المعنى المختصر للكلمة
layil:
properly, a twist (away of the light), i.e. night
اللفظ الأصلي
לַיִל
نوع الكلمة
اسم مذكر
طريقة النطق
layil
(lah-yil)
تكرار الورود في الكتاب
230
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
1
properly, a twist (away of the light), i.e. night
2
figuratively, adversity
الإنجليزية — KJV Translation Tags
(mid-)night (season)
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
לָ֑יְלָה (21×)
בַּלַּ֣יְלָה (14×)
לָֽיְלָה (12×)
לַ֗יְלָה (12×)
הַלָּ֑יְלָה (12×)
לַ֔יְלָה (11×)
הַלַּ֔יְלָה (9×)
וָלַ֔יְלָה (7×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (230 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
صموئيل الأول 19: 10
1Sa.19.10
فَالْتَمَسَ شَاوُلُ أَنْ يَطْعَنَ دَاوُدَ بِالرُّمْحِ حَتَّى إِلَى الْحَائِطِ، فَفَرَّ مِنْ أَمَامِ شَاوُلَ فَضَرَبَ الرُّمْحَ إِلَى الْحَائِطِ، فَهَرَبَ دَاوُدُ وَنَجَا تِلْكَ اللَّيْلَةَ.
וַיְבַקֵּ֨שׁ שָׁא֜וּל לְהַכּ֤וֹת בְּדָוִ֣ד בַּֽחֲנִית֙ וּבַקִּ֔יר וַיִּפְטַר֙ מִפְּנֵ֣י שָׁא֔וּל וַיַּ֥ךְ הַחֲנִ֖ית בַּקִּ֑יר נָ֥ס וְדָוִ֛ד וַיִּמָּלֵ֖ט הֽוּא בַּלַּ֥יְלָה
صموئيل الأول 19: 11
1Sa.19.11
فَأَرْسَلَ شَاوُلُ رُسُلاً إِلَى بَيْتِ دَاوُدَ لِيُرَاقِبُوهُ وَيَقْتُلُوهُ فِي الصَّبَاحِ. فَأَخْبَرَتْ دَاوُدَ مِيكَالُ امْرَأَتُهُ قَائِلَةً: إِنْ كُنْتَ لاَ تَنْجُو بِنَفْسِكَ هذِهِ اللَّيْلَةَ فَإِنَّكَ تُقْتَلُ غَدًا.
וַיִּשְׁלַח֩ שָׁא֨וּל מַלְאָכִ֜ים אֶל בֵּ֤ית דָּוִד֙ לְשָׁמְר֔וֹ וְלַהֲמִית֖וֹ בַּבֹּ֑קֶר וַתַּגֵּ֣ד לְדָוִ֗ד מִיכַ֤ל אִשְׁתּוֹ֙ לֵאמֹ֔ר אִם אֵ֨ינְךָ֜ מְמַלֵּ֤ט נַפְשְׁךָ֙ הַלַּ֔יְלָה אַתָּ֥ה מוּמָֽת מָחָ֖ר
صموئيل الأول 19: 24
1Sa.19.24
فَخَلَعَ هُوَ أَيْضًا ثِيَابَهُ وَتَنَبَّأَ هُوَ أَيْضًا أَمَامَ صَمُوئِيلَ، وَانْطَرَحَ عُرْيَانًا ذلِكَ النَّهَارَ كُلَّهُ وَكُلَّ اللَّيْلِ. لِذلِكَ يَقُولُونَ: أَشَاوُلُ أَيْضًا بَيْنَ الأَنْبِيَاءِ..
וַיִּפְשַׁ֨ט ה֜וּא גַּם בְּגָדָ֗יו וַיִּתְנַבֵּ֤א הוּא֙ גַם לִפְנֵ֣י שְׁמוּאֵ֔ל וַיִּפֹּ֣ל עָרֹ֔ם הַה֖וּא הַיּ֥וֹם כָּל וְכָל הַלָּ֑יְלָה עַל;כֵּן֙ יֹֽאמְר֔וּ שָׁא֖וּל הֲגַ֥ם בַּנְּבִיאִֽם
صموئيل الأول 26: 7
1Sa.26.7
فَجَاءَ دَاوُدُ وَأَبِيشَايُ إِلَى الشَّعْبِ لَيْلاً وَإِذَا بِشَاوُلَ مُضْطَجعٌ نَائِمٌ عِنْدَ الْمِتْرَاسِ، وَرُمْحُهُ مَرْكُوزٌ فِي الأَرْضِ عِنْدَ رَأْسِهِ، وَأَبْنَيْرُ وَالشَّعْبُ مُضْطَجِعُونَ حَوَالَيْهِ.
