לֵב (H3820) - lêb | معجم سترونغ العبري

التكوين 6: 5 Gen.6.5

وَرَأَى الرَّبُّ أَنَّ شَرَّ الإِنْسَانِ قَدْ كَثُرَ فِي الأَرْضِ، وَأَنَّ كُلَّ تَصَوُّرِ أَفْكَارِ قَلْبِهِ إِنَّمَا هُوَ شِرِّيرٌ كُلَّ يَوْمٍ.

וַיַּ֣רְא יְהוָ֔ה כִּ֥י רָעַ֥ת הָאָדָ֖ם רַבָּ֛ה בָּאָ֑רֶץ וְכָל יֵ֙צֶר֙ מַחְשְׁבֹ֣ת לִבּ֔וֹ רַ֥ק רַ֖ע כָּל הַיּֽוֹם

التكوين 6: 6 Gen.6.6

فَحَزِنَ الرَّبُّ أَنَّهُ عَمِلَ الإِنْسَانَ فِي الأَرْضِ، وَتَأَسَّفَ فِي قَلْبِهِ.

וַיִּנָּ֣חֶם יְהוָ֔ה כִּֽי עָשָׂ֥ה הָֽאָדָ֖ם בָּאָ֑רֶץ וַיִּתְעַצֵּ֖ב אֶל לִבּֽוֹ

التكوين 8: 21 Gen.8.21

فَتَنَسَّمَ الرَّبُّ رَائِحَةَ الرِّضَا. وَقَالَ الرَّبُّ فِي قَلْبِهِ: لاَ أَعُودُ أَلْعَنُ الأَرْضَ أَيْضًا مِنْ أَجْلِ الإِنْسَانِ، لأَنَّ تَصَوُّرَ قَلْبِ الإِنْسَانِ شِرِّيرٌ مُنْذُ حَدَاثَتِهِ. وَلاَ أَعُودُ أَيْضًا أُمِيتُ كُلَّ حَيٍّ كَمَا فَعَلْتُ.

וַיָּ֣רַח יְהוָה֮ רֵ֣יחַ הַנִּיחֹחַ֒ וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל לִבּ֗וֹ לֹֽא אֹ֠סִף לְקַלֵּ֨ל הָֽאֲדָמָה֙ ע֤וֹד בַּעֲב֣וּר הָֽאָדָ֔ם כִּ֠י יֵ֣צֶר לֵ֧ב הָאָדָ֛ם רַ֖ע מִנְּעֻרָ֑יו וְלֹֽא אֹסִ֥ף ע֛וֹד לְהַכּ֥וֹת כָּל חַ֖י כַּֽאֲשֶׁ֥ר עָשִֽׂיתִי

التكوين 8: 21 Gen.8.21

فَتَنَسَّمَ الرَّبُّ رَائِحَةَ الرِّضَا. وَقَالَ الرَّبُّ فِي قَلْبِهِ: لاَ أَعُودُ أَلْعَنُ الأَرْضَ أَيْضًا مِنْ أَجْلِ الإِنْسَانِ، لأَنَّ تَصَوُّرَ قَلْبِ الإِنْسَانِ شِرِّيرٌ مُنْذُ حَدَاثَتِهِ. وَلاَ أَعُودُ أَيْضًا أُمِيتُ كُلَّ حَيٍّ كَمَا فَعَلْتُ.

וַיָּ֣רַח יְהוָה֮ רֵ֣יחַ הַנִּיחֹחַ֒ וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל לִבּ֗וֹ לֹֽא אֹ֠סִף לְקַלֵּ֨ל הָֽאֲדָמָה֙ ע֤וֹד בַּעֲב֣וּר הָֽאָדָ֔ם כִּ֠י יֵ֣צֶר לֵ֧ב הָאָדָ֛ם רַ֖ע מִנְּעֻרָ֑יו וְלֹֽא אֹסִ֥ף ע֛וֹד לְהַכּ֥וֹת כָּל חַ֖י כַּֽאֲשֶׁ֥ר עָשִֽׂיתִי

التكوين 17: 17 Gen.17.17

فَسَقَطَ إِبْرَاهِيمُ عَلَى وَجْهِهِ وَضَحِكَ، وَقَالَ فِي قَلْبِهِ: هَلْ يُولَدُ لابْنِ مِئَةِ سَنَةٍ. وَهَلْ تَلِدُ سَارَةُ وَهِيَ بِنْتُ تِسْعِينَ سَنَةً..

