קֶבֶר (H6913) - qeber | معجم سترونغ العبري

أَنَا غَرِيبٌ وَنَزِيلٌ عِنْدَكُمْ. أَعْطُونِي مُلْكَ قَبْرٍ مَعَكُمْ لأَدْفِنَ مَيْتِي مِنْ أَمَامِي.

אָנֹכִ֖י גֵּר וְתוֹשָׁ֥ב עִמָּכֶ֑ם תְּנ֨וּ;לִ֤י אֲחֻזַּת קֶ֙בֶר֙ עִמָּכֶ֔ם וְאֶקְבְּרָ֥ה מֵתִ֖י מִלְּפָנָֽי

اِسْمَعْنَا يَا سَيِّدِي. أَنْتَ رَئِيسٌ مِنَ اللهِ بَيْنَنَا. فِي أَفْضَلِ قُبُورِنَا ادْفِنْ مَيْتَكَ، لاَ يَمْنَعُ أَحَدٌ مِنَّا قَبْرَهُ عَنْكَ حَتَّى لاَ تَدْفِنَ مَيْتَكَ.

שְׁמָעֵ֣נוּ אֲדֹנִ֗י אַתָּה֙ נְשִׂ֨יא אֱלֹהִ֤ים בְּתוֹכֵ֔נוּ בְּמִבְחַ֣ר קְבָרֵ֔ינוּ קְבֹ֖ר מֵתֶ֑ךָ יִכְלֶ֥ה אִ֣ישׁ מִמֶּ֔נּוּ קִבְר֛וֹ מִמְּךָ֖ לֹֽא מִקְּבֹ֥ר מֵתֶֽךָ

التكوين 23: 6 Gen.23.6

اِسْمَعْنَا يَا سَيِّدِي. أَنْتَ رَئِيسٌ مِنَ اللهِ بَيْنَنَا. فِي أَفْضَلِ قُبُورِنَا ادْفِنْ مَيْتَكَ، لاَ يَمْنَعُ أَحَدٌ مِنَّا قَبْرَهُ عَنْكَ حَتَّى لاَ تَدْفِنَ مَيْتَكَ.

שְׁמָעֵ֣נוּ אֲדֹנִ֗י אַתָּה֙ נְשִׂ֨יא אֱלֹהִ֤ים בְּתוֹכֵ֔נוּ בְּמִבְחַ֣ר קְבָרֵ֔ינוּ קְבֹ֖ר מֵתֶ֑ךָ יִכְלֶ֥ה אִ֣ישׁ מִמֶּ֔נּוּ קִבְר֛וֹ מִמְּךָ֖ לֹֽא מִקְּבֹ֥ר מֵתֶֽךָ

التكوين 23: 9 Gen.23.9

أَنْ يُعْطِيَنِي مَغَارَةَ الْمَكْفِيلَةِ الَّتِي لَهُ، الَّتِي فِي طَرَفِ حَقْلِهِ. بِثَمَنٍ كَامِل يُعْطِينِي إِيَّاهَا فِي وَسَطِكُمْ مُلْكَ قَبْرٍ.

וְיִתֶּן;לִ֗י מְעָרַ֤ת הַמַּכְפֵּלָה֙ אֲשֶׁר ל֔וֹ אֲשֶׁ֖ר בִּקְצֵ֣ה שָׂדֵ֑הוּ בְּכֶ֨סֶף מָלֵ֜א יִתְּנֶ֥נָּה;לִ֛י בְּתוֹכְכֶ֖ם לַאֲחֻזַּת קָֽבֶר

التكوين 23: 20 Gen.23.20

فَوَجَبَ الْحَقْلُ وَالْمَغَارَةُ الَّتِي فِيهِ لإِبْرَاهِيمَ مُلْكَ قَبْرٍ مِنْ عِنْدِ بَنِي حِثَّ.

וַיָּ֨קָם הַשָּׂדֶ֜ה וְהַמְּעָרָ֧ה אֲשֶׁר בּ֛וֹ לְאַבְרָהָ֖ם לַאֲחֻזַּת קָ֑בֶר מֵאֵ֖ת בְּנֵי חֵֽת

التكوين 49: 30 Gen.49.30

فِي الْمَغَارَةِ الَّتِي فِي حَقْلِ الْمَكْفِيلَةِ، الَّتِي أَمَامَ مَمْرَا فِي أَرْضِ كَنْعَانَ، الَّتِي اشْتَرَاهَا إِبْرَاهِيمُ مَعَ الْحَقْلِ مِنْ عِفْرُونَ الْحِثِّيِّ مُلْكَ قَبْرٍ.

