בָּשָׂר (H1320) - bâsâr | معجم سترونغ العبري

الملوك الأول 17: 6 1Ki.17.6

وَكَانَتِ الْغِرْبَانُ تَأْتِي إِلَيْهِ بِخُبْزٍ وَلَحْمٍ صَبَاحًا، وَبِخُبْزٍ وَلَحْمٍ مَسَاءً، وَكَانَ يَشْرَبُ مِنَ النَّهْرِ.

וְהָעֹרְבִ֗ים מְבִיאִ֨ים ל֜וֹ לֶ֤חֶם וּבָשָׂר֙ בַּבֹּ֔קֶר וְלֶ֥חֶם וּבָשָׂ֖ר בָּעָ֑רֶב יִשְׁתֶּֽה וּמִן הַנַּ֖חַל

الملوك الأول 17: 6 1Ki.17.6

وَكَانَتِ الْغِرْبَانُ تَأْتِي إِلَيْهِ بِخُبْزٍ وَلَحْمٍ صَبَاحًا، وَبِخُبْزٍ وَلَحْمٍ مَسَاءً، وَكَانَ يَشْرَبُ مِنَ النَّهْرِ.

וְהָעֹרְבִ֗ים מְבִיאִ֨ים ל֜וֹ לֶ֤חֶם וּבָשָׂר֙ בַּבֹּ֔קֶר וְלֶ֥חֶם וּבָשָׂ֖ר בָּעָ֑רֶב יִשְׁתֶּֽה וּמִן הַנַּ֖חַל

الملوك الأول 19: 21 1Ki.19.21

فَرَجَعَ مِنْ وَرَائِهِ وَأَخَذَ فَدَّانَ بَقَرٍ وَذَبَحَهُمَا، وَسَلَقَ اللَّحْمَ بِأَدَوَاتِ الْبَقَرِ وَأَعْطَى الشَّعْبَ فَأَكَلُوا. ثُمَّ قَامَ وَمَضَى وَرَاءَ إِيلِيَّا وَكَانَ يَخْدِمُهُ.

וַיָּ֨שָׁב מֵאַחֲרָ֜יו וַיִּקַּ֣ח צֶ֧מֶד הַבָּקָ֣ר וַיִּזְבָּחֵ֗הוּ בִּשְּׁלָ֣ם הַבָּשָׂ֔ר וּבִכְלִ֤י הַבָּקָר֙ וַיִּתֵּ֥ן לָעָ֖ם וַיֹּאכֵ֑לוּ וַיָּ֗קָם וַיֵּ֛לֶךְ אַחֲרֵ֥י אֵלִיָּ֖הוּ וַיְשָׁרְתֵֽהוּ

الملوك الأول 21: 27 1Ki.21.27

وَلَمَّا سَمِعَ أَخْآبُ هذَا الْكَلاَمَ، شَقَّ ثِيَابَهُ وَجَعَلَ مِسْحًا عَلَى جَسَدِهِ، وَصَامَ وَاضْطَجَعَ بِالْمِسْحِ وَمَشَى بِسُكُوتٍ.

וַיְהִי֩ כִשְׁמֹ֨עַ אַחְאָ֜ב הָאֵ֙לֶּה֙ הַדְּבָרִ֤ים וַיִּקְרַ֣ע בְּגָדָ֔יו וַיָּֽשֶׂם שַׂ֥ק עַל בְּשָׂר֖וֹ וַיָּצ֑וֹם וַיִּשְׁכַּ֣ב בַּשָּׂ֔ק וַיְהַלֵּ֖ךְ אַֽט

الملوك الثاني 4: 34 2Ki.4.34

ثُمَّ صَعِدَ وَاضْطَجَعَ فَوْقَ الصَّبِيِّ وَوَضَعَ فَمَهُ عَلَى فَمِهِ، وَعَيْنَيْهِ عَلَى عَيْنَيْهِ، وَيَدَيْهِ عَلَى يَدَيْهِ، وَتَمَدَّدَ عَلَيْهِ فَسَخُنَ جَسَدُ الْوَلَدِ.

