הוּא (H1931) - hûwʼ | معجم سترونغ العبري

حزقيال 14: 9 Ezk.14.9

فَإِذَا ضَلَّ النَّبِيُّ وَتَكَلَّمَ كَلاَمًا، فَأَنَا الرَّبَّ قَدْ أَضْلَلْتُ ذلِكَ النَّبِيَّ، وَسَأَمُدُّ يَدِي عَلَيْهِ وَأُبِيدُهُ مِنْ وَسْطِ شَعْبِي إِسْرَائِيلَ.

כִֽי יְפֻתֶּה֙ וְהַנָּבִ֤יא וְדִבֶּ֣ר דָּבָ֔ר אֲנִ֤י יְהוָה֙ פִּתֵּ֔יתִי הַה֑וּא הַנָּבִ֣יא וְנָטִ֤יתִי יָדִי֙ עָלָ֔יו וְהִ֨שְׁמַדְתִּ֔יו מִתּ֖וֹךְ עַמִּ֥י יִשְׂרָאֵֽל

حزقيال 14: 17 Ezk.14.17

أَوْ إِنْ جَلَبْتُ سَيْفًا عَلَى تِلْكَ الأَرْضِ وَقُلْتُ: يَا سَيْفُ اعْبُرْ فِي الأَرْضِ، وَقَطَعْتُ مِنْهَا الإِنْسَانَ وَالْحَيَوَانَ،

א֛וֹ אָבִ֖יא חֶ֥רֶב עַל הַהִ֑יא הָאָ֣רֶץ וְאָמַרְתִּ֗י חֶ֚רֶב תַּעֲבֹ֣ר בָּאָ֔רֶץ וְהִכְרַתִּ֥י מִמֶּ֖נָּה אָדָ֥ם וּבְהֵמָֽה

حزقيال 14: 19 Ezk.14.19

أَوْ إِنْ أَرْسَلْتُ وَبَأً عَلَى تِلْكَ الأَرْضِ، وَسَكَبْتُ غَضَبِي عَلَيْهَا بِالدَّمِ لأَقْطَعَ مِنْهَا الإِنْسَانَ وَالْحَيَوَانَ،

א֛וֹ אֲשַׁלַּ֖ח דֶּ֥בֶר אֶל הַהִ֑יא הָאָ֣רֶץ וְשָׁפַכְתִּ֨י חֲמָתִ֤י עָלֶ֙יהָ֙ בְּדָ֔ם לְהַכְרִ֥ית מִמֶּ֖נָּה אָדָ֥ם וּבְהֵמָֽה

حزقيال 16: 14 Ezk.16.14

وَخَرَجَ لَكِ اسْمٌ فِي الأُمَمِ لِجَمَالِكِ، لأَنَّهُ كَانَ كَامِلاً بِبَهَائِي الَّذِي جَعَلْتُهُ عَلَيْكِ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

וַיֵּ֨צֵא לָ֥ךְ שֵׁ֛ם בַּגּוֹיִ֖ם בְּיָפְיֵ֑ךְ כִּ֣י ה֗וּא כָּלִ֣יל בַּֽהֲדָרִי֙ אֲשֶׁר שַׂ֣מְתִּי עָלַ֔יִךְ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

حزقيال 16: 46 Ezk.16.46

وَأُخْتُكِ الْكُبْرَى السَّامِرَةُ هِيَ وَبَنَاتُهَا السَّاكِنَةُ عَنْ شِمَالِكِ، وَأُخْتُكِ الصُّغْرَى السَّاكِنَةُ عَنْ يَمِينِكِ هِيَ سَدُومُ وَبَنَاتُهَا.

