בָּשָׂר (H1320) - bâsâr | معجم سترونغ العبري

التكوين 41: 4 Gen.41.4

فَأَكَلَتِ الْبَقَرَاتُ الْقَبِيحَةُ الْمَنْظَرِ وَالرَّقِيقَةُ اللَّحْمِ الْبَقَرَاتِ السَّبْعَ الْحَسَنَةَ الْمَنْظَرِ وَالسَّمِينَةَ. وَاسْتَيْقَظَ فِرْعَوْنُ.

וַתֹּאכַ֣לְנָה הַפָּר֗וֹת רָע֤וֹת הַמַּרְאֶה֙ וְדַקֹּ֣ת הַבָּשָׂ֔ר הַפָּר֔וֹת שֶׁ֣בַע יְפֹ֥ת הַמַּרְאֶ֖ה וְהַבְּרִיאֹ֑ת וַיִּיקַ֖ץ פַּרְעֹֽה

التكوين 41: 18 Gen.41.18

وَهُوَذَا سَبْعُ بَقَرَاتٍ طَالِعَةٍ مِنَ النَّهْرِ سَمِينَةِ اللَّحْمِ وَحَسَنَةَ الصُّورَةِ، فَارْتَعَتْ فِي رَوْضَةٍ.

וְהִנֵּ֣ה שֶׁ֣בַע פָּר֔וֹת עֹלֹת֙ מִן הַיְאֹ֗ר בְּרִיא֥וֹת בָּשָׂ֖ר וִיפֹ֣ת תֹּ֑אַר וַתִּרְעֶ֖ינָה בָּאָֽחוּ

التكوين 41: 19 Gen.41.19

ثُمَّ هُوَذَا سَبْعُ بَقَرَاتٍ أُخْرَى طَالِعَةٍ وَرَاءَهَا مَهْزُولَةً وَقَبِيحَةَ الصُّورَةِ جِدًّا وَرَقِيقَةَ اللَّحْمِ. لَمْ أَنْظُرْ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ مِثْلَهَا فِي الْقَبَاحَةِ.

וְהִנֵּ֞ה שֶֽׁבַע פָּר֤וֹת אֲחֵרוֹת֙ עֹל֣וֹת אַחֲרֵיהֶ֔ן דַּלּ֨וֹת וְרָע֥וֹת תֹּ֛אַר מְאֹ֖ד וְרַקּ֣וֹת בָּשָׂ֑ר לֹֽא רָאִ֧יתִי בְּכָל אֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם כָהֵ֛נָּה לָרֹֽעַ

الخروج 4: 7 Exo.4.7

ثُمَّ قَالَ رُدَّ يَدَكَ إِلَى عُبِّكَ. فَرَدَّ يَدَهُ إِلَى عُبِّهِ ثُمَّ أَخْرَجَهَا مِنْ عُبِّهِ، وَإِذَا هِيَ قَدْ عَادَتْ مِثْلَ جَسَدِهِ.

וַיֹּ֗אמֶר הָשֵׁ֤ב יָֽדְךָ֙ אֶל חֵיקֶ֔ךָ וַיָּ֥שֶׁב יָד֖וֹ אֶל חֵיק֑וֹ וַיּֽוֹצִאָהּ֙ מֵֽחֵיק֔וֹ וְהִנֵּה שָׁ֖בָה כִּבְשָׂרֽוֹ

الخروج 12: 8 Exo.12.8

وَيَأْكُلُونَ اللَّحْمَ تِلْكَ اللَّيْلَةَ مَشْوِيًّا بِالنَّارِ مَعَ فَطِيرٍ. عَلَى أَعْشَابٍ مُرَّةٍ يَأْكُلُونَهُ.

