בָּשָׂר (H1320) - bâsâr | معجم سترونغ العبري

اللاويين 9: 11 Lev.9.11

وَأَمَّا اللَّحْمُ وَالْجِلْدُ فَأَحْرَقَهُمَا بِنَارٍ خَارِجَ الْمَحَلَّةِ.

הַבָּשָׂ֖ר הָע֑וֹר שָׂרַ֣ף בָּאֵ֔שׁ מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶֽה

اللاويين 11: 8 Lev.11.8

مِنْ لَحْمِهَا لاَ تَأْكُلُوا وَجُثَثَهَا لاَ تَلْمِسُوا. إِنَّهَا نَجِسَةٌ لَكُمْ.

מִבְּשָׂרָם֙ לֹ֣א תֹאכֵ֔לוּ וּבְנִבְלָתָ֖ם לֹ֣א תִגָּ֑עוּ הֵ֖ם טְמֵאִ֥ים לָכֶֽם

اللاويين 11: 11 Lev.11.11

وَمَكْرُوهًا يَكُونُ لَكُمْ. مِنْ لَحْمِهِ لاَ تَأْكُلُوا، وَجُثَّتَهُ تَكْرَهُونَ.

וְשֶׁ֖קֶץ יִהְי֣וּ לָכֶ֑ם מִבְּשָׂרָם֙ לֹ֣א תֹאכֵ֔לוּ נִבְלָתָ֖ם תְּשַׁקֵּֽצוּ

اللاويين 12: 3 Lev.12.3

وَفِي الْيَوْمِ الثَّامِنِ يُخْتَنُ لَحْمُ غُرْلَتِهِ.

וּבַיּ֖וֹם הַשְּׁמִינִ֑י יִמּ֖וֹל בְּשַׂ֥ר עָרְלָתֽוֹ

اللاويين 13: 2 Lev.13.2

إِذَا كَانَ إِنْسَانٌ فِي جِلْدِ جَسَدِهِ نَاتِئٌ أَوْ قُوبَاءُ أَوْ لُمْعَةٌ تَصِيرُ فِي جِلْدِ جَسَدِهِ ضَرْبَةَ بَرَصٍ، يُؤْتَى بِهِ إِلَى هَارُونَ الْكَاهِنِ أَوْ إِلَى أَحَدِ بَنِيهِ الْكَهَنَةِ.

כִּֽי יִהְיֶ֤ה אָדָ֗ם בְעוֹר בְּשָׂרוֹ֙ שְׂאֵ֤ת אֽוֹ סַפַּ֙חַת֙ א֣וֹ בַהֶ֔רֶת וְהָיָ֥ה בְעוֹר בְּשָׂר֖וֹ לְנֶ֣גַע צָרָ֑עַת וְהוּבָא֙ אֶל אַהֲרֹ֣ן הַכֹּהֵ֔ן א֛וֹ אֶל אַחַ֥ד מִבָּנָ֖יו הַכֹּהֲנִֽים

اللاويين 13: 2 Lev.13.2

إِذَا كَانَ إِنْسَانٌ فِي جِلْدِ جَسَدِهِ نَاتِئٌ أَوْ قُوبَاءُ أَوْ لُمْعَةٌ تَصِيرُ فِي جِلْدِ جَسَدِهِ ضَرْبَةَ بَرَصٍ، يُؤْتَى بِهِ إِلَى هَارُونَ الْكَاهِنِ أَوْ إِلَى أَحَدِ بَنِيهِ الْكَهَنَةِ.

כִּֽי יִהְיֶ֤ה אָדָ֗ם בְעוֹר בְּשָׂרוֹ֙ שְׂאֵ֤ת אֽוֹ סַפַּ֙חַת֙ א֣וֹ בַהֶ֔רֶת וְהָיָ֥ה בְעוֹר בְּשָׂר֖וֹ לְנֶ֣גַע צָרָ֑עַת וְהוּבָא֙ אֶל אַהֲרֹ֣ן הַכֹּהֵ֔ן א֛וֹ אֶל אַחַ֥ד מִבָּנָ֖יו הַכֹּהֲנִֽים

اللاويين 13: 3 Lev.13.3

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ الضَّرْبَةَ فِي جِلْدِ الْجَسَدِ، وَفِي الضَّرْبَةِ شَعْرٌ قَدِ ابْيَضَّ، وَمَنْظَرُ الضَّرْبَةِ أَعْمَقُ مِنْ جِلْدِ جَسَدِهِ، فَهِيَ ضَرْبَةُ بَرَصٍ. فَمَتَى رَآهُ الْكَاهِنُ يَحْكُمُ بِنَجَاسَتِهِ.

