לֹא (H3808) - lôʼ | معجم سترونغ العبري

وَأَنْتَ قَدْ قُلْتَ: إِنِّي أُحْسِنُ إِلَيْكَ وَأَجْعَلُ نَسْلَكَ كَرَمْلِ الْبَحْرِ الَّذِي لاَ يُعَدُّ لِلْكَثْرَةِ.

וְאַתָּ֣ה אָמַ֔רְתָּ הֵיטֵ֥ב;אֵיטִ֖יב עִמָּ֑ךְ וְשַׂמְתִּ֤י זַרְעֲךָ֙ כְּח֣וֹל הַיָּ֔ם אֲשֶׁ֥ר לֹא יִסָּפֵ֖ר מֵרֹֽב

وَلَمَّا رَأَى أَنَّهُ لاَ يَقْدِرُ عَلَيْهِ، ضَرَبَ حُقَّ فَخْذِهِ، فَانْخَلَعَ حُقُّ فَخْذِ يَعْقُوبَ فِي مُصَارَعَتِهِ مَعَهُ.

וַיַּ֗רְא כִּ֣י לֹ֤א יָכֹל֙ ל֔וֹ וַיִּגַּ֖ע בְּכַף יְרֵכ֑וֹ וַתֵּ֙קַע֙ כַּף יֶ֣רֶךְ יַעֲקֹ֔ב בְּהֵֽאָבְק֖וֹ עִמּֽוֹ

التكوين 32: 26 Gen.32.26

وَقَالَ: أَطْلِقْنِي، لأَنَّهُ قَدْ طَلَعَ الْفَجْرُ. فَقَالَ: لاَ أُطْلِقُكَ إِنْ لَمْ تُبَارِكْنِي.

וַיֹּ֣אמֶר שַׁלְּחֵ֔נִי כִּ֥י עָלָ֖ה הַשָּׁ֑חַר וַיֹּ֙אמֶר֙ לֹ֣א אֲשַֽׁלֵּחֲךָ֔ כִּ֖י;אִם בֵּרַכְתָּֽנִי

التكوين 32: 28 Gen.32.28

فَقَالَ: لاَ يُدْعَى اسْمُكَ فِي مَا بَعْدُ يَعْقُوبَ بَلْ إِسْرَائِيلَ، لأَنَّكَ جَاهَدْتَ مَعَ اللهِ وَالنَّاسِ وَقَدَرْتَ.

וַיֹּ֗אמֶר לֹ֤א יֵאָמֵ֥ר שִׁמְךָ֔ כִּ֖י עוֹד֙ יַעֲקֹב֙ אִם יִשְׂרָאֵ֑ל כִּֽי שָׂרִ֧יתָ עִם אֱלֹהִ֛ים וְעִם;אֲנָשִׁ֖ים וַתּוּכָֽל

التكوين 32: 32 Gen.32.32

لِذلِكَ لاَ يَأْكُلُ بَنُو إِسْرَائِيلَ عِرْقَ النَّسَا الَّذِي عَلَى حُقِّ الْفَخِذِ إِلَى هذَا الْيَوْمِ، لأَنَّهُ ضَرَبَ حُقَّ فَخْذِ يَعْقُوبَ عَلَى عِرْقِ النَّسَا.

עַל;כֵּ֡ן לֹֽא יֹאכְל֨וּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֜ל גִּ֣יד הַנָּשֶׁ֗ה אֲשֶׁר֙ עַל כַּ֣ף הַיָּרֵ֔ךְ עַ֖ד הַזֶּ֑ה הַיּ֣וֹם כִּ֤י נָגַע֙ בְּכַף יֶ֣רֶךְ יַעֲקֹ֔ב בְּגִ֖יד הַנָּשֶֽׁה

التكوين 34: 7 Gen.34.7

وَأَتَى بَنُو يَعْقُوبَ مِنَ الْحَقْلِ حِينَ سَمِعُوا. وَغَضِبَ الرِّجَالُ وَاغْتَاظُوا جِدًّا لأَنَّهُ صَنَعَ قَبَاحَةً فِي إِسْرَائِيلَ بِمُضَاجَعَةِ ابْنَةِ يَعْقُوبَ، وَهكَذَا لاَ يُصْنَعُ.

