עֶצֶם (H6106) - ʻetsem | معجم سترونغ العبري

إرميا 8: 1 Jer.8.1

فِي ذلِكَ الزَّمَانِ، يَقُولُ الرَّبُّ، يُخْرِجُونَ عِظَامَ مُلُوكِ يَهُوذَا وَعِظَامَ رُؤَسَائِهِ وَعِظَامَ الْكَهَنَةِ وَعِظَامَ الأَنْبِيَاءِ وَعِظَامَ سُكَّانِ أُورُشَلِيمَ مِنْ قُبُورِهِمْ،

בָּעֵ֣ת;הַהִ֣יא נְאֻם יְהוָ֡ה יוֹצִ֣יאוּ עַצְמ֣וֹת מַלְכֵֽי יְהוּדָ֣ה עַצְמוֹת שָׂרָיו֩ עַצְמ֨וֹת הַכֹּהֲנִ֜ים עַצְמ֣וֹת הַנְּבִיאִ֗ים עַצְמ֥וֹת יוֹשְׁבֵֽי יְרוּשָׁלִָ֖ם מִקִּבְרֵיהֶֽם

إرميا 8: 1 Jer.8.1

فِي ذلِكَ الزَّمَانِ، يَقُولُ الرَّبُّ، يُخْرِجُونَ عِظَامَ مُلُوكِ يَهُوذَا وَعِظَامَ رُؤَسَائِهِ وَعِظَامَ الْكَهَنَةِ وَعِظَامَ الأَنْبِيَاءِ وَعِظَامَ سُكَّانِ أُورُشَلِيمَ مِنْ قُبُورِهِمْ،

בָּעֵ֣ת;הַהִ֣יא נְאֻם יְהוָ֡ה יוֹצִ֣יאוּ עַצְמ֣וֹת מַלְכֵֽי יְהוּדָ֣ה עַצְמוֹת שָׂרָיו֩ עַצְמ֨וֹת הַכֹּהֲנִ֜ים עַצְמ֣וֹת הַנְּבִיאִ֗ים עַצְמ֥וֹת יוֹשְׁבֵֽי יְרוּשָׁלִָ֖ם מִקִּבְרֵיהֶֽם

إرميا 8: 1 Jer.8.1

فِي ذلِكَ الزَّمَانِ، يَقُولُ الرَّبُّ، يُخْرِجُونَ عِظَامَ مُلُوكِ يَهُوذَا وَعِظَامَ رُؤَسَائِهِ وَعِظَامَ الْكَهَنَةِ وَعِظَامَ الأَنْبِيَاءِ وَعِظَامَ سُكَّانِ أُورُشَلِيمَ مِنْ قُبُورِهِمْ،

בָּעֵ֣ת;הַהִ֣יא נְאֻם יְהוָ֡ה יוֹצִ֣יאוּ עַצְמ֣וֹת מַלְכֵֽי יְהוּדָ֣ה עַצְמוֹת שָׂרָיו֩ עַצְמ֨וֹת הַכֹּהֲנִ֜ים עַצְמ֣וֹת הַנְּבִיאִ֗ים עַצְמ֥וֹת יוֹשְׁבֵֽי יְרוּשָׁלִָ֖ם מִקִּבְרֵיהֶֽם

إرميا 8: 1 Jer.8.1

فِي ذلِكَ الزَّمَانِ، يَقُولُ الرَّبُّ، يُخْرِجُونَ عِظَامَ مُلُوكِ يَهُوذَا وَعِظَامَ رُؤَسَائِهِ وَعِظَامَ الْكَهَنَةِ وَعِظَامَ الأَنْبِيَاءِ وَعِظَامَ سُكَّانِ أُورُشَلِيمَ مِنْ قُبُورِهِمْ،

בָּעֵ֣ת;הַהִ֣יא נְאֻם יְהוָ֡ה יוֹצִ֣יאוּ עַצְמ֣וֹת מַלְכֵֽי יְהוּדָ֣ה עַצְמוֹת שָׂרָיו֩ עַצְמ֨וֹת הַכֹּהֲנִ֜ים עַצְמ֣וֹת הַנְּבִיאִ֗ים עַצְמ֥וֹת יוֹשְׁבֵֽי יְרוּשָׁלִָ֖ם מִקִּבְרֵיהֶֽם

