הוּא (H1931) - hûwʼ | معجم سترونغ العبري

هوشع 2: 8 Hos.2.8

وَهِيَ لَمْ تَعْرِفْ أَنِّي أَنَا أَعْطَيْتُهَا الْقَمْحَ وَالْمِسْطَارَ وَالزَّيْتَ، وَكَثَّرْتُ لَهَا فِضَّةً وَذَهَبًا جَعَلُوهُ لِبَعْل.

וְהִיא֙ לֹ֣א יָֽדְעָ֔ה כִּ֤י אָֽנֹכִי֙ נָתַ֣תִּי;לָ֔הּ הַדָּגָ֖ן וְהַתִּיר֣וֹשׁ וְהַיִּצְהָ֑ר הִרְבֵּ֥יתִי לָ֛הּ וְכֶ֨סֶף וְזָהָ֖ב עָשׂ֥וּ לַבָּֽעַל

هوشع 2: 23 Hos.2.23

وَأَزْرَعُهَا لِنَفْسِي فِي الأَرْضِ، وَأَرْحَمُ لُورُحَامَةَ، وَأَقُولُ لِلُوعَمِّي: أَنْتَ شَعْبِي، وَهُوَ يَقُولُ: إِلهِي.

וּזְרַעְתִּ֤יהָ לִּי֙ בָּאָ֔רֶץ וְרִֽחַמְתִּ֖י לֹ֣א;רֻחָ֑מָה וְאָמַרְתִּ֤י לְלֹֽא;עַמִּי֙ אַ֔תָּה עַמִּי וְה֖וּא יֹאמַ֥ר אֱלֹהָֽי

هوشع 5: 13 Hos.5.13

وَرَأَى أَفْرَايِمُ مَرَضَهُ وَيَهُوذَا جُرْحَهُ، فَمَضَى أَفْرَايِمُ إِلَى أَشُّورَ، وَأَرْسَلَ إِلَى مَلِكٍ عَدُوٍّ. وَلكِنَّهُ لاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَشْفِيَكُمْ وَلاَ أَنْ يُزِيلَ مِنْكُمُ الْجُرْحَ.

וַיַּ֨רְא אֶפְרַ֜יִם חָלְי֗וֹ וִֽיהוּדָה֙ מְזֹר֔וֹ וַיֵּ֤לֶךְ אֶפְרַ֙יִם֙ אֶל אַשּׁ֔וּר וַיִּשְׁלַ֖ח אֶל מֶ֣לֶךְ יָרֵ֑ב וְה֗וּא לֹ֤א יוּכַל֙ לִרְפֹּ֣א;לָכֶ֔ם וְלֹֽא יִגְהֶ֥ה מִכֶּ֖ם מָזֽוֹר

هوشع 6: 1 Hos.6.1

هَلُمَّ نَرْجعُ إِلَى الرَّبِّ لأَنَّهُ هُوَ افْتَرَسَ فَيَشْفِينَا، ضَرَبَ فَيَجْبِرُنَا.

לְכוּ֙ וְנָשׁ֣וּבָה אֶל יְהוָ֔ה כִּ֛י ה֥וּא טָרָ֖ף וְיִרְפָּאֵ֑נוּ יַ֖ךְ וְיַחְבְּשֵֽׁנוּ

هوشع 7: 6 Hos.7.6

لأَنَّهُمْ يُقَرِّبُونَ قُلُوبَهُمْ فِي مَكِيدَتِهِمْ كَالتَّنُّورِ. كُلَّ اللَّيْلِ يَنَامُ خَبَّازُهُمْ، وَفِي الصَّبَاحِ يَكُونُ مُحْمًى كَنَارٍ مُلْتَهِبَةٍ.

כִּֽי קֵרְב֧וּ לִבָּ֖ם בְּאָרְבָּ֑ם כַתַּנּ֛וּר כָּל הַלַּ֙יְלָה֙ יָשֵׁ֣ן אֹֽפֵהֶ֔ם בֹּ֕קֶר ה֥וּא בֹעֵ֖ר כְּאֵ֥שׁ לֶהָבָֽה

هوشع 7: 9 Hos.7.9

أَكَلَ الْغُرَبَاءُ ثَرْوَتَهُ وَهُوَ لاَ يَعْرِفُ، وَقَدْ رُشَّ عَلَيْهِ الشَّيْبُ وَهُوَ لاَ يَعْرِفُ.

