المعنى المختصر للكلمة
lo:
not (the simple or abs. negation)
اللفظ الأصلي
לֹא
نوع الكلمة
Adverb
طريقة النطق
lo
(lo)
تكرار الورود في الكتاب
5076
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
or ; or ; (Deuteronomy 3:11), a primitive particle;
المعنى والشرح المفصل
1
not (the simple or abs. negation)
2
by implication, no
3
often used with other particles
الإنجليزية — KJV Translation Tags
[idiom] before
[phrase] or else
ere
[phrase] except
ig(-norant)
much
less
nay
neither
never
no((-ne), -r, (-thing))
([idiom] as though...,(can-), for) not (out of)
of nought
otherwise
out of
[phrase] surely
[phrase] as truly as
[phrase] of a truth
[phrase] verily
for want
[phrase] whether
without
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
לֹ֣א (799×)
לֹא (707×)
לֹֽא (661×)
לֹ֥א (651×)
וְלֹ֥א (414×)
וְלֹ֣א (351×)
וְלֹֽא (350×)
וְלֹא (276×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (5076 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
زكريا 11: 16
Zec.11.16
لأَنِّي هأَنَذَا مُقِيمٌ رَاعِيًا فِي الأَرْضِ لاَ يَفْتَقِدُ الْمُنْقَطِعِينَ، وَلاَ يَطْلُبُ الْمُنْسَاقَ، وَلاَ يَجْبُرُ الْمُنْكَسِرَ، وَلاَ يُرَبِّي الْقَائِمَ. وَلكِنْ يَأْكُلُ لَحْمَ السِّمَانِ وَيَنْزِعُ أَظْلاَفَهَا.
כִּ֣י הִנֵּֽה;אָנֹכִי֩ מֵקִ֨ים רֹעֶ֜ה בָּאָ֗רֶץ לֹֽא יִפְקֹד֙ הַנִּכְחָד֤וֹת לֹֽא יְבַקֵּ֔שׁ הַנַּ֣עַר לֹ֣א יְרַפֵּ֑א וְהַנִּשְׁבֶּ֖רֶת לֹ֣א יְכַלְכֵּ֔ל הַנִּצָּבָה֙ יֹאכַ֔ל וּבְשַׂ֤ר הַבְּרִיאָה֙ יְפָרֵֽק וּפַרְסֵיהֶ֖ן
زكريا 13: 2
Zec.13.2
وَيَكُونُ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ، يَقُولُ رَبُّ الْجُنُودِ، أَنِّي أَقْطَعُ أَسْمَاءَ الأَصْنَامِ مِنَ الأَرْضِ فَلاَ تُذْكَرُ بَعْدُ، وَأُزِيلُ الأَنْبِيَاءَ أَيْضًا وَالرُّوحَ النَّجِسَ مِنَ الأَرْضِ.
וְהָיָה֩ בַיּ֨וֹם;הַה֜וּא נְאֻ֣ם יְהוָ֣ה צְבָא֗וֹת אַכְרִ֞ית שְׁמ֤וֹת הָֽעֲצַבִּים֙ מִן הָאָ֔רֶץ וְלֹ֥א יִזָּכְר֖וּ ע֑וֹד אַעֲבִ֥יר הַנְּבִיאִ֛ים וְגַ֧ם ר֥וּחַ הַטֻּמְאָ֖ה מִן הָאָֽרֶץ
زكريا 13: 3
Zec.13.3
وَيَكُونُ إِذَا تَنَبَّأَ أَحَدٌ بَعْدُ أَنَّ أَبَاهُ وَأُمَّهُ، وَالِدَيْهِ، يَقُولاَنِ لَهُ: لاَ تَعِيشُ لأَنَّكَ تَكَلَّمْتَ بِالْكَذِبِ بِاسْمِ الرَّبِّ. فَيَطْعَنُهُ أَبُوهُ وَأُمُّهُ، وَالِدَاهُ، عِنْدَمَا يَتَنَبَّأُ.
