ عَلَيْنَا شَرٌّ، سَيْفٌ قَضَاءٌ أَوْ وَبَأٌ أَوْ جُوعٌ، وَوَقَفْنَا أَمَامَ هذَا الْبَيْتِ وَأَمَامَكَ، لأَنَّ اسْمَكَ فِي هذَا الْبَيْتِ، وَصَرَخْنَا إِلَيْكَ مِنْ ضِيقِنَا فَإِنَّكَ تَسْمَعُ وَتُخَلِّصُ.
אִם תָּב֨וֹא עָלֵ֜ינוּ רָעָ֗ה חֶרֶב֮ שְׁפוֹט֮ וְדֶ֣בֶר וְרָעָב֒ נַֽעַמְדָ֞ה לִפְנֵ֨י הַזֶּה֙ הַבַּ֤יִת וּלְפָנֶ֔יךָ כִּ֥י שִׁמְךָ֖ הַזֶּ֑ה בַּבַּ֣יִת וְנִזְעַ֥ק אֵלֶ֛יךָ מִצָּרָתֵ֖נוּ וְתִשְׁמַ֥ע וְתוֹשִֽׁיעַ
أخبار الأيام الثاني 32: 20
2Ch.32.20
فَصَلَّى حَزَقِيَّا الْمَلِكُ وَإِشَعْيَاءُ بْنُ آمُوصَ النَّبِيُّ لِذلِكَ وَصَرَخَا إِلَى السَّمَاءِ،
וַיִּתְפַּלֵּ֞ל יְחִזְקִיָּ֣הוּ הַמֶּ֗לֶךְ וִֽישַֽׁעְיָ֧הוּ בֶן אָמ֛וֹץ הַנָּבִ֖יא עַל;זֹ֑את וַֽיִּזְעֲק֖וּ הַשָּׁמָֽיִם
نحميا 9: 4
Neh.9.4
وَوَقَفَ عَلَى دَرَجِ ٱللَّاَوِيِّينَ: يَشُوعُ وَبَانِي وَقَدْمِيئِيلُ وَشَبَنْيَا وَبُنِّي وَشَرَبْيَا وَبَانِي وَكَنَانِي، وَصَرَخُوا بِصَوْتٍ عَظِيمٍ إِلَى الرَّبِّ إِلهِهِمْ.
וַיָּ֜קָם עַֽל מַֽעֲלֵ֣ה הַלְוִיִּ֗ם יֵשׁ֨וּעַ וּבָנִ֜י קַדְמִיאֵ֧ל שְׁבַנְיָ֛ה בֻּנִּ֥י שֵׁרֵבְיָ֖ה בָּנִ֣י כְנָ֑נִי וַֽיִּזְעֲקוּ֙ בְּק֣וֹל גָּד֔וֹל אֶל יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיהֶֽם
نحميا 9: 28
Neh.9.28
وَلكِنْ لَمَّا اسْتَرَاحُوا رَجَعُوا إِلَى عَمَلِ الشَّرِّ قُدَّامَكَ، فَتَرَكْتَهُمْ بِيَدِ أَعْدَائِهِمْ، فَتَسَلَّطُوا عَلَيْهِمْ ثُمَّ رَجَعُوا وَصَرَخُوا إِلَيْكَ، وَأَنْتَ مِنَ السَّمَاءِ سَمِعْتَ وَأَنْقَذْتَهُمْ حَسَبَ مَرَاحِمِكَ أَحْيَانًا كَثِيرَةً.
