אִישׁ (H376) - ʼîysh | معجم سترونغ العبري

القضاة 3: 29 Jdg.3.29

فَضَرَبُوا مِنْ مُوآبَ فِي ذلِكَ الْوَقْتِ نَحْوَ عَشَرَةِ آلاَفِ رَجُل، كُلَّ نَشِيطٍ، وَكُلَّ ذِي بَأْسٍ، وَلَمْ يَنْجُ أَحَدٌ.

וַיַּכּ֨וּ מוֹאָ֜ב בָּעֵ֣ת;הַהִ֗יא כַּעֲשֶׂ֤רֶת אֲלָפִים֙ אִ֔ישׁ כָּל שָׁמֵ֖ן וְכָל אִ֣ישׁ;חָ֑יִל וְלֹ֥א נִמְלַ֖ט אִֽישׁ

القضاة 3: 31 Jdg.3.31

وَكَانَ بَعْدَهُ شَمْجَرُ بْنُ عَنَاةَ، فَضَرَبَ مِنَ الْفِلِسْطِينِيِّينَ سِتَّ مِئَةِ رَجُل بِمِنْسَاسِ الْبَقَرِ. وَهُوَ أَيْضًا خَلَّصَ إِسْرَائِيلَ.

הָיָה֙ וְאַחֲרָ֤יו שַׁמְגַּ֣ר בֶּן עֲנָ֔ת וַיַּ֤ךְ פְּלִשְׁתִּים֙ שֵֽׁשׁ מֵא֣וֹת אִ֔ישׁ בְּמַלְמַ֖ד הַבָּקָ֑ר ה֖וּא גַּם וַיֹּ֥שַׁע יִשְׂרָאֵֽל

القضاة 4: 6 Jdg.4.6

فَأَرْسَلَتْ وَدَعَتْ بَارَاقَ بْنَ أَبِينُوعَمَ مِنْ قَادَشِ نَفْتَالِي، وَقَالَتْ لَهُ: أَلَمْ يَأْمُرِ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: اِذْهَبْ وَازْحَفْ إِلَى جَبَلِ تَابُورَ، وَخُذْ مَعَكَ عَشْرَةَ آلاَفِ رَجُل مِنْ بَنِي نَفْتَالِي وَمِنْ بَنِي زَبُولُونَ،

וַתִּשְׁלַ֗ח וַתִּקְרָא֙ לְבָרָ֣ק בֶּן אֲבִינֹ֔עַם מִקֶּ֖דֶשׁ נַפְתָּלִ֑י וַתֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו הֲלֹ֥א צִוָּ֣ה יְהוָ֣ה אֱלֹהֵֽי יִשְׂרָאֵ֗ל לֵ֤ךְ וּמָֽשַׁכְתָּ֙ בְּהַ֣ר תָּב֔וֹר וְלָקַחְתָּ֣ עִמְּךָ֗ עֲשֶׂ֤רֶת אֲלָפִים֙ אִ֔ישׁ מִבְּנֵ֥י נַפְתָּלִ֖י וּמִבְּנֵ֥י זְבֻלֽוּן

القضاة 4: 10 Jdg.4.10

وَدَعَا بَارَاقُ زَبُولُونَ وَنَفْتَالِيَ إِلَى قَادَشَ، وَصَعِدَ وَمَعَهُ عَشَرَةُ آلاَفِ رَجُل. وَصَعِدَتْ دَبُورَةُ مَعَهُ.

וַיַּזְעֵ֨ק בָּרָ֜ק זְבוּלֻ֤ן נַפְתָּלִי֙ קֶ֔דְשָׁה וַיַּ֣עַל;בְּרַגְלָ֔יו עֲשֶׂ֥רֶת אַלְפֵ֖י אִ֑ישׁ וַתַּ֥עַל דְּבוֹרָֽה עִמּ֖וֹ

القضاة 4: 14 Jdg.4.14

فَقَالَتْ دَبُورَةُ لِبَارَاقَ: قُمْ، لأَنَّ هذَا هُوَ الْيَوْمُ الَّذِي دَفَعَ فِيهِ الرَّبُّ سِيسَرَا لِيَدِكَ. أَلَمْ يَخْرُجِ الرَّبُّ قُدَّامَكَ. فَنَزَلَ بَارَاقُ مِنْ جَبَلِ تَابُورَ وَوَرَاءَهُ عَشْرَةُ آلاَفِ رَجُل.