וַיָּבֹא֩ דָוִ֨ד וַאֲבִישַׁ֥י אֶל הָעָם֮ לַיְלָה֒ וְהִנֵּ֣ה שָׁא֗וּל שֹׁכֵ֤ב יָשֵׁן֙ בַּמַּעְגָּ֔ל וַחֲנִית֥וֹ מְעוּכָֽה בָאָ֖רֶץ מְרַאֲשֹׁתָ֑יו וְאַבְנֵ֣ר וְהָעָ֔ם שֹׁכְבִ֖ים סְבִיבֹתָֽיו
صموئيل الأول 28: 8
1Sa.28.8
فَتَنَكَّرَ شَاوُلُ وَلَبِسَ ثِيَابًا أُخْرَى، وَذَهَبَ هُوَ وَرَجُلاَنِ مَعَهُ وَجَاءُوا إِلَى الْمَرْأَةِ لَيْلاً. وَقَالَ: اعْرِفِي لِي بِالْجَانِّ وَأَصْعِدِي لِي مَنْ أَقُولُ لَكِ.
וַיִּתְחַפֵּ֣שׂ שָׁא֗וּל וַיִּלְבַּשׁ֙ בְּגָדִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וַיֵּ֣לֶךְ ה֗וּא וּשְׁנֵ֤י;אֲנָשִׁים֙ עִמּ֔וֹ וַיָּבֹ֥אוּ אֶל הָאִשָּׁ֖ה לָ֑יְלָה וַיֹּ֗אמֶר קָֽסֳמִי;נָ֥א לִי֙ בָּא֔וֹב וְהַ֣עֲלִי לִ֔י אֲשֶׁר אֹמַ֖ר אֵלָֽיִךְ
صموئيل الأول 28: 20
1Sa.28.20
فَأَسْرَعَ شَاوُلُ وَسَقَطَ عَلَى طُولِهِ إِلَى الأَرْضِ وَخَافَ جِدًّا مِنْ كَلاَمِ صَمُوئِيلَ، وَأَيْضًا لَمْ تَكُنْ فِيهِ قُوَّةٌ، لأَنَّهُ لَمْ يَأْكُلْ طَعَامًا النَّهَارَ كُلَّهُ وَاللَّيْلَ.
וַיְמַהֵ֣ר שָׁא֗וּל וַיִּפֹּ֤ל מְלֹא;קֽוֹמָתוֹ֙ אַ֔רְצָה וַיִּרָ֥א מְאֹ֖ד מִדִּבְרֵ֣י שְׁמוּאֵ֑ל גַּם לֹא הָ֣יָה ב֔וֹ כֹּ֙חַ֙ כִּ֣י לֹ֤א אָכַל֙ לֶ֔חֶם הַיּ֖וֹם כָּל הַלָּֽיְלָה
صموئيل الأول 28: 25
1Sa.28.25
ثُمَّ قَدَّمَتْهُ أَمَامَ شَاوُلَ وَأَمَامَ عَبْدَيْهِ فَأَكَلُوا. وَقَامُوا وَذَهَبُوا فِي تِلْكَ اللَّيْلَةِ.
וַתַּגֵּ֧שׁ לִפְנֵֽי שָׁא֛וּל וְלִפְנֵ֥י עֲבָדָ֖יו וַיֹּאכֵ֑לוּ וַיָּקֻ֥מוּ וַיֵּלְכ֖וּ הַהֽוּא בַּלַּ֥יְלָה
صموئيل الأول 30: 12
1Sa.30.12
وَأَعْطَوْهُ قُرْصًا مِنَ التِّينِ وَعُنْقُودَيْنِ مِنَ الزَّبِيبِ، فَأَكَلَ وَرَجَعَتْ رُوحُهُ إِلَيْهِ، لأَنَّهُ لَمْ يَأْكُلْ خُبْزًا وَلاَ شَرِبَ مَاءً فِي ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ وَثَلاَثِ لَيَال.
