שָׁפָן (H8227) - shâphân | معجم سترونغ العبري

وَالْوَبْرَ، لأَنَّهُ يَجْتَرُّ لكِنَّهُ لاَ يَشُقُّ ظِلْفًا، فَهُوَ نَجِسٌ لَكُمْ.

הַשָּׁפָ֗ן כִּֽי גֵרָה֙;מַעֲלֵ֤ה לֹ֣א יַפְרִ֑יס וּפַרְסָ֖ה ה֔וּא טָמֵ֥א לָכֶֽם

إِلاَّ هذِهِ فَلاَ تَأْكُلُوهَا، مِمَّا يَجْتَرُّ وَمِمَّا يَشُقُّ الظِّلْفَ الْمُنْقَسِمَ: الْجَمَلُ وَالأَرْنَبُ وَالْوَبْرُ، لأَنَّهَا تَجْتَرُّ لكِنَّهَا لاَ تَشُقُّ ظِلْفًا، فَهِيَ نَجِسَةٌ لَكُمْ.

אַ֣ךְ זֶ֞ה לֹ֤א תֹֽאכְלוּ֙ מִמַּֽעֲלֵ֣י;הַגֵּרָ֔ה וּמִמַּפְרִיסֵ֥י הַפַּרְסָ֖ה הַשְּׁסוּעָ֑ה הַ֠גָּמָל הָאַרְנֶ֨בֶת הַשָּׁפָ֜ן כִּֽי;הֵ֗מָּה מַעֲלֵ֧ה;גֵרָ֣ה לֹ֣א הִפְרִ֔יסוּ וּפַרְסָה֙ הֵ֖ם טְמֵאִ֥ים לָכֶֽם

الملوك الثاني 22: 3 2Ki.22.3

وَفِي السَّنَةِ الثَّامِنَةَ عَشَرَةَ لِلْمَلِكِ يُوشِيَّا أَرْسَلَ الْمَلِكُ شَافَانَ بْنَ أَصَلْيَا بْنِ مَشُلاَّمَ الْكَاتِبَ إِلَى بَيْتِ الرَّبِّ قَائِلاً:

וַיְהִ֗י שָׁנָ֔ה בִּשְׁמֹנֶ֤ה עֶשְׂרֵה֙ לַמֶּ֖לֶךְ יֹאשִׁיָּ֑הוּ שָׁלַ֣ח הַ֠מֶּלֶךְ שָׁפָ֨ן בֶּן אֲצַלְיָ֤הוּ בֶן מְשֻׁלָּם֙ הַסֹּפֵ֔ר בֵּ֥ית יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר

الملوك الثاني 22: 9 2Ki.22.9

وَجَاءَ شَافَانُ الْكَاتِبُ إِلَى الْمَلِكِ وَرَدَّ عَلَى الْمَلِكِ جَوَابًا وَقَالَ: قَدْ أَفْرَغَ عَبِيدُكَ الْفِضَّةَ الْمَوْجُودَةَ فِي الْبَيْتِ وَدَفَعُوهَا إِلَى يَدِ عَامِلِي الشُّغْلِ وُكَلاَءِ بَيْتِ الرَّبِّ.

וַיָּבֹ֞א שָׁפָ֤ן הַסֹּפֵר֙ אֶל הַמֶּ֔לֶךְ וַיָּ֥שֶׁב הַמֶּ֖לֶךְ דָּבָ֑ר וַיֹּ֗אמֶר הִתִּ֤יכוּ עֲבָדֶ֙יךָ֙ הַכֶּ֙סֶף֙ הַנִּמְצָ֣א בַבַּ֔יִת וַֽיִּתְּנֻ֗הוּ עַל יַד֙ עֹשֵׂ֣י הַמְּלָאכָ֔ה הַמֻּפְקָדִ֖ים בֵּ֥ית יְהוָֽה

الملوك الثاني 22: 10 2Ki.22.10

وَأَخْبَرَ شَافَانُ الْكَاتِبُ الْمَلِكَ قَائِلاً: قَدْ أَعْطَانِي حِلْقِيَّا الْكَاهِنُ سِفْرًا. وَقَرَأَهُ شَافَانُ أَمَامَ الْمَلِكِ.

