אַשְׁמָה (H819) - ʼashmâh | معجم سترونغ العبري

اللاويين 4: 3 Lev.4.3

إِنْ كَانَ الْكَاهِنُ الْمَمْسُوحُ يُخْطِئُ لإِثْمِ الشَّعْبِ، يُقَرِّبُ عَنْ خَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ ثَوْرًا ابْنَ بَقَرٍ صَحِيحًا لِلرَّبِّ، ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ.

אִ֣ם הַכֹּהֵ֧ן הַמָּשִׁ֛יחַ יֶחֱטָ֖א לְאַשְׁמַ֣ת הָעָ֑ם וְהִקְרִ֡יב עַ֣ל חַטָּאתוֹ֩ אֲשֶׁ֨ר חָטָ֜א פַּ֣ר בֶּן בָּקָ֥ר תָּמִ֛ים לַיהוָ֖ה לְחַטָּֽאת

اللاويين 6: 5 Lev.6.5

أَوْ كُلَّ مَا حَلَفَ عَلَيْهِ كَاذِبًا. يُعَوِّضُهُ بِرَأْسِهِ، وَيَزِيدُ عَلَيْهِ خُمْسَهُ. إِلَى الَّذِي هُوَ لَهُ يَدْفَعُهُ يَوْمَ ذَبِيحَةِ إِثْمِهِ.

א֠וֹ מִכֹּ֞ל אֲשֶׁר יִשָּׁבַ֣ע עָלָיו֮ לַשֶּׁקֶר֒ וְשִׁלַּ֤ם;אֹתוֹ֙ בְּרֹאשׁ֔וֹ יֹסֵ֣ף עָלָ֑יו וַחֲמִשִׁתָ֖יו לַאֲשֶׁ֨ר ה֥וּא ל֛וֹ יִתְּנֶ֖נּוּ בְּי֥וֹם אַשְׁמָתֽוֹ

اللاويين 6: 7 Lev.6.7

فَيُكَفِّرُ عَنْهُ الْكَاهِنُ أَمَامَ الرَّبِّ، فَيُصْفَحُ عَنْهُ فِي الشَّيْءِ مِنْ كُلِّ مَا فَعَلَهُ مُذْنِبًا بِهِ.

וְכִפֶּ֨ר עָלָ֧יו הַכֹּהֵ֛ן לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה וְנִסְלַ֣ח ל֑וֹ עַל אַחַ֛ת מִכֹּ֥ל אֲשֶֽׁר יַעֲשֶׂ֖ה לְאַשְׁמָ֥ה בָֽהּ

اللاويين 22: 16 Lev.22.16

فَيُحَمِّلُونَهُمْ ذَنْبَ إِثْمٍ بِأَكْلِهِمْ أَقْدَاسَهُمْ. لأَنِّي أَنَا الرَّبُّ مُقَدِّسُهُمْ.

וְהִשִּׂ֤יאוּ;אוֹתָם֙ עֲוֹ֣ן אַשְׁמָ֔ה בְּאָכְלָ֖ם קָדְשֵׁיהֶ֑ם כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדְּשָֽׁם

أخبار الأيام الأول 21: 3 1Ch.21.3

فَقَالَ يُوآبُ: لِيَزِدِ الرَّبُّ عَلَى شَعْبِهِ أَمْثَالَهُمْ مِئَةَ ضِعْفٍ. أَلَيْسُوا جَمِيعًا يَا سَيِّدِي الْمَلِكَ عَبِيدًا لِسَيِّدِي. لِمَاذَا يَطْلُبُ هذَا سَيِّدِي. لِمَاذَا يَكُونُ سَبَبَ إِثْمٍ لإِسْرَائِيلَ.

וַיֹּ֣אמֶר יוֹאָ֗ב יוֹסֵף֩ יְהוָ֨ה עַל עַמּ֤וֹ כָּהֵם֙ מֵאָ֣ה פְעָמִ֔ים הֲלֹא֙ כֻּלָּ֥ם אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ לַעֲבָדִ֑ים לַאדֹנִ֖י לָ֣מָּה יְבַקֵּ֥שׁ זֹאת֙ אֲדֹנִ֔י לָ֛מָּה יִהְיֶ֥ה לְאַשְׁמָ֖ה לְיִשְׂרָאֵֽל

أخبار الأيام الثاني 24: 18 2Ch.24.18

وَتَرَكُوا بَيْتَ الرَّبِّ إِلهِ آبَائِهِمْ وَعَبَدُوا السَّوَارِيَ وَالأَصْنَامَ، فَكَانَ غَضَبٌ عَلَى يَهُوذَا وَأُورُشَلِيمَ لأَجْلِ إِثْمِهِمْ هذَا.

