עַד (H5704) - ʻad | معجم سترونغ العبري

ثُمَّ جَاءَ شَاوُلُ إِلَى مَدِينَةِ عَمَالِيقَ وَكَمَنَ فِي الْوَادِي.

וַיָּבֹ֥א שָׁא֖וּל עַד עִ֣יר עֲמָלֵ֑ק וַיָּ֖רֶב בַּנָּֽחַל

وَأَرْسَلَكَ الرَّبُّ فِي طَرِيق وَقَالَ: اذْهَبْ وَحَرِّمِ الْخُطَاةَ عَمَالِيقَ وَحَارِبْهُمْ حَتَّى يَفْنَوْا.

וַיִּשְׁלָחֲךָ֥ יְהוָ֖ה בְּדָ֑רֶךְ וַיֹּ֗אמֶר לֵ֣ךְ וְהַחֲרַמְתָּ֞ה הַֽחַטָּאִים֙ עֲמָלֵ֔ק וְנִלְחַמְתָּ֣ עַ֥ד כַּלּוֹתָ֖ם;אֹתָֽם

صموئيل الأول 15: 35 1Sa.15.35

وَلَمْ يَعُدْ صَمُوئِيلُ لِرُؤْيَةِ شَاوُلَ إِلَى يَوْمِ مَوْتِهِ، لأَنَّ صَمُوئِيلَ نَاحَ عَلَى شَاوُلَ. وَالرَّبُّ نَدِمَ لأَنَّهُ مَلَّكَ شَاوُلَ عَلَى إِسْرَائِيلَ.

וְלֹא יָסַ֨ף שְׁמוּאֵ֜ל לִרְא֤וֹת שָׁאוּל֙ עַד י֣וֹם מוֹת֔וֹ כִּֽי שְׁמוּאֵ֖ל הִתְאַבֵּ֥ל אֶל שָׁא֑וּל וַיהוָ֣ה נִחָ֔ם כִּֽי הִמְלִ֥יךְ שָׁא֖וּל עַל יִשְׂרָאֵֽל

صموئيل الأول 16: 1 1Sa.16.1

فَقَالَ الرَّبُّ لِصَمُوئِيلَ: حَتَّى مَتَى تَنُوحُ عَلَى شَاوُلَ، وَأَنَا قَدْ رَفَضْتُهُ عَنْ أَنْ يَمْلِكَ عَلَى إِسْرَائِيلَ. اِمْلأْ قَرْنَكَ دُهْنًا وَتَعَالَ أُرْسِلْكَ إِلَى يَسَّى الْبَيْتَلَحْمِيِّ، لأَنِّي قَدْ رَأَيْتُ لِي فِي بَنِيهِ مَلِكًا.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל;שְׁמוּאֵ֗ל עַד מָתַי֙ אַתָּה֙;מִתְאַבֵּ֣ל אֶל שָׁא֔וּל וַאֲנִ֣י מְאַסְתִּ֔יו מִמְּלֹ֖ךְ עַל יִשְׂרָאֵ֑ל מַלֵּ֨א קַרְנְךָ֜ שֶׁ֗מֶן וְלֵ֤ךְ אֶֽשְׁלָחֲךָ֙ אֶל יִשַׁ֣י בֵּֽית;הַלַּחְמִ֔י כִּֽי רָאִ֧יתִי לִ֖י בְּבָנָ֛יו מֶֽלֶךְ

صموئيل الأول 16: 11 1Sa.16.11

وَقَالَ صَمُوئِيلُ لِيَسَّى: هَلْ كَمُلُوا الْغِلْمَانُ. فَقَالَ: بَقِيَ بَعْدُ الصَّغِيرُ وَهُوَذَا يَرْعَى الْغَنَمَ. فَقَالَ صَمُوئِيلُ لِيَسَّى: أَرْسِلْ وَأْتِ بِهِ، لأَنَّنَا لاَ نَجْلِسُ حَتَّى يَأْتِيَ إِلَى ههُنَا.

