עַד (H5704) - ʻad | معجم سترونغ العبري

صموئيل الأول 3: 13 1Sa.3.13

وَقَدْ أَخْبَرْتُهُ بِأَنِّي أَقْضِي عَلَى بَيْتِهِ إِلَى الأَبَدِ مِنْ أَجْلِ الشَّرِّ الَّذِي يَعْلَمُ أَنَّ بَنِيهِ قَدْ أَوْجَبُوا بِهِ اللَّعْنَةَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ، وَلَمْ يَرْدَعْهُمْ.

וְהִגַּ֣דְתִּי;ל֔וֹ כִּֽי;אֲנִ֛י שֹׁפֵ֥ט אֶת בֵּית֖וֹ עַד עוֹלָ֑ם בַּעֲוֹ֣ן אֲשֶׁר יָדַ֗ע כִּֽי בָּנָ֔יו מְקַֽלְלִ֤ים לָהֶם֙ וְלֹ֥א כִהָ֖ה;בָּֽם

صموئيل الأول 3: 14 1Sa.3.14

وَلِذلِكَ أَقْسَمْتُ لِبَيْتِ عَالِي أَنَّهُ لاَ يُكَفَّرُ عَنْ شَرِّ بَيْتِ عَالِي بِذَبِيحَةٍ أَوْ بِتَقْدِمَةٍ إِلَى الأَبَدِ.

וְלָכֵ֥ן נִשְׁבַּ֖עְתִּי לְבֵ֣ית עֵלִ֑י אִֽם יִתְכַּפֵּ֞ר עֲוֹ֧ן בֵּית עֵלִ֛י בְּזֶ֥בַח וּבְמִנְחָ֖ה עַד עוֹלָֽם

صموئيل الأول 3: 15 1Sa.3.15

وَاضْطَجَعَ صَمُوئِيلُ إِلَى الصَّبَاحِ، وَفَتَحَ أَبْوَابَ بَيْتِ الرَّبِّ. وَخَافَ صَمُوئِيلُ أَنْ يُخْبِرَ عَالِيَ بِالرُّؤْيَا.

וַיִּשְׁכַּ֤ב שְׁמוּאֵל֙ עַד הַבֹּ֔קֶר וַיִּפְתַּ֖ח דַּלְת֣וֹת בֵּית יְהוָ֑ה יָרֵ֔א וּשְׁמוּאֵ֣ל אֶל מֵהַגִּ֥יד עֵלִֽי הַמַּרְאָ֖ה

صموئيل الأول 3: 20 1Sa.3.20

وَعَرَفَ جَمِيعُ إِسْرَائِيلَ مِنْ دَانَ إِلَى بِئْرِ سَبْعٍ أَنَّهُ قَدِ اؤْتُمِنَ صَمُوئِيلُ نَبِيًّا لِلرَّبِّ.

וַיֵּ֙דַע֙ כָּל יִשְׂרָאֵ֔ל מִדָּ֖ן וְעַד בְּאֵ֣ר;שָׁ֑בַע כִּ֚י נֶאֱמָ֣ן שְׁמוּאֵ֔ל לְנָבִ֖יא לַיהוָֽה

صموئيل الأول 5: 5 1Sa.5.5

لِذلِكَ لاَ يَدُوسُ كَهَنَةُ دَاجُونَ وَجَمِيعُ الدَّاخِلِينَ إِلَى بَيْتِ دَاجُونَ عَلَى عَتَبَةِ دَاجُونَ فِي أَشْدُودَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ.

כֵּ֡ן לֹֽא יִדְרְכוּ֩ כֹהֲנֵ֨י דָג֜וֹן וְכָֽל הַבָּאִ֧ים בֵּית דָּג֛וֹן עַל מִפְתַּ֥ן דָּג֖וֹן בְּאַשְׁדּ֑וֹד עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

صموئيل الأول 5: 9 1Sa.5.9

وَكَانَ بَعْدَمَا نَقَلُوهُ أَنَّ يَدَ الرَّبِّ كَانَتْ عَلَى الْمَدِينَةِ بِاضْطِرَابٍ عَظِيمٍ جِدًّا، وَضَرَبَ أَهْلَ الْمَدِينَةِ مِنَ الصَّغِيرِ إِلَى الْكَبِيرِ، وَنَفَرَتْ لَهُمُ الْبَوَاسِيرُ.