וַיִּפֹּ֧ל אַבְרָהָ֛ם עַל פָּנָ֖יו וַיִּצְחָ֑ק וַיֹּ֣אמֶר בְּלִבּ֗וֹ וְאִ֨ם יִוָּלֵ֔ד הַלְּבֶ֤ן מֵאָֽה שָׁנָה֙ תֵּלֵֽד שָׂרָ֔ה הֲבַת תִּשְׁעִ֥ים שָׁנָ֖ה

التكوين 18: 5 Gen.18.5

فَآخُذَ كِسْرَةَ خُبْزٍ، فَتُسْنِدُونَ قُلُوبَكُمْ ثُمَّ تَجْتَازُونَ، لأَنَّكُمْ قَدْ مَرَرْتُمْ عَلَى عَبْدِكُمْ. فَقَالُوا: هكَذَا تَفْعَلُ كَمَا تَكَلَّمْتَ.

וְאֶקְחָ֨ה פַת לֶ֜חֶם וְסַעֲד֤וּ לִבְּכֶם֙ אַחַ֣ר תַּעֲבֹ֔רוּ כִּֽי;עַל כֵּ֥ן עֲבַרְתֶּ֖ם עַֽל עַבְדְּכֶ֑ם וַיֹּ֣אמְר֔וּ כֵּ֥ן תַּעֲשֶׂ֖ה כַּאֲשֶׁ֥ר דִּבַּֽרְתָּ

التكوين 24: 45 Gen.24.45

وَإِذْ كُنْتُ أَنَا لَمْ أَفْرَغْ بَعْدُ مِنَ الْكَلاَمِ فِي قَلْبِي، إِذَا رِفْقَةُ خَارِجَةٌ وَجَرَّتُهَا عَلَى كَتِفِهَا، فَنَزَلَتْ إِلَى الْعَيْنِ وَاسْتَقَتْ. فَقُلْتُ لَهَا: اسْقِينِي.

אֲנִי֩;טֶ֨רֶם;אֲכַלֶּ֜ה לְדַבֵּ֣ר אֶל לִבִּ֗י וְהִנֵּ֨ה רִבְקָ֤ה יֹצֵאת֙ וְכַדָּ֣הּ עַל שִׁכְמָ֔הּ וַתֵּ֥רֶד הָעַ֖יְנָה וַתִּשְׁאָ֑ב וָאֹמַ֥ר אֵלֶ֖יהָ הַשְׁקִ֥ינִי

التكوين 27: 41 Gen.27.41

فَحَقَدَ عِيسُو عَلَى يَعْقُوبَ مِنْ أَجْلِ الْبَرَكَةِ الَّتِي بَارَكَهُ أَبُوهُ. وَقَالَ عِيسُو فِي قَلْبِهِ: قَرُبَتْ أَيَّامُ مَنَاحَةِ أَبِي، فَأَقْتُلُ يَعْقُوبَ أَخِي.

וַיִּשְׂטֹ֤ם עֵשָׂו֙ אֶֽת יַעֲקֹ֔ב עַל הַ֨בְּרָכָ֔ה אֲשֶׁ֥ר בֵּרֲכ֖וֹ אָבִ֑יו וַיֹּ֨אמֶר עֵשָׂ֜ו בְּלִבּ֗וֹ יִקְרְבוּ֙ יְמֵי֙ אֵ֣בֶל אָבִ֔י וְאַֽהַרְגָ֖ה יַעֲקֹ֥ב אָחִֽי

التكوين 31: 20 Gen.31.20

وَخَدَعَ يَعْقُوبُ قَلْبَ لاَبَانَ الأَرَامِيِّ إِذْ لَمْ يُخْبِرْهُ بِأَنَّهُ هَارِبٌ.

וַיִּגְנֹ֣ב יַעֲקֹ֔ב לֵ֥ב לָבָ֖ן הָאֲרַמִּ֑י עַל;בְּלִי֙ הִגִּ֣יד;ל֔וֹ כִּ֥י בֹרֵ֖חַ

التكوين 42: 28 Gen.42.28

فَقَالَ لإِخْوَتِهِ: رُدَّتْ فِضَّتِي وَهَا هِيَ فِي عِدْلِي. فَطَارَتْ قُلُوبُهُمْ وَارْتَعَدُوا بَعْضُهُمْ فِي بَعْضٍ قَائِلِينَ: مَا هذَا الَّذِي صَنَعَهُ اللهُ بِنَا..