וְהָיָ֗ה כִּֽי יִנָּבֵ֣א אִישׁ֮ עוֹד֒ אָבִ֨יו וְאִמּ֤וֹ יֹֽלְדָיו֙ וְאָמְר֣וּ אֵ֠לָיו לֹ֣א תִֽחְיֶ֔ה כִּ֛י דִּבַּ֖רְתָּ שֶׁ֥קֶר בְּשֵׁ֣ם יְהוָ֑ה וּדְקָרֻ֜הוּ אָבִ֧יהוּ וְאִמּ֛וֹ יֹלְדָ֖יו בְּהִנָּבְאֽוֹ
زكريا 13: 4
Zec.13.4
وَيَكُونُ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ أَنَّ الأَنْبِيَاءَ يَخْزَوْنَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْ رُؤْيَاهُ إِذَا تَنَبَّأَ، وَلاَ يَلْبَسُونَ ثَوْبَ شَعْرٍ لأَجْلِ الْغِشِّ.
וְהָיָ֣ה בַּיּ֣וֹם;הַה֗וּא הַנְּבִיאִ֛ים יֵבֹ֧שׁוּ אִ֥ישׁ מֵחֶזְיֹנ֖וֹ בְּהִנָּֽבְאֹת֑וֹ וְלֹ֧א יִלְבְּשׁ֛וּ אַדֶּ֥רֶת שֵׂעָ֖ר לְמַ֥עַן כַּחֵֽשׁ
زكريا 13: 5
Zec.13.5
بَلْ يَقُولُ: لَسْتُ أَنَا نَبِيًّا. أَنَا إِنْسَانٌ فَالِحُ الأَرْضِ، لأَنَّ إِنْسَانًا اقْتَنَانِي مِنْ صِبَايَ.
וְאָמַ֕ר לֹ֥א אָנֹ֑כִי נָבִ֖יא אָנֹ֔כִי אִישׁ עֹבֵ֤ד אֲדָמָה֙ כִּ֥י אָדָ֖ם הִקְנַ֥נִי מִנְּעוּרָֽי
زكريا 14: 2
Zec.14.2
وَأَجْمَعُ كُلَّ الأُمَمِ عَلَى أُورُشَلِيمَ لِلْمُحَارَبَةِ، فَتُؤْخَذُ الْمَدِينَةُ، وَتُنْهَبُ الْبُيُوتُ، وَتُفْضَحُ النِّسَاءُ، وَيَخْرُجُ نِصْفُ الْمَدِينَةِ إِلَى السَّبْيِ، وَبَقِيَّةُ الشَّعْبِ لاَ تُقْطَعُ مِنَ الْمَدِينَةِ.
וְאָסַפְתִּ֨י כָּל הַגּוֹיִ֥ם אֶֽל יְרוּשָׁלִַם֮ לַמִּלְחָמָה֒ וְנִלְכְּדָ֣ה הָעִ֗יר וְנָשַׁ֙סּוּ֙ הַבָּ֣תִּ֔ים תִּשָּׁכַ֑בְנָה וְהַנָּשִׁ֖ים וְיָצָ֞א חֲצִ֤י הָעִיר֙ בַּגּוֹלָ֔ה וְיֶ֣תֶר הָעָ֔ם לֹ֥א יִכָּרֵ֖ת מִן הָעִֽיר
زكريا 14: 6
Zec.14.6
وَيَكُونُ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ أَنَّهُ لاَ يَكُونُ نُورٌ. الْدَّرَارِي تَنْقَبِضُ.
וְהָיָ֖ה בַּיּ֣וֹם;הַה֑וּא לֹֽא יִהְיֶ֣ה א֔וֹר יְקָר֖וֹת וְקִפָּאֽוֹן
زكريا 14: 7
Zec.14.7
وَيَكُونُ يَوْمٌ وَاحِدٌ مَعْرُوفٌ لِلرَّبِّ. لاَ نَهَارَ وَلاَ لَيْلَ، بَلْ يَحْدُثُ أَنَّهُ فِي وَقْتِ الْمَسَاءِ يَكُونُ نُورٌ.