וַיְהִ֞י אַחֲרֵ֣י הֵסַ֣בּוּ;אֹת֗וֹ יַד יְהוָ֤ה וַתְּהִ֨י בָּעִיר֙ מְהוּמָה֙ גְּדוֹלָ֣ה מְאֹ֔ד וַיַּךְ֙ אַנְשֵׁ֣י הָעִ֔יר מִקָּטֹ֖ן וְעַד גָּד֑וֹל וַיִּשָּׂתְר֥וּ לָהֶ֖ם טְחֹרִֽים

صموئيل الأول 6: 12 1Sa.6.12

فَاسْتَقَامَتِ الْبَقَرَتَانِ فِي الطَّرِيقِ إِلَى طَرِيقِ بَيْتَشَمْسَ، فِي سِكَّةٍ وَاحِدَةٍ وَتَجْأَرَانِ، وَلَمْ تَمِيلاَ يَمِينًا وَلاَ شِمَالاً، وَأَقْطَابُ الْفِلِسْطِينِيِّينَ يَسِيرُونَ وَرَاءَهُمَا إِلَى تُخُمِ بَيْتَشَمْسَ.

וַיִשַּׁ֨רְנָה הַפָּר֜וֹת בַּדֶּ֗רֶךְ עַל דֶּ֙רֶךְ֙ בֵּ֣ית;שֶׁ֔מֶשׁ בִּמְסִלָּ֣ה אַחַ֗ת וְגָע֔וֹ וְלֹא סָ֖רוּ יָמִ֣ין וּשְׂמֹ֑אול וְסַרְנֵ֤י פְלִשְׁתִּים֙ הָלְכ֤וּ;הָלֹךְ֙ אַחֲרֵיהֶ֔ם עַד גְּב֖וּל בֵּ֥ית;שָֽׁמֶשׁ

صموئيل الأول 6: 18 1Sa.6.18

وَفِيرَانُ الذَّهَبِ بِعَدَدِ جَمِيعِ مُدُنِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ لِلْخَمْسَةِ الأَقْطَابِ مِنَ الْمَدِينَةِ الْمُحَصَّنَةِ إِلَى قَرْيَةِ الصَّحْرَاءِ. وَشَاهِدٌ هُوَ الْحَجَرُ الْكَبِيرُ الَّذِي وَضَعُوا عَلَيْهِ تَابُوتَ الرَّبِّ. هُوَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ فِي حَقْلِ يَهُوشَعَ الْبَيْتِشَمْسِيِّ.

וְעַכְבְּרֵ֣י הַזָּהָ֗ב מִסְפַּ֞ר כָּל עָרֵ֤י פְלִשְׁתִּים֙ לַחֲמֵ֣שֶׁת הַסְּרָנִ֔ים מֵעִ֣יר מִבְצָ֔ר וְעַ֖ד כֹּ֣פֶר הַפְּרָזִ֑י אָבֵ֣ל הַגְּדוֹלָ֗ה אֲשֶׁ֨ר הִנִּ֤יחוּ עָלֶ֙יהָ֙ אֲר֣וֹן יְהוָ֔ה עַ֚ד הַזֶּ֔ה הַיּ֣וֹם בִּשְׂדֵ֥ה יְהוֹשֻׁ֖עַ בֵּֽית;הַשִּׁמְשִֽׁי

صموئيل الأول 6: 18 1Sa.6.18

وَفِيرَانُ الذَّهَبِ بِعَدَدِ جَمِيعِ مُدُنِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ لِلْخَمْسَةِ الأَقْطَابِ مِنَ الْمَدِينَةِ الْمُحَصَّنَةِ إِلَى قَرْيَةِ الصَّحْرَاءِ. وَشَاهِدٌ هُوَ الْحَجَرُ الْكَبِيرُ الَّذِي وَضَعُوا عَلَيْهِ تَابُوتَ الرَّبِّ. هُوَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ فِي حَقْلِ يَهُوشَعَ الْبَيْتِشَمْسِيِّ.

