שְׁבוּת (H7622) - shᵉbûwth | معجم سترونغ العبري

العدد 21: 29 Num.21.29

وَيْلٌ لَكَ يَا مُوآبُ. هَلَكْتِ يَا أُمَّةَ كَمُوشَ. قَدْ صَيَّرَ بَنِيهِ هَارِبِينَ وَبَنَاتِهِ فِي السَّبْيِ لِمَلِكِ الأَمُورِيِّينَ سِيحُونَ.

אוֹי לְךָ֣ מוֹאָ֔ב אָבַ֖דְתָּ עַם כְּמ֑וֹשׁ נָתַ֨ן בָּנָ֤יו פְּלֵיטִם֙ וּבְנֹתָ֣יו בַּשְּׁבִ֔ית לְמֶ֥לֶךְ אֱמֹרִ֖י סִיחֽוֹן

التثنية 30: 3 Deu.30.3

يَرُدُّ الرَّبُّ إِلهُكَ سَبْيَكَ وَيَرْحَمُكَ، وَيَعُودُ فَيَجْمَعُكَ مِنْ جَمِيعِ الشُّعُوبِ الَّذِينَ بَدَّدَكَ إِلَيْهِمِ الرَّبُّ إِلهُكَ.

וְשָׁ֨ב יְהוָ֧ה אֱלֹהֶ֛יךָ שְׁבוּתְךָ֖ וְרִחֲמֶ֑ךָ וְשָׁ֗ב וְקִבֶּצְךָ֙ מִכָּל הָ֣עַמִּ֔ים אֲשֶׁ֧ר הֱפִֽיצְךָ֛ שָֽׁמָּה יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ

أيوب 42: 10 Job.42.10

وَرَدَّ الرَّبُّ سَبْيَ أَيُّوبَ لَمَّا صَلَّى لأَجْلِ أَصْحَابِهِ، وَزَادَ الرَّبُّ عَلَى كُلِّ مَا كَانَ لأَيُّوبَ ضِعْفًا.

שָׁ֚ב וַֽיהוָ֗ה שְׁב֣וּת אִיּ֔וֹב בְּהִֽתְפַּֽלְל֖וֹ בְּעַ֣ד רֵעֵ֑הוּ וַ֧יֹּסֶף יְהוָ֛ה כָּל אֲשֶׁ֥ר לְאִיּ֖וֹב לְמִשְׁנֶֽה

المزامير 14: 7 Psa.14.7

لَيْتَ مِنْ صِهْيَوْنَ خَلاَصَ إِسْرَائِيلَ. عِنْدَ رَدِّ الرَّبِّ سَبْيَ شَعْبِهِ، يَهْتِفُ يَعْقُوبُ، وَيَفْرَحُ إِسْرَائِيلُ.

יִתֵּ֣ן מִ֥י מִצִּיּוֹן֮ יְשׁוּעַ֪ת יִשְׂרָ֫אֵ֥ל בְּשׁ֣וּב יְ֭הוָה שְׁב֣וּת עַמּ֑וֹ יָגֵ֥ל יַ֝עֲקֹ֗ב יִשְׂמַ֥ח יִשְׂרָֽאֵל

المزامير 53: 6 Psa.53.6

لَيْتَ مِنْ صِهْيَوْنَ خَلاَصَ إِسْرَائِيلَ. عِنْدَ رَدِّ اللهِ سَبْيَ شَعْبِهِ، يَهْتِفُ يَعْقُوبُ، وَيَفْرَحُ إِسْرَائِيلُ.

מִ֥י;יִתֵּ֣ן מִצִּיּוֹן֮ יְשֻׁע֪וֹת יִשְׂרָ֫אֵ֥ל בְּשׁ֣וּב אֱ֭לֹהִים שְׁב֣וּת עַמּ֑וֹ יָגֵ֥ל יַ֝עֲקֹ֗ב יִשְׂמַ֥ח יִשְׂרָאֵֽל

المزامير 85: 1 Psa.85.1

لإِمَامِ الْمُغَنِّينَ. لِبَنِي قُورَحَ. مَزْمُورٌ رَضِيتَ يَا رَبُّ عَلَى أَرْضِكَ. أَرْجَعْتَ سَبْيَ يَعْقُوبَ.

