בָּשָׂר (H1320) - bâsâr | معجم سترونغ العبري

وَتُحْرَقُ الْبَقَرَةُ أَمَامَ عَيْنَيْهِ. يُحْرَقُ جِلْدُهَا وَلَحْمُهَا وَدَمُهَا مَعَ فَرْثِهَا.

וְשָׂרַ֥ף הַפָּרָ֖ה לְעֵינָ֑יו יִשְׂרֹֽף עֹרָ֤הּ בְּשָׂרָהּ֙ דָּמָ֔הּ עַל פִּרְשָׁ֖הּ

ثُمَّ يَغْسِلُ الْكَاهِنُ ثِيَابَهُ وَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ، وَبَعْدَ ذلِكَ يَدْخُلُ الْمَحَلَّةَ. وَيَكُونُ الْكَاهِنُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכִבֶּ֨ס הַכֹּהֵ֗ן בְּגָדָ֜יו וְרָחַ֤ץ בְּשָׂרוֹ֙ בַּמַּ֔יִם וְאַחַ֖ר אֶל יָב֣וֹא הַֽמַּחֲנֶ֑ה הַכֹּהֵ֖ן וְטָמֵ֥א עַד הָעָֽרֶב

العدد 19: 8 Num.19.8

وَالَّذِي أَحْرَقَهَا يَغْسِلُ ثِيَابَهُ بِمَاءٍ وَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְהַשֹּׂרֵ֣ף;אֹתָ֔הּ יְכַבֵּ֤ס בְּגָדָיו֙ בַּמַּ֔יִם וְרָחַ֥ץ בְּשָׂר֖וֹ בַּמָּ֑יִם וְטָמֵ֖א עַד הָעָֽרֶב

العدد 27: 16 Num.27.16

لِيُوَكِّلِ الرَّبُّ إِلهُ أَرْوَاحِ جَمِيعِ الْبَشَرِ رَجُلاً عَلَى الْجَمَاعَةِ،

יִפְקֹ֣ד יְהוָ֔ה אֱלֹהֵ֥י הָרוּחֹ֖ת לְכָל בָּשָׂ֑ר אִ֖ישׁ עַל הָעֵדָֽה

التثنية 5: 26 Deu.5.26

لأَنَّهُ مَنْ هُوَ مِنْ جَمِيعِ الْبَشَرِ الَّذِي سَمِعَ صَوْتَ اللهِ الْحَيِّ يَتَكَلَّمُ مِنْ وَسَطِ النَّارِ مِثْلَنَا وَعَاشَ.

כִּ֣י מִ֣י כָל בָּשָׂ֡ר אֲשֶׁ֣ר שָׁמַ֣ע קוֹל֩ אֱלֹהִ֨ים חַיִּ֜ים מְדַבֵּ֧ר מִתּוֹךְ הָאֵ֛שׁ כָּמֹ֖נוּ וַיֶּֽחִי

التثنية 12: 15 Deu.12.15

وَلكِنْ مِنْ كُلِّ مَا تَشْتَهِي نَفْسُكَ تَذْبَحُ وَتَأْكُلُ لَحْمًا فِي جَمِيعِ أَبْوَابِكَ، حَسَبَ بَرَكَةِ الرَّبِّ إِلهِكَ الَّتِي أَعْطَاكَ. النَّجِسُ وَالطَّاهِرُ يَأْكُلاَنِهِ كَالظَّبْيِ وَالإِيَّلِ.

רַק֩ בְּכָל אַוַּ֨ת נַפְשְׁךָ֜ תִּזְבַּ֣ח וְאָכַלְתָּ֣ בָשָׂ֗ר בְּכָל שְׁעָרֶ֑יךָ כְּבִרְכַּ֨ת יְהוָ֧ה אֱלֹהֶ֛יךָ אֲשֶׁ֥ר נָֽתַן;לְךָ֖ הַטָּמֵ֤א וְהַטָּהוֹר֙ יֹאכְלֶ֔נּוּ כַּצְּבִ֖י וְכָאַיָּֽל

التثنية 12: 20 Deu.12.20

إِذَا وَسَّعَ الرَّبُّ إِلهُكَ تُخُومَكَ كَمَا كَلَّمَكَ وَقُلْتَ: آكُلُ لَحْمًا، لأَنَّ نَفْسَكَ تَشْتَهِي أَنْ تَأْكُلَ لَحْمًا. فَمِنْ كُلِّ مَا تَشْتَهِي نَفْسُكَ تَأْكُلُ لَحْمًا.

