קָרָא (H7121) - qârâʼ | معجم سترونغ العبري

إرميا 3: 19 Jer.3.19

وَأَنَا قُلْتُ: كَيْفَ أَضَعُكِ بَيْنَ الْبَنِينَ، وَأُعْطِيكِ أَرْضًا شَهِيَّةً، مِيرَاثَ مَجْدِ أَمْجَادِ الأُمَمِ. وَقُلْتُ: تَدْعِينَنِي يَا أَبِي، وَمِنْ وَرَائِي لاَ تَرْجِعِينَ.

וְאָנֹכִ֣י אָמַ֗רְתִּי אֵ֚יךְ אֲשִׁיתֵ֣ךְ בַּבָּנִ֔ים וְאֶתֶּן;לָךְ֙ אֶ֣רֶץ חֶמְדָּ֔ה נַחֲלַ֥ת צְבִ֖י צִבְא֣וֹת גּוֹיִ֑ם וָאֹמַ֗ר תִּקְרְאִי;לִ֔י אָבִי֙ וּמֵאַחֲרַ֖י לֹ֥א תָשֽׁוּבִי

إرميا 4: 5 Jer.4.5

أَخْبِرُوا فِي يَهُوذَا، وَسَمِّعُوا فِي أُورُشَلِيمَ، وَقُولُوا: اضْرِبُوا بِالْبُوقِ فِي الأَرْضِ. نَادُوا بِصَوْتٍ عَال وَقُولُوا: اجْتَمِعُوا، فَلْنَدْخُلِ الْمُدُنَ الْحَصِينَةَ.

הַגִּ֣ידוּ בִֽיהוּדָ֗ה הַשְׁמִ֔יעוּ וּבִירוּשָׁלִַ֙ם֙ וְאִמְר֕וּ תִּקְע֥וּ שׁוֹפָ֖ר בָּאָ֑רֶץ קִרְא֤וּ מַלְאוּ֙ וְאִמְר֔וּ הֵאָסְפ֥וּ וְנָב֖וֹאָה אֶל;עָרֵ֥י הַמִּבְצָֽר

إرميا 4: 20 Jer.4.20

بِكَسْرٍ عَلَى كَسْرٍ نُودِيَ، لأَنَّهُ قَدْ خَرِبَتْ كُلُّ الأَرْضِ. بَغْتَةً خَرِبَتْ خِيَامِي، وَشُقَقِي فِي لَحْظَةٍ.

שֶׁ֤בֶר עַל שֶׁ֙בֶר֙ נִקְרָ֔א כִּ֥י שֻׁדְּדָ֖ה כָּל הָאָ֑רֶץ פִּתְאֹם֙ שֻׁדְּד֣וּ אֹהָלַ֔י יְרִיעֹתָֽי רֶ֖גַע

إرميا 6: 30 Jer.6.30

فِضَّةً مَرْفُوضَةً يُدْعَوْنَ. لأَنَّ الرَّبَّ قَدْ رَفَضَهُمْ.

כֶּ֣סֶף נִמְאָ֔ס קָרְא֖וּ כִּֽי יְהוָ֖ה מָאַ֥ס;לָהֶ֑ם

إرميا 7: 2 Jer.7.2

قِفْ فِي بَابِ بَيْتِ الرَّبِّ وَنَادِ هُنَاكَ بِهذِهِ الْكَلِمَةِ وَقُلْ: اِسْمَعُوا كَلِمَةَ الرَّبِّ يَا جَمِيعَ يَهُوذَا الدَّاخِلِينَ فِي هذِهِ الأَبْوَابِ لِتَسْجُدُوا لِلرَّبِّ.

עֲמֹ֗ד בְּשַׁ֙עַר֙ בֵּ֣ית יְהוָ֔ה וְקָרָ֣אתָ שָּׁ֔ם הַזֶּ֑ה הַדָּבָ֖ר וְאָמַרְתָּ֞ שִׁמְע֣וּ דְבַר יְהוָ֗ה כָּל יְהוּדָה֙ הַבָּאִים֙ הָאֵ֔לֶּה בַּשְּׁעָרִ֣ים לְהִֽשְׁתַּחֲוֹ֖ת לַיהוָֽה

إرميا 7: 10 Jer.7.10

ثُمَّ تَأْتُونَ وَتَقِفُونَ أَمَامِي فِي هذَا الْبَيْتِ الَّذِي دُعِيَ بِاسْمِي عَلَيْهِ وَتَقُولُونَ: قَدْ أُنْقِذْنَا. حَتَّى تَعْمَلُوا كُلَّ هذِهِ الرَّجَاسَاتِ.

