المعنى المختصر للكلمة
nephesh:
properly, a breathing creature, i.e. animal of (abstractly) vitality
اللفظ الأصلي
נֶפֶשׁ
نوع الكلمة
اسم مؤنث
طريقة النطق
nephesh
(neh-fesh)
تكرار الورود في الكتاب
737
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
properly, a breathing creature, i.e. animal of (abstractly) vitality
الإنجليزية — KJV Translation Tags
any
appetite
beast
body
breath
creature
[idiom] dead(-ly)
desire
[idiom] (dis-) contented
[idiom] fish
ghost
[phrase] greedy
he
heart(-y)
(hath, [idiom] jeopardy of) life ([idiom] in jeopardy)
lust
man
me
mind
mortally
one
own
person
pleasure
(her-, him-, my-, thy-) self
them (your) -selves
[phrase] slay
soul
[phrase] tablet
they
thing
([idiom] she) will
[idiom] would have it
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
נַפְשִׁ֑י (35×)
נֶ֣פֶשׁ (31×)
נַפְשִֽׁי (28×)
נַפְשִׁ֖י (26×)
נַפְשֽׁוֹ (17×)
נַפְשׁ֑וֹ (16×)
נַפְשֶֽׁךָ (16×)
נֶ֖פֶשׁ (16×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (737 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
المزامير 33: 20
Psa.33.20
أَنْفُسُنَا انْتَظَرَتِ الرَّبَّ. مَعُونَتُنَا وَتُرْسُنَا هُوَ.
נַ֭פְשֵׁנוּ חִכְּתָ֣ה לַֽיהוָ֑ה עֶזְרֵ֖נוּ וּמָגִנֵּ֣נוּ הֽוּא
المزامير 34: 2
Psa.34.2
بِالرَّبِّ تَفْتَخِرُ نَفْسِي. يَسْمَعُ الْوُدَعَاءُ فَيَفْرَحُونَ.
בַּ֭יהוָה תִּתְהַלֵּ֣ל נַפְשִׁ֑י יִשְׁמְע֖וּ עֲנָוִ֣ים וְיִשְׂמָֽחוּ
المزامير 34: 22
Psa.34.22
الرَّبُّ فَادِي نُفُوسِ عَبِيدِهِ، وَكُلُّ مَنِ اتَّكَلَ عَلَيْهِ لاَ يُعَاقَبُ.
יְ֭הוָה פּוֹדֶ֣ה נֶ֣פֶשׁ עֲבָדָ֑יו כָּֽל הַחֹסִ֥ים בּֽוֹ וְלֹ֥א יֶ֝אְשְׁמ֗וּ
المزامير 35: 3
Psa.35.3
وَأَشْرِعْ رُمْحًا وَصُدَّ تِلْقَاءَ مُطَارِدِيَّ. قُلْ لِنَفْسِي: خَلاَصُكِ أَنَا.
וְהָ֘רֵ֤ק חֲנִ֣ית וּ֭סְגֹר לִקְרַ֣את רֹדְפָ֑י אֱמֹ֥ר לְ֝נַפְשִׁ֗י יְֽשֻׁעָתֵ֥ךְ אָֽנִי
المزامير 35: 4
Psa.35.4
لِيَخْزَ وَلْيَخْجَلِ الَّذِينَ يَطْلُبُونَ نَفْسِي. لِيَرْتَدَّ إِلَى الْوَرَاءِ وَيَخْجَلِ الْمُتَفَكِّرُونَ بِإِسَاءَتِي.
יֵבֹ֣שׁוּ וְיִכָּלְמוּ֮ מְבַקְשֵׁ֪י נַ֫פְשִׁ֥י יִסֹּ֣גוּ אָח֣וֹר וְיַחְפְּר֑וּ חֹ֝שְׁבֵ֗י רָעָתִֽי
المزامير 35: 7
Psa.35.7
لأَنَّهُمْ بِلاَ سَبَبٍ أَخْفَوْا لِي هُوَّةَ شَبَكَتِهِمْ. بِلاَ سَبَبٍ حَفَرُوا لِنَفْسِي.
כִּֽי חִנָּ֣ם טָֽמְנוּ לִ֭י שַׁ֣חַת רִשְׁתָּ֑ם חִ֝נָּ֗ם חָפְר֥וּ לְנַפְשִֽׁי
المزامير 35: 9
Psa.35.9
أَمَّا نَفْسِي فَتَفْرَحُ بِالرَّبِّ وَتَبْتَهِجُ بِخَلاَصِهِ.