וַתֹּאמֶר֩ דְּבֹרָ֨ה אֶל;בָּרָ֜ק ק֗וּם כִּ֣י זֶ֤ה הַיּוֹם֙ אֲשֶׁר֩ נָתַ֨ן יְהוָ֤ה סִֽיסְרָא֙ בְּיָדֶ֔ךָ הֲלֹ֥א יָצָ֣א יְהוָ֖ה לְפָנֶ֑יךָ וַיֵּ֤רֶד בָּרָק֙ מֵהַ֣ר תָּב֔וֹר אַחֲרָֽיו וַעֲשֶׂ֧רֶת אֲלָפִ֛ים אִ֖ישׁ

القضاة 4: 20 Jdg.4.20

فَقَالَ لَهَا: قِفِي بِبَابِ الْخَيْمَةِ، وَيَكُونُ إِذَا جَاءَ أَحَدٌ وَسَأَلَكِ: أَهُنَا رَجُلٌ. أَنَّكِ تَقُولِينَ لاَ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלֶ֔יהָ עֲמֹ֖ד פֶּ֣תַח הָאֹ֑הֶל וְהָיָה֩ אִם יָב֜וֹא אִ֨ישׁ וּשְׁאֵלֵ֗ךְ הֲיֵֽשׁ;פֹּ֥ה אִ֖ישׁ וְאָמַ֥רְתְּ אָֽיִן

القضاة 4: 20 Jdg.4.20

فَقَالَ لَهَا: قِفِي بِبَابِ الْخَيْمَةِ، وَيَكُونُ إِذَا جَاءَ أَحَدٌ وَسَأَلَكِ: أَهُنَا رَجُلٌ. أَنَّكِ تَقُولِينَ لاَ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלֶ֔יהָ עֲמֹ֖ד פֶּ֣תַח הָאֹ֑הֶל וְהָיָה֩ אִם יָב֜וֹא אִ֨ישׁ וּשְׁאֵלֵ֗ךְ הֲיֵֽשׁ;פֹּ֥ה אִ֖ישׁ וְאָמַ֥רְתְּ אָֽיִן

القضاة 4: 22 Jdg.4.22

وَإِذَا بِبَارَاقَ يُطَارِدُ سِيسَرَا، فَخَرَجَتْ يَاعِيلُ لاسْتِقْبَالِهِ وَقَالَتْ لَهُ: تَعَالَ فَأُرِيَكَ الرَّجُلَ الَّذِي أَنْتَ طَالِبُهُ. فَجَاءَ إِلَيْهَا وَإِذَا سِيسَرَا سَاقِطٌ مَيْتًا وَالْوَتَدُ فِي صُدْغِهِ.

וְהִנֵּ֣ה בָרָק֮ רֹדֵ֣ף סִֽיסְרָא֒ וַתֵּצֵ֤א יָעֵל֙ לִקְרָאת֔וֹ וַתֹּ֣אמֶר ל֔וֹ לֵ֣ךְ וְאַרְאֶ֔ךָּ הָאִ֖ישׁ אֲשֶׁר אַתָּ֣ה מְבַקֵּ֑שׁ וַיָּבֹ֣א אֵלֶ֔יהָ וְהִנֵּ֤ה סִֽיסְרָא֙ נֹפֵ֣ל מֵ֔ת וְהַיָּתֵ֖ד בְּרַקָּתֽוֹ

القضاة 6: 8 Jdg.6.8

أَنَّ الرَّبَّ أَرْسَلَ رَجُلاً نَبِيًّا إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ، فَقَالَ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: إِنِّي قَدْ أَصْعَدْتُكُمْ مِنْ مِصْرَ وَأَخْرَجْتُكُمْ مِنْ بَيْتِ الْعُبُودِيَّةِ،

יְהוָ֛ה וַיִּשְׁלַ֧ח אִ֥ישׁ נָבִ֖יא אֶל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיֹּ֨אמֶר לָהֶ֜ם כֹּה אָמַ֥ר יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל אָנֹכִ֞י הֶעֱלֵ֤יתִי;אֶתְכֶם֙ מִמִּצְרַ֔יִם וָאֹצִ֥יא;אֶתְכֶ֖ם מִבֵּ֥ית עֲבָדִֽים

القضاة 6: 16 Jdg.6.16

فَقَالَ لَهُ الرَّبُّ: إِنِّي أَكُونُ مَعَكَ، وَسَتَضْرِبُ الْمِدْيَانِيِّينَ كَرَجُل وَاحِدٍ.

וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ יְהוָ֔ה כִּ֥י אֶהְיֶ֖ה עִמָּ֑ךְ וְהִכִּיתָ֥ מִדְיָ֖ן כְּאִ֥ישׁ אֶחָֽד

القضاة 6: 29 Jdg.6.29

فَقَالُوا الْوَاحِدُ لِصَاحِبِهِ: مَنْ عَمِلَ هذَا الأَمْرَ. فَسَأَلُوا وَبَحَثُوا فَقَالُوا: إِنَّ جِدْعُونَ بْنَ يُوآشَ قَدْ فَعَلَ هذَا الأَمْرَ.

וַיֹּֽאמְרוּ֙ אִ֣ישׁ אֶל;רֵעֵ֔הוּ מִ֥י עָשָׂ֖ה הַזֶּ֑ה הַדָּבָ֣ר וַֽיִּדְרְשׁוּ֙ וַיְבַקְשׁ֔וּ וַיֹּ֣אמְר֔וּ גִּדְעוֹן֙ בֶּן יוֹאָ֔שׁ עָשָׂ֖ה הַזֶּֽה הַדָּבָ֥ר

القضاة 7: 6 Jdg.7.6

وَكَانَ عَدَدُ الَّذِينَ وَلَغُوا بِيَدِهِمْ إِلَى فَمِهِمْ ثَلاَثَ مِئَةِ رَجُل. وَأَمَّا بَاقِي الشَّعْبِ جَمِيعًا فَجَثَوْا عَلَى رُكَبِهِمْ لِشُرْبِ الْمَاءِ.

וַיְהִ֗י מִסְפַּ֞ר הַֽמֲלַקְקִ֤ים בְּיָדָם֙ אֶל פִּיהֶ֔ם שְׁלֹ֥שׁ מֵא֖וֹת אִ֑ישׁ יֶ֣תֶר הָעָ֔ם וְכֹל֙ כָּרְע֥וּ עַל בִּרְכֵיהֶ֖ם לִשְׁתּ֥וֹת מָֽיִם

القضاة 7: 7 Jdg.7.7

فَقَالَ الرَّبُّ لِجِدْعُونَ: بِالثَّلاَثِ مِئَةِ الرَّجُلِ الَّذِينَ وَلَغُوا أُخَلِّصُكُمْ وَأَدْفَعُ الْمِدْيَانِيِّينَ لِيَدِكَ. وَأَمَّا سَائِرُ الشَّعْبِ فَلْيَذْهَبُوا كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى مَكَانِهِ.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה גִּדְע֗וֹן;אֶל בִּשְׁלֹשׁ֩ מֵא֨וֹת הָאִ֤ישׁ הַֽמֲלַקְקִים֙ אוֹשִׁ֣יעַ;אֶתְכֶ֔ם וְנָתַתִּ֥י מִדְיָ֖ן בְּיָדֶ֑ךָ וְכָל הָעָ֔ם יֵלְכ֖וּ אִ֥ישׁ לִמְקֹמֽוֹ

القضاة 7: 7 Jdg.7.7

فَقَالَ الرَّبُّ لِجِدْعُونَ: بِالثَّلاَثِ مِئَةِ الرَّجُلِ الَّذِينَ وَلَغُوا أُخَلِّصُكُمْ وَأَدْفَعُ الْمِدْيَانِيِّينَ لِيَدِكَ. وَأَمَّا سَائِرُ الشَّعْبِ فَلْيَذْهَبُوا كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى مَكَانِهِ.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה גִּדְע֗וֹן;אֶל בִּשְׁלֹשׁ֩ מֵא֨וֹת הָאִ֤ישׁ הַֽמֲלַקְקִים֙ אוֹשִׁ֣יעַ;אֶתְכֶ֔ם וְנָתַתִּ֥י מִדְיָ֖ן בְּיָדֶ֑ךָ וְכָל הָעָ֔ם יֵלְכ֖וּ אִ֥ישׁ לִמְקֹמֽוֹ

القضاة 7: 8 Jdg.7.8

فَأَخَذَ الشَّعْبُ زَادًا بِيَدِهِمْ مَعَ أَبْوَاقِهِمْ. وَأَرْسَلَ سَائِرَ رِجَالِ إِسْرَائِيلَ كُلَّ وَاحِدٍ إِلَى خَيْمَتِهِ، وَأَمْسَكَ الثَّلاَثَ مِئَةِ الرَّجُلِ. وَكَانَتْ مَحَلَّةُ الْمِدْيَانِيِّينَ تَحْتَهُ فِي الْوَادِي.

