זָנָה (H2181) - zânâh | معجم سترونغ العبري

وَزَنَيْتِ مَعَ بَنِي أَشُّورَ، إِذْ كُنْتِ لَمْ تَشْبَعِي فَزَنَيْتِ بِهِمْ، وَلَمْ تَشْبَعِي أَيْضًا.

וַתִּזְנִי֙ אֶל בְּנֵ֣י אַשּׁ֔וּר מִבִּלְתִּ֖י שָׂבְעָתֵ֑ךְ וַתִּזְנִ֕ים לֹ֥א שָׂבָֽעַתְּ וְגַ֖ם

مَا أَمْرَضَ قَلْبَكِ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، إِذْ فَعَلْتِ كُلَّ هذَا فِعْلَ امْرَأَةٍ زَانِيَةٍ سَلِيطَةٍ،

מָ֤ה אֲמֻלָה֙ לִבָּתֵ֔ךְ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה בַּעֲשׂוֹתֵךְ֙ כָּל אֵ֔לֶּה מַעֲשֵׂ֥ה אִשָּֽׁה זוֹנָ֖ה שַׁלָּֽטֶת

بِبِنَائِكِ قُبَّتَكِ فِي رَأْسِ كُلِّ طَرِيق، وَصُنْعِكِ مُرْتَفَعَتَكِ فِي كُلِّ شَارِعٍ. وَلَمْ تَكُونِي كَزَانِيَةٍ، بَلْ مُحْتَقَرةً الأُجْرَةَ.

בִּבְנוֹתַ֤יִךְ גַּבֵּךְ֙ בְּרֹ֣אשׁ כָּל דֶּ֔רֶךְ עָשִׂ֖ית וְרָמָתֵ֥ךְ בְּכָל רְח֑וֹב וְלֹא הָיִ֥ית כַּזּוֹנָ֖ה לְקַלֵּ֥ס אֶתְנָֽן

حزقيال 16: 33 Ezk.16.33

لِكُلِّ الزَّوَانِي يُعْطُونَ هَدِيَّةً، أَمَّا أَنْتِ فَقَدْ أَعْطَيْتِ كُلَّ مُحِبِّيكِ هَدَايَاكِ، وَرَشَيْتِهِمْ لِيَأْتُوكِ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ لِلزِّنَا بِكِ.

לְכָל זֹנ֖וֹת יִתְּנוּ נֵ֑דֶה וְאַ֨תְּ נָתַ֤תְּ לְכָל מְאַֽהֲבַ֔יִךְ נְדָנַ֙יִךְ֙ וַתִּשְׁחֳדִ֣י;אוֹתָ֗ם לָב֥וֹא מִסָּבִ֖יב בְּתַזְנוּתָֽיִךְ אֵלַ֛יִךְ

حزقيال 16: 34 Ezk.16.34

وَصَارَ فِيكِ عَكْسُ عَادَةِ النِّسَاءِ فِي زِنَاكِ، إِذْ لَمْ يُزْنَ وَرَاءَكِ، بَلْ أَنْتِ تُعْطِينَ أُجْرَةً وَلاَ أُجْرَةَ تُعْطَى لَكِ، فَصِرْتِ بِالْعَكْسِ.

וַיְהִי בָ֨ךְ הֵ֤פֶךְ מִן;הַנָּשִׁים֙ בְּתַזְנוּתַ֔יִךְ לֹ֣א זוּנָּ֑ה וְאַחֲרַ֖יִךְ וּבְתִתֵּ֣ךְ אֶתְנָ֗ן לֹ֥א וְאֶתְנַ֛ן נִתַּן לָ֖ךְ וַתְּהִ֥י לְהֶֽפֶךְ

حزقيال 16: 35 Ezk.16.35

فَلِذلِكَ يَا زَانِيَةُ اسْمَعِي كَلاَمَ الرَّبِّ:

לָכֵ֣ן זוֹנָ֔ה שִׁמְעִ֖י דְּבַר יְהוָֽה

حزقيال 16: 41 Ezk.16.41

وَيُحْرِقُونَ بُيُوتَكِ بِالنَّارِ، وَيُجْرُونَ عَلَيْكِ أَحْكَامًا قُدَّامَ عُيُونِ نِسَاءٍ كَثِيرَةٍ. وَأَكُفُّكِ عَنِ الزِّنَا، وَأَيْضًا لاَ تُعْطِينَ أُجْرَةً بَعْدُ.