וּבָאתֶ֞ם וַעֲמַדְתֶּ֣ם לְפָנַ֗י הַזֶּה֙ בַּבַּ֤יִת אֲשֶׁ֣ר נִקְרָא שְׁמִ֣י עָלָ֔יו וַאֲמַרְתֶּ֖ם נִצַּ֑לְנוּ לְמַ֣עַן עֲשׂ֔וֹת כָּל הָאֵֽלֶּה הַתּוֹעֵב֖וֹת

إرميا 7: 11 Jer.7.11

هَلْ صَارَ هذَا الْبَيْتُ الَّذِي دُعِيَ بِاسْمِي عَلَيْهِ مَغَارَةَ لُصُوصٍ فِي أَعْيُنِكُمْ. هأَنَذَا أَيْضًا قَدْ رَأَيْتُ، يَقُولُ الرَّبُّ.

הָיָ֨ה הַזֶּ֛ה הַבַּ֧יִת אֲשֶׁר נִקְרָֽא שְׁמִ֥י עָלָ֖יו הַמְעָרַ֣ת פָּרִצִ֗ים בְּעֵינֵיכֶ֑ם אָנֹכִ֛י;הִנֵּ֥ה גַּ֧ם רָאִ֖יתִי נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 7: 13 Jer.7.13

وَالآنَ مِنْ أَجْلِ عَمَلِكُمْ هذِهِ الأَعْمَالَ، يَقُولُ الرَّبُّ، وَقَدْ كَلَّمْتُكُمْ مُبَكِّرًا وَمُكَلِّمًا فَلَمْ تَسْمَعُوا، وَدَعَوْتُكُمْ فَلَمْ تُجِيبُوا،

וְעַתָּ֗ה יַ֧עַן עֲשׂוֹתְכֶ֛ם הָאֵ֖לֶּה כָּל;הַמַּֽעֲשִׂ֥ים נְאֻם יְהוָ֑ה וָאֲדַבֵּ֨ר;אֲלֵיכֶ֜ם הַשְׁכֵּ֤ם וְדַבֵּר֙ וְלֹ֣א שְׁמַעְתֶּ֔ם וָאֶקְרָ֥א;אֶתְכֶ֖ם וְלֹ֥א עֲנִיתֶֽם

إرميا 7: 14 Jer.7.14

أَصْنَعُ بِالْبَيْتِ الَّذِي دُعِيَ بِاسْمِي عَلَيْهِ الَّذِي أَنْتُمْ مُتَّكِلُونَ عَلَيْهِ، وَبِالْمَوْضِعِ الَّذِي أَعْطَيْتُكُمْ وَآبَاءَكُمْ كَمَا صَنَعْتُ بِشِيلُوهَ.

וְעָשִׂ֜יתִי לַבַּ֣יִת אֲשֶׁ֧ר נִֽקְרָא שְׁמִ֣י עָלָ֗יו אֲשֶׁ֤ר אַתֶּם֙ בֹּטְחִ֣ים בּ֔וֹ וְלַ֨מָּק֔וֹם אֲשֶׁר נָתַ֥תִּי;לָכֶ֖ם וְלַאֲבֽוֹתֵיכֶ֑ם כַּאֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֖יתִי לְשִׁלֽוֹ

إرميا 7: 27 Jer.7.27

فَتُكَلِّمُهُمْ بِكُلِّ هذِهِ الْكَلِمَاتِ وَلاَ يَسْمَعُونَ لَكَ، وَتَدْعُوهُمْ وَلاَ يُجِيبُونَكَ.

