עֵצָה (H6098) - ʻêtsâh | معجم سترونغ العبري

هذَا هُوَ القَضَاءُ الْمَقْضِيُّ بِهِ عَلَى كُلِّ الأَرْضِ، وَهذِهِ هِيَ الْيَدُ الْمَمْدُودَةُ عَلَى كُلِّ الأُمَمِ.

זֹ֛את הָעֵצָ֥ה הַיְּעוּצָ֖ה עַל כָּל הָאָ֑רֶץ וְזֹ֛את הַיָּ֥ד הַנְּטוּיָ֖ה עַל כָּל הַגּוֹיִֽם

هَاتِي مَشُورَةً، اصْنَعِي إِنْصَافًا، اجْعَلِي ظِلَّكِ كَاللَّيْلِ فِي وَسَطِ الظَّهِيرَةِ، اسْتُرِي الْمَطْرُودِينَ، لاَ تُظْهِرِي الْهَارِبِينَ.

הָבִ֤יאִי עֵצָה֙ עֲשׂ֣וּ פְלִילָ֔ה שִׁ֧יתִי צִלֵּ֖ךְ כַלַּ֛יִל בְּת֣וֹךְ צָהֳרָ֑יִם סַתְּרִי֙ נִדָּחִ֔ים אַל תְּגַלִּֽי נֹדֵ֖ד

إشعياء 19: 3 Isa.19.3

وَتُهْرَاقُ رُوحُ مِصْرَ دَاخِلَهَا، وَأُفْنِي مَشُورَتَهَا، فَيَسْأَلُونَ الأَوْثَانَ وَالْعَازِفِينَ وَأَصْحَابَ التَّوَابعِ وَالْعَرَّافِينَ.

וְנָבְקָ֤ה רֽוּחַ מִצְרַ֙יִם֙ בְּקִרְבּ֔וֹ אֲבַלֵּ֑עַ וַעֲצָת֖וֹ וְדָרְשׁ֤וּ הָֽאֱלִילִים֙ הָ֣אִטִּ֔ים הָאֹב֖וֹת הַיִּדְּעֹנִֽים

إشعياء 19: 11 Isa.19.11

إِنَّ رُؤَسَاءَ صُوعَنَ أَغْبِيَاءُ. حُكَمَاءُ مُشِيرِي فِرْعَوْنَ مَشُورَتُهُمْ بَهِيمِيَّةٌ. كَيْفَ تَقُولُونَ لِفِرْعَوْنَ: أَنَا ابْنُ حُكَمَاءَ، ابْنُ مُلُوكٍ قُدَمَاءَ.

אַךְ שָׂ֣רֵי צֹ֔עַן אֱוִלִים֙ חַכְמֵי֙ יֹעֲצֵ֣י פַרְעֹ֔ה עֵצָ֖ה נִבְעָרָ֑ה אֵ֚יךְ תֹּאמְר֣וּ אֶל;פַּרְעֹ֔ה אֲנִ֖י בֶּן חֲכָמִ֥ים בֶּן מַלְכֵי קֶֽדֶם

إشعياء 19: 11 Isa.19.11

إِنَّ رُؤَسَاءَ صُوعَنَ أَغْبِيَاءُ. حُكَمَاءُ مُشِيرِي فِرْعَوْنَ مَشُورَتُهُمْ بَهِيمِيَّةٌ. كَيْفَ تَقُولُونَ لِفِرْعَوْنَ: أَنَا ابْنُ حُكَمَاءَ، ابْنُ مُلُوكٍ قُدَمَاءَ.

אַךְ שָׂ֣רֵי צֹ֔עַן אֱוִלִים֙ חַכְמֵי֙ יֹעֲצֵ֣י פַרְעֹ֔ה עֵצָ֖ה נִבְעָרָ֑ה אֵ֚יךְ תֹּאמְר֣וּ אֶל;פַּרְעֹ֔ה אֲנִ֖י בֶּן חֲכָמִ֥ים בֶּן מַלְכֵי קֶֽדֶם

إشعياء 19: 17 Isa.19.17

وَتَكُونُ أَرْضُ يَهُوذَا رُعْبًا لِمِصْرَ. كُلُّ مَنْ تَذَكَّرَهَا يَرْتَعِبُ مِنْ أَمَامِ قَضَاءِ رَبِّ الْجُنُودِ الَّذِي يَقْضِي بِهِ عَلَيْهَا.