וְעַכְבְּרֵ֣י הַזָּהָ֗ב מִסְפַּ֞ר כָּל עָרֵ֤י פְלִשְׁתִּים֙ לַחֲמֵ֣שֶׁת הַסְּרָנִ֔ים מֵעִ֣יר מִבְצָ֔ר וְעַ֖ד כֹּ֣פֶר הַפְּרָזִ֑י אָבֵ֣ל הַגְּדוֹלָ֗ה אֲשֶׁ֨ר הִנִּ֤יחוּ עָלֶ֙יהָ֙ אֲר֣וֹן יְהוָ֔ה עַ֚ד הַזֶּ֔ה הַיּ֣וֹם בִּשְׂדֵ֥ה יְהוֹשֻׁ֖עַ בֵּֽית;הַשִּׁמְשִֽׁי

صموئيل الأول 7: 11 1Sa.7.11

وَخَرَجَ رِجَالُ إِسْرَائِيلَ مِنَ الْمِصْفَاةِ وَتَبِعُوا الْفِلِسْطِينِيِّينَ وَضَرَبُوهُمْ إِلَى مَا تَحْتَ بَيْتِ كَارٍ.

וַיֵּ֨צְא֜וּ אַנְשֵׁ֤י יִשְׂרָאֵל֙ מִן הַמִּצְפָּ֔ה וַֽיִּרְדְּפ֖וּ פְּלִשְׁתִּ֑ים וַיַּכּ֕וּם עַד מִתַּ֖חַת לְבֵ֥ית כָּֽר

صموئيل الأول 7: 12 1Sa.7.12

فَأَخَذَ صَمُوئِيلُ حَجَرًا وَنَصَبَهُ بَيْنَ الْمِصْفَاةِ وَالسِّنِّ، وَدَعَا اسْمَهُ حَجَرَ الْمَعُونَةِ وَقَالَ: إِلَى هُنَا أَعَانَنَا الرَّبُّ.

וַיִּקַּ֨ח שְׁמוּאֵ֜ל אֶ֣בֶן;אַחַ֗ת וַיָּ֤שֶׂם בֵּֽין הַמִּצְפָּה֙ הַשֵּׁ֔ן וַיִּקְרָ֥א שְׁמָ֖הּ אֶ֣בֶן הָעָ֑זֶר וַיֹּאמַ֕ר עַד הֵ֖נָּה עֲזָרָ֥נוּ יְהוָֽה

صموئيل الأول 7: 14 1Sa.7.14

وَالْمُدُنُ الَّتِي أَخَذَهَا الْفِلِسْطِينِيُّونَ مِنْ إِسْرَائِيلَ رَجَعَتْ إِلَى إِسْرَائِيلَ مِنْ عَقْرُونَ إِلَى جَتَّ. وَاسْتَخْلَصَ إِسْرَائِيلُ تُخُومَهَا مِنْ يَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ. وَكَانَ صُلْحٌ بَيْنَ إِسْرَائِيلَ وَالأَمُورِيِّينَ.

הֶעָרִ֡ים אֲשֶׁ֣ר לָֽקְחוּ פְלִשְׁתִּים֩ מֵאֵ֨ת יִשְׂרָאֵ֤ל וַתָּשֹׁ֣בְנָה לְיִשְׂרָאֵל֙ מֵעֶקְר֣וֹן וְעַד גַּ֔ת הִצִּ֥יל יִשְׂרָאֵ֖ל גְּבוּלָ֔ן מִיַּ֣ד פְּלִשְׁתִּ֑ים וַיְהִ֣י שָׁל֔וֹם בֵּ֥ין יִשְׂרָאֵ֖ל הָאֱמֹרִֽי

صموئيل الأول 8: 8 1Sa.8.8

حَسَبَ كُلِّ أَعْمَالِهِمِ الَّتِي عَمِلُوا مِنْ يَوْمِ أَصْعَدْتُهُمْ مِنْ مِصْرَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ وَتَرَكُونِي وَعَبَدُوا آلِهَةً أُخْرَى، هكَذَا هُمْ عَامِلُونَ بِكَ أَيْضًا.