וְדִבַּרְתָּ֤;אֲלֵיהֶם֙ כָּל הָאֵ֔לֶּה הַדְּבָרִ֣ים וְלֹ֥א יִשְׁמְע֖וּ אֵלֶ֑יךָ וְקָרָ֥אתָ;אֲלֵיהֶ֖ם וְלֹ֥א יַעֲנֽוּכָה

إرميا 7: 30 Jer.7.30

لأَنَّ بَنِي يَهُوذَا قَدْ عَمِلُوا الشَّرَّ فِي عَيْنَيَّ، يَقُولُ الرَّبُّ. وَضَعُوا مَكْرَهَاتِهِمْ فِي الْبَيْتِ الَّذِي دُعِيَ بِاسْمِي لِيُنَجِّسُوهُ.

כִּֽי בְנֵי יְהוּדָ֥ה עָשׂ֨וּ הָרַ֛ע בְּעֵינַ֖י נְאֻום יְהוָ֑ה שָׂ֣מוּ שִׁקּֽוּצֵיהֶ֗ם בַּבַּ֛יִת אֲשֶׁר נִקְרָא;עָלָ֖יו שְׁמִ֥י לְטַמְּאֽוֹ

إرميا 9: 17 Jer.9.17

هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: تَأَمَّلُوا وَادْعُوا النَّادِبَاتِ فَيَأْتِينَ، وَأَرْسِلُوا إِلَى الْحَكِيمَاتِ فَيُقْبِلْنَ

כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת הִתְבּֽוֹנְנ֛וּ וְקִרְא֥וּ לַמְקוֹנְנ֖וֹת וּתְבוֹאֶ֑ינָה שִׁלְח֖וּ וְאֶל הַחֲכָמ֥וֹת וְתָבֽוֹאנָה

إرميا 10: 25 Jer.10.25

اُسْكُبْ غَضَبَكَ عَلَى الأُمَمِ الَّتِي لَمْ تَعْرِفْكَ، وَعَلَى الْعَشَائِرِ الَّتِي لَمْ تَدْعُ بِاسْمِكَ. لأَنَّهُمْ أَكَلُوا يَعْقُوبَ. أَكَلُوهُ وَأَفْنَوْهُ وَأَخْرَبُوا مَسْكَنَهُ.

שְׁפֹ֣ךְ חֲמָתְךָ֗ עַל הַגּוֹיִם֙ אֲשֶׁ֣ר לֹֽא יְדָע֔וּךָ וְעַל֙ מִשְׁפָּח֔וֹת אֲשֶׁ֥ר לֹ֣א קָרָ֑אוּ בְּשִׁמְךָ֖ כִּֽי אָכְל֣וּ יַעֲקֹ֗ב וַאֲכָלֻ֙הוּ֙ וַיְכַלֻּ֔הוּ הֵשַֽׁמּוּ נָוֵ֖הוּ

إرميا 11: 6 Jer.11.6

فَقَالَ الرَّبُّ لِي: نَادِ بِكُلِّ هذَا الْكَلاَمِ فِي مُدُنِ يَهُوذَا، وَفِي شَوَارِعِ أُورُشَلِيمَ قَائِلاً: اسْمَعُوا كَلاَمَ هذَا الْعَهْدِ وَاعْمَلُوا بِهِ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֵלַ֔י קְרָ֨א כָּל הָאֵ֙לֶּה֙ הַדְּבָרִ֤ים בְּעָרֵ֣י יְהוּדָ֔ה וּבְחֻצ֥וֹת יְרוּשָׁלִַ֖ם לֵאמֹ֑ר שִׁמְע֗וּ דִּבְרֵי֙ הַזֹּ֔את הַבְּרִ֣ית וַעֲשִׂיתֶ֖ם אוֹתָֽם

إرميا 11: 14 Jer.11.14

وَأَنْتَ فَلاَ تُصَلِّ لأَجْلِ هذَا الشَّعْبِ، وَلاَ تَرْفَعْ لأَجْلِهِمْ دُعَاءً وَلاَ صَلاَةً، لأَنِّي لاَ أَسْمَعُ فِي وَقْتِ صُرَاخِهِمْ إِلَيَّ مِنْ قِبَلِ بَلِيَّتِهِمْ.