וַיִּתְּנוּ;לוֹ֩ פֶ֨לַח דְּבֵלָ֜ה וּשְׁנֵ֤י;צִמֻּקִים֙ וַיֹּ֔אכַל וַתָּ֥שָׁב רוּח֖וֹ אֵלָ֑יו כִּ֠י לֹֽא אָ֤כַל לֶ֙חֶם֙ וְלֹא שָׁ֣תָה מַ֔יִם שְׁלֹשָׁ֥ה יָמִ֖ים וּשְׁלֹשָׁ֥ה לֵילֽוֹת
صموئيل الأول 31: 12
1Sa.31.12
قَامَ كُلُّ ذِي بَأْسٍ وَسَارُوا اللَّيْلَ كُلَّهُ، وَأَخَذُوا جَسَدَ شَاوُلَ وَأَجْسَادَ بَنِيهِ عَنْ سُورِ بَيْتِ شَانَ، وَجَاءُوا بِهَا إِلَى يَابِيشَ وَأَحْرَقُوهَا هُنَاكَ.
וַיָּק֜וּמוּ כָּל אִ֣ישׁ חַיִל֮ וַיֵּלְכ֣וּ הַלַּיְלָה֒ כָל וַיִּקְח֞וּ גְּוִיַּ֣ת שָׁא֗וּל גְּוִיֹּ֣ת בָּנָ֔יו מֵחוֹמַ֖ת בֵּ֣ית שָׁ֑ן וַיָּבֹ֣אוּ יָבֵ֔שָׁה וַיִּשְׂרְפ֥וּ;אֹתָ֖ם שָֽׁם
صموئيل الثاني 2: 29
2Sa.2.29
فَسَارَ أَبْنَيْرُ وَرِجَالُهُ فِي الْعَرَبَةِ ذلِكَ اللَّيْلَ كُلَّهُ وَعَبَرُوا الأُرْدُنَّ، وَسَارُوا فِي كُلِّ الشُّعَبِ وَجَاءُوا إِلَى مَحَنَايِمَ.
הָֽלְכוּ֙ וְאַבְנֵ֣ר וַֽאֲנָשָׁ֗יו בָּֽעֲרָבָ֔ה הַה֑וּא הַלַּ֣יְלָה כֹּ֖ל וַיַּעַבְר֣וּ הַיַּרְדֵּ֗ן וַיֵּֽלְכוּ֙ כָּל הַבִּתְר֔וֹן וַיָּבֹ֖אוּ מַחֲנָֽיִם
صموئيل الثاني 2: 32
2Sa.2.32
وَرَفَعُوا عَسَائِيلَ وَدَفَنُوهُ فِي قَبْرِ أَبِيهِ الَّذِي فِي بَيْتِ لَحْمٍ. وَسَارَ يُوآبُ وَرِجَالُهُ اللَّيْلَ كُلَّهُ وَأَصْبَحُوا فِي حَبْرُونَ.
וַיִּשְׂאוּ֙ עֲשָׂהאֵ֔ל וַֽיִּקְבְּרֻ֙הוּ֙ בְּקֶ֣בֶר אָבִ֔יו אֲשֶׁ֖ר בֵּ֣ית;לָ֑חֶם וַיֵּלְכ֣וּ יוֹאָב֙ וַֽאֲנָשָׁ֔יו הַלַּ֗יְלָה כָל וַיֵּאֹ֥ר;לָהֶ֖ם בְּחֶבְרֽוֹן
صموئيل الثاني 4: 7
2Sa.4.7
فَعِنْدَ دُخُولِهِمَا الْبَيْتَ كَانَ هُوَ مُضْطَجِعًا عَلَى سَرِيرِهِ فِي مِخْدَعِ نَوْمِهِ، فَضَرَبَاهُ وَقَتَلاَهُ وَقَطَعَا رَأْسَهُ، وَأَخَذَا رَأْسَهُ وَسَارَا فِي طَرِيقِ الْعَرَبَةِ اللَّيْلَ كُلَّهُ.