וְאָכְל֥וּ הַבָּשָׂ֖ר הַזֶּ֑ה בַּלַּ֣יְלָה צְלִי אֵ֣שׁ וּמַצּ֔וֹת עַל מְרֹרִ֖ים יֹאכְלֻֽהוּ

الخروج 12: 46 Exo.12.46

فِي بَيْتٍ وَاحِدٍ يُؤْكَلُ. لاَ تُخْرِجْ مِنَ اللَّحْمِ مِنَ الْبَيْتِ إِلَى خَارِجٍ، وَعَظْمًا لاَ تَكْسِرُوا مِنْهُ.

בְּבַ֤יִת אֶחָד֙ יֵאָכֵ֔ל לֹא תוֹצִ֧יא מִן הַבָּשָׂ֖ר מִן הַבַּ֛יִת ח֑וּצָה וְעֶ֖צֶם לֹ֥א תִשְׁבְּרוּ בֽוֹ

الخروج 16: 3 Exo.16.3

وَقَالَ لَهُمَا بَنُو إِسْرَائِيلَ: لَيْتَنَا مُتْنَا بِيَدِ الرَّبِّ فِي أَرْضِ مِصْرَ، إِذْ كُنَّا جَالِسِينَ عِنْدَ قُدُورِ اللَّحْمِ نَأْكُلُ خُبْزًا لِلشَّبَعِ. فَإِنَّكُمَا أَخْرَجْتُمَانَا إِلَى هذَا الْقَفْرِ لِكَيْ تُمِيتَا كُلَّ هذَا الْجُمْهُورِ بِالْجُوعِ.

וַיֹּאמְר֨וּ אֲלֵהֶ֜ם בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל מִֽי;יִתֵּ֨ן מוּתֵ֤נוּ בְיַד יְהוָה֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם בְּשִׁבְתֵּ֙נוּ֙ עַל סִ֣יר הַבָּשָׂ֔ר בְּאָכְלֵ֥נוּ לֶ֖חֶם לָשֹׂ֑בַע כִּֽי הוֹצֵאתֶ֤ם;אֹתָ֙נוּ֙ אֶל הַזֶּ֔ה הַמִּדְבָּ֣ר לְהָמִ֛ית כָּל הַזֶּ֖ה הַקָּהָ֥ל בָּרָעָֽב

الخروج 16: 8 Exo.16.8

وَقَالَ مُوسَى: بِأَنَّ الرَّبَّ يُعْطِيكُمْ فِي الْمَسَاءِ لَحْمًا لِتَأْكُلُوا، وَفِي الصَّبَاحِ خُبْزًا لِتَشْبَعُوا، لاسْتِمَاعِ الرَّبِّ تَذَمُّرَكُمُ الَّذِي تَتَذَمَّرُونَ عَلَيْهِ. وَأَمَّا نَحْنُ فَمَاذَا. لَيْسَ عَلَيْنَا تَذَمُّرُكُمْ بَلْ عَلَى الرَّبِّ.

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה יְהוָה֩ בְּתֵ֣ת;לָכֶ֨ם בָּעֶ֜רֶב בָּשָׂ֣ר לֶאֱכֹ֗ל בַּבֹּ֙קֶר֙ וְלֶ֤חֶם לִשְׂבֹּ֔עַ בִּשְׁמֹ֤עַ יְהוָה֙ תְּלֻנֹּ֣תֵיכֶ֔ם;אַתֶּ֥ם אֲשֶׁר מַלִּינִ֖ם עָלָ֑יו וְנַ֣חְנוּ מָ֔ה לֹא עָלֵ֥ינוּ תְלֻנֹּתֵיכֶ֖ם כִּ֥י עַל יְהוָֽה

الخروج 16: 12 Exo.16.12

سَمِعْتُ تَذَمُّرَ بَنِي إِسْرَائِيلَ. كَلِّمْهُمْ قَائِلاً: فِي الْعَشِيَّةِ تَأْكُلُونَ لَحْمًا، وَفِي الصَّبَاحِ تَشْبَعُونَ خُبْزًا، وَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ إِلهُكُمْ.