וְאַתָּ֗ה אַל תִּתְפַּלֵּל֙ בְּעַד הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם וְאַל תִּשָּׂ֥א בַעֲדָ֖ם רִנָּ֣ה וּתְפִלָּ֑ה כִּ֣י אֵינֶ֣נִּי שֹׁמֵ֗עַ בְּעֵ֛ת קָרְאָ֥ם אֵלַ֖י בְּעַ֥ד רָעָתָֽם

إرميا 11: 16 Jer.11.16

زَيْتُونَةً خَضْرَاءَ ذَاتَ ثَمَرٍ جَمِيلِ الصُّورَةِ دَعَا الرَّبُّ اسْمَكِ. بِصَوْتِ ضَجَّةٍ عَظِيمَةٍ أَوْقَدَ نَارًا عَلَيْهَا فَانْكَسَرَتْ أَغْصَانُهَا.

זַ֤יִת רַֽעֲנָן֙ פְרִי יְפֵ֣ה תֹ֔אַר קָרָ֥א יְהוָ֖ה שְׁמֵ֑ךְ לְק֣וֹל הֲמוּלָּ֣ה גְדֹלָ֗ה הִצִּ֥ית אֵשׁ֙ עָלֶ֔יהָ וְרָע֖וּ דָּלִיּוֹתָֽיו

إرميا 12: 6 Jer.12.6

لأَنَّ إِخْوَتَكَ وَبَيْتَ أَبِيكَ قَدْ غَادَرُوكَ هُمْ أَيْضًا. هُمْ أَيْضًا نَادَوْا وَرَاءَكَ بِصَوْتٍ عَال. لاَ تَأْتَمِنْهُمْ إِذَا كَلَّمُوكَ بِالْخَيْرِ.

כִּ֧י;גַם אַחֶ֣יךָ וּבֵית אָבִ֗יךָ בָּ֣גְדוּ;בָ֔ךְ הֵ֙מָּה֙ גַּם הֵ֛מָּה גַּם קָרְא֥וּ אַחֲרֶ֖יךָ מָלֵ֑א אַל תַּאֲמֵ֣ן;בָּ֔ם כִּֽי יְדַבְּר֥וּ;אֵלֶ֖יךָ טוֹבֽוֹת

إرميا 15: 16 Jer.15.16

وُجِدَ كَلاَمُكَ فَأَكَلْتُهُ، فَكَانَ كَلاَمُكَ لِي لِلْفَرَحِ وَلِبَهْجَةِ قَلْبِي، لأَنِّي دُعِيتُ بِاسْمِكَ يَا رَبُّ إِلهَ الْجُنُودِ.

נִמְצְא֤וּ דְבָרֶ֙יךָ֙ וָאֹ֣כְלֵ֔ם וַיְהִ֤י דְבָֽרְךָ֙ לִ֔י לְשָׂשׂ֖וֹן וּלְשִׂמְחַ֣ת לְבָבִ֑י כִּֽי נִקְרָ֤א;עָלַ֔י שִׁמְךָ֙ יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י צְבָאֽוֹת

إرميا 19: 2 Jer.19.2

وَاخْرُجْ إِلَى وَادِي ابْنِ هِنُّومَ الَّذِي عِنْدَ مَدْخَلِ بَابِ الْفَخَّارِ، وَنَادِ هُنَاكَ بِالْكَلِمَاتِ الَّتِي أُكَلِّمُكَ بِهَا.

וְיָצָ֙אתָ֙ אֶל גֵּ֣יא בֶן הִנֹּ֔ם אֲשֶׁ֕ר פֶּ֖תַח שַׁ֣עַר הַֽחַרְסִ֑ית וְקָרָ֣אתָ שָּׁ֔ם הַדְּבָרִ֖ים אֲשֶׁר אֲדַבֵּ֥ר אֵלֶֽיךָ

إرميا 19: 6 Jer.19.6

لِذلِكَ هَا أَيَّامٌ تَأْتِي، يَقُولُ الرَّبُّ، وَلاَ يُدْعَى بَعْدُ هذَا الْمَوْضِعُ تُوفَةَ وَلاَ وَادِي ابْنِ هِنُّومَ، بَلْ وَادِي الْقَتْلِ.

