ك
إصحاح
◄ H8084
H8085. shâma
H8086 ►
المعنى المختصر للكلمة
shâma: to hear intelligently (often with implication of attention, obedience, etc.
اللفظ الأصلي שָׁמַע
نوع الكلمة فعل
طريقة النطق shâma (shaw-mah)
تكرار الورود في الكتاب 1147 مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها

a primitive root;

المعنى والشرح المفصل
1 to hear intelligently (often with implication of attention, obedience, etc.
2 causatively, to tell, etc.)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
[idiom] attentively call (gather) together [idiom] carefully [idiom] certainly consent consider be content declare [idiom] diligently discern give ear (cause to, let, make to) hear(-ken, tell) [idiom] indeed listen make (a) noise (be) obedient obey perceive (make a) proclaim(-ation) publish regard report shew (forth) (make a) sound [idiom] surely tell understand whosoever (heareth) witness

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

سَمِعَ 51× فَسَمِعَ 47× اسْمَعُوا 46× وَسَمِعَ 36× يَسْمَعُوا 35×

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

וַיִּשְׁמַ֣ע (22×) שָׁמַ֣ע (19×) שְׁמַ֣ע (19×) וַיִּשְׁמַ֤ע (18×) שִׁמְע֣וּ (16×) שִׁמְע֖וּ (15×) שָׁמְע֖וּ (14×) וַיִּשְׁמַ֥ע (14×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1147 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
أخبار الأيام الثاني 30: 27 2Ch.30.27
وَقَامَ الْكَهَنَةُ اللاَّوِيُّونَ وَبَارَكُوا الشَّعْبَ، فَسُمِعَ صَوْتُهُمْ وَدَخَلَتْ صَلاَتُهُمْ إِلَى مَسْكَنِ قُدْسِهِ إِلَى السَّمَاءِ.
וַיָּקֻ֜מוּ הַכֹּהֲנִ֤ים הַלְוִיִּם֙ וַיְבָרֲכ֣וּ הָעָ֔ם וַיִּשָּׁמַ֖ע בְּקוֹלָ֑ם וַתָּב֧וֹא תְפִלָּתָ֛ם לִמְע֥וֹן קָדְשׁ֖וֹ לַשָּׁמָֽיִם
أخبار الأيام الثاني 33: 13 2Ch.33.13
وَصَلَّى إِلَيْهِ فَاسْتَجَابَ لَهُ وَسَمِعَ تَضَرُّعَهُ، وَرَدَّهُ إِلَى أُورُشَلِيمَ إِلَى مَمْلَكَتِهِ. فَعَلِمَ مَنَسَّى أَنَّ الرَّبَّ هُوَ اللهُ.
וַיִּתְפַּלֵּ֣ל אֵלָ֗יו וַיֵּעָ֤תֶר לוֹ֙ וַיִּשְׁמַ֣ע תְּחִנָּת֔וֹ וַיְשִׁיבֵ֥הוּ יְרוּשָׁלִַ֖ם לְמַלְכוּת֑וֹ וַיֵּ֣דַע מְנַשֶּׁ֔ה כִּ֥י יְהוָ֖ה ה֥וּא הָֽאֱלֹהִֽים
أخبار الأيام الثاني 34: 19 2Ch.34.19
فَلَمَّا سَمِعَ الْمَلِكُ كَلاَمَ الشَّرِيعَةِ مَزَّقَ ثِيَابَهُ،
וַיְהִי֙ כִּשְׁמֹ֣עַ הַמֶּ֔לֶךְ דִּבְרֵ֣י הַתּוֹרָ֑ה וַיִּקְרַ֖ע בְּגָדָֽיו
أخبار الأيام الثاني 34: 26 2Ch.34.26
وَأَمَّا مَلِكُ يَهُوذَا الَّذِي أَرْسَلَكُمْ لِتَسْأَلُوا مِنَ الرَّبِّ، فَهكَذَا تَقُولُونَ لَهُ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ مِنْ جِهَةِ الْكَلاَمِ الَّذِي سَمِعْتَ:
וְאֶל מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֗ה הַשֹּׁלֵ֤חַ;אֶתְכֶם֙ לִדְר֣וֹשׁ בַּֽיהוָ֔ה כֹּ֥ה תֹאמְר֖וּ אֵלָ֑יו כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הַדְּבָרִ֖ים אֲשֶׁ֥ר שָׁמָֽעְתָּ
أخبار الأيام الثاني 34: 27 2Ch.34.27
مِنْ أَجْلِ أَنَّهُ قَدْ رَقَّ قَلْبُكَ، وَتَوَاضَعْتَ أَمَامَ اللهِ حِينَ سَمِعْتَ كَلاَمَهُ عَلَى هذَا الْمَوْضِعِ وَعَلَى سُكَّانِهِ، وَتَوَاضَعْتَ أَمَامِي وَمَزَّقْتَ ثِيَابَكَ وَبَكَيْتَ أَمَامِي يَقُولُ الرَّبُّ، قَدْ سَمِعْتُ أَنَا أَيْضًا.