אָכְל֤וּ זָרִים֙ כֹּח֔וֹ וְה֖וּא לֹ֣א יָדָ֑ע גַּם זָ֣רְקָה בּ֔וֹ שֵׂיבָה֙ וְה֖וּא לֹ֥א יָדָֽע

هوشع 7: 9 Hos.7.9

أَكَلَ الْغُرَبَاءُ ثَرْوَتَهُ وَهُوَ لاَ يَعْرِفُ، وَقَدْ رُشَّ عَلَيْهِ الشَّيْبُ وَهُوَ لاَ يَعْرِفُ.

אָכְל֤וּ זָרִים֙ כֹּח֔וֹ וְה֖וּא לֹ֣א יָדָ֑ע גַּם זָ֣רְקָה בּ֔וֹ שֵׂיבָה֙ וְה֖וּא לֹ֥א יָדָֽע

هوشع 8: 6 Hos.8.6

إِنَّهُ هُوَ أَيْضًا مِنْ إِسْرَائِيلَ. صَنَعَهُ الصَّانِعُ وَلَيْسَ هُوَ إِلهًا. إِنَّ عِجْلَ السَّامِرَةِ يَصِيرُ كِسَرًا.

כִּ֤י וְה֔וּא מִיִּשְׂרָאֵל֙ עָשָׂ֔הוּ חָרָ֣שׁ וְלֹ֥א ה֑וּא אֱלֹהִ֖ים כִּֽי עֵ֖גֶל שֹׁמְרֽוֹן יִֽהְיֶ֔ה שְׁבָבִ֣ים

هوشع 8: 6 Hos.8.6

إِنَّهُ هُوَ أَيْضًا مِنْ إِسْرَائِيلَ. صَنَعَهُ الصَّانِعُ وَلَيْسَ هُوَ إِلهًا. إِنَّ عِجْلَ السَّامِرَةِ يَصِيرُ كِسَرًا.

כִּ֤י וְה֔וּא מִיִּשְׂרָאֵל֙ עָשָׂ֔הוּ חָרָ֣שׁ וְלֹ֥א ה֑וּא אֱלֹהִ֖ים כִּֽי עֵ֖גֶל שֹׁמְרֽוֹן יִֽהְיֶ֔ה שְׁבָבִ֣ים

هوشع 10: 2 Hos.10.2

قَدْ قَسَمُوا قُلُوبَهُمْ. اَلآنَ يُعَاقَبُونَ. هُوَ يُحَطِّمُ مَذَابِحَهُمْ، يُخْرِبُ أَنْصَابَهُمْ.

חָלַ֥ק לִבָּ֖ם עַתָּ֣ה יֶאְשָׁ֑מוּ ה֚וּא יַעֲרֹ֣ף מִזְבְּחוֹתָ֔ם יְשֹׁדֵ֖ד מַצֵּבוֹתָֽם

هوشع 11: 5 Hos.11.5

لاَ يَرْجعُ إِلَى أَرْضِ مِصْرَ، بَلْ أَشُّورُ هُوَ مَلِكُهُ، لأَنَّهُمْ أَبَوْا أَنْ يَرْجِعُوا.

לֹ֤א יָשׁוּב֙ אֶל אֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם וְאַשּׁ֖וּר ה֣וּא מַלְכּ֑וֹ כִּ֥י מֵאֲנ֖וּ לָשֽׁוּב

هوشع 13: 13 Hos.13.13

مَخَاضُ الْوَالِدَةِ يَأْتِي عَلَيْهِ. هُوَ ابْنٌ غَيْرُ حَكِيمٍ، إِذْ لَمْ يَقِفْ فِي الْوَقْتِ فِي مَوْلِدِ الْبَنِينَ.

חֶבְלֵ֥י יֽוֹלֵדָ֖ה יָבֹ֣אוּ ל֑וֹ הוּא בֵן֙ לֹ֣א חָכָ֔ם כִּֽי לֹֽא יַעֲמֹ֖ד עֵ֥ת בְּמִשְׁבַּ֥ר בָּנִֽים

هوشع 13: 15 Hos.13.15

وَإِنْ كَانَ مُثْمِرًا بَيْنَ إِخْوَةٍ، تَأْتِي رِيحٌ شَرْقِيَّةٌ، رِيحُ الرَّبِّ طَالِعَةً مِنَ الْقَفْرِ فَتَجِفُّ عَيْنُهُ وَيَيْبَسُ يَنْبُوعُهُ. هِيَ تَنْهَبُ كَنْزَ كُلِّ مَتَاعٍ شَهِيٍّ.