וַיֹּ֤אמֶר אֶחָיו֙ הוּשַׁ֣ב כַּסְפִּ֔י הִנֵּ֣ה וְגַ֖ם בְאַמְתַּחְתִּ֑י וַיֵּצֵ֣א לִבָּ֗ם וַיֶּֽחֶרְד֞וּ אִ֤ישׁ אֶל אָחִיו֙ לֵאמֹ֔ר מַה זֹּ֛את עָשָׂ֥ה אֱלֹהִ֖ים לָֽנוּ

التكوين 45: 26 Gen.45.26

وَأَخْبَرُوهُ قَائِلِينَ: يُوسُفُ حَيٌّ بَعْدُ، وَهُوَ مُتَسَلِّطٌ عَلَى كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ. فَجَمَدَ قَلْبُهُ لأَنَّهُ لَمْ يُصَدِّقْهُمْ.

וַיַּגִּ֨דוּ;ל֜וֹ לֵאמֹ֗ר יוֹסֵ֣ף חַ֔י ע֚וֹד ה֥וּא;וְכִֽי מֹשֵׁ֖ל בְּכָל אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וַיָּ֣פָג לִבּ֔וֹ כִּ֥י לֹא הֶאֱמִ֖ין;לָהֶֽם

التكوين 50: 21 Gen.50.21

فَالآنَ لاَ تَخَافُوا. أَنَا أَعُولُكُمْ وَأَوْلاَدَكُمْ. فَعَزَّاهُمْ وَطَيَّبَ قُلُوبَهُمْ.

וְעַתָּה֙ אַל תִּירָ֔אוּ אָנֹכִ֛י אֲכַלְכֵּ֥ל;אֶתְכֶ֖ם טַפְּכֶ֑ם וַיְנַחֵ֣ם;אוֹתָ֔ם וַיְדַבֵּ֖ר לִבָּֽם

الخروج 4: 14 Exo.4.14

فَحَمِيَ غَضَبُ الرَّبِّ عَلَى مُوسَى وَقَالَ: أَلَيْسَ هَارُونُ اللاَّوِيُّ أَخَاكَ. أَنَا أَعْلَمُ أَنَّهُ هُوَ يَتَكَلَّمُ، وَأَيْضًا هَا هُوَ خَارِجٌ لاسْتِقْبَالِكَ. فَحِينَمَا يَرَاكَ يَفْرَحُ بِقَلْبِهِ،

וַיִּֽחַר אַ֨ף יְהוָ֜ה בְּמֹשֶׁ֗ה וַיֹּ֙אמֶר֙ הֲלֹ֨א אַהֲרֹ֤ן הַלֵּוִ֔י אָחִ֙יךָ֙ יָדַ֕עְתִּי כִּֽי ה֑וּא דַבֵּ֥ר;יְדַבֵּ֖ר וְגַ֤ם הִנֵּה הוּא֙ יֹצֵ֣א לִקְרָאתֶ֔ךָ וְרָאֲךָ֖ וְשָׂמַ֥ח בְּלִבּֽוֹ

الخروج 4: 21 Exo.4.21

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: عِنْدَمَا تَذْهَبُ لِتَرْجعَ إِلَى مِصْرَ، انْظُرْ جَمِيعَ الْعَجَائِبِ الَّتِي جَعَلْتُهَا فِي يَدِكَ وَاصْنَعْهَا قُدَّامَ فِرْعَوْنَ. وَلكِنِّي أُشَدِّدُ قَلْبَهُ حَتَّى لاَ يُطْلِقَ الشَّعْبَ.

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָה֮ מֹשֶׁה֒ בְּלֶכְתְּךָ֙ לָשׁ֣וּב מִצְרַ֔יְמָה רְאֵ֗ה כָּל הַמֹּֽפְתִים֙ אֲשֶׁר שַׂ֣מְתִּי בְיָדֶ֔ךָ וַעֲשִׂיתָ֖ם לִפְנֵ֣י פַרְעֹ֑ה וַאֲנִי֙ אֲחַזֵּ֣ק לִבּ֔וֹ וְלֹ֥א יְשַׁלַּ֖ח הָעָֽם

الخروج 7: 3 Exo.7.3

وَلكِنِّي أُقَسِّي قَلْبَ فِرْعَوْنَ وَأُكَثِّرُ آيَاتِي وَعَجَائِبِي فِي أَرْضِ مِصْرَ.

וַאֲנִ֥י אַקְשֶׁ֖ה לֵ֣ב פַּרְעֹ֑ה וְהִרְבֵּיתִ֧י אֹתֹתַ֛י מוֹפְתַ֖י בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

الخروج 7: 13 Exo.7.13

فَاشْتَدَّ قَلْبُ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يَسْمَعْ لَهُمَا، كَمَا تَكَلَّمَ الرَّبُّ.