כְּכָֽל הַמַּעֲשִׂ֣ים אֲשֶׁר עָשׂ֗וּ מִיּוֹם֩ הַעֲלֹתִ֨י;אֹתָ֤ם מִמִּצְרַ֙יִם֙ וְעַד הַזֶּ֔ה הַיּ֣וֹם וַיַּ֣עַזְבֻ֔נִי וַיַּעַבְד֖וּ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֑ים כֵּ֛ן הֵ֥מָּה עֹשִׂ֖ים לָֽךְ גַּם

صموئيل الأول 9: 9 1Sa.9.9

سَابِقًا فِي إِسْرَائِيلَ هكَذَا كَانَ يَقُولُ الرَّجُلُ عِنْدَ ذَهَابِهِ لِيَسْأَلَ اللهَ: هَلُمَّ نَذْهَبْ إِلَى الرَّائِي. لأَنَّ النَّبِيَّ الْيَوْمَ كَانَ يُدْعَى سَابِقًا الرَّائِيَ.

לְפָנִ֣ים בְּיִשְׂרָאֵ֗ל כֹּֽה אָמַ֤ר הָאִישׁ֙ בְּלֶכְתּוֹ֙ לִדְר֣וֹשׁ אֱלֹהִ֔ים לְכ֥וּ;וְנֵלְכָ֖ה עַד הָרֹאֶ֑ה כִּ֤י לַנָּבִיא֙ הַיּ֔וֹם יִקָּרֵ֥א לְפָנִ֖ים הָרֹאֶֽה

صموئيل الأول 9: 13 1Sa.9.13

عِنْدَ دُخُولِكُمَا الْمَدِينَةَ تَجِدَانِهِ قَبْلَ صُعُودِهِ إِلَى الْمُرْتَفَعَةِ لِيَأْكُلَ، لأَنَّ الشَّعْبَ لاَ يَأْكُلُ حَتَّى يَأْتِيَ لأَنَّهُ يُبَارِكُ الذَّبِيحَةَ. بَعْدَ ذلِكَ يَأْكُلُ الْمَدْعُوُّونَ. فَالآنَ اصْعَدَا لأَنَّكُمَا فِي مِثْلِ الْيَوْمِ تَجِدَانِهِ.

כְּבֹאֲכֶ֣ם הָעִ֣יר תִּמְצְא֣וּן;אֹת֡וֹ בְּטֶרֶם֩ יַעֲלֶ֨ה הַבָּמָ֜תָה לֶאֱכֹ֗ל כִּ֠י הָעָם֙ לֹֽא יֹאכַ֤ל עַד בֹּא֔וֹ כִּֽי;הוּא֙ יְבָרֵ֣ךְ הַזֶּ֔בַח אַחֲרֵי כֵ֖ן יֹאכְל֣וּ הַקְּרֻאִ֑ים וְעַתָּ֣ה עֲל֔וּ כִּֽי כְהַיּ֖וֹם תִּמְצְא֥וּן;אֹתֽוֹ

صموئيل الأول 10: 3 1Sa.10.3

وَتَعْدُو مِنْ هُنَاكَ ذَاهِبًا حَتَّى تَأْتِيَ إِلَى بَلُّوطَةِ تَابُورَ، فَيُصَادِفُكَ هُنَاكَ ثَلاَثَةُ رِجَال صَاعِدُونَ إِلَى اللهِ إِلَى بَيْتِ إِيل، وَاحِدٌ حَامِلٌ ثَلاَثَةَ جِدَاءٍ، وَوَاحِدٌ حَامِلٌ ثَلاَثَةَ أَرْغِفَةِ خُبْزٍ، وَوَاحِدٌ حَامِلٌ زِقَّ خَمْرٍ.

