עַד (H5704) - ʻad | معجم سترونغ العبري

القضاة 7: 24 Jdg.7.24

فَأَرْسَلَ جِدْعُونُ رُسُلاً إِلَى كُلِّ جَبَلِ أَفْرَايِمَ قَائِلاً: انْزِلُوا لِلِقَاءِ الْمِدْيَانِيِّينَ وَخُذُوا مِنْهُمُ الْمِيَاهَ إِلَى بَيْتِ بَارَةَ وَالأُرْدُنِّ. فَاجْتَمَعَ كُلُّ رِجَالِ أَفْرَايِمَ وَأَخَذُوا الْمِيَاهَ إِلَى بَيْتِ بَارَةَ وَالأُرْدُنِّ.

שָׁלַ֣ח גִּדְעוֹן֩ וּמַלְאָכִ֡ים בְּכָל הַ֨ר אֶפְרַ֜יִם לֵאמֹ֗ר רְד֞וּ לִקְרַ֤את מִדְיָן֙ וְלִכְד֤וּ לָהֶם֙ הַמַּ֔יִם עַ֛ד בֵּ֥ית בָּרָ֖ה הַיַּרְדֵּ֑ן וַיִּצָּעֵ֞ק כָּל אִ֤ישׁ אֶפְרַ֙יִם֙ וַיִּלְכְּד֣וּ הַמַּ֔יִם עַ֛ד בֵּ֥ית בָּרָ֖ה הַיַּרְדֵּֽן

القضاة 9: 40 Jdg.9.40

فَهَزَمَهُ أَبِيمَالِكُ، فَهَرَبَ مِنْ قُدَّامِهِ وَسَقَطَ قَتْلَى كَثِيرُونَ حَتَّى عِنْدَ مَدْخَلِ الْبَابِ.

וַיִּרְדְּפֵ֣הוּ אֲבִימֶ֔לֶךְ וַיָּ֖נָס מִפָּנָ֑יו וַֽיִּפְּל֛וּ חֲלָלִ֥ים רַבִּ֖ים עַד פֶּ֥תַח הַשָּֽׁעַר

القضاة 9: 52 Jdg.9.52

فَجَاءَ أَبِيمَالِكُ إِلَى الْبُرْجِ وَحَارَبَهُ، وَاقْتَرَبَ إِلَى بَابِ الْبُرْجِ لِيُحْرِقَهُ بِالنَّارِ.

וַיָּבֹ֤א אֲבִימֶ֙לֶךְ֙ עַד הַמִּגְדָּ֔ל וַיִּלָּ֖חֶם;בּ֑וֹ וַיִּגַּ֛שׁ עַד פֶּ֥תַח הַמִּגְדָּ֖ל לְשָׂרְפ֥וֹ בָאֵֽשׁ

القضاة 9: 52 Jdg.9.52

فَجَاءَ أَبِيمَالِكُ إِلَى الْبُرْجِ وَحَارَبَهُ، وَاقْتَرَبَ إِلَى بَابِ الْبُرْجِ لِيُحْرِقَهُ بِالنَّارِ.

וַיָּבֹ֤א אֲבִימֶ֙לֶךְ֙ עַד הַמִּגְדָּ֔ל וַיִּלָּ֖חֶם;בּ֑וֹ וַיִּגַּ֛שׁ עַד פֶּ֥תַח הַמִּגְדָּ֖ל לְשָׂרְפ֥וֹ בָאֵֽשׁ

القضاة 10: 4 Jdg.10.4

وَكَانَ لَهُ ثَلاَثُونَ وَلَدًا يَرْكَبُونَ عَلَى ثَلاَثِينَ وَلَهُمْ ثَلاَثُونَ مَدِينَةً. مِنْهُمْ يَدْعُونَهَا حَوُّوثَ يَائِيرَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ. هِيَ فِي أَرْضِ جِلْعَادَ.