וּכְנ֣וֹחַ יָשׁ֕וּבוּ לַעֲשׂ֥וֹת רַ֖ע לְפָנֶ֑יךָ וַתַּֽעַזְבֵ֞ם בְּיַ֤ד אֹֽיְבֵיהֶם֙ וַיִּרְדּ֣וּ לָהֶ֔ם וַיָּשׁ֙וּבוּ֙ וַיִּזְעָק֔וּךָ וְאַתָּ֞ה מִשָּׁמַ֧יִם תִּשְׁמַ֛ע וְתַצִּילֵ֥ם כְּֽרַחֲמֶ֖יךָ עִתִּֽים רַבּ֥וֹת
أستير 4: 1
Est.4.1
وَلَمَّا عَلِمَ مُرْدَخَايُ كُلَّ مَا عُمِلَ، شَقَّ مُرْدَخَايُ ثِيَابَهُ وَلَبِسَ مِسْحًا بِرَمَادٍ وَخَرَجَ إِلَى وَسَطِ الْمَدِينَةِ وَصَرَخَ صَرْخَةً عَظِيمَةً مُرَّةً،
יָדַע֙ וּמָרְדֳּכַ֗י כָּל אֲשֶׁ֣ר נַעֲשָׂ֔ה וַיִּקְרַ֤ע מָרְדֳּכַי֙ בְּגָדָ֔יו וַיִּלְבַּ֥שׁ שַׂ֖ק וָאֵ֑פֶר וַיֵּצֵא֙ בְּת֣וֹךְ הָעִ֔יר וַיִּזְעַ֛ק זְעָקָ֥ה גְדֹלָ֖ה וּמָרָֽה
أيوب 31: 38
Job.31.38
إِنْ كَانَتْ أَرْضِي قَدْ صَرَخَتْ عَلَيَّ وَتَبَاكَتْ أَتْلاَمُهَا جَمِيعًا.
אִם אַדְמָתִ֣י תִזְעָ֑ק עָ֭לַי יִבְכָּיֽוּן תְּלָמֶ֥יהָ וְ֝יַ֗חַד
أيوب 35: 9
Job.35.9
مِنْ كَثْرَةِ الْمَظَالِمِ يَصْرُخُونَ. يَسْتَغِيثُونَ مِنْ ذِرَاعِ الأَعِزَّاءِ.
מֵ֭רֹב עֲשׁוּקִ֣ים יַזְעִ֑יקוּ יְשַׁוְּע֖וּ מִזְּר֣וֹעַ רַבִּֽים
المزامير 22: 5
Psa.22.5
إِلَيْكَ صَرَخُوا فَنَجَوْا. عَلَيْكَ اتَّكَلُوا فَلَمْ يَخْزَوْا.
אֵלֶ֣יךָ זָעֲק֣וּ וְנִמְלָ֑טוּ בְּךָ֖ בָטְח֣וּ וְלֹא בֽוֹשׁוּ
المزامير 107: 13
Psa.107.13
ثُمَّ صَرَخُوا إِلَى الرَّبِّ فِي ضِيقِهِمْ، فَخَلَّصَهُمْ مِنْ شَدَائِدِهِمْ.
וַיִּזְעֲק֣וּ אֶל יְ֭הוָה בַּצַּ֣ר;לָהֶ֑ם יוֹשִׁיעֵֽם מִ֝מְּצֻֽקוֹתֵיהֶ֗ם
المزامير 107: 19
Psa.107.19
فَصَرَخُوا إِلَى الرَّبِّ فِي ضِيقِهِمْ، فَخَلَّصَهُمْ مِنْ شَدَائِدِهِمْ.
וַיִּזְעֲק֣וּ אֶל יְ֭הוָה בַּצַּ֣ר;לָהֶ֑ם יוֹשִׁיעֵֽם מִ֝מְּצֻֽקוֹתֵיהֶ֗ם
المزامير 142: 1
Psa.142.1
قَصِيدَةٌ لِدَاوُدَ لَمَّا كَانَ فِي الْمَغَارَةِ. صَلاَةٌ بِصَوْتِي إِلَى الرَّبِّ أَصْرُخُ. بِصَوْتِي إِلَى الرَّبِّ أَتَضَرَّعُ.
מַשְׂכִּ֥יל לְדָוִ֑ד בִּהְיוֹת֖וֹ בַמְּעָרָ֣ה תְפִלָּֽה ק֭וֹלִי אֶל יְהוָ֣ה אֶזְעָ֑ק ק֝וֹלִ֗י אֶל יְהוָ֥ה אֶתְחַנָּֽן
المزامير 142: 5
Psa.142.5
صَرَخْتُ إِلَيْكَ يَا رَبُّ. قُلْتُ: أَنْتَ مَلْجَإِي، نَصِيبِي فِي أَرْضِ الأَحْيَاءِ.
זָעַ֥קְתִּי אֵלֶ֗יךָ יְה֫וָ֥ה אָ֭מַרְתִּי אַתָּ֣ה מַחְסִ֑י חֶ֝לְקִ֗י בְּאֶ֣רֶץ הַֽחַיִּים
إشعياء 14: 31
Isa.14.31
وَلْوِلْ أَيُّهَا الْبَابُ. اصْرُخِي أَيَّتُهَا الْمَدِينَةُ. قَدْ ذَابَ جَمِيعُكِ يَا فِلِسْطِينُ، لأَنَّهُ مِنَ الشَّمَالِ يَأْتِي دُخَانٌ، وَلَيْسَ شَاذٌّ فِي جُيُوشِهِ.