וַיַּגֵּ֞ד שָׁפָ֤ן הַסֹּפֵר֙ לַמֶּ֣לֶךְ לֵאמֹ֔ר נָ֣תַן;לִ֔י חִלְקִיָּ֖ה הַכֹּהֵ֑ן סֵ֚פֶר וַיִּקְרָאֵ֥הוּ שָׁפָ֖ן לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ

الملوك الثاني 22: 10 2Ki.22.10

وَأَخْبَرَ شَافَانُ الْكَاتِبُ الْمَلِكَ قَائِلاً: قَدْ أَعْطَانِي حِلْقِيَّا الْكَاهِنُ سِفْرًا. وَقَرَأَهُ شَافَانُ أَمَامَ الْمَلِكِ.

וַיַּגֵּ֞ד שָׁפָ֤ן הַסֹּפֵר֙ לַמֶּ֣לֶךְ לֵאמֹ֔ר נָ֣תַן;לִ֔י חִלְקִיָּ֖ה הַכֹּהֵ֑ן סֵ֚פֶר וַיִּקְרָאֵ֥הוּ שָׁפָ֖ן לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ

الملوك الثاني 22: 12 2Ki.22.12

وَأَمَرَ الْمَلِكُ حِلْقِيَّا الْكَاهِنَ وَأَخِيقَامَ بْنَ شَافَانَ وَعَكْبُورَ بْنَ مِيخَا وَشَافَانَ الْكَاتِبَ وَعَسَايَا عَبْدَ الْمَلِكِ قَائِلاً:

וַיְצַ֣ו הַמֶּ֡לֶךְ חִלְקִיָּ֣ה הַכֹּהֵ֡ן אֲחִיקָ֣ם בֶּן שָׁ֠פָן עַכְבּ֨וֹר בֶּן מִיכָיָ֜ה שָׁפָ֣ן הַסֹּפֵ֗ר עֲשָׂיָ֥ה עֶֽבֶד הַמֶּ֖לֶךְ לֵאמֹֽר

الملوك الثاني 22: 12 2Ki.22.12

وَأَمَرَ الْمَلِكُ حِلْقِيَّا الْكَاهِنَ وَأَخِيقَامَ بْنَ شَافَانَ وَعَكْبُورَ بْنَ مِيخَا وَشَافَانَ الْكَاتِبَ وَعَسَايَا عَبْدَ الْمَلِكِ قَائِلاً:

וַיְצַ֣ו הַמֶּ֡לֶךְ חִלְקִיָּ֣ה הַכֹּהֵ֡ן אֲחִיקָ֣ם בֶּן שָׁ֠פָן עַכְבּ֨וֹר בֶּן מִיכָיָ֜ה שָׁפָ֣ן הַסֹּפֵ֗ר עֲשָׂיָ֥ה עֶֽבֶד הַמֶּ֖לֶךְ לֵאמֹֽר

الملوك الثاني 22: 14 2Ki.22.14

فَذَهَبَ حِلْقِيَّا الْكَاهِنُ وَأَخِيقَامُ وَعَكْبُورُ وَشَافَانُ وَعَسَايَا إِلَى خَلْدَةَ النَّبِيَّةِ، امْرَأَةِ شَلُّومَ بْنِ تِقْوَةَ بْنِ حَرْحَسَ حَارِسِ الثِّيَابِ. وَهِيَ سَاكِنَةٌ فِي أُورُشَلِيمَ فِي الْقِسْمِ الثَّانِي وَكَلَّمُوهَا.