וְ֭נַפְשִׁי תָּגִ֣יל בַּיהוָ֑ה תָּ֝שִׂישׂ בִּישׁוּעָתֽוֹ
المزامير 35: 12
Psa.35.12
يُجَازُونَنِي عَنِ الْخَيْرِ شَرًّا، ثَكَلاً لِنَفْسِي.
יְשַׁלְּמ֣וּנִי תַּ֥חַת טוֹבָ֗ה רָ֭עָה שְׁכ֣וֹל לְנַפְשִֽׁי
المزامير 35: 13
Psa.35.13
أَمَّا أَنَا فَفِي مَرَضِهِمْ لِبَاسِي مِسْحًا. أَذْلَلْتُ بِالصَّوْمِ نَفْسِي، وَصَلاَتِي إِلَى حِضْنِي تَرْجعُ.
וַאֲנִ֤י בַּחֲלוֹתָ֡ם לְב֬וּשִׁי שָׂ֗ק עִנֵּ֣יתִי בַצּ֣וֹם נַפְשִׁ֑י וּ֝תְפִלָּתִ֗י עַל חֵיקִ֥י תָשֽׁוּב
المزامير 35: 17
Psa.35.17
يَا رَبُّ، إِلَى مَتَى تَنْظُرُ. اسْتَرِدَّ نَفْسِي مِنْ تَهْلُكَاتِهِمْ، وَحِيدَتِي مِنَ الأَشْبَالِ.
אֲדֹנָי֮ כַּמָּ֪ה תִּ֫רְאֶ֥ה הָשִׁ֣יבָה נַ֭פְשִׁי מִשֹּׁאֵיהֶ֑ם יְחִידָתִֽי מִ֝כְּפִירִ֗ים
المزامير 35: 25
Psa.35.25
لاَ يَقُولُوا فِي قُلُوبِهِمْ: هَهْ. شَهْوَتُنَا. لاَ يَقُولُوا: قَدِ ابْتَلَعْنَاهُ..
אַל יֹאמְר֣וּ בְ֭לִבָּם הֶאָ֣ח נַפְשֵׁ֑נוּ אַל יֹ֝אמְר֗וּ בִּֽלַּעֲנֽוּהוּ
المزامير 38: 12
Psa.38.12
وَطَالِبُو نَفْسِي نَصَبُوا شَرَكًا، وَالْمُلْتَمِسُونَ لِيَ الشَّرَّ تَكَلَّمُوا بِالْمَفَاسِدِ، وَالْيَوْمَ كُلَّهُ يَلْهَجُونَ بِالْغِشِّ.
מְבַקְשֵׁ֬י נַפְשִׁ֗י וַיְנַקְשׁ֤וּ וְדֹרְשֵׁ֣י רָ֭עָתִי דִּבְּר֣וּ הַוּ֑וֹת הַיּ֥וֹם כָּל יֶהְגּֽוּ וּ֝מִרְמ֗וֹת
المزامير 40: 14
Psa.40.14
لِيَخْزَ وَلْيَخْجَلْ مَعًا الَّذِينَ يَطْلُبُونَ نَفْسِي لإِهْلاَكِهَا. لِيَرْتَدَّ إِلَى الْوَرَاءِ، وَلْيَخْزَ الْمَسْرُورُونَ بِأَذِيَّتِي.
יֵ֘בֹ֤שׁוּ וְיַחְפְּר֨וּ יַחַד֮ מְבַקְשֵׁ֥י נַפְשִׁ֗י לִסְפּ֫וֹתָ֥הּ יִסֹּ֣גוּ אָ֭חוֹר וְיִכָּלְמ֑וּ חֲ֝פֵצֵ֗י רָעָתִֽי
المزامير 41: 2
Psa.41.2
الرَّبُّ يَحْفَظُهُ وَيُحْيِيهِ. يَغْتَبِطُ فِي الأَرْضِ، وَلاَ يُسَلِّمُهُ إِلَى مَرَامِ أَعْدَائِهِ.
יְהוָ֤ה יִשְׁמְרֵ֣הוּ וִֽ֭יחַיֵּהוּ וְאֻשַּׁ֣ר בָּאָ֑רֶץ וְאַֽל תִּ֝תְּנֵ֗הוּ בְּנֶ֣פֶשׁ אֹיְבָֽיו
المزامير 41: 4
Psa.41.4
أَنَا قُلْتُ: يَا رَبُّ ارْحَمْنِي. اشْفِ نَفْسِي لأَنِّي قَدْ أَخْطَأْتُ إِلَيْكَ.