וַֽיְהִי ל֞וֹ שְׁלֹשִׁ֣ים בָּנִ֗ים רֹֽכְבִים֙ עַל שְׁלֹשִׁ֣ים לָהֶ֑ם וּשְׁלֹשִׁ֥ים עֲיָרִ֔ים לָהֶ֞ם יִקְרְא֣וּ חַוֹּ֣ת יָאִ֗יר עַ֚ד הַזֶּ֔ה הַיּ֣וֹם אֲשֶׁ֖ר בְּאֶ֥רֶץ הַגִּלְעָֽד

القضاة 11: 13 Jdg.11.13

فَقَالَ مَلِكُ بَنِي عَمُّونَ لِرُسُلِ يَفْتَاحَ: لأَنَّ إِسْرَائِيلَ قَدْ أَخَذَ أَرْضِي عِنْدَ صُعُودِهِ مِنْ مِصْرَ، مِنْ أَرْنُونَ إِلَى الْيَبُّوقِ وَإِلَى الأُرْدُنِّ. فَالآنَ رُدَّهَا بِسَلاَمٍ.

וַיֹּאמֶר֩ מֶ֨לֶךְ בְּנֵי עַמּ֜וֹן אֶל;מַלְאֲכֵ֣י יִפְתָּ֗ח כִּֽי יִשְׂרָאֵ֤ל לָקַ֨ח אַרְצִי֙ בַּעֲלוֹת֣וֹ מִמִּצְרַ֔יִם מֵאַרְנ֥וֹן וְעַד הַיַּבֹּ֖ק וְעַד הַיַּרְדֵּ֑ן וְעַתָּ֕ה הָשִׁ֥יבָה;אֶתְהֶ֖ן בְּשָׁלֽוֹם

القضاة 11: 13 Jdg.11.13

فَقَالَ مَلِكُ بَنِي عَمُّونَ لِرُسُلِ يَفْتَاحَ: لأَنَّ إِسْرَائِيلَ قَدْ أَخَذَ أَرْضِي عِنْدَ صُعُودِهِ مِنْ مِصْرَ، مِنْ أَرْنُونَ إِلَى الْيَبُّوقِ وَإِلَى الأُرْدُنِّ. فَالآنَ رُدَّهَا بِسَلاَمٍ.

וַיֹּאמֶר֩ מֶ֨לֶךְ בְּנֵי עַמּ֜וֹן אֶל;מַלְאֲכֵ֣י יִפְתָּ֗ח כִּֽי יִשְׂרָאֵ֤ל לָקַ֨ח אַרְצִי֙ בַּעֲלוֹת֣וֹ מִמִּצְרַ֔יִם מֵאַרְנ֥וֹן וְעַד הַיַּבֹּ֖ק וְעַד הַיַּרְדֵּ֑ן וְעַתָּ֕ה הָשִׁ֥יבָה;אֶתְהֶ֖ן בְּשָׁלֽוֹם

القضاة 11: 16 Jdg.11.16

لأَنَّهُ عِنْدَ صُعُودِ إِسْرَائِيلَ مِنْ مِصْرَ سَارَ فِي الْقَفْرِ إِلَى بَحْرِ سُوفٍ وَأَتَى إِلَى قَادَشَ.

כִּ֖י בַּעֲלוֹתָ֣ם יִשְׂרָאֵ֤ל מִמִּצְרָ֑יִם וַיֵּ֨לֶךְ בַּמִּדְבָּר֙ עַד יַם ס֔וּף וַיָּבֹ֖א קָדֵֽשָׁה

القضاة 11: 19 Jdg.11.19

ثُمَّ أَرْسَلَ إِسْرَائِيلُ رُسُلاً إِلَى سِيحُونَ مَلِكِ الأَمُورِيِّينَ، مَلِكِ حَشْبُونَ، وَقَالَ لَهُ إِسْرَائِيلُ: دَعْنِي أَعْبُرْ فِي أَرْضِكَ إِلَى مَكَانِي.

וַיִּשְׁלַ֤ח יִשְׂרָאֵל֙ מַלְאָכִ֔ים אֶל סִיח֥וֹן מֶֽלֶךְ הָאֱמֹרִ֖י מֶ֣לֶךְ חֶשְׁבּ֑וֹן וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ יִשְׂרָאֵ֔ל נַעְבְּרָה;נָּ֥א בְאַרְצְךָ֖ עַד מְקוֹמִֽי

القضاة 11: 22 Jdg.11.22

فَامْتَلَكُوا كُلَّ تُخْمِ الأَمُورِيِّينَ مِنْ أَرْنُونَ إِلَى الْيَبُّوقِ وَمِنَ الْقَفْرِ إِلَى الأُرْدُنِّ.