וְהָיָ֣ה יוֹם אֶחָ֗ד יִוָּדַ֥ע לַֽיהוָ֖ה לֹא י֣וֹם וְלֹא לָ֑יְלָה וְהָיָ֥ה לְעֵֽת עֶ֖רֶב יִֽהְיֶה אֽוֹר
زكريا 14: 7
Zec.14.7
وَيَكُونُ يَوْمٌ وَاحِدٌ مَعْرُوفٌ لِلرَّبِّ. لاَ نَهَارَ وَلاَ لَيْلَ، بَلْ يَحْدُثُ أَنَّهُ فِي وَقْتِ الْمَسَاءِ يَكُونُ نُورٌ.
וְהָיָ֣ה יוֹם אֶחָ֗ד יִוָּדַ֥ע לַֽיהוָ֖ה לֹא י֣וֹם וְלֹא לָ֑יְלָה וְהָיָ֥ה לְעֵֽת עֶ֖רֶב יִֽהְיֶה אֽוֹר
زكريا 14: 11
Zec.14.11
فَيَسْكُنُونَ فِيهَا وَلاَ يَكُونُ بَعْدُ لَعْنٌ. فَتُعْمَرُ أُورُشَلِيمُ بِالأَمْنِ.
וְיָ֣שְׁבוּ בָ֔הּ לֹ֣א יִֽהְיֶה ע֑וֹד וְחֵ֖רֶם וְיָשְׁבָ֥ה יְרוּשָׁלִַ֖ם לָבֶֽטַח
زكريا 14: 17
Zec.14.17
وَيَكُونُ أَنَّ كُلَّ مَنْ لاَ يَصْعَدُ مِنْ قَبَائِلِ الأَرْضِ إِلَى أُورُشَلِيمَ لِيَسْجُدَ لِلْمَلِكِ رَبِّ الْجُنُودِ، لاَ يَكُونُ عَلَيْهِمْ مَطَرٌ.
וְ֠הָיָה אֲשֶׁ֨ר לֹֽא יַעֲלֶ֜ה מֵאֵ֨ת מִשְׁפְּח֤וֹת הָאָ֙רֶץ֙ אֶל יְר֣וּשָׁלִַ֔ם לְהִֽשְׁתַּחֲוֹ֔ת לְמֶ֖לֶךְ יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת וְלֹ֥א יִהְיֶ֥ה עֲלֵיהֶ֖ם הַגָּֽשֶׁם
زكريا 14: 17
Zec.14.17
وَيَكُونُ أَنَّ كُلَّ مَنْ لاَ يَصْعَدُ مِنْ قَبَائِلِ الأَرْضِ إِلَى أُورُشَلِيمَ لِيَسْجُدَ لِلْمَلِكِ رَبِّ الْجُنُودِ، لاَ يَكُونُ عَلَيْهِمْ مَطَرٌ.
וְ֠הָיָה אֲשֶׁ֨ר לֹֽא יַעֲלֶ֜ה מֵאֵ֨ת מִשְׁפְּח֤וֹת הָאָ֙רֶץ֙ אֶל יְר֣וּשָׁלִַ֔ם לְהִֽשְׁתַּחֲוֹ֔ת לְמֶ֖לֶךְ יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת וְלֹ֥א יִהְיֶ֥ה עֲלֵיהֶ֖ם הַגָּֽשֶׁם
زكريا 14: 18
Zec.14.18
وَإِنْ لاَ تَصْعَدْ وَلاَ تَأْتِ قَبِيلَةُ مِصْرَ وَلاَ تَكُنْ عَلَيْهَا الضَّرْبَةُ الَّتِي يَضْرِبُ الرَّبُّ الأُمَمَ الَّذِينَ لاَ يَصْعَدُونَ لِيُعَيِّدُوا عِيدَ الْمَظَالِّ.