לַמְנַצֵּ֬חַ לִבְנֵי קֹ֬רַח מִזְמֽוֹר רָצִ֣יתָ יְהוָ֣ה אַרְצֶ֑ךָ שַׁ֝֗בְתָּ שְׁבִ֣ית יַעֲקֹֽב

المزامير 126: 4 Psa.126.4

ارْدُدْ يَا رَبُّ سَبْيَنَا، مِثْلَ السَّوَاقِي فِي الْجَنُوبِ.

שׁוּבָ֣ה יְ֭הוָה שְׁבִיתֵ֑נוּ כַּאֲפִיקִ֥ים בַּנֶּֽגֶב

إرميا 29: 14 Jer.29.14

فَأُوجَدُ لَكُمْ، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأَرُدُّ سَبْيَكُمْ وَأَجْمَعُكُمْ مِنْ كُلِّ الأُمَمِ وَمِنْ كُلِّ الْمَوَاضِعِ الَّتِي طَرَدْتُكُمْ إِلَيْهَا، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأَرُدُّكُمْ إِلَى الْمَوْضِعِ الَّذِي سَبَيْتُكُمْ مِنْهُ.

וְנִמְצֵ֣אתִי לָכֶם֮ נְאֻם יְהוָה֒ וְשַׁבְתִּ֣י שְׁבוּתְכֶ֗ם וְקִבַּצְתִּ֣י;אֶ֠תְכֶם מִֽכָּל הַגּוֹיִ֞ם וּמִכָּל הַמְּקוֹמ֗וֹת אֲשֶׁ֨ר הִדַּ֧חְתִּי;אֶתְכֶ֛ם שָׁ֖ם נְאֻם יְהוָ֑ה וַהֲשִׁבֹתִ֣י;אֶתְכֶ֔ם אֶל הַ֨מָּק֔וֹם אֲשֶׁר הִגְלֵ֥יתִי;אֶתְכֶ֖ם מִשָּֽׁם

إرميا 30: 3 Jer.30.3

لأَنَّهُ هَا أَيَّامٌ تَأْتِي، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأَرُدُّ سَبْيَ شَعْبِي إِسْرَائِيلَ وَيَهُوذَا، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأُرْجِعُهُمْ إِلَى الأَرْضِ الَّتِي أَعْطَيْتُ آبَاءَهُمْ فَيَمْتَلِكُونَهَا.

כִּ֠י הִנֵּ֨ה יָמִ֤ים בָּאִים֙ נְאֻם יְהוָ֔ה וְ֠שַׁבְתִּי שְׁב֨וּת עַמִּ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל וִֽיהוּדָ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה וַהֲשִׁבֹתִ֗ים אֶל הָאָ֛רֶץ אֲשֶׁר נָתַ֥תִּי לַאֲבוֹתָ֖ם וִֽירֵשֽׁוּהָ

إرميا 30: 18 Jer.30.18

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أَرُدُّ سَبْيَ خِيَامِ يَعْقُوبَ، وَأَرْحَمُ مَسَاكِنَهُ، وَتُبْنَى الْمَدِينَةُ عَلَى تَلِّهَا، وَالْقَصْرُ يُسْكَنُ عَلَى عَادَتِهِ.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנְנִי שָׁב֙ שְׁבוּת֙ אָהֳלֵ֣י יַֽעֲק֔וֹב אֲרַחֵ֑ם וּמִשְׁכְּנֹתָ֖יו וְנִבְנְתָ֥ה עִיר֙ עַל תִּלָּ֔הּ וְאַרְמ֖וֹן יֵשֵֽׁב עַל מִשְׁפָּט֥וֹ

إرميا 31: 23 Jer.31.23

هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: سَيَقُولُونَ بَعْدُ هذِهِ الْكَلِمَةَ فِي أَرْضِ يَهُوذَا وَفِي مُدُنِهَا، عِنْدَمَا أَرُدُّ سَبْيَهُمْ: يُبَارِكُكَ الرَّبُّ يَا مَسْكِنَ الْبِرِّ، يَا أَيُّهَا الْجَبَلُ الْمُقَدَّسُ.