וַאֲחוֹתֵ֨ךְ הַגְּדוֹלָ֤ה שֹֽׁמְרוֹן֙ הִ֣יא וּבְנוֹתֶ֔יהָ הַיּוֹשֶׁ֖בֶת עַל שְׂמֹאולֵ֑ךְ וַאֲחוֹתֵ֞ךְ הַקְּטַנָּ֣ה הַיּוֹשֶׁ֙בֶת֙ מִמֵּ֗ךְ מִֽימִינֵ֔ךְ סְדֹ֖ם וּבְנוֹתֶֽיהָ

حزقيال 16: 48 Ezk.16.48

حَيٌّ أَنَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، إِنَّ سَدُومَ أُخْتَكِ لَمْ تَفْعَلْ هِيَ وَلاَ بَنَاتُهَا كَمَا فَعَلْتِ أَنْتِ وَبَنَاتُكِ.

חַי אָ֗נִי נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה סְדֹ֣ם אֲחוֹתֵ֔ךְ אִם עָֽשְׂתָה֙ הִ֖יא וּבְנוֹתֶ֑יהָ כַּאֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֔ית אַ֖תְּ וּבְנוֹתָֽיִךְ

حزقيال 17: 8 Ezk.17.8

فِي حَقْل جَيِّدٍ عَلَى مِيَاهٍ كَثِيرَةٍ هِيَ مَغْرُوسَةٌ لِتُنْبِتَ أَغْصَانَهَا وَتَحْمِلَ ثَمَرًا، فَتَكُونَ كَرْمَةً وَاسِعَةً.

אֶל שָׂ֥דֶה טּ֛וֹב אֶל מַ֥יִם רַבִּ֖ים הִ֣יא שְׁתוּלָ֑ה לַעֲשׂ֤וֹת עָנָף֙ וְלָשֵׂ֣את פֶּ֔רִי לִהְי֖וֹת לְגֶ֥פֶן אַדָּֽרֶת

حزقيال 18: 4 Ezk.18.4

هَا كُلُّ النُّفُوسِ هِيَ لِي. نَفْسُ الأَبِ كَنَفْسِ الابْنِ، كِلاَهُمَا لِي. اَلنَّفْسُ الَّتِي تُخْطِئُ هِيَ تَمُوتُ.

הֵ֤ן כָּל הַנְּפָשׁוֹת֙ הֵ֔נָּה לִ֣י כְּנֶ֧פֶשׁ הָאָ֛ב וּכְנֶ֥פֶשׁ הַבֵּ֖ן הֵ֑נָּה לִי הַנֶּ֥פֶשׁ הַחֹטֵ֖את הִ֥יא תָמֽוּת

حزقيال 18: 9 Ezk.18.9

وَسَلَكَ فِي فَرَائِضِي وَحَفِظَ أَحْكَامِي لِيَعْمَلَ بِالْحَقِّ فَهُوَ بَارٌّ. حَيَاةً يَحْيَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

יְהַלֵּ֛ךְ בְּחֻקּוֹתַ֧י שָׁמַ֖ר וּמִשְׁפָּטַ֥י לַעֲשׂ֣וֹת אֱמֶ֑ת הוּא֙ צַדִּ֥יק חָיֹ֣ה יִֽחְיֶ֔ה נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

حزقيال 18: 11 Ezk.18.11

وَلَمْ يَفْعَلْ كُلَّ تِلْكَ، بَلْ أَكَلَ عَلَى الْجِبَالِ، وَنَجَّسَ امْرَأَةَ قَرِيبِهِ،

וְה֕וּא;לֹ֣א עָשָׂ֑ה כָּל אֵ֖לֶּה כִּ֣י;גַ֤ם אָכַ֔ל אֶל הֶֽהָרִים֙ טִמֵּֽא אֵ֥שֶׁת רֵעֵ֖הוּ

حزقيال 18: 17 Ezk.18.17

وَرَفَعَ يَدَهُ عَنِ الْفَقِيرِ، وَلَمْ يَأْخُذْ رِبًا وَلاَ مُرَابَحَةً، بَلْ أَجْرَى أَحْكَامِي وَسَلَكَ فِي فَرَائِضِي، فَإِنَّهُ لاَ يَمُوتُ بِإِثْمِ أَبِيهِ. حَيَاةً يَحْيَا.