שָׁמַ֗עְתִּי תְּלוּנֹּת֮ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ דַּבֵּ֨ר;אֲלֵהֶ֜ם לֵאמֹ֗ר בֵּ֤ין;הָֽעַרְבַּ֙יִם֙ תֹּאכְל֣וּ בָשָׂ֔ר וּבַבֹּ֖קֶר תִּשְׂבְּעוּ לָ֑חֶם וִֽידַעְתֶּ֕ם כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם

الخروج 21: 28 Exo.21.28

وَإِذَا نَطَحَ ثَوْرٌ رَجُلاً أَوِ امْرَأَةً فَمَاتَ، يُرْجَمُ الثَّوْرُ وَلاَ يُؤْكَلُ لَحْمُهُ. وَأَمَّا صَاحِبُ الثَّوْرِ فَيَكُونُ بَرِيئًا.

וְכִֽי יִגַּ֨ח שׁ֥וֹר אִ֛ישׁ א֥וֹ אִשָּׁ֖ה וָמֵ֑ת סָק֨וֹל;יִסָּקֵ֜ל הַשּׁ֗וֹר וְלֹ֤א יֵאָכֵל֙ בְּשָׂר֔וֹ וּבַ֥עַל הַשּׁ֖וֹר נָקִֽי

الخروج 22: 31 Exo.22.31

وَتَكُونُونَ لِي أُنَاسًا مُقَدَّسِينَ. وَلَحْمَ فَرِيسَةٍ فِي الصَّحْرَاءِ لاَ تَأْكُلُوا. لِلْكِلاَبِ تَطْرَحُونَهُ.

תִּהְי֣וּן לִ֑י וְאַנְשֵׁי קֹ֖דֶשׁ וּבָשָׂ֨ר טְרֵפָה֙ בַּשָּׂדֶ֤ה לֹ֣א תֹאכֵ֔לוּ לַכֶּ֖לֶב תַּשְׁלִכ֥וּן;אֹתֽוֹ

الخروج 28: 42 Exo.28.42

وَتَصْنَعُ لَهُمْ سَرَاوِيلَ مِنْ كَتَّانٍ لِسَتْرِ الْعَوْرَةِ. مِنَ الْحَقَوَيْنِ إِلَى الْفَخْذَيْنِ تَكُونُ.

וַעֲשֵׂ֤ה לָהֶם֙ מִכְנְסֵי בָ֔ד לְכַסּ֖וֹת בְּשַׂ֣ר;עֶרְוָ֑ה מִמָּתְנַ֥יִם וְעַד יְרֵכַ֖יִם יִהְיֽוּ

الخروج 29: 14 Exo.29.14

وَأَمَّا لَحْمُ الثَّوْرِ وَجِلْدُهُ وَفَرْثُهُ فَتَحْرِقُهَا بِنَارٍ خَارِجَ الْمَحَلَّةِ. هُوَ ذَبِيحَةُ خَطِيَّةٍ.

בְּשַׂ֤ר הַפָּר֙ עֹר֣וֹ פִּרְשׁ֔וֹ תִּשְׂרֹ֣ף בָּאֵ֔שׁ מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶ֑ה הֽוּא חַטָּ֖את

الخروج 29: 31 Exo.29.31

وَأَمَّا كَبْشُ الْمِلْءِ فَتَأْخُذُهُ وَتَطْبُخُ لَحْمَهُ فِي مَكَانٍ مُقَدَّسٍ.

אֵ֥יל הַמִּלֻּאִ֖ים תִּקָּ֑ח וּבִשַּׁלְתָּ֥ בְּשָׂר֖וֹ בְּמָקֹ֥ם קָדֹֽשׁ

الخروج 29: 32 Exo.29.32

فَيَأْكُلُ هَارُونُ وَبَنُوهُ لَحْمَ الْكَبْشِ وَالْخُبْزَ الَّذِي فِي السَّلَّةِ عِنْدَ بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ.