כִּֽי יַרְחִיב֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֥יךָ גְּבֽוּלְךָ֮ כַּאֲשֶׁ֣ר דִּבֶּר;לָךְ֒ וְאָמַרְתָּ֙ אֹכְלָ֣ה בָשָׂ֔ר כִּֽי נַפְשְׁךָ֖ תְאַוֶּ֥ה לֶאֱכֹ֣ל בָּשָׂ֑ר בְּכָל אַוַּ֥ת נַפְשְׁךָ֖ תֹּאכַ֥ל בָּשָֽׂר

التثنية 12: 20 Deu.12.20

إِذَا وَسَّعَ الرَّبُّ إِلهُكَ تُخُومَكَ كَمَا كَلَّمَكَ وَقُلْتَ: آكُلُ لَحْمًا، لأَنَّ نَفْسَكَ تَشْتَهِي أَنْ تَأْكُلَ لَحْمًا. فَمِنْ كُلِّ مَا تَشْتَهِي نَفْسُكَ تَأْكُلُ لَحْمًا.

כִּֽי יַרְחִיב֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֥יךָ גְּבֽוּלְךָ֮ כַּאֲשֶׁ֣ר דִּבֶּר;לָךְ֒ וְאָמַרְתָּ֙ אֹכְלָ֣ה בָשָׂ֔ר כִּֽי נַפְשְׁךָ֖ תְאַוֶּ֥ה לֶאֱכֹ֣ל בָּשָׂ֑ר בְּכָל אַוַּ֥ת נַפְשְׁךָ֖ תֹּאכַ֥ל בָּשָֽׂר

التثنية 12: 20 Deu.12.20

إِذَا وَسَّعَ الرَّبُّ إِلهُكَ تُخُومَكَ كَمَا كَلَّمَكَ وَقُلْتَ: آكُلُ لَحْمًا، لأَنَّ نَفْسَكَ تَشْتَهِي أَنْ تَأْكُلَ لَحْمًا. فَمِنْ كُلِّ مَا تَشْتَهِي نَفْسُكَ تَأْكُلُ لَحْمًا.

כִּֽי יַרְחִיב֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֥יךָ גְּבֽוּלְךָ֮ כַּאֲשֶׁ֣ר דִּבֶּר;לָךְ֒ וְאָמַרְתָּ֙ אֹכְלָ֣ה בָשָׂ֔ר כִּֽי נַפְשְׁךָ֖ תְאַוֶּ֥ה לֶאֱכֹ֣ל בָּשָׂ֑ר בְּכָל אַוַּ֥ת נַפְשְׁךָ֖ תֹּאכַ֥ל בָּשָֽׂר

التثنية 12: 23 Deu.12.23

لكِنِ احْتَرِزْ أَنْ لاَ تَأْكُلَ الدَّمَ، لأَنَّ الدَّمَ هُوَ النَّفْسُ. فَلاَ تَأْكُلِ النَّفْسَ مَعَ اللَّحْمِ.

רַ֣ק חֲזַ֗ק לְבִלְתִּי֙ אֲכֹ֣ל הַדָּ֔ם כִּ֥י הַדָּ֖ם ה֣וּא הַנָּ֑פֶשׁ וְלֹא תֹאכַ֥ל הַנֶּ֖פֶשׁ עִם הַבָּשָֽׂר

التثنية 12: 27 Deu.12.27

فَتَعْمَلُ مُحْرَقَاتِكَ: اللَّحْمَ وَالدَّمَ عَلَى مَذْبَحِ الرَّبِّ إِلهِكَ. وَأَمَّا ذَبَائِحُكَ فَيُسْفَكُ دَمُهَا عَلَى مَذْبَحِ الرَّبِّ إِلهِكَ، وَاللَّحْمُ تَأْكُلُهُ.

וְעָשִׂ֤יתָ עֹלֹתֶ֙יךָ֙ הַבָּשָׂ֣ר וְהַדָּ֔ם עַל מִזְבַּ֖ח יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ זְבָחֶ֗יךָ יִשָּׁפֵךְ֙ וְדַם עַל מִזְבַּח֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ וְהַבָּשָׂ֖ר תֹּאכֵֽל

التثنية 12: 27 Deu.12.27

فَتَعْمَلُ مُحْرَقَاتِكَ: اللَّحْمَ وَالدَّمَ عَلَى مَذْبَحِ الرَّبِّ إِلهِكَ. وَأَمَّا ذَبَائِحُكَ فَيُسْفَكُ دَمُهَا عَلَى مَذْبَحِ الرَّبِّ إِلهِكَ، وَاللَّحْمُ تَأْكُلُهُ.