וַיִּ֣ירְשׁ֔וּ כָּל גְּב֣וּל הָאֱמֹרִ֑י מֵֽאַרְנוֹן֙ וְעַד הַיַּבֹּ֔ק וּמִן הַמִּדְבָּ֖ר וְעַד הַיַּרְדֵּֽן

القضاة 11: 22 Jdg.11.22

فَامْتَلَكُوا كُلَّ تُخْمِ الأَمُورِيِّينَ مِنْ أَرْنُونَ إِلَى الْيَبُّوقِ وَمِنَ الْقَفْرِ إِلَى الأُرْدُنِّ.

וַיִּ֣ירְשׁ֔וּ כָּל גְּב֣וּל הָאֱמֹרִ֑י מֵֽאַרְנוֹן֙ וְעַד הַיַּבֹּ֔ק וּמִן הַמִּדְבָּ֖ר וְעַד הַיַּרְדֵּֽן

القضاة 11: 33 Jdg.11.33

فَضَرَبَهُمْ مِنْ عَرُوعِيرَ إِلَى مَجِيئِكَ إِلَى مِنِّيتَ، عِشْرِينَ مَدِينَةً، وَإِلَى آبَلِ الْكُرُومِ ضَرْبَةً عَظِيمَةً جِدًّا. فَذَلَّ بَنُو عَمُّونَ أَمَامَ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וַיַּכֵּ֡ם מֵעֲרוֹעֵר֩ וְעַד בּוֹאֲךָ֨ מִנִּ֜ית עֶשְׂרִ֣ים עִ֗יר וְעַד֙ אָבֵ֣ל כְּרָמִ֔ים מַכָּ֖ה גְּדוֹלָ֣ה מְאֹ֑ד וַיִּכָּֽנְעוּ֙ בְּנֵ֣י עַמּ֔וֹן מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

القضاة 11: 33 Jdg.11.33

فَضَرَبَهُمْ مِنْ عَرُوعِيرَ إِلَى مَجِيئِكَ إِلَى مِنِّيتَ، عِشْرِينَ مَدِينَةً، وَإِلَى آبَلِ الْكُرُومِ ضَرْبَةً عَظِيمَةً جِدًّا. فَذَلَّ بَنُو عَمُّونَ أَمَامَ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וַיַּכֵּ֡ם מֵעֲרוֹעֵר֩ וְעַד בּוֹאֲךָ֨ מִנִּ֜ית עֶשְׂרִ֣ים עִ֗יר וְעַד֙ אָבֵ֣ל כְּרָמִ֔ים מַכָּ֖ה גְּדוֹלָ֣ה מְאֹ֑ד וַיִּכָּֽנְעוּ֙ בְּנֵ֣י עַמּ֔וֹן מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

القضاة 13: 7 Jdg.13.7

وَقَالَ لِي: هَا أَنْتِ تَحْبَلِينَ وَتَلِدِينَ ابْنًا. وَالآنَ فَلاَ تَشْرَبِي خَمْرًا وَلاَ مُسْكِرًا، وَلاَ تَأْكُلِي شَيْئًا نَجِسًا، لأَنَّ الصَّبِيَّ يَكُونُ نَذِيرًا ِللهِ مِنَ الْبَطْنِ إِلَى يَوْمِ مَوْتِهِ.

וַיֹּ֣אמֶר לִ֔י הִנָּ֥ךְ הָרָ֖ה וְיֹלַ֣דְתְּ בֵּ֑ן וְעַתָּ֞ה אַל תִּשְׁתִּ֣י יַ֣יִן וְשֵׁכָ֗ר וְאַל תֹּֽאכְלִי֙ כָּל טֻמְאָ֔ה כִּֽי הַנַּ֔עַר יִהְיֶ֣ה נְזִ֤יר אֱלֹהִים֙ מִן הַבֶּ֖טֶן עַד י֥וֹם מוֹתֽוֹ

القضاة 14: 5 Jdg.14.5

فَنَزَلَ شَمْشُونُ وَأَبُوهُ وَأُمُّهُ إِلَى تِمْنَةَ، وَأَتَوْا إِلَى كُرُومِ تِمْنَةَ. وَإِذَا بِشِبْلِ أَسَدٍ يُزَمْجِرُ لِلِقَائِهِ.