בָּ֤אוּ וּבְנֵ֨י יַעֲקֹ֜ב מִן הַשָּׂדֶה֙ כְּשָׁמְעָ֔ם וַיִּֽתְעַצְּבוּ֙ הָֽאֲנָשִׁ֔ים וַיִּ֥חַר;לָהֶ֖ם מְאֹ֑ד כִּֽי עָשָׂ֣ה נְבָלָ֞ה בְיִשְׂרָאֵ֗ל לִשְׁכַּב֙ בַּֽת יַעֲקֹ֔ב וְכֵ֖ן לֹ֥א יֵעָשֶֽׂה

التكوين 34: 14 Gen.34.14

فَقَالُوُا لَهُمَا: لاَ نَسْتَطِيعُ أَنْ نَفْعَلَ هذَا الأَمْرَ أَنْ نُعْطِيَ أُخْتَنَا لِرَجُل أَغْلَفَ، لأَنَّهُ عَارٌ لَنَا.

וַיֹּאמְר֣וּ אֲלֵיהֶ֗ם לֹ֤א נוּכַל֙ לַעֲשׂוֹת֙ הַזֶּ֔ה הַדָּבָ֣ר לָתֵת֙ אֲחֹתֵ֔נוּ לְאִ֖ישׁ ל֣וֹ;עָרְלָ֑ה כִּֽי חֶרְפָּ֥ה לָֽנוּ

التكوين 34: 17 Gen.34.17

وَإِنْ لَمْ تَسْمَعُوا لَنَا، أَنْ تَخْتَتِنُوا، نَأْخُذُ ابْنَتَنَا وَنَمْضِي.

וְאִם לֹ֧א תִשְׁמְע֛וּ אֵלֵ֖ינוּ לְהִמּ֑וֹל וְלָקַ֥חְנוּ בִּתֵּ֖נוּ וְהָלָֽכְנוּ

التكوين 34: 19 Gen.34.19

وَلَمْ يَتَأَخَّرِ الْغُلاَمُ أَنْ يَفْعَلَ الأَمْرَ، لأَنَّهُ كَانَ مَسْرُورًا بِابْنَةِ يَعْقُوبَ. وَكَانَ أَكْرَمَ جَمِيعِ بَيْتِ أَبِيهِ.

וְלֹֽא אֵחַ֤ר הַנַּ֙עַר֙ לַעֲשׂ֣וֹת הַדָּבָ֔ר כִּ֥י חָפֵ֖ץ בְּבַֽת יַעֲקֹ֑ב וְה֣וּא נִכְבָּ֔ד מִכֹּ֖ל בֵּ֥ית אָבִֽיו

التكوين 34: 23 Gen.34.23

أَلاَ تَكُونُ مَوَاشِيهِمْ وَمُقْتَنَاهُمْ وَكُلُّ بَهَائِمِهِمْ لَنَا. نُواتِيهِمْ فَقَطْ فَيَسْكُنُونَ مَعَنَا.

הֲל֥וֹא מִקְנֵהֶ֤ם וְקִנְיָנָם֙ וְכָל בְּהֶמְתָּ֔ם לָ֖נוּ נֵא֣וֹתָה;לָהֶ֔ם אַ֚ךְ וְיֵשְׁב֖וּ אִתָּֽנוּ

التكوين 35: 5 Gen.35.5

ثُمَّ رَحَلُوا، وَكَانَ خَوْفُ اللهِ عَلَى الْمُدُنِ الَّتِي حَوْلَهُمْ، فَلَمْ يَسْعَوْا وَرَاءَ بَنِي يَعْقُوبَ.