וַיֹּ֨אמֶר שְׁמוּאֵ֣ל אֶל;יִשַׁי֮ הֲתַ֣מּוּ הַנְּעָרִים֒ וַיֹּ֗אמֶר שָׁאַ֣ר ע֚וֹד הַקָּטָ֔ן וְהִנֵּ֥ה רֹעֶ֖ה בַּצֹּ֑אן וַיֹּ֨אמֶר שְׁמוּאֵ֤ל אֶל;יִשַׁי֙ שִׁלְחָ֣ה וְקָחֶ֔נּוּ כִּ֥י לֹא נָסֹ֖ב עַד בֹּא֥וֹ פֹֽה

صموئيل الأول 17: 52 1Sa.17.52

فَقَامَ رِجَالُ إِسْرَائِيلَ وَيَهُوذَا وَهَتَفُوا وَلَحِقُوا الْفِلِسْطِينِيِّينَ حَتَّى مَجِيئِكَ إِلَى الْوَادِي، وَحَتَّى أَبْوَابِ عَقْرُونَ. فَسَقَطَتْ قَتْلَى الْفِلِسْطِينِيِّينَ فِي طَرِيقِ شَعَرَايِمَ إِلَى جَتَّ وَإِلَى عَقْرُونَ.

וַיָּקֻ֣מוּ אַנְשֵׁי֩ יִשְׂרָאֵ֨ל וִיהוּדָ֜ה וַיָּרִ֗עוּ וַֽיִּרְדְּפוּ֙ הַפְּלִשְׁתִּ֔ים עַד בּוֹאֲךָ֣ גַ֔יְא וְעַ֖ד שַׁעֲרֵ֣י עֶקְר֑וֹן וַֽיִּפְּל֞וּ חַֽלְלֵ֤י פְלִשְׁתִּים֙ בְּדֶ֣רֶךְ שַׁעֲרַ֔יִם וְעַד גַּ֖ת וְעַד עֶקְרֽוֹן

صموئيل الأول 17: 52 1Sa.17.52

فَقَامَ رِجَالُ إِسْرَائِيلَ وَيَهُوذَا وَهَتَفُوا وَلَحِقُوا الْفِلِسْطِينِيِّينَ حَتَّى مَجِيئِكَ إِلَى الْوَادِي، وَحَتَّى أَبْوَابِ عَقْرُونَ. فَسَقَطَتْ قَتْلَى الْفِلِسْطِينِيِّينَ فِي طَرِيقِ شَعَرَايِمَ إِلَى جَتَّ وَإِلَى عَقْرُونَ.

וַיָּקֻ֣מוּ אַנְשֵׁי֩ יִשְׂרָאֵ֨ל וִיהוּדָ֜ה וַיָּרִ֗עוּ וַֽיִּרְדְּפוּ֙ הַפְּלִשְׁתִּ֔ים עַד בּוֹאֲךָ֣ גַ֔יְא וְעַ֖ד שַׁעֲרֵ֣י עֶקְר֑וֹן וַֽיִּפְּל֞וּ חַֽלְלֵ֤י פְלִשְׁתִּים֙ בְּדֶ֣רֶךְ שַׁעֲרַ֔יִם וְעַד גַּ֖ת וְעַד עֶקְרֽוֹן

صموئيل الأول 17: 52 1Sa.17.52

فَقَامَ رِجَالُ إِسْرَائِيلَ وَيَهُوذَا وَهَتَفُوا وَلَحِقُوا الْفِلِسْطِينِيِّينَ حَتَّى مَجِيئِكَ إِلَى الْوَادِي، وَحَتَّى أَبْوَابِ عَقْرُونَ. فَسَقَطَتْ قَتْلَى الْفِلِسْطِينِيِّينَ فِي طَرِيقِ شَعَرَايِمَ إِلَى جَتَّ وَإِلَى عَقْرُونَ.