וַיִּקְח֣וּ הָעָ֨ם צֵדָה֩ בְּיָדָ֜ם שׁוֹפְרֹֽתֵיהֶ֗ם שִׁלַּח֙ כָּל אִ֤ישׁ יִשְׂרָאֵל֙ אִ֣ישׁ לְאֹֽהָלָ֔יו הֶֽחֱזִ֑יק וּבִשְׁלֹשׁ מֵא֥וֹת הָאִ֖ישׁ הָ֥יָה וּמַחֲנֵ֣ה מִדְיָ֔ן ל֖וֹ;מִתַּ֥חַת בָּעֵֽמֶק

القضاة 7: 8 Jdg.7.8

فَأَخَذَ الشَّعْبُ زَادًا بِيَدِهِمْ مَعَ أَبْوَاقِهِمْ. وَأَرْسَلَ سَائِرَ رِجَالِ إِسْرَائِيلَ كُلَّ وَاحِدٍ إِلَى خَيْمَتِهِ، وَأَمْسَكَ الثَّلاَثَ مِئَةِ الرَّجُلِ. وَكَانَتْ مَحَلَّةُ الْمِدْيَانِيِّينَ تَحْتَهُ فِي الْوَادِي.

וַיִּקְח֣וּ הָעָ֨ם צֵדָה֩ בְּיָדָ֜ם שׁוֹפְרֹֽתֵיהֶ֗ם שִׁלַּח֙ כָּל אִ֤ישׁ יִשְׂרָאֵל֙ אִ֣ישׁ לְאֹֽהָלָ֔יו הֶֽחֱזִ֑יק וּבִשְׁלֹשׁ מֵא֥וֹת הָאִ֖ישׁ הָ֥יָה וּמַחֲנֵ֣ה מִדְיָ֔ן ל֖וֹ;מִתַּ֥חַת בָּעֵֽמֶק

القضاة 7: 8 Jdg.7.8

فَأَخَذَ الشَّعْبُ زَادًا بِيَدِهِمْ مَعَ أَبْوَاقِهِمْ. وَأَرْسَلَ سَائِرَ رِجَالِ إِسْرَائِيلَ كُلَّ وَاحِدٍ إِلَى خَيْمَتِهِ، وَأَمْسَكَ الثَّلاَثَ مِئَةِ الرَّجُلِ. وَكَانَتْ مَحَلَّةُ الْمِدْيَانِيِّينَ تَحْتَهُ فِي الْوَادِي.

וַיִּקְח֣וּ הָעָ֨ם צֵדָה֩ בְּיָדָ֜ם שׁוֹפְרֹֽתֵיהֶ֗ם שִׁלַּח֙ כָּל אִ֤ישׁ יִשְׂרָאֵל֙ אִ֣ישׁ לְאֹֽהָלָ֔יו הֶֽחֱזִ֑יק וּבִשְׁלֹשׁ מֵא֥וֹת הָאִ֖ישׁ הָ֥יָה וּמַחֲנֵ֣ה מִדְיָ֔ן ל֖וֹ;מִתַּ֥חַת בָּעֵֽמֶק

القضاة 7: 13 Jdg.7.13

وَجَاءَ جِدْعُونُ فَإِذَا رَجُلٌ يُخَبِّرُ صَاحِبَهُ بِحُلْمٍ وَيَقُولُ: هُوَذَا قَدْ حَلُمْتُ حُلْمًا، وَإِذَا رَغِيفُ خُبْزِ شَعِيرٍ يَتَدَحْرَجُ فِي مَحَلَّةِ الْمِدْيَانِيِّينَ، وَجَاءَ إِلَى الْخَيْمَةِ وَضَرَبَهَا فَسَقَطَتْ، وَقَلَبَهَا إِلَى فَوْق فَسَقَطَتِ الْخَيْمَةُ.