אֲֽנִי אָ֭מַרְתִּי יְהוָ֣ה חָנֵּ֑נִי רְפָאָ֥ה נַ֝פְשִׁ֗י כִּי חָטָ֥אתִי לָֽךְ
المزامير 42: 1
Psa.42.1
لإِمَامِ الْمُغَنِّينَ. قَصِيدَةٌ لِبَنِي قُورَحَ كَمَا يَشْتَاقُ الإِيَّلُ إِلَى جَدَاوِلِ الْمِيَاهِ، هكَذَا تَشْتَاقُ نَفْسِي إِلَيْكَ يَا اللهُ.
לַמְנַצֵּ֗חַ מַשְׂכִּ֥יל לִבְנֵי קֹֽרַח תַּעֲרֹ֥ג;כְּאַיָּ֗ל עַל אֲפִֽיקֵי מָ֑יִם כֵּ֤ן תַעֲרֹ֖ג נַפְשִׁ֨י אֵלֶ֣יךָ אֱלֹהִֽים
المزامير 42: 2
Psa.42.2
عَطِشَتْ نَفْسِي إِلَى اللهِ، إِلَى الإِلهِ الْحَيِّ. مَتَى أَجِيءُ وَأَتَرَاءَى قُدَّامَ اللهِ.
צָמְאָ֬ה נַפְשִׁ֨י לֵאלֹהִים֮ לְאֵ֪ל חָ֥י מָתַ֥י אָב֑וֹא וְ֝אֵרָאֶ֗ה פְּנֵ֣י אֱלֹהִֽים
المزامير 42: 4
Psa.42.4
هذِهِ أَذْكُرُهَا فَأَسْكُبُ نَفْسِي عَلَيَّ: لأَنِّي كُنْتُ أَمُرُّ مَعَ الْجُمَّاعِ، أَتَدَرَّجُ مَعَهُمْ إِلَى بَيْتِ اللهِ بِصَوْتِ تَرَنُّمٍ وَحَمْدٍ، جُمْهُورٌ مُعَيِّدٌ.
אֵ֤לֶּה אֶזְכְּרָ֨ה וְאֶשְׁפְּכָ֬ה נַפְשִׁ֗י עָלַ֨י כִּ֤י אֶֽעֱבֹ֨ר בַּסָּךְ֮ אֶדַּדֵּ֗ם עַד בֵּ֥ית אֱלֹ֫הִ֥ים בְּקוֹל רִנָּ֥ה וְתוֹדָ֗ה הָמ֥וֹן חוֹגֵֽג
المزامير 42: 5
Psa.42.5
لِمَاذَا أَنْتِ مُنْحَنِيَةٌ يَا نَفْسِي. وَلِمَاذَا تَئِنِّينَ فِيَّ. ارْتَجِي اللهَ، لأَنِّي بَعْدُ أَحْمَدُهُ، خَلاَصِ وَجْهِهِ.
מַה תִּשְׁתּ֬וֹחֲחִ֨י נַפְשִׁי֮ וַתֶּהֱמִ֪י עָ֫לָ֥י הוֹחִ֣ילִי לֵֽ֭אלֹהִים כִּי ע֥וֹד אוֹדֶ֗נּוּ יְשׁוּע֥וֹת פָּנָֽיו
المزامير 42: 6
Psa.42.6
يَا إِلهِي، نَفْسِي مُنْحَنِيَةٌ فِيَّ، لِذلِكَ أَذْكُرُكَ مِنْ أَرْضِ الأُرْدُنِّ وَجِبَالِ حَرْمُونَ، مِنْ جَبَلِ مِصْعَرَ.
אֱֽלֹהַ֗י נַפְשִׁ֪י תִשְׁתּ֫וֹחָ֥ח עָלַי֮ עַל;כֵּ֗ן אֶ֭זְכָּרְךָ מֵאֶ֣רֶץ יַרְדֵּ֑ן וְ֝חֶרְמוֹנִ֗ים מֵהַ֥ר מִצְעָֽר
المزامير 42: 11
Psa.42.11
لِمَاذَا أَنْتِ مُنْحَنِيَةٌ يَا نَفْسِي. وَلِمَاذَا تَئِنِّينَ فِيَّ. تَرَجَّيِ اللهَ، لأَنِّي بَعْدُ أَحْمَدُهُ، خَلاَصَ وَجْهِي وَإِلهِي.