וַיֵּ֧רֶד שִׁמְשׁ֛וֹן וְאָבִ֥יו וְאִמּ֖וֹ תִּמְנָ֑תָה וַיָּבֹ֙אוּ֙ עַד כַּרְמֵ֣י תִמְנָ֔תָה וְהִנֵּה֙ כְּפִ֣יר אֲרָי֔וֹת שֹׁאֵ֖ג לִקְרָאתֽוֹ

القضاة 15: 14 Jdg.15.14

وَلَمَّا جَاءَ إِلَى لَحْيٍ، صَاحَ الْفِلِسْطِينِيُّونَ لِلِقَائِهِ. فَحَلَّ عَلَيْهِ رُوحُ الرَّبِّ، فَكَانَ الْحَبْلاَنِ اللَّذَانِ عَلَى ذِرَاعَيْهِ كَكَتَّانٍ أُحْرِقَ بِالنَّارِ، فَانْحَلَّ الْوِثَاقُ عَنْ يَدَيْهِ.

הוּא;בָ֣א עַד לֶ֔חִי הֵרִ֣יעוּ וּפִלְשִׁתִּ֖ים לִקְרָאת֑וֹ וַתִּצְלַ֨ח עָלָ֜יו ר֣וּחַ יְהוָ֗ה וַתִּהְיֶ֨ינָה הָעֲבֹתִ֜ים אֲשֶׁ֣ר עַל זְרוֹעוֹתָ֗יו כַּפִּשְׁתִּים֙ בָּעֲר֣וּ בָאֵ֔שׁ וַיִּמַּ֥סּוּ אֱסוּרָ֖יו מֵעַ֥ל יָדָֽיו

القضاة 15: 19 Jdg.15.19

فَشَقَّ اللهُ الْكِفَّةَ الَّتِي فِي لَحْيِ، فَخَرَجَ مِنْهَا مَاءٌ، فَشَرِبَ وَرَجَعَتْ رُوحُهُ فَانْتَعَشَ. لِذلِكَ دَعَا اسْمَهُ عَيْنَ هَقُّورِي الَّتِي فِي لَحْيٍ إِلَى هذَا الْيَوْمِ.

וַיִּבְקַ֨ע אֱלֹהִ֜ים הַמַּכְתֵּ֣שׁ אֲשֶׁר בַּלֶּ֗חִי וַיֵּצְא֨וּ מִמֶּ֤נּוּ מַ֙יִם֙ וַיֵּ֔שְׁתְּ וַתָּ֥שָׁב רוּח֖וֹ וַיֶּ֑חִי עַל;כֵּ֣ן קָרָ֣א שְׁמָ֗הּ עֵ֤ין הַקּוֹרֵא֙ אֲשֶׁ֣ר בַּלֶּ֔חִי עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

القضاة 16: 2 Jdg.16.2

فَقِيلَ لِلْغَزِّيِّينَ: قَدْ أَتَى شَمْشُونُ إِلَى هُنَا. فَأَحَاطُوا بِهِ وَكَمَنُوا لَهُ اللَّيْلَ كُلَّهُ عِنْدَ بَابِ الْمَدِينَةِ. فَهَدَأُوا اللَّيْلَ كُلَّهُ قَائِلِينَ: عِنْدَ ضَوْءِ الصَّبَاحِ نَقْتُلُهُ.