וַיָּבֹ֣א גִדְע֔וֹן וְהִ֨נֵּה אִ֔ישׁ מְסַפֵּ֥ר לְרֵעֵ֖הוּ חֲל֑וֹם וַיֹּ֜אמֶר הִנֵּ֧ה חָלַ֗מְתִּי חֲל֣וֹם וְהִנֵּ֨ה צְלִ֜יל לֶ֤חֶם שְׂעֹרִים֙ מִתְהַפֵּךְ֙ בְּמַחֲנֵ֣ה מִדְיָ֔ן וַיָּבֹ֣א עַד הָ֠אֹהֶל וַיַּכֵּ֧הוּ וַיִּפֹּ֛ל וַיַּהַפְכֵ֥הוּ לְמַ֖עְלָה וְנָפַ֥ל הָאֹֽהֶל

القضاة 7: 14 Jdg.7.14

فَأَجَابَ صَاحِبُهُ وَقَالَ: لَيْسَ ذلِكَ إِلأَّ سَيْفَ جِدْعُونَ بْنِ يُوآشَ رَجُلِ إِسْرَائِيلَ. قَدْ دَفَعَ اللهُ إِلَى يَدِهِ الْمِدْيَانِيِّينَ وَكُلَّ الْجَيْشِ.

וַיַּ֨עַן רֵעֵ֤הוּ וַיֹּ֙אמֶר֙ אֵ֣ין זֹ֔את בִּלְתִּ֗י;אִם חֶ֛רֶב גִּדְע֥וֹן בֶּן יוֹאָ֖שׁ אִ֣ישׁ יִשְׂרָאֵ֑ל נָתַ֤ן הָֽאֱלֹהִים֙ בְּיָד֔וֹ מִדְיָ֖ן וְאֶת;כָּל הַֽמַּחֲנֶֽה

القضاة 7: 16 Jdg.7.16

وَقَسَمَ الثَّلاَثَ مِئَةِ الرَّجُلِ إِلَى ثَلاَثِ فِرَق، وَجَعَلَ أَبْوَاقًا فِي أَيْدِيهِمْ كُلِّهِمْ، وَجِرَارًا فَارِغَةً وَمَصَابِيحَ فِي وَسَطِ الْجِرَارِ.

וַיַּ֛חַץ שְׁלֹשׁ מֵא֥וֹת הָאִ֖ישׁ שְׁלֹשָׁ֣ה רָאשִׁ֑ים וַיִּתֵּ֨ן שׁוֹפָר֤וֹת בְּיַד כֻּלָּם֙ וְכַדִּ֣ים רֵקִ֔ים וְלַפִּדִ֖ים בְּת֥וֹךְ הַכַּדִּֽים

القضاة 7: 19 Jdg.7.19

فَجَاءَ جِدْعُونُ وَالْمِئَةُ الرَّجُلِ الَّذِينَ مَعَهُ إِلَى طَرَفِ الْمَحَلَّةِ فِي أَوَّلِ الْهَزِيعِ الأَوْسَطِ، إِذْ ذَاكَ قَدْ أَقَامُوا الْحُرَّاسَ، فَضَرَبُوا بِالأَبْوَاقِ وَكَسَّرُوا الْجِرَارَ الَّتِي بِأَيْدِيهِمْ.

וַיָּבֹ֣א גִ֠דְעוֹן וּמֵאָה אִ֨ישׁ אֲשֶׁר אִתּ֜וֹ בִּקְצֵ֣ה הַֽמַּחֲנֶ֗ה רֹ֚אשׁ הָאַשְׁמֹ֣רֶת הַתִּֽיכוֹנָ֔ה אַ֛ךְ הָקֵ֥ם;הֵקִ֖ימוּ הַשֹּֽׁמְרִ֑ים וַֽיִּתְקְעוּ֙ בַּשּׁ֣וֹפָר֔וֹת וְנָפ֥וֹץ הַכַּדִּ֖ים אֲשֶׁ֥ר בְּיָדָֽם

القضاة 7: 21 Jdg.7.21

وَوَقَفُوا كُلُّ وَاحِدٍ فِي مَكَانِهِ حَوْلَ الْمَحَلَّةِ. فَرَكَضَ كُلُّ الْجَيْشِ وَصَرَخُوا وَهَرَبُوا.

