אֹיֵב (H341) - ʼôyêb | معجم سترونغ العبري

أخبار الأيام الأول 17: 8 1Ch.17.8

وَكُنْتُ مَعَكَ حَيْثُمَا تَوَجَّهْتَ، وَقَرَضْتُ جَمِيعَ أَعْدَائِكَ مِنْ أَمَامِكَ، وَعَمِلْتُ لَكَ اسْمًا كَاسْمِ الْعُظَمَاءِ الَّذِينَ فِي الأَرْضِ.

וָֽאֶהְיֶ֣ה עִמְּךָ֗ בְּכֹל֙;אֲשֶׁ֣ר הָלַ֔כְתָּ וָאַכְרִ֥ית כָּל אוֹיְבֶ֖יךָ מִפָּנֶ֑יךָ וְעָשִׂ֤יתִֽי לְךָ֙ שֵׁ֔ם כְּשֵׁ֥ם הַגְּדוֹלִ֖ים אֲשֶׁ֥ר בָּאָֽרֶץ

أخبار الأيام الأول 17: 10 1Ch.17.10

وَمُنْذُ الأَيَّامِ الَّتِي فِيهَا أَقَمْتُ قُضَاةً عَلَى شَعْبِي إِسْرَائِيلَ. وَأَذْلَلْتُ جَمِيعَ أَعْدَائِكَ. وَأُخْبِرُكَ أَنَّ الرَّبَّ يَبْنِي لَكَ بَيْتًا.

וּלְמִיָּמִ֗ים אֲשֶׁ֨ר צִוִּ֤יתִי שֹֽׁפְטִים֙ עַל עַמִּ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְהִכְנַ֖עְתִּי כָּל אוֹיְבֶ֑יךָ וָאַגִּ֣ד;לָ֔ךְ יְהוָֽה יִֽבְנֶה לְּךָ֥ וּבַ֖יִת

أخبار الأيام الأول 21: 12 1Ch.21.12

إِمَّا ثَلاَثَ سِنِينَ جُوعٌ، أَوْ ثَلاَثَةَ أَشْهُرٍ هَلاَكٌ أَمَامَ مُضَايِقِيكَ وَسَيْفُ أَعْدَائِكَ يُدْرِكُكَ، أَوْ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ يَكُونُ فِيهَا سَيْفُ الرَّبِّ وَوَبَأٌ فِي الأَرْضِ، وَمَلاَكُ الرَّبِّ يَعْثُو فِي كُلِّ تُخُومِ إِسْرَائِيلَ. فَانْظُرِ الآنَ مَاذَا أَرُدُّ جَوَابًا لِمُرْسِلِي.

אִם שָׁל֨וֹשׁ שָׁנִ֜ים רָעָ֗ב וְאִם שְׁלֹשָׁ֨ה חֳדָשִׁ֜ים נִסְפֶּ֥ה מִפְּנֵי צָרֶיךָ֮ וְחֶ֣רֶב אוֹיְבֶ֣ךָ לְמַשֶּׂגֶת֒ וְאִם שְׁלֹ֣שֶׁת יָ֠מִים חֶ֣רֶב יְהוָ֤ה וְדֶ֙בֶר֙ בָּאָ֔רֶץ וּמַלְאַ֣ךְ יְהוָ֔ה מַשְׁחִ֖ית בְּכָל גְּב֣וּל יִשְׂרָאֵ֑ל רְאֵ֔ה וְעַתָּ֣ה מָֽה אָשִׁ֥יב דָּבָֽר שֹׁלְחִ֖י

أخبار الأيام الأول 22: 9 1Ch.22.9

هُوَذَا يُولَدُ لَكَ ابْنٌ يَكُونُ صَاحِبَ رَاحَةٍ، وَأُرِيحُهُ مِنْ جَمِيعِ أَعْدَائِهِ حَوَالَيْهِ، لأَنَّ اسْمَهُ يَكُونُ سُلَيْمَانَ. فَأَجْعَلُ سَلاَمًا وَسَكِينَةً فِي إِسْرَائِيلَ فِي أَيَّامِهِ.