إرميا 20: 9 Jer.20.9

فَقُلْتُ: لاَ أَذْكُرُهُ وَلاَ أَنْطِقُ بَعْدُ بِاسْمِهِ. فَكَانَ فِي قَلْبِي كَنَارٍ مُحْرِقَةٍ مَحْصُورَةٍ فِي عِظَامِي، فَمَلِلْتُ مِنَ الإِمْسَاكِ وَلَمْ أَسْتَطِعْ.

וְאָמַרְתִּ֣י לֹֽא אֶזְכְּרֶ֗נּוּ וְלֹֽא אֲדַבֵּ֥ר עוֹד֙ בִּשְׁמ֔וֹ וְהָיָ֤ה בְלִבִּי֙ כְּאֵ֣שׁ בֹּעֶ֔רֶת עָצֻ֖ר בְּעַצְמֹתָ֑י וְנִלְאֵ֥יתִי כַּֽלְכֵ֖ל וְלֹ֥א אוּכָֽל

إرميا 23: 9 Jer.23.9

فِي الأَنْبِيَاءِ: اِنْسَحَقَ قَلْبِي فِي وَسَطِي. ارْتَخَتْ كُلُّ عِظَامِي. صِرْتُ كَإِنْسَانٍ سَكْرَانَ وَمِثْلَ رَجُل غَلَبَتْهُ الْخَمْرُ، مِنْ أَجْلِ الرَّبِّ وَمِنْ أَجْلِ كَلاَمِ قُدْسِهِ.

לַנְּבִאִ֞ים נִשְׁבַּ֧ר לִבִּ֣י בְקִרְבִּ֗י רָֽחֲפוּ֙ כָּל עַצְמוֹתַ֔י הָיִ֙יתִי֙ כְּאִ֣ישׁ שִׁכּ֔וֹר וּכְגֶ֖בֶר עֲבָ֣רוֹ יָ֑יִן מִפְּנֵ֣י יְהוָ֔ה וּמִפְּנֵ֖י דִּבְרֵ֥י קָדְשֽׁוֹ

مراثي إرميا 1: 13 Lam.1.13

مِنَ الْعَلاَءِ أَرْسَلَ نَارًا إِلَى عِظَامِي فَسَرَتْ فِيهَا. بَسَطَ شَبَكَةً لِرِجْلَيَّ. رَدَّنِي إِلَى الْوَرَاءِ. جَعَلَنِي خَرِبَةً. الْيَوْمَ كُلَّهُ مَغْمُومَةً.

מִמָּר֛וֹם שָֽׁלַח אֵ֥שׁ בְּעַצְמֹתַ֖י וַיִּרְדֶּ֑נָּה פָּרַ֨שׂ רֶ֤שֶׁת לְרַגְלַי֙ הֱשִׁיבַ֣נִי אָח֔וֹר נְתָנַ֙נִי֙ שֹֽׁמֵמָ֔ה הַיּ֖וֹם כָּל דָּוָֽה

مراثي إرميا 3: 4 Lam.3.4

أَبْلَى لَحْمِي وَجِلْدِي. كَسَّرَ عِظَامِي.

בִּלָּ֤ה בְשָׂרִי֙ וְעוֹרִ֔י שִׁבַּ֖ר עַצְמוֹתָֽי

مراثي إرميا 4: 7 Lam.4.7

كَانَ نُذُرُهَا أَنْقَى مِنَ الثَّلْجِ وَأَكْثَرَ بَيَاضًا مِنَ اللَّبَنِ، وَأَجْسَامُهُمْ أَشَدَّ حُمْرَةً مِنَ الْمَرْجَانِ. جَرَزُهُمْ كَالْيَاقُوتِ الأَزْرَقِ.