וְשָׂרְפ֤וּ בָתַּ֙יִךְ֙ בָּאֵ֔שׁ וְעָשׂוּ בָ֣ךְ שְׁפָטִ֔ים לְעֵינֵ֖י נָשִׁ֣ים רַבּ֑וֹת וְהִשְׁבַּתִּיךְ֙ מִזּוֹנָ֔ה וְגַם לֹ֥א תִתְּנִי אֶתְנַ֖ן עֽוֹד

حزقيال 23: 3 Ezk.23.3

وَزَنَتَا بِمِصْرَ. فِي صِبَاهُمَا زَنَتَا. هُنَاكَ دُغْدِغَتْ ثُدِيُّهُمَا، وَهُنَاكَ تَزَغْزَغَتْ تَرَائِبُ عُذْرَتِهِمَا.

וַתִּזְנֶ֣ינָה בְמִצְרַ֔יִם בִּנְעוּרֵיהֶ֖ן זָנ֑וּ שָׁ֚מָּה מֹעֲכ֣וּ שְׁדֵיהֶ֔ן וְשָׁ֣ם עִשּׂ֔וּ דַּדֵּ֖י בְּתוּלֵיהֶֽן

حزقيال 23: 3 Ezk.23.3

وَزَنَتَا بِمِصْرَ. فِي صِبَاهُمَا زَنَتَا. هُنَاكَ دُغْدِغَتْ ثُدِيُّهُمَا، وَهُنَاكَ تَزَغْزَغَتْ تَرَائِبُ عُذْرَتِهِمَا.

וַתִּזְנֶ֣ינָה בְמִצְרַ֔יִם בִּנְעוּרֵיהֶ֖ן זָנ֑וּ שָׁ֚מָּה מֹעֲכ֣וּ שְׁדֵיהֶ֔ן וְשָׁ֣ם עִשּׂ֔וּ דַּדֵּ֖י בְּתוּלֵיהֶֽן

حزقيال 23: 5 Ezk.23.5

وَزَنَتْ أُهُولَةُ مِنْ تَحْتِي وَعَشِقَتْ مُحِبِّيهَا، أَشُّورَ الأَبْطَالَ

וַתִּ֥זֶן אָהֳלָ֖ה עַֽל תַּחְתָּ֑י וַתַּעְגַּב֙ מְאַהֲבֶ֔יהָ אַשּׁ֖וּר קְרוֹבִֽים

حزقيال 23: 19 Ezk.23.19

وَأَكْثَرَتْ زِنَاهَا بِذِكْرِهَا أَيَّامَ صِبَاهَا الَّتِي فِيهَا زَنَتْ بِأَرْضِ مِصْرَ.

וַתַּרְבֶּ֖ה תַּזְנוּתֶ֑יהָ לִזְכֹּר֙ יְמֵ֣י נְעוּרֶ֔יהָ אֲשֶׁ֥ר זָנְתָ֖ה בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

حزقيال 23: 30 Ezk.23.30

أَفْعَلُ بِكِ هذَا لأَنَّكِ زَنَيْتِ وَرَاءَ الأُمَمِ، لأَنَّكِ تَنَجَّسْتِ بِأَصْنَامِهِمْ.

עָשֹׂ֥ה לָ֑ךְ אֵ֖לֶּה בִּזְנוֹתֵךְ֙ אַחֲרֵ֣י גוֹיִ֔ם עַ֥ל;אֲשֶׁר נִטְמֵ֖את בְּגִלּוּלֵיהֶֽם

حزقيال 23: 43 Ezk.23.43

فَقُلْتُ عَنِ الْبَالِيَةِ فِي الزِّنَا: آلآنَ يَزْنُونَ زِنًا مَعَهَا وَهِيَ.

וָאֹמַ֕ר לַבָּלָ֖ה נִֽאוּפִ֑ים עַתָּ֛ה יִזְנ֥וּ תַזְנוּתֶ֖הָ וָהִֽיא

حزقيال 23: 44 Ezk.23.44

فَدَخَلُوا عَلَيْهَا كَمَا يُدْخَلُ عَلَى امْرَأَةٍ زَانِيَةٍ. هكَذَا دَخَلُوا عَلَى أُهُولَةَ وَعَلَى أُهُولِيبَةَ الْمَرْأَتَيْنِ الزَّانِيَتَيْنِ.

