المعنى المختصر للكلمة
nâcham:
properly, to sigh, i.e. breathe strongly
اللفظ الأصلي
נָחַם
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
nâcham
(naw-kham)
تكرار الورود في الكتاب
108
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
1
properly, to sigh, i.e. breathe strongly
2
by implication, to be sorry, i.e. (in a favorable sense) to pity, console or (reflexively) rue
3
or (unfavorably) to avenge (oneself)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
comfort (self)
ease (one's self)
repent(-er,-ing, self)
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
וַיִּנָּ֣חֶם (5×)
נִחַ֥ם (3×)
מְנַחֵ֖ם (3×)
תְּֽנַחֲמֵֽנִי (2×)
נִחַ֤ם (2×)
נִחַ֖מְתִּי (2×)
מְנַחֵם֙ (2×)
לְנַחֲמֽוֹ (2×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (108 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
حزقيال 5: 13
Ezk.5.13
وَإِذَا تَمَّ غَضَبِي وَأَحْلَلْتُ سَخَطِي عَلَيْهِمْ وَتَشَفَّيْتُ، يَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ تَكَلَّمْتُ فِي غَيْرَتِي، إِذَا أَتْمَمْتُ سَخَطِي فِيهِمْ.
וְכָלָ֣ה אַפִּ֗י וַהֲנִחוֹתִ֧י חֲמָתִ֛י בָּ֖ם וְהִנֶּחָ֑מְתִּי וְֽיָדְע֞וּ כִּי אֲנִ֣י יְהוָ֗ה דִּבַּ֙רְתִּי֙ בְּקִנְאָתִ֔י בְּכַלּוֹתִ֥י חֲמָתִ֖י בָּֽם
حزقيال 14: 22
Ezk.14.22
فَهُوَذَا بَقِيَّةٌ فِيهَا نَاجِيَةٌ تُخْرَجُ بَنُونَ وَبَنَاتٌ. هُوَذَا يَخْرُجُونَ إِلَيْكُمْ فَتَنْظُرُونَ طَرِيقَهُمْ وَأَعْمَالَهُمْ، وَتَتَعَزَّوْنَ عَنِ الشَّرِّ الَّذِي جَلَبْتُهُ عَلَى أُورُشَلِيمَ عَنْ كُلِّ مَا جَلَبْتُهُ عَلَيْهَا.
וְהִנֵּ֨ה נֽוֹתְרָה בָּ֜הּ פְּלֵטָ֗ה הַֽמּוּצָאִים֮ בָּנִ֣ים וּבָנוֹת֒ הִנָּם֙ יוֹצְאִ֣ים אֲלֵיכֶ֔ם וּרְאִיתֶ֥ם דַּרְכָּ֖ם עֲלִֽילוֹתָ֑ם וְנִחַמְתֶּ֗ם עַל הָֽרָעָה֙ אֲשֶׁ֤ר הֵבֵ֙אתִי֙ עַל יְר֣וּשָׁלִַ֔ם אֵ֛ת כָּל אֲשֶׁ֥ר הֵבֵ֖אתִי עָלֶֽיהָ
حزقيال 14: 23
Ezk.14.23
وَيُعَزُّونَكُمْ إِذْ تَرَوْنَ طَرِيقَهُمْ وَأَعْمَالَهُمْ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي لَمْ أَصْنَعْ بِلاَ سَبَبٍ كُلَّ مَا صَنَعْتُهُ فِيهَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.
וְנִחֲמ֣וּ;אֶתְכֶ֔ם כִּֽי תִרְא֥וּ דַּרְכָּ֖ם עֲלִֽילוֹתָ֑ם וִֽידַעְתֶּ֗ם כִּי֩ לֹ֨א עָשִׂ֙יתִי֙ חִנָּ֤ם כָּל אֲשֶׁר עָשִׂ֣יתִי בָ֔הּ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהֹוִֽה
حزقيال 16: 54
Ezk.16.54
لِكَيْ تَحْمِلِي عَارَكِ وَتَخْزَيْ مِنْ كُلِّ مَا فَعَلْتِ بِتَعْزِيَتِكِ إِيَّاهُنَّ.