מַה תִּשְׁתּ֬וֹחֲחִ֨י נַפְשִׁי֮ וּֽמַה תֶּהֱמִ֪י עָ֫לָ֥י הוֹחִ֣ילִי לֵֽ֭אלֹהִים כִּי ע֣וֹד אוֹדֶ֑נּוּ יְשׁוּעֹ֥ת פָּ֝נַ֗י וֵֽאלֹהָֽי
المزامير 43: 5
Psa.43.5
لِمَاذَا أَنْتِ مُنْحَنِيَةٌ يَا نَفْسِي. وَلِمَاذَا تَئِنِّينَ فِيَّ. تَرَجَّيِ اللهَ، لأَنِّي بَعْدُ أَحْمَدُهُ، خَلاَصَ وَجْهِي وَإِلهِي.
מַה תִּשְׁתּ֬וֹחֲחִ֨י נַפְשִׁי֮ וּֽמַה תֶּהֱמִ֪י עָ֫לָ֥י הוֹחִ֣ילִי לֵֽ֭אלֹהִים כִּי ע֣וֹד אוֹדֶ֑נּוּ יְשׁוּעֹ֥ת פָּ֝נַ֗י וֵֽאלֹהָֽי
المزامير 44: 25
Psa.44.25
لأَنَّ أَنْفُسَنَا مُنْحَنِيَةٌ إِلَى التُّرَابِ. لَصِقَتْ فِي الأَرْضِ بُطُونُنَا.
כִּ֤י נַפְשֵׁ֑נוּ שָׁ֣חָה לֶעָפָ֣ר דָּבְקָ֖ה לָאָ֣רֶץ בִּטְנֵֽנוּ
المزامير 49: 8
Psa.49.8
وَكَرِيمَةٌ هِيَ فِدْيَةُ نُفُوسِهِمْ، فَغَلِقَتْ إِلَى الدَّهْرِ.
וְ֭יֵקַר פִּדְי֥וֹן נַפְשָׁ֗ם וְחָדַ֥ל לְעוֹלָֽם
المزامير 49: 15
Psa.49.15
إِنَّمَا اللهُ يَفْدِي نَفْسِي مِنْ يَدِ الْهَاوِيَةِ لأَنَّهُ يَأْخُذُنِي. سِلاَهْ.
אַךְ אֱלֹהִ֗ים יִפְדֶּ֣ה נַ֭פְשִׁי מִֽיַּד שְׁא֑וֹל כִּ֖י יִקָּחֵ֣נִי סֶֽלָה
المزامير 49: 18
Psa.49.18
لأَنَّهُ فِي حَيَاتِهِ يُبَارِكُ نَفْسَهُ، وَيَحْمَدُونَكَ إِذَا أَحْسَنْتَ إِلَى نَفْسِكَ.
כִּֽי בְּחַיָּ֣יו יְבָרֵ֑ךְ נַ֭פְשׁוֹ וְ֝יוֹדֻ֗ךָ כִּי תֵיטִ֥יב לָֽךְ
المزامير 54: 3
Psa.54.3
لأَنَّ غُرَبَاءَ قَدْ قَامُوا عَلَيَّ، وَعُتَاةً طَلَبُوا نَفْسِي. لَمْ يَجْعَلُوا اللهَ أَمَامَهُمْ. سِلاَهْ.
כִּ֤י זָרִ֨ים קָ֤מוּ עָלַ֗י וְֽ֭עָרִיצִים בִּקְשׁ֣וּ נַפְשִׁ֑י לֹ֤א שָׂ֨מוּ אֱלֹהִ֖ים לְנֶגְדָּ֣ם סֶֽלָה
المزامير 54: 4
Psa.54.4
هُوَذَا اللهُ مُعِينٌ لِي. الرَّبُّ بَيْنَ عَاضِدِي نَفْسِي.
הִנֵּ֣ה אֱ֭לֹהִים עֹזֵ֣ר לִ֑י אֲ֝דֹנָ֗י בְּֽסֹמְכֵ֥י נַפְשִֽׁי
المزامير 55: 18
Psa.55.18
فَدَى بِسَلاَمٍ نَفْسِي مِنْ قِتَال عَلَيَّ، لأَنَّهُمْ بِكَثْرَةٍ كَانُوا حَوْلِي.
פָּ֘דָ֤ה בְשָׁל֣וֹם נַ֭פְשִׁי מִקֲּרָב לִ֑י כִּֽי בְ֝רַבִּ֗ים הָי֥וּ עִמָּדִֽי
المزامير 56: 6
Psa.56.6
يَجْتَمِعُونَ، يَخْتَفُونَ، يُلاَحِظُونَ خُطُواتِي عِنْدَمَا تَرَصَّدُوا نَفْسِي.
יָג֤וּרוּ יִצְפּ֗וֹנוּ;הֵ֭מָּה יִשְׁמֹ֑רוּ עֲקֵבַ֣י כַּ֝אֲשֶׁ֗ר קִוּ֥וּ נַפְשִֽׁי