וַיָּבֹ֣אוּ הַבַּ֗יִת וְהֽוּא שֹׁכֵ֤ב עַל מִטָּתוֹ֙ בַּחֲדַ֣ר מִשְׁכָּב֔וֹ וַיַּכֻּ֙הוּ֙ וַיְמִתֻ֔הוּ וַיָּסִ֖ירוּ רֹאשׁ֑וֹ וַיִּקְחוּ֙ רֹאשׁ֔וֹ וַיֵּֽלְכ֛וּ דֶּ֥רֶךְ הָעֲרָבָ֖ה הַלָּֽיְלָה כָּל
صموئيل الثاني 7: 4
2Sa.7.4
وَفِي تِلْكَ اللَّيْلَةِ كَانَ كَلاَمُ الرَّبِّ إِلَى نَاثَانَ قَائِلاً:
וַיְהִ֖י הַה֑וּא בַּלַּ֣יְלָה וַֽיְהִי֙ דְּבַר יְהוָ֔ה אֶל נָתָ֖ן לֵאמֹֽר
صموئيل الثاني 17: 1
2Sa.17.1
وَقَالَ أَخِيتُوفَلُ لأَبْشَالُومَ: دَعْنِي أَنْتَخِبُ اثْنَيْ عَشَرَ أَلْفَ رَجُل وَأَقُومُ وَأَسْعَى وَرَاءَ دَاوُدَ هذِهِ اللَّيْلَةَ،
וַיֹּ֥אמֶר אֲחִיתֹ֖פֶל אֶל;אַבְשָׁלֹ֑ם אֶבְחֲרָ֣ה;נָּ֗א שְׁנֵים עָשָׂ֥ר אֶ֙לֶף֙ אִ֔ישׁ וְאָק֛וּמָה וְאֶרְדְּפָ֥ה אַחֲרֵי דָוִ֖ד הַלָּֽיְלָה
صموئيل الثاني 17: 16
2Sa.17.16
فَالآنَ أَرْسِلُوا عَاجِلاً وَأَخْبِرُوا دَاوُدَ قَائِلِينَ: لاَ تَبِتْ هذِهِ اللَّيْلَةَ فِي سُهُولِ الْبَرِّيَّةِ، بَلِ اعْبُرْ لِئَلاَّ يُبْتَلَعَ الْمَلِكُ وَجَمِيعُ الشَّعْبِ الَّذِي مَعَهُ.
וְעַתָּ֡ה שִׁלְח֣וּ מְהֵרָה֩ וְהַגִּ֨ידוּ לְדָוִ֜ד לֵאמֹ֗ר אַל תָּ֤לֶן הַלַּ֙יְלָה֙ בְּעַֽרְב֣וֹת הַמִּדְבָּ֔ר וְגַ֖ם עָב֣וֹר;תַּעֲב֑וֹר פֶּ֚ן יְבֻלַּ֣ע לַמֶּ֔לֶךְ וּלְכָל הָעָ֖ם אֲשֶׁ֥ר אִתּֽוֹ
صموئيل الثاني 19: 7
2Sa.19.7
فَالآنَ قُمْ وَاخْرُجْ وَطَيِّبْ قُلُوبَ عَبِيدِكَ، لأَنِّي قَدْ أَقْسَمْتُ بِالرَّبِّ إِنَّهُ إِنْ لَمْ تَخْرُجْ لاَ يَبِيتُ أَحَدٌ مَعَكَ هذِهِ اللَّيْلَةَ، وَيَكُونُ ذلِكَ أَشَرَّ عَلَيْكَ مِنْ كُلِّ شَرّ أَصَابَكَ مُنْذُ صِبَاكَ إِلَى الآنَ.
וְעַתָּה֙ ק֣וּם צֵ֔א וְדַבֵּ֖ר;עַל לֵ֣ב עֲבָדֶ֑יךָ כִּי֩ נִשְׁבַּ֜עְתִּי בַיהוָ֨ה כִּי אֵינְךָ֣ יוֹצֵ֗א אִם יָלִ֨ין אִ֤ישׁ אִתְּךָ֙ הַלַּ֔יְלָה וְרָעָ֧ה;זֹ֗את לְךָ֣ מִכָּל הָרָעָה֙ בָּ֣אָה;עָלֶ֔יךָ מִנְּעֻרֶ֖יךָ עַד עָֽתָּה
صموئيل الثاني 21: 10
2Sa.21.10
فَأَخَذَتْ رِصْفَةُ ابْنَةُ أَيَّةَ مِسْحًا وَفَرَشَتْهُ لِنَفْسِهَا عَلَى الصَّخْرِ مِنِ ابْتِدَاءِ الْحَصَادِ حَتَّى انْصَبَّ الْمَاءُ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ، وَلَمْ تَدَعْ طُيُورَ السَّمَاءِ تَنْزِلُ عَلَيْهِمْ نَهَارًا، حَيَوَانَاتِ الْحَقْلِ لَيْلاً.