וַיִּסָּ֑עוּ וַיְהִ֣י חִתַּ֣ת אֱלֹהִ֗ים עַל הֶֽעָרִים֙ אֲשֶׁר֙ סְבִיבֹ֣תֵיהֶ֔ם וְלֹ֣א רָֽדְפ֔וּ אַחֲרֵ֖י בְּנֵ֥י יַעֲקֹֽב

التكوين 35: 10 Gen.35.10

وَقَالَ لَهُ اللهُ: اسْمُكَ يَعْقُوبُ. لاَ يُدْعَى اسْمُكَ فِيمَا بَعْدُ يَعْقُوبَ، بَلْ يَكُونُ اسْمُكَ إِسْرَائِيلَ. فَدَعَا اسْمَهُ إِسْرَائِيلَ.

וַיֹּֽאמֶר ל֥וֹ אֱלֹהִ֖ים שִׁמְךָ֣ יַעֲקֹ֑ב לֹֽא יִקָּרֵא֩ שִׁמְךָ֙ ע֜וֹד יַעֲקֹ֗ב כִּ֤י;אִם יִהְיֶ֣ה שְׁמֶ֔ךָ יִשְׂרָאֵל֙ וַיִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ יִשְׂרָאֵֽל

التكوين 36: 7 Gen.36.7

لأَنَّ أَمْلاَكَهُمَا كَانَتْ كَثِيرَةً عَلَى السُّكْنَى مَعًا، وَلَمْ تَسْتَطِعْ أَرْضُ غُرْبَتِهِمَا أَنْ تَحْمِلَهُمَا مِنْ أَجْلِ مَوَاشِيهِمَا.

כִּֽי רְכוּשָׁ֛ם הָיָ֧ה רָ֖ב מִשֶּׁ֣בֶת יַחְדָּ֑ו וְלֹ֨א יָֽכְלָ֜ה אֶ֤רֶץ מְגֽוּרֵיהֶם֙ לָשֵׂ֣את;אֹתָ֔ם מִפְּנֵ֖י מִקְנֵיהֶֽם

التكوين 37: 4 Gen.37.4

فَلَمَّا رَأَى إِخْوَتُهُ أَنَّ أَبَاهُمْ أَحَبَّهُ أَكْثَرَ مِنْ جَمِيعِ إِخْوَتِهِ أَبْغَضُوهُ، وَلَمْ يَسْتَطِيعُوا أَنْ يُكَلِّمُوهُ بِسَلاَمٍ.

וַיִּרְא֣וּ אֶחָ֗יו כִּֽי אֲבִיהֶם֙ אָהַ֤ב;אֹת֞וֹ מִכָּל אֶחָ֔יו וַֽיִּשְׂנְא֖וּ;אֹת֑וֹ וְלֹ֥א יָכְל֖וּ דַּבְּר֥וֹ לְשָׁלֹֽם

التكوين 37: 13 Gen.37.13

فَقَالَ إِسْرَائِيلُ لِيُوسُفَ: أَلَيْسَ إِخْوَتُكَ يَرْعَوْنَ عِنْدَ شَكِيمَ. تَعَالَ فَأُرْسِلَكَ إِلَيْهِمْ. فَقَالَ لَهُ: هأَنَذَا.

וַיֹּ֨אמֶר יִשְׂרָאֵ֜ל יוֹסֵ֗ף הֲל֤וֹא אַחֶ֙יךָ֙ רֹעִ֣ים בִּשְׁכֶ֔ם לְכָ֖ה וְאֶשְׁלָחֲךָ֣ אֲלֵיהֶ֑ם וַיֹּ֥אמֶר ל֖וֹ הִנֵּֽנִי

التكوين 37: 21 Gen.37.21

فَسَمِعَ رَأُوبَيْنُ وَأَنْقَذَهُ مِنْ أَيْدِيهِمْ، وَقَالَ: لاَ نَقْتُلُهُ.