וְרָאָ֣ה הַכֹּהֵ֣ן הַנֶּ֣גַע בְּעֽוֹר הַ֠בָּשָׂר בַּנֶּ֜גַע וְשֵׂעָ֨ר הָפַ֣ךְ;לָבָ֗ן וּמַרְאֵ֤ה הַנֶּ֙גַע֙ עָמֹק֙ מֵע֣וֹר בְּשָׂר֔וֹ נֶ֥גַע צָרַ֖עַת וְרָאָ֥הוּ הַכֹּהֵ֖ן וְטִמֵּ֥א;אֹתֽוֹ

اللاويين 13: 3 Lev.13.3

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ الضَّرْبَةَ فِي جِلْدِ الْجَسَدِ، وَفِي الضَّرْبَةِ شَعْرٌ قَدِ ابْيَضَّ، وَمَنْظَرُ الضَّرْبَةِ أَعْمَقُ مِنْ جِلْدِ جَسَدِهِ، فَهِيَ ضَرْبَةُ بَرَصٍ. فَمَتَى رَآهُ الْكَاهِنُ يَحْكُمُ بِنَجَاسَتِهِ.

וְרָאָ֣ה הַכֹּהֵ֣ן הַנֶּ֣גַע בְּעֽוֹר הַ֠בָּשָׂר בַּנֶּ֜גַע וְשֵׂעָ֨ר הָפַ֣ךְ;לָבָ֗ן וּמַרְאֵ֤ה הַנֶּ֙גַע֙ עָמֹק֙ מֵע֣וֹר בְּשָׂר֔וֹ נֶ֥גַע צָרַ֖עַת וְרָאָ֥הוּ הַכֹּהֵ֖ן וְטִמֵּ֥א;אֹתֽוֹ

اللاويين 13: 4 Lev.13.4

لكِنْ إِنْ كَانَتِ لُمْعَةً بَيْضَاءَ فِي جِلْدِ جَسَدِهِ، وَلَمْ يَكُنْ مَنْظَرُهَا أَعْمَقَ مِنَ الْجِلْدِ، وَلَمْ يَبْيَضَّ شَعْرُهَا، يَحْجُزُ الْكَاهِنُ الْمَضْرُوبَ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וְאִם הִ֜וא בַּהֶרֶת֩ לְבָנָ֨ה בְּע֣וֹר בְּשָׂר֗וֹ אֵין מַרְאֶ֣הָ וְעָמֹק֙ מִן הָע֔וֹר לֹא הָפַ֣ךְ;לָבָ֑ן וּשְׂעָרָ֖ה וְהִסְגִּ֧יר הַכֹּהֵ֛ן הַנֶּ֖גַע שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים

اللاويين 13: 10 Lev.13.10

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا فِي الْجِلْدِ نَاتِئٌ أَبْيَضُ، قَدْ صَيَّرَ الشَّعْرَ أَبْيَضَ، وَفِي النَّاتِئِ وَضَحٌ مِنْ لَحْمٍ حَيٍّ،

וְרָאָ֣ה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֤ה בָּע֔וֹר שְׂאֵת לְבָנָה֙ וְהִ֕יא הָפְכָ֖ה שֵׂעָ֣ר לָבָ֑ן בַּשְׂאֵֽת וּמִֽחְיַ֛ת בָּשָׂ֥ר חַ֖י

اللاويين 13: 11 Lev.13.11

فَهُوَ بَرَصٌ مُزْمِنٌ فِي جِلْدِ جَسَدِهِ. فَيَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِنَجَاسَتِهِ. لاَ يَحْجُزُهُ لأَنَّهُ نَجِسٌ.