הֵילִ֤ילִֽי שַׁ֙עַר֙ זַֽעֲקִי עִ֔יר נָמ֖וֹג כֻּלֵּ֑ךְ פְּלֶ֣שֶׁת כִּ֤י מִצָּפוֹן֙ בָּ֔א עָשָׁ֣ן וְאֵ֥ין בּוֹדֵ֖ד בְּמוֹעָדָֽיו
إشعياء 15: 4
Isa.15.4
وَتَصْرُخُ حَشْبُونُ وَأَلْعَالَةُ. يُسْمَعُ صَوْتُهُمَا إِلَى يَاهَصَ. لِذلِكَ يَصْرُخُ مُتَسَلِّحُو مُوآبَ. نَفْسُهَا تَرْتَعِدُ فِيهَا.
וַתִּזְעַ֤ק חֶשְׁבּוֹן֙ וְאֶלְעָלֵ֔ה נִשְׁמַ֣ע קוֹלָ֑ם עַד יַ֖הַץ עַל;כֵּ֗ן יָרִ֔יעוּ חֲלֻצֵ֤י מוֹאָב֙ נַפְשׁ֖וֹ יָ֥רְעָה לּֽוֹ
إشعياء 15: 5
Isa.15.5
يَصْرُخُ قَلْبِي مِنْ أَجْلِ مُوآبَ. الْهَارِبِينَ مِنْهَا إِلَى صُوغَرَ كَعِجْلَةٍ ثُلاَثِيَّةٍ، لأَنَّهُمْ يَصْعَدُونَ فِي عَقَبَةِ اللُّوحِيثِ بِالْبُكَاءِ، لأَنَّهُمْ فِي طَرِيقِ حُورُونَايِمَ يَرْفَعُونَ صُرَاخَ الانْكِسَارِ.
יִזְעָ֔ק לִבִּי֙ לְמוֹאָ֣ב בְּרִיחֶ֕הָ עַד צֹ֖עַר עֶגְלַ֣ת שְׁלִשִׁיָּ֑ה כִּ֣י יַֽעֲלֶה מַעֲלֵ֣ה הַלּוּחִ֗ית בִּבְכִי֙ כִּ֚י דֶּ֣רֶךְ חוֹרֹנַ֔יִם יְעֹעֵֽרוּ זַעֲקַת שֶׁ֖בֶר
إشعياء 26: 17
Isa.26.17
كَمَا أَنَّ الْحُبْلَى الَّتِي تُقَارِبُ الْوِلاَدَةَ تَتَلَوَّى وَتَصْرُخُ فِي مَخَاضِهَا، هكَذَا كُنَّا قُدَّامَكَ يَا رَبُّ.
כְּמ֤וֹ הָרָה֙ תַּקְרִ֣יב לָלֶ֔דֶת תָּחִ֥יל תִּזְעַ֖ק בַּחֲבָלֶ֑יהָ כֵּ֛ן הָיִ֥ינוּ מִפָּנֶ֖יךָ יְהוָֽה
إشعياء 30: 19
Isa.30.19
لأَنَّ الشَّعْبَ فِي صِهْيَوْنَ يَسْكُنُ فِي أُورُشَلِيمَ. لاَ تَبْكِي بُكَاءً. يَتَرَاءَفُ عَلَيْكَ عِنْدَ صَوْتِ صُرَاخِكَ. حِينَمَا يَسْمَعُ يَسْتَجِيبُ لَكَ.
כִּי עַ֛ם בְּצִיּ֥וֹן יֵשֵׁ֖ב בִּירֽוּשָׁלִָ֑ם לֹֽא בָּכ֣וֹ תִבְכֶּ֗ה חָנ֤וֹן;יָחְנְךָ֙ לְק֣וֹל זַעֲקֶ֔ךָ כְּשָׁמְעָת֖וֹ עָנָֽךְ
إشعياء 57: 13
Isa.57.13
إِذْ تَصْرُخِينَ فَلْيُنْقِذْكِ جُمُوعُكِ. وَلكِنِ الرِّيحُ تَحْمِلُهُمْ كُلَّهُمْ. تَأْخُذُهُمْ نَفَخَةٌ. أَمَّا الْمُتَوَكِّلُ عَلَيَّ فَيَمْلِكُ الأَرْضَ وَيَرِثُ جَبَلَ قُدْسِي.