וַיִּשְׁמַ֣ע רְאוּבֵ֔ן וַיַּצִּלֵ֖הוּ מִיָּדָ֑ם וַיֹּ֕אמֶר לֹ֥א נַכֶּ֖נּוּ;נָֽפֶשׁ

التكوين 37: 32 Gen.37.32

وَأَرْسَلُوا الْقَمِيصَ الْمُلَوَّنَ وَأَحْضَرُوهُ إِلَى أَبِيهِمْ وَقَالُوا: وَجَدْنَا هذَا. حَقِّقْ أَقَمِيصُ ابْنِكَ هُوَ أَمْ لاَ.

וַֽיְשַׁלְּח֞וּ כְּתֹ֣נֶת הַפַּסִּ֗ים וַיָּבִ֙יאוּ֙ אֶל אֲבִיהֶ֔ם וַיֹּאמְר֖וּ מָצָ֑אנוּ זֹ֣את הַכֶּר;נָ֗א הַכְּתֹ֧נֶת בִּנְךָ֛ הִ֖וא אִם לֹֽא

التكوين 38: 9 Gen.38.9

فَعَلِمَ أُونَانُ أَنَّ النَّسْلَ لاَ يَكُونُ لَهُ، فَكَانَ إِذْ دَخَلَ عَلَى امْرَأَةِ أَخِيهِ أَنَّهُ أَفْسَدَ عَلَى الأَرْضِ، لِكَيْ لاَ يُعْطِيَ نَسْلاً لأَخِيهِ.

וַיֵּ֣דַע אוֹנָ֔ן כִּ֛י הַזָּ֑רַע לֹּ֥א יִהְיֶ֣ה ל֖וֹ וְהָיָ֞ה אִם בָּ֨א אֶל אֵ֤שֶׁת אָחִיו֙ וְשִׁחֵ֣ת אַ֔רְצָה לְבִלְתִּ֥י נְתָן זֶ֖רַע לְאָחִֽיו

التكوين 38: 14 Gen.38.14

فَخَلَعَتْ عَنْهَا ثِيَابَ تَرَمُّلِهَا، وَتَغَطَّتْ بِبُرْقُعٍ وَتَلَفَّفَتْ، وَجَلَسَتْ فِي مَدْخَلِ عَيْنَايِمَ الَّتِي عَلَى طَرِيقِ تِمْنَةَ، لأَنَّهَا رَأَتْ أَنَّ شِيلَةَ قَدْ كَبُرَ وَهِيَ لَمْ تُعْطَ لَهُ زَوْجَةً.

וַתָּסַר֩ מֵֽעָלֶ֗יהָ בִּגְדֵ֨י אַלְמְנוּתָ֜הּ וַתְּכַ֤ס בַּצָּעִיף֙ וַתִּתְעַלָּ֔ף וַתֵּ֙שֶׁב֙ בְּפֶ֣תַח עֵינַ֔יִם אֲשֶׁ֖ר עַל דֶּ֣רֶךְ תִּמְנָ֑תָה כִּ֤י רָאֲתָה֙ שֵׁלָ֔ה כִּֽי גָדַ֣ל וְהִ֕וא לֹֽא נִתְּנָ֥ה ל֖וֹ לְאִשָּֽׁה

التكوين 38: 16 Gen.38.16

فَمَالَ إِلَيْهَا عَلَى الطَّرِيقِ وَقَالَ: هَاتِي أَدْخُلْ عَلَيْكِ. لأَنَّهُ لَمْ يَعْلَمْ أَنَّهَا كَنَّتُهُ. فَقَالَتْ: مَاذَا تُعْطِينِي لِكَيْ تَدْخُلَ عَلَيَّ.

וַיֵּ֨ט אֵלֶ֜יהָ אֶל הַדֶּ֗רֶךְ וַיֹּ֙אמֶר֙ הָֽבָה;נָּא֙ אָב֣וֹא אֵלַ֔יִךְ כִּ֚י לֹ֣א יָדַ֔ע כִּ֥י כַלָּת֖וֹ וַתֹּ֙אמֶר֙ מַה תִּתֶּן;לִּ֔י כִּ֥י תָב֖וֹא אֵלָֽי

التكوين 38: 20 Gen.38.20

فَأَرْسَلَ يَهُوذَا جَدْيَ الْمِعْزَى بِيَدِ صَاحِبِهِ الْعَدُلاَّمِيِّ لِيَأْخُذَ الرَّهْنَ مِنْ يَدِ الْمَرْأَةِ، فَلَمْ يَجِدْهَا.