וַיָּקֻ֣מוּ אַנְשֵׁי֩ יִשְׂרָאֵ֨ל וִיהוּדָ֜ה וַיָּרִ֗עוּ וַֽיִּרְדְּפוּ֙ הַפְּלִשְׁתִּ֔ים עַד בּוֹאֲךָ֣ גַ֔יְא וְעַ֖ד שַׁעֲרֵ֣י עֶקְר֑וֹן וַֽיִּפְּל֞וּ חַֽלְלֵ֤י פְלִשְׁתִּים֙ בְּדֶ֣רֶךְ שַׁעֲרַ֔יִם וְעַד גַּ֖ת וְעַד עֶקְרֽוֹן

صموئيل الأول 17: 52 1Sa.17.52

فَقَامَ رِجَالُ إِسْرَائِيلَ وَيَهُوذَا وَهَتَفُوا وَلَحِقُوا الْفِلِسْطِينِيِّينَ حَتَّى مَجِيئِكَ إِلَى الْوَادِي، وَحَتَّى أَبْوَابِ عَقْرُونَ. فَسَقَطَتْ قَتْلَى الْفِلِسْطِينِيِّينَ فِي طَرِيقِ شَعَرَايِمَ إِلَى جَتَّ وَإِلَى عَقْرُونَ.

וַיָּקֻ֣מוּ אַנְשֵׁי֩ יִשְׂרָאֵ֨ל וִיהוּדָ֜ה וַיָּרִ֗עוּ וַֽיִּרְדְּפוּ֙ הַפְּלִשְׁתִּ֔ים עַד בּוֹאֲךָ֣ גַ֔יְא וְעַ֖ד שַׁעֲרֵ֣י עֶקְר֑וֹן וַֽיִּפְּל֞וּ חַֽלְלֵ֤י פְלִשְׁתִּים֙ בְּדֶ֣רֶךְ שַׁעֲרַ֔יִם וְעַד גַּ֖ת וְעַד עֶקְרֽוֹן

صموئيل الأول 18: 4 1Sa.18.4

وَخَلَعَ يُونَاثَانُ الْجُبَّةَ الَّتِي عَلَيْهِ وَأَعْطَاهَا لِدَاوُدَ مَعَ ثِيَابِهِ وَسَيْفِهِ وَقَوْسِهِ وَمِنْطَقَتِهِ.

וַיִּתְפַּשֵּׁ֣ט יְהוֹנָתָ֗ן הַמְּעִיל֙ אֲשֶׁ֣ר עָלָ֔יו וַֽיִּתְּנֵ֖הוּ לְדָוִ֑ד וּמַדָּ֕יו וְעַד;חַרְבּ֥וֹ וְעַד;קַשְׁתּ֖וֹ וְעַד;חֲגֹרֽוֹ

صموئيل الأول 18: 4 1Sa.18.4

وَخَلَعَ يُونَاثَانُ الْجُبَّةَ الَّتِي عَلَيْهِ وَأَعْطَاهَا لِدَاوُدَ مَعَ ثِيَابِهِ وَسَيْفِهِ وَقَوْسِهِ وَمِنْطَقَتِهِ.

וַיִּתְפַּשֵּׁ֣ט יְהוֹנָתָ֗ן הַמְּעִיל֙ אֲשֶׁ֣ר עָלָ֔יו וַֽיִּתְּנֵ֖הוּ לְדָוִ֑ד וּמַדָּ֕יו וְעַד;חַרְבּ֥וֹ וְעַד;קַשְׁתּ֖וֹ וְעַד;חֲגֹרֽוֹ

صموئيل الأول 18: 4 1Sa.18.4

وَخَلَعَ يُونَاثَانُ الْجُبَّةَ الَّتِي عَلَيْهِ وَأَعْطَاهَا لِدَاوُدَ مَعَ ثِيَابِهِ وَسَيْفِهِ وَقَوْسِهِ وَمِنْطَقَتِهِ.

וַיִּתְפַּשֵּׁ֣ט יְהוֹנָתָ֗ן הַמְּעִיל֙ אֲשֶׁ֣ר עָלָ֔יו וַֽיִּתְּנֵ֖הוּ לְדָוִ֑ד וּמַדָּ֕יו וְעַד;חַרְבּ֥וֹ וְעַד;קַשְׁתּ֖וֹ וְעַד;חֲגֹרֽוֹ

صموئيل الأول 19: 22 1Sa.19.22

فَذَهَبَ هُوَ أَيْضًا إِلَى الرَّامَةِ وَجَاءَ إِلَى الْبِئْرِ الْعَظِيمَةِ الَّتِي عِنْدَ سِيخُو وَسَأَلَ وَقَالَ: أَيْنَ صَمُوئِيلُ وَدَاوُدُ. فَقِيلَ: هَا هُمَا فِي نَايُوتَ فِي الرَّامَةِ.