לֵאמֹ֗ר לַֽעַזָּתִ֣ים בָּ֤א שִׁמְשׁוֹן֙ הֵ֔נָּה וַיָּסֹ֛בּוּ וַיֶּאֶרְבוּ ל֥וֹ הַלַּ֖יְלָה כָל בְּשַׁ֣עַר הָעִ֑יר וַיִּתְחָרְשׁ֤וּ הַלַּ֙יְלָה֙ כָל לֵאמֹ֔ר עַד א֥וֹר הַבֹּ֖קֶר וַהֲרְגְנֻֽהוּ

القضاة 16: 3 Jdg.16.3

فَاضْطَجَعَ شَمْشُونُ إِلَى نِصْفِ اللَّيْلِ، ثُمَّ قَامَ فِي نِصْفِ اللَّيْلِ وَأَخَذَ مِصْرَاعَيْ بَابِ الْمَدِينَةِ وَالْقَائِمَتَيْنِ وَقَلَعَهُمَا مَعَ الْعَارِضَةِ، وَوَضَعَهَا عَلَى كَتِفَيْهِ وَصَعِدَ بِهَا إِلَى رَأْسِ الْجَبَلِ الَّذِي مُقَابِلَ حَبْرُونَ.

וַיִּשְׁכַּ֣ב שִׁמְשׁוֹן֮ עַד חֲצִ֣י הַלַּיְלָה֒ וַיָּ֣קָם בַּחֲצִ֣י הַלַּ֗יְלָה וַיֶּאֱחֹ֞ז בְּדַלְת֤וֹת שַֽׁעַר הָעִיר֙ וּבִשְׁתֵּ֣י;הַמְּזוּז֔וֹת וַיִּסָּעֵם֙ עִֽם הַבְּרִ֔יחַ וַיָּ֖שֶׂם עַל כְּתֵפָ֑יו וַֽיַּעֲלֵם֙ אֶל רֹ֣אשׁ הָהָ֔ר אֲשֶׁ֖ר עַל;פְּנֵ֥י חֶבְרֽוֹן

القضاة 16: 13 Jdg.16.13

فَقَالَتْ دَلِيلَةُ لِشَمْشُونَ: حَتَّى الآنَ خَتَلْتَنِي وَكَلَّمْتَنِي بِالْكَذِبِ، فَأَخْبِرْنِي بِمَاذَا تُوثَقُ.. فَقَالَ لَهَا: إِذَا ضَفَرْتِ سَبْعَ خُصَلِ رَأْسِي مَعَ السَّدَى

וַתֹּ֨אמֶר דְּלִילָ֜ה אֶל;שִׁמְשׁ֗וֹן עַד הֵ֜נָּה הֵתַ֤לְתָּ;בִּי֙ וַתְּדַבֵּ֤ר;אֵלַי֙ כְּזָבִ֔ים הַגִּ֣ידָה;לִּ֔י בַּמֶּ֖ה תֵּאָסֵ֑ר וַיֹּ֣אמֶר אֵלֶ֔יהָ אִם תַּאַרְגִ֗י שֶׁ֛בַע מַחְלְפ֥וֹת רֹאשִׁ֖י עִם הַמַּסָּֽכֶת

القضاة 17: 8 Jdg.17.8

فَذَهَبَ الرَّجُلُ مِنَ الْمَدِينَةِ مِنْ بَيْتِ لَحْمِ يَهُوذَا لِكَيْ يَتَغَرَّبَ حَيْثُمَا اتَّفَقَ. فَأَتَى إِلَى جَبَلِ أَفْرَايِمَ إِلَى بَيْتِ مِيخَا وَهُوَ آخِذٌ فِي طَرِيقِهِ.

וַיֵּ֨לֶךְ הָאִ֜ישׁ מֵהָעִ֗יר מִבֵּ֥ית לֶ֙חֶם֙ יְהוּדָ֔ה לָג֖וּר בַּאֲשֶׁ֣ר יִמְצָ֑א וַיָּבֹ֧א הַר אֶפְרַ֛יִם עַד בֵּ֥ית מִיכָ֖ה לַעֲשׂ֥וֹת דַּרְכּֽוֹ

القضاة 18: 1 Jdg.18.1

وَفِي تِلْكَ الأَيَّامِ لَمْ يَكُنْ مَلِكٌ فِي إِسْرَائِيلَ، وَفِي تِلْكَ الأَيَّامِ كَانَ سِبْطُ الدَّانِيِّينَ يَطْلُبُ لَهُ مُلْكًا لِلسُّكْنَى لأَنَّهُ إِلَى ذلِكَ الْيَوْمِ لَمْ يَقَعْ لَهُ نَصِيبٌ فِي وَسَطِ أَسْبَاطِ إِسْرَائِيلَ.