בַּמְּעָרָ֞ה אֲשֶׁ֨ר בִּשְׂדֵ֧ה הַמַּכְפֵּלָ֛ה אֲשֶׁ֥ר פְּנֵי מַמְרֵ֖א בְּאֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן אֲשֶׁר֩ קָנָ֨ה אַבְרָהָ֜ם אֶת הַשָּׂדֶ֗ה מֵאֵ֛ת עֶפְרֹ֥ן הַחִתִּ֖י לַאֲחֻזַּת קָֽבֶר

التكوين 50: 5 Gen.50.5

أَبِي اسْتَحْلَفَنِي قَائِلاً: هَا أَنَا أَمُوتُ. فِي قَبْرِيَ الَّذِي حَفَرْتُ لِنَفْسِي فِي أَرْضِ كَنْعَانَ هُنَاكَ تَدْفِنُنِي، فَالآنَ أَصْعَدُ لأَدْفِنَ أَبِي وَأَرْجِعُ.

אָבִ֞י הִשְׁבִּיעַ֣נִי לֵאמֹ֗ר הִנֵּ֣ה אָנֹכִי֮ מֵת֒ בְּקִבְרִ֗י אֲשֶׁ֨ר כָּרִ֤יתִי לִי֙ בְּאֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן שָׁ֖מָּה תִּקְבְּרֵ֑נִי וְעַתָּ֗ה אֶֽעֱלֶה;נָּ֛א וְאֶקְבְּרָ֥ה אָבִ֖י וְאָשֽׁוּבָה

التكوين 50: 13 Gen.50.13

حَمَلَهُ بَنُوهُ إِلَى أَرْضِ كَنْعَانَ وَدَفَنُوهُ فِي مَغَارَةِ حَقْلِ الْمَكْفِيلَةِ، الَّتِي اشْتَرَاهَا إِبْرَاهِيمُ مَعَ الْحَقْلِ مُلْكَ قَبْرٍ مِنْ عِفْرُونَ الْحِثِّيِ أَمَامَ مَمْرَا.

וַיִּשְׂא֨וּ;אֹת֤וֹ בָנָיו֙ אַ֣רְצָה כְּנַ֔עַן וַיִּקְבְּר֣וּ;אֹת֔וֹ בִּמְעָרַ֖ת שְׂדֵ֣ה הַמַּכְפֵּלָ֑ה אֲשֶׁ֣ר קָנָה֩ אַבְרָהָ֨ם הַשָּׂדֶ֜ה לַאֲחֻזַּת קֶ֗בֶר מֵאֵ֛ת עֶפְרֹ֥ן הַחִתִּ֖י עַל;פְּנֵ֥י מַמְרֵֽא

الخروج 14: 11 Exo.14.11

وَقَالُوا لِمُوسَى: هَلْ لأَنَّهُ لَيْسَتْ قُبُورٌ فِي مِصْرَ أَخَذْتَنَا لِنَمُوتَ فِي الْبَرِّيَّةِ. مَاذَا صَنَعْتَ بِنَا حَتَّى أَخْرَجْتَنَا مِنْ مِصْرَ.

וַיֹּאמְרוּ֮ מֹשֶׁה֒ הַֽמִבְּלִ֤י אֵין קְבָרִים֙ בְּמִצְרַ֔יִם לְקַחְתָּ֖נוּ לָמ֣וּת בַּמִּדְבָּ֑ר מַה;זֹּאת֙ עָשִׂ֣יתָ לָּ֔נוּ לְהוֹצִיאָ֖נוּ מִמִּצְרָֽיִם

العدد 19: 16 Num.19.16

وَكُلُّ مَنْ مَسَّ عَلَى وَجْهِ الصَّحْرَاءِ قَتِيلاً بِالسَّيْفِ أَوْ مَيْتًا أَوْ عَظْمَ إِنْسَانٍ أَوْ قَبْرًا، يَكُونُ نَجِسًا سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וְכֹ֨ל אֲשֶׁר יִגַּ֜ע עַל פְּנֵ֣י הַשָּׂדֶ֗ה בַּֽחֲלַל חֶ֙רֶב֙ א֣וֹ בְמֵ֔ת אֽוֹ בְעֶ֥צֶם אָדָ֖ם א֣וֹ בְקָ֑בֶר יִטְמָ֖א שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים

العدد 19: 18 Num.19.18

وَيَأْخُذُ رَجُلٌ طَاهِرٌ زُوفَا وَيَغْمِسُهَا فِي الْمَاءِ وَيَنْضِحُهُ عَلَى الْخَيْمَةِ، وَعَلَى جَمِيعِ الأَمْتِعَةِ وَعَلَى الأَنْفُسِ الَّذِينَ كَانُوا هُنَاكَ، وَعَلَى الَّذِي مَسَّ الْعَظْمَ أَوِ الْقَتِيلَ أَوِ الْمَيْتَ أَوِ الْقَبْرَ.

וְלָקַ֨ח אִ֣ישׁ טָהוֹר֒ אֵז֜וֹב וְטָבַ֣ל בַּמַּיִם֮ וְהִזָּ֤ה עַל הָאֹ֙הֶל֙ וְעַל כָּל הַכֵּלִ֔ים וְעַל הַנְּפָשׁ֖וֹת אֲשֶׁ֣ר הָֽיוּ שָׁ֑ם וְעַל הַנֹּגֵ֗עַ בַּעֶ֙צֶם֙ א֣וֹ בֶֽחָלָ֔ל א֥וֹ בַמֵּ֖ת א֥וֹ בַקָּֽבֶר

القضاة 8: 32 Jdg.8.32

وَمَاتَ جِدْعُونُ بْنُ يُوآشَ بِشَيْبَةٍ صَالِحَةٍ، وَدُفِنَ فِي قَبْرِ يُوآشَ أَبِيهِ فِي عَفْرَةِ أَبِيعَزَرَ.

וַיָּ֛מָת גִּדְע֥וֹן בֶּן יוֹאָ֖שׁ בְּשֵׂיבָ֣ה טוֹבָ֑ה וַיִּקָּבֵ֗ר בְּקֶ֙בֶר֙ יוֹאָ֣שׁ אָבִ֔יו בְּעָפְרָ֖ה אֲבִ֥י;הָֽעֶזְרִֽי

القضاة 16: 31 Jdg.16.31

فَنَزَلَ إِخْوَتُهُ وَكُلُّ بَيْتِ أَبِيهِ وَحَمَلُوهُ وَصَعِدُوا بِهِ وَدَفَنُوهُ بَيْنَ صُرْعَةَ وَأَشْتَأُولَ، فِي قَبْرِ مَنُوحَ أَبِيهِ. وَهُوَ قَضَى لإِسْرَائِيلَ عِشْرِينَ سَنَةً.

וַיֵּרְד֨וּ אֶחָ֜יו וְכָל בֵּ֣ית אָבִיהוּ֮ וַיִּשְׂא֣וּ;אֹתוֹ֒ וַֽיַּעֲל֣וּ וַיִּקְבְּר֣וּ;אוֹת֗וֹ בֵּ֤ין צָרְעָה֙ אֶשְׁתָּאֹ֔ל בְּקֶ֖בֶר מָנ֣וֹחַ אָבִ֑יו וְה֛וּא שָׁפַ֥ט יִשְׂרָאֵ֖ל עֶשְׂרִ֥ים שָׁנָֽה

صموئيل الثاني 2: 32 2Sa.2.32

وَرَفَعُوا عَسَائِيلَ وَدَفَنُوهُ فِي قَبْرِ أَبِيهِ الَّذِي فِي بَيْتِ لَحْمٍ. وَسَارَ يُوآبُ وَرِجَالُهُ اللَّيْلَ كُلَّهُ وَأَصْبَحُوا فِي حَبْرُونَ.

וַיִּשְׂאוּ֙ עֲשָׂהאֵ֔ל וַֽיִּקְבְּרֻ֙הוּ֙ בְּקֶ֣בֶר אָבִ֔יו אֲשֶׁ֖ר בֵּ֣ית;לָ֑חֶם וַיֵּלְכ֣וּ יוֹאָב֙ וַֽאֲנָשָׁ֔יו הַלַּ֗יְלָה כָל וַיֵּאֹ֥ר;לָהֶ֖ם בְּחֶבְרֽוֹן

صموئيل الثاني 3: 32 2Sa.3.32

وَدَفَنُوا أَبْنَيْرَ فِي حَبْرُونَ. وَرَفَعَ الْمَلِكُ صَوْتَهُ وَبَكَى عَلَى قَبْرِ أَبْنَيْرَ، وَبَكَى جَمِيعُ الشَّعْبِ.