וַיָּב֣וֹא אֵלֶ֔יהָ כְּב֖וֹא אֶל אִשָּׁ֣ה זוֹנָ֑ה כֵּ֣ן בָּ֗אוּ אֶֽל אָֽהֳלָה֙ וְאֶל אָ֣הֳלִיבָ֔ה אִשֹּׁ֖ת הַזִּמָּֽה

هوشع 1: 2 Hos.1.2

أَوَّلَ مَا كَلَّمَ الرَّبُّ هُوشَعَ، قَالَ الرَّبُّ لِهُوشَعَ: اذْهَبْ خُذْ لِنَفْسِكَ امْرَأَةَ زِنًى وَأَوْلاَدَ زِنًى، لأَنَّ الأَرْضَ قَدْ زَنَتْ زِنًى تَارِكَةً الرَّبَّ.

תְּחִלַּ֥ת דִּבֶּר יְהוָ֖ה בְּהוֹשֵׁ֑עַ וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה הוֹשֵׁ֗עַ לֵ֣ךְ קַח לְךָ֞ אֵ֤שֶׁת זְנוּנִים֙ וְיַלְדֵ֣י זְנוּנִ֔ים כִּֽי הָאָ֔רֶץ זָנֹ֤ה תִזְנֶה֙ מֵֽאַחֲרֵ֖י יְהוָֽה

هوشع 1: 2 Hos.1.2

أَوَّلَ مَا كَلَّمَ الرَّبُّ هُوشَعَ، قَالَ الرَّبُّ لِهُوشَعَ: اذْهَبْ خُذْ لِنَفْسِكَ امْرَأَةَ زِنًى وَأَوْلاَدَ زِنًى، لأَنَّ الأَرْضَ قَدْ زَنَتْ زِنًى تَارِكَةً الرَّبَّ.

תְּחִלַּ֥ת דִּבֶּר יְהוָ֖ה בְּהוֹשֵׁ֑עַ וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה הוֹשֵׁ֗עַ לֵ֣ךְ קַח לְךָ֞ אֵ֤שֶׁת זְנוּנִים֙ וְיַלְדֵ֣י זְנוּנִ֔ים כִּֽי הָאָ֔רֶץ זָנֹ֤ה תִזְנֶה֙ מֵֽאַחֲרֵ֖י יְהוָֽה

هوشع 2: 5 Hos.2.5

لأَنَّ أُمَّهُمْ قَدْ زَنَتِ. الَّتِي حَبِلَتْ بِهِمْ صَنَعَتْ خِزْيًا. لأَنَّهَا قَالَتْ: أَذْهَبُ وَرَاءَ مُحِبِّيَّ الَّذِينَ يُعْطُونَ خُبْزِي وَمَائِي، صُوفِي وَكَتَّانِي، زَيْتِي وَأَشْرِبَتِي.

כִּ֤י אִמָּ֔ם זָֽנְתָה֙ הֽוֹרָתָ֑ם הֹבִ֖ישָׁה כִּ֣י אָמְרָ֗ה אֵלְכָ֞ה אַחֲרֵ֤י מְאַהֲבַי֙ נֹתְנֵ֤י לַחְמִי֙ וּמֵימַ֔י צַמְרִ֣י וּפִשְׁתִּ֔י שַׁמְנִ֖י וְשִׁקּוּיָֽי

هوشع 3: 3 Hos.3.3

وَقُلْتُ لَهَا: تَقْعُدِينَ أَيَّامًا كَثِيرَةً لاَ تَزْنِي وَلاَ تَكُونِي لِرَجُل، وَأَنَا كَذلِكَ لَكِ.

וָאֹמַ֣ר אֵלֶ֗יהָ תֵּ֣שְׁבִי יָמִ֤ים רַבִּים֙ לֹ֣א תִזְנִ֔י וְלֹ֥א תִֽהְיִ֖י לְאִ֑ישׁ אֲנִ֖י וְגַם אֵלָֽיִךְ

هوشع 4: 10 Hos.4.10

فَيَأْكُلُونَ وَلاَ يَشْبَعُونَ، وَيَزْنُونَ وَلاَ يَكْثُرُونَ، لأَنَّهُمْ قَدْ تَرَكُوا عِبَادَةَ الرَّبِّ.

וְאָֽכְלוּ֙ וְלֹ֣א יִשְׂבָּ֔עוּ הִזְנ֖וּ וְלֹ֣א יִפְרֹ֑צוּ כִּֽי עָזְב֖וּ לִשְׁמֹֽר יְהוָ֥ה

هوشع 4: 12 Hos.4.12

شَعْبِي يَسْأَلُ خَشَبَهُ، وَعَصَاهُ تُخْبِرُهُ، لأَنَّ رُوحَ الزِّنَى قَدْ أَضَلَّهُمْ فَزَنَوْا مِنْ تَحْتِ إِلهِهِمْ.