בַּיָּמִ֣ים;הָהֵ֔ם אֵ֥ין מֶ֖לֶךְ בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וּבַיָּמִ֣ים;הָהֵ֗ם שֵׁ֣בֶט הַדָּנִ֞י מְבַקֶּשׁ ל֤וֹ נַֽחֲלָה֙ לָשֶׁ֔בֶת כִּי֩ עַד הַה֛וּא הַיּ֥וֹם לֹֽא נָ֨פְלָה לּ֜וֹ בְּנַחֲלָֽה בְּתוֹךְ שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל

القضاة 18: 2 Jdg.18.2

فَأَرْسَلَ بَنُو دَانَ مِنْ عَشِيرَتِهِمْ خَمْسَةَ رِجَال مِنْهُمْ، رِجَالاً بَنِي بَأْسٍ مِنْ صُرْعَةَ وَمِنْ أَشْتَأُولَ لِتَجَسُّسِ الأَرْضِ وَفَحْصِهَا. وَقَالُوا لَهُمُ: اذْهَبُوا افْحَصُوا الأَرْضَ. فَجَاءُوا إِلَى جَبَلِ أَفْرَايِمَ إِلَى بَيْتِ مِيخَا وَبَاتُوا هُنَاكَ.

וַיִּשְׁלְח֣וּ בְנֵי דָ֣ן מִֽמִּשְׁפַּחְתָּ֡ם חֲמִשָּׁ֣ה אֲנָשִׁ֣ים מִקְצוֹתָם֩ אֲנָשִׁ֨ים בְּנֵי חַ֜יִל מִצָּרְעָ֣ה וּמֵֽאֶשְׁתָּאֹ֗ל לְרַגֵּ֤ל הָאָ֙רֶץ֙ וּלְחָקְרָ֔הּ וַיֹּאמְר֣וּ אֲלֵהֶ֔ם לְכ֖וּ חִקְר֣וּ הָאָ֑רֶץ וַיָּבֹ֤אוּ הַר אֶפְרַ֙יִם֙ עַד בֵּ֣ית מִיכָ֔ה וַיָּלִ֖ינוּ שָֽׁם

القضاة 18: 12 Jdg.18.12

وَصَعِدُوا وَحَلُّوا فِي قَرْيَةِ يَعَارِيمَ فِي يَهُوذَا. لِذلِكَ دَعَوْا ذلِكَ الْمَكَانَ مَحَلَّةَ دَانٍ إِلَى هذَا الْيَوْمِ. هُوَذَا هِيَ وَرَاءَ قَرْيَةِ يَعَارِيمَ.

וַֽיַּעֲל֗וּ וַֽיַּחֲנ֛וּ בְּקִרְיַ֥ת יְעָרִ֖ים בִּֽיהוּדָ֑ה עַל;כֵּ֡ן קָרְאוּ֩ הַה֜וּא לַמָּק֨וֹם מַחֲנֵה דָ֗ן עַ֚ד הַזֶּ֔ה הַיּ֣וֹם הִנֵּ֕ה אַחֲרֵ֖י קִרְיַ֥ת יְעָרִֽים

القضاة 18: 13 Jdg.18.13

وَعَبَرُوا مِنْ هُنَاكَ إِلَى جَبَلِ أَفْرَايِمَ وَجَاءُوا إِلَى بَيْتِ مِيخَا.

וַיַּעַבְר֥וּ מִשָּׁ֖ם הַר אֶפְרָ֑יִם וַיָּבֹ֖אוּ עַד בֵּ֥ית מִיכָֽה

القضاة 18: 30 Jdg.18.30

وَأَقَامَ بَنُو دَانٍ لأَنْفُسِهِمِ التِّمْثَالَ الْمَنْحُوتَ. وَكَانَ يَهُونَاثَانُ ابْنُ جَرْشُومَ بْنُ مَنَسَّى هُوَ وَبَنُوهُ كَهَنَةً لِسِبْطِ الدَّانِيِّينَ إِلَى يَوْمِ سَبْيِ الأَرْضِ.