וַיַּֽעַזְב֗וּ בֵּ֤ית יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י אֲבוֹתֵיהֶ֔ם וַיַּֽעַבְד֥וּ הָאֲשֵׁרִ֖ים הָֽעֲצַבִּ֑ים וַֽיְהִי קֶ֗צֶף עַל יְהוּדָה֙ וִיר֣וּשָׁלִַ֔ם בְּאַשְׁמָתָ֖ם זֹֽאת

أخبار الأيام الثاني 28: 10 2Ch.28.10

وَالآنَ أَنْتُمْ عَازِمُونَ عَلَى إِخْضَاعِ بَنِي يَهُوذَا وَأُورُشَلِيمَ عَبِيدًا وَإِمَاءً لَكُمْ. أَمَا عِنْدَكُمْ أَنْتُمْ آثَامٌ لِلرَّبِّ إِلهِكُمْ.

וְ֠עַתָּה אַתֶּ֣ם אֹמְרִ֔ים לִכְבֹּ֛שׁ בְּנֵֽי יְהוּדָ֤ה וִֽירוּשָׁלִַ֙ם֙ לַעֲבָדִ֥ים וְלִשְׁפָח֖וֹת לָכֶ֑ם הֲלֹ֤א;רַק עִמָּכֶ֣ם אַתֶּם֙ אֲשָׁמ֔וֹת לַיהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם

أخبار الأيام الثاني 28: 13 2Ch.28.13

وَقَالُوا لَهُمْ: لاَ تَدْخُلُونَ بِالسَّبْيِ إِلَى هُنَا لأَنَّ عَلَيْنَا إِثْمًا لِلرَّبِّ، وَأَنْتُمْ عَازِمُونَ أَنْ تَزِيدُوا عَلَى خَطَايَانَا وَعَلَى إِثْمِنَا، لأَنَّ لَنَا إِثْمًا كَثِيرًا، وَعَلَى إِسْرَائِيلَ حُمُوُّ غَضَبٍ.

וַיֹּאמְר֣וּ לָהֶ֗ם לֹא תָבִ֤יאוּ הַשִּׁבְיָה֙ הֵ֔נָּה כִּי֩ עָלֵ֙ינוּ֙ לְאַשְׁמַ֨ת יְהוָ֤ה אַתֶּ֣ם אֹמְרִ֔ים לְהֹסִ֥יף עַל חַטֹּאתֵ֖ינוּ וְעַל אַשְׁמָתֵ֑ינוּ כִּֽי לָ֔נוּ אַשְׁמָה֙ רַבָּ֤ה עַל יִשְׂרָאֵֽל וַחֲר֥וֹן אָ֖ף

أخبار الأيام الثاني 28: 13 2Ch.28.13

وَقَالُوا لَهُمْ: لاَ تَدْخُلُونَ بِالسَّبْيِ إِلَى هُنَا لأَنَّ عَلَيْنَا إِثْمًا لِلرَّبِّ، وَأَنْتُمْ عَازِمُونَ أَنْ تَزِيدُوا عَلَى خَطَايَانَا وَعَلَى إِثْمِنَا، لأَنَّ لَنَا إِثْمًا كَثِيرًا، وَعَلَى إِسْرَائِيلَ حُمُوُّ غَضَبٍ.

וַיֹּאמְר֣וּ לָהֶ֗ם לֹא תָבִ֤יאוּ הַשִּׁבְיָה֙ הֵ֔נָּה כִּי֩ עָלֵ֙ינוּ֙ לְאַשְׁמַ֨ת יְהוָ֤ה אַתֶּ֣ם אֹמְרִ֔ים לְהֹסִ֥יף עַל חַטֹּאתֵ֖ינוּ וְעַל אַשְׁמָתֵ֑ינוּ כִּֽי לָ֔נוּ אַשְׁמָה֙ רַבָּ֤ה עַל יִשְׂרָאֵֽל וַחֲר֥וֹן אָ֖ף

أخبار الأيام الثاني 28: 13 2Ch.28.13

وَقَالُوا لَهُمْ: لاَ تَدْخُلُونَ بِالسَّبْيِ إِلَى هُنَا لأَنَّ عَلَيْنَا إِثْمًا لِلرَّبِّ، وَأَنْتُمْ عَازِمُونَ أَنْ تَزِيدُوا عَلَى خَطَايَانَا وَعَلَى إِثْمِنَا، لأَنَّ لَنَا إِثْمًا كَثِيرًا، وَعَلَى إِسْرَائِيلَ حُمُوُّ غَضَبٍ.