הֵשִׁ֣יב יָד֗וֹ מֵעָנִ֞י לֹ֣א לָקָ֔ח נֶ֤שֶׁךְ וְתַרְבִּית֙ עָשָׂ֔ה מִשְׁפָּטַ֣י הָלָ֑ךְ בְּחֻקּוֹתַ֖י ה֗וּא לֹ֥א יָמ֛וּת בַּעֲוֹ֥ן אָבִ֖יו חָיֹ֥ה יִחְיֶֽה

حزقيال 18: 20 Ezk.18.20

اَلنَّفْسُ الَّتِي تُخْطِئُ هِيَ تَمُوتُ. اَلابْنُ لاَ يَحْمِلُ مِنْ إِثْمِ الأَبِ، وَالأَبُ لاَ يَحْمِلُ مِنْ إِثْمِ الابْنِ. بِرُّ الْبَارِّ عَلَيْهِ يَكُونُ، وَشَرُّ الشِّرِّيرِ عَلَيْهِ يَكُونُ.

הַנֶּ֥פֶשׁ הַחֹטֵ֖את הִ֣יא תָמ֑וּת בֵּ֞ן לֹא יִשָּׂ֣א בַּעֲוֹ֣ן הָאָ֗ב וְאָב֙ לֹ֤א יִשָּׂא֙ בַּעֲוֹ֣ן הַבֵּ֔ן צִדְקַ֤ת הַצַּדִּיק֙ עָלָ֣יו תִּֽהְיֶ֔ה וְרִשְׁעַ֥ת הָרָשָׁ֖ע עָלָ֥יו תִּֽהְיֶֽה

حزقيال 18: 27 Ezk.18.27

وَإِذَا رَجَعَ الشِّرِّيرُ عَنْ شَرِّهِ الَّذِي فَعَلَ، وَعَمِلَ حَقًّا وَعَدْلاً، فَهُوَ يُحْيِي نَفْسَهُ.

וּבְשׁ֣וּב רָשָׁ֗ע מֵֽרִשְׁעָתוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה וַיַּ֥עַשׂ מִשְׁפָּ֖ט וּצְדָקָ֑ה ה֖וּא יְחַיֶּֽה נַפְשׁ֥וֹ

حزقيال 19: 14 Ezk.19.14

وَخَرَجَتْ نَارٌ مِنْ فَرْعِ عِصِيِّهَا أَكَلَتْ ثَمَرَهَا. وَلَيْسَ لَهَا فَرْعٌ قَوِيٌّ لِقَضِيبِ تَسَلُّطٍ. هِيَ رِثَاءٌ وَتَكُونُ لِمَرْثَاةٍ.

וַתֵּצֵ֨א אֵ֜שׁ מִמַּטֵּ֤ה בַדֶּ֙יהָ֙ אָכָ֔לָה פִּרְיָ֣הּ וְלֹא הָ֥יָה;בָ֛הּ מַטֵּה עֹ֖ז שֵׁ֣בֶט לִמְשׁ֑וֹל הִ֖יא קִ֥ינָה וַתְּהִ֥י לְקִינָֽה

حزقيال 20: 6 Ezk.20.6

فِي ذلِكَ الْيَوْمِ رَفَعْتُ لَهُمْ يَدِي لأُخْرِجَهُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ إِلَى الأَرْضِ الَّتِي تَجَسَّسْتُهَا لَهُمْ، تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلاً، هِيَ فَخْرُ كُلِّ الأَرَاضِي،

בַּיּ֣וֹם;הַה֗וּא נָשָׂ֤אתִי לָהֶ֔ם יָדִי֙ לְהֽוֹצִיאָ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם אֶל אֶ֜רֶץ אֲשֶׁר תַּ֣רְתִּי לָהֶ֗ם זָבַ֤ת חָלָב֙ וּדְבַ֔שׁ הִ֖יא צְבִ֥י לְכָל הָאֲרָצֽוֹת

حزقيال 20: 15 Ezk.20.15

وَرَفَعْتُ أَيْضًا يَدِي لَهُمْ فِي الْبَرِّيَّةِ بِأَنِّي لاَ آتِي بِهِمْ إِلَى الأَرْضِ الَّتِي أَعْطَيْتُهُمْ إِيَّاهَا تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلاً، هِيَ فَخْرُ كُلِّ الأَرَاضِي.