יַ֠עַן רַךְ לְבָ֨בְךָ֜ וַתִּכָּנַ֣ע מִלִּפְנֵ֣י אֱלֹהִ֗ים בְּשָׁמְעֲךָ֤ דְּבָרָיו֙ עַל הַזֶּה֙ הַמָּק֤וֹם וְעַל יֹ֣שְׁבָ֔יו וַתִּכָּנַ֣ע לְפָנַ֔י וַתִּקְרַ֥ע בְּגָדֶ֖יךָ וַתֵּ֣בְךְּ לְפָנָ֑י נְאֻם יְהוָֽה שָׁמַ֖עְתִּי אֲנִ֥י וְגַם
أخبار الأيام الثاني 34: 27 2Ch.34.27
مِنْ أَجْلِ أَنَّهُ قَدْ رَقَّ قَلْبُكَ، وَتَوَاضَعْتَ أَمَامَ اللهِ حِينَ سَمِعْتَ كَلاَمَهُ عَلَى هذَا الْمَوْضِعِ وَعَلَى سُكَّانِهِ، وَتَوَاضَعْتَ أَمَامِي وَمَزَّقْتَ ثِيَابَكَ وَبَكَيْتَ أَمَامِي يَقُولُ الرَّبُّ، قَدْ سَمِعْتُ أَنَا أَيْضًا.
יַ֠עַן רַךְ לְבָ֨בְךָ֜ וַתִּכָּנַ֣ע מִלִּפְנֵ֣י אֱלֹהִ֗ים בְּשָׁמְעֲךָ֤ דְּבָרָיו֙ עַל הַזֶּה֙ הַמָּק֤וֹם וְעַל יֹ֣שְׁבָ֔יו וַתִּכָּנַ֣ע לְפָנַ֔י וַתִּקְרַ֥ע בְּגָדֶ֖יךָ וַתֵּ֣בְךְּ לְפָנָ֑י נְאֻם יְהוָֽה שָׁמַ֖עְתִּי אֲנִ֥י וְגַם
أخبار الأيام الثاني 35: 22 2Ch.35.22
وَلَمْ يُحَوِّلْ يُوشِيَّا وَجْهَهُ عَنْهُ بَلْ تَنَكَّرَ لِمُقَاتَلَتِهِ، وَلَمْ يَسْمَعْ لِكَلاَمِ نَخُوٍ مِنْ فَمِ اللهِ، بَلْ جَاءَ لِيُحَارِبَ فِي بُقْعَةِ مَجِدُّو.
וְלֹֽא הֵסֵב֩ יֹאשִׁיָּ֨הוּ פָנָ֜יו מִמֶּ֗נּוּ כִּ֤י הִתְחַפֵּ֔שׂ לְהִלָּחֵֽם;בּוֹ֙ וְלֹ֥א שָׁמַ֛ע אֶל;דִּבְרֵ֥י נְכ֖וֹ מִפִּ֣י אֱלֹהִ֑ים וַיָּבֹ֕א לְהִלָּחֵ֖ם בְּבִקְעַ֥ת מְגִדּֽוֹ
عزرا 3: 13 Ezr.3.13
وَلَمْ يَكُنِ الشَّعْبُ يُمَيِّزُ هُتَافَ الْفَرَحِ مِنْ صَوْتِ بُكَاءِ الشَّعْبِ، لأَنَّ الشَّعْبَ كَانَ يَهْتِفُ هُتَافًا عَظِيمًا حَتَّى أَنَّ الصَّوْتَ سُمِعَ مِنْ بُعْدٍ.