וַתִּקַּ֣ח רִצְפָּה֩ בַת אַיָּ֨ה הַשַּׂ֜ק וַתַּטֵּ֨הוּ לָ֤הּ אֶל הַצּוּר֙ מִתְּחִלַּ֣ת קָצִ֔יר עַ֛ד נִתַּךְ מַ֥יִם עֲלֵיהֶ֖ם מִן הַשָּׁמָ֑יִם וְלֹֽא נָתְנָה֩ ע֨וֹף הַשָּׁמַ֜יִם לָנ֤וּחַ עֲלֵיהֶם֙ יוֹמָ֔ם חַיַּ֥ת הַשָּׂדֶ֖ה לָֽיְלָה
الملوك الأول 3: 5
1Ki.3.5
فِي جِبْعُونَ تَرَاءَى الرَّبُّ لِسُلَيْمَانَ فِي حُلْمٍ لَيْلاً، وَقَالَ اللهُ: اسْأَلْ مَاذَا أُعْطِيكَ.
בְּגִבְע֗וֹן נִרְאָ֧ה יְהֹוָ֛ה אֶל;שְׁלֹמֹ֖ה בַּחֲל֣וֹם הַלָּ֑יְלָה וַיֹּ֣אמֶר אֱלֹהִ֔ים שְׁאַ֖ל מָ֥ה אֶתֶּן;לָֽךְ
الملوك الأول 3: 19
1Ki.3.19
فَمَاتَ ابْنُ هذِهِ فِي اللَّيْلِ، لأَنَّهَا اضْطَجَعَتْ عَلَيْهِ.
וַיָּ֛מָת בֶּן הָאִשָּׁ֥ה;הַזֹּ֖את לָ֑יְלָה אֲשֶׁ֥ר שָׁכְבָ֖ה עָלָֽיו
الملوك الأول 3: 20
1Ki.3.20
فَقَامَتْ فِي وَسَطِ اللَّيْلِ وَأَخَذَتِ ابْنِي مِنْ جَانِبِي وَأَمَتُكَ نَائِمَةٌ، وَأَضْجَعَتْهُ فِي حِضْنِهَا، وَأَضْجَعَتِ ابْنَهَا الْمَيْتَ فِي حِضْنِي.
וַתָּקָם֩ בְּת֨וֹךְ הַלַּ֜יְלָה וַתִּקַּ֧ח בְּנִ֣י מֵֽאֶצְלִ֗י וַאֲמָֽתְךָ֙ יְשֵׁנָ֔ה וַתַּשְׁכִּיבֵ֖הוּ בְּחֵיקָ֑הּ הִשְׁכִּ֥יבָה בְּנָ֥הּ הַמֵּ֖ת בְחֵיקִֽי
الملوك الأول 8: 29
1Ki.8.29
لِتَكُونَ عَيْنَاكَ مَفْتُوحَتَيْنِ عَلَى هذَا الْبَيْتِ لَيْلاً وَنَهَارًا، عَلَى الْمَوْضِعِ الَّذِي قُلْتَ: إِنَّ اسْمِي يَكُونُ فِيهِ، لِتَسْمَعَ الصَّلاَةَ الَّتِي يُصَلِّيهَا عَبْدُكَ فِي هذَا الْمَوْضِعِ.
לִהְיוֹת֩ עֵינֶ֨ךָ פְתֻח֜וֹת אֶל הַזֶּה֙ הַבַּ֤יִת לַ֣יְלָה וָי֔וֹם אֶל הַ֨מָּק֔וֹם אֲשֶׁ֣ר אָמַ֔רְתָּ שְׁמִ֖י יִהְיֶ֥ה שָׁ֑ם לִשְׁמֹ֙עַ֙ הַתְּפִלָּ֔ה אֲשֶׁ֣ר יִתְפַּלֵּ֣ל עַבְדְּךָ֔ אֶל הַזֶּֽה הַמָּק֖וֹם
الملوك الأول 8: 59
1Ki.8.59
وَلِيَكُنْ كَلاَمِي هذَا الَّذِي تَضَرَّعْتُ بِهِ أَمَامَ الرَّبِّ قَرِيبًا مِنَ الرَّبِّ إِلهِنَا نَهَارًا وَلَيْلاً، لِيَقْضِيَ قَضَاءَ عَبْدِهِ وَقَضَاءَ شَعْبِهِ إِسْرَائِيلَ، أَمْرَ كُلِّ يَوْمٍ فِي يَوْمِهِ.