וַיִּשְׁלַ֨ח יְהוּדָ֜ה גְּדִ֣י הָֽעִזִּ֗ים בְּיַד֙ רֵעֵ֣הוּ הָֽעֲדֻלָּמִ֔י לָקַ֥חַת הָעֵרָב֖וֹן מִיַּ֣ד הָאִשָּׁ֑ה וְלֹ֖א מְצָאָֽהּ

التكوين 38: 21 Gen.38.21

فَسَأَلَ أَهْلَ مَكَانِهَا قَائِلاً: أَيْنَ الزَّانِيَةُ الَّتِي كَانَتْ فِي عَيْنَايِمَ عَلَى الطَّرِيقِ. فَقَالُوا: لَمْ تَكُنْ ههُنَا زَانِيَةٌ.

וַיִּשְׁאַ֞ל אַנְשֵׁ֤י מְקֹמָהּ֙ לֵאמֹ֔ר אַיֵּ֧ה הַקְּדֵשָׁ֛ה הִ֥וא בָעֵינַ֖יִם עַל הַדָּ֑רֶךְ וַיֹּ֣אמְר֔וּ לֹא הָיְתָ֥ה בָזֶ֖ה קְדֵשָֽׁה

التكوين 38: 22 Gen.38.22

فَرَجَعَ إِلَى يَهُوذَا وَقَالَ: لَمْ أَجِدْهَا. وَأَهْلُ الْمَكَانِ أَيْضًا قَالُوا: لَمْ تَكُنْ ههُنَا زَانِيَةٌ.

וַיָּ֙שָׁב֙ אֶל יְהוּדָ֔ה וַיֹּ֖אמֶר לֹ֣א מְצָאתִ֑יהָ אַנְשֵׁ֤י הַמָּקוֹם֙ וְגַ֨ם אָֽמְר֔וּ לֹא הָיְתָ֥ה בָזֶ֖ה קְדֵשָֽׁה

التكوين 38: 22 Gen.38.22

فَرَجَعَ إِلَى يَهُوذَا وَقَالَ: لَمْ أَجِدْهَا. وَأَهْلُ الْمَكَانِ أَيْضًا قَالُوا: لَمْ تَكُنْ ههُنَا زَانِيَةٌ.

וַיָּ֙שָׁב֙ אֶל יְהוּדָ֔ה וַיֹּ֖אמֶר לֹ֣א מְצָאתִ֑יהָ אַנְשֵׁ֤י הַמָּקוֹם֙ וְגַ֨ם אָֽמְר֔וּ לֹא הָיְתָ֥ה בָזֶ֖ה קְדֵשָֽׁה

التكوين 38: 23 Gen.38.23

فَقَالَ يَهُوذَا: لِتَأْخُذْ لِنَفْسِهَا، لِئَلاَّ نَصِيرَ إِهَانَةً. إِنِّي قَدْ أَرْسَلْتُ هذَا الْجَدْيَ وَأَنْتَ لَمْ تَجِدْهَا.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוּדָה֙ תִּֽקַּֽח לָ֔הּ פֶּ֖ן נִהְיֶ֣ה לָב֑וּז הִנֵּ֤ה שָׁלַ֙חְתִּי֙ הַזֶּ֔ה הַגְּדִ֣י וְאַתָּ֖ה לֹ֥א מְצָאתָֽהּ

التكوين 38: 26 Gen.38.26

فَتَحَقَّقَهَا يَهُوذَا وَقَالَ: هِيَ أَبَرُّ مِنِّي، لأَنِّي لَمْ أُعْطِهَا لِشِيلَةَ ابْنِي. فَلَمْ يَعُدْ يَعْرِفُهَا أَيْضًا.