וְאֵ֣ין הָעָ֗ם מַכִּירִים֙ ק֚וֹל;תְּרוּעַ֣ת הַשִּׂמְחָ֔ה לְק֖וֹל בְּכִ֣י הָעָ֑ם כִּ֣י הָעָ֗ם מְרִיעִים֙ תְּרוּעָ֣ה גְדוֹלָ֔ה וְהַקּ֥וֹל נִשְׁמַ֖ע עַד לְמֵרָחֽוֹק
عزرا 4: 1 Ezr.4.1
وَلَمَّا سَمِعَ أَعْدَاءُ يَهُوذَا وَبَنْيَامِينَ أَنَّ بَنِي السَّبْيِ يَبْنُونَ هَيْكَلاً لِلرَّبِّ إِلهِ إِسْرَائِيلَ،
וַֽיִּשְׁמְע֔וּ צָרֵ֥י יְהוּדָ֖ה וּבִנְיָמִ֑ן כִּֽי בְנֵ֤י הַגּוֹלָה֙ בּוֹנִ֣ים הֵיכָ֔ל לַיהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
عزرا 9: 3 Ezr.9.3
فَلَمَّا سَمِعْتُ بِهذَا الأَمْرِ مَزَّقْتُ ثِيَابِي وَرِدَائِي وَنَتَّفْتُ شَعْرَ رَأْسِي وَذَقْنِي وَجَلَسْتُ مُتَحَيِّرًا.
וּכְשָׁמְעִי֙ הַזֶּ֔ה הַדָּבָ֣ר קָרַ֥עְתִּי בִּגְדִ֖י וּמְעִילִ֑י וָאֶמְרְטָ֞ה מִשְּׂעַ֤ר רֹאשִׁי֙ וּזְקָנִ֔י וָאֵשְׁבָ֖ה מְשׁוֹמֵֽם
نحميا 1: 4 Neh.1.4
فَلَمَّا سَمِعْتُ هذَا الْكَلاَمَ جَلَسْتُ وَبَكَيْتُ وَنُحْتُ أَيَّامًا، وَصُمْتُ وَصَلَّيْتُ أَمَامَ إِلهِ السَّمَاءِ،
וַיְהִ֞י כְּשָׁמְעִ֣י הָאֵ֗לֶּה הַדְּבָרִ֣ים יָשַׁ֙בְתִּי֙ וָֽאֶבְכֶּ֔ה וָאֶתְאַבְּלָ֖ה יָמִ֑ים צָם֙ וּמִתְפַּלֵּ֔ל לִפְנֵ֖י אֱלֹהֵ֥י הַשָּׁמָֽיִם
نحميا 1: 6 Neh.1.6
لِتَكُنْ أُذْنُكَ مُصْغِيَةً وَعَيْنَاكَ مَفْتُوحَتَيْنِ لِتَسْمَعَ صَلاَةَ عَبْدِكَ الَّذِي يُصَلِّي إِلَيْكَ الآنَ نَهَارًا وَلَيْلاً لأَجْلِ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَبِيدِكَ، وَيَعْتَرِفُ بِخَطَايَا بَنِي إِسْرَائِيلَ الَّتِي أَخْطَأْنَا بِهَا إِلَيْكَ. فَإِنِّي أَنَا وَبَيْتُ أَبِي قَدْ أَخْطَأْنَا.
נָ֣א;תְּהִ֣י אָזְנְךָֽ קַשֶּׁ֣בֶת וְֽעֵינֶ֪יךָ פְתֻוּח֟וֹת לִשְׁמֹ֣עַ תְּפִלַּ֣ת עַבְדְּךָ֡ אֲשֶׁ֣ר אָנֹכִי֩;מִתְפַּלֵּ֨ל לְפָנֶ֤יךָ הַיּוֹם֙ יוֹמָ֣ם וָלַ֔יְלָה עַל בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל עֲבָדֶ֑יךָ וּמִתְוַדֶּ֗ה חַטֹּ֤אות בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֣ר חָטָ֣אנוּ לָ֔ךְ וַאֲנִ֥י וּבֵית אָבִ֖י חָטָֽאנוּ
نحميا 2: 10 Neh.2.10
وَلَمَّا سَمِعَ سَنْبَلَّطُ الْحُورُونِيُّ وَطُوبِيَّا الْعَبْدُ الْعَمُّونِيُّ سَاءَهُمَا مَسَاءَةً عَظِيمَةً، لأَنَّهُ جَاءَ رَجُلٌ يَطْلُبُ خَيْرًا لِبَنِي إِسْرَائِيلَ.