וְעָשִׂ֤יתָ עֹלֹתֶ֙יךָ֙ הַבָּשָׂ֣ר וְהַדָּ֔ם עַל מִזְבַּ֖ח יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ זְבָחֶ֗יךָ יִשָּׁפֵךְ֙ וְדַם עַל מִזְבַּח֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ וְהַבָּשָׂ֖ר תֹּאכֵֽל

التثنية 14: 8 Deu.14.8

وَالْخِنْزِيرُ لأَنَّهُ يَشُقُّ الظِّلْفَ لكِنَّهُ لاَ يَجْتَرُّ فَهُوَ نَجِسٌ لَكُمْ. فَمِنْ لَحْمِهَا لاَ تَأْكُلُوا وَجُثَثَهَا لاَ تَلْمِسُوا.

הַ֠חֲזִיר כִּֽי;הוּא֙ מַפְרִ֨יס פַּרְסָ֥ה וְלֹ֣א גֵרָ֔ה ה֖וּא טָמֵ֥א לָכֶ֑ם מִבְּשָׂרָם֙ לֹ֣א תֹאכֵ֔לוּ וּבְנִבְלָתָ֖ם לֹ֥א תִגָּֽעוּ

التثنية 16: 4 Deu.16.4

وَلاَ يُرَ عِنْدَكَ خَمِيرٌ فِي جَمِيعِ تُخُومِكَ سَبْعَةَ أَيَّامٍ، وَلاَ يَبِتْ شَيْءٌ مِنَ اللَّحْمِ الَّذِي تَذْبَحُ مَسَاءً فِي الْيَوْمِ الأَوَّلِ إِلَى الْغَدِ.

וְלֹֽא יֵרָאֶ֨ה לְךָ֥ שְׂאֹ֛ר בְּכָל גְּבֻלְךָ֖ שִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים וְלֹא יָלִ֣ין מִן הַבָּשָׂ֗ר אֲשֶׁ֨ר תִּזְבַּ֥ח בָּעֶ֛רֶב בַּיּ֥וֹם הָרִאשׁ֖וֹן לַבֹּֽקֶר

التثنية 28: 53 Deu.28.53

فَتَأْكُلُ ثَمَرَةَ بَطْنِكَ، لَحْمَ بَنِيكَ وَبَنَاتِكَ الَّذِينَ أَعْطَاكَ الرَّبُّ إِلهُكَ فِي الْحِصَارِ وَالضِّيقَةِ الَّتِي يُضَايِقُكَ عَدُوُّكَ.

וְאָכַלְתָּ֣ פְרִֽי בִטְנְךָ֗ בְּשַׂ֤ר בָּנֶ֙יךָ֙ וּבְנֹתֶ֔יךָ אֲשֶׁ֥ר נָֽתַן;לְךָ֖ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ בְּמָצוֹר֙ וּבְמָצ֔וֹק אֲשֶׁר יָצִ֥יק;לְךָ֖ אֹיְבֶֽךָ

التثنية 28: 55 Deu.28.55

بِأَنْ يُعْطِيَ أَحَدَهُمْ مِنْ لَحْمِ بَنِيهِ الَّذِي يَأْكُلُهُ، لأَنَّهُ لَمْ يُبْقَ لَهُ شَيْءٌ فِي الْحِصَارِ وَالضِّيقَةِ الَّتِي يُضَايِقُكَ عَدُوُّكَ فِي جَمِيعِ أَبْوَابِكَ.

מִתֵּ֣ת;לְאַחַ֣ד מֵהֶ֗ם מִבְּשַׂ֤ר בָּנָיו֙ אֲשֶׁ֣ר יֹאכֵ֔ל מִבְּלִ֥י הִשְׁאִֽיר ל֖וֹ כֹּ֑ל בְּמָצוֹר֙ וּבְמָצ֔וֹק אֲשֶׁ֨ר יָצִ֥יק;לְךָ֛ אֹיִבְךָ֖ בְּכָל שְׁעָרֶֽיךָ

التثنية 32: 42 Deu.32.42

أُسْكِرُ سِهَامِي بِدَمٍ، وَيَأْكُلُ سَيْفِي لَحْمًا. بِدَمِ الْقَتْلَى وَالسَّبَايَا، وَمِنْ رُؤُوسِ قُوَّادِ الْعَدُوِّ.