אֲנִ֗י;נָשָׂ֧אתִי וְגַם יָדִ֛י לָהֶ֖ם בַּמִּדְבָּ֑ר לְבִלְתִּי֩ הָבִ֨יא אוֹתָ֜ם אֶל הָאָ֣רֶץ אֲשֶׁר נָתַ֗תִּי זָבַ֤ת חָלָב֙ וּדְבַ֔שׁ הִ֖יא צְבִ֥י לְכָל הָאֲרָצֽוֹת

حزقيال 20: 49 Ezk.20.49

فَقُلْتُ: آهِ يَا سَيِّدُ الرَّبُّ. هُمْ يَقُولُونَ: أَمَا يُمَثِّلُ هُوَ أَمْثَالاً..

וָאֹמַ֕ר אֲהָ֖הּ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה הֵ֚מָּה אֹמְרִ֣ים הֲלֹ֛א מְמַשֵּׁ֥ל הֽוּא מְשָׁלִ֖ים

حزقيال 21: 11 Ezk.21.11

وَقَدْ أَعْطَاهُ لِيُصْقَلَ لِكَيْ يُمْسَكَ بِالْكَفِّ. هذَا السَّيْفُ قَدْ حُدِّدَ وَهُوَ مَصْقُولٌ لِكَيْ يُسَلَّمَ لِيَدِ الْقَاتِلِ.

וַיִּתֵּ֥ן;אֹתָ֛הּ לְמָרְטָ֖ה לִתְפֹּ֣שׂ בַּכָּ֑ף הִֽיא חֶ֙רֶב֙ הוּחַ֤דָּה וְהִ֣יא מֹרָ֔טָּה לָתֵ֥ת;אוֹתָ֖הּ בְּיַד הוֹרֵֽג

حزقيال 21: 11 Ezk.21.11

وَقَدْ أَعْطَاهُ لِيُصْقَلَ لِكَيْ يُمْسَكَ بِالْكَفِّ. هذَا السَّيْفُ قَدْ حُدِّدَ وَهُوَ مَصْقُولٌ لِكَيْ يُسَلَّمَ لِيَدِ الْقَاتِلِ.

וַיִּתֵּ֥ן;אֹתָ֛הּ לְמָרְטָ֖ה לִתְפֹּ֣שׂ בַּכָּ֑ף הִֽיא חֶ֙רֶב֙ הוּחַ֤דָּה וְהִ֣יא מֹרָ֔טָּה לָתֵ֥ת;אוֹתָ֖הּ בְּיַד הוֹרֵֽג

حزقيال 21: 14 Ezk.21.14

فَتَنَبَّأْ أَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ وَاصْفِقْ كَفًّا عَلَى كَفّ، وَلْيُعَدِ السَّيْفُ ثَالِثَةً. هُوَ سَيْفُ الْقَتْلَى، سَيْفُ الْقَتْلِ الْعَظِيمِ الْمُحِيقُ بِهِمْ.

הִנָּבֵ֕א וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֔ם וְהַ֖ךְ כַּ֣ף אֶל כָּ֑ף וְתִכָּפֵ֞ל חֶ֤רֶב שְׁלִישִׁ֙תָה֙ הִ֗יא חֶ֣רֶב חֲלָלִ֔ים חֶ֚רֶב חָלָ֣ל הַגָּד֔וֹל הַחֹדֶ֖רֶת לָהֶֽם

حزقيال 21: 23 Ezk.21.23

وَتَكُونُ لَهُمْ مِثْلَ عِرَافَةٍ كَاذِبَةٍ فِي عُيُونِهِمِ الْحَالِفِينَ لَهُمْ حَلْفًا. لكِنَّهُ يَذْكُرُ الإِثْمَ حَتَّى يُؤْخَذُوا.