וְ֠הָיְתָה אַדְמַ֨ת יְהוּדָ֤ה לְחָגָּ֔א לְמִצְרַ֙יִם֙ כֹּל֩ אֲשֶׁ֨ר יַזְכִּ֥יר;אֹתָ֛הּ יִפְחָ֑ד מִפְּנֵ֗י עֲצַת֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת אֲשֶׁר;ה֖וּא יוֹעֵ֥ץ עָלָֽיו

إشعياء 25: 1 Isa.25.1

يَا رَبُّ، أَنْتَ إِلهِي أُعَظِّمُكَ. أَحْمَدُ اسْمَكَ لأَنَّكَ صَنَعْتَ عَجَبًا. مَقَاصِدُكَ مُنْذُ الْقَدِيمِ أَمَانَةٌ وَصِدْقٌ.

יְהוָ֤ה אַתָּ֔ה אֱלֹהַי֙ אֲרֽוֹמִמְךָ֙ אוֹדֶ֣ה שִׁמְךָ֔ כִּ֥י עָשִׂ֖יתָ פֶּ֑לֶא עֵצ֥וֹת מֵֽרָח֖וֹק אֱמ֥וּנָה אֹֽמֶן

إشعياء 28: 29 Isa.28.29

هذَا أَيْضًا خَرَجَ مِنْ قِبَلِ رَبِّ الْجُنُودِ. عَجِيبُ الرَّأْيِ عَظِيمُ الْفَهْمِ.

זֹ֕את גַּם יָצָ֑אָה מֵעִ֛ם יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת הִפְלִ֣יא עֵצָ֔ה הִגְדִּ֖יל תּוּשִׁיָּֽה

إشعياء 29: 15 Isa.29.15

وَيْلٌ لِلَّذِينَ يَتَعَمَّقُونَ لِيَكْتُمُوا رَأْيَهُمْ عَنِ الرَّبِّ، فَتَصِيرُ أَعْمَالُهُمْ فِي الظُّلْمَةِ، وَيَقُولُونَ: مَنْ يُبْصِرُنَا وَمَنْ يَعْرِفُنَا..

ה֛וֹי הַמַּעֲמִיקִ֥ים לַסְתִּ֣ר עֵצָ֑ה מֵֽיהוָ֖ה וְהָיָ֤ה מַֽעֲשֵׂיהֶ֔ם בְמַחְשָׁךְ֙ וַיֹּ֣אמְר֔וּ מִ֥י רֹאֵ֖נוּ וּמִ֥י יוֹדְעֵֽנוּ

إشعياء 30: 1 Isa.30.1

وَيْلٌ لِلْبَنِينَ الْمُتَمَرِّدِينَ، يَقُولُ الرَّبُّ، حَتَّى أَنَّهُمْ يُجْرُونَ رَأْيًا وَلَيْسَ مِنِّي، وَيَسْكُبُونَ سَكِيبًا وَلَيْسَ بِرُوحِي، لِيَزِيدُوا خَطِيئَةً عَلَى خَطِيئَةٍ.

ה֣וֹי בָּנִ֤ים סֽוֹרְרִים֙ נְאֻם יְהוָ֔ה לַעֲשׂ֤וֹת עֵצָה֙ וְלֹ֣א מִנִּ֔י וְלִנְסֹ֥ךְ מַסֵּכָ֖ה וְלֹ֣א רוּחִ֑י לְמַ֛עַן;סְפ֥וֹת חַטָּ֖את עַל חַטָּֽאת

إشعياء 36: 5 Isa.36.5

أَقُولُ إِنَّمَا كَلاَمُ الشَّفَتَيْنِ هُوَ مَشُورَةٌ وَبَأْسٌ لِلْحَرْبِ. وَالآنَ عَلَى مَنِ اتَّكَلْتَ حَتَّى عَصَيْتَ عَلَيَّ.