עַמִּי֙ יִשְׁאָ֔ל בְּעֵצ֣וֹ וּמַקְל֖וֹ יַגִּ֣יד;ל֑וֹ כִּ֣י ר֤וּחַ זְנוּנִים֙ הִתְעָ֔ה וַיִּזְנ֖וּ מִתַּ֥חַת אֱלֹהֵיהֶֽם

هوشع 4: 13 Hos.4.13

يَذْبَحُونَ عَلَى رُؤُوسِ الْجِبَالِ، وَيُبَخِّرُونَ عَلَى التِّلاَلِ تَحْتَ الْبَلُّوطِ وَاللُّبْنَى وَالْبُطْمِ لأَنَّ ظِلَّهَا حَسَنٌ. لِذلِكَ تَزْنِي بَنَاتُكُمْ وَتَفْسِقُ كَنَّاتُكُمْ.

יְזַבֵּ֗חוּ עַל רָאשֵׁ֨י הֶהָרִ֜ים יְקַטֵּ֔רוּ וְעַל הַגְּבָעוֹת֙ תַּ֣חַת אַלּ֧וֹן וְלִבְנֶ֛ה וְאֵלָ֖ה כִּ֣י צִלָּ֑הּ ט֣וֹב עַל;כֵּ֗ן תִּזְנֶ֙ינָה֙ בְּנ֣וֹתֵיכֶ֔ם תְּנָאַֽפְנָה וְכַלּוֹתֵיכֶ֖ם

هوشع 4: 14 Hos.4.14

لاَ أُعَاقِبُ بَنَاتِكُمْ لأَنَّهُنَّ يَزْنِينَ، وَلاَ كَنَّاتِكُمْ لأَنَّهُنَّ يَفْسِقْنَ. لأَنَّهُمْ يَعْتَزِلُونَ مَعَ الزَّانِيَاتِ وَيَذْبَحُونَ مَعَ النَّاذِرَاتِ الزِّنَى. وَشَعْبٌ لاَ يَعْقِلُ يُصْرَعُ.

לֹֽא אֶפְק֨וֹד עַל;בְּנוֹתֵיכֶ֜ם כִּ֣י תִזְנֶ֗ינָה וְעַל;כַּלּֽוֹתֵיכֶם֙ כִּ֣י תְנָאַ֔פְנָה כִּי;הֵם֙ יְפָרֵ֔דוּ עִם הַזֹּנ֣וֹת יְזַבֵּ֑חוּ וְעִם הַקְּדֵשׁ֖וֹת וְעָ֥ם לֹֽא יָבִ֖ין יִלָּבֵֽט

هوشع 4: 14 Hos.4.14

لاَ أُعَاقِبُ بَنَاتِكُمْ لأَنَّهُنَّ يَزْنِينَ، وَلاَ كَنَّاتِكُمْ لأَنَّهُنَّ يَفْسِقْنَ. لأَنَّهُمْ يَعْتَزِلُونَ مَعَ الزَّانِيَاتِ وَيَذْبَحُونَ مَعَ النَّاذِرَاتِ الزِّنَى. وَشَعْبٌ لاَ يَعْقِلُ يُصْرَعُ.

לֹֽא אֶפְק֨וֹד עַל;בְּנוֹתֵיכֶ֜ם כִּ֣י תִזְנֶ֗ינָה וְעַל;כַּלּֽוֹתֵיכֶם֙ כִּ֣י תְנָאַ֔פְנָה כִּי;הֵם֙ יְפָרֵ֔דוּ עִם הַזֹּנ֣וֹת יְזַבֵּ֑חוּ וְעִם הַקְּדֵשׁ֖וֹת וְעָ֥ם לֹֽא יָבִ֖ין יִלָּבֵֽט

هوشع 4: 15 Hos.4.15

إِنْ كُنْتَ أَنْتَ زَانِيًا يَا إِسْرَائِيلُ فَلاَ يَأْثَمُ يَهُوذَا. وَلاَ تَأْتُوا إِلَى الْجِلْجَالِ وَلاَ تَصْعَدُوا إِلَى بَيْتِ آوَنَ وَلاَ تَحْلِفُوا: حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ.