וַיַּ֜עַל וַיִּשְׁכַּ֣ב עַל הַיֶּ֗לֶד וַיָּשֶׂם֩ פִּ֨יו עַל פִּ֜יו וְעֵינָ֤יו עַל עֵינָיו֙ וְכַפָּ֣יו עַל כַּפָּ֔יו וַיִּגְהַ֖ר עָלָ֑יו וַיָּ֖חָם בְּשַׂ֥ר הַיָּֽלֶד

الملوك الثاني 5: 10 2Ki.5.10

فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ أَلِيشَعُ رَسُولاً يَقُولُ: اذْهَبْ وَاغْتَسِلْ سَبْعَ مَرَّاتٍ فِي الأُرْدُنِّ، فَيَرْجعَ لَحْمُكَ إِلَيْكَ وَتَطْهُرَ.

וַיִּשְׁלַ֥ח אֵלָ֛יו אֱלִישָׁ֖ע מַלְאָ֣ךְ לֵאמֹ֑ר הָל֗וֹךְ וְרָחַצְתָּ֤ שֶֽׁבַע פְּעָמִים֙ בַּיַּרְדֵּ֔ן וְיָשֹׁ֧ב בְּשָׂרְךָ֛ לְךָ֖ וּטְהָֽר

الملوك الثاني 5: 14 2Ki.5.14

فَنَزَلَ وَغَطَسَ فِي الأُرْدُنِّ سَبْعَ مَرَّاتٍ، حَسَبَ قَوْلِ رَجُلِ اللهِ، فَرَجَعَ لَحْمُهُ كَلَحْمِ صَبِيٍّ صَغِيرٍ وَطَهُرَ.

וַיֵּ֗רֶד וַיִּטְבֹּ֤ל בַּיַּרְדֵּן֙ שֶׁ֣בַע פְּעָמִ֔ים כִּדְבַ֖ר אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֑ים וַיָּ֣שָׁב בְּשָׂר֗וֹ כִּבְשַׂ֛ר נַ֥עַר קָטֹ֖ן וַיִּטְהָֽר

الملوك الثاني 5: 14 2Ki.5.14

فَنَزَلَ وَغَطَسَ فِي الأُرْدُنِّ سَبْعَ مَرَّاتٍ، حَسَبَ قَوْلِ رَجُلِ اللهِ، فَرَجَعَ لَحْمُهُ كَلَحْمِ صَبِيٍّ صَغِيرٍ وَطَهُرَ.

וַיֵּ֗רֶד וַיִּטְבֹּ֤ל בַּיַּרְדֵּן֙ שֶׁ֣בַע פְּעָמִ֔ים כִּדְבַ֖ר אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֑ים וַיָּ֣שָׁב בְּשָׂר֗וֹ כִּבְשַׂ֛ר נַ֥עַר קָטֹ֖ן וַיִּטְהָֽר

الملوك الثاني 6: 30 2Ki.6.30

فَلَمَّا سَمِعَ الْمَلِكُ كَلاَمَ الْمَرْأَةِ مَزَّقَ ثِيَابَهُ وَهُوَ مُجْتَازٌ عَلَى السُّورِ، فَنَظَرَ الشَّعْبُ وَإِذَا مِسْحٌ مِنْ دَاخِل عَلَى جَسَدِهِ.

וַיְהִי֩ כִשְׁמֹ֨עַ הַמֶּ֜לֶךְ דִּבְרֵ֤י הָֽאִשָּׁה֙ וַיִּקְרַ֣ע בְּגָדָ֔יו וְה֖וּא עֹבֵ֣ר עַל הַחֹמָ֑ה וַיַּ֣רְא הָעָ֔ם וְהִנֵּ֥ה הַשַּׂ֛ק מִבָּֽיִת עַל בְּשָׂר֖וֹ

الملوك الثاني 9: 36 2Ki.9.36

فَرَجَعُوا وَأَخْبَرُوهُ، فَقَالَ: إِنَّهُ كَلاَمُ الرَّبِّ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ عَنْ يَدِ عَبْدِهِ إِيلِيَّا التِّشْبِيِّ قَائِلاً: فِي حَقْلِ يَزْرَعِيلَ تَأْكُلُ الْكِلاَبُ لَحْمَ إِيزَابَلَ.

