כֹּהֵן (H3548) - kôhên | معجم سترونغ العبري

حزقيال 44: 22 Ezk.44.22

وَلاَ يَأْخُذُونَ أَرْمَلَةً وَلاَ مُطَلَّقَةً زَوْجَةً، بَلْ يَتَّخِذُونَ عَذَارَى مِنْ نَسْلِ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ، أَوْ أَرْمَلَةً الَّتِي كَانَتْ أَرْمَلَةَ كَاهِنٍ.

לֹֽא יִקְח֥וּ;לָהֶ֖ם וְאַלְמָנָה֙ וּגְרוּשָׁ֔ה לְנָשִׁ֑ים כִּ֣י;אִם יִקָּֽחוּ בְּתוּלֹ֗ת מִזֶּ֙רַע֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל וְהָֽאַלְמָנָה֙ אֲשֶׁ֣ר תִּֽהְיֶ֣ה אַלְמָנָ֔ה מִכֹּהֵ֖ן

حزقيال 44: 30 Ezk.44.30

وَأَوَائِلُ كُلِّ الْبَاكُورَاتِ جَمِيعِهَا، وَكُلُّ رَفِيعَةٍ مِنْ كُلِّ رَفَائِعِكُمْ تَكُونُ لِلْكَهَنَةِ. وَتُعْطُونَ الْكَاهِنَ أَوَائِلَ عَجِينِكُمْ لِتَحِلَّ الْبَرَكَةُ عَلَى بَيْتِكَ.

וְרֵאשִׁית֩ כָּל בִּכּ֨וּרֵי כֹ֜ל וְכָל תְּר֣וּמַת מִכֹּל֙ תְּרוּמ֣וֹתֵיכֶ֔ם יִֽהְיֶ֑ה לַכֹּהֲנִ֖ים תִּתְּנ֣וּ לַכֹּהֵ֔ן וְרֵאשִׁ֤ית עֲרִסֽוֹתֵיכֶם֙ לְהָנִ֥יחַ בְּרָכָ֖ה אֶל בֵּיתֶֽךָ

حزقيال 44: 30 Ezk.44.30

وَأَوَائِلُ كُلِّ الْبَاكُورَاتِ جَمِيعِهَا، وَكُلُّ رَفِيعَةٍ مِنْ كُلِّ رَفَائِعِكُمْ تَكُونُ لِلْكَهَنَةِ. وَتُعْطُونَ الْكَاهِنَ أَوَائِلَ عَجِينِكُمْ لِتَحِلَّ الْبَرَكَةُ عَلَى بَيْتِكَ.

וְרֵאשִׁית֩ כָּל בִּכּ֨וּרֵי כֹ֜ל וְכָל תְּר֣וּמַת מִכֹּל֙ תְּרוּמ֣וֹתֵיכֶ֔ם יִֽהְיֶ֑ה לַכֹּהֲנִ֖ים תִּתְּנ֣וּ לַכֹּהֵ֔ן וְרֵאשִׁ֤ית עֲרִסֽוֹתֵיכֶם֙ לְהָנִ֥יחַ בְּרָכָ֖ה אֶל בֵּיתֶֽךָ

حزقيال 44: 31 Ezk.44.31

لاَ يَأْكُلُ الْكَاهِنُ مِنْ مَيِّتَةٍ وَلاَ مِنْ فَرِيسَةٍ، طَيْرًا أَوْ بَهِيمَةً.

לֹ֥א יֹאכְל֖וּ הַכֹּהֲנִֽים כָּל נְבֵלָה֙ וּטְרֵפָ֔ה הָע֖וֹף הַבְּהֵמָ֑ה

حزقيال 45: 4 Ezk.45.4

قُدْسٌ مِنَ الأَرْضِ هُوَ. يَكُونُ لِلْكَهَنَةِ خُدَّامِ الْمَقْدِسِ الْمُقْتَرِبِينَ لِخِدْمَةِ الرَّبِّ، وَيَكُونُ لَهُمْ مَوْضِعًا لِلْبُيُوتِ وَمُقَدَّسًا لِلْمَقْدِسِ.