וְהָיָ֨ה לָהֶ֤ם כִּקְסָם שָׁוְא֙ בְּעֵ֣ינֵיהֶ֔ם שְׁבֻעֵ֥י לָהֶ֑ם שְׁבֻע֖וֹת וְהֽוּא מַזְכִּ֥יר עָוֹ֖ן לְהִתָּפֵֽשׂ

حزقيال 22: 24 Ezk.22.24

يَا ابْنَ آدَمَ، قُلْ لَهَا: أَنْتِ الأَرْضُ الَّتِي لَمْ تَطْهُرْ، لَمْ يُمْطَرْ عَلَيْهَا فِي يَوْمِ الْغَضَبِ.

בֶּן אָדָ֕ם אֱמָר לָ֕הּ אַ֣תְּ אֶ֔רֶץ הִ֑יא לֹ֥א מְטֹהָרָ֖ה לֹ֥א גֻשְׁמָ֖הּ בְּי֥וֹם זָֽעַם

حزقيال 23: 39 Ezk.23.39

وَلَمَّا ذَبَحَتَا بَنِيهِمَا لأَصْنَامِهِمَا، أَتَتَا فِي ذلِكَ الْيَوْمِ إِلَى مَقْدِسِي لِتُنَجِّسَاهُ. فَهُوَذَا هكَذَا فَعَلَتَا فِي وَسْطِ بَيْتِي.

וּֽבְשַׁחֲטָ֤ם בְּנֵיהֶם֙ לְגִלּ֣וּלֵיהֶ֔ם וַיָּבֹ֧אוּ הַה֖וּא;בַּיּ֥וֹם אֶל מִקְדָּשִׁ֛י לְחַלְּל֑וֹ וְהִנֵּה כֹ֥ה עָשׂ֖וּ בְּת֥וֹךְ בֵּיתִֽי

حزقيال 23: 43 Ezk.23.43

فَقُلْتُ عَنِ الْبَالِيَةِ فِي الزِّنَا: آلآنَ يَزْنُونَ زِنًا مَعَهَا وَهِيَ.

וָאֹמַ֕ר לַבָּלָ֖ה נִֽאוּפִ֑ים עַתָּ֛ה יִזְנ֥וּ תַזְנוּתֶ֖הָ וָהִֽיא

حزقيال 24: 26 Ezk.24.26

أَنْ يَأْتِيَ إِلَيْكَ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ الْمُنْفَلِتُ لِيُسْمِعَ أُذُنَيْكَ.

הַה֔וּא יָב֥וֹא אֵלֶ֑יךָ בַּיּ֣וֹם הַפָּלִ֖יט לְהַשְׁמָע֖וּת אָזְנָֽיִם

حزقيال 26: 17 Ezk.26.17

وَيَرْفَعُونَ عَلَيْكِ مَرْثَاةً وَيَقُولُونَ لَكِ: كَيْفَ بِدْتِ يَا مَعْمُورَةُ مِنَ الْبِحَارِ، الْمَدِينَةُ الشَّهِيرَةُ الَّتِي كَانَتْ قَوِيَّةً فِي الْبَحْرِ هِيَ وَسُكَّانُهَا الَّذِينَ أَوْقَعُوا رُعْبَهُمْ عَلَى جَمِيعِ جِيرَانِهَا.

וְנָשְׂא֨וּ עָלַ֤יִךְ קִינָה֙ וְאָ֣מְרוּ לָ֔ךְ אֵ֣יךְ אָבַ֔דְתְּ נוֹשֶׁ֖בֶת מִיַּמִּ֑ים הָעִ֣יר הַהֻלָּ֗לָה אֲשֶׁר֩ הָיְתָ֨ה חֲזָקָ֤ה בַיָּם֙ הִ֣יא וְיֹשְׁבֶ֔יהָ אֲשֶׁר נָתְנ֥וּ חִתִּיתָ֖ם לְכָל יוֹשְׁבֶֽיהָ

حزقيال 28: 18 Ezk.28.18

قَدْ نَجَّسْتَ مَقَادِسَكَ بِكَثْرَةِ آثَامِكَ بِظُلْمِ تِجَارَتِكَ، فَأُخْرِجُ نَارًا مِنْ وَسْطِكَ فَتَأْكُلُكَ، وَأُصَيِّرُكَ رَمَادًا عَلَى الأَرْضِ أَمَامَ عَيْنَيْ كُلِّ مَنْ يَرَاكَ.