הִנֵּה נוֹלָ֣ד לָ֗ךְ בֵ֞ן ה֤וּא;יִהְיֶה֙ אִ֣ישׁ מְנוּחָ֔ה וַהֲנִח֥וֹתִי;ל֛וֹ מִכָּל אוֹיְבָ֖יו מִסָּבִ֑יב כִּ֤י שְׁמ֔וֹ יִהְיֶ֣ה שְׁלֹמֹה֙ אֶתֵּ֥ן וְשָׁל֥וֹם וָשֶׁ֛קֶט עַל יִשְׂרָאֵ֖ל בְּיָמָֽיו

أخبار الأيام الثاني 6: 24 2Ch.6.24

وَإِنِ انْكَسَرَ شَعْبُكَ إِسْرَائِيلُ أَمَامَ الْعَدُوِّ لِكَوْنِهِمْ أَخْطَأُوا إِلَيْكَ، ثُمَّ رَجَعُوا وَاعْتَرَفُوا بِاسْمِكَ وَصَلَّوْا وَتَضَرَّعُوا أَمَامَكَ نَحْوَ هذَا الْبَيْتِ،

וְֽאִם יִנָּגֵ֞ף עַמְּךָ֧ יִשְׂרָאֵ֛ל לִפְנֵ֥י אוֹיֵ֖ב כִּ֣י יֶֽחֶטְאוּ לָ֑ךְ וְשָׁ֙בוּ֙ וְהוֹד֣וּ שְׁמֶ֔ךָ וְהִתְפַּֽלְל֧וּ וְהִֽתְחַנְּנ֛וּ לְפָנֶ֖יךָ הַזֶּֽה בַּבַּ֥יִת

أخبار الأيام الثاني 6: 28 2Ch.6.28

إِذَا صَارَ فِي الأَرْضِ جُوعٌ، إِذَا صَارَ وَبَأٌ أَوْ لَفْحٌ أَوْ يَرَقَانٌ أَوْ جَرَادٌ أَوْ جَرْدَمٌ، أَوْ إِذَا حَاصَرَهُمْ أَعْدَاؤُهُمْ فِي أَرْضِ مُدُنِهِمْ، فِي كُلِّ ضَرْبَةٍ وَكُلِّ مَرَضٍ،

כִּֽי יִהְיֶ֣ה בָאָ֗רֶץ רָעָ֞ב כִּֽי יִֽ֠הְיֶה דֶּ֣בֶר שִׁדָּפ֨וֹן וְיֵרָק֜וֹן אַרְבֶּ֤ה וְחָסִיל֙ כִּ֣י;יִהְיֶ֔ה;כִּ֧י יָֽצַר;ל֛וֹ אוֹיְבָ֖יו בְּאֶ֣רֶץ שְׁעָרָ֑יו כָּל נֶ֖גַע וְכָֽל מַחֲלָֽה

أخبار الأيام الثاني 6: 34 2Ch.6.34

إِذَا خَرَجَ شَعْبُكَ لِمُحَارَبَةِ أَعْدَائِهِ فِي الطَّرِيقِ الَّذِي تُرْسِلُهُمْ فِيهِ وَصَلَّوْا إِلَيْكَ نَحْوَ هذِهِ الْمَدِينَةِ الَّتِي اخْتَرْتَهَا، وَالْبَيْتِ الَّذِي بَنَيْتُ لاسْمِكَ،

כִּֽי יֵצֵ֨א עַמְּךָ֤ לַמִּלְחָמָה֙ א֣וֹיְבָ֔יו בַּדֶּ֖רֶךְ אֲשֶׁ֣ר תִּשְׁלָחֵ֑ם וְהִתְפַּֽלְל֣וּ אֵלֶ֗יךָ דֶּ֣רֶךְ הַזֹּאת֙ הָעִ֤יר אֲשֶׁ֣ר בָּחַ֣רְתָּ;בָּ֔הּ וְהַבַּ֖יִת אֲשֶׁר בָּנִ֥יתִי לִשְׁמֶֽךָ

أخبار الأيام الثاني 6: 36 2Ch.6.36

إِذَا أَخْطَأُوا إِلَيْكَ، لأَنَّهُ لَيْسَ إِنْسَانٌ لاَ يُخْطِئُ، وَغَضِبْتَ عَلَيْهِمْ وَدَفَعْتَهُمْ أَمَامَ الْعَدُوِّ وَسَبَاهُمْ، سَابُوهُمْ إِلَى أَرْضٍ بَعِيدَةٍ أَوْ قَرِيبَةٍ،