וַיֵּ֣לֶךְ חִלְקִיָּ֣הוּ הַ֠כֹּהֵן וַאֲחִיקָ֨ם וְעַכְבּ֜וֹר וְשָׁפָ֣ן וַעֲשָׂיָ֗ה אֶל חֻלְדָּ֨ה הַנְּבִיאָ֜ה אֵ֣שֶׁת שַׁלֻּ֣ם בֶּן תִּקְוָ֗ה בֶּן חַרְחַס֙ שֹׁמֵ֣ר הַבְּגָדִ֔ים וְהִ֛יא יֹשֶׁ֥בֶת בִּירוּשָׁלִַ֖ם בַּמִּשְׁנֶ֑ה אֵלֶֽיהָ;וַֽיְדַבְּר֖וּ

الملوك الثاني 25: 22 2Ki.25.22

وَأَمَّا الشَّعْبُ الَّذِي بَقِيَ فِي أَرْضِ يَهُوذَا، الَّذِينَ أَبْقَاهُمْ نَبُوخَذْنَاصَّرُ مَلِكُ بَابِلَ، فَوَكَّلَ عَلَيْهِمْ جَدَلْيَا بْنَ أَخِيقَامَ بْنِ شَافَانَ.

וְהָעָ֗ם הַנִּשְׁאָר֙ בְּאֶ֣רֶץ יְהוּדָ֔ה אֲשֶׁ֣ר הִשְׁאִ֔יר נְבֽוּכַדְנֶאצַּ֖ר מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֑ל וַיַּפְקֵ֣ד עֲלֵיהֶ֔ם גְּדַלְיָ֖הוּ בֶּן אֲחִיקָ֥ם בֶּן שָׁפָֽן

أخبار الأيام الثاني 34: 8 2Ch.34.8

وَفِي السَّنَةِ الثَّامِنَةَ عَشَرَةَ مِنْ مُلْكِهِ بَعْدَ أَنْ طَهَّرَ الأَرْضَ وَالْبَيْتَ، أَرْسَلَ شَافَانَ بْنَ أَصَلْيَا وَمَعَسِيَا رَئِيسَ الْمَدِينَةِ وَيُوآخَ بْنَ يُوآحَازَ الْمُسَجِّلَ لأَجْلِ تَرْمِيمِ بَيْتِ الرَّبِّ إِلهِهِ.

וּבִשְׁנַ֨ת שְׁמוֹנֶ֤ה עֶשְׂרֵה֙ לְמָלְכ֔וֹ לְטַהֵ֥ר הָאָ֖רֶץ וְהַבָּ֑יִת שָׁ֠לַח שָׁפָ֨ן בֶּן אֲצַלְיָ֜הוּ מַעֲשֵׂיָ֣הוּ שַׂר הָעִ֗יר יוֹאָ֤ח בֶּן יֽוֹאָחָז֙ הַמַּזְכִּ֔יר לְחַזֵּ֕ק בֵּ֖ית יְהוָ֥ה אֱלֹהָֽיו

أخبار الأيام الثاني 34: 15 2Ch.34.15

فَأَجَابَ حِلْقِيَا وَقَالَ لِشَافَانَ الْكَاتِبِ: قَدْ وَجَدْتُ سِفْرَ الشَّرِيعَةِ فِي بَيْتِ الرَّبِّ. وَسَلَّمَ حِلْقِيَا السِّفْرَ إِلَى شَافَانَ،

וַיַּ֣עַן חִלְקִיָּ֗הוּ וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל;שָׁפָ֣ן הַסּוֹפֵ֔ר מָצָ֖אתִי סֵ֧פֶר הַתּוֹרָ֛ה בְּבֵ֣ית יְהוָ֑ה וַיִּתֵּ֧ן חִלְקִיָּ֛הוּ הַסֵּ֖פֶר אֶל שָׁפָֽן

أخبار الأيام الثاني 34: 16 2Ch.34.16

فَجَاءَ شَافَانُ بِالسِّفْرِ إِلَى الْمَلِكِ وَرَدَّ إِلَى الْمَلِكِ جَوَابًا قَائِلاً: كُلُّ مَا أُسْلِمَ لِيَدِ عَبِيدِكَ هُمْ يَفْعَلُونَهُ،

וַיָּבֵ֨א שָׁפָ֤ן הַסֵּ֙פֶר֙ אֶל הַמֶּ֔לֶךְ וַיָּ֨שֶׁב;ע֧וֹד הַמֶּ֛לֶךְ דָּבָ֖ר לֵאמֹ֑ר כֹּ֛ל אֲשֶׁר נִתַּ֥ן בְּיַד עֲבָדֶ֖יךָ הֵ֥ם עֹשִֽׂים

أخبار الأيام الثاني 34: 18 2Ch.34.18

وَأَخْبَرَ شَافَانُ الْكَاتِبُ الْمَلِكَ قَائِلاً: قَدْ أَعْطَانِي حِلْقِيَا الْكَاهِنُ سِفْرًا. وَقَرَأَ فِيهِ شَافَانُ أَمَامَ الْمَلِكِ.