חִלַּ֖לְתָּ מִקְדָּשֶׁ֑יךָ מֵרֹ֣ב עֲוֹנֶ֗יךָ בְּעֶ֙וֶל֙ רְכֻלָּ֣תְךָ֔ וָֽאוֹצִא אֵ֤שׁ הִ֣יא מִתּֽוֹכְךָ֙ אֲכָלַ֔תְךָ וָאֶתֶּנְךָ֤ לְאֵ֙פֶר֙ עַל הָאָ֔רֶץ לְעֵינֵ֖י כָּל רֹאֶֽיךָ

حزقيال 30: 11 Ezk.30.11

هُوَ وَشَعْبُهُ مَعَهُ، عُتَاةُ الأُمَمِ يُؤْتَى بِهِمْ لِخَرَابِ الأَرْضِ، فَيُجَرِّدُونَ سُيُوفَهُمْ عَلَى مِصْرَ وَيَمْلأُونَ الأَرْضَ مِنَ الْقَتْلَى.

ה֠וּא וְעַמּ֤וֹ אִתּוֹ֙ עָרִיצֵ֣י גוֹיִ֔ם מֽוּבָאִ֖ים לְשַׁחֵ֣ת הָאָ֑רֶץ וְהֵרִ֤יקוּ חַרְבוֹתָם֙ עַל מִצְרַ֔יִם וּמָלְא֥וּ הָאָ֖רֶץ חָלָֽל

حزقيال 30: 18 Ezk.30.18

وَيُظْلِمُ النَّهَارُ فِي تَحْفَنْحِيسَ عِنْدَ كَسْرِي أَنْيَارَ مِصْرَ هُنَاكَ. وَتَبْطُلُ فِيهَا كِبْرِيَاءُ عِزِّهَا. أَمَّا هِيَ فَتَغْشَاهَا سَحَابَةٌ، وَتَذْهَبُ بَنَاتُهَا إِلَى السَّبْيِ.

חָשַׂ֣ךְ הַיּ֔וֹם וּבִֽתְחַפְנְחֵס֙ בְּשִׁבְרִי מֹט֣וֹת מִצְרַ֔יִם שָׁם֙ וְנִשְׁבַּת בָּ֖הּ גְּא֣וֹן עֻזָּ֑הּ הִ֚יא יְכַסֶּ֔נָּה עָנָ֣ן תֵלַֽכְנָה וּבְנוֹתֶ֖יהָ בַּשְּׁבִ֥י

حزقيال 31: 18 Ezk.31.18

مَنْ أَشْبَهْتَ فِي الْمَجْدِ وَالْعَظَمَةِ هكَذَا بَيْنَ أَشْجَارِ عَدْنٍ. سَتُحْدَرُ مَعَ أَشْجَارِ عَدْنٍ إِلَى الأَرْضِ السُّفْلَى، وَتَضْطَجعُ بَيْنَ الْغُلْفِ مَعَ الْمَقْتُولِينَ بِالسَّيْفِ. هذَا فِرْعَوْنُ وَكُلُّ جُمْهُورِهِ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

מִ֨י;אֶל דָמִ֥יתָ בְּכָב֥וֹד וּבְגֹ֖דֶל כָּ֛כָה בַּעֲצֵי עֵ֑דֶן וְהוּרַדְתָּ֨ אֶת עֲצֵי עֵ֜דֶן אֶל אֶ֣רֶץ תַּחְתִּ֗ית תִּשְׁכַּב֙ בְּת֨וֹךְ עֲרֵלִ֤ים אֶת חַלְלֵי חֶ֔רֶב ה֤וּא פַרְעֹה֙ וְכָל הֲמונ֔וֹ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1342 آية)