וַיָּשֻׁבוּ֮ וַיַּגִּ֣ידוּ;לוֹ֒ וַיֹּ֙אמֶר֙ ה֔וּא דְּבַר יְהוָ֣ה אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֗ר בְּיַד עַבְדּ֛וֹ אֵלִיָּ֥הוּ הַתִּשְׁבִּ֖י לֵאמֹ֑ר בְּחֵ֣לֶק יִזְרְעֶ֔אל יֹאכְל֥וּ הַכְּלָבִ֖ים בְּשַׂ֥ר אִיזָֽבֶל

أخبار الأيام الأول 11: 1 1Ch.11.1

وَاجْتَمَعَ كُلُّ إِسْرَائِيلَ إِلَى دَاوُدَ فِي حَبْرُونَ قَائِلِينَ: هُوَذَا عَظْمُكَ وَلَحْمُكَ نَحْنُ.

וַיִּקָּבְצ֧וּ כָֽל יִשְׂרָאֵ֛ל אֶל דָּוִ֖יד חֶבְר֣וֹנָה לֵאמֹ֑ר הִנֵּ֛ה עַצְמְךָ֥ וּֽבְשָׂרְךָ֖ אֲנָֽחְנוּ

أخبار الأيام الثاني 32: 8 2Ch.32.8

مَعَهُ ذِرَاعُ بَشَرٍ، وَمَعَنَا الرَّبُّ إِلهُنَا لِيُسَاعِدَنَا وَيُحَارِبَ حُرُوبَنَا. فَاسْتَنَدَ الشَّعْبُ عَلَى كَلاَمِ حَزَقِيَّا مَلِكِ يَهُوذَا.

עִמּוֹ֙ זְר֣וֹעַ בָּשָׂ֔ר וְעִמָּ֜נוּ יְהוָ֤ה אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ לְעָזְרֵ֔נוּ וּלְהִלָּחֵ֖ם מִלְחֲמֹתֵ֑נוּ וַיִּסָּמְכ֣וּ הָעָ֔ם עַל דִּבְרֵ֖י יְחִזְקִיָּ֥הוּ מֶֽלֶךְ יְהוּדָֽה

نحميا 5: 5 Neh.5.5

وَالآنَ لَحْمُنَا كَلَحْمِ إِخْوَتِنَا وَبَنُونَا كَبَنِيهِمْ، وَهَا نَحْنُ نُخْضِعُ بَنِينَا وَبَنَاتِنَا عَبِيدًا، وَيُوجَدُ مِنْ بَنَاتِنَا مُسْتَعْبَدَاتٌ، وَلَيْسَ شَيْءٌ فِي طَاقَةِ يَدِنَا، وَحُقُولُنَا وَكُرُومُنَا لِلآخَرِينَ.

וְעַתָּ֗ה כִּבְשַׂ֤ר בְּשָׂרֵ֔נוּ אַחֵ֙ינוּ֙ כִּבְנֵיהֶ֖ם בָּנֵ֑ינוּ וְהִנֵּ֣ה אֲנַ֣חְנוּ כֹ֠בְשִׁים בָּנֵ֨ינוּ בְּנֹתֵ֜ינוּ לַעֲבָדִ֗ים וְיֵ֨שׁ מִבְּנֹתֵ֤ינוּ נִכְבָּשׁוֹת֙ וְאֵ֣ין לְאֵ֣ל יָדֵ֔נוּ וּשְׂדֹתֵ֥ינוּ וּכְרָמֵ֖ינוּ לַאֲחֵרִֽים

نحميا 5: 5 Neh.5.5

وَالآنَ لَحْمُنَا كَلَحْمِ إِخْوَتِنَا وَبَنُونَا كَبَنِيهِمْ، وَهَا نَحْنُ نُخْضِعُ بَنِينَا وَبَنَاتِنَا عَبِيدًا، وَيُوجَدُ مِنْ بَنَاتِنَا مُسْتَعْبَدَاتٌ، وَلَيْسَ شَيْءٌ فِي طَاقَةِ يَدِنَا، وَحُقُولُنَا وَكُرُومُنَا لِلآخَرِينَ.