אִם אַתָּה֙ זֹנֶ֤ה יִשְׂרָאֵ֔ל אַל יֶאְשַׁ֖ם יְהוּדָ֑ה וְאַל תָּבֹ֣אוּ הַגִּלְגָּ֗ל וְאַֽל תַּעֲלוּ֙ בֵּ֣ית אָ֔וֶן וְאַל תִּשָּׁבְע֖וּ חַי יְהוָֽה

هوشع 4: 18 Hos.4.18

مَتَى انْتَهَتْ مُنَادَمَتُهُمْ زَنَوْا زِنًى. أَحَبَّ مَجَانُّهَا، أَحَبُّوا الْهَوَانَ.

סָ֖ר סָבְאָ֑ם הַזְנֵ֣ה הִזְנ֔וּ אָהֲב֥וּ מָגִנֶּֽיהָ הֵב֛וּ קָל֖וֹן

هوشع 4: 18 Hos.4.18

مَتَى انْتَهَتْ مُنَادَمَتُهُمْ زَنَوْا زِنًى. أَحَبَّ مَجَانُّهَا، أَحَبُّوا الْهَوَانَ.

סָ֖ר סָבְאָ֑ם הַזְנֵ֣ה הִזְנ֔וּ אָהֲב֥וּ מָגִנֶּֽיהָ הֵב֛וּ קָל֖וֹן

هوشع 5: 3 Hos.5.3

أَنَا أَعْرِفُ أَفْرَايِمَ. وَإِسْرَائِيلُ لَيْسَ مَخْفِيًّا عَنِّي. إِنَّكَ الآنَ زَنَيْتَ يَا أَفْرَايِمُ. قَدْ تَنَجَّسَ إِسْرَائِيلُ.

אֲנִי֙ יָדַ֣עְתִּי אֶפְרַ֔יִם וְיִשְׂרָאֵ֖ל לֹֽא נִכְחַ֣ד מִמֶּ֑נִּי כִּ֤י עַתָּה֙ הִזְנֵ֣יתָ אֶפְרַ֔יִם נִטְמָ֖א יִשְׂרָאֵֽל

هوشع 9: 1 Hos.9.1

لاَ تَفْرَحْ يَا إِسْرَائِيلُ طَرَبًا كَالشُّعُوبِ، لأَنَّكَ قَدْ زَنَيْتَ عَنْ إِلهِكَ. أَحْبَبْتَ الأُجْرَةَ عَلَى جَمِيعِ بَيَادِرِ الْحِنْطَةِ.

אַל תִּשְׂמַ֨ח אֶל;יִשְׂרָאֵ֤ל גִּיל֙ כָּֽעַמִּ֔ים כִּ֥י זָנִ֖יתָ מֵעַ֣ל אֱלֹהֶ֑יךָ אָהַ֣בְתָּ אֶתְנָ֔ן עַ֖ל כָּל גָּרְנ֥וֹת דָּגָֽן

يوئيل 3: 3 Jol.3.3

وَأَلْقَوْا قُرْعَةً عَلَى شَعْبِي، وَأَعْطَوْا الصَّبِيَّ بِزَانِيَةٍ، وَبَاعُوا الْبِنْتَ بِخَمْرٍ لِيَشْرَبُوا.

יַדּ֣וּ גוֹרָ֑ל וְאֶל עַמִּ֖י וַיִּתְּנ֤וּ הַיֶּ֙לֶד֙ בַּזּוֹנָ֔ה מָכְר֥וּ וְהַיַּלְדָּ֛ה בַיַּ֖יִן וַיִּשְׁתּֽוּ

عاموس 7: 17 Amo.7.17

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: امْرَأَتُكَ تَزْنِي فِي الْمَدِينَةِ، وَبَنُوكَ وَبَنَاتُكَ يَسْقُطُونَ بِالسَّيْفِ، وَأَرْضُكَ تُقْسَمُ بِالْحَبْلِ، وَأَنْتَ تَمُوتُ فِي أَرْضٍ نَجِسَةٍ، وَإِسْرَائِيلُ يُسْبَى سَبْيًا عَنْ أَرْضِهِ.

לָכֵ֞ן כֹּה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אִשְׁתְּךָ֞ תִּזְנֶה֙ בָּעִ֤יר וּבָנֶ֤יךָ וּבְנֹתֶ֙יךָ֙ יִפֹּ֔לוּ בַּחֶ֣רֶב וְאַדְמָתְךָ֖ תְּחֻלָּ֑ק בַּחֶ֣בֶל וְאַתָּ֗ה תָּמ֔וּת עַל אֲדָמָ֤ה טְמֵאָה֙ וְיִ֨שְׂרָאֵ֔ל גָּלֹ֥ה יִגְלֶ֖ה מֵעַ֥ל אַדְמָתֽוֹ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (93 آية)