קֹ֣דֶשׁ מִן הָאָ֜רֶץ ה֗וּא יִֽהְיֶ֔ה לַכֹּ֨הֲנִ֜ים מְשָׁרְתֵ֤י הַמִּקְדָּשׁ֙ הַקְּרֵבִ֖ים לְשָׁרֵ֣ת יְהוָ֑ה וְהָיָ֨ה לָהֶ֤ם מָקוֹם֙ לְבָ֣תִּ֔ים וּמִקְדָּ֖שׁ לַמִּקְדָּֽשׁ

حزقيال 45: 19 Ezk.45.19

وَيَأْخُذُ الْكَاهِنُ مِنْ دَمِ ذَبِيحَةِ الْخَطِيَّةِ وَيَضَعُهُ عَلَى قَوَائِمِ الْبَيْتِ، وَعَلَى زَوَايَا خُصْمِ الْمَذْبَحِ الأَرْبَعِ، وَعَلَى قَوَائِمِ بَابِ الدَّارِ الدَّاخِلِيَّةِ.

וְלָקַ֨ח הַכֹּהֵ֜ן מִדַּ֣ם הַחַטָּ֗את וְנָתַן֙ אֶל מְזוּזַ֣ת הַבַּ֔יִת וְאֶל פִּנּ֥וֹת הָעֲזָרָ֖ה לַמִּזְבֵּ֑חַ אַרְבַּ֛ע וְעַ֨ל מְזוּזַ֔ת שַׁ֖עַר הֶחָצֵ֥ר הַפְּנִימִֽית

حزقيال 46: 2 Ezk.46.2

وَيَدْخُلُ الرَّئِيسُ مِنْ طَرِيقِ رِوَاقِ الْبَابِ مِنْ خَارِجٍ وَيَقِفُ عِنْدَ قَائِمَةِ الْبَابِ، وَتَعْمَلُ الْكَهَنَةُ مُحْرَقَتَهُ وَذَبَائِحَهُ السَّلاَمِيَّةَ، فَيَسْجُدُ عَلَى عَتَبَةِ الْبَابِ ثُمَّ يَخْرُجُ. أَمَّا الْبَابُ فَلاَ يُغْلَقُ إِلَى الْمَسَاءِ.

וּבָ֣א הַנָּשִׂ֡יא דֶּרֶךְ֩ אוּלָ֨ם הַשַּׁ֜עַר מִח֗וּץ וְעָמַד֙ עַל מְזוּזַ֣ת הַשַּׁ֔עַר וְעָשׂ֣וּ הַכֹּהֲנִ֗ים עֽוֹלָתוֹ֙ שְׁלָמָ֔יו וְהִֽשְׁתַּחֲוָ֛ה עַל מִפְתַּ֥ן הַשַּׁ֖עַר וְיָצָ֑א וְהַשַּׁ֥עַר לֹֽא יִסָּגֵ֖ר עַד הָעָֽרֶב

حزقيال 46: 19 Ezk.46.19

ثُمَّ أَدْخَلَنِي بِالْمَدْخَلِ الَّذِي بِجَانِبِ الْبَابِ إِلَى مَخَادِعِ الْقُدْسِ الَّتِي لِلْكَهَنَةِ الْمُتَّجِهَةِ لِلشِّمَالِ، وَإِذَا هُنَاكَ مَوْضِعٌ عَلَى الْجَانِبَيْنِ إِلَى الْغَرْبِ.

וַיְבִיאֵ֣נִי בַמָּבוֹא֮ אֲשֶׁ֣ר עַל;כֶּ֣תֶף הַשַּׁעַר֒ אֶל הַלִּשְׁכ֤וֹת הַקֹּ֙דֶשׁ֙ אֶל הַכֹּ֣הֲנִ֔ים הַפֹּנ֖וֹת צָפ֑וֹנָה וְהִנֵּה שָׁ֣ם מָק֔וֹם בַּיַּרְכָתַ֖יִם יָֽמָּה