בְּזַֽעֲקֵךְ֙ יַצִּילֻ֣ךְ קִבּוּצַ֔יִךְ ר֖וּחַ יִשָּׂא כֻּלָּ֥ם יִקַּח הָ֑בֶל וְהַחוֹסֶ֥ה בִי֙ יִנְחַל אֶ֔רֶץ וְיִירַ֖שׁ הַר קָדְשִֽׁי
إرميا 11: 11
Jer.11.11
لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا جَالِبٌ عَلَيْهِمْ شَرًّا لاَ يَسْتَطِيعُونَ أَنْ يَخْرُجُوا مِنْهُ، وَيَصْرُخُونَ إِلَيَّ فَلاَ أَسْمَعُ لَهُمْ.
לָכֵ֗ן כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְנִ֨י מֵבִ֤יא אֲלֵיהֶם֙ רָעָ֔ה לֹֽא יוּכְל֖וּ לָצֵ֣את מִמֶּ֑נָּה וְזָעֲק֣וּ אֵלַ֔י וְלֹ֥א אֶשְׁמַ֖ע אֲלֵיהֶֽם
إرميا 11: 12
Jer.11.12
فَيَنْطَلِقُ مُدُنُ يَهُوذَا وَسُكَّانُ أُورُشَلِيمَ وَيَصْرُخُونَ إِلَى الآلِهَةِ الَّتِي يُبَخِّرُونَ لَهَا، فَلَنْ تُخَلِّصَهُمْ فِي وَقْتِ بَلِيَّتِهِمْ.
וְהָֽלְכ֞וּ עָרֵ֣י יְהוּדָ֗ה וְיֹשְׁבֵי֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם וְזָֽעֲקוּ֙ אֶל הָ֣אֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֛ר הֵ֥ם;מְקַטְּרִ֖ים לָהֶ֑ם לֹֽא יוֹשִׁ֥יעוּ;לָהֶ֖ם בְּעֵ֥ת רָעָתָֽם
إرميا 20: 8
Jer.20.8
لأَنِّي كُلَّمَا تَكَلَّمْتُ صَرَخْتُ. نَادَيْتُ: ظُلْمٌ وَاغْتِصَابٌ. لأَنَّ كَلِمَةَ الرَّبِّ صَارَتْ لِي لِلْعَارِ وَلِلسُّخْرَةِ كُلَّ النَّهَارِ.
כִּֽי מִדֵּ֤י אֲדַבֵּר֙ אֶזְעָ֔ק אֶקְרָ֑א חָמָ֥ס וָשֹׁ֖ד כִּֽי דְבַר יְהוָ֥ה הָיָ֨ה לִ֛י לְחֶרְפָּ֥ה וּלְקֶ֖לֶס כָּל הַיּֽוֹם
إرميا 25: 34
Jer.25.34
وَلْوِلُوا أَيُّهَا الرُّعَاةُ وَاصْرُخُوا، وَتَمَرَّغُوا يَا رُؤَسَاءَ الْغَنَمِ، لأَنَّ أَيَّامَكُمْ قَدْ كَمَلَتْ لِلذَّبْحِ. وَأُبَدِّدُكُمْ فَتَسْقُطُونَ كَإِنَاءٍ شَهِيٍّ.
הֵילִ֨ילוּ הָרֹעִ֜ים וְזַעֲק֗וּ וְהִֽתְפַּלְּשׁוּ֙ אַדִּירֵ֣י הַצֹּ֔אן כִּֽי יְמֵיכֶ֖ם מָלְא֥וּ לִטְב֑וֹחַ וּתְפוֹצ֣וֹתִיכֶ֔ם וּנְפַלְתֶּ֖ם כִּכְלִ֥י חֶמְדָּֽה
إرميا 30: 15
Jer.30.15
مَا بَالُكِ تَصْرُخِينَ بِسَبَبِ كَسْرِكِ. جُرْحُكِ عَدِيمُ الْبَرْءِ، لأَنَّ إِثْمَكِ قَدْ كَثُرَ، وَخَطَايَاكِ تَعَاظَمَتْ، قَدْ صَنَعْتُ هذِهِ بِكِ.