כִּ֣י יֶחֶטְאוּ לָ֗ךְ כִּ֣י אֵ֤ין אָדָם֙ לֹא יֶחֱטָ֔א וְאָנַפְתָּ֣ בָ֔ם וּנְתַתָּ֖ם לִפְנֵ֣י אוֹיֵ֑ב וְשָׁב֧וּם שׁוֹבֵיהֶ֛ם אֶל אֶ֥רֶץ רְחוֹקָ֖ה א֥וֹ קְרוֹבָֽה

أخبار الأيام الثاني 20: 27 2Ch.20.27

ثُمَّ ارْتَدَّ كُلُّ رِجَالِ يَهُوذَا وَأُورُشَلِيمَ وَيَهُوشَافَاطُ بِرَأْسِهِمْ لِيَرْجِعُوا إِلَى أُورُشَلِيمَ بِفَرَحٍ، لأَنَّ الرَّبَّ فَرَّحَهُمْ عَلَى أَعْدَائِهِمْ.

וַ֠יָּשֻׁבוּ כָּל אִ֨ישׁ יְהוּדָ֤ה וִֽירוּשָׁלִַ֙ם֙ וִֽיהוֹשָׁפָ֣ט בְּרֹאשָׁ֔ם לָשׁ֥וּב אֶל יְרוּשָׁלִַ֖ם בְּשִׂמְחָ֑ה כִּֽי יְהוָ֖ה שִׂמְּחָ֥ם מֵֽאוֹיְבֵיהֶֽם

أخبار الأيام الثاني 20: 29 2Ch.20.29

وَكَانَتْ هَيْبَةُ اللهِ عَلَى كُلِّ مَمَالِكِ الأَرَاضِي حِينَ سَمِعُوا أَنَّ الرَّبَّ حَارَبَ أَعْدَاءَ إِسْرَائِيلَ.

וַיְהִי֙ פַּ֣חַד אֱלֹהִ֔ים עַ֖ל כָּל מַמְלְכ֣וֹת הָאֲרָצ֑וֹת בְּשָׁמְעָ֕ם כִּ֚י יְהוָ֔ה נִלְחַ֣ם אוֹיְבֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

أخبار الأيام الثاني 25: 8 2Ch.25.8

وَإِنْ ذَهَبْتَ أَنْتَ فَاعْمَلْ وَتَشَدَّدْ لِلْقِتَالِ، لأَنَّ اللهَ يُسْقِطُكَ أَمَامَ الْعَدُوِّ، لأَنَّ عِنْدَ اللهِ قُوَّةً لِلْمُسَاعَدَةِ وَلِلإِسْقَاطِ.

כִּ֚י;אִם בֹּ֣א אַתָּ֔ה עֲשֵׂ֖ה חֲזַ֣ק לַמִּלְחָמָ֑ה הָֽאֱלֹהִים֙ יַכְשִֽׁילְךָ֤ לִפְנֵ֣י אוֹיֵ֔ב כִּ֥י יֶשׁ בֵּאלֹהִ֖ים כֹּ֛חַ לַעְז֥וֹר וּלְהַכְשִֽׁיל

أخبار الأيام الثاني 26: 13 2Ch.26.13

وَتَحْتَ يَدِهِمْ جَيْشُ جُنُودٍ ثَلاَثُ مِئَةِ أَلْفٍ وَسَبْعَةُ آلاَفٍ وَخَمْسُ مِئَةٍ مِنَ الْمُقَاتِلِينَ بِقُوَّةٍ شَدِيدَةٍ لِمُسَاعَدَةِ الْمَلِكِ عَلَى الْعَدُوِّ.

וְעַל יָדָם֩ חֵ֨יל צָבָ֜א שְׁלֹ֧שׁ מֵא֣וֹת אֶ֗לֶף וְשִׁבְעַ֤ת אֲלָפִים֙ וַחֲמֵ֣שׁ מֵא֔וֹת עוֹשֵׂ֥י;מִלְחָמָ֖ה בְּכֹ֣חַ חָ֑יִל לַעְזֹ֥ר לַמֶּ֖לֶךְ עַל הָאוֹיֵֽב

عزرا 8: 22 Ezr.8.22

لأَنِّي خَجِلْتُ مِنْ أَنْ أَطْلُبَ مِنَ الْمَلِكِ جَيْشًا وَفُرْسَانًا لِيُنْجِدُونَا عَلَى الْعَدُوِّ فِي الطَّرِيقِ، لأَنَّنَا كَلَّمْنَا الْمَلِكَ قَائِلِينَ: إِنَّ يَدَ إِلهِنَا عَلَى كُلِّ طَالِبِيهِ لِلْخَيْرِ، وَصَوْلَتَهُ وَغَضَبَهُ عَلَى كُلِّ مَنْ يَتْرُكُهُ.