حزقيال 46: 20 Ezk.46.20

وَقَالَ لِي: هذَا هُوَ الْمَوْضِعُ الَّذِي تَطْبُخُ فِيهِ الْكَهَنَةُ ذَبِيحَةَ الإِثْمِ وَذَبِيحَةَ الْخَطِيَّةِ، وَحَيْثُ يَخْبِزُونَ التَّقْدِمَةَ، لِئَلاَّ يَخْرُجُوا بِهَا إِلَى الدَّارِ الْخَارِجِيَّةِ لِيُقَدِّسُوا الشَّعْبَ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י זֶ֣ה הַמָּק֗וֹם אֲשֶׁ֤ר יְבַשְּׁלוּ שָׁם֙ הַכֹּ֣הֲנִ֔ים הָאָשָׁ֖ם הַחַטָּ֑את אֲשֶׁ֤ר יֹאפוּ֙ הַמִּנְחָ֔ה לְבִלְתִּ֥י הוֹצִ֛יא אֶל הֶחָצֵ֥ר הַחִֽיצוֹנָ֖ה לְקַדֵּ֥שׁ הָעָֽם

حزقيال 48: 10 Ezk.48.10

وَلِهؤُلاَءِ تَكُونُ تَقْدِمَةَ الْقُدْسِ لِلْكَهَنَةِ. مِنْ جِهَةِ الشِّمَالِ خَمْسَةٌ وَعِشْرُونَ أَلْفًا وَمِنْ جِهَةِ الْبَحْرِ عَشَرَةُ آلاَفٍ فِي الْعَرْضِ، وَمِنْ جِهَةِ الشَّرْقِ عَشَرَةُ آلاَفٍ فِي الْعَرْضِ، وَمِنْ جِهَةِ الْجَنُوبِ خَمْسَةٌ وَعِشْرُونَ أَلْفًا فِي الطُّولِ. وَيَكُونُ مَقْدِسُ الرَّبِّ فِي وَسْطِهَا.

וּ֠לְאֵ֜לֶּה תִּהְיֶ֣ה תְרֽוּמַת הַקֹּדֶשׁ֮ לַכֹּֽהֲנִים֒ צָפ֜וֹנָה חֲמִשָּׁ֧ה וְעֶשְׂרִ֣ים אֶ֗לֶף וְיָ֙מָּה֙ עֲשֶׂ֣רֶת אֲלָפִ֔ים רֹ֚חַב וְקָדִ֗ימָה עֲשֶׂ֣רֶת אֲלָפִ֔ים רֹ֚חַב וְנֶ֕גְבָּה חֲמִשָּׁ֥ה וְעֶשְׂרִ֖ים אָ֑לֶף אֹ֕רֶךְ וְהָיָ֥ה מִקְדַּשׁ יְהוָ֖ה בְּתוֹכֽוֹ

حزقيال 48: 11 Ezk.48.11

أَمَّا الْمُقَدَّسُ فَلِلْكَهَنَةِ مِنْ بَنِي صَادُوقَ الَّذِينَ حَرَسُوا حِرَاسَتِي، الَّذِينَ لَمْ يَضِلُّوا حِينَ ضَلَّ بَنُو إِسْرَائِيلَ كَمَا ضَلَّ اللاَّوِيُّونَ.

הַֽמְקֻדָּשׁ֙ לַכֹּהֲנִ֤ים מִבְּנֵ֣י צָד֔וֹק אֲשֶׁ֥ר שָׁמְר֖וּ מִשְׁמַרְתִּ֑י אֲשֶׁ֣ר לֹֽא תָע֗וּ בִּתְעוֹת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כַּאֲשֶׁ֥ר תָּע֖וּ הַלְוִיִּֽם

حزقيال 48: 13 Ezk.48.13

وَلِلاَّوِيِّينَ عَلَى مُوازَاةِ تُخْمِ الْكَهَنَةِ خَمْسَةٌ وَعِشْرُونَ أَلْفًا فِي الطُّولِ، وَعَشَرَةُ آلاَفٍ فِي الْعَرْضِ. الطُّولُ كُلُّهُ خَمْسَةٌ وَعِشْرُونَ أَلْفًا، وَالْعَرْضُ عَشَرَةُ آلاَفٍ.

וְהַלְוִיִּ֗ם לְעֻמַּת֙ גְּב֣וּל הַכֹּהֲנִ֔ים חֲמִשָּׁ֨ה וְעֶשְׂרִ֥ים אֶ֙לֶף֙ אֹ֔רֶךְ עֲשֶׂ֣רֶת אֲלָפִ֑ים וְרֹ֖חַב אֹ֗רֶךְ כָּל חֲמִשָּׁ֤ה וְעֶשְׂרִים֙ אֶ֔לֶף וְרֹ֖חַב עֲשֶׂ֥רֶת אֲלָפִֽים

هوشع 4: 4 Hos.4.4

وَلكِنْ لاَ يُحَاكِمْ أَحَدٌ وَلاَ يُعَاتِبْ أَحَدٌ. وَشَعْبُكَ كَمَنْ يُخَاصِمُ كَاهِنًا.