וַיַּגֵּ֞ד שָׁפָ֤ן הַסּוֹפֵר֙ לַמֶּ֣לֶךְ לֵאמֹ֔ר נָ֣תַן;לִ֔י חִלְקִיָּ֖הוּ הַכֹּהֵ֑ן סֵ֚פֶר וַיִּקְרָא ב֥וֹ שָׁפָ֖ן לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ

أخبار الأيام الثاني 34: 18 2Ch.34.18

وَأَخْبَرَ شَافَانُ الْكَاتِبُ الْمَلِكَ قَائِلاً: قَدْ أَعْطَانِي حِلْقِيَا الْكَاهِنُ سِفْرًا. وَقَرَأَ فِيهِ شَافَانُ أَمَامَ الْمَلِكِ.

וַיַּגֵּ֞ד שָׁפָ֤ן הַסּוֹפֵר֙ לַמֶּ֣לֶךְ לֵאמֹ֔ר נָ֣תַן;לִ֔י חִלְקִיָּ֖הוּ הַכֹּהֵ֑ן סֵ֚פֶר וַיִּקְרָא ב֥וֹ שָׁפָ֖ן לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ

أخبار الأيام الثاني 34: 20 2Ch.34.20

وَأَمَرَ الْمَلِكُ حِلْقِيَا وَأَخِيقَامَ بْنَ شَافَانَ وَعَبْدُونَ بْنَ مِيخَا وَشَافَانَ الْكَاتِبَ وَعَسَايَا عَبْدَ الْمَلِكِ قَائِلاً:

וַיְצַ֣ו הַמֶּ֡לֶךְ חִלְקִיָּ֡הוּ אֲחִיקָ֣ם בֶּן שָׁ֠פָן עַבְדּ֨וֹן בֶּן מִיכָ֜ה שָׁפָ֣ן הַסּוֹפֵ֗ר עֲשָׂיָ֥ה עֶֽבֶד הַמֶּ֖לֶךְ לֵאמֹֽר

أخبار الأيام الثاني 34: 20 2Ch.34.20

وَأَمَرَ الْمَلِكُ حِلْقِيَا وَأَخِيقَامَ بْنَ شَافَانَ وَعَبْدُونَ بْنَ مِيخَا وَشَافَانَ الْكَاتِبَ وَعَسَايَا عَبْدَ الْمَلِكِ قَائِلاً:

וַיְצַ֣ו הַמֶּ֡לֶךְ חִלְקִיָּ֡הוּ אֲחִיקָ֣ם בֶּן שָׁ֠פָן עַבְדּ֨וֹן בֶּן מִיכָ֜ה שָׁפָ֣ן הַסּוֹפֵ֗ר עֲשָׂיָ֥ה עֶֽבֶד הַמֶּ֖לֶךְ לֵאמֹֽר

المزامير 104: 18 Psa.104.18

الْجِبَالُ الْعَالِيَةُ لِلْوُعُولِ، الصُّخُورُ مَلْجَأٌ لِلْوِبَارِ.

הָרִ֣ים הַ֭גְּבֹהִים לַיְּעֵלִ֑ים סְ֝לָעִ֗ים מַחְסֶ֥ה לַֽשְׁפַנִּֽים

الأمثال 30: 26 Pro.30.26

الْوِبَارُ طَائِفَةٌ ضَعِيفَةٌ، وَلكِنَّهَا تَضَعُ بُيُوتَهَا فِي الصَّخْرِ.