כִּ֣י בֹ֗שְׁתִּי לִשְׁא֤וֹל מִן הַמֶּ֙לֶךְ֙ חַ֣יִל וּפָרָשִׁ֔ים לְעָזְרֵ֥נוּ מֵאוֹיֵ֖ב בַּדָּ֑רֶךְ כִּֽי אָמַ֨רְנוּ לַמֶּ֜לֶךְ לֵאמֹ֗ר יַד אֱלֹהֵ֤ינוּ עַל כָּל מְבַקְשָׁיו֙ לְטוֹבָ֔ה וְעֻזּ֣וֹ וְאַפּ֔וֹ עַ֖ל כָּל עֹזְבָֽיו

عزرا 8: 31 Ezr.8.31

ثُمَّ رَحَلْنَا مِنْ نَهْرِ أَهْوَا فِي الثَّانِي عَشَرَ مِنَ الشَّهْرِ الأَوَّلِ لِنَذْهَبَ إِلَى أُورُشَلِيمَ، وَكَانَتْ يَدُ إِلهِنَا عَلَيْنَا، فَأَنْقَذَنَا مِنْ يَدِ الْعَدُوِّ وَالْكَامِنِ عَلَى الطَّرِيقِ.

וַֽנִּסְעָ֞ה מִנְּהַ֣ר אַֽהֲוָ֗א בִּשְׁנֵ֤ים עָשָׂר֙ לַחֹ֣דֶשׁ הָרִאשׁ֔וֹן לָלֶ֖כֶת יְרוּשָׁלִָ֑ם הָיְתָ֣ה וְיַד אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ עָלֵ֔ינוּ וַיַּ֨צִּילֵ֔נוּ מִכַּ֥ף אוֹיֵ֛ב וְאוֹרֵ֖ב עַל הַדָּֽרֶךְ

نحميا 4: 15 Neh.4.15

وَلَمَّا سَمِعَ أَعْدَاؤُنَا أَنَّنَا قَدْ عَرَفْنَا، وَأَبْطَلَ اللهُ مَشُورَتَهُمْ، رَجَعْنَا كُلُّنَا إِلَى السُّورِ كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى شُغْلِهِ.

וַיְהִ֞י שָׁמְע֤וּ אוֹיְבֵ֙ינוּ֙ כִּי נ֣וֹדַֽע;לָ֔נוּ וַיָּ֥פֶר הָאֱלֹהִ֖ים עֲצָתָ֑ם וַנָּ֤שָׁב כֻּלָּ֙נוּ֙ אֶל הַ֣חוֹמָ֔ה אִ֖ישׁ אֶל מְלַאכְתּֽוֹ

نحميا 5: 9 Neh.5.9

وَقُلْتُ: لَيْسَ حَسَنًا الأَمْرُ الَّذِي تَعْمَلُونَهُ. أَمَا تَسِيرُونَ بِخَوْفِ إِلهِنَا بِسَبَبِ تَعْيِيرِ الأُمَمِ أَعْدَائِنَا.

וָאוֹמַ֕ר לֹא ט֥וֹב הַדָּבָ֖ר אֲשֶׁר אַתֶּ֣ם;עֹשִׂ֑ים הֲל֞וֹא תֵּלֵ֔כוּ בְּיִרְאַ֤ת אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ מֵחֶרְפַּ֖ת הַגּוֹיִ֥ם אוֹיְבֵֽינוּ

نحميا 6: 1 Neh.6.1

وَلَمَّا سَمِعَ سَنْبَلَّطُ وَطُوبِيَّا وَجَشَمٌ الْعَرَبِيُّ وَبَقِيَّةُ أَعْدَائِنَا أَنِّي قَدْ بَنَيْتُ السُّورَ وَلَمْ تَبْقَ فِيهِ ثُغْرَةٌ، عَلَى أَنِّي لَمْ أَكُنْ إِلَى ذلِكَ الْوَقْتِ قَدْ أَقَمْتُ مَصَارِيعَ لِلأَبْوَابِ،