וַיִּקְבְּר֥וּ אַבְנֵ֖ר בְּחֶבְר֑וֹן וַיִשָּׂ֧א הַמֶּ֣לֶךְ קוֹל֗וֹ וַיֵּבְךְּ֙ אֶל קֶ֣בֶר אַבְנֵ֔ר וַיִּבְכּ֖וּ כָּל הָעָֽם

صموئيل الثاني 4: 12 2Sa.4.12

وَأَمَرَ دَاوُدُ الْغِلْمَانَ فَقَتَلُوهُمَا، وَقَطَعُوا أَيْدِيَهُمَا وَأَرْجُلَهُمَا، وَعَلَّقُوهُمَا عَلَى الْبِرْكَةِ فِي حَبْرُونَ. وَأَمَّا رَأْسُ إِيشْبُوشَثَ فَأَخَذُوهُ وَدَفَنُوهُ فِي قَبْرِ أَبْنَيْرَ فِي حَبْرُونَ.

וַיְצַו֩ דָּוִ֨ד הַנְּעָרִ֜ים וַיַּהַרְג֗וּם וַֽיְקַצְּצ֤וּ יְדֵיהֶם֙ רַגְלֵיהֶ֔ם וַיִּתְל֥וּ עַל הַבְּרֵכָ֖ה בְּחֶבְר֑וֹן וְאֵ֨ת רֹ֤אשׁ אִֽישׁ;בֹּ֙שֶׁת֙ לָקָ֔חוּ וַיִּקְבְּר֥וּ בְקֶֽבֶר אַבְנֵ֖ר בְּחֶבְרֽוֹן

صموئيل الثاني 17: 23 2Sa.17.23

وَأَمَّا أَخِيتُوفَلُ فَلَمَّا رَأَى أَنَّ مَشُورَتَهُ لَمْ يُعْمَلْ بِهَا، شَدَّ عَلَى الْحِمَارِ وَقَامَ وَانْطَلَقَ إِلَى بَيْتِهِ إِلَى مَدِينَتِهِ، وَأَوْصَى لِبَيْتِهِ، وَخَنَقَ نَفْسَهُ وَمَاتَ وَدُفِنَ فِي قَبْرِ أَبِيهِ.

וַאֲחִיתֹ֣פֶל רָאָ֗ה כִּ֣י עֲצָתוֹ֒ לֹ֣א נֶעֶשְׂתָה֮ וַיַּחֲבֹ֣שׁ הַחֲמ֗וֹר וַיָּ֜קָם וַיֵּ֤לֶךְ אֶל בֵּיתוֹ֙ אֶל עִיר֔וֹ וַיְצַ֥ו אֶל;בֵּית֖וֹ וַיֵּחָנַ֑ק וַיָּ֕מָת וַיִּקָּבֵ֖ר בְּקֶ֥בֶר אָבִֽיו

صموئيل الثاني 19: 37 2Sa.19.37

دَعْ عَبْدَكَ يَرْجعُ فَأَمُوتَ فِي مَدِينَتِي عِنْدَ قَبْرِ أَبِي وَأُمِّي. وَهُوَذَا عَبْدُكَ كِمْهَامُ يَعْبُرُ مَعَ سَيِّدِي الْمَلِكِ، فَافْعَلْ لَهُ مَا يَحْسُنُ فِي عَيْنَيْكَ.

יָֽשָׁב;נָ֤א;עַבְדְּךָ֙ וְאָמֻ֣ת בְּעִירִ֔י עִ֛ם קֶ֥בֶר אָבִ֖י וְאִמִּ֑י וְהִנֵּ֣ה עַבְדְּךָ֣ כִמְהָ֗ם יַֽעֲבֹר֙ עִם אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ וַעֲשֵׂה ל֕וֹ אֲשֶׁר ט֖וֹב בְּעֵינֶֽיךָ

صموئيل الثاني 21: 14 2Sa.21.14

وَدَفَنُوا عِظَامَ شَاوُلَ وَيُونَاثَانَ ابْنِهِ فِي أَرْضِ بَنْيَامِينَ فِي صَيْلَعَ، فِي قَبْرِ قَيْسَ أَبِيهِ، وَعَمِلُوا كُلَّ مَا أَمَرَ بِهِ الْمَلِكُ. وَبَعْدَ ذلِكَ اسْتَجَابَ اللهُ مِنْ أَجْلِ الأَرْضِ.