אָמַ֙רְתִּי֙ אַךְ דְּבַר שְׂפָתַ֔יִם עֵצָ֥ה וּגְבוּרָ֖ה לַמִּלְחָמָ֑ה עַתָּה֙ עַל מִ֣י בָטַ֔חְתָּ כִּ֥י מָרַ֖דְתָּ בִּֽי

إشعياء 40: 13 Isa.40.13

مَنْ قَاسَ رُوحَ الرَّبِّ، وَمَنْ مُشِيرُهُ يُعَلِّمُهُ.

מִֽי תִכֵּ֥ן ר֖וּחַ יְהוָ֑ה וְאִ֥ישׁ עֲצָת֖וֹ יוֹדִיעֶֽנּוּ

إشعياء 44: 26 Isa.44.26

مُقِيمٌ كَلِمَةَ عَبْدِهِ، وَمُتَمِّمٌ رَأْيَ رُسُلِهِ. الْقَائِلُ عَنْ أُورُشَلِيمَ: سَتُعْمَرُ، وَلِمُدُنِ يَهُوذَا: سَتُبْنَيْنَ، وَخِرَبَهَا أُقِيمُ.

מֵקִים֙ דְּבַ֣ר עַבְדּ֔וֹ יַשְׁלִ֑ים וַעֲצַ֥ת מַלְאָכָ֖יו הָאֹמֵ֨ר לִירוּשָׁלִַ֜ם תּוּשָׁ֗ב וּלְעָרֵ֤י יְהוּדָה֙ תִּבָּנֶ֔ינָה וְחָרְבוֹתֶ֖יהָ אֲקוֹמֵֽם

إشعياء 46: 10 Isa.46.10

مُخْبِرٌ مُنْذُ الْبَدْءِ بِالأَخِيرِ، وَمُنْذُ الْقَدِيمِ بِمَا لَمْ يُفْعَلْ، قَائِلاً: رَأْيِي يَقُومُ وَأَفْعَلُ كُلَّ مَسَرَّتِي.

מַגִּ֤יד מֵֽרֵאשִׁית֙ אַחֲרִ֔ית וּמִקֶּ֖דֶם אֲשֶׁ֣ר לֹא נַעֲשׂ֑וּ אֹמֵר֙ עֲצָתִ֣י תָק֔וּם אֶעֱשֶֽׂה וְכָל חֶפְצִ֖י

إشعياء 46: 11 Isa.46.11

دَاعٍ مِنَ الْمَشْرِقِ الْكَاسِرَ، مِنْ أَرْضٍ بَعِيدَةٍ رَجُلَ مَشُورَتِي. قَدْ تَكَلَّمْتُ فَأُجْرِيهِ. قَضَيْتُ فَأَفْعَلُهُ.

קֹרֵ֤א מִמִּזְרָח֙ עַ֔יִט מֵאֶ֥רֶץ מֶרְחָ֖ק אִ֣ישׁ עֲצָתִ֑י אַף;דִּבַּ֙רְתִּי֙ אַף;אֲבִיאֶ֔נָּה יָצַ֖רְתִּי אַף;אֶעֱשֶֽׂנָּה

إشعياء 47: 13 Isa.47.13

قَدْ ضَعُفْتِ مِنْ كَثْرَةِ مَشُورَاتِكِ. لِيَقِفْ قَاسِمُو السَّمَاءِ الرَّاصِدُونَ النُّجُومَ، الْمُعَرِّفُونَ عِنْدَ رُؤُوسِ الشُّهُورِ، وَيُخَلِّصُوكِ مِمَّا يَأْتِي عَلَيْكِ.

נִלְאֵ֖ית בְּרֹ֣ב עֲצָתָ֑יִךְ יַעַמְדוּ;נָ֨א הֹבְרֵ֣י שָׁמַ֗יִם הַֽחֹזִים֙ בַּכּ֣וֹכָבִ֔ים מֽוֹדִיעִם֙ לֶחֳדָשִׁ֔ים וְיוֹשִׁיעֻ֜ךְ מֵאֲשֶׁ֥ר יָבֹ֖אוּ עָלָֽיִךְ

إرميا 18: 18 Jer.18.18

فَقَالُوا: هَلُمَّ فَنُفَكِّرُ عَلَى إِرْمِيَا أَفْكَارًا، لأَنَّ الشَّرِيعَةَ لاَ تَبِيدُ عَنِ الْكَاهِنِ، وَلاَ الْمَشُورَةَ عَنِ الْحَكِيمِ، وَلاَ الْكَلِمَةَ عَنِ النَّبِيِّ. هَلُمَّ فَنَضْرِبُهُ بِاللِّسَانِ وَلِكُلِّ كَلاَمِهِ لاَ نُصْغِي.