מַה תִּזְעַק֙ עַל שִׁבְרֵ֔ךְ מַכְאֹבֵ֑ךְ אָנ֖וּשׁ עֲוֹנֵ֗ךְ עַ֣ל רֹ֣ב חַטֹּאתַ֔יִךְ עָֽצְמוּ֙ עָשִׂ֥יתִי אֵ֖לֶּה לָֽךְ
إرميا 47: 2
Jer.47.2
هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هَا مِيَاهٌ تَصْعَدُ مِنَ الشِّمَالِ وَتَكُونُ سَيْلاً جَارِفًا، فَتُغَشِّي الأَرْضَ وَمِلأَهَا، الْمَدِينَةَ وَالسَّاكِنِينَ فِيهَا، فَيَصْرُخُ النَّاسُ، وَيُوَلْوِلُ كُلُّ سُكَّانِ الأَرْضِ.
כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנֵּה מַ֜יִם עֹלִ֤ים מִצָּפוֹן֙ וְהָיוּ֙ לְנַ֣חַל שׁוֹטֵ֔ף וְיִשְׁטְפוּ֙ אֶ֣רֶץ וּמְלוֹאָ֔הּ עִ֖יר וְיֹ֣שְׁבֵי בָ֑הּ וְזָֽעֲקוּ֙ הָֽאָדָ֔ם וְהֵילִ֕ל כֹּ֖ל יוֹשֵׁ֥ב הָאָֽרֶץ
إرميا 48: 20
Jer.48.20
قَدْ خَزِيَ مُوآبُ لأَنَّهُ قَدْ نُقِضَ. وَلْوِلُوا وَاصْرُخُوا. أَخْبِرُوا فِي أَرْنُونَ أَنَّ مُوآبَ قَدْ أُهْلِكَ.
הֹבִ֥ישׁ מוֹאָ֛ב כִּֽי חַ֖תָּה הֵילִ֣ילוּ וּֽזְעָ֑קוּ הַגִּ֣ידוּ בְאַרְנ֔וֹן כִּ֥י מוֹאָֽב שֻׁדַּ֖ד
إرميا 48: 31
Jer.48.31
مِنْ أَجْلِ ذلِكَ أُوَلْوِلُ عَلَى مُوآبَ، وَعَلَى مُوآبَ كُلِّهِ أَصْرُخُ. يُؤَنُّ عَلَى رِجَالِ قِيرَ حَارِسَ.
עַל כֵּן֙ אֲיֵלִ֔יל עַל מוֹאָ֣ב וּלְמוֹאָ֥ב כֻּלֹּ֖ה אֶזְעָ֑ק יֶהְגֶּֽה אֶל אַנְשֵׁ֥י קִֽיר חֶ֖רֶשׂ
مراثي إرميا 3: 8
Lam.3.8
أَيْضًا حِينَ أَصْرُخُ وَأَسْتَغِيثُ يَصُدُّ صَلاَتِي.
גַּ֣ם כִּ֤י אֶזְעַק֙ וַאֲשַׁוֵּ֔עַ שָׂתַ֖ם תְּפִלָּתִֽי
حزقيال 9: 8
Ezk.9.8
وَكَانَ بَيْنَمَا هُمْ يَقْتُلُونَ، وَأُبْقِيتُ أَنَا، أَنِّي خَرَرْتُ عَلَى وَجْهِي وَصَرَخْتُ وَقُلْتُ: آهِ، يَا سَيِّدُ الرَّبُّ. هَلْ أَنْتَ مُهْلِكٌ بَقِيَّةَ إِسْرَائِيلَ كُلَّهَا بِصَبِّ رِجْزِكَ عَلَى أُورُشَلِيمَ..
וַֽיְהִי֙ כְּהַכּוֹתָ֔ם וְנֵֽאשֲׁאַ֖ר אָ֑נִי וָאֶפְּלָ֨ה עַל פָּנַ֜י וָאֶזְעַ֗ק וָֽאֹמַר֙ אֲהָהּ֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה אַתָּ֗ה הֲמַשְׁחִ֣ית שְׁאֵרִ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל כָּל בְּשָׁפְכְּךָ֥ חֲמָתְךָ֖ עַל יְרוּשָׁלִָֽם