כִּ֣י ה֔וּא יַפְרִ֑יא בֵּ֥ן אַחִ֖ים יָב֣וֹא קָדִים֩ ר֨וּחַ יְהוָ֜ה עֹלֶ֗ה מִמִּדְבָּ֣ר וְיֵב֤וֹשׁ מְקוֹרוֹ֙ וְיֶחֱרַ֣ב מַעְיָנ֔וֹ ה֣וּא יִשְׁסֶ֔ה אוֹצַ֖ר כָּל כְּלִ֥י חֶמְדָּֽה

هوشع 13: 15 Hos.13.15

وَإِنْ كَانَ مُثْمِرًا بَيْنَ إِخْوَةٍ، تَأْتِي رِيحٌ شَرْقِيَّةٌ، رِيحُ الرَّبِّ طَالِعَةً مِنَ الْقَفْرِ فَتَجِفُّ عَيْنُهُ وَيَيْبَسُ يَنْبُوعُهُ. هِيَ تَنْهَبُ كَنْزَ كُلِّ مَتَاعٍ شَهِيٍّ.

כִּ֣י ה֔וּא יַפְרִ֑יא בֵּ֥ן אַחִ֖ים יָב֣וֹא קָדִים֩ ר֨וּחַ יְהוָ֜ה עֹלֶ֗ה מִמִּדְבָּ֣ר וְיֵב֤וֹשׁ מְקוֹרוֹ֙ וְיֶחֱרַ֣ב מַעְיָנ֔וֹ ה֣וּא יִשְׁסֶ֔ה אוֹצַ֖ר כָּל כְּלִ֥י חֶמְדָּֽה

يوئيل 3: 1 Jol.3.1

لأَنَّهُ هُوَذَا فِي تِلْكَ الأَيَّامِ وَفِي ذلِكَ الْوَقْتِ، عِنْدَمَا أَرُدُّ سَبْيَ يَهُوذَا وَأُورُشَلِيمَ،

כִּ֗י הִנֵּ֛ה בַּיָּמִ֥ים;הָהֵ֖מָּה הַהִ֑יא וּבָעֵ֣ת אֲשֶׁ֥ר אָשִׁ֛יב שְׁב֥וּת יְהוּדָ֖ה וִירוּשָׁלִָֽם

عاموس 1: 15 Amo.1.15

وَيَمْضِي مَلِكُهُمْ إِلَى السَّبْيِ هُوَ وَرُؤَسَاؤُهُ جَمِيعًا، قَالَ الرَّبُّ.

וְהָלַ֥ךְ מַלְכָּ֖ם בַּגּוֹלָ֑ה ה֧וּא וְשָׂרָ֛יו יַחְדָּ֖ו אָמַ֥ר יְהוָֽה

عاموس 2: 9 Amo.2.9

وَأَنَا قَدْ أَبَدْتُ مِنْ أَمَامِهِمِ الأَمُورِيَّ الَّذِي قَامَتُهُ مِثْلُ قَامَةِ الأَرْزِ، وَهُوَ قَوِيٌّ كَالْبَلُّوطِ. أَبَدْتُ ثَمَرَهُ مِنْ فَوْقُ، وَأُصُولَهُ مِنْ تَحْتُ.

וְאָ֨נֹכִ֜י הִשְׁמַ֤דְתִּי מִפְּנֵיהֶ֔ם הָֽאֱמֹרִי֙ אֲשֶׁ֨ר כְּגֹ֤בַהּ גָּבְה֔וֹ אֲרָזִים֙ ה֖וּא וְחָסֹ֥ן כָּֽאַלּוֹנִ֑ים וָאַשְׁמִ֤יד פִּרְיוֹ֙ מִמַּ֔עַל וְשָׁרָשָׁ֖יו מִתָּֽחַת

عاموس 5: 18 Amo.5.18

وَيْلٌ لِلَّذِينَ يَشْتَهُونَ يَوْمَ الرَّبِّ. لِمَاذَا لَكُمْ يَوْمُ الرَّبِّ. هُوَ ظَلاَمٌ لاَ نُورٌ.