וְעַתָּ֗ה כִּבְשַׂ֤ר בְּשָׂרֵ֔נוּ אַחֵ֙ינוּ֙ כִּבְנֵיהֶ֖ם בָּנֵ֑ינוּ וְהִנֵּ֣ה אֲנַ֣חְנוּ כֹ֠בְשִׁים בָּנֵ֨ינוּ בְּנֹתֵ֜ינוּ לַעֲבָדִ֗ים וְיֵ֨שׁ מִבְּנֹתֵ֤ינוּ נִכְבָּשׁוֹת֙ וְאֵ֣ין לְאֵ֣ל יָדֵ֔נוּ וּשְׂדֹתֵ֥ינוּ וּכְרָמֵ֖ינוּ לַאֲחֵרִֽים

أيوب 2: 5 Job.2.5

وَلكِنْ ابْسِطِ الآنَ يَدَكَ وَمَسَّ عَظْمَهُ وَلَحْمَهُ، فَإِنَّهُ فِي وَجْهِكَ يُجَدِّفُ عَلَيْكَ.

אוּלָם֙ שְֽׁלַֽח נָ֣א יָֽדְךָ֔ וְגַ֥ע עַצְמ֖וֹ בְּשָׂר֑וֹ אִם;לֹ֥א אֶל פָּנֶ֖יךָ יְבָרֲכֶֽךָּ

أيوب 4: 15 Job.4.15

فَمَرَّتْ رُوحٌ عَلَى وَجْهِي، اقْشَعَرَّ شَعْرُ جَسَدِي.

יַחֲלֹ֑ף וְ֭רוּחַ עַל פָּנַ֣י תְּ֝סַמֵּ֗ר שַֽׂעֲרַ֥ת בְּשָׂרִֽי

أيوب 6: 12 Job.6.12

هَلْ قُوَّتِي قُوَّةُ الْحِجَارَةِ. هَلْ لَحْمِي نُحَاسٌ.

אִם כֹּ֣חַ כֹּחִ֑י אֲבָנִ֣ים אִֽם בְּשָׂרִ֥י נָחֽוּשׁ

أيوب 7: 5 Job.7.5

لَبِسَ لَحْمِيَ الدُّودُ مَعَ مَدَرِ التُّرَابِ. جِلْدِي كَرِشَ وَسَاخََ.

לָ֘בַ֤שׁ בְּשָׂרִ֣י רִ֭מָּה וְג֣וּשׁ עָפָ֑ר עוֹרִ֥י רָ֝גַ֗ע וַיִּמָּאֵֽס

أيوب 10: 4 Job.10.4

أَلَكَ عَيْنَا بَشَرٍ، أَمْ كَنَظَرِ الإِنْسَانِ تَنْظُرُ.

לָ֑ךְ הַעֵינֵ֣י בָשָׂ֣ר אִם כִּרְא֖וֹת אֱנ֣וֹשׁ תִּרְאֶֽה

أيوب 10: 11 Job.10.11

كَسَوْتَنِي جِلْدًا وَلَحْمًا، فَنَسَجْتَنِي بِعِظَامٍ وَعَصَبٍ.

תַּלְבִּישֵׁ֑נִי ע֣וֹר וּ֭בָשָׂר תְּסֹכְכֵֽנִי וּֽבַעֲצָמ֥וֹת וְ֝גִידִ֗ים

أيوب 12: 10 Job.12.10

الَّذِي بِيَدِهِ نَفَسُ كُلِّ حَيٍّ وَرُوحُ كُلِّ الْبَشَرِ.