וַיֶּחֱזַק֙ לֵ֣ב פַּרְעֹ֔ה וְלֹ֥א שָׁמַ֖ע אֲלֵהֶ֑ם כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר יְהוָֽה

الخروج 7: 14 Exo.7.14

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: قَلْبُ فِرْعَوْنَ غَلِيظٌ. قَدْ أَبَى أَنْ يُطْلِقَ الشَّعْبَ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה לֵ֣ב פַּרְעֹ֑ה כָּבֵ֖ד מֵאֵ֖ן לְשַׁלַּ֥ח הָעָֽם

الخروج 7: 22 Exo.7.22

وَفَعَلَ عَرَّافُو مِصْرَ كَذلِكَ بِسِحْرِهِمْ. فَاشْتَدَّ قَلْبُ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يَسْمَعْ لَهُمَا، كَمَا تَكَلَّمَ الرَّبُّ.

וַיַּֽעֲשׂוּ חַרְטֻמֵּ֥י מִצְרַ֖יִם כֵ֛ן בְּלָטֵיהֶ֑ם וַיֶּחֱזַ֤ק לֵב פַּרְעֹה֙ וְלֹא שָׁמַ֣ע אֲלֵהֶ֔ם כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר יְהוָֽה

الخروج 7: 23 Exo.7.23

ثُمَّ انْصَرَفَ فِرْعَوْنُ وَدَخَلَ بَيْتَهُ وَلَمْ يُوَجِّهْ قَلْبَهُ إِلَى هذَا أَيْضًا.

וַיִּ֣פֶן פַּרְעֹ֔ה וַיָּבֹ֖א בֵּית֑וֹ וְלֹא שָׁ֥ת לִבּ֖וֹ לָזֹֽאת גַּם

الخروج 8: 15 Exo.8.15

فَلَمَّا رَأَى فِرْعَوْنُ أَنَّهُ قَدْ حَصَلَ الْفَرَجُ أَغْلَظَ قَلْبَهُ وَلَمْ يَسْمَعْ لَهُمَا، كَمَا تَكَلَّمَ الرَّبُّ.

וַיַּ֣רְא פַּרְעֹ֗ה כִּ֤י הָֽיְתָה֙ הָֽרְוָחָ֔ה וְהַכְבֵּד֙ לִבּ֔וֹ וְלֹ֥א שָׁמַ֖ע אֲלֵהֶ֑ם כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר יְהוָֽה

الخروج 8: 19 Exo.8.19

فَقَالَ الْعَرَّافُونَ لِفِرْعَوْنَ: هذَا إِصْبَعُ اللهِ. وَلكِنِ اشْتَدَّ قَلْبُ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يَسْمَعْ لَهُمَا، كَمَا تَكَلَّمَ الرَّبُّ.

וַיֹּאמְר֤וּ הַֽחַרְטֻמִּים֙ פַּרְעֹ֔ה הִ֑וא אֶצְבַּ֥ע אֱלֹהִ֖ים וַיֶּחֱזַ֤ק לֵב פַּרְעֹה֙ וְלֹֽא שָׁמַ֣ע אֲלֵהֶ֔ם כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר יְהוָֽה

الخروج 8: 32 Exo.8.32

وَلكِنْ أَغْلَظَ فِرْعَوْنُ قَلْبَهُ هذِهِ الْمَرَّةَ أَيْضًا فَلَمْ يُطْلِقِ الشَّعْبَ.

וַיַּכְבֵּ֤ד פַּרְעֹה֙ לִבּ֔וֹ הַזֹּ֑את בַּפַּ֣עַם גַּ֖ם וְלֹ֥א שִׁלַּ֖ח הָעָֽם

الخروج 9: 7 Exo.9.7

وَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ وَإِذَا مَوَاشِي إِسْرَائِيلَ لَمْ يَمُتْ مِنْهَا وَلاَ وَاحِدٌ. وَلكِنْ غَلُظَ قَلْبُ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يُطْلِقِ الشَّعْبَ.

וַיִּשְׁלַ֣ח פַּרְעֹ֔ה וְהִנֵּ֗ה מִמִּקְנֵ֥ה יִשְׂרָאֵ֖ל לֹא מֵ֛ת עַד;אֶחָ֑ד וַיִּכְבַּד֙ לֵ֣ב פַּרְעֹ֔ה וְלֹ֥א שִׁלַּ֖ח הָעָֽם

الخروج 9: 12 Exo.9.12

وَلكِنْ شَدَّدَ الرَّبُّ قَلْبَ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يَسْمَعْ لَهُمَا، كَمَا كَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى.