אַשְׁכִּ֤יר חִצַּי֙ מִדָּ֔ם תֹּאכַ֣ל וְחַרְבִּ֖י בָּשָׂ֑ר מִדַּ֤ם חָלָל֙ וְשִׁבְיָ֔ה מֵרֹ֖אשׁ פַּרְע֥וֹת אוֹיֵֽב

القضاة 6: 19 Jdg.6.19

فَدَخَلَ جِدْعُونُ وَعَمِلَ جَدْيَ مِعْزًى وَإِيفَةَ دَقِيق فَطِيرًا. أَمَّا اللَّحْمُ فَوَضَعَهُ فِي سَلّ، وَأَمَّا الْمَرَقُ فَوَضَعَهُ فِي قِدْرٍ، وَخَرَجَ بِهَا إِلَيْهِ إِلَى تَحْتِ الْبُطْمَةِ وَقَدَّمَهَا.

בָּ֗א וְגִדְע֣וֹן וַיַּ֤עַשׂ גְּדִֽי עִזִּים֙ וְאֵיפַת קֶ֣מַח מַצּ֔וֹת הַבָּשָׂר֙ שָׂ֣ם בַּסַּ֔ל וְהַמָּרַ֖ק שָׂ֣ם בַּפָּר֑וּר וַיּוֹצֵ֥א אֵלָ֛יו אֶל תַּ֥חַת הָאֵלָ֖ה וַיַּגַּֽשׁ

القضاة 6: 20 Jdg.6.20

فَقَالَ لَهُ مَلاَكُ اللهِ: خُذِ اللَّحْمَ وَالْفَطِيرَ وَضَعْهُمَا عَلَى تِلْكَ الصَّخْرَةِ وَاسْكُبِ الْمَرَقَ. فَفَعَلَ كَذلِكَ.

וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו מַלְאַ֣ךְ הָאֱלֹהִ֗ים קַ֣ח הַבָּשָׂ֤ר הַמַּצּוֹת֙ וְהַנַּח֙ אֶל הַלָּ֔ז הַסֶּ֣לַע שְׁפ֑וֹךְ הַמָּרַ֖ק וַיַּ֖עַשׂ כֵּֽן

القضاة 6: 21 Jdg.6.21

فَمَدَّ مَلاَكُ الرَّبِّ طَرَفَ الْعُكَّازِ الَّذِي بِيَدِهِ وَمَسَّ اللَّحْمَ وَالْفَطِيرَ، فَصَعِدَتْ نَارٌ مِنَ الصَّخْرَةِ وَأَكَلَتِ اللَّحْمَ وَالْفَطِيرَ. وَذَهَبَ مَلاَكُ الرَّبِّ عَنْ عَيْنَيْهِ.

וַיִּשְׁלַ֞ח מַלְאַ֣ךְ יְהוָ֗ה קְצֵ֤ה הַמִּשְׁעֶ֙נֶת֙ אֲשֶׁ֣ר בְּיָד֔וֹ וַיִּגַּ֥ע בַּבָּשָׂ֖ר וּבַמַּצּ֑וֹת וַתַּ֨עַל הָאֵ֜שׁ מִן הַצּ֗וּר וַתֹּ֤אכַל הַבָּשָׂר֙ הַמַּצּ֔וֹת הָלַ֖ךְ וּמַלְאַ֣ךְ יְהוָ֔ה מֵעֵינָֽיו

القضاة 6: 21 Jdg.6.21

فَمَدَّ مَلاَكُ الرَّبِّ طَرَفَ الْعُكَّازِ الَّذِي بِيَدِهِ وَمَسَّ اللَّحْمَ وَالْفَطِيرَ، فَصَعِدَتْ نَارٌ مِنَ الصَّخْرَةِ وَأَكَلَتِ اللَّحْمَ وَالْفَطِيرَ. وَذَهَبَ مَلاَكُ الرَّبِّ عَنْ عَيْنَيْهِ.