הִוא֙ צָרַ֨עַת נוֹשֶׁ֤נֶת בְּע֣וֹר בְּשָׂר֔וֹ וְטִמְּא֖וֹ;הַכֹּהֵ֑ן לֹ֣א יַסְגִּרֶ֔נּוּ כִּ֥י טָמֵ֖א

اللاويين 13: 13 Lev.13.13

وَرَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا الْبَرَصُ قَدْ غَطَّى كُلَّ جِسْمِهِ، يَحْكُمُ بِطَهَارَةِ الْمَضْرُوبِ. كُلُّهُ قَدِ ابْيَضَّ. إِنَّهُ طَاهِرٌ.

וְרָאָ֣ה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֨ה הַצָּרַ֙עַת֙ כִסְּתָ֤ה כָּל בְּשָׂר֔וֹ וְטִהַ֖ר הַנָּ֑גַע כֻּלּ֛וֹ הָפַ֥ךְ;לָבָ֖ן הֽוּא טָה֥וֹר

اللاويين 13: 14 Lev.13.14

لكِنْ يَوْمَ يُرَى فِيهِ لَحْمٌ حَيٌّ يَكُونُ نَجِسًا.

וּבְי֨וֹם הֵרָא֥וֹת בּ֛וֹ בָּשָׂ֥ר חַ֖י יִטְמָֽא

اللاويين 13: 15 Lev.13.15

فَمَتَى رَأَى الْكَاهِنُ اللَّحْمَ الْحَيَّ يَحْكُمُ بِنَجَاسَتِهِ. اللَّحْمُ الْحَيُّ نَجِسٌ. إِنَّهُ بَرَصٌ.

וְרָאָ֧ה הַכֹּהֵ֛ן הַבָּשָׂ֥ר הַחַ֖י וְטִמְּא֑וֹ הַבָּשָׂ֥ר הַחַ֛י טָמֵ֥א ה֖וּא צָרַ֥עַת

اللاويين 13: 15 Lev.13.15

فَمَتَى رَأَى الْكَاهِنُ اللَّحْمَ الْحَيَّ يَحْكُمُ بِنَجَاسَتِهِ. اللَّحْمُ الْحَيُّ نَجِسٌ. إِنَّهُ بَرَصٌ.

וְרָאָ֧ה הַכֹּהֵ֛ן הַבָּשָׂ֥ר הַחַ֖י וְטִמְּא֑וֹ הַבָּשָׂ֥ר הַחַ֛י טָמֵ֥א ה֖וּא צָרַ֥עַת

اللاويين 13: 16 Lev.13.16

ثُمَّ إِنْ عَادَ اللَّحْمُ الْحَيُّ وَابْيَضَّ يَأْتِي إِلَى الْكَاهِنِ.

א֣וֹ כִ֥י יָשׁ֛וּב הַבָּשָׂ֥ר הַחַ֖י וְנֶהְפַּ֣ךְ;לְלָבָ֑ן וּבָ֖א אֶל הַכֹּהֵֽן

اللاويين 13: 18 Lev.13.18

وَإِذَا كَانَ الْجِسْمُ فِي جِلْدِهِ دُمَّلَةٌ قَدْ بَرِئَتْ،

כִּֽי יִהְיֶ֥ה וּבָשָׂ֕ר בֽוֹ בְעֹר֖וֹ שְׁחִ֑ין וְנִרְפָּֽא

اللاويين 13: 24 Lev.13.24

أَوْ إِذَا كَانَ الْجِسْمُ فِي جِلْدِهِ كَيُّ نَارٍ، وَكَانَ حَيُّ الْكَيِّ لُمْعَةً بَيْضَاءَ ضَارِبَةً إِلَى الْحُمْرَةِ أَوْ بَيْضَاءَ،

א֣וֹ כִּֽי יִהְיֶ֥ה בָשָׂ֔ר בְעֹר֖וֹ מִכְוַת אֵ֑שׁ וְֽהָיְתָ֞ה מִֽחְיַ֣ת הַמִּכְוָ֗ה בַּהֶ֛רֶת לְבָנָ֥ה אֲדַמְדֶּ֖מֶת א֥וֹ לְבָנָֽה

اللاويين 13: 38 Lev.13.38

وَإِذَا كَانَ رَجُلٌ أَوِ امْرَأَةٌ فِي جِلْدِ جَسَدِهِ لُمَعٌ، لُمَعٌ بِيضٌ،

כִּֽי יִהְיֶ֥ה וְאִישׁ֙ אֽוֹ אִשָּׁ֔ה בְעוֹר בְּשָׂרָ֖ם בֶּהָרֹ֑ת בֶּהָרֹ֖ת לְבָנֹֽת

اللاويين 13: 39 Lev.13.39

وَرَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا فِي جِلْدِ جَسَدِهِ لُمَعٌ كَامِدَةُ اللَّوْنِ بَيْضَاءُ، فَذلِكَ بَهَقٌ قَدْ أَفْرَخَ فِي الْجِلْدِ. إِنَّهُ طَاهِرٌ.