לָכֵ֞ן הִנֵּֽה יָמִ֤ים בָּאִים֙ נְאֻם יְהוָ֔ה וְלֹא יִקָּרֵא֩ ע֛וֹד הַזֶּ֥ה לַמָּק֨וֹם הַתֹּ֖פֶת וְגֵ֣יא בֶן הִנֹּ֑ם כִּ֖י;אִם גֵּ֥יא הַהֲרֵגָֽה

إرميا 20: 3 Jer.20.3

وَكَانَ فِي الْغَدِ أَنَّ فَشْحُورَ أَخْرَجَ إِرْمِيَا مِنَ الْمِقْطَرَةِ. فَقَالَ لَهُ إِرْمِيَا: لَمْ يَدْعُ الرَّبُّ اسْمَكَ فَشْحُورَ، بَلْ مَجُورَ مِسَّابِيبَ،

וַֽיְהִי֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת פַשְׁח֛וּר וַיֹּצֵ֥א יִרְמְיָ֖הוּ מִן הַמַּהְפָּ֑כֶת וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו יִרְמְיָ֗הוּ לֹ֤א קָרָ֤א יְהוָה֙ שְׁמֶ֔ךָ פַשְׁחוּר֙ כִּ֖י;אִם מָג֥וֹר מִסָּבִֽיב

إرميا 20: 8 Jer.20.8

لأَنِّي كُلَّمَا تَكَلَّمْتُ صَرَخْتُ. نَادَيْتُ: ظُلْمٌ وَاغْتِصَابٌ. لأَنَّ كَلِمَةَ الرَّبِّ صَارَتْ لِي لِلْعَارِ وَلِلسُّخْرَةِ كُلَّ النَّهَارِ.

כִּֽי מִדֵּ֤י אֲדַבֵּר֙ אֶזְעָ֔ק אֶקְרָ֑א חָמָ֥ס וָשֹׁ֖ד כִּֽי דְבַר יְהוָ֥ה הָיָ֨ה לִ֛י לְחֶרְפָּ֥ה וּלְקֶ֖לֶס כָּל הַיּֽוֹם

إرميا 23: 6 Jer.23.6

فِي أَيَّامِهِ يُخَلَّصُ يَهُوذَا، وَيَسْكُنُ إِسْرَائِيلُ آمِنًا، وَهذَا هُوَ اسْمُهُ الَّذِي يَدْعُونَهُ بِهِ: الرَّبُّ بِرُّنَا.

בְּיָמָיו֙ תִּוָּשַׁ֣ע יְהוּדָ֔ה יִשְׁכֹּ֣ן וְיִשְׂרָאֵ֖ל לָבֶ֑טַח וְזֶה שְּׁמ֥וֹ אֲֽשֶׁר יִקְרְא֖וֹ יְהוָ֥ה צִדְקֵֽנוּ

إرميا 25: 29 Jer.25.29

لأَنِّي هأَنَذَا أَبْتَدِئُ أُسِيءُ إِلَى الْمَدِينَةِ الَّتِي دُعِيَ اسْمِي عَلَيْهَا، فَهَلْ تَتَبَرَّأُونَ أَنْتُمْ. لاَ تَتَبَرَّأُونَ، لأَنِّي أَنَا أَدْعُو السَّيْفَ عَلَى كُلِّ سُكَّانِ الأَرْضِ، يَقُولُ رَبُّ الْجُنُودِ.

כִּי֩ הִנֵּ֨ה;אָֽנֹכִי֙ מֵחֵ֣ל לְהָרַ֔ע בָעִ֜יר אֲשֶׁ֧ר נִֽקְרָא שְׁמִ֣י עָלֶ֗יהָ הִנָּקֵ֣ה;תִנָּק֑וּ וְאַתֶּ֖ם לֹ֣א תִנָּק֔וּ כִּ֣י אֲנִ֤י קֹרֵא֙ חֶ֗רֶב עַל כָּל יֹשְׁבֵ֣י הָאָ֔רֶץ נְאֻ֖ם יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת

إرميا 25: 29 Jer.25.29

لأَنِّي هأَنَذَا أَبْتَدِئُ أُسِيءُ إِلَى الْمَدِينَةِ الَّتِي دُعِيَ اسْمِي عَلَيْهَا، فَهَلْ تَتَبَرَّأُونَ أَنْتُمْ. لاَ تَتَبَرَّأُونَ، لأَنِّي أَنَا أَدْعُو السَّيْفَ عَلَى كُلِّ سُكَّانِ الأَرْضِ، يَقُولُ رَبُّ الْجُنُودِ.