וַיִּקְבְּר֣וּ עַצְמוֹת שָׁא֣וּל וִיהוֹנָֽתָן בְּ֠נוֹ בְּאֶ֨רֶץ בִּנְיָמִ֜ן בְּצֵלָ֗ע בְּקֶ֙בֶר֙ קִ֣ישׁ אָבִ֔יו וַֽיַּעֲשׂ֔וּ כֹּ֥ל אֲשֶׁר צִוָּ֖ה הַמֶּ֑לֶךְ אַֽחֲרֵי כֵֽן וַיֵּעָתֵ֧ר אֱלֹהִ֛ים לָאָ֖רֶץ

الملوك الأول 13: 22 1Ki.13.22

فَرَجَعْتَ وَأَكَلْتَ خُبْزًا وَشَرِبْتَ مَاءً فِي الْمَوْضِعِ الَّذِي قَالَ لَكَ: لاَ تَأْكُلْ فِيهِ خُبْزًا وَلاَ تَشْرَبْ مَاءً، لاَ تَدْخُلُ جُثَّتُكَ قَبْرَ آبَائِكَ.

וַתָּ֗שָׁב וַתֹּ֤אכַל לֶ֙חֶם֙ וַתֵּ֣שְׁתְּ מַ֔יִם בַּמָּקוֹם֙ אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֣ר אֵלֶ֔יךָ אַל תֹּ֥אכַל לֶ֖חֶם וְאַל תֵּ֣שְׁתְּ מָ֑יִם לֹֽא תָב֥וֹא נִבְלָתְךָ֖ קֶ֥בֶר אֲבֹתֶֽיךָ

الملوك الأول 13: 30 1Ki.13.30

فَوَضَعَ جُثَّتَهُ فِي قَبْرِهِ وَنَاحُوا عَلَيْهِ آهُ يَا أَخِي.

וַיַּנַּ֥ח נִבְלָת֖וֹ בְּקִבְר֑וֹ וַיִּסְפְּד֥וּ עָלָ֖יו ה֥וֹי אָחִֽי

الملوك الأول 13: 31 1Ki.13.31

وَبَعْدَ دَفْنِهِ إِيَّاهُ كَلَّمَ بَنِيهِ قَائِلاً: عِنْدَ وَفَاتِي ادْفِنُونِي فِي الْقَبْرِ الَّذِي دُفِنَ فِيهِ رَجُلُ اللهِ. بِجَانِبِ عِظَامِهِ ضَعُوا عِظَامِي.

וַיְהִי֮;אַחֲרֵ֣י קָבְר֣וֹ אֹתוֹ֒ וַיֹּ֤אמֶר בָּנָיו֙ לֵאמֹ֔ר בְּמוֹתִי֙ וּקְבַרְתֶּ֣ם;אֹתִ֔י בַּקֶּ֕בֶר אֲשֶׁ֛ר קָב֣וּר בּ֑וֹ אִ֥ישׁ הָאֱלֹהִ֖ים אֵ֚צֶל עַצְמֹתָ֔יו הַנִּ֖יחוּ עַצְמֹתָֽי

الملوك الأول 14: 13 1Ki.14.13

وَيَنْدُبُهُ جَمِيعُ إِسْرَائِيلَ وَيَدْفِنُونَهُ، لأَنَّ هذَا وَحْدَهُ مِنْ يَرُبْعَامَ يَدْخُلُ الْقَبْرَ، لأَنَّهُ وُجِدَ فِيهِ أَمْرٌ صَالِحٌ نَحْوَ الرَّبِّ إِلهِ إِسْرَائِيلَ فِي بَيْتِ يَرُبْعَامَ.