וְאִם לֹֽא תַעֲלֶ֛ה וְלֹ֥א בָאָ֖ה מִשְׁפַּ֨חַת מִצְרַ֧יִם וְלֹ֣א תִּֽהְיֶ֣ה עֲלֵיהֶ֑ם הַמַּגֵּפָ֗ה אֲשֶׁ֨ר יִגֹּ֤ף יְהוָה֙ הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁר֙ לֹ֣א יַֽעֲל֔וּ לָחֹ֖ג חַ֥ג הַסֻּכּֽוֹת
زكريا 14: 18
Zec.14.18
وَإِنْ لاَ تَصْعَدْ وَلاَ تَأْتِ قَبِيلَةُ مِصْرَ وَلاَ تَكُنْ عَلَيْهَا الضَّرْبَةُ الَّتِي يَضْرِبُ الرَّبُّ الأُمَمَ الَّذِينَ لاَ يَصْعَدُونَ لِيُعَيِّدُوا عِيدَ الْمَظَالِّ.
וְאִם לֹֽא תַעֲלֶ֛ה וְלֹ֥א בָאָ֖ה מִשְׁפַּ֨חַת מִצְרַ֧יִם וְלֹ֣א תִּֽהְיֶ֣ה עֲלֵיהֶ֑ם הַמַּגֵּפָ֗ה אֲשֶׁ֨ר יִגֹּ֤ף יְהוָה֙ הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁר֙ לֹ֣א יַֽעֲל֔וּ לָחֹ֖ג חַ֥ג הַסֻּכּֽוֹת
زكريا 14: 18
Zec.14.18
وَإِنْ لاَ تَصْعَدْ وَلاَ تَأْتِ قَبِيلَةُ مِصْرَ وَلاَ تَكُنْ عَلَيْهَا الضَّرْبَةُ الَّتِي يَضْرِبُ الرَّبُّ الأُمَمَ الَّذِينَ لاَ يَصْعَدُونَ لِيُعَيِّدُوا عِيدَ الْمَظَالِّ.
וְאִם לֹֽא תַעֲלֶ֛ה וְלֹ֥א בָאָ֖ה מִשְׁפַּ֨חַת מִצְרַ֧יִם וְלֹ֣א תִּֽהְיֶ֣ה עֲלֵיהֶ֑ם הַמַּגֵּפָ֗ה אֲשֶׁ֨ר יִגֹּ֤ף יְהוָה֙ הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁר֙ לֹ֣א יַֽעֲל֔וּ לָחֹ֖ג חַ֥ג הַסֻּכּֽוֹת
زكريا 14: 18
Zec.14.18
وَإِنْ لاَ تَصْعَدْ وَلاَ تَأْتِ قَبِيلَةُ مِصْرَ وَلاَ تَكُنْ عَلَيْهَا الضَّرْبَةُ الَّتِي يَضْرِبُ الرَّبُّ الأُمَمَ الَّذِينَ لاَ يَصْعَدُونَ لِيُعَيِّدُوا عِيدَ الْمَظَالِّ.
וְאִם לֹֽא תַעֲלֶ֛ה וְלֹ֥א בָאָ֖ה מִשְׁפַּ֨חַת מִצְרַ֧יִם וְלֹ֣א תִּֽהְיֶ֣ה עֲלֵיהֶ֑ם הַמַּגֵּפָ֗ה אֲשֶׁ֨ר יִגֹּ֤ף יְהוָה֙ הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁר֙ לֹ֣א יַֽעֲל֔וּ לָחֹ֖ג חַ֥ג הַסֻּכּֽוֹת
زكريا 14: 19
Zec.14.19
هذَا يَكُونُ قِصَاصُ مِصْرَ وَقِصَاصُ كُلِّ الأُمَمِ الَّذِينَ لاَ يَصْعَدُونَ لِيُعَيِّدُوا عِيدَ الْمَظَالِّ.