וַיְהִ֣י;כַאֲשֶׁ֣ר נִשְׁמַ֣ע לְסַנְבַלַּ֣ט וְ֠טוֹבִיָּה וּלְגֶ֨שֶׁם הָֽעַרְבִ֜י וּלְיֶ֣תֶר אֹֽיְבֵ֗ינוּ כִּ֤י בָנִ֙יתִי֙ הַ֣חוֹמָ֔ה וְלֹא נ֥וֹתַר בָּ֖הּ פָּ֑רֶץ גַּ֚ם לֹא עַד הַהִ֔יא הָעֵ֣ת הֶעֱמַ֥דְתִּי דְּלָת֖וֹת בַשְּׁעָרִֽים

نحميا 6: 16 Neh.6.16

وَلَمَّا سَمِعَ كُلُّ أَعْدَائِنَا وَرَأَى جَمِيعُ الأُمَمِ الَّذِينَ حَوَالَيْنَا، سَقَطُوا كَثِيرًا فِي أَعْيُنِ أَنْفُسِهِمْ، وَعَلِمُوا أَنَّهُ مِنْ قِبَلِ إِلهِنَا عُمِلَ هذَا الْعَمَلُ.

וַיְהִ֗י;כַּאֲשֶׁ֤ר שָֽׁמְעוּ֙ כָּל א֣וֹיְבֵ֔ינוּ וַיִּֽרְא֗וּ כָּל הַגּוֹיִם֙ אֲשֶׁ֣ר סְבִֽיבֹתֵ֔ינוּ וַיִּפְּל֥וּ מְאֹ֖ד בְּעֵינֵיהֶ֑ם וַיֵּ֣דְע֔וּ כִּ֚י מֵאֵ֣ת אֱלֹהֵ֔ינוּ נֶעֶשְׂתָ֖ה הַזֹּֽאת הַמְּלָאכָ֥ה

نحميا 9: 28 Neh.9.28

وَلكِنْ لَمَّا اسْتَرَاحُوا رَجَعُوا إِلَى عَمَلِ الشَّرِّ قُدَّامَكَ، فَتَرَكْتَهُمْ بِيَدِ أَعْدَائِهِمْ، فَتَسَلَّطُوا عَلَيْهِمْ ثُمَّ رَجَعُوا وَصَرَخُوا إِلَيْكَ، وَأَنْتَ مِنَ السَّمَاءِ سَمِعْتَ وَأَنْقَذْتَهُمْ حَسَبَ مَرَاحِمِكَ أَحْيَانًا كَثِيرَةً.

וּכְנ֣וֹחַ יָשׁ֕וּבוּ לַעֲשׂ֥וֹת רַ֖ע לְפָנֶ֑יךָ וַתַּֽעַזְבֵ֞ם בְּיַ֤ד אֹֽיְבֵיהֶם֙ וַיִּרְדּ֣וּ לָהֶ֔ם וַיָּשׁ֙וּבוּ֙ וַיִּזְעָק֔וּךָ וְאַתָּ֞ה מִשָּׁמַ֧יִם תִּשְׁמַ֛ע וְתַצִּילֵ֥ם כְּֽרַחֲמֶ֖יךָ עִתִּֽים רַבּ֥וֹת

أستير 7: 6 Est.7.6

فَقَالَتْ أَسْتِيرُ: هُوَ رَجُلٌ خَصْمٌ وَعَدُوٌّ، هذَا هَامَانُ الرَّدِيءُ. فَارْتَاعَ هَامَانُ أَمَامَ الْمَلِكِ وَالْمَلِكَةِ.

וַתֹּ֣אמֶר אֶסְתֵּ֔ר אִ֚ישׁ צַ֣ר וְאוֹיֵ֔ב הַזֶּ֑ה הָמָ֥ן הָרָ֖ע נִבְעַ֔ת וְהָמָ֣ן מִלִּפְנֵ֥י הַמֶּ֖לֶךְ וְהַמַּלְכָּֽה

أستير 8: 13 Est.8.13

صُورَةُ الْكِتَابَةِ الْمُعْطَاةِ سُنَّةً فِي كُلِّ الْبُلْدَانِ، أُشْهِرَتْ عَلَى جَمِيعِ الشُّعُوبِ أَنْ يَكُونَ الْيَهُودُ مُسْتَعِدِّينَ لِهذَا الْيَوْمِ لِيَنْتَقِمُوا مِنْ أَعْدَائِهِمْ.