אַ֥ךְ אַל יָרֵ֖ב אִ֛ישׁ וְאַל יוֹכַ֣ח אִ֑ישׁ וְעַמְּךָ֖ כִּמְרִיבֵ֥י כֹהֵֽן

هوشع 4: 9 Hos.4.9

فَيَكُونُ كَمَا الشَّعْبُ هكَذَا الْكَاهِنُ. وَأُعَاقِبُهُمْ عَلَى طُرُقِهِمْ وَأَرُدُّ أَعْمَالَهُمْ عَلَيْهِمْ.

וְהָיָ֥ה כָעָ֖ם כַּכֹּהֵ֑ן וּפָקַדְתִּ֤י עָלָיו֙ דְּרָכָ֔יו אָשִׁ֥יב וּמַעֲלָלָ֖יו לֽוֹ

هوشع 5: 1 Hos.5.1

اِسْمَعُوا هذَا أَيُّهَا الْكَهَنَةُ. وَانْصِتُوا يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ. وَأَصْغُوا يَا بَيْتَ الْمَلِكِ. لأَنَّ عَلَيْكُمُ الْقَضَاءَ، إِذْ صِرْتُمْ فَخًّا فِي مِصْفَاةَ، وَشَبَكَةً مَبْسُوطَةً عَلَى تَابُورَ.

שִׁמְעוּ זֹ֨את הַכֹּהֲנִ֜ים וְהַקְשִׁ֣יבוּ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל הַאֲזִ֔ינוּ וּבֵ֤ית הַמֶּ֙לֶךְ֙ כִּ֥י לָכֶ֖ם הַמִּשְׁפָּ֑ט כִּֽי הֱיִיתֶ֣ם פַח֙ לְמִצְפָּ֔ה וְרֶ֖שֶׁת פְּרוּשָׂ֥ה עַל תָּבֽוֹר

هوشع 6: 9 Hos.6.9

وَكَمَا يَكْمُنُ لإِنْسَانٍ، كَذلِكَ زُمْرَةُ الْكَهَنَةِ فِي الطَّرِيقِ يَقْتُلُونَ نَحْوَ شَكِيمَ. إِنَّهُمْ قَدْ صَنَعُوا فَاحِشَةً.

וּכְחַכֵּ֨י אִ֜ישׁ גְּדוּדִ֗ים כֹּֽהֲנִ֔ים דֶּ֖רֶךְ יְרַצְּחוּ שֶׁ֑כְמָה כִּ֥י עָשֽׂוּ זִמָּ֖ה

يوئيل 1: 9 Jol.1.9

انْقَطَعَتِ التَّقْدِمَةُ وَالسَّكِيبُ عَنْ بَيْتِ الرَّبِّ. نَاحَتِ الْكَهَنَةُ خُدَّامُ الرَّبِّ.

הָכְרַ֥ת מִנְחָ֛ה וָנֶ֖סֶךְ מִבֵּ֣ית יְהוָ֑ה אָֽבְלוּ֙ הַכֹּ֣הֲנִ֔ים מְשָׁרְתֵ֖י יְהוָֽה

يوئيل 1: 13 Jol.1.13

تَنَطَّقُوا وَنُوحُوا أَيُّهَا الْكَهَنَةُ. وَلْوِلُوا يَا خُدَّامَ الْمَذْبَحِ. ادْخُلُوا بِيتُوا بِالْمُسُوحِ يَا خُدَّامَ إِلهِي، لأَنَّهُ قَدِ امْتَنَعَ عَنْ بَيْتِ إِلهِكُمُ التَّقْدِمَةُ وَالسَّكِيبُ.