וַיֹּאמְר֣וּ לָהֶ֗ם לֹא תָבִ֤יאוּ הַשִּׁבְיָה֙ הֵ֔נָּה כִּי֩ עָלֵ֙ינוּ֙ לְאַשְׁמַ֨ת יְהוָ֤ה אַתֶּ֣ם אֹמְרִ֔ים לְהֹסִ֥יף עַל חַטֹּאתֵ֖ינוּ וְעַל אַשְׁמָתֵ֑ינוּ כִּֽי לָ֔נוּ אַשְׁמָה֙ רַבָּ֤ה עַל יִשְׂרָאֵֽל וַחֲר֥וֹן אָ֖ף

أخبار الأيام الثاني 33: 23 2Ch.33.23

وَلَمْ يَتَوَاضَعْ أَمَامَ الرَّبِّ كَمَا تَوَاضَعَ مَنَسَّى أَبُوهُ، بَلِ ازْدَادَ آمُونُ إِثْمًا.

וְלֹ֤א נִכְנַע֙ מִלִּפְנֵ֣י יְהוָ֔ה כְּהִכָּנַ֖ע מְנַשֶּׁ֣ה אָבִ֑יו כִּ֛י הִרְבָּ֥ה אָמ֖וֹן אַשְׁמָֽה

عزرا 9: 6 Ezr.9.6

وَقُلْتُ: اللّهُمَّ، إِنِّي أَخْجَلُ وَأَخْزَى مِنْ أَنْ أَرْفَعَ يَا إِلهِي وَجْهِي نَحْوَكَ، لأَنَّ ذُنُوبَنَا قَدْ كَثُرَتْ فَوْقَ رُؤُوسِنَا، وَآثَامَنَا تَعَاظَمَتْ إِلَى السَّمَاءِ.

וָאֹמְרָ֗ה אֱלֹהַי֙ בֹּ֣שְׁתִּי וְנִכְלַ֔מְתִּי לְהָרִ֧ים אֱלֹהַ֛י פָּנַ֖י אֵלֶ֑יךָ כִּ֣י עֲוֹנֹתֵ֤ינוּ רָבוּ֙ לְמַ֣עְלָה רֹּ֔אשׁ וְאַשְׁמָתֵ֥נוּ גָדְלָ֖ה עַ֥ד לַשָּׁמָֽיִם

عزرا 9: 7 Ezr.9.7

مُنْذُ أَيَّامِ آبَائِنَا نَحْنُ فِي إِثْمٍ عَظِيمٍ إِلَى هذَا الْيَوْمِ. وَلأَجْلِ ذُنُوبِنَا قَدْ دُفِعْنَا نَحْنُ وَمُلُوكُنَا وَكَهَنَتُنَا لِيَدِ مُلُوكِ الأَرَاضِي لِلسَّيْفِ وَالسَّبْيِ وَالنَّهْبِ وَخِزْيِ الْوُجُوهِ كَهذَا الْيَوْمِ.

מִימֵ֣י אֲבֹתֵ֗ינוּ אֲנַ֙חְנוּ֙ בְּאַשְׁמָ֣ה גְדֹלָ֔ה עַ֖ד הַזֶּ֑ה הַיּ֣וֹם וּבַעֲוֹנֹתֵ֡ינוּ נִתַּ֡נּוּ אֲנַחְנוּ֩ מְלָכֵ֨ינוּ כֹהֲנֵ֜ינוּ בְּיַ֣ד מַלְכֵ֣י הָאֲרָצ֗וֹת בַּחֶ֜רֶב בַּשְּׁבִ֧י וּבַבִּזָּ֛ה וּבְבֹ֥שֶׁת פָּנִ֖ים הַזֶּֽה כְּהַיּ֥וֹם

عزرا 9: 13 Ezr.9.13

وَبَعْدَ كُلِّ مَا جَاءَ عَلَيْنَا لأَجْلِ أَعْمَالِنَا الرَّدِيئَةِ وَآثَامِنَا الْعَظِيمَةِ، لأَنَّكَ قَدْ جَازَيْتَنَا يَا إِلهَنَا أَقَلَّ مِنْ آثَامِنَا وَأَعْطَيْتَنَا نَجَاةً كَهذِهِ،