לְמַ֙עַן֙ תִּשְׂאִ֣י כְלִמָּתֵ֔ךְ וְנִכְלַ֕מְתְּ מִכֹּ֖ל אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֑ית בְּנַחֲמֵ֖ךְ אֹתָֽן
حزقيال 24: 14
Ezk.24.14
أَنَا الرَّبَّ تَكَلَّمْتُ. يَأْتِي فَأَفْعَلُهُ. لاَ أُطْلِقُ وَلاَ أُشْفِقُ وَلاَ أَنْدَمُ. حَسَبَ طُرُقِكِ وَحَسَبَ أَعْمَالِكِ يَحْكُمُونَ عَلَيْكِ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.
אֲנִ֨י יְהוָ֤ה דִּבַּ֙רְתִּי֙ בָּאָ֣ה וְעָשִׂ֔יתִי לֹֽא אֶפְרַ֥ע וְלֹא אָח֖וּס וְלֹ֣א אֶנָּחֵ֑ם כִּדְרָכַ֤יִךְ וְכַעֲלִילוֹתַ֙יִךְ֙ שְׁפָט֔וּךְ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהֹוִֽה
حزقيال 31: 16
Ezk.31.16
مِنْ صَوْتِ سُقُوطِهِ أَرْجَفْتُ الأُمَمَ عِنْدَ إِنْزَالِي إِيَّاهُ إِلَى الْهَاوِيَةِ مَعَ الْهَابِطِينَ فِي الْجُبِّ، فَتَتَعَزَّى فِي الأَرْضِ السُّفْلَى كُلُّ أَشْجَارِ عَدْنٍ، مُخْتَارُ لُبْنَانَ وَخِيَارُهُ كُلُّ شَارِبَةٍ مَاءً.
מִקּ֤וֹל מַפַּלְתּוֹ֙ הִרְעַ֣שְׁתִּי גוֹיִ֔ם בְּהוֹרִדִ֥י אֹת֛וֹ שְׁא֖וֹלָה אֶת י֣וֹרְדֵי ב֑וֹר וַיִּנָּ֨חֲמ֜וּ בְּאֶ֤רֶץ תַּחְתִּית֙ כָּל עֲצֵי עֵ֔דֶן וְטוֹב לְבָנ֖וֹן מִבְחַ֥ר כָּל שֹׁ֥תֵי מָֽיִם
حزقيال 32: 31
Ezk.32.31
يَرَاهُمْ فِرْعَوْنُ وَيَتَعَزَّى عَنْ كُلِّ جُمْهُورِهِ. قَتْلَى بِالسَّيْفِ فِرْعَوْنُ وَكُلُّ جُمْهُورِهِ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.
אוֹתָם֙;יִרְאֶ֣ה פַרְעֹ֔ה וְנִחַ֖ם עַל כָּל הֲמוֹנ֑וֹ חַלְלֵי חֶ֙רֶב֙ פַּרְעֹ֣ה וְכָל חֵיל֔וֹ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה
يوئيل 2: 13
Jol.2.13
وَمَزِّقُوا قُلُوبَكُمْ لاَ ثِيَابَكُمْ. وَارْجِعُوا إِلَى الرَّبِّ إِلهِكُمْ لأَنَّهُ رَؤُوفٌ رَحِيمٌ، بَطِيءُ الْغَضَبِ وَكَثِيرُ الرَّأْفَةِ وَيَنْدَمُ عَلَى الشَّرِّ.