פַּתְשֶׁ֣גֶן הַכְּתָ֗ב לְהִנָּ֤תֵֽן דָּת֙ בְּכָל מְדִינָ֣ה;וּמְדִינָ֔ה גָּל֖וּי לְכָל הָעַמִּ֑ים וְלִהְי֨וֹת הַיְּהוּדִ֤ים עֲתִידִים֙ הַזֶּ֔ה לַיּ֣וֹם לְהִנָּקֵ֖ם מֵאֹיְבֵיהֶֽם

أستير 9: 1 Est.9.1

وَفِي الشَّهْرِ الثَّانِي عَشَرَ، أَيْ شَهْرِ أَذَارَ، فِي الْيَوْمِ الثَّالِثَ عَشَرَ مِنْهُ، حِينَ قَرُبَ كَلاَمُ الْمَلِكِ وَأَمْرُهُ مِنَ الإِجْرَاءِ، فِي الْيَوْمِ الَّذِي انْتَظَرَ فِيهِ أَعْدَاءُ الْيَهُودِ أَنْ يَتَسَلَّطُوا عَلَيْهِمْ، فَتَحَوَّلَ ذلِكَ، حَتَّى إِنَّ الْيَهُودَ تَسَلَّطُوا عَلَى مُبْغِضِيهِمِ.

חֹ֜דֶשׁ וּבִשְׁנֵים֩ עָשָׂ֨ר הוּא חֹ֣דֶשׁ אֲדָ֗ר יוֹם֙ בִּשְׁלוֹשָׁ֨ה עָשָׂ֥ר בּ֔וֹ אֲשֶׁ֨ר הִגִּ֧יעַ דְּבַר הַמֶּ֛לֶךְ וְדָת֖וֹ לְהֵעָשׂ֑וֹת בַּיּ֗וֹם אֲשֶׁ֨ר שִׂבְּר֜וּ אֹיְבֵ֤י הַיְּהוּדִים֙ לִשְׁל֣וֹט בָּהֶ֔ם וְנַהֲפ֣וֹךְ ה֔וּא אֲשֶׁ֨ר הַיְּהוּדִ֛ים יִשְׁלְט֧וּ בְּשֹׂנְאֵיהֶֽם

أستير 9: 5 Est.9.5

فَضَرَبَ الْيَهُودُ جَمِيعَ أَعْدَائِهِمْ ضَرْبَةَ سَيْفٍ وَقَتْل وَهَلاَكٍ، وَعَمِلُوا بِمُبْغِضِيهِمْ مَا أَرَادُوا.

וַיַּכּ֤וּ הַיְּהוּדִים֙ בְּכָל אֹ֣יְבֵיהֶ֔ם מַכַּת חֶ֥רֶב וְהֶ֖רֶג וְאַבְדָ֑ן וַיַּֽעֲשׂ֥וּ בְשֹׂנְאֵיהֶ֖ם כִּרְצוֹנָֽם

أستير 9: 16 Est.9.16

وَبَاقِي الْيَهُودِ الَّذِينَ فِي بُلْدَانِ الْمَلِكِ اجْتَمَعُوا وَوَقَفُوا لأَجْلِ أَنْفُسِهِمْ وَاسْتَرَاحُوا مِنْ أَعْدَائِهِمْ، وَقَتَلُوا مِنْ مُبْغِضِيهِمْ خَمْسَةً وَسَبْعِينَ أَلْفًا، وَلكِنَّهُمْ لَمْ يَمُدُّوا أَيْدِيَهُمْ إِلَى النَّهْبِ.