ה֥וֹי הַמִּתְאַוִּ֖ים י֣וֹם יְהוָ֑ה לָמָּה;זֶּ֥ה לָכֶ֛ם י֥וֹם יְהוָ֖ה הוּא חֹ֥שֶׁךְ וְלֹא אֽוֹר

عاموس 7: 6 Amo.7.6

فَنَدِمَ الرَّبُّ عَلَى هذَا. فَهُوَ أَيْضًا لاَ يَكُونُ قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

נִחַ֥ם יְהוָ֖ה עַל זֹ֑את הִיא֙ גַּם לֹ֣א תִֽהְיֶ֔ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

عوبديا 1: 8 Oba.1.8

أَلاَ أُبِيدُ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ، يَقُولُ الرَّبُّ، الْحُكَمَاءَ مِنْ أَدُومَ، وَالْفَهْمَ مِنْ جَبَلِ عِيسُو.

הֲל֛וֹא וְהַאֲבַדְתִּ֤י הַה֖וּא בַּיּ֥וֹם נְאֻם יְהוָ֑ה חֲכָמִים֙ מֵֽאֱד֔וֹם וּתְבוּנָ֖ה מֵהַ֥ר עֵשָֽׂו

ميخا 1: 13 Mic.1.13

شُدِّي الْمَرْكَبَةَ بِالْجَوَادِ يَا سَاكِنَةَ لاَخِيشَ، هِيَ أَوَّلُ خَطِيَّةٍ لابْنَةِ صِهْيَوْنَ، لأَنَّهُ فِيكِ وُجِدَتْ ذُنُوبُ إِسْرَائِيلَ.

רְתֹ֧ם הַמֶּרְכָּבָ֛ה לָרֶ֖כֶשׁ יוֹשֶׁ֣בֶת לָכִ֑ישׁ הִיא֙ רֵאשִׁ֨ית חַטָּ֥את לְבַת צִיּ֔וֹן כִּי בָ֥ךְ נִמְצְא֖וּ פִּשְׁעֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

ميخا 7: 11 Mic.7.11

يَوْمَ بِنَاءِ حِيطَانِكِ، ذلِكَ الْيَوْمَ يَبْعُدُ الْمِيعَادُ.

י֖וֹם לִבְנ֣וֹת גְּדֵרָ֑יִךְ הַה֖וּא י֥וֹם יִרְחַק חֹֽק

ميخا 7: 12 Mic.7.12

هُوَ يَوْمٌ يَأْتُونَ إِلَيْكِ مِنْ أَشُّورَ وَمُدُنِ مِصْرَ، وَمِنْ مِصْرَ إِلَى النَّهْرِ. وَمِنَ الْبَحْرِ إِلَى الْبَحْرِ. وَمِنَ الْجَبَلِ إِلَى الْجَبَلِ.

הוּא֙ י֥וֹם יָב֔וֹא וְעָדֶ֣יךָ לְמִנִּ֥י אַשּׁ֖וּר וְעָרֵ֣י מָצ֑וֹר וּלְמִנִּ֤י מָצוֹר֙ וְעַד נָהָ֔ר וְיָ֥ם מִיָּ֖ם וְהַ֥ר הָהָֽר

ناحوم 1: 9 Nam.1.9

مَاذَا تَفْتَكِرُونَ عَلَى الرَّبِّ. هُوَ صَانِعٌ هَلاَكًا تَامًّا. لاَ يَقُومُ الضِّيقُ مَرَّتَيْنِ.

מַה תְּחַשְּׁבוּן֙ אֶל יְהוָ֔ה ה֣וּא עֹשֶׂ֑ה כָּלָ֖ה לֹֽא תָק֥וּם צָרָֽה פַּעֲמַ֖יִם

ناحوم 2: 8 Nam.2.8

وَنِينَوَى كَبِرْكَةِ مَاءٍ مُنْذُ كَانَتْ، وَلكِنَّهُمُ هَارِبُونَ. قِفُوا، قِفُوا. وَلاَ مُلْتَفِتٌ.