וְחָלַפְתָּ֨ מִשָּׁ֜ם וָהָ֗לְאָה וּבָ֙אתָ֙ עַד אֵל֣וֹן תָּב֔וֹר וּמְצָא֤וּךָ שָּׁם֙ שְׁלֹשָׁ֣ה אֲנָשִׁ֔ים עֹלִ֥ים אֶל הָאֱלֹהִ֖ים אֵ֑ל בֵּֽית אֶחָ֞ד נֹשֵׂ֣א שְׁלֹשָׁ֣ה גְדָיִ֗ים וְאֶחָד֙ נֹשֵׂ֗א שְׁלֹ֙שֶׁת֙ כִּכְּר֣וֹת לֶ֔חֶם וְאֶחָ֥ד נֹשֵׂ֖א נֵֽבֶל יָֽיִן

صموئيل الأول 10: 8 1Sa.10.8

وَتَنْزِلُ قُدَّامِي إِلَى الْجِلْجَالِ، وَهُوَذَا أَنَا أَنْزِلُ إِلَيْكَ لأُصْعِدَ مُحْرَقَاتٍ وَأَذْبَحَ ذَبَائِحَ سَلاَمَةٍ. سَبْعَةَ أَيَّامٍ تَلْبَثُ حَتَّى آتِيَ إِلَيْكَ وَأُعَلِّمَكَ مَاذَا تَفْعَلُ.

וְיָרַדְתָּ֣ לְפָנַי֮ הַגִּלְגָּל֒ וְהִנֵּ֤ה אָֽנֹכִי֙ יֹרֵ֣ד אֵלֶ֔יךָ לְהַעֲל֣וֹת עֹל֔וֹת לִזְבֹּ֖חַ זִבְחֵ֣י שְׁלָמִ֑ים שִׁבְעַ֨ת יָמִ֤ים תּוֹחֵל֙ עַד בּוֹאִ֣י אֵלֶ֔יךָ וְהוֹדַעְתִּ֣י;לְךָ֔ אֲשֶׁ֥ר תַּעֲשֶֽׂה

صموئيل الأول 11: 11 1Sa.11.11

وَكَانَ فِي الْغَدِ أَنَّ شَاوُلَ جَعَلَ الشَّعْبَ ثَلاَثَ فِرَق، وَدَخَلُوا فِي وَسَطِ الْمَحَلَّةِ عِنْدَ سَحَرِ الصُّبْحِ وَضَرَبُوا الْعَمُّونِيِّينَ حَتَّى حَمِيَ النَّهَارُ. وَالَّذِينَ بَقُوا تَشَتَّتُوا حَتَّى لَمْ يَبْقَ مِنْهُمُ اثْنَانِ مَعًا.

וַיְהִ֣י מִֽמָּחֳרָ֗ת שָׁא֣וּל וַיָּ֨שֶׂם הָעָם֮ שְׁלֹשָׁ֣ה רָאשִׁים֒ וַיָּבֹ֤אוּ בְתוֹךְ הַֽמַּחֲנֶה֙ בְּאַשְׁמֹ֣רֶת הַבֹּ֔קֶר וַיַּכּ֥וּ עַמּ֖וֹן עַד חֹ֣ם הַיּ֑וֹם וַיְהִ֤י הַנִּשְׁאָרִים֙ וַיָּפֻ֔צוּ וְלֹ֥א נִשְׁאֲרוּ בָ֖ם שְׁנַ֥יִם יָֽחַד

صموئيل الأول 11: 15 1Sa.11.15

فَذَهَبَ كُلُّ الشَّعْبِ إِلَى الْجِلْجَالِ وَمَلَّكُوا هُنَاكَ شَاوُلَ أَمَامَ الرَّبِّ فِي الْجِلْجَالِ، وَذَبَحُوا هُنَاكَ ذَبَائِحَ سَلاَمَةٍ أَمَامَ الرَّبِّ. وَفَرِحَ هُنَاكَ شَاوُلُ وَجَمِيعُ رِجَالِ إِسْرَائِيلَ جِدًّا.