וְאָכַ֨ל אַהֲרֹ֤ן וּבָנָיו֙ בְּשַׂ֣ר הָאַ֔יִל הַלֶּ֖חֶם אֲשֶׁ֣ר בַּסָּ֑ל פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מוֹעֵֽד

الخروج 29: 34 Exo.29.34

وَإِنْ بَقِيَ شَيْءٌ مِنْ لَحْمِ الْمِلْءِ أَوْ مِنَ الْخُبْزِ إِلَى الصَّبَاحِ، تُحْرِقُ الْبَاقِيَ بِالنَّارِ. لاَ يُؤْكَلُ لأَنَّهُ مُقَدَّسٌ.

וְֽאִם יִוָּתֵ֞ר מִבְּשַׂ֧ר הַמִּלֻּאִ֛ים וּמִן הַלֶּ֖חֶם עַד הַבֹּ֑קֶר וְשָׂרַפְתָּ֤ הַנּוֹתָר֙ בָּאֵ֔שׁ לֹ֥א יֵאָכֵ֖ל כִּי קֹ֥דֶשׁ

الخروج 30: 32 Exo.30.32

عَلَى جَسَدِ إِنْسَانٍ لاَ يُسْكَبُ، وَعَلَى مَقَادِيرِهِ لاَ تَصْنَعُوا مِثْلَهُ. مُقَدَّسٌ هُوَ، وَيَكُونُ مُقَدَّسًا عِنْدَكُمْ.

עַל בְּשַׂ֤ר אָדָם֙ לֹ֣א יִיסָ֔ךְ וּבְמַ֨תְכֻּנְתּ֔וֹ לֹ֥א תַעֲשׂ֖וּ כָּמֹ֑הוּ קֹ֣דֶשׁ ה֔וּא יִהְיֶ֥ה קֹ֖דֶשׁ לָכֶֽם

اللاويين 4: 11 Lev.4.11

وَأَمَّا جِلْدُ الثَّوْرِ وَكُلُّ لَحْمِهِ مَعَ رَأْسِهِ وَأَكَارِعِهِ وَأَحْشَائِهِ وَفَرْثِهِ

ע֤וֹר הַפָּר֙ כָּל בְּשָׂר֔וֹ עַל רֹאשׁ֖וֹ כְּרָעָ֑יו וְקִרְבּ֖וֹ וּפִרְשֽׁוֹ

اللاويين 6: 10 Lev.6.10

ثُمَّ يَلْبَسُ الْكَاهِنُ ثَوْبَهُ مِنْ كَتَّانٍ، وَيَلْبَسُ سَرَاوِيلَ مِنْ كَتَّانٍ عَلَى جَسَدِهِ، وَيَرْفَعُ الرَّمَادَ الَّذِي صَيَّرَتِ النَّارُ الْمُحْرَقَةَ عَلَى الْمَذْبَحِ، وَيَضَعُهُ بِجَانِبِ الْمَذْبَحِ.

וְלָבַ֨שׁ הַכֹּהֵ֜ן מִדּ֣וֹ בַ֗ד יִלְבַּ֣שׁ וּמִֽכְנְסֵי בַד֮ עַל בְּשָׂרוֹ֒ וְהֵרִ֣ים הַדֶּ֗שֶׁן אֲשֶׁ֨ר תֹּאכַ֥ל הָאֵ֛שׁ הָעֹלָ֖ה עַל הַמִּזְבֵּ֑חַ וְשָׂמ֕וֹ אֵ֖צֶל הַמִּזְבֵּֽחַ

اللاويين 6: 27 Lev.6.27

كُلُّ مَنْ مَسَّ لَحْمَهَا يَتَقَدَّسُ. وَإِذَا انْتَثَرَ مِنْ دَمِهَا عَلَى ثَوْبٍ تَغْسِلُ مَا انْتَثَرَ عَلَيْهِ فِي مَكَانٍ مُقَدَّسٍ.