שְׁ֭פַנִּים עַ֣ם עָצ֑וּם לֹא וַיָּשִׂ֖ימוּ בֵּיתָֽם בַסֶּ֣לַע

إرميا 26: 24 Jer.26.24

وَلكِنَّ يَدَ أَخِيقَامَ بْنِ شَافَانَ كَانَتْ مَعَ إِرْمِيَا حَتَّى لاَ يُدْفَعَ لِيَدِ الشَّعْبِ لِيَقْتُلُوهُ.

אַ֗ךְ יַ֚ד אֲחִיקָ֣ם בֶּן שָׁפָ֔ן הָיְתָ֖ה אֶֽת יִרְמְיָ֑הוּ לְבִלְתִּ֛י תֵּת;אֹת֥וֹ בְיַד הָעָ֖ם לַהֲמִיתֽוֹ

إرميا 29: 3 Jer.29.3

بِيَدِ أَلْعَاسَةَ بْنِ شَافَانَ، وَجَمَرْيَا بْنِ حِلْقِيَّا، اللَّذَيْنِ أَرْسَلَهُمَا صِدْقِيَّا مَلِكُ يَهُوذَا إِلَى نَبُوخَذْنَاصَّرَ مَلِكِ بَابِلَ إِلَى بَابِلَ قَائِلاً:

בְּיַד֙ אֶלְעָשָׂ֣ה בֶן שָׁפָ֔ן וּגְמַרְיָ֖ה בֶּן חִלְקִיָּ֑ה אֲשֶׁ֨ר שָׁלַ֜ח צִדְקִיָּ֣ה מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֗ה אֶל נְבוּכַדְנֶאצַּ֛ר מֶ֥לֶךְ בָּבֶ֖ל בָּבֶ֥לָה לֵאמֹֽר

إرميا 36: 10 Jer.36.10

فَقَرَأَ بَارُوخُ فِي السِّفْرِ كَلاَمَ إِرْمِيَا فِي بَيْتِ الرَّبِّ فِي مِخْدَعِ جَمَرْيَا بْنِ شَافَانَ الْكَاتِبِ، فِي الدَّارِ الْعُلْيَا، فِي مَدْخَلِ بَابِ بَيْتِ الرَّبِّ الْجَدِيدِ، فِي آذَانِ كُلِّ الشَّعْبِ.

וַיִּקְרָ֨א בָר֥וּךְ בַּסֵּ֛פֶר דִּבְרֵ֥י יִרְמְיָ֖הוּ בֵּ֣ית יְהוָ֑ה בְּלִשְׁכַּ֡ת גְּמַרְיָהוּ֩ בֶן שָׁפָ֨ן הַסֹּפֵ֜ר בֶּחָצֵ֣ר הָעֶלְי֗וֹן פֶּ֣תַח שַׁ֤עַר בֵּית יְהוָה֙ הֶֽחָדָ֔שׁ בְּאָזְנֵ֖י כָּל הָעָֽם

إرميا 36: 11 Jer.36.11

فَلَمَّا سَمِعَ مِيخَايَا بْنُ جَمَرْيَا بْنِ شَافَانَ كُلَّ كَلاَمِ الرَّبِّ مِنَ السِّفْرِ،

וַ֠יִּשְׁמַ֗ע מִכָ֨יְהוּ בֶן גְּמַרְיָ֧הוּ בֶן שָׁפָ֛ן כָּל דִּבְרֵ֥י יְהוָ֖ה מֵעַ֥ל הַסֵּֽפֶר

إرميا 36: 12 Jer.36.12

نَزَلَ إِلَى بَيْتِ الْمَلِكِ، إِلَى مِخْدَعِ الْكَاتِبِ، وَإِذَا كُلُّ الرُّؤَسَاءِ جُلُوسٌ هُنَاكَ: أَلِيشَامَاعُ الْكَاتِبُ، وَدَلاَيَا بْنُ شِمْعِيَا، وَأَلْنَاثَانُ بْنُ عَكْبُورَ، وَجَمَرْيَا بْنُ شَافَانَ، وَصِدْقِيَّا بْنُ حَنَنِيَّا، وَكُلُّ الرُّؤَسَاءِ.