וְקִרְע֤וּ לְבַבְכֶם֙ וְאַל בִּגְדֵיכֶ֔ם וְשׁ֖וּבוּ אֶל יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֑ם כִּֽי;ה֔וּא חַנּ֤וּן וְרַחוּם֙ אֶ֤רֶךְ אַפַּ֙יִם֙ וְרַב חֶ֔סֶד וְנִחָ֖ם עַל הָרָעָֽה
يوئيل 2: 14
Jol.2.14
لَعَلَّهُ يَرْجعُ وَيَنْدَمُ، فَيُبْقِيَ وَرَاءَهُ بَرَكَةَ، تَقْدِمَةٍ وَسَكِيبًا لِلرَّبِّ إِلهِكُمْ.
מִ֥י;יוֹדֵ֖עַ יָשׁ֣וּב וְנִחָ֑ם וְהִשְׁאִ֤יר אַֽחֲרָיו֙ בְּרָכָ֔ה מִנְחָ֣ה וָנֶ֔סֶךְ לַיהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם
عاموس 7: 3
Amo.7.3
فَنَدِمَ الرَّبُّ عَلَى هذَا. لاَ يَكُونُ قَالَ الرَّبُّ.
נִחַ֥ם יְהוָ֖ה עַל זֹ֑את לֹ֥א תִהְיֶ֖ה אָמַ֥ר יְהוָֽה
عاموس 7: 6
Amo.7.6
فَنَدِمَ الرَّبُّ عَلَى هذَا. فَهُوَ أَيْضًا لاَ يَكُونُ قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ.
נִחַ֥ם יְהוָ֖ה עַל זֹ֑את הִיא֙ גַּם לֹ֣א תִֽהְיֶ֔ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה
يونان 3: 9
Jon.3.9
لَعَلَّ اللهَ يَعُودُ وَيَنْدَمُ وَيَرْجعُ عَنْ حُمُوِّ غَضَبِهِ فَلاَ نَهْلِكَ.
מִֽי;יוֹדֵ֣עַ הָאֱלֹהִ֑ים יָשׁ֔וּב וְנִחַ֖ם וְשָׁ֛ב מֵחֲר֥וֹן אַפּ֖וֹ וְלֹ֥א נֹאבֵֽד
يونان 3: 10
Jon.3.10
فَلَمَّا رَأَى اللهُ أَعْمَالَهُمْ أَنَّهُمْ رَجَعُوا عَنْ طَرِيقِهِمِ الرَّدِيئَةِ، نَدِمَ اللهُ عَلَى الشَّرِّ الَّذِي تَكَلَّمَ أَنْ يَصْنَعَهُ بِهِمْ، فَلَمْ يَصْنَعْهُ.
וַיַּ֤רְא הָֽאֱלֹהִים֙ מַ֣עֲשֵׂיהֶ֔ם כִּי שָׁ֖בוּ מִדַּרְכָּ֣ם הָרָעָ֑ה וַיִּנָּ֣חֶם הָאֱלֹהִ֗ים עַל הָרָעָ֛ה אֲשֶׁר דִּבֶּ֥ר לַעֲשׂוֹת לָהֶ֖ם וְלֹ֥א עָשָֽׂה
يونان 4: 2
Jon.4.2
وَصَلَّى إِلَى الرَّبِّ وَقَالَ: آهِ يَا رَبُّ، أَلَيْسَ هذَا كَلاَمِي إِذْ كُنْتُ بَعْدُ فِي أَرْضِي. لِذلِكَ بَادَرْتُ إِلَى الْهَرَبِ إِلَى تَرْشِيشَ، لأَنِّي عَلِمْتُ أَنَّكَ إِلهٌ رَؤُوفٌ وَرَحِيمٌ بَطِيءُ الْغَضَبِ وَكَثِيرُ الرَّحْمَةِ وَنَادِمٌ عَلَى الشَّرِّ.