כֹּ֛ל אֲשֶׁר יִגַּ֥ע בִּבְשָׂרָ֖הּ יִקְדָּ֑שׁ וַאֲשֶׁ֨ר יִזֶּ֤ה מִדָּמָהּ֙ עַל הַבֶּ֔גֶד תְּכַבֵּ֖ס אֲשֶׁר֙ יִזֶּ֣ה עָלֶ֔יהָ בְּמָק֥וֹם קָדֹֽשׁ

اللاويين 7: 15 Lev.7.15

وَلَحْمُ ذَبِيحَةِ شُكْرِ سَلاَمَتِهِ يُؤْكَلُ يَوْمَ قُرْبَانِهِ. لاَ يُبْقِي مِنْهُ شَيْئًا إِلَى الصَّبَاحِ.

וּבְשַׂ֗ר זֶ֚בַח תּוֹדַ֣ת שְׁלָמָ֔יו יֵאָכֵ֑ל בְּי֥וֹם קָרְבָּנ֖וֹ לֹֽא יַנִּ֥יחַ מִמֶּ֖נּוּ עַד בֹּֽקֶר

اللاويين 7: 17 Lev.7.17

وَأَمَّا الْفَاضِلُ مِنْ لَحْمِ الذَّبِيحَةِ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ فَيُحْرَقُ بِالنَّارِ.

וְהַנּוֹתָ֖ר מִבְּשַׂ֣ר הַזָּ֑בַח בַּיּוֹם֙ הַשְּׁלִישִׁ֔י יִשָּׂרֵֽף בָּאֵ֖שׁ

اللاويين 7: 18 Lev.7.18

وَإِنْ أُكِلَ مِنْ لَحْمِ ذَبِيحَةِ سَلاَمَتِهِ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ لاَ تُقْبَلُ. الَّذِي يُقَرِّبُهَا لاَ تُحْسَبُ لَهُ، تَكُونُ نَجَاسَةً، وَالنَّفْسُ الَّتِي تَأْكُلُ مِنْهَا تَحْمِلُ ذَنْبَهَا.

וְאִ֣ם הֵאָכֹ֣ל;יֵ֠אָכֵל מִבְּשַׂר זֶ֨בַח שְׁלָמָ֜יו בַּיּ֣וֹם הַשְּׁלִישִׁי֮ לֹ֣א יֵרָצֶה֒ הַמַּקְרִ֣יב;אֹת֗וֹ לֹ֧א יֵחָשֵׁ֛ב ל֖וֹ יִהְיֶ֑ה פִּגּ֣וּל וְהַנֶּ֛פֶשׁ הָאֹכֶ֥לֶת מִמֶּ֖נּוּ תִּשָּֽׂא עֲוֹנָ֥הּ

اللاويين 7: 19 Lev.7.19

وَاللَّحْمُ الَّذِي مَسَّ شَيْئًا مَا نَجِسًا لاَ يُؤْكَلُ. يُحْرَقُ بِالنَّارِ. وَاللَّحْمُ يَأْكُلُ كُلُّ طَاهِرٍ

וְהַבָּשָׂ֞ר אֲשֶׁר יִגַּ֤ע בְּכָל טָמֵא֙ לֹ֣א יֵֽאָכֵ֔ל יִשָּׂרֵ֑ף בָּאֵ֖שׁ וְהַ֨בָּשָׂ֔ר יֹאכַ֥ל כָּל טָה֖וֹר

اللاويين 7: 19 Lev.7.19

وَاللَّحْمُ الَّذِي مَسَّ شَيْئًا مَا نَجِسًا لاَ يُؤْكَلُ. يُحْرَقُ بِالنَّارِ. وَاللَّحْمُ يَأْكُلُ كُلُّ طَاهِرٍ

וְהַבָּשָׂ֞ר אֲשֶׁר יִגַּ֤ע בְּכָל טָמֵא֙ לֹ֣א יֵֽאָכֵ֔ל יִשָּׂרֵ֑ף בָּאֵ֖שׁ וְהַ֨בָּשָׂ֔ר יֹאכַ֥ל כָּל טָה֖וֹר

اللاويين 7: 20 Lev.7.20

وَأَمَّا النَّفْسُ الَّتِي تَأْكُلُ لَحْمًا مِنْ ذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ الَّتِي لِلرَّبِّ وَنَجَاسَتُهَا عَلَيْهَا فَتُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ شَعْبِهَا.