זֹ֥את תִּהְיֶ֖ה חַטַּ֣את מִצְרָ֑יִם וְחַטַּאת֙ כָּל הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁר֙ לֹ֣א יַֽעֲל֔וּ לָחֹ֖ג חַ֥ג הַסֻּכּֽוֹת
زكريا 14: 21
Zec.14.21
وَكُلُّ قِدْرٍ فِي أُورُشَلِيمَ وَفِي يَهُوذَا تَكُونُ قُدْسًا لِرَبِّ الْجُنُودِ، وَكُلُّ الذَّابِحِينَ يَأْتُونَ وَيَأْخُذُونَ مِنْهَا وَيَطْبُخُونَ فِيهَا. وَفِي ذلِكَ الْيَوْمِ لاَ يَكُونُ بَعْدُ كَنْعَانِيٌّ فِي بَيْتِ رَبِّ الْجُنُودِ.
כָּל סִ֨יר בִּירוּשָׁלִַ֜ם וּבִֽיהוּדָ֗ה וְ֠הָיָה קֹ֚דֶשׁ לַיהוָ֣ה צְבָא֔וֹת כָּל הַזֹּ֣בְחִ֔ים וּבָ֙אוּ֙ וְלָקְח֥וּ מֵהֶ֖ם וּבִשְּׁל֣וּ בָהֶ֑ם בַּיּ֥וֹם;הַהֽוּא וְלֹא יִהְיֶ֨ה ע֛וֹד כְנַעֲנִ֥י בְּבֵית יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת
ملاخي 1: 2
Mal.1.2
أَحْبَبْتُكُمْ، قَالَ الرَّبُّ. وَقُلْتُمْ: بِمَ أَحْبَبْتَنَا. أَلَيْسَ عِيسُو أَخًا لِيَعْقُوبَ، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأَحْبَبْتُ يَعْقُوبَ
אָהַ֤בְתִּי אָמַ֣ר יְהוָ֔ה וַאֲמַרְתֶּ֖ם בַּמָּ֣ה אֲהַבְתָּ֑נוּ הֲלוֹא עֵשָׂ֤ו אָ֨ח לְיַֽעֲקֹב֙ נְאֻם יְהוָ֔ה וָאֹהַ֖ב יַעֲקֹֽב
ملاخي 1: 10
Mal.1.10
مَنْ فِيكُمْ يُغْلِقُ الْبَابَ، بَلْ لاَ تُوقِدُونَ عَلَى مَذْبَحِي مَجَّانًا. لَيْسَتْ لِي مَسَّرَةٌ بِكُمْ، قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ، وَلاَ أَقْبَلُ تَقْدِمَةً مِنْ يَدِكُمْ.
מִ֤י בָּכֶם֙ וְיִסְגֹּ֣ר דְּלָתַ֔יִם וְלֹֽא תָאִ֥ירוּ מִזְבְּחִ֖י חִנָּ֑ם אֵֽין לִ֨י חֵ֜פֶץ בָּכֶ֗ם אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת לֹֽא אֶרְצֶ֥ה וּמִנְחָ֖ה מִיֶּדְכֶֽם
ملاخي 1: 10
Mal.1.10
مَنْ فِيكُمْ يُغْلِقُ الْبَابَ، بَلْ لاَ تُوقِدُونَ عَلَى مَذْبَحِي مَجَّانًا. لَيْسَتْ لِي مَسَّرَةٌ بِكُمْ، قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ، وَلاَ أَقْبَلُ تَقْدِمَةً مِنْ يَدِكُمْ.