כֹּֽה אָמַ֞ר יְהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל יֹאמְר֞וּ ע֣וֹד הַזֶּ֗ה הַדָּבָ֣ר בְּאֶ֤רֶץ יְהוּדָה֙ וּבְעָרָ֔יו בְּשׁוּבִ֖י שְׁבוּתָ֑ם יְבָרֶכְךָ֧ יְהוָ֛ה נְוֵה צֶ֖דֶק הַ֥ר הַקֹּֽדֶשׁ

إرميا 32: 44 Jer.32.44

يَشْتَرُونَ الْحُقُولَ بِفِضَّةٍ، وَيَكْتُبُونَ ذلِكَ فِي صُكُوكٍ، وَيَخْتِمُونَ وَيُشْهِدُونَ شُهُودًا فِي أَرْضِ بِنْيَامِينَ وَحَوَالَيْ أُورُشَلِيمَ، وَفِي مُدُنِ يَهُوذَا وَمُدُنِ الْجَبَلِ وَمُدُنِ السَّهْلِ وَمُدُنِ الْجَنُوبِ، لأَنِّي أَرُدُّ سَبْيَهُمْ، يَقُولُ الرَّبُّ.

יִקְנ֗וּ שָׂד֞וֹת בַּכֶּ֣סֶף וְכָת֨וֹב בַּסֵּ֥פֶר וְחָתוֹם֮ וְהָעֵ֣ד עֵדִים֒ בְּאֶ֨רֶץ בִּנְיָמִ֜ן וּבִסְבִיבֵ֣י יְרוּשָׁלִַ֗ם וּבְעָרֵ֤י יְהוּדָה֙ וּבְעָרֵ֣י הָהָ֔ר וּבְעָרֵ֥י הַשְּׁפֵלָ֖ה וּבְעָרֵ֣י הַנֶּ֑גֶב כִּֽי אָשִׁ֥יב שְׁבוּתָ֖ם נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 33: 7 Jer.33.7

وَأَرُدُّ سَبْيَ يَهُوذَا وَسَبْيَ إِسْرَائِيلَ وَأَبْنِيهِمْ كَالأَوَّلِ.

וַהֲשִֽׁבֹתִי֙ שְׁב֣וּת יְהוּדָ֔ה שְׁב֣וּת יִשְׂרָאֵ֑ל וּבְנִתִ֖ים כְּבָרִֽאשֹׁנָֽה

إرميا 33: 7 Jer.33.7

وَأَرُدُّ سَبْيَ يَهُوذَا وَسَبْيَ إِسْرَائِيلَ وَأَبْنِيهِمْ كَالأَوَّلِ.

וַהֲשִֽׁבֹתִי֙ שְׁב֣וּת יְהוּדָ֔ה שְׁב֣וּת יִשְׂרָאֵ֑ל וּבְנִתִ֖ים כְּבָרִֽאשֹׁנָֽה

إرميا 33: 11 Jer.33.11

صَوْتُ الطَّرَبِ وَصَوْتُ الْفَرَحِ، صَوْتُ الْعَرِيسِ وَصَوْتُ الْعَرُوسِ، صَوْتُ الْقَائِلِينَ: احْمَدُوا رَبَّ الْجُنُودِ لأَنَّ الرَّبَّ صَالِحٌ، لأَنَّ إِلَى الأَبَدِ رَحْمَتَهُ. الَّذِينَ يَأْتُونَ بِذَبِيحَةِ الشُّكْرِ إِلَى بَيْتِ الرَّبِّ، لأَنِّي أَرُدُّ سَبْيَ الأَرْضِ كَالأَوَّلِ، يَقُولُ الرَّبُّ.