וְרָאָ֣ה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֧ה בְעוֹר בְּשָׂרָ֛ם בֶּהָרֹ֖ת כֵּה֣וֹת לְבָנֹ֑ת ה֛וּא בֹּ֥הַק פָּרַ֥ח בָּע֖וֹר הֽוּא טָה֥וֹר

اللاويين 13: 43 Lev.13.43

فَإِنْ رَآهُ الْكَاهِنُ وَإِذَا نَاتِئُ الضَّرْبَةِ أَبْيَضُ ضَارِبٌ إِلَى الْحُمْرَةِ فِي قَرَعَتِهِ أَوْ فِي صَلْعَتِهِ، كَمَنْظَرِ الْبَرَصِ فِي جِلْدِ الْجَسَدِ،

וְרָאָ֨ה;אֹת֜וֹ הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֤ה שְׂאֵת הַנֶּ֙גַע֙ לְבָנָ֣ה אֲדַמְדֶּ֔מֶת בְּקָרַחְתּ֖וֹ א֣וֹ בְגַבַּחְתּ֑וֹ כְּמַרְאֵ֥ה צָרַ֖עַת ע֥וֹר בָּשָֽׂר

اللاويين 14: 9 Lev.14.9

وَفِي الْيَوْمِ السَّابعِ يَحْلِقُ كُلَّ شَعْرِهِ: رَأْسَهُ وَلِحْيَتَهُ وَحَوَاجِبَ عَيْنَيْهِ وَجَمِيعَ شَعْرِهِ يَحْلِقُ. وَيَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ فَيَطْهُرُ.

וְהָיָה֩ בַיּ֨וֹם הַשְּׁבִיעִ֜י יְגַלַּ֣ח כָּל שְׂעָר֗וֹ רֹאשׁ֤וֹ זְקָנוֹ֙ גַּבֹּ֣ת עֵינָ֔יו כָּל שְׂעָר֖וֹ יְגַלֵּ֑חַ וְכִבֶּ֣ס בְּגָדָ֗יו וְרָחַ֧ץ בְּשָׂר֛וֹ בַּמַּ֖יִם וְטָהֵֽר

اللاويين 15: 2 Lev.15.2

كَلِّمَا بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُولاَ لَهُمْ: كُلُّ رَجُلٍ يَكُونُ لَهُ سَيْلٌ مِنْ لَحْمِهِ، فَسَيْلُهُ نَجِسٌ.

דַּבְּרוּ֙ אֶל;בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַאֲמַרְתֶּ֖ם אֲלֵהֶ֑ם אִ֣ישׁ;אִ֗ישׁ כִּ֤י;יִהְיֶה֙ זָ֣ב מִבְּשָׂר֔וֹ זוֹב֖וֹ טָמֵ֥א

اللاويين 15: 3 Lev.15.3

وَهذِهِ تَكُونُ نَجَاسَتُهُ بِسَيْلِهِ: إِنْ كَانَ لَحْمُهُ يَبْصُقُ سَيْلَهُ، أَوْ يَحْتَبِسُ لَحْمُهُ عَنْ سَيْلِهِ، فَذلِكَ نَجَاسَتُهُ.

וְזֹ֛את תִּהְיֶ֥ה טֻמְאָת֖וֹ בְּזוֹב֑וֹ בְּשָׂר֞וֹ רָ֣ר זוֹב֗וֹ אֽוֹ הֶחְתִּ֤ים בְּשָׂרוֹ֙ מִזּוֹב֔וֹ הִֽוא טֻמְאָת֖וֹ

اللاويين 15: 3 Lev.15.3

وَهذِهِ تَكُونُ نَجَاسَتُهُ بِسَيْلِهِ: إِنْ كَانَ لَحْمُهُ يَبْصُقُ سَيْلَهُ، أَوْ يَحْتَبِسُ لَحْمُهُ عَنْ سَيْلِهِ، فَذلِكَ نَجَاسَتُهُ.