נְזִירֶ֙יהָ֙ זַכּ֤וּ מִשֶּׁ֔לֶג צַח֖וּ מֵחָלָ֑ב עֶ֙צֶם֙ אָ֤דְמוּ מִפְּנִינִ֔ים גִּזְרָתָֽם סַפִּ֖יר

حزقيال 2: 3 Ezk.2.3

وَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، أَنَا مُرْسِلُكَ إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ، إِلَى أُمَّةٍ مُتَمَرِّدَةٍ قَدْ تَمَرَّدَتْ عَلَيَّ. هُمْ وَآبَاؤُهُمْ عَصَوْا عَلَيَّ إِلَى ذَاتِ هذَا الْيَوْمِ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י בֶּן אָדָם֙ אֲנִ֤י שׁוֹלֵ֨חַ;אֽוֹתְךָ֙ אֶל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶל גּוֹיִ֥ם הַמּוֹרְדִ֖ים אֲשֶׁ֣ר מָרְדוּ בִ֑י הֵ֤מָּה וַאֲבוֹתָם֙ פָּ֣שְׁעוּ בִ֔י עַד עֶ֖צֶם הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

حزقيال 6: 5 Ezk.6.5

وَأَضَعُ جُثَثَ بَنِي إِسْرَائِيلَ قُدَّامَ أَصْنَامِهِمْ، وَأُذَرِّي عِظَامَكُمْ حَوْلَ مَذَابِحِكُمْ.

וְנָתַתִּ֗י פִּגְרֵי֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לִפְנֵ֖י גִּלּֽוּלֵיהֶ֑ם וְזֵרִיתִי֙ עַצְמ֣וֹתֵיכֶ֔ם סְבִיב֖וֹת מִזְבְּחוֹתֵיכֶֽם

حزقيال 24: 2 Ezk.24.2

يَا ابْنَ آدَمَ، اكْتُبْ لِنَفْسِكَ اسْمَ الْيَوْمِ، هذَا الْيَوْمَ بِعَيْنِهِ. فَإِنَّ مَلِكَ بَابِلَ قَدِ اقْتَرَبَ إِلَى أُورُشَلِيمَ هذَا الْيَوْمَ بِعَيْنِهِ.

בֶּן אָדָ֗ם כְּתָב לְךָ֙ שֵׁ֣ם הַיּ֔וֹם הַזֶּ֑ה הַיּ֣וֹם עֶ֖צֶם מֶֽלֶךְ בָּבֶל֙ סָמַ֤ךְ אֶל יְר֣וּשָׁלִַ֔ם הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם בְּעֶ֖צֶם

حزقيال 24: 2 Ezk.24.2

يَا ابْنَ آدَمَ، اكْتُبْ لِنَفْسِكَ اسْمَ الْيَوْمِ، هذَا الْيَوْمَ بِعَيْنِهِ. فَإِنَّ مَلِكَ بَابِلَ قَدِ اقْتَرَبَ إِلَى أُورُشَلِيمَ هذَا الْيَوْمَ بِعَيْنِهِ.

בֶּן אָדָ֗ם כְּתָב לְךָ֙ שֵׁ֣ם הַיּ֔וֹם הַזֶּ֑ה הַיּ֣וֹם עֶ֖צֶם מֶֽלֶךְ בָּבֶל֙ סָמַ֤ךְ אֶל יְר֣וּשָׁלִַ֔ם הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם בְּעֶ֖צֶם

حزقيال 24: 4 Ezk.24.4

اِجْمَعْ إِلَيْهَا قِطَعَهَا، كُلَّ قِطْعَةٍ طَيِّبَةٍ: الْفَخِذَ وَالْكَتِفَ. امْلأُوهَا بِخِيَارِ الْعِظَامِ.

אֱסֹ֤ף אֵלֶ֔יהָ נְתָחֶ֙יהָ֙ כָּל נֵ֥תַח ט֖וֹב יָרֵ֣ךְ וְכָתֵ֑ף מַלֵּֽא מִבְחַ֥ר עֲצָמִ֖ים

حزقيال 24: 5 Ezk.24.5

خُذْ مِنْ خِيَارِ الْغَنَمِ وَكُومَةَ الْعِظَامِ تَحْتَهَا. أَغْلِهَا إِغْلاَءً فَتُسْلَقَ أَيْضًا عِظَامُهَا فِي وَسْطِهَا.