וַיִּשְׁמַ֞ע סַנְבַלַּ֣ט הַחֹרֹנִ֗י וְטֽוֹבִיָּה֙ הָעֶ֣בֶד הָֽעַמֹּנִ֔י וַיֵּ֥רַע;לָהֶ֖ם רָעָ֣ה גְדֹלָ֑ה אֲשֶׁר בָּ֥א אָדָ֔ם לְבַקֵּ֥שׁ טוֹבָ֖ה לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
نحميا 2: 19 Neh.2.19
وَلَمَّا سَمِعَ سَنْبَلَّطُ الْحُورُونِيُّ وَطُوبِيَّا الْعَبْدُ الْعَمُّونِيُّ وَجَشَمٌ الْعَرَبِيُّ هَزَأُوا بِنَا وَاحْتَقَرُونَا، وَقَالُوا: مَا هذَا الأَمْرُ الَّذِي أَنْتُمْ عَامِلُونَ. أَعَلَى الْمَلِكِ تَتَمَرَّدُونَ..
וַיִּשְׁמַע֩ סַנְבַלַּ֨ט הַחֹרֹנִ֜י וְטֹבִיָּ֣ה הָעֶ֣בֶד הָֽעַמּוֹנִ֗י וְגֶ֙שֶׁם֙ הָֽעַרְבִ֔י וַיַּלְעִ֣גוּ לָ֔נוּ וַיִּבְז֖וּ;עָלֵ֑ינוּ וַיֹּאמְר֗וּ מָֽה הַזֶּה֙ הַדָּבָ֤ר אֲשֶׁ֣ר אַתֶּ֣ם עֹשִׂ֔ים הַעַ֥ל הַמֶּ֖לֶךְ אַתֶּ֥ם;מֹרְדִֽים
نحميا 4: 1 Neh.4.1
وَلَمَّا سَمِعَ سَنْبَلَّطُ أَنَّنَا آخِذُونَ فِي بِنَاءِ السُّورِ غَضِبَ وَاغْتَاظَ كَثِيرًا، وَهَزَأَ بِالْيَهُودِ.
וַיְהִ֞י שָׁמַ֣ע סַנְבַלַּ֗ט כִּֽי;אֲנַ֤חְנוּ בוֹנִים֙ הַ֣חוֹמָ֔ה וַיִּ֣חַר;ל֔וֹ וַיִּכְעַ֖ס הַרְבֵּ֑ה וַיַּלְעֵ֖ג עַל;הַיְּהוּדִֽים
نحميا 4: 4 Neh.4.4
اسْمَعْ يَا إِلهَنَا، لأَنَّنَا قَدْ صِرْنَا احْتِقَارًا، وَرُدَّ تَعْيِيرَهُمْ عَلَى رُؤُوسِهِمْ، وَاجْعَلْهُمْ نَهْبًا فِي أَرْضِ السَّبْيِ
שְׁמַ֤ע אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ כִּֽי הָיִ֣ינוּ בוּזָ֔ה וְהָשֵׁ֥ב חֶרְפָּתָ֖ם אֶל רֹאשָׁ֑ם וּתְנֵ֥ם לְבִזָּ֖ה בְּאֶ֥רֶץ שִׁבְיָֽה
نحميا 4: 7 Neh.4.7
وَلَمَّا سَمِعَ سَنْبَلَّطُ وَطُوبِيَّا وَالْعَرَبُ وَالْعَمُّونِيُّونَ وَالأَشْدُودِيُّونَ أَنَّ أَسْوَارَ أُورُشَلِيمَ قَدْ رُمِّمَتْ وَالثُّغَرَ ابْتَدَأَتْ تُسَدُّ، غَضِبُوا جِدًّا.