וַיֵּ֨לֶךְ ה֜וּא גַּם הָרָמָ֗תָה וַיָּבֹא֙ עַד בּ֤וֹר הַגָּדוֹל֙ אֲשֶׁ֣ר בַּשֶּׂ֔כוּ וַיִּשְׁאַ֣ל וַיֹּ֔אמֶר אֵיפֹ֥ה שְׁמוּאֵ֖ל וְדָוִ֑ד וַיֹּ֕אמֶר הִנֵּ֖ה בְּנָי֥וֹת בָּרָמָֽה

صموئيل الأول 19: 23 1Sa.19.23

فَذَهَبَ إِلَى هُنَاكَ إِلَى نَايُوتَ فِي الرَّامَةِ، فَكَانَ عَلَيْهِ أَيْضًا رُوحُ اللهِ، فَكَانَ يَذْهَبُ وَيَتَنَبَّأُ حَتَّى جَاءَ إِلَى نَايُوتَ فِي الرَّامَةِ.

וַיֵּ֣לֶךְ שָׁ֔ם אֶל נָי֖וֹת בָּרָמָ֑ה וַתְּהִי֩ עָלָ֨יו גַּם ר֣וּחַ אֱלֹהִ֗ים וַיֵּ֤לֶךְ;הָלוֹךְ֙ וַיִּתְנַבֵּ֔א עַד בֹּא֖וֹ בְּנָי֥וֹת בָּרָמָֽה

صموئيل الأول 20: 5 1Sa.20.5

فَقَالَ دَاوُدُ لِيُونَاثَانَ: هُوَذَا الشَّهْرُ غَدًا حِينَمَا أَجْلِسُ مَعَ الْمَلِكِ لِلأَكْلِ. وَلكِنْ أَرْسِلْنِي فَأَخْتَبِئَ فِي الْحَقْلِ إِلَى مَسَاءِ الْيَوْمِ الثَّالِثِ.

וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד אֶל;יְהוֹנָתָ֗ן הִֽנֵּה חֹ֙דֶשׁ֙ מָחָ֔ר וְאָנֹכִ֛י יָשֹׁב;אֵשֵׁ֥ב עִם הַמֶּ֖לֶךְ לֶאֱכ֑וֹל וְשִׁלַּחְתַּ֙נִי֙ וְנִסְתַּרְתִּ֣י בַשָּׂדֶ֔ה עַ֖ד הָעֶ֥רֶב הַשְּׁלִשִֽׁית

صموئيل الأول 20: 8 1Sa.20.8

فَتَعْمَلُ مَعْرُوفًا مَعَ عَبْدِكَ، لأَنَّكَ بِعَهْدِ الرَّبِّ أَدْخَلْتَ عَبْدَكَ مَعَكَ. وَإِنْ كَانَ فِيَّ إِثْمٌ فَاقْتُلْنِي أَنْتَ، وَلِمَاذَا تَأْتِي بِي إِلَى أَبِيكَ..

וְעָשִׂ֤יתָ חֶ֙סֶד֙ עַל עַבְדֶּ֔ךָ כִּ֚י בִּבְרִ֣ית יְהוָ֔ה הֵבֵ֥אתָ עַבְדְּךָ֖ עִמָּ֑ךְ וְאִם יֶשׁ בִּ֤י עָוֹן֙ הֲמִיתֵ֣נִי אַ֔תָּה לָמָּה;זֶּ֥ה תְבִיאֵֽנִי וְעַד אָבִ֖יךָ

صموئيل الأول 20: 15 1Sa.20.15

بَلْ لاَ تَقْطَعُ مَعْرُوفَكَ عَنْ بَيْتِي إِلَى الأَبَدِ، وَلاَ حِينَ يَقْطَعُ الرَّبُّ أَعْدَاءَ دَاوُدَ جَمِيعًا عَنْ وَجْهِ الأَرْضِ.