וַיֹּאמְר֗וּ לְכ֨וּ וְנַחְשְׁבָ֣ה עַֽל יִרְמְיָהוּ֮ מַחֲשָׁבוֹת֒ כִּי֩ תּוֹרָ֜ה לֹא תֹאבַ֨ד מִכֹּהֵ֗ן וְעֵצָה֙ מֵֽחָכָ֔ם וְדָבָ֖ר מִנָּבִ֑יא לְכוּ֙ וְנַכֵּ֣הוּ בַלָּשׁ֔וֹן אֶל;כָּל דְּבָרָֽיו וְאַל נַקְשִׁ֖יבָה

إرميا 18: 23 Jer.18.23

وَأَنْتَ يَا رَبُّ عَرَفْتَ كُلَّ مَشُورَتِهِمْ عَلَيَّ لِلْمَوْتِ. لاَ تَصْفَحْ عَنْ إِثْمِهِمْ، وَلاَ تَمْحُ خَطِيَّتَهُمْ مِنْ أَمَامِكَ، بَلْ لِيَكُونُوا مُتَعَثِّرِينَ أَمَامَكَ. فِي وَقْتِ غَضَبِكَ عَامِلْهُمْ.

וְאַתָּ֣ה יְ֠הוָה יָדַ֜עְתָּ כָּל עֲצָתָ֤ם עָלַי֙ לַמָּ֔וֶת אַל תְּכַפֵּר֙ עַל עֲוֹנָ֔ם אַל תֶּ֑מְחִי וְחַטָּאתָ֖ם מִלְּפָנֶ֣יךָ וְיִהְי֤וּ מֻכְשָׁלִים֙ לְפָנֶ֔יךָ בְּעֵ֥ת אַפְּךָ֖ עֲשֵׂ֥ה;בָהֶֽם

إرميا 19: 7 Jer.19.7

وَأَنْقُضُ مَشُورَةَ يَهُوذَا وَأُورُشَلِيمَ فِي هذَا الْمَوْضِعِ، وَأَجْعَلُهُمْ يَسْقُطُونَ بِالسَّيْفِ أَمَامَ أَعْدَائِهِمْ وَبِيَدِ طَالِبِي نُفُوسِهِمْ، وَأَجْعَلُ جُثَثَهُمْ أُكْلاً لِطُيُورِ السَّمَاءِ وَلِوُحُوشِ الأَرْضِ.

וּ֠בַקֹּתִי עֲצַ֨ת יְהוּדָ֤ה וִירוּשָׁלִַ֙ם֙ הַזֶּ֔ה בַּמָּק֣וֹם וְהִפַּלְתִּ֤ים בַּחֶ֙רֶב֙ לִפְנֵ֣י אֹֽיְבֵיהֶ֔ם וּבְיַ֖ד מְבַקְשֵׁ֣י נַפְשָׁ֑ם וְנָתַתִּ֤י נִבְלָתָם֙ לְמַֽאֲכָ֔ל לְע֥וֹף הַשָּׁמַ֖יִם וּלְבֶהֱמַ֥ת הָאָֽרֶץ

إرميا 32: 19 Jer.32.19

عَظِيمٌ فِي الْمَشُورَةِ، وَقَادِرٌ فِي الْعَمَلِ، الَّذِي عَيْنَاكَ مَفْتُوحَتَانِ عَلَى كُلِّ طُرُقِ بَنِي آدَمَ لِتُعْطِيَ كُلَّ وَاحِدٍ حَسَبَ طُرُقِهِ، وَحَسَبَ ثَمَرِ أَعْمَالِهِ.