וְיִֽהְי֨וּ דְבָרַ֜י אֵ֗לֶּה אֲשֶׁ֤ר הִתְחַנַּ֙נְתִּי֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה קְרֹבִ֛ים אֶל יְהוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ יוֹמָ֣ם וָלָ֑יְלָה לַעֲשׂ֣וֹת מִשְׁפַּ֣ט עַבְדּ֗וֹ וּמִשְׁפַּ֛ט עַמּ֥וֹ יִשְׂרָאֵ֖ל דְּבַר י֥וֹם בְּיוֹמֽוֹ
الملوك الأول 19: 8
1Ki.19.8
فَقَامَ وَأَكَلَ وَشَرِبَ، وَسَارَ بِقُوَّةِ تِلْكَ الأَكْلَةِ أَرْبَعِينَ نَهَارًا وَأَرْبَعِينَ لَيْلَةً إِلَى جَبَلِ اللهِ حُورِيبَ،
וַיָּ֖קָם וַיֹּ֣אכַל וַיִּשְׁתֶּ֑ה וַיֵּ֜לֶךְ בְּכֹ֣חַ הַהִ֗יא הָאֲכִילָ֣ה אַרְבָּעִ֥ים יוֹם֙ וְאַרְבָּעִ֣ים לַ֔יְלָה עַ֛ד הַ֥ר הָאֱלֹהִ֖ים חֹרֵֽב
الملوك الثاني 6: 14
2Ki.6.14
فَأَرْسَلَ إِلَى هُنَاكَ خَيْلاً وَمَرْكَبَاتٍ وَجَيْشًا ثَقِيلاً، وَجَاءُوا لَيْلاً وَأَحَاطُوا بِالْمَدِينَةِ.
וַיִּשְׁלַח שָׁ֛מָּה סוּסִ֥ים וְרֶ֖כֶב וְחַ֣יִל כָּבֵ֑ד וַיָּבֹ֣אוּ לַ֔יְלָה וַיַּקִּ֖פוּ עַל;הָעִֽיר
الملوك الثاني 7: 12
2Ki.7.12
فَقَامَ الْمَلِكُ لَيْلاً وَقَالَ لِعَبِيدِهِ: لأُخْبِرَنَّكُمْ مَا فَعَلَ لَنَا الأَرَامِيُّونَ. عَلِمُوا أَنَّنَا جِيَاعٌ فَخَرَجُوا مِنَ الْمَحَلَّةِ لِيَخْتَبِئُوا فِي حَقْل قَائِلِينَ: إِذَا خَرَجُوا مِنَ الْمَدِينَةِ قَبَضْنَا عَلَيْهِمْ أَحْيَاءً وَدَخَلْنَا الْمَدِينَةَ.
וַיָּ֨קָם הַמֶּ֜לֶךְ לַ֗יְלָה וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל;עֲבָדָ֔יו אַגִּֽידָה;נָּ֣א;לָכֶ֔ם אֲשֶׁר עָ֥שׂוּ לָ֖נוּ אֲרָ֑ם יָדְע֞וּ כִּי;אֲנַ֗חְנוּ רְעֵבִ֣ים וַיֵּצְא֤וּ מִן הַֽמַּחֲנֶה֙ לְהֵחָבֵ֤ה בַשָּׂדֶה֙ לֵאמֹ֔ר כִּֽי יֵצְא֤וּ מִן הָעִיר֙ וְנִתְפְּשֵׂ֣ם חַיִּ֔ים נָבֹֽא הָעִ֖יר
الملوك الثاني 8: 21
2Ki.8.21
وَعَبَرَ يُورَامُ إِلَى صَعِيرَ وَجَمِيعُ الْمَرْكَبَاتِ مَعَهُ، وَقَامَ لَيْلاً وَضَرَبَ أَدُومَ الْمُحِيطَ بِهِ وَرُؤَسَاءَ الْمَرْكَبَاتِ. وَهَرَبَ الشَّعْبُ إِلَى خِيَامِهِمْ.