לָק֔וֹחַ מִבְחַ֤ר הַצֹּאן֙ וְגַ֛ם;דּ֥וּר הָעֲצָמִ֖ים תַּחְתֶּ֑יהָ רַתַּ֣ח רְתָחֶ֔יהָ בָּשְׁל֥וּ גַּם עֲצָמֶ֖יהָ בְּתוֹכָֽהּ

حزقيال 24: 5 Ezk.24.5

خُذْ مِنْ خِيَارِ الْغَنَمِ وَكُومَةَ الْعِظَامِ تَحْتَهَا. أَغْلِهَا إِغْلاَءً فَتُسْلَقَ أَيْضًا عِظَامُهَا فِي وَسْطِهَا.

לָק֔וֹחַ מִבְחַ֤ר הַצֹּאן֙ וְגַ֛ם;דּ֥וּר הָעֲצָמִ֖ים תַּחְתֶּ֑יהָ רַתַּ֣ח רְתָחֶ֔יהָ בָּשְׁל֥וּ גַּם עֲצָמֶ֖יהָ בְּתוֹכָֽהּ

حزقيال 24: 10 Ezk.24.10

كَثِّرِ الْحَطَبَ، أَضْرِمِ النَّارَ، أَنْضِجِ اللَّحْمَ، تَبِّلْهُ تَتْبِيلاً، وَلْتُحْرَقِ الْعِظَامُ.

הַרְבֵּ֤ה הָעֵצִים֙ הַדְלֵ֣ק הָאֵ֔שׁ הָתֵ֖ם הַבָּשָׂ֑ר וְהַרְקַח֙ הַמֶּרְקָחָ֔ה יֵחָֽרוּ וְהָעֲצָמ֖וֹת

حزقيال 32: 27 Ezk.32.27

وَلاَ يَضْطَجِعُونَ مَعَ الْجَبَابِرَةِ السَّاقِطِينَ مِنَ الْغُلْفِ النَّازِلِينَ إِلَى الْهَاوِيَةِ بِأَدَوَاتِ حَرْبِهِمْ، وَقَدْ وُضِعَتْ سُيُوفُهُمْ تَحْتَ رُؤُوسِهِمْ، فَتَكُونُ آثَامُهُمْ عَلَى عِظَامِهِمْ مَعَ أَنَّهُمْ رُعْبُ الْجَبَابِرَةِ فِي أَرْضِ الأَحْيَاءِ.

וְלֹ֤א יִשְׁכְּבוּ֙ אֶת גִּבּוֹרִ֔ים נֹפְלִ֖ים מֵעֲרֵלִ֑ים יָרְדֽוּ שְׁא֣וֹל בִּכְלֵֽי מִלְחַמְתָּם֩ וַיִּתְּנ֨וּ חַרְבוֹתָ֜ם תַּ֣חַת רָאשֵׁיהֶ֗ם וַתְּהִ֤י עֲוֹֽנֹתָם֙ עַל עַצְמוֹתָ֔ם כִּֽי חִתִּ֥ית גִּבּוֹרִ֖ים בְּאֶ֥רֶץ חַיִּֽים

حزقيال 37: 1 Ezk.37.1

كَانَتْ عَلَيَّ يَدُ الرَّبِّ، فَأَخْرَجَني بِرُوحِ الرَّبِّ وَأَنْزَلَنِي فِي وَسْطِ الْبُقْعَةِ وَهِيَ مَلآنَةٌ عِظَامًا،

הָיְתָ֣ה עָלַי֮ יַד יְהוָה֒ וַיּוֹצִאֵ֤נִי בְר֙וּחַ֙ יְהוָ֔ה וַיְנִיחֵ֖נִי בְּת֣וֹךְ הַבִּקְעָ֑ה וְהִ֖יא מְלֵאָ֥ה עֲצָמֽוֹת

حزقيال 37: 3 Ezk.37.3

فَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، أَتَحْيَا هذِهِ الْعِظَامُ. فَقُلْتُ: يَا سَيِّدُ الرَّبُّ أَنْتَ تَعْلَمُ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י בֶּן אָדָ֕ם הֲתִחְיֶ֖ינָה הָאֵ֑לֶּה הָעֲצָמ֣וֹת וָאֹמַ֕ר אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה אַתָּ֥ה יָדָֽעְתָּ