גְּדֹל֙ הָֽעֵצָ֔ה וְרַ֖ב הָעֲלִֽילִיָּ֑ה אֲשֶׁר עֵינֶ֣יךָ פְקֻח֗וֹת עַל כָּל דַּרְכֵי֙ בְּנֵ֣י אָדָ֔ם לָתֵ֤ת לְאִישׁ֙ כִּדְרָכָ֔יו וְכִפְרִ֖י מַעֲלָלָֽיו

إرميا 49: 7 Jer.49.7

عَنْ أَدُومَ: هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: أَلاَ حِكْمَةَ بَعْدُ فِي تِيْمَانَ. هَلْ بَادَتِ الْمَشُورَةُ مِنَ الْفُهَمَاءِ. هَلْ فَرَغَتْ حِكْمَتُهُمْ.

לֶאֱד֗וֹם כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת הַאֵ֥ין חָכְמָ֖ה ע֛וֹד בְּתֵימָ֑ן אָבְדָ֤ה עֵצָה֙ מִבָּנִ֔ים נִסְרְחָ֖ה חָכְמָתָֽם

إرميا 49: 20 Jer.49.20

لِذلِكَ اسْمَعُوا مَشُورَةَ الرَّبِّ الَّتِي قَضَى بِهَا عَلَى أَدُومَ، وَأَفْكَارَهُ الَّتِي افْتَكَرَ بِهَا عَلَى سُكَّانِ تِيمَانَ: إِنَّ صِغَارَ الْغَنَمِ تَسْحَبُهُمْ. إِنَّهُ يَخْرِبُ مَسْكَنَهُمْ عَلَيْهِمْ.

לָכֵ֞ן שִׁמְע֣וּ עֲצַת יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֤ר יָעַץ֙ אֶל אֱד֔וֹם וּמַ֨חְשְׁבוֹתָ֔יו אֲשֶׁ֥ר חָשַׁ֖ב אֶל יֹשְׁבֵ֣י תֵימָ֑ן אִם;לֹ֤א צְעִירֵ֣י הַצֹּ֔אן יִסְחָבוּם֙ אִם;לֹ֥א יַשִּׁ֛ים נְוֵהֶֽם עֲלֵיהֶ֖ם

إرميا 49: 30 Jer.49.30

اُهْرُبُوا. انْهَزِمُوا جِدًّا. تَعَمَّقُوا فِي السَّكَنِ يَا سُكَّانَ حَاصُورَ، يَقُولُ الرَّبُّ، لأَنَّ نَبُوخَذْرَاصَّرَ مَلِكَ بَابِلَ قَدْ أَشَارَ عَلَيْكُمْ مَشُورَةً، وَفَكَّرَ عَلَيْكُمْ فِكْرًا.

נֻסוּ֩ נֻּ֨דוּ מְאֹ֜ד הֶעְמִ֧יקוּ לָשֶׁ֛בֶת יֹשְׁבֵ֥י חָצ֖וֹר נְאֻם יְהוָ֑ה כִּֽי נְבוּכַדְרֶאצַּ֤ר מֶֽלֶךְ בָּבֶל֙ יָעַ֨ץ עֲלֵיכֶ֜ם עֵצָ֔ה וְחָשַׁ֥ב עֲלֵיכֶ֖ם מַחֲשָׁבָֽה

إرميا 50: 45 Jer.50.45

لِذلِكَ اسْمَعُوا مَشُورَةَ الرَّبِّ الَّتِي قَضَى بِهَا عَلَى بَابِلَ، وَأَفْكَارَهُ الَّتِي افْتَكَرَ بِهَا عَلَى أَرْضِ الْكَلْدَانِيِّينَ: إِنَّ صِغَارَ الْغَنَمِ تَسْحَبُهُمْ. إِنَّهُ يَخْرِبُ مَسْكَنَهُمْ عَلَيْهِمْ.