ק֣וֹל שָׂשׂ֞וֹן וְק֣וֹל שִׂמְחָ֗ה ק֣וֹל חָתָן֮ וְק֣וֹל כַּלָּה֒ ק֣וֹל אֹמְרִ֡ים הוֹדוּ֩ יְהוָ֨ה צְבָא֜וֹת כִּֽי יְהוָה֙ ט֤וֹב כִּֽי לְעוֹלָ֣ם חַסְדּ֔וֹ מְבִאִ֥ים תּוֹדָ֖ה בֵּ֣ית יְהוָ֑ה כִּֽי אָשִׁ֧יב שְׁבוּת הָאָ֛רֶץ כְּבָרִאשֹׁנָ֖ה אָמַ֥ר יְהוָֽה

إرميا 33: 26 Jer.33.26

فَإِنِّي أَيْضًا أَرْفُضُ نَسْلَ يَعْقُوبَ وَدَاوُدَ عَبْدِي، فَلاَ آخُذُ مِنْ نَسْلِهِ حُكَّامًا لِنَسْلِ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ، لأَنِّي أَرُدُّ سَبْيَهُمْ وَأَرْحَمُهُمْ.

גַּם אֶמְאַ֗ס זֶ֣רַע יַעֲקוֹב֩ וְדָוִ֨ד עַבְדִּ֜י מִקַּ֤חַת מִזַּרְעוֹ֙ מֹֽשְׁלִ֔ים אֶל;זֶ֥רַע אַבְרָהָ֖ם יִשְׂחָ֣ק וְיַעֲקֹ֑ב כִּֽי אָשִׁ֥יב שְׁבוּתָ֖ם וְרִחַמְתִּֽים

إرميا 48: 47 Jer.48.47

وَلكِنَّنِي أَرُدُّ سَبْيَ مُوآبَ فِي آخِرِ الأَيَّامِ، يَقُولُ الرَّبُّ. إِلَى هُنَا قَضَاءُ مُوآبَ.

וְשַׁבְתִּ֧י שְׁבוּת מוֹאָ֛ב בְּאַחֲרִ֥ית הַיָּמִ֖ים נְאֻם יְהוָ֑ה עַד הֵ֖נָּה מִשְׁפַּ֥ט מוֹאָֽב

إرميا 49: 6 Jer.49.6

ثُمَّ بَعْدَ ذلِكَ أَرُدُّ سَبْيَ بَنِي عَمُّونَ، يَقُولُ الرَّبُّ.

וְאַחֲרֵי כֵ֗ן אָשִׁ֛יב שְׁב֥וּת בְּנֵֽי עַמּ֖וֹן נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 49: 39 Jer.49.39

وَيَكُونُ فِي آخِرِ الأَيَّامِ أَنِّي أَرُدُّ سَبْيَ عِيلاَمَ، يَقُولُ الرَّبُّ.

וְהָיָ֣ה בְּאַחֲרִ֣ית הַיָּמִ֗ים אָשִׁ֛יב שְׁב֥וּת עֵילָ֖ם נְאֻם יְהוָֽה

مراثي إرميا 2: 14 Lam.2.14

أَنْبِيَاؤُكِ رَأَوْا لَكِ كَذِبًا وَبَاطِلاً، وَلَمْ يُعْلِنُوا إِثْمَكِ لِيَرُدُّوا سَبْيَكِ، بَلْ رَأَوْا لَكِ وَحْيًا كَاذِبًا وَطَوَائِحَ.

נְבִיאַ֗יִךְ חָ֤זוּ לָךְ֙ שָׁ֣וְא וְתָפֵ֔ל וְלֹֽא גִלּ֥וּ עֲוֹנֵ֖ךְ לְהָשִׁ֣יב שְׁבוּתֵ֑ךְ וַיֶּ֣חֱזוּ לָ֔ךְ מַשְׂא֥וֹת שָׁ֖וְא וּמַדּוּחִֽים

حزقيال 16: 53 Ezk.16.53