וַיַּֽעַמְדוּ֙ אִ֣ישׁ תַּחְתָּ֔יו סָבִ֖יב לַֽמַּחֲנֶ֑ה וַיָּ֧רָץ כָּל הַֽמַּחֲנֶ֛ה וַיָּרִ֖יעוּ וַיָּנֽוּסוּ

القضاة 7: 22 Jdg.7.22

وَضَرَبَ الثَّلاَثُ الْمِئِينَ بِالأَبْوَاقِ، وَجَعَلَ الرَّبُّ سَيْفَ كُلِّ وَاحِدٍ بِصَاحِبِهِ وَبِكُلِّ الْجَيْشِ. فَهَرَبَ الْجَيْشُ إِلَى بَيْتِ شِطَّةَ، إِلَى صَرَدَةَ حَتَّى إِلَى حَافَةِ آبَلِ مَحُولَةَ، إِلَى طَبَّاةَ.

וַֽיִּתְקְעוּ֮ שְׁלֹשׁ מֵא֣וֹת הַשּׁוֹפָרוֹת֒ וַיָּ֣שֶׂם יְהוָ֗ה חֶ֥רֶב אִ֛ישׁ בְּרֵעֵ֖הוּ וּבְכָל הַֽמַּחֲנֶ֑ה וַיָּ֨נָס הַֽמַּחֲנֶ֜ה עַד בֵּ֤ית;הַשִּׁטָּה֙ צְֽרֵרָ֔תָה עַ֛ד שְׂפַת אָבֵ֥ל מְחוֹלָ֖ה עַל טַבָּֽת

القضاة 7: 23 Jdg.7.23

فَاجْتَمَعَ رِجَالُ إِسْرَائِيلَ مِنْ نَفْتَالِي وَمِنْ أَشِيرَ وَمِنْ كُلِّ مَنَسَّى وَتَبِعُوا الْمِدْيَانِيِّينَ.

וַיִּצָּעֵ֧ק אִֽישׁ יִשְׂרָאֵ֛ל מִנַּפְתָּלִ֥י וּמִן אָשֵׁ֖ר וּמִן כָּל מְנַשֶּׁ֑ה וַֽיִּרְדְּפ֖וּ;אַחֲרֵ֥י מִדְיָֽן

القضاة 7: 24 Jdg.7.24

فَأَرْسَلَ جِدْعُونُ رُسُلاً إِلَى كُلِّ جَبَلِ أَفْرَايِمَ قَائِلاً: انْزِلُوا لِلِقَاءِ الْمِدْيَانِيِّينَ وَخُذُوا مِنْهُمُ الْمِيَاهَ إِلَى بَيْتِ بَارَةَ وَالأُرْدُنِّ. فَاجْتَمَعَ كُلُّ رِجَالِ أَفْرَايِمَ وَأَخَذُوا الْمِيَاهَ إِلَى بَيْتِ بَارَةَ وَالأُرْدُنِّ.

שָׁלַ֣ח גִּדְעוֹן֩ וּמַלְאָכִ֡ים בְּכָל הַ֨ר אֶפְרַ֜יִם לֵאמֹ֗ר רְד֞וּ לִקְרַ֤את מִדְיָן֙ וְלִכְד֤וּ לָהֶם֙ הַמַּ֔יִם עַ֛ד בֵּ֥ית בָּרָ֖ה הַיַּרְדֵּ֑ן וַיִּצָּעֵ֞ק כָּל אִ֤ישׁ אֶפְרַ֙יִם֙ וַיִּלְכְּד֣וּ הַמַּ֔יִם עַ֛ד בֵּ֥ית בָּרָ֖ה הַיַּרְדֵּֽן

القضاة 8: 1 Jdg.8.1

وَقَالَ لَهُ رِجَالُ أَفْرَايِمَ: مَا هذَا الأَمْرُ الَّذِي فَعَلْتَ إِذْ لَمْ تَدْعُنَا عِنْدَ ذِهَابِكَ لِمُحَارَبَةِ الْمِدْيَانِيِّينَ.. وَخَاصَمُوهُ بِشِدَّةٍ.