حزقيال 37: 4 Ezk.37.4

فَقَالَ لِي: تَنَبَّأْ عَلَى هذِهِ الْعِظَامِ وَقُلْ لَهَا: أَيَّتُهَا الْعِظَامُ الْيَابِسَةُ، اسْمَعِي كَلِمَةَ الرَّبِّ:

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י הִנָּבֵ֖א עַל הָאֵ֑לֶּה הָעֲצָמ֣וֹת וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם הָעֲצָמוֹת֙ הַיְבֵשׁ֔וֹת שִׁמְע֖וּ דְּבַר יְהוָֽה

حزقيال 37: 4 Ezk.37.4

فَقَالَ لِي: تَنَبَّأْ عَلَى هذِهِ الْعِظَامِ وَقُلْ لَهَا: أَيَّتُهَا الْعِظَامُ الْيَابِسَةُ، اسْمَعِي كَلِمَةَ الرَّبِّ:

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י הִנָּבֵ֖א עַל הָאֵ֑לֶּה הָעֲצָמ֣וֹת וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם הָעֲצָמוֹת֙ הַיְבֵשׁ֔וֹת שִׁמְע֖וּ דְּבַר יְהוָֽה

حزقيال 37: 5 Ezk.37.5

هكذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ لِهذِهِ الْعِظَامِ: هأَنَذَا أُدْخِلُ فِيكُمْ رُوحًا فَتَحْيَوْنَ.

כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה הָאֵ֑לֶּה לָעֲצָמ֖וֹת הִנֵּ֨ה;אֲנִ֜י מֵבִ֥יא בָכֶ֛ם ר֖וּחַ וִחְיִיתֶֽם

حزقيال 37: 7 Ezk.37.7

فَتَنَبَّأْتُ كمَا أُمِرتُ. وَبَيْنَمَا أَنَا أَتنَبَّأُ كَانَ صَوْتٌ، وَإِذَا رَعْشٌ، فَتَقَارَبَتِ الْعِظَامُ كُلُّ عَظْمٍ إِلَى عَظْمِهِ.

וְנִבֵּ֖אתִי כַּאֲשֶׁ֣ר צֻוֵּ֑יתִי כְּהִנָּֽבְאִי֙ וַֽיְהִי ק֤וֹל וְהִנֵּה רַ֔עַשׁ וַתִּקְרְב֣וּ עֲצָמ֔וֹת עֶ֖צֶם אֶל עַצְמֽוֹ

حزقيال 37: 7 Ezk.37.7

فَتَنَبَّأْتُ كمَا أُمِرتُ. وَبَيْنَمَا أَنَا أَتنَبَّأُ كَانَ صَوْتٌ، وَإِذَا رَعْشٌ، فَتَقَارَبَتِ الْعِظَامُ كُلُّ عَظْمٍ إِلَى عَظْمِهِ.

וְנִבֵּ֖אתִי כַּאֲשֶׁ֣ר צֻוֵּ֑יתִי כְּהִנָּֽבְאִי֙ וַֽיְהִי ק֤וֹל וְהִנֵּה רַ֔עַשׁ וַתִּקְרְב֣וּ עֲצָמ֔וֹת עֶ֖צֶם אֶל עַצְמֽוֹ

حزقيال 37: 7 Ezk.37.7

فَتَنَبَّأْتُ كمَا أُمِرتُ. وَبَيْنَمَا أَنَا أَتنَبَّأُ كَانَ صَوْتٌ، وَإِذَا رَعْشٌ، فَتَقَارَبَتِ الْعِظَامُ كُلُّ عَظْمٍ إِلَى عَظْمِهِ.