וַיֵּלְכ֨וּ כָל הָעָ֜ם הַגִּלְגָּ֗ל וַיַּמְלִכוּ֩ שָׁ֨ם שָׁא֜וּל לִפְנֵ֤י יְהוָה֙ בַּגִּלְגָּ֔ל וַיִּזְבְּחוּ שָׁ֛ם זְבָחִ֥ים שְׁלָמִ֖ים לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וַיִּשְׂמַ֨ח שָׁ֥ם שָׁא֛וּל וְכָל אַנְשֵׁ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל עַד;מְאֹֽד

صموئيل الأول 12: 2 1Sa.12.2

وَالآنَ هُوَذَا الْمَلِكُ يَمْشِي أَمَامَكُمْ. وَأَمَّا أَنَا فَقَدْ شِخْتُ وَشِبْتُ، وَهُوَذَا أَبْنَائِي مَعَكُمْ. وَأَنَا قَدْ سِرْتُ أَمَامَكُمْ مُنْذُ صِبَايَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ.

וְעַתָּ֞ה הִנֵּ֥ה הַמֶּ֣לֶךְ מִתְהַלֵּ֣ךְ לִפְנֵיכֶ֗ם וַאֲנִי֙ זָקַ֣נְתִּי וָשַׂ֔בְתִּי הִנָּ֣ם וּבָנַ֖י אִתְּכֶ֑ם וַאֲנִי֙ הִתְהַלַּ֣כְתִּי לִפְנֵיכֶ֔ם מִנְּעֻרַ֖י עַד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

صموئيل الأول 13: 13 1Sa.13.13

فَقَالَ صَمُوئِيلُ لِشَاوُلَ: قَدِ انْحَمَقْتَ. لَمْ تَحْفَظْ وَصِيَّةَ الرَّبِّ إِلهِكَ الَّتِي أَمَرَكَ بِهَا، لأَنَّهُ الآنَ كَانَ الرَّبُّ قَدْ ثَبَّتَ مَمْلَكَتَكَ عَلَى إِسْرَائِيلَ إِلَى الأَبَدِ.

וַיֹּ֧אמֶר שְׁמוּאֵ֛ל אֶל;שָׁא֖וּל נִסְכָּ֑לְתָּ לֹ֣א שָׁמַ֗רְתָּ מִצְוַ֞ת יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֔ךְ כִּ֣י עַתָּ֗ה יְהוָ֧ה הֵכִ֨ין מַֽמְלַכְתְּךָ֛ אֶל יִשְׂרָאֵ֖ל עַד עוֹלָֽם

صموئيل الأول 14: 9 1Sa.14.9

فَإِنْ قَالُوا لَنَا هكَذَا: دُومُوا حَتَّى نَصِلَ إِلَيْكُمْ. نَقِفُ فِي مَكَانِنَا وَلاَ نَصْعَدُ إِلَيْهِمْ.

אִם יֹֽאמְרוּ֙ אֵלֵ֔ינוּ כֹּ֤ה דֹּ֕מּוּ עַד הַגִּיעֵ֖נוּ אֲלֵיכֶ֑ם וְעָמַ֣דְנוּ תַחְתֵּ֔ינוּ וְלֹ֥א נַעֲלֶ֖ה אֲלֵיהֶֽם

صموئيل الأول 14: 19 1Sa.14.19

وَفِيمَا كَانَ شَاوُلُ يَتَكَلَّمُ بَعْدُ مَعَ الْكَاهِنِ، تَزَايَدَ الضَّجِيجُ الَّذِي فِي مَحَلَّةِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ وَكَثُرَ. فَقَالَ شَاوُلُ لِلْكَاهِنِ: كُفَّ يَدَكَ.