וּשְׁאָ֣ר הַיְּהוּדִ֡ים אֲשֶׁר֩ בִּמְדִינ֨וֹת הַמֶּ֜לֶךְ נִקְהֲל֣וּ וְעָמֹ֣ד עַל נַפְשָׁ֗ם וְנ֙וֹחַ֙ מֵאֹ֣יְבֵיהֶ֔ם וְהָרֹג֙ בְּשֹׂ֣נְאֵיהֶ֔ם חֲמִשָּׁ֥ה וְשִׁבְעִ֖ים אָ֑לֶף לֹ֥א שָֽׁלְח֖וּ יָדָֽם וּבַ֨בִּזָּ֔ה

أستير 9: 22 Est.9.22

حَسَبَ الأَيَّامِ الَّتِي اسْتَرَاحَ فِيهَا الْيَهُودُ مِنْ أَعْدَائِهِمْ وَالشَّهْرِ الَّذِي تَحَوَّلَ عِنْدَهُمْ مِنْ حُزْنٍ إِلَى فَرَحٍ وَمِنْ نَوْحٍ إِلَى يَوْمٍ طَيِّبٍ، لِيَجْعَلُوهَا أَيَّامَ شُرْبٍ وَفَرَحٍ وَإِرْسَالِ أَنْصِبَةٍ مِنْ كُلِّ وَاحِدٍ إِلَى صَاحِبِهِ وَعَطَايَا لِلْفُقَرَاءِ.

כַּיָּמִ֗ים אֲשֶׁר נָ֨חוּ בָהֶ֤ם הַיְּהוּדִים֙ מֵא֣וֹיְבֵיהֶ֔ם וְהַחֹ֗דֶשׁ אֲשֶׁר֩ נֶהְפַּ֨ךְ לָהֶ֤ם מִיָּגוֹן֙ לְשִׂמְחָ֔ה וּמֵאֵ֖בֶל לְי֣וֹם ט֑וֹב לַעֲשׂ֣וֹת;אוֹתָ֗ם יְמֵי֙ מִשְׁתֶּ֣ה וְשִׂמְחָ֔ה וּמִשְׁל֤וֹחַ מָנוֹת֙ אִ֣ישׁ לְרֵעֵ֔הוּ וּמַתָּנ֖וֹת לָֽאֶבְיוֹנִֽים

أيوب 13: 24 Job.13.24

لِمَاذَا تَحْجُبُ وَجْهَكَ، وَتَحْسِبُنِي عَدُوًّا لَكَ.

לָֽמָּה תַסְתִּ֑יר פָנֶ֥יךָ וְתַחְשְׁבֵ֖נִי לְאוֹיֵ֣ב לָֽךְ

أيوب 27: 7 Job.27.7

لِيَكُنْ عَدُوِّي كَالشِّرِّيرِ، وَمُعَانِدِي كَفَاعِلِ الشَّرِّ.

יְהִ֣י אֹ֣יְבִ֑י כְ֭רָשָׁע וּמִתְקוֹמְמִ֥י כְעַוָּֽל

أيوب 33: 10 Job.33.10

هُوَذَا يَطْلُبُ عَلَيَّ عِلَلَ عَدَاوَةٍ. يَحْسِبُنِي عَدُوًّا لَهُ.

הֵ֣ן יִמְצָ֑א עָלַ֣י תְּ֭נוּאוֹת יַחְשְׁבֵ֖נִי לְאוֹיֵ֣ב לֽוֹ

المزامير 3: 7 Psa.3.7

قُمْ يَا رَبُّ. خَلِّصْنِي يَا إِلهِي. لأَنَّكَ ضَرَبْتَ كُلَّ أَعْدَائِي عَلَى الْفَكِّ. هَشَّمْتَ أَسْنَانَ الأَشْرَارِ.

ק֘וּמָ֤ה יְהוָ֨ה הוֹשִׁ֘יעֵ֤נִי אֱלֹהַ֗י כִּֽי הִכִּ֣יתָ כָּל אֹיְבַ֣י לֶ֑חִי שִׁבַּֽרְתָּ שִׁנֵּ֖י רְשָׁעִ֣ים

المزامير 6: 10 Psa.6.10

جَمِيعُ أَعْدَائِي يُخْزَوْنَ وَيَرْتَاعُونَ جِدًّا. يَعُودُونَ وَيُخْزَوْنَ بَغْتَةً.

כָּל אֹיְבָ֑י יֵבֹ֤שׁוּ וְיִבָּהֲל֣וּ מְ֭אֹד יָ֝שֻׁ֗בוּ יֵבֹ֥שׁוּ רָֽגַע

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (281 آية)