וַיְהִ֣י;כַאֲשֶׁ֣ר שָׁמַ֣ע סַנְבַלַּ֡ט וְ֠טוֹבִיָּה וְהָעַרְבִ֨ים וְהָעַמֹּנִ֜ים וְהָאַשְׁדּוֹדִ֗ים כִּֽי לְחֹמ֣וֹת יְרוּשָׁלִַ֔ם עָלְתָ֤ה;אֲרוּכָה֙ הַפְּרֻצִ֖ים הֵחֵ֥לּוּ לְהִסָּתֵ֑ם וַיִּ֥חַר;לָהֶ֖ם מְאֹֽד
نحميا 4: 15 Neh.4.15
وَلَمَّا سَمِعَ أَعْدَاؤُنَا أَنَّنَا قَدْ عَرَفْنَا، وَأَبْطَلَ اللهُ مَشُورَتَهُمْ، رَجَعْنَا كُلُّنَا إِلَى السُّورِ كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى شُغْلِهِ.
וַיְהִ֞י שָׁמְע֤וּ אוֹיְבֵ֙ינוּ֙ כִּי נ֣וֹדַֽע;לָ֔נוּ וַיָּ֥פֶר הָאֱלֹהִ֖ים עֲצָתָ֑ם וַנָּ֤שָׁב כֻּלָּ֙נוּ֙ אֶל הַ֣חוֹמָ֔ה אִ֖ישׁ אֶל מְלַאכְתּֽוֹ
نحميا 4: 20 Neh.4.20
فَالْمَكَانُ الَّذِي تَسْمَعُونَ مِنْهُ صَوْتَ الْبُوقِ هُنَاكَ تَجْتَمِعُونَ إِلَيْنَا. إِلهُنَا يُحَارِبُ عَنَّا.
בִּמְק֗וֹם אֲשֶׁ֤ר תִּשְׁמְעוּ֙ ק֣וֹל הַשּׁוֹפָ֔ר שָׁ֖מָּה תִּקָּבְצ֣וּ אֵלֵ֑ינוּ אֱלֹהֵ֖ינוּ יִלָּ֥חֶם לָֽנוּ
نحميا 5: 6 Neh.5.6
فَغَضِبْتُ جِدًّا حِينَ سَمِعْتُ صُرَاخَهُمْ وَهذَا الْكَلاَمَ.
וַיִּ֥חַר;לִ֖י מְאֹ֑ד כַּאֲשֶׁ֤ר שָׁמַ֙עְתִּי֙ זַֽעֲקָתָ֔ם הָאֵֽלֶּה הַדְּבָרִ֥ים
نحميا 6: 1 Neh.6.1
وَلَمَّا سَمِعَ سَنْبَلَّطُ وَطُوبِيَّا وَجَشَمٌ الْعَرَبِيُّ وَبَقِيَّةُ أَعْدَائِنَا أَنِّي قَدْ بَنَيْتُ السُّورَ وَلَمْ تَبْقَ فِيهِ ثُغْرَةٌ، عَلَى أَنِّي لَمْ أَكُنْ إِلَى ذلِكَ الْوَقْتِ قَدْ أَقَمْتُ مَصَارِيعَ لِلأَبْوَابِ،
וַיְהִ֣י;כַאֲשֶׁ֣ר נִשְׁמַ֣ע לְסַנְבַלַּ֣ט וְ֠טוֹבִיָּה וּלְגֶ֨שֶׁם הָֽעַרְבִ֜י וּלְיֶ֣תֶר אֹֽיְבֵ֗ינוּ כִּ֤י בָנִ֙יתִי֙ הַ֣חוֹמָ֔ה וְלֹא נ֥וֹתַר בָּ֖הּ פָּ֑רֶץ גַּ֚ם לֹא עַד הַהִ֔יא הָעֵ֣ת הֶעֱמַ֥דְתִּי דְּלָת֖וֹת בַשְּׁעָרִֽים
نحميا 6: 6 Neh.6.6
قَدْ سُمِعَ بَيْنَ الأُمَمِ، وَجَشَمٌ يَقُولُ: إِنَّكَ أَنْتَ وَالْيَهُودُ تُفَكِّرُونَ أَنْ تَتَمَرَّدُوا، لِذلِكَ أَنْتَ تَبْنِي السُّورَ لِتَكُونَ لَهُمْ مَلِكًا حَسَبَ هذِهِ الأُمُورِ.