וַיֵּ֤רֶד בֵּית הַמֶּ֙לֶךְ֙ עַל לִשְׁכַּ֣ת הַסֹּפֵ֔ר וְהִ֨נֵּה כָּל הַשָּׂרִ֖ים יֽוֹשְׁבִ֑ים שָׁ֔ם אֱלִישָׁמָ֣ע הַסֹּפֵ֡ר וּדְלָיָ֣הוּ בֶן שְׁ֠מַעְיָהוּ וְאֶלְנָתָ֨ן בֶּן עַכְבּ֜וֹר וּגְמַרְיָ֧הוּ בֶן שָׁפָ֛ן וְצִדְקִיָּ֥הוּ בֶן חֲנַנְיָ֖הוּ וְכָל הַשָּׂרִֽים

إرميا 39: 14 Jer.39.14

أَرْسَلُوا فَأَخَذُوا إِرْمِيَا مِنْ دَارِ السِّجْنِ وَأَسْلَمُوهُ لِجَدَلْيَا بْنِ أَخِيقَامَ بْنِ شَافَانَ لِيَخْرُجَ بِهِ إِلَى الْبَيْتِ. فَسَكَنَ بَيْنَ الشَّعْبِ.

וַיִּשְׁלְחוּ֩ וַיִּקְח֨וּ יִרְמְיָ֜הוּ מֵחֲצַ֣ר הַמַּטָּרָ֗ה וַיִּתְּנ֤וּ;אֹתוֹ֙ אֶל;גְּדַלְיָ֙הוּ֙ בֶּן אֲחִיקָ֣ם בֶּן שָׁפָ֔ן לְהוֹצִאֵ֖הוּ אֶל הַבָּ֑יִת וַיֵּ֖שֶׁב בְּת֥וֹךְ הָעָֽם

إرميا 40: 5 Jer.40.5

وَإِذْ كَانَ لَمْ يَرْجعْ ارْجعْ إِلَى جَدَلْيَا بْنِ أَخِيقَامَ بْنِ شَافَانَ الَّذِي أَقَامَهُ مَلِكُ بَابِلَ عَلَى مُدُنِ يَهُوذَا، وَأَقِمْ عِنْدَهُ فِي وَسْطِ الشَّعْبِ، وَانْطَلِقْ إِلَى حَيْثُ كَانَ مُسْتَقِيمًا فِي عَيْنَيْكَ أَنْ تَنْطَلِقَ. وَأَعْطَاهُ رَئِيسُ الشُّرَطِ زَادًا وَهَدِيَّةً وَأَطْلَقَهُ.

וְעוֹדֶ֣נּוּ לֹֽא יָשׁ֗וּב וְשֻׁ֡בָה אֶל גְּדַלְיָ֣ה בֶן אֲחִיקָ֣ם בֶּן שָׁפָ֡ן אֲשֶׁר֩ הִפְקִ֨יד מֶֽלֶךְ בָּבֶ֜ל בְּעָרֵ֣י יְהוּדָ֗ה וְשֵׁ֤ב אִתּוֹ֙ בְּת֣וֹךְ הָעָ֔ם לֵ֑ךְ אֶל כָּל הַיָּשָׁ֧ר בְּעֵינֶ֛יךָ לָלֶ֖כֶת וַיִּתֶּן;ל֧וֹ רַב טַבָּחִ֛ים אֲרֻחָ֥ה וּמַשְׂאֵ֖ת וַֽיְשַׁלְּחֵֽהוּ

إرميا 40: 9 Jer.40.9

فَحَلَفَ لَهُمْ جَدَلْيَا بْنُ أَخِيقَامَ بْنِ شَافَانَ وَلِرِجَالِهِمْ قَائِلاً: لاَ تَخَافُوا مِنْ أَنْ تَخْدِمُوا الْكَلْدَانِيِّينَ. اُسْكُنُوا فِي الأَرْضِ، وَاخْدِمُوا مَلِكَ بَابِلَ فَيُحْسَنَ إِلَيْكُمْ.