וַיְחַזֵּ֤ק יְהוָה֙ לֵ֣ב פַּרְעֹ֔ה וְלֹ֥א שָׁמַ֖ע אֲלֵהֶ֑ם כַּאֲשֶׁ֛ר דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה

الخروج 9: 14 Exo.9.14

لأَنِّي هذِهِ الْمَرَّةَ أُرْسِلُ جَمِيعَ ضَرَبَاتِي إِلَى قَلْبِكَ وَعَلَى عَبِيدِكَ وَشَعْبِكَ، لِكَيْ تَعْرِفَ أَنْ لَيْسَ مِثْلِي فِي كُلِّ الأَرْضِ.

כִּ֣י;אֲנִ֨י הַזֹּ֗את בַּפַּ֣עַם שֹׁלֵ֜חַ כָּל מַגֵּפֹתַי֙ אֶֽל לִבְּךָ֔ וּבַעֲבָדֶ֖יךָ וּבְעַמֶּ֑ךָ בַּעֲב֣וּר תֵּדַ֔ע כִּ֛י אֵ֥ין כָּמֹ֖נִי בְּכָל הָאָֽרֶץ

الخروج 9: 21 Exo.9.21

وَأَمَّا الَّذِي لَمْ يُوَجِّهْ قَلْبَهُ إِلَى كَلِمَةِ الرَّبِّ فَتَرَكَ عَبِيدَهُ وَمَوَاشِيَهُ فِي الْحَقْلِ.

וַאֲשֶׁ֥ר לֹא שָׂ֛ם לִבּ֖וֹ אֶל דְּבַ֣ר יְהוָ֑ה וַֽיַּעֲזֹ֛ב עֲבָדָ֥יו מִקְנֵ֖הוּ בַּשָּׂדֶֽה

الخروج 9: 34 Exo.9.34

وَلكِنْ فِرْعَوْنُ لَمَّا رَأَى أَنَّ الْمَطَرَ وَالْبَرَدَ وَالرُّعُودَ انْقَطَعَتْ، عَادَ يُخْطِئُ وَأَغْلَظَ قَلْبَهُ هُوَ وَعَبِيدُهُ.

כִּֽי פַּרְעֹ֗ה וַיַּ֣רְא הַמָּטָ֧ר וְהַבָּרָ֛ד וְהַקֹּלֹ֖ת חָדַ֨ל וַיֹּ֣סֶף לַחֲטֹ֑א וַיַּכְבֵּ֥ד לִבּ֖וֹ ה֥וּא וַעֲבָדָֽיו

الخروج 9: 35 Exo.9.35

فَاشْتَدَّ قَلْبُ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يُطْلِقْ بَنِي إِسْرَائِيلَ، كَمَا تَكَلَّمَ الرَّبُّ عَنْ يَدِ مُوسَى.

וַֽיֶּחֱזַק֙ לֵ֣ב פַּרְעֹ֔ה וְלֹ֥א שִׁלַּ֖ח בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כַּאֲשֶׁ֛ר דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה בְּיַד מֹשֶֽׁה

الخروج 10: 1 Exo.10.1

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: ادْخُلْ إِلَى فِرْعَوْنَ، فَإِنِّي أَغْلَظْتُ قَلْبَهُ وَقُلُوبَ عَبِيدِهِ لِكَيْ أَصْنَعَ آيَاتِي هذِهِ بَيْنَهُمْ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה בֹּ֖א אֶל פַּרְעֹ֑ה כִּֽי;אֲנִ֞י הִכְבַּ֤דְתִּי לִבּוֹ֙ לֵ֣ב עֲבָדָ֔יו לְמַ֗עַן שִׁתִ֛י אֹתֹתַ֥י אֵ֖לֶּה בְּקִרְבּֽוֹ

الخروج 10: 1 Exo.10.1

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: ادْخُلْ إِلَى فِرْعَوْنَ، فَإِنِّي أَغْلَظْتُ قَلْبَهُ وَقُلُوبَ عَبِيدِهِ لِكَيْ أَصْنَعَ آيَاتِي هذِهِ بَيْنَهُمْ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה בֹּ֖א אֶל פַּרְעֹ֑ה כִּֽי;אֲנִ֞י הִכְבַּ֤דְתִּי לִבּוֹ֙ לֵ֣ב עֲבָדָ֔יו לְמַ֗עַן שִׁתִ֛י אֹתֹתַ֥י אֵ֖לֶּה בְּקִרְבּֽוֹ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (582 آية)