חִגְר֨וּ וְסִפְד֜וּ הַכֹּהֲנִ֗ים הֵילִ֙ילוּ֙ מְשָׁרְתֵ֣י מִזְבֵּ֔חַ בֹּ֚אוּ לִ֣ינוּ בַשַּׂקִּ֔ים מְשָׁרְתֵ֖י אֱלֹהָ֑י כִּ֥י נִמְנַ֛ע מִבֵּ֥ית אֱלֹהֵיכֶ֖ם מִנְחָ֥ה וָנָֽסֶךְ

يوئيل 2: 17 Jol.2.17

لِيَبْكِ الْكَهَنَةُ خُدَّامُ الرَّبِّ بَيْنَ الرِّواقِ وَالْمَذْبَحِ، وَيَقُولُوا: اشْفِقْ يَا رَبُّ عَلَى شَعْبِكَ، وَلاَ تُسَلِّمْ مِيرَاثَكَ لِلْعَارِ حَتَّى تَجْعَلَهُمُ الأُمَمُ مَثَلاً. لِمَاذَا يَقُولُونَ بَيْنَ الشُّعُوبِ: أَيْنَ إِلهُهُمْ..

יִבְכּוּ֙ הַכֹּ֣הֲנִ֔ים מְשָׁרְתֵ֖י יְהוָ֑ה בֵּ֤ין הָאוּלָם֙ וְלַמִּזְבֵּ֔חַ וְֽיֹאמְר֞וּ ח֧וּסָה יְהוָ֣ה עַל עַמֶּ֗ךָ וְאַל תִּתֵּ֨ן נַחֲלָתְךָ֤ לְחֶרְפָּה֙ בָּ֣ם;גּוֹיִ֔ם לִמְשָׁל לָ֚מָּה יֹאמְר֣וּ בָֽעַמִּ֔ים אַיֵּ֖ה אֱלֹהֵיהֶֽם

عاموس 7: 10 Amo.7.10

فَأَرْسَلَ أَمَصْيَا كَاهِنُ بَيْتِ إِيلَ إِلَى يَرُبْعَامَ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: قَدْ فَتَنَ عَلَيْكَ عَامُوسُ فِي وَسَطِ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ. لاَ تَقْدِرُ الأَرْضُ أَنْ تُطِيقَ كُلَّ أَقْوَالِهِ.

וַיִּשְׁלַ֗ח אֲמַצְיָה֙ כֹּהֵ֣ן בֵּֽית אֵ֔ל אֶל יָרָבְעָ֥ם מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר קָשַׁ֨ר עָלֶ֜יךָ עָמ֗וֹס בְּקֶ֙רֶב֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל לֹא תוּכַ֣ל הָאָ֔רֶץ לְהָכִ֖יל כָּל דְּבָרָֽיו

ميخا 3: 11 Mic.3.11

رُؤَسَاؤُهَا يَقْضُونَ بِالرَّشْوَةِ، وَكَهَنَتُهَا يُعَلِّمُونَ بِالأُجْرَةِ، وَأَنْبِيَاؤُهَا يَعْرِفُونَ بِالْفِضَّةِ، وَهُمْ يَتَوَكَّلُونَ عَلَى الرَّبِّ قَائِلِينَ: أَلَيْسَ الرَّبُّ فِي وَسَطِنَا. لاَ يَأْتِي عَلَيْنَا شَرٌّ..

רָאשֶׁ֣יהָ יִשְׁפֹּ֗טוּ בְּשֹׁ֣חַד וְכֹהֲנֶ֙יהָ֙ יוֹר֔וּ בִּמְחִ֣יר וּנְבִיאֶ֖יהָ יִקְסֹ֑מוּ בְּכֶ֣סֶף יִשָּׁעֵ֣נוּ וְעַל יְהוָה֙ לֵאמֹ֔ר הֲל֤וֹא יְהוָה֙ בְּקִרְבֵּ֔נוּ לֹֽא תָב֥וֹא עָלֵ֖ינוּ רָעָֽה

صفنيا 1: 4 Zep.1.4

وَأَمُدُّ يَدِي عَلَى يَهُوذَا وَعَلَى كُلِّ سُكَّانِ أُورُشَلِيمَ، وَأَقْطَعُ مِنْ هذَا الْمَكَانِ بَقِيَّةَ الْبَعْلِ، اسْمَ الْكَمَارِيمِ، مَعَ الْكَهَنَةِ.