מִ֤י בָּכֶם֙ וְיִסְגֹּ֣ר דְּלָתַ֔יִם וְלֹֽא תָאִ֥ירוּ מִזְבְּחִ֖י חִנָּ֑ם אֵֽין לִ֨י חֵ֜פֶץ בָּכֶ֗ם אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת לֹֽא אֶרְצֶ֥ה וּמִנְחָ֖ה מִיֶּדְכֶֽם
ملاخي 2: 2
Mal.2.2
إِنْ كُنْتُمْ لاَ تَسْمَعُونَ وَلاَ تَجْعَلُونَ فِي الْقَلْبِ لِتُعْطُوا مَجْدًا لاسْمِي، قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ. فَإِنِّي أُرْسِلُ عَلَيْكُمُ اللَّعْنَ، وَأَلْعَنُ بَرَكَاتِكُمْ، بَلْ قَدْ لَعَنْتُهَا، لأَنَّكُمْ لَسْتُمْ جَاعِلِينَ فِي الْقَلْبِ.
אִם לֹ֣א תִשְׁמְע֡וּ וְאִם;לֹא֩ תָשִׂ֨ימוּ עַל לֵ֜ב לָתֵ֧ת כָּב֣וֹד לִשְׁמִ֗י אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת וְשִׁלַּחְתִּ֤י בָכֶם֙ הַמְּאֵרָ֔ה וְאָרוֹתִ֖י בִּרְכֽוֹתֵיכֶ֑ם וְגַם֙ אָרוֹתִ֔יהָ כִּ֥י אֵינְכֶ֖ם שָׂמִ֥ים עַל לֵֽב
ملاخي 2: 6
Mal.2.6
شَرِيعَةُ الْحَقِّ كَانَتْ فِي فِيهِ، وَإِثْمٌ لَمْ يُوجَدْ فِي شَفَتَيْهِ. سَلَكَ مَعِي فِي السَّلاَمِ وَالاسْتِقَامَةِ، وَأَرْجَعَ كَثِيرِينَ عَنِ الإِثْمِ.
תּוֹרַ֤ת אֱמֶת֙ הָיְתָ֣ה בְּפִ֔יהוּ וְעַוְלָ֖ה לֹא נִמְצָ֣א בִשְׂפָתָ֑יו הָלַ֣ךְ אִתִּ֔י בְּשָׁל֤וֹם וּבְמִישׁוֹר֙ הֵשִׁ֥יב וְרַבִּ֖ים מֵעָוֹֽן
ملاخي 2: 10
Mal.2.10
أَلَيْسَ أَبٌ وَاحِدٌ لِكُلِّنَا. أَلَيْسَ إِلهٌ وَاحِدٌ خَلَقَنَا. فَلِمَ نَغْدُرُ الرَّجُلُ بِأَخِيهِ لِتَدْنِيسِ عَهْدِ آبَائِنَا.
הֲל֨וֹא אָ֤ב אֶחָד֙ לְכֻלָּ֔נוּ הֲל֛וֹא אֵ֥ל אֶֽחָ֖ד בְּרָאָ֑נוּ מַדּ֗וּעַ נִבְגַּד֙ אִ֣ישׁ בְּאָחִ֔יו לְחַלֵּ֖ל בְּרִ֥ית אֲבֹתֵֽינוּ
ملاخي 2: 10
Mal.2.10
أَلَيْسَ أَبٌ وَاحِدٌ لِكُلِّنَا. أَلَيْسَ إِلهٌ وَاحِدٌ خَلَقَنَا. فَلِمَ نَغْدُرُ الرَّجُلُ بِأَخِيهِ لِتَدْنِيسِ عَهْدِ آبَائِنَا.