וְהַנֶּ֜פֶשׁ אֲשֶׁר תֹּאכַ֣ל בָּשָׂ֗ר מִזֶּ֤בַח הַשְּׁלָמִים֙ אֲשֶׁ֣ר לַיהוָ֔ה וְטֻמְאָת֖וֹ עָלָ֑יו וְנִכְרְתָ֛ה הַהִ֖וא הַנֶּ֥פֶשׁ מֵעַמֶּֽיהָ

اللاويين 7: 21 Lev.7.21

وَالنَّفْسُ الَّتِي تَمَسُّ شَيْئًا مَا نَجِسًا نَجَاسَةَ إِنْسَانٍ أَوْ بَهِيمَةً نَجِسَةً أَوْ مَكْرُوهًا مَا نَجِسًا، ثُمَّ تَأْكُلُ مِنْ لَحْمِ ذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ الَّتِي لِلرَّبِّ، تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ شَعْبِهَا.

וְנֶ֜פֶשׁ כִּֽי;תִגַּ֣ע בְּכָל טָמֵ֗א בְּטֻמְאַ֤ת אָדָם֙ א֣וֹ בִּבְהֵמָ֣ה טְמֵאָ֗ה א֚וֹ שֶׁ֣קֶץ בְּכָל טָמֵ֔א וְאָכַ֛ל מִבְּשַׂר זֶ֥בַח הַשְּׁלָמִ֖ים אֲשֶׁ֣ר לַיהוָ֑ה וְנִכְרְתָ֛ה הַהִ֖וא הַנֶּ֥פֶשׁ מֵעַמֶּֽיהָ

اللاويين 8: 17 Lev.8.17

وَأَمَّا الثَّوْرُ: جِلْدُهُ وَلَحْمُهُ وَفَرْثُهُ، فَأَحْرَقَهُ بِنَارٍ خَارِجَ الْمَحَلَّةِ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

הַפָּ֤ר עֹרוֹ֙ בְּשָׂר֣וֹ פִּרְשׁ֔וֹ שָׂרַ֣ף בָּאֵ֔שׁ מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶ֑ה כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה

اللاويين 8: 31 Lev.8.31

ثُمَّ قَالَ مُوسَى لِهَارُونَ وَبَنِيهِ: اطْبُخُوا اللَّحْمَ لَدَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، وَهُنَاكَ تَأْكُلُونَهُ وَالْخُبْزَ الَّذِي فِي سَلِّ قُرْبَانِ الْمَلْءِ، كَمَا أَمَرْتُ قَائِلاً: هَارُونُ وَبَنُوهُ يَأْكُلُونَهُ.

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אֶל;אַהֲרֹ֣ן וְאֶל;בָּנָ֗יו בַּשְּׁל֣וּ הַבָּשָׂר֮ פֶּ֣תַח אֹ֣הֶל מוֹעֵד֒ וְשָׁם֙ תֹּאכְל֣וּ;אֹת֔וֹ הַלֶּ֔חֶם אֲשֶׁ֖ר בְּסַ֣ל הַמִּלֻּאִ֑ים כַּאֲשֶׁ֤ר צִוֵּ֙יתִי֙ לֵאמֹ֔ר אַהֲרֹ֥ן וּבָנָ֖יו יֹאכְלֻֽהוּ

اللاويين 8: 32 Lev.8.32

وَالْبَاقِي مِنَ اللَّحْمِ وَالْخُبْزِ تُحْرِقُونَهُ بِالنَّارِ.

וְהַנּוֹתָ֥ר בַּבָּשָׂ֖ר וּבַלָּ֑חֶם תִּשְׂרֹֽפוּ בָּאֵ֖שׁ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (269 آية)