וְנָטִ֤יתִי יָדִי֙ עַל יְהוּדָ֔ה וְעַ֖ל כָּל יוֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלִָ֑ם וְהִכְרַתִּ֞י מִן הַזֶּה֙ הַמָּק֤וֹם שְׁאָ֣ר הַבַּ֔עַל שֵׁ֥ם הַכְּמָרִ֖ים עִם הַכֹּהֲנִֽים

صفنيا 3: 4 Zep.3.4

أَنْبِيَاؤُهَا مُتَفَاخِرُونَ أَهْلُ غُدْرَاتٍ. كَهَنَتُهَا نَجَّسُوا الْقُدْسَ، خَالَفُوا الشَّرِيعَةَ.

נְבִיאֶ֙יהָ֙ פֹּֽחֲזִ֔ים אַנְשֵׁ֖י בֹּֽגְד֑וֹת כֹּהֲנֶ֙יהָ֙ חִלְּלוּ קֹ֔דֶשׁ חָמְס֖וּ תּוֹרָֽה

حجي 1: 1 Hag.1.1

فِي السَّنَةِ الثَّانِيَةِ لِدَارِيُوسَ الْمَلِكِ، فِي الشَّهْرِ السَّادِسِ فِي أَوَّلِ يَوْمٍ مِنَ الشَّهْرِ، كَانَتْ كَلِمَةُ الرَّبِّ عَنْ يَدِ حَجَّي النَّبِيِّ إِلَى زَرُبَّابِلَ بْنِ شَأَلْتِيئِيلَ وَالِي يَهُوذَا، وَإِلَى يَهُوشَعَ بْنِ يَهُوصَادِقَ الْكَاهِنِ الْعَظِيمِ قَائِلاً:

בִּשְׁנַ֤ת שְׁתַּ֙יִם֙ לְדָרְיָ֣וֶשׁ הַמֶּ֔לֶךְ בַּחֹ֙דֶשׁ֙ הַשִּׁשִּׁ֔י בְּי֥וֹם;אֶחָ֖ד לַחֹ֑דֶשׁ הָיָ֨ה דְבַר יְהוָ֜ה בְּיַד חַגַּ֣י הַנָּבִ֗יא אֶל זְרֻבָּבֶ֤ל בֶּן שְׁאַלְתִּיאֵל֙ פַּחַ֣ת יְהוּדָ֔ה וְאֶל יְהוֹשֻׁ֧עַ בֶּן יְהוֹצָדָ֛ק הַכֹּהֵ֥ן הַגָּד֖וֹל לֵאמֹֽר

حجي 1: 12 Hag.1.12

حِينَئِذٍ سَمِعَ زَرُبَّابِلُ بْنُ شَأَلْتِيئِيلَ وَيَهُوشَعُ بْنُ يَهُوصَادِقَ الْكَاهِنِ الْعَظِيمِ، وَكُلُّ بَقِيَّةِ الشَّعْبِ صَوْتَ الرَّبِّ إِلهِهِمْ وَكَلاَمَ حَجَّي النَّبِيِّ كَمَا أَرْسَلَهُ الرَّبُّ إِلهُهُمْ. وَخَافَ الشَّعْبُ أَمَامَ وَجْهِ الرَّبِّ.

וַיִּשְׁמַ֣ע זְרֻבָּבֶ֣ל בֶּֽן שַׁלְתִּיאֵ֡ל וִיהוֹשֻׁ֣עַ בֶּן יְהוֹצָדָק֩ הַכֹּהֵ֨ן הַגָּד֜וֹל וְכֹ֣ל שְׁאֵרִ֣ית הָעָ֗ם בְּקוֹל֙ יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיהֶ֔ם דִּבְרֵי֙ חַגַּ֣י הַנָּבִ֔יא כַּאֲשֶׁ֥ר שְׁלָח֖וֹ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיהֶ֑ם וַיִּֽירְא֥וּ הָעָ֖ם מִפְּנֵ֥י יְהוָֽה

حجي 1: 14 Hag.1.14

وَنَبَّهَ الرَّبُّ رُوحَ زَرُبَّابِلَ بْنِ شَأَلْتِيئِيلَ وَالِي يَهُوذَا، وَرُوحَ يَهُوشَعَ بْنِ يَهُوصَادِقَ الْكَاهِنِ الْعَظِيمِ، وَرُوحَ كُلِّ بَقِيَّةِ الشَّعْبِ. فَجَاءُوا وَعَمِلُوا الشُّغْلَ فِي بَيْتِ رَبِّ الْجُنُودِ إِلهِهِمْ،