וְלֹֽא תַכְרִ֧ת חַסְדְּךָ֛ מֵעִ֥ם בֵּיתִ֖י עַד עוֹלָ֑ם וְלֹ֗א בְּהַכְרִ֤ת יְהוָה֙ אֹיְבֵ֣י דָוִ֔ד אִ֕ישׁ מֵעַ֖ל פְּנֵ֥י הָאֲדָמָֽה

صموئيل الأول 20: 23 1Sa.20.23

وَأَمَّا الْكَلاَمُ الَّذِي تَكَلَّمْنَا بِهِ أَنَا وَأَنْتَ، فَهُوَذَا الرَّبُّ بَيْنِي وَبَيْنَكَ إِلَى الأَبَدِ.

וְהַ֨דָּבָ֔ר אֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֖רְנוּ אֲנִ֣י וָאָ֑תָּה הִנֵּ֧ה יְהוָ֛ה בֵּינִ֥י וּבֵינְךָ֖ עַד עוֹלָֽם

صموئيل الأول 20: 28 1Sa.20.28

فَأَجَابَ يُونَاثَانُ شَاوُلَ: إِنَّ دَاوُدَ طَلَبَ مِنِّي أَنْ يَذْهَبَ إِلَى بَيْتِ لَحْمٍ،

וַיַּ֥עַן יְהוֹנָתָ֖ן שָׁא֑וּל דָּוִ֛ד נִשְׁאֹ֨ל;נִשְׁאַ֥ל מֵעִמָּדִ֖י עַד בֵּ֥ית לָֽחֶם

صموئيل الأول 20: 37 1Sa.20.37

وَلَمَّا جَاءَ الْغُلاَمُ إِلَى مَوْضِعِ السَّهْمِ الَّذِي رَمَاهُ يُونَاثَانُ، نَادَى يُونَاثَانُ وَرَاءَ الْغُلاَمِ وَقَالَ: أَلَيْسَ السَّهْمُ دُونَكَ فَصَاعِدًا..

וַיָּבֹ֤א הַנַּ֙עַר֙ עַד מְק֣וֹם הַחֵ֔צִי אֲשֶׁ֥ר יָרָ֖ה יְהוֹנָתָ֑ן וַיִּקְרָ֨א יְהוֹנָתָ֜ן אַחֲרֵ֤י הַנַּ֙עַר֙ וַיֹּ֔אמֶר הֲל֥וֹא הַחֵ֖צִי מִמְּךָ֥ וָהָֽלְאָה

صموئيل الأول 20: 41 1Sa.20.41

اَلْغُلاَمُ ذَهَبَ وَدَاوُدُ قَامَ مِنْ جَانِبِ الْجَنُوبِ وَسَقَطَ عَلَى وَجْهِهِ إِلَى الأَرْضِ وَسَجَدَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ. وَقَبَّلَ كُلٌّ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ، وَبَكَى كُلٌّ مِنْهُمَا مَعَ صَاحِبِهِ حَتَّى زَادَ دَاوُدُ.

הַנַּעַר֮ בָּא֒ וְדָוִ֗ד קָ֚ם מֵאֵ֣צֶל הַנֶּ֔גֶב וַיִּפֹּ֨ל לְאַפָּ֥יו אַ֛רְצָה וַיִּשְׁתַּ֖חוּ שָׁלֹ֣שׁ פְּעָמִ֑ים וַֽיִּשְּׁק֣וּ אִ֣ישׁ רֵעֵ֗הוּ וַיִּבְכּוּ֙ אִ֣ישׁ אֶת רֵעֵ֔הוּ עַד הִגְדִּֽיל דָּוִ֖ד

صموئيل الأول 20: 42 1Sa.20.42

فَقَالَ يُونَاثَانُ لِدَاوُدَ: اذْهَبْ بِسَلاَمٍ لأَنَّنَا كِلَيْنَا قَدْ حَلَفْنَا بِاسْمِ الرَّبِّ قَائِلَيْنِ: الرَّبُّ يَكُونُ بَيْنِي وَبَيْنَكَ وَبَيْنَ نَسْلِي وَنَسْلِكَ إِلَى الأَبَدِ. فَقَامَ وَذَهَبَ، وَأَمَّا يُونَاثَانُ فَجَاءَ إِلَى الْمَدِينَةِ.