נִשְׁמָע֙ בַּגּוֹיִ֤ם וְגַשְׁמ֣וּ אֹמֵ֔ר אַתָּ֤ה וְהַיְּהוּדִים֙ חֹשְׁבִ֣ים לִמְר֔וֹד עַל;כֵּ֛ן אַתָּ֥ה בוֹנֶ֖ה הַחוֹמָ֑ה וְאַתָּ֗ה;הֹוֶ֤ה לָהֶם֙ לְמֶ֔לֶךְ הָאֵֽלֶּה כַּדְּבָרִ֖ים
نحميا 6: 7 Neh.6.7
وَقَدْ أَقَمْتَ أَيْضًا أَنْبِيَاءَ لِيُنَادُوا بِكَ فِي أُورُشَلِيمَ قَائِلِينَ: فِي يَهُوذَا مَلِكٌ. وَالآنَ يُخْبَرُ الْمَلِكُ بِهذَا الْكَلاَمِ. فَهَلُمَّ الآنَ نَتَشَاوَرُ مَعًا.
הֶעֱמַ֣דְתָּ וְגַם נְבִיאִ֡ים לִקְרֹא֩ עָלֶ֨יךָ בִֽירוּשָׁלִַ֜ם לֵאמֹ֗ר בִּֽיהוּדָ֔ה מֶ֚לֶךְ וְעַתָּה֙ יִשָּׁמַ֣ע לַמֶּ֔לֶךְ הָאֵ֑לֶּה כַּדְּבָרִ֣ים לְכָ֔ה וְעַתָּ֣ה וְנִֽוָּעֲצָ֖ה יַחְדָּֽו
نحميا 6: 16 Neh.6.16
وَلَمَّا سَمِعَ كُلُّ أَعْدَائِنَا وَرَأَى جَمِيعُ الأُمَمِ الَّذِينَ حَوَالَيْنَا، سَقَطُوا كَثِيرًا فِي أَعْيُنِ أَنْفُسِهِمْ، وَعَلِمُوا أَنَّهُ مِنْ قِبَلِ إِلهِنَا عُمِلَ هذَا الْعَمَلُ.
וַיְהִ֗י;כַּאֲשֶׁ֤ר שָֽׁמְעוּ֙ כָּל א֣וֹיְבֵ֔ינוּ וַיִּֽרְא֗וּ כָּל הַגּוֹיִם֙ אֲשֶׁ֣ר סְבִֽיבֹתֵ֔ינוּ וַיִּפְּל֥וּ מְאֹ֖ד בְּעֵינֵיהֶ֑ם וַיֵּ֣דְע֔וּ כִּ֚י מֵאֵ֣ת אֱלֹהֵ֔ינוּ נֶעֶשְׂתָ֖ה הַזֹּֽאת הַמְּלָאכָ֥ה
نحميا 8: 2 Neh.8.2
فَأَتَى عَزْرَا الْكَاتِبُ بِالشَّرِيعَةِ أَمَامَ الْجَمَاعَةِ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَكُلِّ فَاهِمٍ مَا يُسْمَعُ، فِي الْيَوْمِ الأَوَّلِ مِنَ الشَّهْرِ السَّابعِ.
וַיָּבִ֣יא עֶזְרָ֣א הַ֠כֹּהֵן הַתּוֹרָ֞ה לִפְנֵ֤י הַקָּהָל֙ מֵאִ֣ישׁ וְעַד;אִשָּׁ֔ה וְכֹ֖ל מֵבִ֣ין לִשְׁמֹ֑עַ בְּי֥וֹם אֶחָ֖ד לַחֹ֥דֶשׁ הַשְּׁבִיעִֽי
نحميا 8: 9 Neh.8.9
وَنَحَمْيَا أَيِ التِّرْشَاثَا، وَعَزْرَا الْكَاهِنُ الْكَاتِبُ، وَٱللَّاَوِيُّونَ الْمُفْهِمُونَ الشَّعْبَ قَالُوا لِجَمِيعِ الشَّعْبِ: هذَا الْيَوْمُ مُقَدَّسٌ لِلرَّبِّ إِلهِكُمْ، لاَ تَنُوحُوا وَلاَ تَبْكُوا. لأَنَّ جَمِيعَ الشَّعْبِ بَكَوْا حِينَ سَمِعُوا كَلاَمَ الشَّرِيعَةِ.