וַיִּשָּׁבַ֨ע לָהֶ֜ם גְּדַלְיָ֨הוּ בֶן אֲחִיקָ֤ם בֶּן שָׁפָן֙ וּלְאַנְשֵׁיהֶ֣ם לֵאמֹ֔ר אַל תִּֽירְא֖וּ מֵעֲב֣וֹד הַכַּשְׂדִּ֑ים שְׁב֣וּ בָאָ֗רֶץ וְעִבְד֛וּ מֶ֥לֶךְ בָּבֶ֖ל וְיִיטַ֥ב לָכֶֽם

إرميا 40: 11 Jer.40.11

وَكَذلِكَ كُلُّ الْيَهُودِ الَّذِينَ فِي مُوآبَ، وَبَيْنَ بَنِي عَمُّونَ، وَفِي أَدُومَ، وَالَّذِينَ فِي كُلِّ الأَرَاضِي، سَمِعُوا أَنَّ مَلِكَ بَابِلَ قَدْ جَعَلَ بَقِيَّةً لِيَهُوذَا، وَقَدْ أَقَامَ عَلَيْهِمْ جَدَلْيَا بْنَ أَخِيقَامَ بْنِ شَافَانَ،

וְגַ֣ם כָּֽל הַיְּהוּדִ֡ים אֲשֶׁר בְּמוֹאָ֣ב וּבִבְנֵֽי עַמּ֨וֹן וּבֶאֱד֜וֹם וַאֲשֶׁ֤ר בְּכָל הָֽאֲרָצוֹת֙ שָֽׁמְע֔וּ כִּֽי מֶֽלֶךְ בָּבֶ֛ל וְכִי֙ נָתַ֧ן שְׁאֵרִ֖ית לִֽיהוּדָ֑ה הִפְקִ֣יד עֲלֵיהֶ֔ם גְּדַלְיָ֖הוּ בֶּן אֲחִיקָ֥ם בֶּן שָׁפָֽן

إرميا 41: 2 Jer.41.2

فَقَامَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ نَثَنْيَا وَالْعَشَرَةُ الرِّجَالِ الَّذِينَ كَانُوا مَعَهُ وَضَرَبُوا جَدَلْيَا بْنَ أَخِيقَامَ بْنِ شَافَانَ بِالسَّيْفِ فَقَتَلُوهُ، هذَا الَّذِي أَقَامَهُ مَلِكُ بَابِلَ عَلَى الأَرْضِ.

וַיָּקָם֩ יִשְׁמָעֵ֨אל בֶּן נְתַנְיָ֜ה וַעֲשֶׂ֥רֶת הָאֲנָשִׁ֣ים אֲשֶׁר הָי֣וּ אִתּ֗וֹ וַ֠יַּכּוּ גְּדַלְיָ֨הוּ בֶן אֲחִיקָ֧ם בֶּן שָׁפָ֛ן בַּחֶ֖רֶב וַיָּ֣מֶת אֹת֑וֹ אֲשֶׁר הִפְקִ֥יד מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל בָּאָֽרֶץ

إرميا 43: 6 Jer.43.6

الرِّجَالَ وَالنِّسَاءَ وَالأَطْفَالَ وَبَنَاتِ الْمَلِكِ، وَكُلَّ الأَنْفُسِ الَّذِينَ تَرَكَهُمْ نَبُوزَرَادَانُ رَئِيسُ الشُّرَطِ، مَعَ جَدَلْيَا بْنِ أَخِيقَامَ بْنِ شَافَانَ، وَإِرْمِيَا النَّبِيِّ وَبَارُوخَ بْنِ نِيرِيَّا،

הַ֠גְּבָרִים הַנָּשִׁ֣ים הַטַּף֮ בְּנ֣וֹת הַמֶּלֶךְ֒ כָּל הַנֶּ֗פֶשׁ אֲשֶׁ֤ר הִנִּ֙יחַ֙ נְבוּזַרְאֲדָ֣ן רַב טַבָּחִ֔ים אֶת גְּדַלְיָ֖הוּ בֶּן אֲחִיקָ֣ם בֶּן שָׁפָ֑ן יִרְמְיָ֣הוּ הַנָּבִ֔יא בָּר֖וּךְ בֶּן נֵרִיָּֽהוּ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (31 آية)