וַיֹּאמְר֨וּ אֵלָ֜יו אִ֣ישׁ אֶפְרַ֗יִם מָֽה הַזֶּה֙ הַדָּבָ֤ר עָשִׂ֣יתָ לְבִלְתִּי֙ קְרֹ֣אות;לָּ֔נוּ כִּ֥י;הָלַ֖כְתָּ לְהִלָּחֵ֣ם בְּמִדְיָ֑ן וַיְרִיב֥וּן;אִתּ֖וֹ בְּחָזְקָֽה

القضاة 8: 4 Jdg.8.4

وَجَاءَ جِدْعُونُ إِلَى الأُرْدُنِّ وَعَبَرَ هُوَ وَالثَّلاَثُ مِئَةِ الرَّجُلِ الَّذِينَ مَعَهُ مُعْيِينَ وَمُطَارِدِينَ.

וַיָּבֹ֥א גִדְע֖וֹן הַיַּרְדֵּ֑נָה עֹבֵ֣ר ה֗וּא וּשְׁלֹשׁ מֵא֤וֹת הָאִישׁ֙ אֲשֶׁ֣ר אִתּ֔וֹ עֲיֵפִ֖ים וְרֹדְפִֽים

القضاة 8: 10 Jdg.8.10

وَكَانَ زَبَحُ وَصَلْمُنَّاعُ فِي قَرْقَرَ وَجَيْشُهُمَا مَعَهُمَا نَحْوُ خَمْسَةَ عَشَرَ أَلْفًا، كُلُّ الْبَاقِينَ مِنْ جَمِيعِ جَيْشِ بَنِي الْمَشْرِقِ. وَالَّذِينَ سَقَطُوا مِئَةٌ وَعِشْرُونَ أَلْفَ رَجُل مُخْتَرِطِي السَّيْفِ.

וְזֶ֨בַח וְצַלְמֻנָּ֜ע בַּקַּרְקֹ֗ר וּמַחֲנֵיהֶ֤ם עִמָּם֙ כַּחֲמֵ֤שֶׁת עָשָׂר֙ אֶ֔לֶף כֹּ֚ל הַנּ֣וֹתָרִ֔ים מִכֹּ֖ל מַחֲנֵ֣ה בְנֵי קֶ֑דֶם וְהַנֹּ֣פְלִ֔ים מֵאָ֨ה וְעֶשְׂרִ֥ים אֶ֛לֶף אִ֖ישׁ שֹׁ֥לֵֽף חָֽרֶב

القضاة 8: 14 Jdg.8.14

وَأَمْسَكَ غُلاَمًا مِنْ أَهْلِ سُكُّوتَ وَسَأَلَهُ، فَكَتَبَ لَهُ رُؤَسَاءَ سُكُّوتَ وَشُيُوخَهَا، سَبْعَةً وَسَبْعِينَ رَجُلاً.

וַיִּלְכָּד נַ֛עַר מֵאַנְשֵׁ֥י סֻכּ֖וֹת וַיִּשְׁאָלֵ֑הוּ וַיִּכְתֹּ֨ב אֵלָ֜יו שָׂרֵ֤י סֻכּוֹת֙ זְקֵנֶ֔יהָ וְשִׁבְעָ֖ה שִׁבְעִ֥ים אִֽישׁ

القضاة 8: 21 Jdg.8.21

فَقَالَ زَبَحُ وَصَلْمُنَّاعُ: قُمْ أَنْتَ وَقَعْ عَلَيْنَا، لأَنَّهُ مِثْلُ الرَّجُلِ بَطْشُهُ. فَقَامَ جِدْعُونُ وَقَتَلَ زَبَحَ وَصَلْمُنَّاعَ، وَأَخَذَ الأَهِلَّةَ الَّتِي فِي أَعْنَاقِ جِمَالِهِمَا.

וַיֹּ֜אמֶר זֶ֣בַח וְצַלְמֻנָּ֗ע ק֤וּם אַתָּה֙ וּפְגַע בָּ֔נוּ כִּ֥י כָאִ֖ישׁ גְּבוּרָת֑וֹ וַיָּ֣קָם גִּדְע֗וֹן וַֽיַּהֲרֹג֙ זֶ֣בַח צַלְמֻנָּ֔ע וַיִּקַּח֙ הַשַּׂ֣הֲרֹנִ֔ים אֲשֶׁ֖ר בְּצַוְּארֵ֥י גְמַלֵּיהֶֽם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1620 آية)