וְנִבֵּ֖אתִי כַּאֲשֶׁ֣ר צֻוֵּ֑יתִי כְּהִנָּֽבְאִי֙ וַֽיְהִי ק֤וֹל וְהִנֵּה רַ֔עַשׁ וַתִּקְרְב֣וּ עֲצָמ֔וֹת עֶ֖צֶם אֶל עַצְמֽוֹ

حزقيال 37: 11 Ezk.37.11

ثُمَّ قَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، هذِهِ العِظَامُ هِيَ كُلُّ بَيتِ إِسْرَائِيلَ. هَا هُمْ يَقُولُونَ: يَبِسَتْ عِظَامُنَا وَهَلَكَ رَجَاؤُنَا. قَدِ انْقَطَعْنَا.

וַיֹּאמֶר֮ אֵלַי֒ בֶּן אָדָ֕ם הָאֵ֔לֶּה הָעֲצָמ֣וֹת כָּל בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל הִנֵּ֣ה הֵ֑מָּה אֹמְרִ֗ים יָבְשׁ֧וּ עַצְמוֹתֵ֛ינוּ וְאָבְדָ֥ה תִקְוָתֵ֖נוּ נִגְזַ֥רְנוּ;לָֽנוּ

حزقيال 37: 11 Ezk.37.11

ثُمَّ قَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، هذِهِ العِظَامُ هِيَ كُلُّ بَيتِ إِسْرَائِيلَ. هَا هُمْ يَقُولُونَ: يَبِسَتْ عِظَامُنَا وَهَلَكَ رَجَاؤُنَا. قَدِ انْقَطَعْنَا.

וַיֹּאמֶר֮ אֵלַי֒ בֶּן אָדָ֕ם הָאֵ֔לֶּה הָעֲצָמ֣וֹת כָּל בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל הִנֵּ֣ה הֵ֑מָּה אֹמְרִ֗ים יָבְשׁ֧וּ עַצְמוֹתֵ֛ינוּ וְאָבְדָ֥ה תִקְוָתֵ֖נוּ נִגְזַ֥רְנוּ;לָֽנוּ

حزقيال 39: 15 Ezk.39.15

فَيَعْبُرُ الْعَابِرُونَ فِي الأَرْضِ، وَإِذَا رَأَى أَحَدٌ عَظْمَ إِنْسَانٍ يَبْنِي بِجَانِبِهِ صُوَّةً حَتَّى يَقْبِرَهُ الْقَابِرُونَ فِي وَادِي جُمْهُورِ جُوجٍ،

וְעָבְר֤וּ הָעֹֽבְרִים֙ בָּאָ֔רֶץ וְרָאָה֙ עֶ֣צֶם אָדָ֔ם וּבָנָ֥ה אֶצְל֖וֹ צִיּ֑וּן עַ֣ד קָבְר֤וּ;אֹתוֹ֙ הַֽמְקַבְּרִ֔ים אֶל גֵּ֖יא הֲמ֥וֹן גּֽוֹג

حزقيال 40: 1 Ezk.40.1

فِي السَّنَةِ الْخَامِسَةِ وَالْعِشْرِينَ مِنْ سَبْيِنَا، فِي رَأْسِ السَّنَةِ، فِي الْعَاشِرِ مِنَ الشَّهْرِ، فِي السَّنَةِ الرَّابِعَةِ عَشَرَةَ، بَعْدَ مَا ضُرِبَتِ الْمَدِينَةُ فِي نَفْسِ ذلِكَ الْيَوْمِ، كَانَتْ عَلَيَّ يَدُ الرَّبِّ وَأَتَى بِي إِلَى هُنَاكَ.

שָׁנָ֣ה וְחָמֵ֣שׁ בְּעֶשְׂרִ֣ים לְ֠גָלוּתֵנוּ בְּרֹ֨אשׁ הַשָּׁנָ֜ה בֶּעָשׂ֣וֹר לַחֹ֗דֶשׁ שָׁנָ֔ה בְּאַרְבַּ֤ע עֶשְׂרֵה֙ אַחַ֕ר אֲשֶׁ֥ר הֻכְּתָ֖ה הָעִ֑יר בְּעֶ֣צֶם הַזֶּ֗ה הַיּ֣וֹם הָיְתָ֤ה עָלַי֙ יַד יְהוָ֔ה וַיָּבֵ֥א אֹתִ֖י שָֽׁמָּה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (125 آية)