וְנִינְוֵ֥ה כִבְרֵֽכַת מַ֖יִם מִ֣ימֵי הִ֑יא וְהֵ֣מָּה נָסִ֔ים עִמְד֥וּ עֲמֹ֖דוּ וְאֵ֥ין מַפְנֶֽה

ناحوم 3: 10 Nam.3.10

هِيَ أَيْضًا قَدْ مَضَتْ إِلَى الْمَنْفَى بِالسَّبْيِ، وَأَطْفَالُهَا حُطِّمَتْ فِي رَأْسِ جَمِيعِ الأَزِقَّةِ، وَعَلَى أَشْرَافِهَا أَلْقَوْا قُرْعَةً، وَجَمِيعُ عُظَمَائِهَا تَقَيَّدُوا بِالْقُيُودِ.

הִ֗יא גַּם הָלְכָ֣ה לַגֹּלָה֙ בַשֶּׁ֔בִי גַּ֧ם;עֹלָלֶ֛יהָ יְרֻטְּשׁ֖וּ בְּרֹ֣אשׁ כָּל חוּצ֑וֹת וְעַל נִכְבַּדֶּ֙יהָ֙ יַדּ֣וּ גוֹרָ֔ל וְכָל גְּדוֹלֶ֖יהָ רֻתְּק֥וּ בַזִּקִּֽים

حبقوق 1: 7 Hab.1.7

هِيَ هَائِلَةٌ وَمَخُوفَةٌ. مِنْ قِبَلِ نَفْسِهَا يَخْرُجُ حُكْمُهَا وَجَلاَلُهَا.

ה֑וּא אָיֹ֥ם וְנוֹרָ֖א מִמֶּ֕נּוּ יֵצֵֽא מִשְׁפָּט֥וֹ וּשְׂאֵת֖וֹ

حبقوق 1: 10 Hab.1.10

وَهِيَ تَسْخَرُ مِنَ الْمُلُوكِ، وَالرُّؤَسَاءُ ضُحْكَةٌ لَهَا. وَتَضْحَكُ عَلَى كُلِّ حِصْنٍ، وَتُكَوِّمُ التُّرَابَ وَتَأْخُذُهُ.

וְהוּא֙ יִתְקַלָּ֔ס בַּמְּלָכִ֣ים וְרֹזְנִ֖ים מִשְׂחָ֣ק ל֑וֹ יִשְׂחָ֔ק לְכָל מִבְצָ֣ר וַיִּצְבֹּ֥ר עָפָ֖ר וַֽיִּלְכְּדָֽהּ

حبقوق 2: 5 Hab.2.5

وَحَقًّا إِنَّ الْخَمْرَ غَادِرَةٌ. الرَّجُلَ مُتَكَبِّرٌ وَلاَ يَهْدَأُ. الَّذِي قَدْ وَسَّعَ نَفْسَهُ كَالْهَاوِيَةِ، وَهُوَ كَالْمَوْتِ فَلاَ يَشْبَعُ، بَلْ يَجْمَعُ إِلَى نَفْسِهِ كُلَّ الأُمَمِ، وَيَضُمُّ إِلَى نَفْسِهِ جَمِيعَ الشُّعُوبِ.

וְאַף֙ כִּֽי הַיַּ֣יִן בּוֹגֵ֔ד גֶּ֥בֶר יָהִ֖יר וְלֹ֣א יִנְוֶ֑ה אֲשֶׁר֩ הִרְחִ֨יב נַפְשׁ֗וֹ כִּשְׁא֜וֹל וְה֤וּא כַמָּ֙וֶת֙ וְלֹ֣א יִשְׂבָּ֔ע וַיֶּאֱסֹ֤ף אֵלָיו֙ כָּל הַגּוֹיִ֔ם וַיִּקְבֹּ֥ץ אֵלָ֖יו כָּל הָעַמִּֽים

حبقوق 2: 19 Hab.2.19

وَيْلٌ لِلْقَائِلِ لِلْعُودِ: اسْتَيْقِظْ. وَلِلْحَجَرِ الأَصَمِّ: انْتَبِهْ. أَهُوَ يُعَلِّمُ. هَا هُوَ مَطْلِيٌّ بِالذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ، وَلاَ رُوحَ الْبَتَّةَ فِي دَاخِلِهِ.

ה֣וֹי אֹמֵ֤ר לָעֵץ֙ הָקִ֔יצָה לְאֶ֣בֶן דּוּמָ֑ם ע֖וּרִי ה֣וּא יוֹרֶ֔ה הִנֵּה ה֗וּא תָּפוּשׂ֙ זָהָ֣ב וָכֶ֔סֶף אֵ֥ין ר֖וּחַ וְכָל בְּקִרְבּֽוֹ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1342 آية)