וַיִּשְׁלַ֞ח מַלְאַ֣ךְ יְהוָ֗ה קְצֵ֤ה הַמִּשְׁעֶ֙נֶת֙ אֲשֶׁ֣ר בְּיָד֔וֹ וַיִּגַּ֥ע בַּבָּשָׂ֖ר וּבַמַּצּ֑וֹת וַתַּ֨עַל הָאֵ֜שׁ מִן הַצּ֗וּר וַתֹּ֤אכַל הַבָּשָׂר֙ הַמַּצּ֔וֹת הָלַ֖ךְ וּמַלְאַ֣ךְ יְהוָ֔ה מֵעֵינָֽיו

القضاة 8: 7 Jdg.8.7

فَقَالَ جِدْعُونُ: لِذلِكَ عِنْدَمَا يَدْفَعُ الرَّبُّ زَبَحَ وَصَلْمُنَّاعَ بِيَدِي أَدْرُسُ لَحْمَكُمْ مَعَ أَشْوَاكِ الْبَرِّيَّةِ بِالنَّوَارِجِ.

וַיֹּ֣אמֶר גִּדְע֔וֹן לָכֵ֗ן בְּתֵ֧ת יְהוָ֛ה זֶ֥בַח צַלְמֻנָּ֖ע בְּיָדִ֑י וְדַשְׁתִּי֙ בְּשַׂרְכֶ֔ם אֶת קוֹצֵ֥י הַמִּדְבָּ֖ר הַֽבַּרְקֳנִֽים

القضاة 9: 2 Jdg.9.2

تَكَلَّمُوا فِي آذَانِ جَمِيعِ أَهْلِ شَكِيمَ. أَيُّمَا هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ: أَأَنْ يَتَسَلَّطَ عَلَيْكُمْ سَبْعُونَ رَجُلاً، جَمِيعُ بَنِي يَرُبَّعْلَ، أَمْ أَنْ يَتَسَلَّطَ عَلَيْكُمْ رَجُلٌ وَاحِدٌ. وَاذْكُرُوا أَنِّي أَنَا عَظْمُكُمْ وَلَحْمُكُمْ.

דַּבְּרוּ;נָ֞א בְּאָזְנֵ֨י כָל בַּעֲלֵ֣י שְׁכֶם֮ מַה טּ֣וֹב לָכֶם֒ הַמְשֹׁ֨ל בָּכֶ֜ם שִׁבְעִ֣ים אִ֗ישׁ כֹּ֚ל בְּנֵ֣י יְרֻבַּ֔עַל אִם מְשֹׁ֥ל בָּכֶ֖ם אִ֣ישׁ אֶחָ֑ד וּזְכַרְתֶּ֕ם כִּֽי אָנִֽי עַצְמֵכֶם וּבְשַׂרְכֶ֖ם

صموئيل الأول 2: 13 1Sa.2.13

وَلاَ حَقَّ الْكَهَنَةِ مِنَ الشَّعْبِ. كُلَّمَا ذَبَحَ رَجُلٌ ذَبِيحَةً يَجِيءُ غُلاَمُ الْكَاهِنِ عِنْدَ طَبْخِ اللَّحْمِ، وَمِنْشَالٌ ذُو ثَلاَثَةِ أَسْنَانٍ بِيَدِهِ،

וּמִשְׁפַּ֥ט הַכֹּהֲנִ֖ים אֶת הָעָ֑ם כָּל זֹבֵ֣חַ אִ֞ישׁ זֶ֗בַח וּבָ֨א נַ֤עַר הַכֹּהֵן֙ כְּבַשֵּׁ֣ל הַבָּשָׂ֔ר וְהַמַּזְלֵ֛ג שְׁלֹ֥שׁ הַשִּׁנַּ֖יִם בְּיָדֽוֹ

صموئيل الأول 2: 15 1Sa.2.15

كَذلِكَ قَبْلَ مَا يُحْرِقُونَ الشَّحْمَ يَأْتِي غُلاَمُ الْكَاهِنِ وَيَقُولُ لِلرَّجُلِ الذَّابحِ: أَعْطِ لَحْمًا لِيُشْوَى لِلْكَاهِنِ، فَإِنَّهُ لاَ يَأْخُذُ مِنْكَ لَحْمًا مَطْبُوخًا بَلْ نِيْئًا.