וַיֹּ֧אמֶר יְהוֹנָתָ֛ן לְדָוִ֖ד לֵ֣ךְ לְשָׁל֑וֹם אֲנַ֗חְנוּ שְׁנֵ֜ינוּ אֲשֶׁר֩ נִשְׁבַּ֨עְנוּ בְּשֵׁ֤ם יְהוָה֙ לֵאמֹ֔ר יְהוָ֞ה יִֽהְיֶ֣ה בֵּינִ֣י וּבֵינֶ֗ךָ וּבֵ֥ין זַרְעִ֛י זַרְעֲךָ֖ עַד עוֹלָֽם וַיָּ֖קָם וַיֵּלַ֑ךְ וִיהוֹנָתָ֖ן בָּ֥א הָעִֽיר

صموئيل الأول 22: 3 1Sa.22.3

وَذَهَبَ دَاوُدُ مِنْ هُنَاكَ إِلَى مِصْفَاةِ مُوآبَ، وَقَالَ لِمَلِكِ مُوآبَ: لِيَخْرُجْ أَبِي وَأُمِّي إِلَيْكُمْ حَتَّى أَعْلَمَ مَاذَا يَصْنَعُ لِيَ اللهُ.

וַיֵּ֧לֶךְ דָּוִ֛ד מִשָּׁ֖ם מִצְפֵּ֣ה מוֹאָ֑ב וַיֹּ֣אמֶר אֶל;מֶ֣לֶךְ מוֹאָ֗ב יֵֽצֵא;נָ֞א אָבִ֤י וְאִמִּי֙ אִתְּכֶ֔ם עַ֚ד;אֲשֶׁ֣ר אֵדַ֔ע מַה יַּֽעֲשֶׂה לִּ֖י אֱלֹהִֽים

صموئيل الأول 22: 19 1Sa.22.19

وَضَرَبَ نُوبَ مَدِينَةَ الْكَهَنَةِ بِحَدِّ السَّيْفِ. الرِّجَالَ وَالنِّسَاءَ وَالأَطْفَالَ وَالرِّضْعَانَ وَالثِّيرَانَ وَالْحَمِيرَ وَالْغَنَمَ بِحَدِّ السَّيْفِ.

הִכָּ֣ה נֹ֤ב עִיר הַכֹּֽהֲנִים֙ לְפִי חֶ֔רֶב מֵאִישׁ֙ וְעַד;אִשָּׁ֔ה מֵעוֹלֵ֖ל וְעַד;יוֹנֵ֑ק וְשׁ֧וֹר וַחֲמ֛וֹר וָשֶׂ֖ה לְפִי חָֽרֶב

صموئيل الأول 22: 19 1Sa.22.19

وَضَرَبَ نُوبَ مَدِينَةَ الْكَهَنَةِ بِحَدِّ السَّيْفِ. الرِّجَالَ وَالنِّسَاءَ وَالأَطْفَالَ وَالرِّضْعَانَ وَالثِّيرَانَ وَالْحَمِيرَ وَالْغَنَمَ بِحَدِّ السَّيْفِ.

הִכָּ֣ה נֹ֤ב עִיר הַכֹּֽהֲנִים֙ לְפִי חֶ֔רֶב מֵאִישׁ֙ וְעַד;אִשָּׁ֔ה מֵעוֹלֵ֖ל וְעַד;יוֹנֵ֑ק וְשׁ֧וֹר וַחֲמ֛וֹר וָשֶׂ֖ה לְפִי חָֽרֶב

صموئيل الأول 25: 22 1Sa.25.22

هكَذَا يَصْنَعُ اللهُ لأَعْدَاءِ دَاوُدَ وَهكَذَا يَزِيدُ، إِنْ أَبْقَيْتُ مِنْ كُلِّ مَا لَهُ إِلَى الصَّبَاحِ بَائِلاً بِحَائِطٍ.