וַיְהִ֗י שָׁאוּל֙ דִּבֶּ֤ר עַ֣ד אֶל הַכֹּהֵ֔ן וַיֵּ֥לֶךְ;הָל֖וֹךְ וְהֶהָמ֗וֹן אֲשֶׁר֙ בְּמַחֲנֵ֣ה פְלִשְׁתִּ֔ים וָרָ֑ב וַיֹּ֧אמֶר שָׁא֛וּל אֶל;הַכֹּהֵ֖ן אֱסֹ֥ף יָדֶֽךָ

صموئيل الأول 14: 20 1Sa.14.20

وَصَاحَ شَاوُلُ وَجَمِيعُ الشَّعْبِ الَّذِي مَعَهُ وَجَاءُوا إِلَى الْحَرْبِ، وَإِذَا بِسَيْفِ كُلِّ وَاحِدٍ عَلَى صَاحِبِهِ. اضْطِرَابٌ عَظِيمٌ جِدًّا.

וַיִּזָּעֵ֣ק שָׁא֗וּל וְכָל הָעָם֙ אֲשֶׁ֣ר אִתּ֔וֹ וַיָּבֹ֖אוּ עַד הַמִּלְחָמָ֑ה וְהִנֵּ֨ה;הָיְתָ֜ה חֶ֤רֶב אִישׁ֙ בְּרֵעֵ֔הוּ מְהוּמָ֖ה גְּדוֹלָ֥ה מְאֹֽד

صموئيل الأول 14: 24 1Sa.14.24

وَضَنُكَ رِجَالُ إِسْرَائِيلَ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ، لأَنَّ شَاوُلَ حَلَّفَ الشَّعْبَ قَائِلاً: مَلْعُونٌ الرَّجُلُ الَّذِي يَأْكُلُ خُبْزًا إِلَى الْمَسَاءِ حَتَّى أَنْتَقِمَ مِنْ أَعْدَائِي. فَلَمْ يَذُقْ جَمِيعُ الشَّعْبِ خُبْزًا.

נִגַּ֖שׂ וְאִֽישׁ יִשְׂרָאֵ֥ל בַּיּ֣וֹם;הַה֑וּא שָׁא֨וּל וַיֹּאֶל֩ הָעָ֜ם לֵאמֹ֗ר אָר֣וּר הָ֠אִישׁ אֲשֶׁר יֹ֨אכַל לֶ֜חֶם עַד הָעֶ֗רֶב וְנִקַּמְתִּי֙ מֵאֹ֣יְבַ֔י וְלֹֽא טָעַ֥ם כָּל הָעָ֖ם לָֽחֶם

صموئيل الأول 14: 36 1Sa.14.36

وَقَالَ شَاوُلُ: لِنَنْزِلْ وَرَاءَ الْفِلِسْطِينِيِّينَ لَيْلاً وَنَنْهَبْهُمْ إِلَى ضَوْءِ الصَّبَاحِ وَلاَ نُبْقِ مِنْهُمْ أَحَدًا. فَقَالُوا: افْعَلْ كُلَّ مَا يَحْسُنُ فِي عَيْنَيْكَ. وَقَالَ الْكَاهِنُ: لِنَتَقَدَّمْ هُنَا إِلَى اللهِ.

וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֡וּל נֵרְדָ֣ה אַחֲרֵי֩ פְלִשְׁתִּ֨ים לַ֜יְלָה וְֽנָבֹ֥זָה;בָהֶ֣ם עַד א֣וֹר הַבֹּ֗קֶר וְלֹֽא נַשְׁאֵ֤ר בָּהֶם֙ אִ֔ישׁ וַיֹּ֣אמְר֔וּ עֲשֵׂ֑ה כָּל הַטּ֥וֹב בְּעֵינֶ֖יךָ וַיֹּ֙אמֶר֙ הַכֹּהֵ֔ן נִקְרְבָ֥ה הֲלֹ֖ם אֶל הָאֱלֹהִֽים

صموئيل الأول 15: 3 1Sa.15.3

فَالآنَ اذْهَبْ وَاضْرِبْ عَمَالِيقَ، وَحَرِّمُوا كُلَّ مَا لَهُ وَلاَ تَعْفُ عَنْهُمْ بَلِ اقْتُلْ رَجُلاً وَامْرَأَةً، طِفْلاً وَرَضِيعًا، بَقَرًا وَغَنَمًا، جَمَلاً وَحِمَارًا.