הֲל֨וֹא אָ֤ב אֶחָד֙ לְכֻלָּ֔נוּ הֲל֛וֹא אֵ֥ל אֶֽחָ֖ד בְּרָאָ֑נוּ מַדּ֗וּעַ נִבְגַּד֙ אִ֣ישׁ בְּאָחִ֔יו לְחַלֵּ֖ל בְּרִ֥ית אֲבֹתֵֽינוּ
ملاخي 2: 15
Mal.2.15
أَفَلَمْ يَفْعَلْ وَاحِدٌ وَلَهُ بَقِيَّةُ الرُّوحِ. وَلِمَاذَا الْوَاحِدُ. طَالِبًا زَرْعَ اللهِ. فَاحْذَرُوا لِرُوحِكُمْ وَلاَ يَغْدُرْ بِامْرَأَةِ شَبَابِهِ.
וְלֹא עָשָׂ֗ה אֶחָ֣ד ל֔וֹ וּשְׁאָ֥ר ר֙וּחַ֙ וּמָה֙ הָֽאֶחָ֔ד מְבַקֵּ֖שׁ זֶ֣רַע אֱלֹהִ֑ים וְנִשְׁמַרְתֶּם֙ בְּר֣וּחֲכֶ֔ם אַל יִבְגֹּֽד וּבְאֵ֥שֶׁת נְעוּרֶ֖יךָ
ملاخي 2: 16
Mal.2.16
لأَنَّهُ يَكْرَهُ الطَّلاَقَ، قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ، وَأَنْ يُغَطِّيَ الظُّلْمَ بِثَوْبِهِ، قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ. فَاحْذَرُوا لِرُوحِكُمْ لِئَلاَّ تَغْدُرُوا.
כִּֽי שָׂנֵ֣א שַׁלַּ֗ח אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְכִסָּ֤ה חָמָס֙ עַל;לְבוּשׁ֔וֹ אָמַ֖ר יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת וְנִשְׁמַרְתֶּ֥ם בְּרוּחֲכֶ֖ם וְלֹ֥א תִבְגֹּֽדוּ
ملاخي 3: 5
Mal.3.5
وَأَقْتَرِبُ إِلَيْكُمْ لِلْحُكْمِ، وَأَكُونُ شَاهِدًا سَرِيعًا عَلَى السَّحَرَةِ وَعَلَى الْفَاسِقِينَ وَعَلَى الْحَالِفِينَ زُورًا وَعَلَى السَّالِبِينَ أُجْرَةَ الأَجِيرِ: الأَرْمَلَةِ وَالْيَتِيمِ، وَمَنْ يَصُدُّ الْغَرِيبَ وَلاَ يَخْشَانِي، قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ.
וְקָרַבְתִּ֣י אֲלֵיכֶם֮ לַמִּשְׁפָּט֒ וְהָיִ֣יתִי עֵ֣ד מְמַהֵ֗ר בַּֽמְכַשְּׁפִים֙ וּבַמְנָ֣אֲפִ֔ים וּבַנִּשְׁבָּעִ֖ים לַשָּׁ֑קֶר וּבְעֹשְׁקֵ֣י שְׂכַר שָׂ֠כִיר אַלְמָנָ֨ה וְיָת֤וֹם וּמַטֵּי גֵר֙ וְלֹ֣א יְרֵא֔וּנִי אָמַ֖ר יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת
ملاخي 3: 6
Mal.3.6
لأَنِّي أَنَا الرَّبُّ لاَ أَتَغَيَّرُ فَأَنْتُمْ يَا بَنِي يَعْقُوبَ لَمْ تَفْنُوا.
כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה לֹ֣א שָׁנִ֑יתִי וְאַתֶּ֥ם בְּנֵֽי יַעֲקֹ֖ב לֹ֥א כְלִיתֶֽם
ملاخي 3: 6
Mal.3.6
لأَنِّي أَنَا الرَّبُّ لاَ أَتَغَيَّرُ فَأَنْتُمْ يَا بَنِي يَعْقُوبَ لَمْ تَفْنُوا.
כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה לֹ֣א שָׁנִ֑יתִי וְאַתֶּ֥ם בְּנֵֽי יַעֲקֹ֖ב לֹ֥א כְלִיתֶֽם