גַּם֮ בְּטֶרֶם֮ יַקְטִר֣וּן הַחֵלֶב֒ וּבָ֣א נַ֣עַר הַכֹּהֵ֗ן וְאָמַר֙ לָאִ֣ישׁ הַזֹּבֵ֔חַ תְּנָ֣ה בָשָׂ֔ר לִצְל֖וֹת לַכֹּהֵ֑ן וְלֹֽא יִקַּ֧ח מִמְּךָ֛ בָּשָׂ֥ר מְבֻשָּׁ֖ל כִּ֥י;אִם חָֽי

صموئيل الأول 2: 15 1Sa.2.15

كَذلِكَ قَبْلَ مَا يُحْرِقُونَ الشَّحْمَ يَأْتِي غُلاَمُ الْكَاهِنِ وَيَقُولُ لِلرَّجُلِ الذَّابحِ: أَعْطِ لَحْمًا لِيُشْوَى لِلْكَاهِنِ، فَإِنَّهُ لاَ يَأْخُذُ مِنْكَ لَحْمًا مَطْبُوخًا بَلْ نِيْئًا.

גַּם֮ בְּטֶרֶם֮ יַקְטִר֣וּן הַחֵלֶב֒ וּבָ֣א נַ֣עַר הַכֹּהֵ֗ן וְאָמַר֙ לָאִ֣ישׁ הַזֹּבֵ֔חַ תְּנָ֣ה בָשָׂ֔ר לִצְל֖וֹת לַכֹּהֵ֑ן וְלֹֽא יִקַּ֧ח מִמְּךָ֛ בָּשָׂ֥ר מְבֻשָּׁ֖ל כִּ֥י;אִם חָֽי

صموئيل الأول 17: 44 1Sa.17.44

وَقَالَ الْفِلِسْطِينِيُّ لِدَاوُدَ: تَعَالَ إِلَيَّ فَأُعْطِيَ لَحْمَكَ لِطُيُورِ السَّمَاءِ وَوُحُوشِ الْبَرِّيَّةِ.

וַיֹּ֥אמֶר הַפְּלִשְׁתִּ֖י אֶל;דָּוִ֑ד לְכָ֣ה אֵלַ֔י וְאֶתְּנָה֙ בְּשָׂ֣רְךָ֔ לְע֥וֹף הַשָּׁמַ֖יִם וּלְבֶהֱמַ֥ת הַשָּׂדֶֽה

صموئيل الثاني 5: 1 2Sa.5.1

وَجَاءَ جَمِيعُ أَسْبَاطِ إِسْرَائِيلَ إِلَى دَاوُدَ، إِلَى حَبْرُونَ، وَتَكَلَّمُوا قَائِلِينَ: هُوَذَا عَظْمُكَ وَلَحْمُكَ نَحْنُ.

וַיָּבֹ֜אוּ כָּל שִׁבְטֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל אֶל דָּוִ֖ד חֶבְר֑וֹנָה וַיֹּאמְר֣וּ לֵאמֹ֔ר הִנְנ֛וּ עַצְמְךָ֥ וּֽבְשָׂרְךָ֖ אֲנָֽחְנוּ

صموئيل الثاني 19: 12 2Sa.19.12

أَنْتُمْ إِخْوَتِي. أَنْتُمْ عَظْمِي وَلَحْمِي. فَلِمَاذَا تَكُونُونَ آخِرِينَ فِي إِرْجَاعِ الْمَلِكِ.

אַחַ֣י;אַתֶּ֔ם אַתֶּ֑ם עַצְמִ֥י וּבְשָׂרִ֖י וְלָ֧מָּה תִהְי֛וּ אַחֲרֹנִ֖ים לְהָשִׁ֥יב הַמֶּֽלֶךְ

صموئيل الثاني 19: 13 2Sa.19.13

وَتَقُولاَنِ لِعَمَاسَا: أَمَا أَنْتَ عَظْمِي وَلَحْمِي. هكَذَا يَفْعَلُ بِيَ اللهُ وَهكَذَا يَزِيدُ، إِنْ كُنْتَ لاَ تَصِيرُ رَئِيسَ جَيْشٍ عِنْدِي كُلَّ الأَيَّامِ بَدَلَ يُوآبَ.

תֹּֽמְר֔וּ וְלַֽעֲמָשָׂא֙ הֲל֛וֹא אָ֑תָּה עַצְמִ֥י וּבְשָׂרִ֖י כֹּ֣ה יַֽעֲשֶׂה לִּ֤י אֱלֹהִים֙ וְכֹ֣ה יוֹסִ֔יף אִם לֹ֠א תִּהְיֶ֧ה שַׂר צָבָ֞א לְפָנַ֛י כָּל הַיָּמִ֖ים תַּ֥חַת יוֹאָֽב

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (269 آية)