וְאַֽחֲרֵי֙ כָּל הַבָּ֣א עָלֵ֔ינוּ בְּמַעֲשֵׂ֙ינוּ֙ הָרָעִ֔ים וּבְאַשְׁמָתֵ֖נוּ הַגְּדֹלָ֑ה כִּ֣י חָשַׂ֤כְתָּֽ אַתָּ֣ה;אֱלֹהֵ֗ינוּ לְמַ֙טָּה֙ מֵֽעֲוֹנֵ֔נוּ וְנָתַ֥תָּה;לָּ֛נוּ פְּלֵיטָ֖ה כָּזֹֽאת

عزرا 9: 15 Ezr.9.15

أَيُّهَا الرَّبُّ إِلهَ إِسْرَائِيلَ، أَنْتَ بَارٌّ لأَنَّنَا بَقِينَا نَاجِينَ كَهذَا الْيَوْمِ. هَا نَحْنُ أَمَامَكَ فِي آثَامِنَا، لأَنَّهُ لَيْسَ لَنَا أَنْ نَقِفَ أَمَامَكَ مِنْ أَجْلِ هذَا.

יְהוָ֞ה אֱלֹהֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ אַ֔תָּה צַדִּ֣יק כִּֽי נִשְׁאַ֥רְנוּ פְלֵיטָ֖ה הַזֶּ֑ה כְּהַיּ֣וֹם הִנְנ֤וּ לְפָנֶ֙יךָ֙ בְּאַשְׁמָתֵ֔ינוּ כִּ֣י אֵ֥ין לַעֲמ֛וֹד לְפָנֶ֖יךָ עַל זֹֽאת

عزرا 10: 10 Ezr.10.10

فَقَامَ عَزْرَا الْكَاهِنُ وَقَالَ لَهُمْ: إِنَّكُمْ قَدْ خُنْتُمْ وَاتَّخَذْتُمْ نِسَاءً غَرِيبَةً لِتَزِيدُوا عَلَى إِثْمِ إِسْرَائِيلَ.

וַיָּ֨קָם עֶזְרָ֤א הַכֹּהֵן֙ וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֔ם אַתֶּ֣ם מְעַלְתֶּ֔ם וַתֹּשִׁ֖יבוּ נָשִׁ֣ים נָכְרִיּ֑וֹת לְהוֹסִ֖יף עַל אַשְׁמַ֥ת יִשְׂרָאֵֽל

عزرا 10: 19 Ezr.10.19

وَأَعْطَوْا أَيْدِيَهُمْ لإِخْرَاجِ نِسَائِهِمْ مُقَرِّبِينَ كَبْشَ غَنَمٍ لأَجْلِ إِثْمِهِمْ.

וַיִּתְּנ֥וּ יָדָ֖ם לְהוֹצִ֣יא נְשֵׁיהֶ֑ם וַאֲשֵׁמִ֥ים אֵֽיל צֹ֖אן עַל אַשְׁמָתָֽם

المزامير 69: 5 Psa.69.5

يَا اَللهُ أَنْتَ عَرَفْتَ حَمَاقَتِي، وَذُنُوبِي عَنْكَ لَمْ تَخْفَ.

אֱֽלֹהִ֗ים אַתָּ֣ה יָ֭דַעְתָּ לְאִוַּלְתִּ֑י וְ֝אַשְׁמוֹתַ֗י מִמְּךָ֥ לֹא נִכְחָֽדוּ

عاموس 8: 14 Amo.8.14

الَّذِينَ يَحْلِفُونَ بِذَنْبِ السَّامِرَةِ، وَيَقُولُونَ: حَيٌّ إِلهُكَ يَا دَانُ، وَحَيَّةٌ طَرِيقَةُ بِئْرِ سَبْعٍ. فَيَسْقُطُونَ وَلاَ يَقُومُونَ بَعْدُ.

הַנִּשְׁבָּעִים֙ בְּאַשְׁמַ֣ת שֹֽׁמְר֔וֹן וְאָמְר֗וּ חֵ֤י אֱלֹהֶ֙יךָ֙ דָּ֔ן וְחֵ֖י דֶּ֣רֶךְ בְּאֵֽר שָׁ֑בַע וְנָפְל֖וּ וְלֹא יָק֥וּמוּ עֽוֹד

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (19 آية)