וְסָֽפְדוּ;ל֤וֹ כָל יִשְׂרָאֵל֙ וְקָבְר֣וּ;אֹת֔וֹ כִּֽי זֶ֣ה לְבַדּ֔וֹ לְיָרָבְעָ֖ם יָבֹ֥א קָ֑בֶר יַ֣עַן נִמְצָא ב֞וֹ דָּבָ֣ר ט֗וֹב אֶל יְהוָ֛ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל בְּבֵ֥ית יָרָבְעָֽם

الملوك الثاني 13: 21 2Ki.13.21

وَفِيمَا كَانُوا يَدْفِنُونَ رَجُلاً إِذَا بِهِمْ قَدْ رَأَوْا الْغُزَاةَ، فَطَرَحُوا الرَّجُلَ فِي قَبْرِ أَلِيشَعَ، فَلَمَّا نَزَلَ الرَّجُلُ وَمَسَّ عِظَامَ أَلِيشَعَ عَاشَ وَقَامَ عَلَى رِجْلَيْهِ.

וַיְהִ֞י הֵ֣ם קֹבְרִ֣ים אִ֗ישׁ וְהִנֵּה֙ רָא֣וּ הַגְּד֔וּד וַיַּשְׁלִ֥יכוּ הָאִ֖ישׁ בְּקֶ֣בֶר אֱלִישָׁ֑ע וַיֵּ֜לֶךְ הָאִישׁ֙ וַיִּגַּ֤ע בְּעַצְמ֣וֹת אֱלִישָׁ֔ע וַיְחִ֖י וַיָּ֥קָם עַל רַגְלָֽיו

الملوك الثاني 22: 20 2Ki.22.20

لِذلِكَ هأَنَذَا أَضُمُّكَ إِلَى آبَائِكَ، فَتُضَمُّ إِلَى قَبْرِكَ بِسَلاَمٍ، وَلاَ تَرَى عَيْنَاكَ كُلَّ الشَّرِّ الَّذِي أَنَا جَالِبُهُ عَلَى هذَا الْمَوْضِعِ. فَرَدُّوا عَلَى الْمَلِكِ جَوَابًا.

לָכֵן֩ הִנְנִ֨י אֹֽסִפְךָ֜ עַל אֲבֹתֶ֗יךָ וְנֶאֱסַפְתָּ֣ אֶל קִבְרֹתֶיךָ֮ בְּשָׁלוֹם֒ וְלֹא תִרְאֶ֣ינָה עֵינֶ֔יךָ בְּכֹל֙ הָֽרָעָ֔ה אֲשֶׁר אֲנִ֥י מֵבִ֖יא עַל הַזֶּ֑ה הַמָּק֣וֹם וַיָּשִׁ֥יבוּ הַמֶּ֖לֶךְ דָּבָֽר

الملوك الثاني 23: 6 2Ki.23.6

وَأَخْرَجَ السَّارِيَةَ مِنْ بَيْتِ الرَّبِّ خَارِجَ أُورُشَلِيمَ إِلَى وَادِي قَدْرُونَ وَأَحْرَقَهَا فِي وَادِي قَدْرُونَ، وَدَقَّهَا إِلَى أَنْ صَارَتْ غُبَارًا، وَذَرَّى الْغُبَارَ عَلَى قُبُورِ عَامَّةِ الشَّعْبِ.

וַיֹּצֵ֣א הָאֲשֵׁרָה֩ מִבֵּ֨ית יְהוָ֜ה מִח֤וּץ לִירוּשָׁלִַ֙ם֙ אֶל נַ֣חַל קִדְר֔וֹן וַיִּשְׂרֹ֥ף;אֹתָ֛הּ בְּנַ֥חַל קִדְר֖וֹן וַיָּ֣דֶק לְעָפָ֑ר וַיַּשְׁלֵךְ֙ עֲפָרָ֔הּ עַל קֶ֖בֶר בְּנֵ֥י הָעָֽם

الملوك الثاني 23: 16 2Ki.23.16

وَالْتَفَتَ يُوشِيَّا فَرَأَى الْقُبُورَ الَّتِي هُنَاكَ فِي الْجَبَلِ، فَأَرْسَلَ وَأَخَذَ الْعِظَامَ مِنَ الْقُبُورِ وَأَحْرَقَهَا عَلَى الْمَذْبَحِ، وَنَجَّسَهُ حَسَبَ كَلاَمِ الرَّبِّ الَّذِي نَادَى بِهِ رَجُلُ اللهِ الَّذِي نَادَى بِهذَا الْكَلاَمِ.