וַיָּ֣עַר יְהוָ֡ה רוּחַ֩ זְרֻבָּבֶ֨ל בֶּן שַׁלְתִּיאֵ֜ל פַּחַ֣ת יְהוּדָ֗ה ר֙וּחַ֙ יְהוֹשֻׁ֤עַ בֶּן יְהוֹצָדָק֙ הַכֹּהֵ֣ן הַגָּד֔וֹל ר֔וּחַ כֹּ֖ל שְׁאֵרִ֣ית הָעָ֑ם וַיָּבֹ֙אוּ֙ וַיַּעֲשׂ֣וּ מְלָאכָ֔ה בְּבֵית יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת אֱלֹהֵיהֶֽם

حجي 2: 2 Hag.2.2

كَلِّمْ زَرُبَّابِلَ بْنَ شَأَلْتِيئِيلَ وَالِي يَهُوذَا، وَيَهُوشَعَ بْنِ يَهُوصَادِقَ الْكَاهِنِ الْعَظِيمِ وَبَقِيَّةِ الشَّعْبِ قَائِلاً:

אֱמָר;נָ֗א זְרֻבָּבֶ֤ל בֶּן שַׁלְתִּיאֵל֙ פַּחַ֣ת יְהוּדָ֔ה יְהוֹשֻׁ֥עַ בֶּן יְהוֹצָדָ֖ק הַכֹּהֵ֣ן הַגָּד֑וֹל שְׁאֵרִ֥ית הָעָ֖ם לֵאמֹֽר

حجي 2: 4 Hag.2.4

فَالآنَ تَشَدَّدْ يَا زَرُبَّابِلُ، يَقُولُ الرَّبُّ. وَتَشَدَّدْ يَا يَهُوشَعُ بْنُ يَهُوصَادِقَ الْكَاهِنُ الْعَظِيمُ، وَتَشَدَّدُوا يَا جَمِيعَ شَعْبِ الأَرْضِ، يَقُولُ الرَّبُّ. وَاعْمَلُوا فَإِنِّي مَعَكُمْ، يَقُولُ رَبُّ الْجُنُودِ.

וְעַתָּ֣ה חֲזַ֣ק זְרֻבָּבֶ֣ל נְאֻם יְהוָ֡ה וַחֲזַ֣ק יְהוֹשֻׁ֣עַ בֶּן יְהוֹצָדָק֩ הַכֹּהֵ֨ן הַגָּד֜וֹל וַחֲזַ֨ק כָּל עַ֥ם הָאָ֛רֶץ נְאֻם יְהוָ֖ה וַֽעֲשׂ֑וּ כִּֽי;אֲנִ֣י אִתְּכֶ֔ם נְאֻ֖ם יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת

حجي 2: 11 Hag.2.11

هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: اِسْأَلِ الْكَهَنَةَ عَنِ الشَّرِيعَةِ قَائِلاً:

כֹּ֥ה אָמַ֖ר יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת שְׁאַל;נָ֧א הַכֹּהֲנִ֛ים תּוֹרָ֖ה לֵאמֹֽר

حجي 2: 12 Hag.2.12

إِنْ حَمَلَ إِنْسَانٌ لَحْمًا مُقَدَّسًا فِي طَرَفِ ثَوْبِهِ وَمَسَّ بِطَرَفِهِ خُبْزًا أَوْ طَبِيخًا أَوْ خَمْرًا أَوْ زَيْتًا أَوْ طَعَامًا مَّا، فَهَلْ يَتَقَدَّسُ. فَأَجَابَ الْكَهَنَةُ وَقَالُوا: لاَ.

הֵ֣ן יִשָּׂא אִ֨ישׁ בְּשַׂר קֹ֜דֶשׁ בִּכְנַ֣ף בִּגְד֗וֹ וְנָגַ֣ע בִּ֠כְנָפוֹ אֶל;הַלֶּ֨חֶם וְאֶל הַנָּזִ֜יד וְאֶל הַיַּ֧יִן וְאֶל שֶׁ֛מֶן וְאֶל כָּל;מַאֲכָ֖ל הֲיִקְדָּ֑שׁ וַיַּעֲנ֧וּ הַכֹּהֲנִ֛ים וַיֹּאמְר֖וּ לֹֽא

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (729 آية)