וְזֹ֛את תִּהְיֶ֥ה טֻמְאָת֖וֹ בְּזוֹב֑וֹ בְּשָׂר֞וֹ רָ֣ר זוֹב֗וֹ אֽוֹ הֶחְתִּ֤ים בְּשָׂרוֹ֙ מִזּוֹב֔וֹ הִֽוא טֻמְאָת֖וֹ

اللاويين 15: 7 Lev.15.7

وَمَنْ مَسَّ لَحْمَ ذِي السَّيْلِ يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְהַנֹּגֵ֖עַ בִּבְשַׂ֣ר הַזָּ֑ב יְכַבֵּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 15: 13 Lev.15.13

وَإِذَا طَهُرَ ذُو السَّيْلِ مِنْ سَيْلِهِ، يُحْسَبُ لَهُ سَبْعَةُ أَيَّامٍ لِطُهْرِهِ، وَيَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ حَيٍّ فَيَطْهُرُ.

וְכִֽי יִטְהַ֤ר הַזָּב֙ מִזּוֹב֔וֹ וְסָ֨פַר ל֜וֹ שִׁבְעַ֥ת יָמִ֛ים לְטָהֳרָת֖וֹ וְכִבֶּ֣ס בְּגָדָ֑יו וְרָחַ֧ץ בְּשָׂר֛וֹ בְּמַ֥יִם חַיִּ֖ים וְטָהֵֽר

اللاويين 15: 16 Lev.15.16

وَإِذَا حَدَثَ مِنْ رَجُلٍ اضْطِجَاعُ زَرْعٍ، يَرْحَضُ كُلَّ جَسَدِهِ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

כִּֽי תֵצֵ֥א מִמֶּ֖נּוּ וְאִ֕ישׁ שִׁכְבַת זָ֑רַע וְרָחַ֥ץ כָּל בְּשָׂר֖וֹ בַּמַּ֛יִם וְטָמֵ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 15: 19 Lev.15.19

وَإِذَا كَانَتِ امْرَأَةٌ لَهَا سَيْلٌ، وَكَانَ سَيْلُهَا دَمًا فِي لَحْمِهَا، فَسَبْعَةَ أَيَّامٍ تَكُونُ فِي طَمْثِهَا. وَكُلُّ مَنْ مَسَّهَا يَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

כִּֽי תִהְיֶ֣ה וְאִשָּׁה֙ זָבָ֔ה יִהְיֶ֥ה זֹבָ֖הּ דָּ֛ם בִּבְשָׂרָ֑הּ שִׁבְעַ֤ת יָמִים֙ תִּהְיֶ֣ה בְנִדָּתָ֔הּ וְכָל הַנֹּגֵ֥עַ;בָּ֖הּ יִטְמָ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 16: 4 Lev.16.4

يَلْبَسُ قَمِيصَ كَتَّانٍ مُقَدَّسًا، وَتَكُونُ سَرَاوِيلُ كَتَّانٍ عَلَى جَسَدِهِ، وَيَتَنَطَّقُ بِمِنْطَقَةِ كَتَّانٍ، وَيَتَعَمَّمُ بِعِمَامَةِ كَتَّانٍ. إِنَّهَا ثِيَابٌ مُقَدَّسَةٌ. فَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ وَيَلْبَسُهَا.

יִלְבָּ֗שׁ כְּתֹֽנֶת בַּ֨ד קֹ֜דֶשׁ יִהְי֣וּ וּמִֽכְנְסֵי בַד֮ עַל בְּשָׂרוֹ֒ יַחְגֹּ֔ר וּבְאַבְנֵ֥ט בַּד֙ יִצְנֹ֑ף וּבְמִצְנֶ֥פֶת בַּ֖ד הֵ֔ם בִּגְדֵי קֹ֣דֶשׁ וְרָחַ֥ץ בְּשָׂר֖וֹ בַּמַּ֛יִם וּלְבֵשָֽׁם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (269 آية)