כֹּה יַעֲשֶׂ֧ה אֱלֹהִ֛ים לְאֹיְבֵ֥י דָוִ֖ד וְכֹ֣ה יֹסִ֑יף אִם אַשְׁאִ֧יר מִכָּל אֲשֶׁר ל֛וֹ עַד הַבֹּ֖קֶר מַשְׁתִּ֥ין בְּקִֽיר

صموئيل الأول 25: 34 1Sa.25.34

وَلكِنْ حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ الَّذِي مَنَعَنِي عَنْ أَذِيَّتِكِ، إِنَّكِ لَوْ لَمْ تُبَادِرِي وَتَأْتِي لاسْتِقْبَالِي، لَمَا أُبْقِيَ لِنَابَالَ إِلَى ضَوْءِ الصَّبَاحِ بَائِلٌ بِحَائِطٍ.

וְאוּלָ֗ם חַי יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֣ר מְנָעַ֔נִי מֵהָרַ֖ע;אֹתָ֑ךְ כִּ֣י;לוּלֵ֣י מִהַ֗רְתְּ וַתָּבֹאת֙ לִקְרָאתִ֔י כִּ֣י;אִם נוֹתַ֧ר לְנָבָ֛ל עַד א֥וֹר הַבֹּ֖קֶר מַשְׁתִּ֥ין בְּקִֽיר

صموئيل الأول 25: 36 1Sa.25.36

فَجَاءَتْ أَبِيجَايِلُ إِلَى نَابَالَ وَإِذَا وَلِيمَةٌ عِنْدَهُ فِي بَيْتِهِ كَوَلِيمَةِ مَلِكٍ. وَكَانَ نَابَالُ قَدْ طَابَ قَلْبُهُ وَكَانَ سَكْرَانَ جِدًّا، فَلَمْ تُخْبِرْهُ بِشَيْءٍ صَغِيرٍ أَوْ كَبِيرٍ إِلَى ضَوْءِ الصَّبَاحِ.

וַתָּבֹ֣א אֲבִיגַ֣יִל אֶל נָבָ֡ל וְהִנֵּה מִשְׁתֶּ֨ה בְּבֵית֜וֹ כְּמִשְׁתֵּ֣ה הַמֶּ֗לֶךְ נָבָל֙ ט֣וֹב;עָלָ֔יו וְלֵ֤ב וְה֥וּא שִׁכֹּ֖ר עַד;מְאֹ֑ד וְלֹֽא הִגִּ֣ידָה;לוֹ֩ דָּבָ֥ר קָטֹ֛ן וְגָד֖וֹל עַד א֥וֹר הַבֹּֽקֶר

صموئيل الأول 25: 36 1Sa.25.36

فَجَاءَتْ أَبِيجَايِلُ إِلَى نَابَالَ وَإِذَا وَلِيمَةٌ عِنْدَهُ فِي بَيْتِهِ كَوَلِيمَةِ مَلِكٍ. وَكَانَ نَابَالُ قَدْ طَابَ قَلْبُهُ وَكَانَ سَكْرَانَ جِدًّا، فَلَمْ تُخْبِرْهُ بِشَيْءٍ صَغِيرٍ أَوْ كَبِيرٍ إِلَى ضَوْءِ الصَّبَاحِ.

וַתָּבֹ֣א אֲבִיגַ֣יִל אֶל נָבָ֡ל וְהִנֵּה מִשְׁתֶּ֨ה בְּבֵית֜וֹ כְּמִשְׁתֵּ֣ה הַמֶּ֗לֶךְ נָבָל֙ ט֣וֹב;עָלָ֔יו וְלֵ֤ב וְה֥וּא שִׁכֹּ֖ר עַד;מְאֹ֑ד וְלֹֽא הִגִּ֣ידָה;לוֹ֩ דָּבָ֥ר קָטֹ֛ן וְגָד֖וֹל עַד א֥וֹר הַבֹּֽקֶר

صموئيل الأول 27: 6 1Sa.27.6

فَأَعْطَاهُ أَخِيشُ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ صِقْلَغَ. لِذلِكَ صَارَتْ صِقْلَغُ لِمُلُوكِ يَهُوذَا إِلَى هذَا الْيَوْمِ.

וַיִּתֶּן;ל֥וֹ אָכִ֛ישׁ בַּיּ֥וֹם;הַה֖וּא צִֽקְלָ֑ג לָכֵ֞ן הָיְתָ֤ה צִֽקְלַג֙ לְמַלְכֵ֣י יְהוּדָ֔ה עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1245 آية)