עַתָּה֩ לֵ֨ךְ וְהִכִּֽיתָ֜ה עֲמָלֵ֗ק וְהַֽחֲרַמְתֶּם֙ כָּל אֲשֶׁר ל֔וֹ וְלֹ֥א תַחְמֹ֖ל עָלָ֑יו וְהֵמַתָּ֞ה מֵאִ֣ישׁ עַד;אִשָּׁ֗ה מֵֽעֹלֵל֙ וְעַד;יוֹנֵ֔ק מִשּׁ֣וֹר וְעַד;שֶׂ֔ה מִגָּמָ֖ל וְעַד;חֲמֽוֹר

صموئيل الأول 15: 3 1Sa.15.3

فَالآنَ اذْهَبْ وَاضْرِبْ عَمَالِيقَ، وَحَرِّمُوا كُلَّ مَا لَهُ وَلاَ تَعْفُ عَنْهُمْ بَلِ اقْتُلْ رَجُلاً وَامْرَأَةً، طِفْلاً وَرَضِيعًا، بَقَرًا وَغَنَمًا، جَمَلاً وَحِمَارًا.

עַתָּה֩ לֵ֨ךְ וְהִכִּֽיתָ֜ה עֲמָלֵ֗ק וְהַֽחֲרַמְתֶּם֙ כָּל אֲשֶׁר ל֔וֹ וְלֹ֥א תַחְמֹ֖ל עָלָ֑יו וְהֵמַתָּ֞ה מֵאִ֣ישׁ עַד;אִשָּׁ֗ה מֵֽעֹלֵל֙ וְעַד;יוֹנֵ֔ק מִשּׁ֣וֹר וְעַד;שֶׂ֔ה מִגָּמָ֖ל וְעַד;חֲמֽוֹר

صموئيل الأول 15: 3 1Sa.15.3

فَالآنَ اذْهَبْ وَاضْرِبْ عَمَالِيقَ، وَحَرِّمُوا كُلَّ مَا لَهُ وَلاَ تَعْفُ عَنْهُمْ بَلِ اقْتُلْ رَجُلاً وَامْرَأَةً، طِفْلاً وَرَضِيعًا، بَقَرًا وَغَنَمًا، جَمَلاً وَحِمَارًا.

עַתָּה֩ לֵ֨ךְ וְהִכִּֽיתָ֜ה עֲמָלֵ֗ק וְהַֽחֲרַמְתֶּם֙ כָּל אֲשֶׁר ל֔וֹ וְלֹ֥א תַחְמֹ֖ל עָלָ֑יו וְהֵמַתָּ֞ה מֵאִ֣ישׁ עַד;אִשָּׁ֗ה מֵֽעֹלֵל֙ וְעַד;יוֹנֵ֔ק מִשּׁ֣וֹר וְעַד;שֶׂ֔ה מִגָּמָ֖ל וְעַד;חֲמֽוֹר

صموئيل الأول 15: 3 1Sa.15.3

فَالآنَ اذْهَبْ وَاضْرِبْ عَمَالِيقَ، وَحَرِّمُوا كُلَّ مَا لَهُ وَلاَ تَعْفُ عَنْهُمْ بَلِ اقْتُلْ رَجُلاً وَامْرَأَةً، طِفْلاً وَرَضِيعًا، بَقَرًا وَغَنَمًا، جَمَلاً وَحِمَارًا.

עַתָּה֩ לֵ֨ךְ וְהִכִּֽיתָ֜ה עֲמָלֵ֗ק וְהַֽחֲרַמְתֶּם֙ כָּל אֲשֶׁר ל֔וֹ וְלֹ֥א תַחְמֹ֖ל עָלָ֑יו וְהֵמַתָּ֞ה מֵאִ֣ישׁ עַד;אִשָּׁ֗ה מֵֽעֹלֵל֙ וְעַד;יוֹנֵ֔ק מִשּׁ֣וֹר וְעַד;שֶׂ֔ה מִגָּמָ֖ל וְעַד;חֲמֽוֹר

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1245 آية)