כִּי֩ הִנֵּ֨ה;אָֽנֹכִי֙ מֵחֵ֣ל לְהָרַ֔ע בָעִ֜יר אֲשֶׁ֧ר נִֽקְרָא שְׁמִ֣י עָלֶ֗יהָ הִנָּקֵ֣ה;תִנָּק֑וּ וְאַתֶּ֖ם לֹ֣א תִנָּק֔וּ כִּ֣י אֲנִ֤י קֹרֵא֙ חֶ֗רֶב עַל כָּל יֹשְׁבֵ֣י הָאָ֔רֶץ נְאֻ֖ם יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת

إرميا 29: 12 Jer.29.12

فَتَدْعُونَنِي وَتَذْهَبُونَ وَتُصَلُّونَ إِلَيَّ فَأَسْمَعُ لَكُمْ.

וּקְרָאתֶ֤ם;אֹתִי֙ וַֽהֲלַכְתֶּ֔ם וְהִתְפַּלַּלְתֶּ֖ם אֵלָ֑י וְשָׁמַעְתִּ֖י אֲלֵיכֶֽם

إرميا 29: 29 Jer.29.29

فَقَرَأَ صَفَنْيَا الْكَاهِنُ هذِهِ الرِّسَالَةَ فِي أُذُنَيْ إِرْمِيَا النَّبِيِّ.

וַיִּקְרָ֛א צְפַנְיָ֥ה הַכֹּהֵ֖ן הַזֶּ֑ה הַסֵּ֣פֶר בְּאָזְנֵ֖י יִרְמְיָ֥הוּ הַנָּבִֽיא

إرميا 30: 17 Jer.30.17

لأَنِّي أَرْفُدُكِ وَأَشْفِيكِ مِنْ جُرُوحِكِ، يَقُولُ الرَّبُّ. لأَنَّهُمْ قَدْ دَعَوْكِ مَنْفِيَّةَ صِهْيَوْنَ الَّتِي لاَ سَائِلَ عَنْهَا.

כִּי֩ אַעֲלֶ֨ה;אֲרֻכָ֥ה;לָ֛ךְ אֶרְפָּאֵ֖ךְ וּמִמַּכּוֹתַ֥יִךְ נְאֻם יְהוָ֑ה כִּ֤י קָ֣רְאוּ;לָ֔ךְ נִדָּחָה֙ צִיּ֣וֹן הִ֔יא אֵ֥ין דֹּרֵ֖שׁ לָֽהּ

إرميا 31: 6 Jer.31.6

لأَنَّهُ يَكُونُ يَوْمٌ يُنَادِي فِيهِ النَّوَاطِيرُ فِي جِبَالِ أَفْرَايِمَ: قُومُوا فَنَصْعَدَ إِلَى صِهْيَوْنَ، إِلَى الرَّبِّ إِلهِنَا.

כִּ֣י יֶשׁ י֔וֹם קָרְא֥וּ נֹצְרִ֖ים בְּהַ֣ר אֶפְרָ֑יִם ק֚וּמוּ וְנַעֲלֶ֣ה צִיּ֔וֹן אֶל יְהוָ֖ה אֱלֹהֵֽינוּ

إرميا 32: 34 Jer.32.34

بَلْ وَضَعُوا مَكْرُهَاتِهِمْ فِي الْبَيْتِ الَّذِي دُعِيَ بِاسْمِي، لِيُنَجِّسُوهُ.

וַיָּשִׂ֣ימוּ שִׁקּֽוּצֵיהֶ֗ם בַּבַּ֛יִת אֲשֶׁר נִקְרָֽא שְׁמִ֥י לְטַמְּאֽוֹ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (726 آية)