אֲשֶׁ֣ר בְּ֭יָדוֹ נֶ֣פֶשׁ כָּל חָ֑י וְ֝ר֗וּחַ כָּל בְּשַׂר;אִֽישׁ

أيوب 13: 14 Job.13.14

لِمَاذَا آخُذُ لَحْمِي بِأَسْنَانِي، وَأَضَعُ نَفْسِي فِي كَفِّي.

עַל;מָ֤ה אֶשָּׂ֣א בְשָׂרִ֣י בְשִׁנָּ֑י אָשִׂ֥ים וְ֝נַפְשִׁ֗י בְּכַפִּֽי

أيوب 14: 22 Job.14.22

إِنَّمَا عَلَى ذَاتِهِ يَتَوَجَّعُ لَحْمُهُ وَعَلَى ذَاتِهَا تَنُوحُ نَفْسُهُ.

אַךְ עָלָ֣יו יִכְאָ֑ב בְּ֭שָׂרוֹ עָלָ֥יו תֶּאֱבָֽל וְ֝נַפְשׁ֗וֹ

أيوب 19: 20 Job.19.20

عَظْمِي قَدْ لَصِقَ بِجِلْدِي وَلَحْمِي، وَنَجَوْتُ بِجِلْدِ أَسْنَانِي.

עַצְמִ֑י דָּבְקָ֣ה בְּעוֹרִ֣י וּ֭בִבְשָׂרִי וָ֝אֶתְמַלְּטָ֗ה בְּע֣וֹר שִׁנָּֽי

أيوب 19: 22 Job.19.22

لِمَاذَا تُطَارِدُونَنِي كَمَا اللهُ، وَلاَ تَشْبَعُونَ مِنْ لَحْمِي.

לָ֭מָּה תִּרְדְּפֻ֣נִי כְמוֹ אֵ֑ל לֹ֣א תִשְׂבָּֽעוּ וּ֝מִבְּשָׂרִ֗י

أيوب 19: 26 Job.19.26

وَبَعْدَ أَنْ يُفْنَى جِلْدِي هذَا، وَبِدُونِ جَسَدِي أَرَى اللهَ.

וְאַחַ֣ר נִקְּפוּ ע֭וֹרִֽי זֹ֑את וּ֝מִבְּשָׂרִ֗י אֶֽחֱזֶ֥ה אֱלֽוֹהַּ

أيوب 21: 6 Job.21.6

عِنْدَمَا أَتَذَكَّرُ أَرْتَاعُ، وَأَخَذَتْ بَشَرِي رَعْدَةٌ.

וְאִם זָכַ֥רְתִּי וְנִבְהָ֑לְתִּי וְאָחַ֥ז בְּ֝שָׂרִ֗י פַּלָּצֽוּת

أيوب 31: 31 Job.31.31

إِنْ كَانَ أَهْلُ خَيْمَتِي لَمْ يَقُولُوا: مَنْ يَأْتِي بِأَحَدٍ لَمْ يَشْبَعْ مِنْ طَعَامِهِ.

אִם מְתֵ֣י אָהֳלִ֑י לֹ֣א אָ֭מְרוּ מִֽי יִתֵּ֥ן לֹ֣א נִשְׂבָּֽע מִ֝בְּשָׂר֗וֹ

أيوب 33: 21 Job.33.21

فَيَبْلَى لَحْمُهُ عَنِ الْعَيَانِ، وَتَنْبَرِي عِظَامُهُ فَلاَ تُرَى،

יִ֣כֶל בְּשָׂר֣וֹ מֵרֹ֑אִי וְשֻׁפּ֥וּ עַ֝צְמוֹתָ֗יו לֹ֣א רֻאּֽוּ

أيوب 33: 25 Job.33.25

يَصِيرُ لَحْمُهُ أَغَضَّ مِنْ لَحْمِ الصَّبِيِّ، وَيَعُودُ إِلَى أَيَّامِ شَبَابِهِ.

בְּשָׂר֣וֹ רֻֽטֲפַ֣שׁ מִנֹּ֑עַר יָ֝שׁ֗וּב לִימֵ֥י עֲלוּמָֽיו

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (269 آية)