לָכֵ֞ן שִׁמְע֣וּ עֲצַת יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֤ר יָעַץ֙ אֶל בָּבֶ֔ל וּמַ֨חְשְׁבוֹתָ֔יו אֲשֶׁ֥ר חָשַׁ֖ב אֶל אֶ֣רֶץ כַּשְׂדִּ֑ים אִם;לֹ֤א צְעִירֵ֣י הַצֹּ֔אן יִסְחָבוּם֙ אִם;לֹ֥א יַשִּׁ֛ים נָוֶֽה עֲלֵיהֶ֖ם

حزقيال 7: 26 Ezk.7.26

سَتَأْتِي مُصِيبَةٌ عَلَى مُصِيبَةٍ، وَيَكُونُ خَبَرٌ عَلَى خَبَرٍ، فَيَطْلُبُونَ رُؤْيَا مِنَ النَّبِيِّ، وَالشَّرِيعَةُ تُبَادُ عَنِ الْكَاهِنِ، وَالْمَشُورَةُ عَنِ الشُّيُوخِ.

תָּב֔וֹא הֹוָ֤ה עַל הֹוָה֙ תִּֽהְיֶ֑ה וּשְׁמֻעָ֥ה אֶל שְׁמוּעָ֖ה וּבִקְשׁ֤וּ חָזוֹן֙ מִנָּבִ֔יא וְתוֹרָה֙ תֹּאבַ֣ד מִכֹּהֵ֔ן וְעֵצָ֖ה מִזְּקֵנִֽים

حزقيال 11: 2 Ezk.11.2

فَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، هؤُلاَءِ هُمُ الرِّجَالُ الْمُفَكِّرُونَ بِالإِثْمِ، الْمُشِيرُونَ مَشُورَةً رَدِيئَةً فِي هذِهِ الْمَدِينَةِ.

וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י בֶּן אָדָ֕ם אֵ֣לֶּה הָאֲנָשִׁ֞ים הַחֹשְׁבִ֥ים אָ֛וֶן וְהַיֹּעֲצִ֥ים עֲצַת רָ֖ע הַזֹּֽאת בָּעִ֥יר

هوشع 10: 6 Hos.10.6

وَهُوَ أَيْضًا يُجْلَبُ إِلَى أَشُّورَ هَدِيَّةً لِمَلِكٍ عَدُوٍّ. يَأْخُذُ أَفْرَايِمُ خِزْيًا، وَيَخْجَلُ إِسْرَائِيلُ عَلَى رَأْيِهِ.

אוֹתוֹ֙ גַּם יוּבָ֔ל לְאַשּׁ֣וּר מִנְחָ֖ה לְמֶ֣לֶךְ יָרֵ֑ב יִקָּ֔ח אֶפְרַ֣יִם בָּשְׁנָה֙ וְיֵב֥וֹשׁ יִשְׂרָאֵ֖ל מֵעֲצָתֽוֹ

ميخا 4: 12 Mic.4.12

وَهُمْ لاَ يَعْرِفُونَ أَفْكَارَ الرَّبِّ وَلاَ يَفْهَمُونَ قَصْدَهُ، إِنَّهُ قَدْ جَمَعَهُمْ كَحُزَمٍ إِلَى الْبَيْدَرِ.

וְהֵ֗מָּה לֹ֤א יָֽדְעוּ֙ מַחְשְׁב֣וֹת יְהוָ֔ה וְלֹ֥א הֵבִ֖ינוּ עֲצָת֑וֹ כִּ֥י קִבְּצָ֖ם כֶּעָמִ֥יר גֹּֽרְנָה

زكريا 6: 13 Zec.6.13

فَهُوَ يَبْنِي هَيْكَلَ الرَّبِّ، وَهُوَ يَحْمِلُ الْجَلاَلَ وَيَجْلِسُ وَيَتَسَلَّطُ عَلَى كُرْسِيِّهِ، وَيَكُونُ كَاهِنًا عَلَى كُرْسِيِّهِ، وَتَكُونُ مَشُورَةُ السَّلاَمِ بَيْنَهُمَا كِلَيْهِمَا.

וְ֠הוּא יִבְנֶ֞ה הֵיכַ֤ל יְהוָה֙ וְהֽוּא יִשָּׂ֣א ה֔וֹד וְיָשַׁ֥ב וּמָשַׁ֖ל עַל כִּסְא֑וֹ וְהָיָ֤ה כֹהֵן֙ עַל כִּסְא֔וֹ תִּהְיֶ֖ה וַעֲצַ֣ת שָׁל֔וֹם בֵּ֥ין שְׁנֵיהֶֽם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (89 آية)