וַיַּעֲבֹ֤ר יוֹרָם֙ צָעִ֔ירָה וְכָל הָרֶ֖כֶב עִמּ֑וֹ וַֽיְהִי;ה֞וּא;קָ֣ם לַ֗יְלָה וַיַּכֶּ֨ה אֱד֜וֹם הַסֹּבֵ֤יב אֵלָיו֙ שָׂרֵ֣י הָרֶ֔כֶב וַיָּ֥נָס הָעָ֖ם לְאֹהָלָֽיו
الملوك الثاني 19: 35
2Ki.19.35
وَكَانَ فِي تِلْكَ اللَّيْلَةِ أَنَّ مَلاَكَ الرَّبِّ خَرَجَ وَضَرَبَ مِنْ جَيْشِ أَشُّورَ مِئَةَ وَخَمْسَةً وَثَمَانِينَ أَلْفًا. وَلَمَّا بَكَّرُوا صَبَاحًا إِذَا هُمْ جَمِيعًا جُثَثٌ مَيْتَةٌ.
וַיְהִי֮ הַהוּא֒ בַּלַּ֣יְלָה מַלְאַ֣ךְ יְהוָ֗ה וַיֵּצֵ֣א וַיַּךְ֙ בְּמַחֲנֵ֣ה אַשּׁ֔וּר מֵאָ֛ה וַחֲמִשָּׁ֖ה שְׁמוֹנִ֥ים אָ֑לֶף וַיַּשְׁכִּ֣ימוּ בַבֹּ֔קֶר וְהִנֵּ֥ה כֻלָּ֖ם פְּגָרִ֥ים מֵתִֽים
الملوك الثاني 25: 4
2Ki.25.4
فَثُغِرَتِ الْمَدِينَةُ، جَمِيعُ رِجَالِ الْقِتَالِ لَيْلاً مِنْ طَرِيقِ الْبَابِ بَيْنَ السُّورَيْنِ اللَّذَيْنِ نَحْوَ جَنَّةِ الْمَلِكِ. وَكَانَ الْكِلْدَانِيُّونَ حَوْلَ الْمَدِينَةِ مُسْتَدِيرِينَ. فَذَهَبُوا فِي طَرِيقِ الْبَرِّيَّةِ.
וַתִּבָּקַ֣ע הָעִ֗יר וְכָל אַנְשֵׁ֨י הַמִּלְחָמָ֤ה הַלַּ֙יְלָה֙ דֶּ֜רֶךְ שַׁ֣עַר בֵּ֣ין הַחֹמֹתַ֗יִם אֲשֶׁר֙ עַל גַּ֣ן הַמֶּ֔לֶךְ וְכַשְׂדִּ֥ים עַל הָעִ֖יר סָבִ֑יב וַיֵּ֖לֶךְ דֶּ֥רֶךְ הָעֲרָבָֽה
أخبار الأيام الأول 9: 33
1Ch.9.33
فَهؤُلاَءِ هُمُ الْمُغَنُّونَ رُؤُوسُ آبَاءِ اللاَّوِيِّينَ فِي الْمَخَادِعِ، وَهُمْ مُعْفَوْنَ، لأَنَّهُ نَهَارًا وَلَيْلاً عَلَيْهِمِ الْعَمَلُ.
וְאֵ֣לֶּה הַ֠מְשֹׁרְרִים רָאשֵׁ֨י אָב֧וֹת לַלְוִיִּ֛ם בַּלְּשָׁכֹ֖ת פְּטוּרִ֑ים כִּֽי יוֹמָ֥ם וָלַ֛יְלָה עֲלֵיהֶ֖ם בַּמְּלָאכָֽה
أخبار الأيام الأول 17: 3
1Ch.17.3
وَفِي تِلْكَ اللَّيْلَةِ كَانَ كَلاَمُ اللهِ إِلَى نَاثَانَ قَائِلاً:
וַֽיְהִ֖י הַה֑וּא בַּלַּ֣יְלָה וַיְהִי֙ דְּבַר אֱלֹהִ֔ים אֶל נָתָ֖ן לֵאמֹֽר