וַיָּקִ֧ימוּ בְּנֵי דָ֖ן לָהֶ֛ם הַפָּ֑סֶל וִ֠יהוֹנָתָן בֶּן גֵּרְשֹׁ֨ם בֶּן מְנַשֶּׁ֜ה ה֣וּא וּבָנָ֗יו כֹהֲנִים֙ לְשֵׁ֣בֶט הַדָּנִ֔י עַד י֖וֹם גְּל֥וֹת הָאָֽרֶץ

القضاة 19: 8 Jdg.19.8

ثُمَّ بَكَّرَ فِي الْغَدِ فِي الْيَوْمِ الْخَامِسِ لِلذَّهَابِ. فَقَالَ أَبُو الْفَتَاةِ: أَسْنِدْ قَلْبَكَ، وَتَوَانَوْا حَتَّى يَمِيلَ النَّهَارُ. وَأَكَلاَ كِلاَهُمَا.

וַיַּשְׁכֵּ֨ם בַּבֹּ֜קֶר בַּיּ֣וֹם הַחֲמִישִׁי֮ לָלֶכֶת֒ וַיֹּ֣אמֶר אֲבִ֣י הַֽנַּעֲרָ֗ה סְעָד;נָא֙ לְבָ֣בְךָ֔ וְהִֽתְמַהְמְה֖וּ עַד נְט֣וֹת הַיּ֑וֹם וַיֹּאכְל֖וּ שְׁנֵיהֶֽם

القضاة 19: 10 Jdg.19.10

فَلَمْ يُرِدِ الرَّجُلُ أَنْ يَبِيتَ، بَلْ قَامَ وَذَهَبَ وَجَاءَ إِلَى مُقَابِلِ يَبُوسَ، هِيَ أُورُشَلِيمُ، وَمَعَهُ حِمَارَانِ مَشْدُودَانِ وَسُرِّيَّتُهُ مَعَهُ.

וְלֹֽא אָבָ֤ה הָאִישׁ֙ לָל֔וּן וַיָּ֣קָם וַיֵּ֗לֶךְ וַיָּבֹא֙ עַד נֹ֣כַח יְב֔וּס הִ֖יא יְרוּשָׁלִָ֑ם וְעִמּ֗וֹ צֶ֤מֶד;חֲמוֹרִים֙ חֲבוּשִׁ֔ים וּפִילַגְשׁ֖וֹ עִמּֽוֹ

القضاة 19: 12 Jdg.19.12

فَقَالَ لَهُ سَيِّدُهُ: لاَ نَمِيلُ إِلَى مَدِينَةٍ غَرِيبَةٍ حَيْثُ لَيْسَ أَحَدٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ هُنَا. نَعْبُرُ إِلَى جِبْعَةَ.

וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ אֲדֹנָ֔יו לֹ֤א נָסוּר֙ אֶל עִ֣יר נָכְרִ֔י אֲשֶׁ֛ר לֹֽא מִבְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל הֵ֑נָּה וְעָבַ֖רְנוּ עַד גִּבְעָֽה

القضاة 19: 18 Jdg.19.18

فَقَالَ لَهُ: نَحْنُ عَابِرُونَ مِنْ بَيْتِ يَهُوذَا إِلَى عِقَابِ جَبَلِ أَفْرَايِمَ. أَنَا مِنْ هُنَاكَ، وَقَدْ ذَهَبْتُ إِلَى بَيْتِ لَحْمِ يَهُوذَا، وَأَنَا ذَاهِبٌ إِلَى بَيْتِ الرَّبِّ وَلَيْسَ أَحَدٌ يَضُمُّنِي إِلَى الْبَيْتِ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֗יו אֲנַ֜חְנוּ עֹבְרִ֨ים מִבֵּֽית לֶ֣חֶם יְהוּדָה֮ עַד יַרְכְּתֵ֣י הַר אֶפְרַיִם֒ אָנֹ֔כִי מִשָּׁ֣ם וָאֵלֵ֕ךְ עַד בֵּ֥ית לֶ֖חֶם יְהוּדָ֑ה אֲנִ֣י הֹלֵ֔ךְ בֵּ֤ית יְהוָה֙ וְאֵ֣ין אִ֔ישׁ מְאַסֵּ֥ף;אוֹתִ֖י הַבָּֽיְתָה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1245 آية)