נְחֶמְיָ֣ה ה֣וּא הַתִּרְשָׁ֡תָא וְעֶזְרָ֣א הַכֹּהֵ֣ן הַסֹּפֵ֡ר וְהַלְוִיִּם֩ הַמְּבִינִ֨ים הָעָ֜ם וַיֹּ֣אמֶר לְכָל הָעָ֗ם הַיּ֤וֹם קָדֹֽשׁ;הוּא֙ לַיהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֔ם אַל תִּֽתְאַבְּל֖וּ וְאַל תִּבְכּ֑וּ כִּ֤י כָּל הָעָ֔ם בוֹכִים֙ כְּשָׁמְעָ֖ם דִּבְרֵ֥י הַתּוֹרָֽה
نحميا 8: 15 Neh.8.15
وَأَنْ يُسْمِعُوا وَيُنَادُوا فِي كُلِّ مُدُنِهِمْ وَفِي أُورُشَلِيمَ قَائِلِينَ: اخْرُجُوا إِلَى الْجَبَلِ وَأْتُوا بِأَغْصَانِ زَيْتُونٍ وَأَغْصَانِ زَيْتُونٍ بَرِّيٍّ وَأَغْصَانِ آسٍ وَأَغْصَانِ نَخْل وَأَغْصَانِ أَشْجَارٍ غَبْيَاءَ لِعَمَلِ مَظَالَّ، كَمَا هُوَ مَكْتُوبٌ.
וַאֲשֶׁ֣ר יַשְׁמִ֗יעוּ וְיַעֲבִ֨ירוּ;ק֥וֹל בְּכָל עָרֵיהֶם֮ וּבִירוּשָׁלִַ֣ם לֵאמֹר֒ צְא֣וּ הָהָ֗ר וְהָבִ֙יאוּ֙ עֲלֵי זַ֙יִת֙ וַעֲלֵי עֵ֣ץ;שֶׁ֔מֶן וַעֲלֵ֤י הֲדַס֙ וַעֲלֵ֣י תְמָרִ֔ים וַעֲלֵ֖י עֵ֣ץ עָבֹ֑ת לַעֲשֹׂ֥ת סֻכֹּ֖ת כַּכָּתֽוּב
نحميا 9: 9 Neh.9.9
وَرَأَيْتَ ذُلَّ آبَائِنَا فِي مِصْرَ، وَسَمِعْتَ صُرَاخَهُمْ عِنْدَ بَحْرِ سُوفٍ،
וַתֵּ֛רֶא עֳנִ֥י אֲבֹתֵ֖ינוּ בְּמִצְרָ֑יִם שָׁמַ֖עְתָּ זַעֲקָתָ֥ם עַל יַם סֽוּף
نحميا 9: 16 Neh.9.16
وَلكِنَّهُمْ بَغَوْا هُمْ وَآبَاؤُنَا، وَصَلَّبُوا رِقَابَهُمْ وَلَمْ يَسْمَعُوا لِوَصَايَاكَ،
הֵזִ֑ידוּ וְהֵ֥ם וַאֲבֹתֵ֖ינוּ וַיַּקְשׁוּ֙ עָרְפָּ֔ם וְלֹ֥א שָׁמְע֖וּ אֶל;מִצְוֹתֶֽיךָ
نحميا 9: 17 Neh.9.17
وَأَبَوْا الاسْتِمَاعَ، وَلَمْ يَذْكُرُوا عَجَائِبَكَ الَّتِي صَنَعْتَ مَعَهُمْ، وَصَلَّبُوا رِقَابَهُمْ. وَعِنْدَ تَمَرُّدِهِمْ أَقَامُوا رَئِيسًا لِيَرْجِعُوا إِلَى عُبُودِيَّتِهِمْ. وَأَنْتَ إِلهٌ غَفُورٌ وَحَنَّانٌ وَرَحِيمٌ، طَوِيلُ الرُّوحِ وَكَثِيرُ الرَّحْمَةِ، فَلَمْ تَتْرُكْهُمْ.
וַיְמָאֲנ֣וּ לִשְׁמֹ֗עַ וְלֹא זָכְר֤וּ נִפְלְאֹתֶ֙יךָ֙ אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֣יתָ עִמָּהֶ֔ם וַיַּקְשׁוּ֙ עָרְפָּ֔ם בְּמִרְיָ֑ם וַיִּתְּנוּ רֹ֛אשׁ לָשׁ֥וּב לְעַבְדֻתָ֖ם וְאַתָּה֩ אֱל֨וֹהַּ סְלִיח֜וֹת חַנּ֧וּן וְרַח֛וּם אֶֽרֶךְ;אַפַּ֥יִם וְרַב חֶ֖סֶד וְלֹ֥א עֲזַבְתָּֽם