וַיַּכֵּ֣ר יְהוּדָ֗ה וַיֹּ֙אמֶר֙ צָֽדְקָ֣ה מִמֶּ֔נִּי כִּֽי;עַל;כֵּ֥ן לֹא נְתַתִּ֖יהָ לְשֵׁלָ֣ה בְנִ֑י וְלֹֽא יָסַ֥ף לְדַעְתָּֽה ע֖וֹד

التكوين 38: 26 Gen.38.26

فَتَحَقَّقَهَا يَهُوذَا وَقَالَ: هِيَ أَبَرُّ مِنِّي، لأَنِّي لَمْ أُعْطِهَا لِشِيلَةَ ابْنِي. فَلَمْ يَعُدْ يَعْرِفُهَا أَيْضًا.

וַיַּכֵּ֣ר יְהוּדָ֗ה וַיֹּ֙אמֶר֙ צָֽדְקָ֣ה מִמֶּ֔נִּי כִּֽי;עַל;כֵּ֥ן לֹא נְתַתִּ֖יהָ לְשֵׁלָ֣ה בְנִ֑י וְלֹֽא יָסַ֥ף לְדַעְתָּֽה ע֖וֹד

التكوين 39: 6 Gen.39.6

فَتَرَكَ كُلَّ مَا كَانَ لَهُ فِي يَدِ يُوسُفَ. وَلَمْ يَكُنْ مَعَهُ يَعْرِفُ شَيْئًا إِلاَّ الْخُبْزَ الَّذِي يَأْكُلُ. وَكَانَ يُوسُفُ حَسَنَ الصُّورَةِ وَحَسَنَ الْمَنْظَرِ.

וַיַּעֲזֹ֣ב כָּל אֲשֶׁר לוֹ֮ בְּיַד יוֹסֵף֒ וְלֹא אִתּוֹ֙ יָדַ֤ע מְא֔וּמָה כִּ֥י;אִם הַלֶּ֖חֶם אֲשֶׁר אוֹכֵ֑ל וַיְהִ֣י יוֹסֵ֔ף יְפֵה תֹ֖אַר וִיפֵ֥ה מַרְאֶֽה

التكوين 39: 8 Gen.39.8

فَأَبَى وَقَالَ لامْرَأَةِ سَيِّدِهِ: هُوَذَا سَيِّدِي لاَ يَعْرِفُ مَعِي مَا فِي الْبَيْتِ، وَكُلُّ مَا لَهُ قَدْ دَفَعَهُ إِلَى يَدِي.

וַיְמָאֵ֓ן וַיֹּ֙אמֶר֙ אֵ֣שֶׁת אֲדֹנָ֔יו הֵ֣ן אֲדֹנִ֔י לֹא יָדַ֥ע אִתִּ֖י מַה בַּבָּ֑יִת וְכֹ֥ל אֲשֶׁר ל֖וֹ יֶשׁ נָתַ֥ן בְּיָדִֽי

التكوين 39: 9 Gen.39.9

لَيْسَ هُوَ فِي هذَا الْبَيْتِ أَعْظَمَ مِنِّي. وَلَمْ يُمْسِكْ عَنِّي شَيْئًا غَيْرَكِ، لأَنَّكِ امْرَأَتُهُ. فَكَيْفَ أَصْنَعُ هذَا الشَّرَّ الْعَظِيمَ وَأُخْطِئُ إِلَى اللهِ..

אֵינֶ֨נּוּ הַזֶּה֮ בַּבַּ֣יִת גָד֜וֹל מִמֶּנִּי֒ וְלֹֽא חָשַׂ֤ךְ מִמֶּ֙נִּי֙ מְא֔וּמָה כִּ֥י;אִם;אוֹתָ֖ךְ בַּאֲשֶׁ֣ר אִשְׁתּ֑וֹ וְאֵ֨יךְ אֶֽעֱשֶׂ֜ה הַזֹּ֔את הָרָעָ֤ה הַגְּדֹלָה֙ וְחָטָ֖אתִי לֵֽאלֹהִֽים

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (5076 آية)