וַיִּתְפַּלֵּ֨ל אֶל יְהוָ֜ה וַיֹּאמַ֗ר אָנָּ֤ה יְהוָה֙ הֲלוֹא זֶ֣ה דְבָרִ֗י עַד;הֱיוֹתִי֙ עַל אַדְמָתִ֔י כֵּ֥ן קִדַּ֖מְתִּי עַל לִבְרֹ֣חַ תַּרְשִׁ֑ישָׁה כִּ֣י יָדַ֗עְתִּי כִּ֤י;אַתָּה֙ אֵֽל חַנּ֣וּן וְרַח֔וּם אֶ֤רֶךְ אַפַּ֙יִם֙ וְרַב חֶ֔סֶד וְנִחָ֖ם עַל הָרָעָֽה
ناحوم 3: 7
Nam.3.7
وَيَكُونُ كُلُّ مَنْ يَرَاكِ يَهْرُبُ مِنْكِ وَيَقُولُ: خَرِبَتْ نِينَوَى، مَنْ يَرْثِي لَهَا. مِنْ أَيْنَ أَطْلُبُ لَكِ مُعَزِّينَ..
וְהָיָ֤ה כָל רֹאַ֙יִךְ֙ יִדּ֣וֹד מִמֵּ֔ךְ וְאָמַר֙ שָׁדְּדָ֣ה נִֽינְוֵ֔ה מִ֖י יָנ֣וּד לָ֑הּ מֵאַ֛יִן אֲבַקֵּ֥שׁ לָֽךְ מְנַחֲמִ֖ים
زكريا 1: 17
Zec.1.17
نَادِ أَيْضًا وَقُلْ: هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: إِنَّ مُدُنِي تَفِيضُ بَعْدُ خَيْرًا، وَالرَّبُّ يُعَزِّي صِهْيَوْنَ بَعْدُ، وَيَخْتَارُ بَعْدُ أُورُشَلِيمَ.
קְרָ֣א ע֣וֹד לֵאמֹ֗ר כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת עָרַ֖י תְּפוּצֶ֥ינָה ע֛וֹד מִטּ֑וֹב יְהוָ֥ה וְנִחַ֨ם צִיּ֔וֹן עוֹד֙ וּבָחַ֥ר ע֖וֹד בִּירוּשָׁלִָֽם
زكريا 8: 14
Zec.8.14
لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: كَمَا أَنِّي فَكَّرْتُ فِي أَنْ أُسِيءَ إِلَيْكُمْ حِينَ أَغْضَبَنِي آبَاؤُكُمْ، قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ، وَلَمْ أَنْدَمْ.
כִּ֣י כֹ֣ה אָמַר֮ יְהוָ֣ה צְבָאוֹת֒ כַּאֲשֶׁ֨ר זָמַמְ֜תִּי לְהָרַ֣ע לָכֶ֗ם בְּהַקְצִ֤יף;אֹתִ֔י אֲבֹֽתֵיכֶם֙ אָמַ֖ר יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת וְלֹ֖א נִחָֽמְתִּי
زكريا 10: 2
Zec.10.2
لأَنَّ التَّرَافِيمَ قَدْ تَكَلَّمُوا بِالْبَاطِلِ، وَالْعَرَّافُونَ رَأَوْا الْكَذِبَ وَأَخْبَرُوا بِأَحْلاَمِ كَذِبٍ. يُعَزُّونَ بِالْبَاطِلِ. لِذلِكَ رَحَلُوا كَغَنَمٍ. ذَلُّوا إِذْ لَيْسَ رَاعٍ.
כִּ֧י הַתְּרָפִ֣ים דִּבְּרוּ אָ֗וֶן וְהַקּֽוֹסְמִים֙ חָ֣זוּ שֶׁ֔קֶר יְדַבֵּ֔רוּ וַֽחֲלֹמוֹת֙ הַשָּׁ֣וא יְנַֽחֵמ֑וּן הֶ֖בֶל עַל;כֵּן֙ נָסְע֣וּ כְמוֹ;צֹ֔אן יַעֲנ֖וּ כִּֽי אֵ֥ין רֹעֶֽה