וַיִּ֣פֶן יֹאשִׁיָּ֗הוּ וַיַּ֨רְא הַקְּבָרִ֤ים אֲשֶׁר שָׁם֙ בָּהָ֔ר וַיִּשְׁלַ֗ח וַיִּקַּ֤ח הָֽעֲצָמוֹת֙ מִן הַקְּבָרִ֔ים וַיִּשְׂרֹ֥ף עַל הַמִּזְבֵּ֖חַ וַֽיְטַמְּאֵ֑הוּ כִּדְבַ֣ר יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֤ר קָרָא֙ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֣ר קָרָ֔א הָאֵֽלֶּה הַדְּבָרִ֖ים

الملوك الثاني 23: 16 2Ki.23.16

وَالْتَفَتَ يُوشِيَّا فَرَأَى الْقُبُورَ الَّتِي هُنَاكَ فِي الْجَبَلِ، فَأَرْسَلَ وَأَخَذَ الْعِظَامَ مِنَ الْقُبُورِ وَأَحْرَقَهَا عَلَى الْمَذْبَحِ، وَنَجَّسَهُ حَسَبَ كَلاَمِ الرَّبِّ الَّذِي نَادَى بِهِ رَجُلُ اللهِ الَّذِي نَادَى بِهذَا الْكَلاَمِ.

וַיִּ֣פֶן יֹאשִׁיָּ֗הוּ וַיַּ֨רְא הַקְּבָרִ֤ים אֲשֶׁר שָׁם֙ בָּהָ֔ר וַיִּשְׁלַ֗ח וַיִּקַּ֤ח הָֽעֲצָמוֹת֙ מִן הַקְּבָרִ֔ים וַיִּשְׂרֹ֥ף עַל הַמִּזְבֵּ֖חַ וַֽיְטַמְּאֵ֑הוּ כִּדְבַ֣ר יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֤ר קָרָא֙ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֣ר קָרָ֔א הָאֵֽלֶּה הַדְּבָרִ֖ים

الملوك الثاني 23: 17 2Ki.23.17

وَقَالَ: مَا هذِهِ الصُّوَّةُ الَّتِي أَرَى. فَقَالَ لَهُ رِجَالُ الْمَدِينَةِ: هِيَ قَبْرُ رَجُلِ اللهِ الَّذِي جَاءَ مِنْ يَهُوذَا وَنَادَى بِهذِهِ الأُمُورِ الَّتِي عَمِلْتَ عَلَى مَذْبَحِ بَيْتِ إِيلَ.

וַיֹּ֕אמֶר מָ֚ה הַלָּ֔ז הַצִּיּ֣וּן אֲשֶׁ֖ר אֲנִ֣י;רֹאֶ֑ה וַיֹּאמְר֨וּ אֵלָ֜יו אַנְשֵׁ֣י הָעִ֗יר הַקֶּ֤בֶר אִישׁ הָֽאֱלֹהִים֙ אֲשֶׁר בָּ֣א מִֽיהוּדָ֔ה וַיִּקְרָ֗א הָאֵ֙לֶּה֙ הַדְּבָרִ֤ים אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֔יתָ עַ֖ל הַמִּזְבַּ֥ח בֵּֽית אֵֽל

أخبار الأيام الثاني 16: 14 2Ch.16.14

فَدَفَنُوهُ فِي قُبُورِهِ الَّتِي حَفَرَهَا لِنَفْسِهِ فِي مَدِينَةِ دَاوُدَ، وَأَضْجَعُوهُ فِي سَرِيرٍ كَانَ مَمْلُوًّا أَطْيَابًا وَأَصْنَافًا عَطِرَةً حَسَبَ صِنَاعَةِ الْعِطَارَةِ. وَأَحْرَقُوا لَهُ حَرِيقَةً عَظِيمَةً جِدًّا.

וַיִּקְבְּרֻ֣הוּ בְקִבְרֹתָ֗יו אֲשֶׁ֣ר כָּֽרָה לוֹ֮ בְּעִ֣יר דָּוִיד֒ וַיַּשְׁכִּיבֻ֗הוּ בַּמִּשְׁכָּב֙ אֲשֶׁ֤ר מִלֵּא֙ בְּשָׂמִ֣ים וּזְנִ֔ים בְּמִרְקַ֣חַת מַעֲשֶׂ֑ה מְרֻקָּחִ֖ים וַיִּשְׂרְפוּ ל֥וֹ שְׂרֵפָ֖ה גְּדוֹלָ֥ה עַד;לִמְאֹֽד

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (66 آية)